ေလာက အဖ်က္တရား

စာမိတ္ဆက္

ပုိ႔စ္ေတြ မေရးျဖစ္တာလဲ ၾကာျပီ၊ စာလဲမဖတ္ ခရီးလဲမထြက္၊ ဘယ္မွမသြား၊ ဘာမွ မဖတ္၊ ဘာမွ မစဥ္းစားျဖစ္ေတာ့ ေတြးစရာမရွိ၊ ေရးစရာမရွိ။ သုိ႔ေသာ္လည္း ဒီကေန႕ေတာ့ မနက္ အိပ္ယာထ အရုဏ္ဆြမ္းစားျပီးတုိင္း သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီး ေဟာစဥ္ထဲက သကၠပဥွသုတၱန္တရားေတာ္မ်ားကို လမ္းေလွ်ာက္ရင္း ဖတ္မိသည္။ သကၠပဥွသုတ္သည္ ဒီဃနိကာယ္လာ မဟာ၀ဂၢပါဠိေတာ္တြင္ ပါရွိသည္။ အလြန္ရွည္လ်ားေသာ သုတ္တစ္သုတ္ျဖစ္သည္။ သၾကားမင္းေမးေသာ ေမးခြန္းကို ျမတ္ဗုဒၶေျဖၾကားေသာ သုတၱန္လည္းျဖစ္သည္။ ထုိေမးခြန္းမ်ားစြာထဲမွ ပထမဦးဆုံး ေမးခြန္းကို အေျခခံျပီး ေလာကကို ဖ်က္ဆီးႏုိင္ေသာအရာ ဟု စာေရးသူက အမည္ေပးထားပါသည္။

အလြန္စိတ္၀င္စားဖုိ႔ေကာင္းပါသည္။ စာေရးသူကိုယ္တုိင္က ပုထုဇဥ္ပီပီ ေလာကအဖ်က္တရားေတြ ရွိေနေတာ့ ဒီသုတၱန္ကို ဖတ္ရင္း ကိုယ့္ကိုယ္ကို နားလည္ျပီး ႏွလုံးသြင္းေကာင္းႏုိင္ေအာင္က်ိဳးစားရသည္၊ လူတုိင္းမွာ မတူညီေသာ ကိုယ္ပုိင္စရုိတ္မ်ားရွိၾကသည္၊ ကိုယ့္မွာ ရာဂစရုိတ္အားၾကီးသလား၊ ေဒါသစရုိတ္အားၾကီးသလား၊ ေမာဟစရိုတ္ အားေကာင္းေနသလား၊ ဒါမွမဟုတ္ အေကာင္းဘက္က ဗုဒၶိအစရွိသည့္ စရုိတ္ေတြ ရွိေနသလား ဆုိတာ သုံးသပ္သင့္ ဆင္ျခင္သင့္သည္။ ထုိအေကာင္းအဆုိး စရိုတ္မ်ားကို နားလည္ျပီးမွ ကုစားဘုိ႔ရန္ လြယ္ကူပါလိမ့္မည္ဟု ယုံၾကည္မိသည္။ ထုိသကၠပဥွသုတၱန္ကို ဖတ္ရင္း စဥ္းစားမိသည္မွာ-- ဒီတရားသည္ ငါ့ကုိ ရည္ရြယ္ေဟာေနပါလား၊ ငါ့အတြက္ အေကာင္းဆုံးကုသရန္ ေဆးေကာင္း တစ္ခြက္ျဖစ္သလုိ တုိက္ဖ်က္ရန္ လက္နက္ေကာင္းတစ္လက္ျဖစ္သည္။ စာေရးသူအတြက္ အလြန္ေကာင္း အလြန္သင့္ေလ်ာ္ေသာ တရားတစ္ပုဒ္ျဖစ္ပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေလာက၏အဖ်က္တရား မ်ားစြာထဲက တစ္ခုေသာ အေၾကာင္းကိုသာ ထုတ္ႏႈတ္၍ေဖာ္ျပပါမည္။

စိတ္စြမ္းရည္

စာေရးသူတုိ႔ လူသားေတြသႏၱာန္မွာ စိတ္စြမ္းရည္ ႏွစ္မ်ိဳးရွိသည္။ အလြန္စြမ္းထက္ေသာ သတၱိရွိသည္။ စိတ္၏ စြမ္းအင္ ( mental power) လုိ႔ ေခၚသည့္ ကုသုိလ္ အကုသိုလ္ဟူ၍လည္းဆုိႏုိင္သည္။ ထိုႏွစ္မ်ိဳးတြင္ တစ္ခုမဟုတ္ တစ္ခုေတာ့ ရွိေနျမဲျဖစ္သည္။ ဒါကိုပဲ Constructive Power အျပဳသေဘာေဆာင္ေသာ စိတ္၏ စြမ္းရည္ႏွင့္ Destructive Power အဖ်က္သေဘာေဆာင္ေသာ စိတ္၏ စြမ္းရည္ဟူ၍ ေခၚဆုိႏုိင္ပါသည္။ ႏွလုံးသြင္း မေကာင္းေသာ သူေတြမွာ မေကာင္းေသာ ေဒါသ ဣႆာ မစၦရိယ စေသာ အကုသုိလ္စိတ္ေတြ ၀င္လာတဲ့အခါ ထုိသူတုိ႔၏ စိတ္သည္လည္း အဖ်က္သေဘာေဆာင္ (Destructive Power) ေသာ စိတ္၏စြမ္းရည္ အျဖစ္ ေျပာင္းလဲသြားသည္။ စိတ္ေကာင္းႏွလုံးေကာင္းရွိေသာ ႏွလုံးသြင္းမွန္ကန္ေသာ သူေတြမွာေတာ့ ေမတၱာ ကရုဏာ စေသာ အျပဳသေဘာေဆာင္ (Constructive Power) ေသာ စိတ္စြမ္းရည္ဘက္သုိ႔ ကူးေျပာင္းလာပါသည္။ ကိုယ့္သႏၱာန္မွာ ထုိႏွစ္မ်ိဳးတုိ႔တြင္ ဘယ္စရုိတ္ ဘယ္တရားမ်ား ကိန္းေအာင္းေနပါသနည္း သို႔မဟုတ္ အျဖစ္မ်ားေနပါသနည္းဟု ၾကိမ္ဖန္မ်ားစြာ သုံးသပ္ဆင္ျခင္ သင့္လွေပသည္။

သိၾကားအေမး

သိၾကားမင္းက ျမတ္ဗုဒၶအား ဤသုိ႔ေမးတယ္‘‘ အုိ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရား-- ေလာကမွာ ဘုရား--- လူေတြ နတ္ေတြ နဂါး ဂဠဳန္ အသုရာ ကေခ်သည္ စသည့္ မ်ားစြာေသာ သတၱ၀ါေတြ ရွိၾကပါတယ္ဘုရာ၊ ထုိမ်ားစြာေသာ သတၱ၀ါတုိင္းမွာ တူညီေသာ ဆႏၵတစ္ခုရွိပါတယ္ဘုရား၊ အခ်င္းခ်င္း ရန္မျဖစ္လုိၾကဘူး၊ အခ်င္းခ်င္း အမ်က္ေဒါသ အာဃာတ မထားလုိၾကဘူး၊ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ျငိမ္းခ်မ္းစြာ ေနလုိၾကပါသည္ဘုရား။ သုိ႔ေသာ္လည္း သူတုိ႔တေတြ အဲဒီလုိ သူတုိ႔ ျဖစ္ခ်င္သလုိ လုိလားသလုိ ျဖစ္မလာၾကပါဘုရား။ ေလာကၾကီးက တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ တုိက္ခုိက္ေနၾကပါတယ္၊ အာဃာတေတြ ထားေနၾကပါတယ္၊ စိတ္ဆင္းရဲ ကိုယ္ဆင္းရဲေတြနဲ႔ ေန ေနၾကရပါတယ္။ ထုိသုိ႔ျဖစ္ခ်င္တုိင္းမျဖစ္ၾကရျခင္းသည္ အဘယ္သံေယာဇဥ္ေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသလဲ ဘုရား’’ဟု ေမးသည္။

လူတုိင္းခ်မ္းသာခ်င္

လူသားတုိင္းသည္ ခ်မ္းသာခ်င္ၾကသည္၊ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ေနလုိၾကသည္၊ ေမတၱာပုိ႔သည္အခါမွာလဲ ‘‘အဟံ အေ၀ေရာ ေဟာမိ’’က အစျပဳသည္။ ကြ်ႏု္ပ္ ေဘးရန္ကင္းကြာ ခ်မ္းသာရပါလုိ၏၊ အဟံ အဗ်ာပေဇၨာ ေဟာမိ- ကြ်ႏ္ုပ္ စိတ္ခ်မ္းသာပါရေစ စသည္ျဖင့္ ကိုယ့္ကိုကို ဦးစြာ ေမတၱာပုိ႕သည္။ ဤကဲ့သို႔ မိမိက အရင္စ၍ ေမတၱာပုိ႔ျခင္း လူသားတုိင္း သက္ရွိသတၱ၀ါတုိင္း မိမိကဲ့သုိ႔ ခ်မ္းသာခ်င္ၾကမည္၊ ေဘးကင္းလုိၾကမည္ဟု စာနာတတ္ေအာင္ ဆုိထားျခင္းျဖစ္သည္။ လူသားတုိင္း သက္ရွိသတၱ၀ါတုိင္း ခ်မ္းသာခ်င္ၾကေပမဲ့ ခ်မ္းသာစြာ မေနႏုိင္ၾကေပ။ အဘယ့္ေၾကာင့္နည္းဟု သိၾကားမင္းက ေမးျခင္းျဖစ္သည္။

သံေယာဇဥ္

သိၾကာမင္းက သံေယာဇဥ္ကို ေမးတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမတ္ဗုဒၶက ဣႆာအစရွိေသာ သံေယာဇဥ္မ်ားေၾကာင့္ သတၱ၀ါေတြ ခ်မ္းသာစြာ ေနလုိၾကေပမဲ့ မေနႏုိင္ေၾကာင္း အေျဖေပးသည္။ ဘုရားအေျဖက ဣႆာႏွင့္ မစၦရိယသံေယာဇဥ္ျဖစ္ပါသည္။ ဤပုိ႔စ္၌ ဣႆာ သံေယာဇဥ္ အေၾကာင္းကိုပဲ တင္ျပမည္ျဖစ္ပါသည္။ မစၦရိယသံေယာဇဥ္ကိုေတာ့ အပုိင္း (၂) မွာ ေဆြးေႏြးမွာ ျဖစ္ပါသည္။

စာေရးသူတုိ႔ လူအမ်ားစုက သံေယာဇဥ္ကို ဘယ္လုိနားလည္ထားၾကသလဲဆုိေတာ့ အခ်စ္ (love) တဲ့။ အခ်စ္တစ္ခုတည္းကိုပဲ သံေယာဇဥ္ဟု နားလည္ထားၾကသည္။ တကယ္ေတာ့ သံေယာဇဥ္ဆုိတာ‘‘ သေတၱ အနေတၳ (ဒုေကၡ) သံေယာေဇႏၱိ ဗေႏၶႏၱီတိ သံေယာဇနာ’’ ဟု စာေပမွာ ဆုိသည္။ သတၱ၀ါတုိ႔ကို အက်ိဳးမဲ့ မေကာင္းေသာအက်ိဳးတို႔၌ ခ်ည္ေႏွာင္ထားတတ္သည္။ ထုိသံေယာဇဥ္ေၾကာင့္ပဲ သက္ရွိ ေလာကၾကီးသည္ လူသားအခ်င္းခ်င္း သက္ျဖတ္ျခင္း၊ မတရားျပဳက်င့္ျခင္း၊ ေအာင္ျမင္မႈႏွင့္ ဘ၀စည္းစိမ္မ်ားကို ဖ်က္ဆီးျခင္း၊ ေအာင္ျမင္ရန္အလားလာမ်ားကို တားျမစ္ ပိတ္ဆုိ႔ျခင္း စတဲ့ ေလာကၾကီးပြားျခင္းကို ေျခမႈန္းေနၾကသည္။ ထုိသုိ႔ေသာ ဒုကၡတုိ႔၌ ခ်ည္ေႏွာင္ထားတတ္သည္။

စာေပမွာ သံေယာဇဥ္ ၁၀ပါး ျပဆုိထားသည္။ အမ်ားစု နားလည္ထားသည့္ အခ်စ္ဆုိတဲ့ သံေယာဇဥ္သည္ ကာမရာဂသံေယာဇဥ္ ဘ၀ရာဂသံေယာဇဥ္ တုိ႔ကို ဆုိလုိသည္။ သုိ႔ေပမဲ့ အျခားေသာ ဣႆာ (ေစာင္းေျမာင္းျငဴစူျခင္း) သံေယာဇဥ္၊ ေဒါသ ပဋိဃ (ရန္ျငိဳးထားျခင္း အျငိဳးေတးထားျခင္း အမ်က္ထြက္ျခင္း) သံေယာဇဥ္စတဲ့ သံေယာဇဥ္မ်ားကိုေတာ့ သံေယာဇဥ္ဟု ခံယူမထားၾကေပ။ မုန္းတီးျခင္း၊ ရန္ျငိဳးဖြဲ႔ျခင္း အာဃာတထားျခင္းသည္လည္း သံေယာဇဥ္မည္ပါသည္။ ဒုကၡေပါင္းစုံမွ ရုန္းမထြက္ႏုိင္ေအာင္ ခ်ည္ေႏွာင္ထားေသာၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ေအးခ်မ္းေသာ ဘ၀ကိုု ပုိင္ဆုိင္ႏုိင္ရန္ ထိုသံေယာဇဥ္မ်ားကို ေက်ာ္လြားႏုိင္ဘုိ႔ လုိအပ္ပါသည္။ ထုိသံေယာဇဥ္မ်ားကို မတားဆီးႏုိင္သေရြ႕ ရန္သူေတြ၀ုိင္းရံေနတဲ့ ဘ၀မွ လြတ္ေျမာက္ႏုိင္လိမ့္မည္ မဟုတ္။ ေလာကၾကီးသည္ သို႔မဟုတ္ ဘ၀သည္ အခ်င္းခ်င္းအာဃာတေတြ၊ အျပိဳင္အဆုိင္ေတြ၊ ပိတ္ပင္တားဆီးမႈေတြ၊ အဖ်က္သမားေတြ၊ တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ ရႈတ္ခ် အျပစ္တင္ျခင္းေတြ၊ ပစၥည္းဥစၥာမ်ားကို မတရားသျဖင့္ သိမ္းယူျခင္းဆုိတဲ့ ဥစၥာဒဏ္၊ လက္နက္ျဖင့္ ျခိမ္းေျခာက္ျခင္းဆုိတဲ့ လက္နက္ဒဏ္စသည္တုိ႔ျဖင့္ ၀ုိင္းရံခံေနရသည္။ ထုိအႏၱရာယ္မ်ားသည္ မနာလုိ ျငဴစူျခင္းဟုေသာ ဣႆာ သံေယာဇဥ္လွ်င္ ျမစ္ဖ်ားခံသည္။ ေလာကၾကီးကို ျခိမ္းေျခာက္ေနေသာၾကာင့္ ေလာကအဖ်က္တရားဟူလည္း ေခၚဆုိႏုိင္သည္။ ဣႆာသည္ ေလာကၾကီးပ်က္ဆီးသြားသည္အထိ ျဖစ္သြားႏုိင္သည္ကို သတိထားသင့္သည္။ စာေရးသူတုိ႔ ဗုဒၶဘာသာႏုိင္ငံေတြမွာ အျဖစ္မမ်ားေပမဲ့ တစ္ကမၻာလုံးႏွင့္ျခံဳၾကည့္ပါက ေနရာအႏွံ႔ျပား မ်ားစြာေတြ႕ႏုိင္ပါသည္။

ဣႆာ (မနာလုိ သ၀န္တုိ)

ေလာကအဖ်က္တရားမ်ားစြာထဲက ဣႆာ (ေစာင္းေျမာင္းျငဴဆူျခင္း) သံေယာဇဥ္သည္လည္း ေၾကာက္စရာ အဖ်က္တရားတစ္ခုုျဖစ္သည္။ ဒါကို ေခတ္စကားအေနနဲ႔ jealous ျဖစ္တယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ အနီးစခန္းဆရာေတာ္က ‘‘ မင္းတုိ႔ေခတ္က ဣႆာ မစၦရိယေတြ လႊမ္းမုိးတဲ့ ေခတ္ကြ၊ ဘယ္ေတာ့မွ မခ်မ္းသာႏုိင္ဘူး’’ ဟု အမိန္႔ရွိဖူးသည္။ မွန္ပါသည္၊ ထုိဣႆာလႊမ္းမုိးေနသမွ် ေလာကၾကီးသည္ ေအးေအးသက္သာ ရွိလိမ့္မည္မဟုတ္။ ထုိဣႆာသည္ အဘိဓမၼာသေဘာအရ ေဒါသေနာက္ခံရွိသည္။ အဘိဓမၼတၳသဂၤဟစာအုပ္ကေလးတြင္ ‘‘ေဒါေသာ ဣႆာ မစၦရိယ ကုကၠဳစၥဥၥာပိ ဒီြသု ပဋိဃသမၸယုတၱစိေတၱသု’’ ဣႆာသံေယာဇဥ္သည္ ေဒါသေနာက္ခံရွိသည္ဟု ဆုိလုိပါသည္။ ဣႆာရဲ့သေဘာတရားကုိ အဘိဓမၼာအ႒ကထာ ဆရာၾကီးက ရွင္းခ်က္ ၅ မ်ိဳးျဖင့္ ေဖာ္ျပထားသည္။

၁။ ပရသမၸတၱိ ခီယန လကၡဏာ- လုလႅပေယာဂ၊ ကံ ဥာဏ္ ၀ီရိယတုိ႔ျဖင့္ ရအပ္ေသာ ဘ၀သမၸတၱိ-ဘ၀မွာ အရာရာျပီးျပည့္စုံျခင္း၊ ေဘာဂသမၸတၱိ-စည္းစိမ္ဥစၥာျပည့္စုံျခင္း စသည့္ သူတပါး၏ ျပီးျပည့္စုံျခင္းကို ရႈတ္ခ် ကဲ့ရဲ့ အျပစ္တင္ ေ၀ဖန္ျခင္းသေဘာ ျဖစ္သည္။ ကားအေကာင္းစားစီးႏုိင္သူကိုျမင္လွ်င္ ဒီေကာင္ ဒီလူ ဘယ္လုိနည္းနဲ႔ စီးပြားရွာတယ္ ဘယ္လုိနည္းနဲ႕ ကားအေကာင္းစား စီးႏုိင္တယ္၊ စီးႏုိင္မွာေပါ့ သူ႔အေဖက သုိ႔မဟုတ္ သူ႔အေမက ဘယ္၀န္ၾကီးႏွင့္ဘယ္လုိ ပတ္သက္တာ စသည္ျဖင့္ ရႈတ္ခ်တတ္သည္၊ ကဲ့ရဲ့တတ္သည္။ ဂုဏ္ထူးမ်ားစြာျဖင့္ စာေမးပြဲေအာင္သူကို ျမင္လွ်င္ ေအာင္မွာေပါ့ သူ႔အေဖက ပညာေရး၀န္ၾကီးနဲ႔ ဘယ္လုိပတ္သက္တာ၊ ဆရာဆရာမေတြႏွင့္ ဘယ္လုိပတ္သက္မႈရွိတာ စသည္ျဖင့္ ေ၀ဖန္ေျပာဆုိတတ္သည္။ ေနာက္ဆုံး သမီးရည္းစား အဆင္ေျပေနတာေတာင္ အလြတ္မေပးျခင္းသေဘာတရားသည္ ဣႆာ၏ လကၡဏာပင္ျဖစ္သည္။ ‘‘ၾကီးပြားခ်မ္းသာ ရႈတ္ခ်ခါ ဣႆာဟူ၍မွတ္’’ ဣႆာသည္ သူတပါးၾကီးပြား ခ်မ္းသာေနတာကို အျမဲတန္း ကဲ့ရဲ့ ရႈတ္ခ်တက္သည္။ သူတပါးျပီးျပည့္စုံေနတာကို ၀မ္းမသာႏုိင္ဘဲ ရႈတ္ခ်ေနတက္သည္။ ဤကဲ့သို႔ အခ်င္းခ်င္း ၾကီးပြားမႈကို ရႈတ္ခ် ကဲ့ရဲ႕လွ်င္ ဒီေလာက ဘယ္ေတာ့မွ မခ်မ္းသာႏုိင္ေတာ့ေပ။

၂။ ပရသမၸတၱိ ဥႆူယနလကၡဏာ- သူတပါးၾကီးပြားခ်မ္းသာမႈအေပၚမွာ အျမဲတမ္း ဖ်က္ဆီးဖုိ႔ရန္ ေစာင္းေျမာင္းျခင္းသေဘာျဖစ္သည္။ သူတစ္ပါး တုိက္ေတြ ကားေတြ စိန္ေတြ ေရႊေတြ စသည္ျဖင့္ ျပီးျပည့္စုံျခင္းကို ၀မ္းမသာႏုိင္ဘဲ အားမေပးဘဲ ဖ်က္ဆီးဖုိ႔ရန္သာ ေစာင္းေျမာင္းေနတတ္သည္။ ကဒါ ႏုေခါ ဧသ ဣမာယ သမၸတၱိယာ ပရိဟာယိတြာ စရိႆတီတိ= ဘယ္ေသာအခါမွာ ဤပုဂၢိဳလ္သည္ ဤျပီးျပည့္စုံျခင္းမွာ ဆုတ္ယုတ္ ပ်က္ဆီးျပီး က်ရႈံးလိမ့္မည္နည္းဟူ၍သာ ၾကံစီေတြးေတာ ေနတတ္သည္။ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ သူတပါး ထုိကဲ့သို႔ ျပည့္စုံမႈမွ ဆုတ္ယုတ္ ပ်က္ျပားသြားေသာ္ ၀မ္းသာ ေနတက္သည္။ ဤနည္းအားျဖင့္ သူမ်ားစည္းစိမ္အေၾကာင္းျပဳျပီး ဣႆာပြားေနသူမွာ ပူေလာင္မႈျဖင့္ စိတ္ပင္ပန္းေနရသည္။ စာကဆုိသည္မွာ--
‘‘ ဣႆာနလာသိခါ ေယသံ၊ ဟဒေယ ဇလတီဓ ေတ။
ေန၀ ၀ိႏၵႏၱိ ပါေမာဇၨံ သမၺဳဒၶါဒီဟိ ေသ၀ိတံ’’ ဟုပင္ ျဖစ္သည္ (အဘိ-ဋီ-၃၁၉)။ ဆုိလုိသည္မွာ- ဣႆာမီး အပူေလာင္ခံရေသာ ပုဂၢိဳလ္တုိ႔မွာ ဘုရားပေစၥက အရိယာတုိ႔ မီွ၀ဲအပ္ ခံစားအပ္ေသာ ႏုေသာ ၀မ္းေျမာက္ျခင္း (ပါေမာဇၨ) မရႏုိင္၊ ပါေမာဇၨမရရွိျခင္းေၾကာင့္ ရင့္ေသာ ၀မ္းေျမာက္ျခင္း (ပီတိ) မရ၊ စိတ္ ေစတသိတ္တုိ႔၏ ျငိမ္းေအးေသာ ပႆဒၶိ၊ ခ်မ္းသာျခင္း သုခ၊ စိတ္၏တည္ၾကည္မႈ သမာဓိမရႏုိင္ျခင္းေၾကာင့္ ရုပ္နာမ္သဘာ၀တရားကို ထုိးထြင္းသိႏုိင္ေသာ မဂ္ဥာဏ္မရႏုိင္၊ ေနာက္ဆုံး နိဗၺာန္အထိ အဆင့္ဆင့္ မရႏုိင္ေတာ့ေပ။ ဣႆာသည္ နိဗၺာန္၏ ရန္သူျဖစ္ေလေတာ့သည္။

၃။ တတၳ အနဘိရတိ ရသာ- သူတပါးစည္းစိမ္ ၾကြယ္၀မႈအေပၚမွာ မေမြ႔ေလ်ာ္ျခင္းသေဘာျဖစ္သည္။ သူတပါးၾကီးပြားခ်မ္းသာမႈအေပၚ၌ နဲနဲေလးမွ ၀မ္းမေျမာက္ႏုိင္တဲ့သေဘာပင္။ သူျမတ္အက်င့္ ၄ပါးထဲက မုဒိတာသည္ သူတစ္ပါး၏ စည္းစိမ္ ဥစၥာႏွင့္ ေအာင္ျမင္မႈမ်ားကို ၀မ္းေျမာက္ေပးသည္။ ဣႆာကေတာ့ ၀မ္းမေျမာက္ႏုိင္ မေပ်ာ္ႏုိင္။ မုဒိတာက သူတစ္ပါးအဆင္ေျပေနတာကို ၀မ္းေျမာက္ေပးသည္။ ဣႆာက စိတ္မသက္မသာ ျဖစ္သည္။ ျပီးျပည့္စုံသူ ေအာင္ျမင္သူကို ျမင္ေသာအခါ ‘‘ ကဒါ ႏုေခါ ဣမာယ သမၸတၱိယာ ပရိဟာယိတြာ ကပေဏာ ဟုတြာ စရိႆတိ- ဒီလူ၏ စည္းစိမ္ေတြ ဘယ္ေသာအခါမွ ဆုံးရႈံးျပီး မြဲျပာက်သြားမလဲ ေတြးေတာေနတက္သည္၊ ထိုသို႔ ေတြးေတာထားသည္အတုိင္း ျဖစ္လာလ်င္ ၀မ္းေျမာက္တတ္သည္။ ဤသည္ကား ဣႆာ သေဘာတရားပင္ျဖစ္သည္။ အခ်င္းခ်င္း မုဒိတာမပြားႏုိင္တဲ့ေလာကၾကီး၊ အခ်င္းခ်င္းျပီးျပည့္စုံျခင္းကို ၀မ္းမေျမာက္ႏုိင္ေသာ ေလာကၾကီးသည္ ဘယ္ေတာ့မွ ခ်မ္းသာလိမ့္မည္မဟုတ္၊ ေအးခ်မ္းလိမ့္မည္မဟုတ္။

၄။ တေတာ ၀ိမုခဘာ၀ ပစၥဳပ႒ာနံ- သူတစ္ပါးခ်မ္းသာျခင္း ေအာင္ျမင္ျခင္း ျပည့္စုံျခင္းတုိ႔အေပၚ မ်က္ႏွာလြဲျခင္းလွ်င္ထင္ရွားသည္။ ဣႆာရွိတဲ့သူသည္ ခ်မ္းသာ ေအာင္ျမင္သူကိုျမင္လွ်င္ မ်က္ႏွာလြဲတတ္သည္၊ မျမင္ခ်င္ မၾကည့္ခ်င္ျဖစ္သည္။ ကိုယ့္အေပၚ မနာလုိျဖစ္ေနသလား၊ ျငဴစူေနသလား၊ ဖ်က္ဆီးခ်င္ေနသလားဆုိတာ ထိုဣႆာပြားေနသူ၏ မ်က္ႏွာေပၚမွာ ေပၚလြင္ေနသည့္အတြက္ အလြယ္တကူ အကဲခတ္ႏုိင္သည္။ သူ၏မ်က္ႏွာအေပၚတြင္၎ သူ၏ ကိုယ္အမူအရာ ႏွဳတ္အမူအရာတုိ႔၌၎ ေပၚလြင္ေနတတ္ပါသည္။ ဤနည္းျဖင့္ ကိုယ့္ရဲ့ ရန္သူကို အကဲခတ္ႏုိင္သည္။ ငါ့စီးပြားေတြကို သူမၾကည့္ခ်င္ေတာ့ဘူးဆိုရင္ သူသည္ ဣႆာလႊမ္းမုိးေနတာပဲျဖစ္တယ္။ ဒုကၡျဖစ္ေအာင္ သူလုပ္ေတာ့မယ္ ဆုိတာ သတိထားႏုိင္သည္။

၅။ ပရသမၸတၱိ ပဒ႒ာနံ- ထုိသုိ႔ ဣႆာပြားျခင္းသည္ တစ္ပါးသူ၏ စည္းစိမ္ဥစၥာၾကြယ္၀မႈႏွင့္ ေအာင္ျမင္မႈတုိ႔ေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ကိုယ္ႏွင့္လဲမဆုိင္ဘဲ သူမ်ားပစၥည္းႏွင့္ အလကားသက္သက္ အေခ်ာင္ အကုသုိလ္ယူလုိက္ျခင္းပဲ ျဖစ္သည္။ ဣႆာ၏ဆန္႔က်င္ဘက္က မုဒိတာျဖစ္သည္။ မုဒိတာသည္ သူမ်ားပစၥည္းႏွင့္ အေခ်ာင္ ကုသုိလ္ရႏုိင္ျခင္းျဖစ္သည္။ ကုသုိလ္အေခ်ာင္ရႏိုင္သည့္ သူျမတ္တုိ႔အက်င့္ မုဒိတာသည္ သူမ်ားပစၥည္းႏွင့္ပတ္သက္ျပီး ၀မ္းေျမာက္ေနျခင္းပဲျဖစ္သည္။ သူ၏ အတိတ္ ပစၥဳပၸန္က ကံ၊ ဥာဏ္၊ လုလႅပေယာဂ ၀ီရိယတုိ႔ျဖင့္ရအပ္၏ဟု ေတြးကာေတြးကာ ၀မ္းသာေနျခင္းျဖစ္သည္။
ထုိသုိ႔ႏွလုံးသြင္းေကာင္းမွန္ကန္ျခင္းေၾကာင့္ ဣႆာအပူမီး အေလာင္မခံရသည့္အျပင္ ႏုေသာ၀မ္းေျမာက္ျခင္း ရင့္ေသာ ၀မ္းေျမာက္ျခင္း၊ စိတ္ေစတသိတ္တုိ႔ ေအးခ်မ္းျခင္း၊ စိတ္ခ်မ္းသာျခင္း၊ သမာဓိရရွိျခင္း၊ ထုိသမာဓိေၾကာင့္ မဂ္ဥာဏ္ႏွင့္ ေနာက္ဆုံး နိဗၺာန္အထိ ေရာက္ႏုိင္သည္။ သာဓကဇာတ္ေၾကာင္းတစ္ခု ထုတ္ျပေသာ္-။

သာဓကဇာတ္ေၾကာင္း

တခါက သာ၀တၳိျမိဳ႕မွာ အေမအုိ အေဖအုိကို လုပ္ေၾကြးေနတဲ့ အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္ရွိခဲ့ဖူးတယ္။ တစ္ဦးတည္းေသာသား ျဖစ္သည္၊ အမ်ိဳးႏြယ္ စီးပြားဥစၥာ အေမႊစားအေမြခံ မ်ိဳးဆက္သစ္မရွိ၍ မိဘမ်ားက သားေတာ္ေမာင္ကို အိမ္ေထာင္ခ်ေပးလုိက္သည္၊ သုိ႔ေသာ္လည္းႏွစ္ေတြသာကုန္သြားေပမဲ့ ေခြ်းမေလးမွာ ယခုထိ ကိုယ္၀န္မေဆာင္ႏုိင္ေသးသျဖင့္ အေမြဆက္ခံမည့္သူျပတ္မည္ကို ေၾကာက္ေသာေၾကာင့္ ေနာက္ထပ္ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ႏွင့္ လက္ထပ္ေပးျပန္သည္။ ဒုတိယအမ်ိဳးသမီး ကိုယ္၀န္ရွိလာေသာအခါ အမ်ိဳးသားေရာ မိဘေတြကပါ ဖူးဖူးမႈတ္ထားၾကသည္၊ သိပ္ခ်စ္ၾကသည္၊ အခ်က္ျပဳတ္၊ အ၀တ္ေလွ်ာ္ သန္႔ရွင္းေရး စသည့္အိမ္မႈလုပ္ငန္းအ၀၀ကို မယားၾကီးက လုပ္ေပးရသည္၊ မိဘေဆြမ်ိဳး၏ ၀ုိင္းယုယ အခ်စ္ခံရေသာ ကိုယ္၀န္ေဆာင္အမ်ိဳးသမီး၏ ျပည့္စုံျခင္း ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းမ်ားကို မယားၾကီး မေပ်ာ္ႏုိင္။ ဣႆာ၀င္လာသည္ႏွင့္တျပိဳင္တည္း ဖ်က္ဆီးဘုိ႔ရန္ စိတ္ကူးလာေတာ့သည္။ ကိုယ္၀န္ရွိေသာ အမ်ိဳးသမီး၏ အစားအစာထဲတြင္ ကိုယ္၀န္ပ်က္က်ေစ ႏိုင္ေသာ ေဆးထည့္လုိက္သည္။ ကိုယ္၀န္ပ်က္က်သြားသည္၊ ဒုတိယ ကိုယ္၀န္၊ တတိယကုိယ္၀န္တုိ႔ကို ဆက္တုိက္ ေဆးခပ္အဖ်က္ခံရသည္။ စတုတၳေျမာက္ကုိယ္၀န္ကိုေတာ့ မယားၾကီးမသိေအာင္ တေနရာသြားျပီးပုန္းေနရသည္၊ ဖြားခါနီးအခ်ိန္ခါမွ အိမ္ျပန္လာသည္၊ မယားၾကီးအံ့ၾသတုန္လွဳပ္သြားသည္၊ ထုိေမြးဖြားခါနီးဆဲဆဲမွာပဲ ေဆးခပ္ထည့္ျပန္သည္၊ ကိုယ္၀န္ပ်က္မက်ဘဲ အေမေရာ ကေလးပါ ေသလုနီးပါးထိေရာက္ခ်ိန္မွာ ‘‘ငါေရာ ငါ့သားပါ ေသေအာင္လုပ္တဲ့ မိန္းမ ေနာက္ဘ၀ သင္၏ကေလးေတြကို ျပန္စားႏုိင္ေသာ ဘီလူးျဖစ္ရပါလုိ၏’’ဟု ဆုေတာင္းခဲ့၍၊ ထုိအိမ္မွာပဲ ေၾကာင္ျဖစ္၍ မယားၾကီးကေတာ့ ၾကက္မလာျဖစ္ျပီး ေပါက္လာတဲ့ကေလးတုိင္း အစားခံရျပန္သည္၊ ဤသို႔အားျဖင့္ အျပန္အလွန္ ကလဲ့စားေခ်လုိေသာ စိတ္ျဖင့္ ဆုေတာင္းလာလုိက္ရာ သမင္ျဖစ္ျပီး က်ားအစာျဖစ္ရ။ ေနာက္ဆုံးဘ၀မွာ ကိုယ္၀န္ေဆာင္မယားက သူ၏ဆုေတာင္းအတုိင္း ဘီလူးမလာျဖစ္သည္၊ မယားၾကီးကေတာ့ အမ်ိဳးသမီးလာျဖစ္သည္။ ဤနည္းအားျဖင့္ ဘတစ္ျပန္က်ားတစ္ျပန္ အျပန္အလွန္ တုိက္ခုိက္ျခင္းသည္ မူလအေျခခံ ဣႆာေၾကာင့့္ျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဣႆာသည္ ေၾကာက္စရာေကာင္းေသာ ေလာကအဖ်က္တရားျဖစ္သည္။

ဣႆာ ၂ မ်ိဳး

ဣႆာသည္ အဂါရိက ဣႆာ (လူ၀တ္ေၾကာင္မ်ား၏ ဣႆာ) ႏွင့္ အနာဂါရိက ဣႆာ (အိမ္ယာမေထာင္ ရဟန္းေဘာင္မ်ား ဣႆာ) ဟူ၍ ႏွစ္မ်ိဳးရွိသည္။ လူ၀တ္ေၾကာင္မ်ားမွာ ဣႆာ မနာလုိ ၀န္တုိ ျငဴစူျခင္းရွိသလုိ အိမ္ယာမေထာင္ေသာ ရဟန္းေတာ္မ်ားမွာလည္း ရွိတတ္သည္။ စာေပဗဟုသု ပရိယတၱိ အစရွိသည္တုိ႔ကို အမွီျပဳျပီး ၾကီးပြားခ်မ္းသာေသာ ရဟန္းတစ္ပါးကို ျမင္လွ်င္ ဣႆာ၀င္ပူးေသာ ရဟန္းမွာ မေပ်ာ္ႏုိင္၊ ၀မ္းမသာႏုိင္ဘဲ ဒီကုိယ္ေတာ္ ဘယ္ေန႔ ဒီၾကီးပြားေအာင္ျမင္မႈကေန က်ရႈံးမလဲ ေတြးေတာေနသည္၊ အေၾကာင္းတစ္စုံတစ္ခုေၾကာင့္ ပ်က္ဆီးဆုံးရႈံးသြားေသာ္ ၀မ္းေျမာက္တက္သည္။

ယေန႔မ်က္ေမွာက္ေခတ္ႏွင့္ကမၻာ

စာေရးသူတုိ႔ေနရာ ယေန႔မ်က္ေမွာက္ေခတ္ကို လက္လွမ္းမီသေလာက္ ၾကည့္မယ္ဆုိရင္၊ ကြ်ႏု္ပ္တုိ႔ေနရာ ဤကမၻာၾကီး၌ ျပိဳင္ဆုိင္မႈေတြ၊ စိန္ေခၚမႈေပါင္းမ်ားစြာျဖင့္ ရင္ဆုိင္ေနရသည္။ တစ္ႏုိင္ငံႏွင့္တစ္ႏုိင္ငံ အျပန္အလွန္တုိက္ခုိက္မႈေတြ၊ ျပိဳင္ဆုိင္မႈေတြရွိေနၾကသည္။ တခ်ိဳ႕ေသာႏုိင္ငံေတြမွာ အလြန္ခ်မ္းသာ ၾကြယ္၀သည္ အခ်ိဳ႕ႏုိင္ငံမ်ားမွာေတာ့ ဆင္းဆင္းရဲရဲဘ၀ျဖင့္ ရုန္းမထြက္ႏုိင္ေသးဘဲ ရွိေနၾကေသးသည္မွာ ကမၻာၾကီး၏ မညီမွ်မႈကို ျပေနျခင္းျဖစ္သည္။ ထုိသုိ႔ေသာ မညီမွ်မႈေတြေၾကာင့္ လူေတြရဲ့ စိတ္သည္ အဖ်က္သေဘာေဆာင္သည့္ Destructive Power ေခၚသည့္ စြမ္းအင္ဘက္သုိ႔ ေျပာင္းလာၾကသည္။ တစ္ေယာက္ၾကီးပြားမႈကို တစ္ေယာက္က မလုိလားေပ၊ တစ္ႏုိင္ငံခ်မ္းသာမႈကို တစ္ႏုိင္ငံက ၀မ္းမသာႏုိင္ေပ။ စီးပြားေရးအင္အား လက္နက္အင္အား စြမ္းအင္ အင္အားမ်ားကို ကိုယ့္ထက္သာသြားမည္ကို အျပန္အလွန္ စိုးရိမ္ေနၾကသည္၊ ပူေလာင္ေနၾကသည္။ နည္းမ်ိဳးစုံျဖင့္ ပိတ္ပင္တားဆီးေနၾကသည္၊ ၾကီးပြားဆဲ ၾကီးပြားလတံ့ေသာ နုိင္ငံမ်ားကို တက္မလာႏုိင္ေအာင္ ဖိအားေပးျခင္း၊ ၾကီးပြားျပီး ခ်မ္းသားျပီးႏုိင္ငံမ်ားကိုလည္း နည္းမ်ိဳးစုံျဖင့္ ဖ်က္ဆီးဖုိ႔ရန္ ၾကံစည္ျခင္း၊ ဖ်က္ဆီးျခင္း စသည့္ အဖ်က္သေဘာမ်ား၏ စိန္ေခၚမႈမ်ားကလည္း ကမၻာၾကီးအတြက္ ၾကီးမားေသာျပႆနာပင္ျဖစ္သည္။

မိနစ္ပုိင္း စကၠန္႔ပုိင္းအတြင္း သိန္းခ်ီ သန္းခ်ီေသာ လူမ်ားစြာရဲ့ အသက္ဇီ၀ိန္ကို ယူႏုိင္သည့္ ႏ်ဴးကလီးယားစသည့္ အဖ်က္လက္နက္မ်ားကလည္း သူ႔ထက္ငါ အျပိဳင္အဆုိင္ တီထြင္လွ်က္ ေျခာက္လွန္႔ေနၾကသည္။ ဤကဲ့သို႔ လူသားအခ်င္းခ်င္း၊ တုိင္းျပည္အခ်င္းခ်င္း အျပန္အလွန္ အဆိပ္သင့္ေစသည့္ မေကာင္းေသာဓာတ္တစ္ခုက ဣႆာ-မနာလုိျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ အဆိပ္သဖြယ္ျဖစ္သည့္ ထုိဣႆာ တရားသည္ လူသားအခ်င္းခ်င္း ဆုိးရြားေသာ လုပ္ၾကံမႈမ်ားႏွင့္ အလြန္အႏၱရာယ္ၾကီးမားေသာ ထိပ္တုိက္ ရင္ဆုိင္မႈႏွင့္ အျပိဳင္အဆိုင္မ်ားကို ျဖစ္ေစသည္။ လူသားအခ်င္းခ်င္း တုိင္းျပည္အခ်င္းခ်င္း ညီညြတ္မႈႏွင့္ ေအးခ်မ္းမႈကို ပ်က္ျပားေစသည့္ ဓာတ္တစ္ခုျဖစ္သည္။


ဤပုံကေလးေတြကေတာ့ ၉-၁၁ world trade center ၾကီး ေလာကအဖ်က္တရားေၾကာင့္ အသက္ေပါင္းမ်ာစြာ တျပိဳင္တည္း ဆုံးရႈံသြားစဥ္

ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ ယေန႔ျပႆနာ

ထုိကဲ့သုိ႔ေသာ ေလာကၾကီးရင္ဆုိင္ေနရေသာ လူမႈေရးျပႆနာေတြ၊ သဘာ၀ေဘးဒဏ္ ျပႆနာေတြႏွင့္ ကမၻာၾကီး ရင္ဆုိင္ေနရေသာ စိန္ေခၚမႈမ်ား ျပႆနာမ်ားကို ဗုဒၶဘာသာက ဘယ္လုိ ေျဖရွင္းေပးႏုိင္သလဲဆုိတဲ့ ေမးခြန္းသည္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား သိထားသင့္သည္ အေလးထား စဥ္းစားသင့္သည္ အခ်က္တစ္ခုျဖစ္ပါသည္။ ဗုဒၶဘာသာက ထုိေမးခြန္းအတြက္ ျပီးျပည့္စုံစြာ ေျဖၾကားရန္ အဆင္သင့္ရွိေနသည္။ အေကာင္းဆုံး အရွင္းဆုံး ေျဖေပးထားသည္။ ထုိသု႔ိ ေျဖရွင္းႏုိင္ေပးေသာ အေကာင္းဆုံးနည္းလမ္းသည္ လူျမတ္တုိ႔ က်င့္အပ္သည္ ျမတ္ေသာအက်င့္ျဖစ္သည္။ ဒါကိုပဲ စာလုိအားျဖင့္ ျဗဟၼ၀ိဟာရ၊ ျဗဟၼစရိယ ဟူ၍ေခၚဆုိသည္။ ထုိလူျမတ္က်င့္စဥ္မ်ားကို အသားေရာင္၊ လူမ်ိဳး၊ ကိုးကြယ္မႈဘာသာ စသည္မခြဲျခားဘဲ လုိက္နာက်င့္သုံးပါက လူသားတုိ႔ ေနရာ ဤကမၻာၾကီးသည္ ျငိမ္းခ်မ္းေသာ တည္ျငိမ္ေသာ ေနရာျဖစ္မွာ အမွန္ပင္ျဖစ္ပါေတာ့သည္။

သူျမတ္တို႔က်င့္စဥ္

၁။ ရန္ျငိဳးဖြဲ႕ျခင္း၊ ေဒါသ အာဃာတ တုိ႔၏ဆန္႕က်င္ဘက္ ေမတၱာတရား
၂။ ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္ အႏုိင္က်င့္ျခင္း ရက္စက္ျခင္းဟုေသာ ၀ိဟိ ံသ ၏ ဆန္႔က်င္ဘက္ ကရုဏာတရား
၃။ မနာလုိ ေစာင္းေျမာင္းျငဴစူျခင္းဟုေသာ ဣႆာ၏ ဆန္႔က်င္ဘက္ မုဒိတာတရား
၄။ အစြန္းေရာက္ေသာ ခ်စ္ျခင္း မုန္းျခင္းဟုေသာ သံေယာဇဥ္တရားတုိ႔၏ ဆန္႔က်င္ဘက္ ဥေပကၡာ တရား။ ထုိ ေမတၱာ ကရုဏာ မုဒိတာ ဥေပကၡာတုိ႔သည္ သူျမတ္တုိ႔၏ ျမတ္ေသာအက်င့္တည္း။

ဤမွ်ေလာက္ျဖင့္ ေလာကအဖ်က္တရားႏွင့္ ထုိအဖ်က္တရားကို ကုစားႏုိင္ေသာ အရိပ္ျမြတ္မွ်ေသာ နည္းလမ္းတုိ႔သည္ နားလည္လြယ္ သေဘာေပါက္လြယ္ရကား အက်ဥ္းမွ်ျဖင့္သာ (ပုိ႔စ္တစ္ခုစာမွ်) ေဖာ္ျပလုိက္ပါသည္။

က်မ္းကိုးမ်ား
၁။ ဓမၼပဒ အ႒ကထာ
၂။ အ႒သာလိနီ
၃။ သုတ္မဟာ၀ဂၢ
၄။ အဘိဓမၼတၳသဂၤဟပါဌ္
၅။ သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီး၏ သကၠပဥွသုတ္တရားေတာ္
၆။ သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီး၏ ၾသ၀ါဒ
၇။ အဘိ-ဋီကာ
၈။ Summit Speech by Sitagu Sayadaw 2000

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ
သီတဂူစတား
၇-၀၁-၂၀၁၁

Read more »

ပူေနးေက်ာင္းသား ဘ၀

စာမိတ္ဆက္
ဒီပုိ႕စ္ေလးကို အပုိင္းမ်ားခြဲျပီး လြန္ခဲ့ေသာ ၅ လ ၆ လ ေလာက္ကထဲက တင္ျပီးျဖစ္ပါသည္။ သုိ႕ေသာ္လည္း ပူးေနတကၠသိုလ္ သို႔မဟုတ္ အိႏၵိယတကၠသိုလ္ တခုခုသုိ႔ တက္ေရာက္ ပညာသင္လုိသူမ်ားက ျပန္လည္တင္ေပးဖုိ႔ ေတာင္းဆုိလာသျဖင့္ အပုိင္း(၁) အပုိင္း(၂)ႏွင့္ အပုိင္း (၃) တုိ႔ကို တစုတေ၀းထဲ ေပါင္းျပီး တင္လုိက္ရပါသည္။

ပူေနးေက်ာင္းသားဘ၀
ဤပုိ႔စ္ကေတာ့ ေယ်ဘုယ် ေက်ာင္းတုိင္းအတြက္ မျဖစ္မေန ေတြ႔ၾကံဳရမည့္ အခက္အခဲမ်ားပင္ျဖစ္ပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အိႏၵိယျပည္ၾကီးမွာ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ ျဖက္သန္းရတဲ့ဘ၀ေလးကို စာဖတ္ပရိသတ္မ်ားအား ခံစားၾကည့္ေစခ်င္တဲ့ ဆႏၵေလးတစ္ခုတည္းနဲ႔ ဤပုိ႔စ္ေလးကို တင္ျဖစ္သြားျခင္းျဖစ္ပါသည္။

အိႏၵိယကို ေရာက္လာၾကတဲ့ ျပည္ပေက်ာင္းသားတုိင္းမွာ အခက္အခဲမ်ားစြာရွိတယ္ဆုိတာ အိႏၵိယျပည္မွာ ေက်ာင္းတက္ဖူးသူတုိင္း သိရွိျပီးျဖစ္ပါသည္။ ေဒသတစ္ခု စည္းမ်ဥ္းတစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ ပူေနးျမိဳ႕မွာေတာ့ ျပည္ပေက်ာင္းသား မ်ားလာတာေၾကာင့္ အျခားျမိဳ႕မ်ားထက္ စည္းမ်ဥ္းဥပေဒေတြ ပုိမ်ားေနသည္ဟူ၍ ဆုိပါတယ္။

ပူေနးေရာက္လ်င္
ျမိဳ႕ကိုေရာက္လာတာႏွင့္တျပိဳင္တည္း ပထမဆုံး ေက်ာင္းသားျဖစ္ဘုိ႔ထက္ stay-permit ရဘုိ႔ ပုိအေရးၾကီးေနသည္၊ မြတ္ဆလင္ဘာသာ၀င္ႏုိင္ငံေတြက လြဲရင္ အျခားႏုိင္ငံျခားေက်ာင္းသားမ်ားသည္ ၁၄ ရက္အတြင္း FRO (Foreign Register Office) သုိ႔ အေျပးသြားရသည္။ မြတ္ဆလင္ဘာသာ၀င္ ႏိုင္ငံမွ ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ ၁၄ နာရီအတြင္း ေဖာ္ျပပါရုံးသုိ႔ သြားေရာက္ သတင္းပုိ႔ရပါသည္။

ထိုရုံးကို သြားေတာ့ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေထာက္ခံစာမ်ားစြာ ပါရပါတယ္၊ တကၠသိုလ္က ထုတ္ေပးေသာ (၁) Eligible Letter ေခၚ ေက်ာင္းသားျဖစ္ေၾကာင္း ယာယီေထာက္ခံစာ ေကာ္ပီ။ (၂) ပတ္စပုိ႕မိတၱဴ (၃) ရဲရုံးအတြက္တင္ရန္ A Form C form စသည္မ်ား ျဖည့္ရ (၄) မိမိေနသည့္ အိမ္ (သို႔) အေဆာင္၏ ေထာက္ခံစာ (၅) မိမိတက္မည့္ ဌာနက ထုတ္ေပးေသာ Bonafide ေခၚ ေက်ာင္းသား ျဖစ္ေၾကာင္း certificate (မူရင္း) (၆) ဓာတ္ပုံ ၂ ပုံ ယူေဆာင္ကာ ေဖာ္ျပပါရုံးသို႔ သြားကာ တန္းစီရပါသည္။ ေက်ာင္းသားလက္ခံခ်ိန္ျဖစ္သျဖင့္ ရုံးတုိင္းမွာ ႏုိင္ငံျခားသားေက်ာင္းသားမ်ားသျဖင့္ တန္းစီရတဲ့ ဒုကၡ မေသးလွပါ။

Department မွ Bonafide Certificate
ကိုယ္တက္ေရာက္ သင္ၾကားမည့္ ဌာန Department မွ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ တရား၀င္ျဖစ္ေၾကာင္း လုပ္ထုံးမ်ားကလဲ အမ်ားသား။ International Student Center ေခၚ ျပည္ပေက်ာင္းသားေရးရာဌာန၊ ကိုယ္တက္ေရာက္မည့္ ဌာနႏွင့္ ဘဏ္ တုိ႔ကို ေျပးလြားရေပသည္၊ ျပည္ပေက်ာင္းသားေရးရာဌာနမွ ေက်ာင္းသားျဖစ္ရန္ အခ်က္အလက္ certificate အားလုံးျပီးျပည့္စုံစြာ စစ္ေဆးျပီးမွသာ အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၆၅၅ သြင္းဘုိ႔ ခ်လန္ (ေငြေျပစာ) ထုတ္ေပးသည္၊ ထုိေငြေျပစာကို ဘဏ္မွာ သြားသြင္းရသည္၊ ထုိေငြးသြင္းျပီး ေျပစာမ်ားျဖင့္ ကိုယ္တက္ေရာက္မည့္ ဌာနသုိ႔ သြားေရာက္ရျပန္သည္၊ ထုိဌာနမွ Department fee ရူပီး ၁၂၀၀၀ (အေမရိကန္ေဒၚလာ ၂၅၀ ၀န္းက်င္) တန္ တႏွစ္စာ ခ်လန္ျဖတ္ပုိင္းထုတ္ေပးသည္၊ ဘဏ္သုိ႔ ေျပးရျပန္သည္၊ ဘဏ္မွာက ရာႏွင့္ခ်ီေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားက တန္စီးေနၾကသျဖင့္ ေစာင့္ဆိုင္းရသည့္ ဒုကၡ မလြယ္ပါ။ ထုိအားလုံးျပီးကာမွ မိမိတက္ေရာက္မည့္ ဌာနရဲ့ Head လက္မွတ္ျဖင့္ Bonafide Certificate ထုတ္ေပးရန္ ခြင့္ျပဳခ်က္ရယူကာ Department Office မွ တံဆိပ္ရယူျပန္သည္။ ထိုေထာက္ခံစာ အားလုံး စုစည္းျပီးကာမွ အထက္ေဖာ္ျပပါ ရဲရုံး FRO သုိ႔ သြားရသည္။ အခ်ိဳ႕လဲ ဤ procedure မ်ားအားလုံး ၁၄ အတြင္းျပီးႏုိင္သလုိ အခ်ိဳ႕မွာေတာ့ မမီသျဖင့္ ရွိတဲ့ လက္မွတ္ေလးႏွင့္ အရင္တင္ထားရသည္၊ က်န္တာ ေနာက္မွ ျပန္ပုိ႔ရင္ရသည္။ ၁၄ ရက္အတြင္း မပုိ႔ပါက ဒဏ္ရုိက္ခံရမည္။

ေနစရာဘယ္လုိ ဖန္တီးမလဲ?
အခုဆုိရင္ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ ျဖစ္သြားပါျပီ။ အဓိက အေရးၾကီးသည့္ ျပႆနာတစ္ခုရွိပါေသးသည္။ သူကေတာ့ ေနစရာပင္ ျဖစ္သည္။ International Hostel တြင္ အခန္းရဘုိ႔ မလြယ္၊ ၾကိဳတင္ျပီး တင္ထားေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ပင္ တစ္ႏွစ္ေစာင့္ရသည္၊ မႏွစ္က ေရာက္လာေသာ ပါဠိဌာနမွ သီတဂူစတား သူငယ္ခ်င္းေတြ အခုထိ အခန္းမရရွိေသးပါ၊ အျပင္မွာ အိမ္ခန္းငွါး ေနရသည္။ ပူေနး အိမ္ငွါးစရိတ္သည္ ႏွစ္စဥ္ ျမင့္မားလာသည့္အတြက္ တစ္ေယာက္တည္း အိမ္ခန္းငွါးျပီး ေနဘုိ႔ဆုိတာ သီတဂူစတားတုိ႔လုိ ဘုန္းကံနဲသူေတြအတြက္ မျဖစ္ႏုိင္၊ ၾကြားလုိက္ဦးမယ္။ စုေပါင္းငွါးမွသာ လုံျခံဳေရးေရာ ေငြေရးေၾကးေရးေရာ သက္သာမည္။ မႏွစ္က သီတဂူေက်ာင္းသားမ်ား စုေပါင္းငွါးသည့္ အိမ္သည္ တစ္လလ်င္ ၁၂၀၀၀ (အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၃၀၀ ၀န္းက်င္)။ တကၠသုိလ္က အေဆာင္ရလ်င္ေတာ့ ၆ လ ရူပီး ၉၀၀၀ (အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၂၀၀) ေပးေဆာင္ရသည္၊ သက္သာသည္ဟု ဆုိႏုိင္သည္၊ လုံျခဳမႈရွိသည္။ ယခုအခါ အခန္းရဘုိ႔ ေစာင့္ဆုိင္းေနသူ waiting lists ေတြ မ်ားစြာ တန္းစီေနသည္။ အခ်ိဳ႕ေတာ့ အေဆာင္မွာ မေနခ်င္ၾက၊ ခ်စ္သူ ရီးစားရွိသူေတြ၊ ပုိက္ဆံတတ္ႏုိင္သူေတြကေတာ့ အျပင္မွာ အိမ္ခန္းငွါးေနၾကသည္၊ ပုိလြတ္လပ္သည္၊ အေဆာင္မွာက အမ်ိဳးသားေဆာင္သို႔ အမ်ိဳးသမီးမတက္ရသလုိ အမ်ိဳးသမီးေဆာင္မွာ လဲ အမ်ိဳးသားမ၀င္ရ၊ ယခုအခါ လုံျခံဳေရးအတြက္ ပုိတင္းက်ပ္လာသည္ျဖစ္ရကား အမ်ိဳးသားဧည့္သည္ သည္ပင္ အမ်ိဳးသားေဆာင္ တက္ခြင့္မရေတာ့ပါ၊ သူငယ္ခ်င္းေတြ လာေတြ႔လ်င္ ေအာက္ထက္က ဧည့္ခန္းမွာ ေတြ႔ရန္ လုံးျခဳံေရးက လာေျပာေပးသည္။

ဘယ္လုိစားမလဲ?
ေနာက္တစ္ခု အေရးၾကီးသည့္ အခ်က္တစ္ခု ရွိပါေသးသည္၊ စားေရးေသာက္ေရးပင္ ျဖစ္သည္။ စားေရးေသာက္ေရးကို ဘယ္လုိ ေျဖရွင္းၾကမလဲ? တကၠသိုလ္အေဆာင္မွာ စားစရိတ္ကို ကိုယ့္ဘာသာ ေျဖရွင္းရသည္။ အခ်ိဳဳ႕တကၠသုိလ္မ်ားက အေဆာင္တြင္ mass ပါသည္။ ျပည္ပေက်ာင္းသား အမ်ားစုသည္ အသားဟင္းကို ၾကိဳက္ၾကသည္။ အိႏၵိယႏုိင္ငံသား ၈၅ ရာခုိင္ႏႈံးက အသား မစား၊ ျပႆနာက သူတုိ႔က အသားမစားေတာ့ အခ်ိဳ႕တကၠသုိလ္ေတြရဲ့အေဆာင္မွာ အသားမခ်က္ရ၊ ပူေနးတကၠသိုလ္ကေတာ့ ျပည္ပေက်ာင္းသားေတြခ်ည္း ေနသျဖင့္ ေက်ာင္းသား ၁၀ ေယာက္အတြက္ မီးဖုိခန္း တစ္ခန္းေပးသည္။ အျပင္မွာ အိမ္ငွါးလ်င္ အသားခ်က္ခြင့္ရွိသည့္ အိမ္ကုိ ရွာေဖြ ငွါးရသည္၊ အခ်ိဳ႔အိမ္ပုိင္ရွင္မ်ားက အသားဟင္း ခ်က္စားခြင့္ မျပဳ။ သူငယ္ခ်င္းေတြ စုခ်က္စားလ်င္ အကုန္အက် သက္သာသည္။ သီတဂူစတားတုိ႔ သီးတင္းသုံးေဖာ္ေတြ ဌာနမတူေပမဲ့ အေဆာင္မွာ အတူေန အတူုခ်က္စားသည့္ မိသားစုစနစ္တစ္ခုျဖစ္သည္။ အလွည့္က် ခ်က္စားၾကသည္။ အခ်ိဳ႕လဲ အတူမခ်က္ေပမဲ့ ကိုယ့္ဘာသာခ်က္ျပီး စားခ်ိန္ေရာက္ အတူ၀ုိင္းဖြဲ႕စားၾကသျဖင့္ အျခားျပည္ပေက်ာင္းသားမ်ားသည္ပင္ အံၾသခ်ီးမြမ္းၾကသည္။ ျမန္မာေတြက စည္းရုံးမႈရွိသည္၊ cooperation ရွိသည္။ အမ်ားစုႏိုင္ငံေတြက ကိုယ့္ဘာသာ ေနၾကသည္၊ self-life style ကို သေဘာက်သည္။

ပါတီပြဲေလးမ်ား
အေဆာင္မွာေတာ့ ျပည္ပေက်ာင္းသားမ်ား စုေ၀းရာျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ကိုယ့္ႏုိင္ငံရဲ့ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္၊ ဥပမာ ႏွစ္သစ္ကူးလုိမ်ိဳးေရာက္လာလ်င္ အေဆာင္မွဴးထံ ခြင့္ယူကာ ပါတီပြဲ၊ အတီးအက အခုံ၊ အစားအစာတုိ႔ျဖင့္ က်င္းပတတ္သည္။ အျပင္မွာ အိမ္ခန္းငွါးေနေသာ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူေတြက အေဆာင္မွာ လာစုတက္ၾကသည္။ အေဆာင္သည္ စုရပ္တစ္ခု ျဖစ္ေနသည္။ အမ်ိဳးသားေဆာင္ႏွင့္ အမ်ိဳးသမီးေဆာင္သည္ ကပ္လ်က္ရွိေနသည္အတြက္ စုေ၀းရတာ ပုိအဆင္ေျပေနသည္။

ယာယီလက္မွတ္
Admission Letter or Eligible Letter
သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ေမးတယ္၊ အရွင္ဘုရား- အရွင္ဘုရားတုိ႔ ပူေနးတကၠသိုလ္တက္ခ်င္ရင္ Admission Letter or Eligible Letter ကို ဘယ္လုိ ရေအာင္လုပ္မလဲ ဘုရားတဲ့ ဆုိတဲ့ ေမးခြန္းသည္လည္း အေရးပါေန၍ ကြ်ႏု္ပ္ႏွင့္ဖီလုိဆုိဖီ ပုိ႕စ္မတင္မီ ပူေနးတကၠသိုလ္တက္ရန္ စိတ္၀င္စားသည့္ ေက်ာင္းသားမ်ားအတြက္ ရည္ရြယ္၍ ဤပုိ႔စ္ကို တင္လိုက္ရပါသည္။
မွန္ပါသည္၊ ေမးသင့္သည့္ ေမးခြန္းျဖစ္သည့္အျပင္ အက်ိဳးမ်ားမည့္ ေမးခြန္းလဲျဖစ္ပါတယ္၊ ဒီအခ်က္ တင္ျပဘုိ႔ ေမ့သြားခဲ့ပါတယ္၊ ပူေနးေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ ျဖစ္ဘုိ႔ရန္ အလြန္အေရးပါသည့္ ေမးခြန္းတစ္ခုျဖစ္ပါသည္၊ ဤ Letter မပါဘဲ student visa မရႏိုင္ပါ၊ အိႏၵိယသံရုံးက တကၠသုိလ္တစ္ခုခုက ေက်ာင္းသားျဖစ္ေၾကာင္း လက္ခံလုိက္တဲ့ admission စာတစ္ေစာင္ပါမွ ေက်ာင္းသားဗီဇာ အတြက္ ၂ ႏွစ္စာ ထုတ္ေပးသည္ ထုိႏွစ္ႏွစ္စာအတြက္ အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၇၅ ေပးေဆာင္ရသည္။

ကိုယ့္ေနရာကေန Admission Letter or Eligible Letter ဘယ္လုိ ရေအာင္ လုပ္မလဲ?
အိႏၵိယျပည္၊ ကိုယ္တက္ေရာက္မည့္ တကၠသိုလ္သုိ႔ ကိုယ္တုိင္ သြားရလ်င္ သြားစရိတ္ ျပန္စရိတ္ အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၇၀၀ ေလာက္ ကုန္က်ဦးမည္။ ဒါမွမဟုတ္ လူၾကံဳႏွင့္ပုိ႔ျပန္လ်င္လဲ အျပန္အသြားဆုိေတာ့ အခ်ိန္ၾကာမည္၊ စိတ္လဲ မခ်ရေပ။ ျမန္မာျပည္မွာ အင္တာနတ္ေခတ္ေတြ ေခတ္မစားခင္က အဲဒီလုိ လူၾကံဳႏွင့္ပုိ႔ၾကရသည္၊ ဒါမွမဟုတ္ ကိုယ္တုိင္ သြားျပီး ေဆာင္ရြက္ရသည္၊ လူပန္း ေငြကုန္ အခ်ိန္ကုန္ေခတ္ေပါ့။ ယခုအခါမွာ အင္တာနတ္ေတြ အီေမးလ္ ေတြ အဆင္ေျပလာေတာ့ လူကိုယ္တုိင္ သြားစရာမလိုေတာ့ေပ၊ google ကို အထူးေက်းဇူးတင္ရေပသည္။ အဲဒီေတာ့ အဲဒီ စာကို ကုိယ့္ ျပည္တြင္းကေနဘယ္လုိ ရေအာင္ လုပ္မလဲ?

အိႏၵိယမွာ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္း၊ ဒါမွ မဟုတ္ ကိုယ့္အတြက္ အကူအညီေပးႏုိင္မည့္ မိတ္ေဆြ လုိပါသည္၊ အေကာင္းဆုံးက ကိုယ္တက္ေရာက္မည့္ တကၠသုိလ္တြင္ တက္ေရာက္ ပညာသင္ဆဲ ပုဂၢိဳလ္ဆုိလ်င္ ပုိအဆင္ေျပသည္၊ အေၾကာင္းကား သြားရ လာရတာမလြယ္ကူပါ၊ အိႏၵိယျပည္ၾကီးသည္ အလြန္က်ယ္၀န္းသည္ျဖစ္ရကား တေနရာႏွင့္ တေနရာ သြားဘုိ႔ဆုိတာ ခက္ခဲပါသည္။ ရုံးကိစၥမ်ားသည္လည္း တစ္ရက္တည္းႏွင့္ ျပီးသည္မဟုတ္၊ ခဏခဏ ရုံးကိုသြားရသည္၊ ကုလား tomorrow တုိ႔ ဧ မိနစ္ တုိ႔ဆုိတာ အလြန္ေၾကာက္စရာပါ၊ tomorrow ဆုိ တစ္ပတ္ေလာက္ေတာ့ အနဲဆုံး သြားရသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ကိုယ္တက္ေရာက္မည့္ တကၠသိုလ္ႏွင့္ ဘာသာရပ္ကို အတိအက် ေျပာဘုိ႔ လုိသည္၊ ဟုိတကၠသိုလ္တက္ခ်င္သလုိလုိ ဒီတကၠသိုလ္လုိလုိ ဟုိဘာသာရပ္တက္ခ်င္ သလုိလုိ ဒီဘာသာ ယူခ်င္သလိုလို ၀ါးတားတား လုပ္ေနရင္ လုပ္ေပးရသည့္ ပုဂၢိဳလ္အတြက္ အရမ္းကို ခက္ခဲပါသည္။ ဒါ့ေၾကာင့္ အတိက်သာ ေျပာလုိက္ပါ။

ဘာေတြ လုိအပ္သလဲ
ကိုယ္တက္ေရာက္မည့္ တကၠသိုလ္ႏွင့္ ဘာသာရပ္တုိ႔ကို ျဖစ္ႏုိင္ေျခရွိသည့္ (လုပ္ေပးႏုိင္သူ) သူအား အတိအက်ေျပာျပီး၊ ကိုယ့္ရဲ့ ကိုယ္ေရးရာဇ၀င္ စသည္တုိ႔ကို ပုိ႔ေပးရပါသည္။ အဲဒါေတြကေတာ့ (၁) ပတ္စပုိ႔ (၂) ပတ္စ္ပုိ႔ ဓာတ္ပုံဆုိဒ္ ပုံမ်ား (၂) ေအာင္လက္မွတ္ certificate (၃) ထုိေအာင္လက္မွတ္ရဲ့ အမွတ္စာရင္း Mark sheet (၄) ေမြးစားရင္း Birth Certificate (၅) တကၠသိုလ္တစ္ခုခုရဲ့ ေထာက္ခံစာ (ေအာင္လက္မွတ္ရခဲ့သည့္ ေနရာ) No Objection (၆) ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ကိုယ့္အတြက္ လုပ္ေပးမည့္သူထံ အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၅၀ ၾကိဳပုိ႔ေပးထားလ်င္ ပုိေကာင္းသည္၊ အထက္ပါ အခ်က္အလက္မ်ားကို စကန္ scan ဖတ္ျပီး အီးေမးလ္ကေန ပုိ႔ႏုိင္ပါသည္။ အေၾကာင္းကား (၁)ေလွ်ာက္လြာမ်ား ၀ယ္ျခင္း၊ (၂) Notary ေခၚ ေရွ႔ေန ေထာက္ခံစာ ရေအာင္ ယူျခင္း၊ (၃) ေလွ်ာက္လႊာတင္ျခင္းႏွင့္ စရိတ္စကေတြ ရွိေနပါသည္။

အခ်ိန္
ဘယ္အခ်ိန္ အဲဒီ Admission Letter ထြက္လာမလဲဆုိေတာ့ အတိအက် ေျပာ၍ မရပါ။ သီတဂူစတားတုန္းက လုပ္ေပးေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းအား ခဏခဏ အပူတုိက္မိသည္၊ မရေသးဘူးလား မထြက္ေသးဘူးလား ၾကာလွပါလား စသည္ျဖင့္ ေျပာမိသည္၊ သူစိတ္ဆိုးသည္၊ ဟုတ္ပါသည္ သီတဂူစတားလဲ အေျခအေနကို ေကာင္းေကာင္းမသိခဲ့၊ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္အတြက္ ကိုယ္တုိင္ကုိယ္က် လုပ္ေပးလုိက္ေတာ့မွ အေတြ႔အၾကံဳရလုိက္သည္။ International Center ကို ေခါက္တုန္႕ေခါက္ျပန္သြားေနရသည္၊ ေက်ာင္းသားအသစ္ လက္ခံခ်ိန္ျဖစ္တာေၾကာင့္ ဒီထြက္လာမည့္ စာေလးတစ္ေဆာင္ရဘုိ႔ သြားေစာင့္ရတာမလြယ္၊ တန္းစီေနရသည္၊ ေရာက္သြားျပန္ေတာ့လဲ ကိုယ့္လူအတြက္ စာက ထြက္မလာေသး၊ ေနာက္ေန႔ ထက္သြား တန္းစီရျပန္၊ ကိုယ့္ေရွ႕မွာက ႏုိင္ငံေပါင္းစုံက ေက်ာင္းသာတန္းရွိသည္၊ ျမန္မာျပည္မွာတုန္းကလုိ ဘုန္းၾကီးပဲ ဆုိျပီး ေရွ႕မွာေက်ာ္တက္လို႔မရပါ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာေတာ့ ျမန္မာျပည္ရဲ့ ယဥ္ေက်းမႈကို သတိရမိသည္၊ လြမ္းမိသည္။

ပုံမွန္ေက်ာင္းသားလက္ခံခ်ိန္
ေက်ာင္းသားလက္ခံခ်ိန္သည္ ေယဘုယ်အားျဖင့္ တကၠသုိလ္ၾကီးေတြမွာ တူညီၾကပါသည္။ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းေလး နဲနဲေတာ့ ကြာၾကသည္၊ ပူေနးတကၠသိုလ္ေက်ာင္းသား စတင္လက္ခံခ်ိန္သည္ June လမွာ ျဖစ္ျပီး admission ကေတာ့ ေလွ်ာက္လြာမ်ားတင္ျပီး ၂၀ ရက္ သို႔မဟုတ္ တစ္လ ထိရွိႏုိင္သည္။ admission ပိတ္ခ်ိန္သည္ July လက္ကုန္အထိျဖစ္ႏုိင္ပါသည္။ ၀င္ခြင့္ စာေမးပြဲသည္ August လ ပထမဆုံးတနဂၤေႏြေန႔ က်င္းပသည္။ ေက်ာင္းစဖြင့္ခ်ိန္ကေတာ့ August လမွာပဲ စဖြင့္သည္။ Admission ထြက္လာလ်င္ အိႏၵိယမွ ေဆာင္ရြက္ေပးေနသူက ကိုယ့္ရဲ့ admission ကို စကန္ဖတ္ျပီး အီးေမးလ္ႏွင္ ျပန္ပုိ႔ေပးပါလိမ့္မည္၊ ရရျခင္းပဲ ထုိစာျဖင့္ အိႏၵိယသံရုံးကို သြားကာ ေက်ာင္းသား ဗီဇာ ေလွ်ာက္ေလသတည္း။ ဤ admission သည္ ဗီဇာေလွ်ာက္ရန္ ယာယီေက်ာင္းသားျဖစ္ေၾကာင္း လက္မွတ္ပဲျဖစ္ပါသည္၊ တကယ့္ေက်ာင္းသားျဖစ္ဘုိ႔ကိုေတာ့ ကိုယ္တက္မည့္ တကၠသိုလ္ေရာက္ခါမွသာ ရုံးကိစၥေတြ ဆက္လက္ လႈပ္ရွားရပါသည္။ သုိ႔ျဖစ္ပါေသာေၾကာင့္ ပူေနးတကၠသိုလ္တက္ရန္ ျပင္စင္ထားသူမ်ား ေရွးဦးစြာ သိထားရန္ ရည္ရြယ္ပါသည္။

ပူေနးတကၠသိုလ္ႏွင့္ Migration
မိတ္ဆက္
တကၠသိုလ္တစ္ခုမွ B.A, B.Sc ျပီးေသာ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ သို႔မဟုတ္ M.A, M.Sc ျပီးေသာ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္သည္ အျခားတကၠသိုလ္တစ္ခုသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ျပီး M.A, M.Sc သုိ႔မဟုတ္ Ph.D အတြက္ ေက်ာင္းတက္မည္ဆုိလွ်င္ ေက်ာင္းေျပာင္းလႊဲစာ (Migration certificate သို႔မဟုတ္ transfer certificate) လုိအပ္သည္။ ထုိ certificate ထုတ္ေပးသည့္ စနစ္မွာ တကၠသိုလ္ တစ္ခုႏွင့္ တစ္ခုမတူညီၾကပါ။ သီတဂူစတား သိေသာ migration certificate ကို ဘယ္လုိယူရမလဲ ဆုိတာ ပူေနးတကၠသို္လ္၏ system ကို ဗဟုသုတအျဖစ္ တင္ျပလိုပါသည္။ ေမာင္ေကာေရ- ဒီေလာက္ ခက္ခက္ခဲခဲ လုပ္ယူရတဲ့ migration ကို ေနာင္ ပူေနးတကၠသိုလ္ ေက်ာင္းတက္မည့္သူေတြအတြက္ မွတ္တမ္းေလးေရးထားခဲ့ပါဟု သီတင္းသုံးေဖာ္တစ္ေယာက္က ေျပာလာပါသည္။ ဒီမွတ္စုေလးက ပူေနးတကၠသိုလ္သုိ႔ ေက်ာင္းတက္မည့္သူ migration ရရန္အတြက္ အားထုတ္ေနသူေတြႏွင့္ အျခားဗဟုသုတရလုိေသာ သူေတြအတြက္ မွတ္စုေလးတစ္ပုဒ္အျဖစ္ တင္ျပလုိက္ပါသည္။

ပူေနး migration
ပုံမွန္အားျဖင့္ ပူေနးတကၠသိုလ္သည္ ဘယ္တကၠသုိလ္ပဲ လာလာ ဘယ္ႏိုင္ငံကပဲ လာလာ migration certificate မပါဘဲ လက္ခံေလ့ရွိသည္၊ သုိ႔ေသာ္ အိႏၵိယတကၠသိုလ္မ်ား ဘုတ္အဖြဲ႔ကေသာ္၎ သုိ႔မဟုတ္ ေက်ာင္းသား၏ ႏုိင္ငံမွာ ရွိေသာ အိႏၵိယသံရုံးကေသာ္၎၊ သုိ႔မဟုတ္ အိႏၵိယႏုိင္ငံရွိ ေက်ာင္းသား၏ႏုိင္ငံပုိင္ သံရုံးကေသာ္၎ ထုိ ေအာင္လက္မွတ္ Passing Certificate ႏွင့္ အမွတ္စာရင္း Mark sheet တုိ႔ကို အသိမွတ္ျပဳဘုိ႔ လုိသည္၊ ထုိဌာနတစ္ခုခုမွ အသိမွတ္ျပဳ ေထာက္ခံစာမ်ား ပါရပါသည္။ ဤကား ပူေနးတကၠသိုလ္မွ migration certificate မပါဘဲ ေအာင္လက္မွတ္မ်ားကို လက္ခံျခင္းအေၾကာင္းျဖစ္ပါသည္။

ပူေနးတကၠသိုလ္မွ migration ထုတ္ယူျခင္း
ပူေနးတကၠသိုလ္မွ M.A ျပီးေသာ ေက်ာင္းသားသည္ အကယ္၍ ပူေနးတကၠသိုလ္မွာ ဆက္မတက္ေတာ့ဘဲ အျခားတကၠသိုလ္မွာ Ph.D ဆက္လုပ္မယ္ဆုိရင္ Migration ထုတ္ယူဘုိ႔လုိပါသည္။ ထုိသို႔ migration certificate တစ္ခုရဘုိ႔ရာ လမ္းေၾကာင္း procedure မသိရင္ေတာ့ ရြာလည္ျပီသာမွတ္ေပေတာ့။ သီတဂူစတားသည္လည္း ဆရာ guide အခက္အခဲ ေၾကာင့္၎၊ ပူေနးတကၠသိုလ္ရဲ့ ရွည္လ်ားလွတဲ့ procedure ေတြေၾကာင့္ ဗီဇာ limitation ရွိေနတာေၾကာင့္ အျခားတကၠသိုလ္တစ္ခုသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ကာ Ph.D လုပ္ရန္စိတ္ကူးထားသည္ျဖစ္၍ migration certificate ရရန္ၾကိဳးပမ္းေနရသည္။ လမ္းေၾကာင္းသိရင္ေတာ့ သိပ္မခက္ခဲေပမဲ့ ဘာသတင္း information မွ ရမထားဘဲ ကိုယ္ကိုယ္တုိင္လုပ္ၾကည့္ေတာ့ ၅ ရက္ေလာက္ အခ်ိန္ အလကား ကုန္သြားသည္။ ေရွးဦးစြာ ကိုယ့္ရဲ့ဌာန (ဖီလုိဆုိဖီဌာန) က ရုံးမွာ သြားစုံစမ္းခဲ့သည္၊ ငါ migration certificate လုိခ်င္တယ္ ဘယ္မွာ ရႏုိင္မလဲ? ေမးေတာ့ ဟာ ငါတုိ႔ ဌာနက migration ေရာ transfer certificate (TC) ကိုေရာ ျပည္တြင္းေက်ာင္းသားအတြက္ေရာ ျပည္ပေက်ာင္းသားေတြ အတြက္ပါ ထုတ္ေပးေလ့မရွိဘူး။ Migration Department ကို သြားပါဆုိေတာ့ ညႊန္ၾကားတဲ့အတုိင္း သြားခဲ့ေသာ္လည္း local (ျပည္တြင္း) ေက်ာင္းသားေတြ အတြက္သာ ထုတ္ေပးတာ ျပည္ပေက်ာင္းသားေတြ အတြက္မပါဘူး၊ International Center (ျပည္ပေက်ာင္းသားေရးရာ ဌာန) မွာ သြားစုံစမ္းပါလုိ႔ ေျပာလိုက္ျပန္၊ သူေျပာသည့္အတုိင္း ထုိ ဌာနသုိ႔ သြားသည့္အခါ ရာႏွင့္ခ်ီေသာ ျပည္ပေက်ာင္းသားမ်ား ရုံးထဲ ၀င္ရန္ တန္းစီေနၾကသည္။ ဒီလူအုပ္ၾကီး ျမင္ျပီး စိတ္မသက္မသာ ျဖစ္မိသည္၊ ငါ ဘယ္လုိလုပ္ ဒီဌာနထဲသုိ႔ ၀င္လုိ႔ရမလဲ။ ဒီလိုနဲ႕ လူအုပ္ထဲတုိးျပီး အတင္းၾကည့္ေတာ့ ရုံးထဲ၀င္ရန္ အျပင္ဘက္မွာ လက္မွတ္ထုိးေနရသည္၊ ပါလာေသာ အိပ္ေတြကို လုံျခံဳေရး ဒုတ္ေခ်ာင္းေတြႏွင့္ ထုိးျပီး စစ္ေဆးေနသည္။ တစ္ေယာက္ခ်င္းစီ စစ္ေဆးေနေတာ့ အျပင္မွာတင္ ၁ နာရီေလာက္ၾကာသြားသည္။

ဌာန အေဆာက္အဦးအတြင္းေရာက္ျပန္ေတာ့လည္း ရုံထဲေရာက္ဖုိ႔ တစ္ခါ တန္ဆီရျပန္သည္၊ အေတာ္ကို စိတ္ပ်က္ဖုိ႔ေကာင္းသည္၊ အဲဒီေလာက္ ခက္ခဲစြာ တန္းစီးျပီးမွ ရုံးခန္းထဲသို႔ေရာက္ရသည္၊ အဆင္ေျပ အေမာေျပမလား ေအာင့္ေမ့ migration ကိုသာ ဒီဌာနက ထုတ္ေပးသည္ (TC) transfer certificate မပါဘဲ ထုတ္ေပးလုိ႔ မရဘုူးဟုေျပာျပန္သည္၊ ဒါဆုိ အဲဒီ TC ကို ဘယ္က ရႏုိင္မလဲဆိုိေတာ့ မင္းတုိ႔ ဖီလိုဆုိဖီဌာနကပဲ ေပးမွာေပါ့ ဟု လႊဲခ်ျပန္ေတာ့--ဟူးးးးးးးး ေမာသြားလုိက္တာမွ လြန္ပါေရာ-- Ph.D ဆက္လုပ္ခ်င္စိတ္ေတာင္ ေပ်ာက္သြားတယ္။ TC, DD, စသည့္ ေဖာင္မ်ား ျဖည့္ျပီး ပုိ႔ခဲ့လုိ႔ tomorrow လာခဲ့ ဟု ေျပာသည္၊ သြားတန္းစီရျပန္သည္။ မင္းဟာ ဒါရုိက္တာဆီမွာပဲ ရွိေသးတယ္ tomorrow လာခဲ့လုိ႔ ေျပာျပန္သည္၊ ေနာက္ေန႔ သူေျပာတဲ့အတုိင္း သြားျပန္ေသာ္လည္း ဒီေန႔ ဒါရုိက္တာမလာဘူး tomorrow ေတာ့ ေသခ်ာ ရမွာပါကြာဟု ေျပာျပန္သည္။ အိႏၵိယ၏ tomorrow, one minute, one second ဆုိတာေတြရဲ့ အထာကို ကုလားတုိင္းက သိၾကသည္။ ဒါ့ေၾကာင့္ သူတုိ႔ အခ်င္းခ်င္းသည္ပင္ ေျပာသည့္ စကားတုိင္းကိုပင္ တံဖုိးမထားၾကေတာ့ေပ၊ ယုံၾကည္မႈလည္းမရွိၾကေတာ့ေပ။

ျပည္ျမန္မာျပန္ခ်င္
အိႏၵိယမွာ ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ ေနလုိက္ရေတ့ာ အေတာ္ေလး ရုိးအီးသြားသည္၊ အခ်ိဳ႕ေက်ာင္းသားေတြေတာ့ ျမန္မာျပည္ ျပန္ခ်င္စိတ္ကို မရွိၾကတာ၊ အေၾကာင္းကေတာ့ ဒီမွာက ပုိက္ဆံအကုန္အက် မ်ားေပမဲ့ ေနရတာ အဆင္ေျပပုံရသည္ထင္၊ မီးမပ်က္ ေရက အဆင္သင့္၊ လိုင္း speed အား ေကာင္းတဲ့ အင္တာနက္ကိုလည္း ေစ်းေပါေပါနဲ႔ သုံးႏုိင္၊ အလြယ္တကူ တံဖုိးနဲနဲႏွင့္ တယ္လီဖုန္းကိုလည္း လူတုိင္း သုံးႏုိင္ျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္ ျဖစ္ဟန္တူသည္။ သီတဂူစတားေတာ့ အဲဒီဟာေတြကို သိပ္မမက္ေမာေပ သို႔ေသာ္ရခ်င္သည္၊ P:၊ ဒါေမပဲ့ ့ အိႏၵိယ (ကုလား)ရဲ့ tomorrow, one minute, one second ဆုိတဲ့ ရုံး၊ ရဲစခန္း၊ ဌာနက ေျပာေသာ စကားေတြကို စိတ္ပ်က္ျပီး ေၾကာက္ရႊံ႕ေနေတာ့သည္။ ယခု migration ရရန္ ၾကိဳးစားၾကည့္လုိက္မွ အေတာ္ကို ခက္ခဲတဲ့ အိႏၵိယ လူမ်ိဳးေတြပဲ။ လြယ္တာကို ခက္ေအာင္လုပ္၊ အလုပ္ရႈပ္ေအာင္လုပ္တဲ့ သူေတြပဲလုိ႔ ျမင္မိသည္။ ဒီလုိနဲ႔ ဌာန၊ ေက်ာင္းသားေရးရာ ဌာန ႏွင့္ migration office တုိ႔ သတင္းအတိအက် မေပးဘဲ ဟုိလႊဲခ် ဒီလႊဲခ်ျခင္းျဖင့္ ခံရသည့္ေက်ာင္းသားေတြမွာေတာ့ မသက္သာ၊ အခ်ိန္ကုန္ လူပင္ပန္း။ ကိုယ္လည္း ျမန္မာျပည္ကို အျမန္ျပန္ခ်င္တာေၾကာင့္ migration ကို မရ ရေအာင္ မပ်င္းမရိ ဟုိေမး ဒီေမးရင္းနဲ႔ အေျဖတစ္ခုေတာ့ရလာသည္။

ဘယ္လုိရေအာင္ ယူမလဲ?
လမ္းေၾကာင္းသိဖုိ႔သာ လုိသည္။ သီတဂူစတားလဲ လမ္းေၾကာင္းေပၚ ေရာက္လာေရာ သီတဂူစတားလုိပဲ migration ရရန္ ၾကိဳးစားေနသူေတြ ရွိေနၾကသည္။ ထုိင္းေက်ာင္းသား E-major ႏွင့္ Education ဌာနက ေက်ာင္းသား ၂ ေယာက္ သီတဂူစတားထံ ေရာက္လာသည္၊ သိပ္မၾကာပါ အီရန္ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္လဲ ေရာက္လာျပန္သည္။ သီတဂူစတား migration ႏွင့္ပတ္သက္ျပီး ဆရာၾကီးျဖစ္သြားသည္။ ကိုယ့္ေရွ႔က ျပီးသြားတဲ့ ျမန္မာ ေက်ာင္းသားေတြကေတာ့ ပူေနးတကၠသိုလ္မွာပဲ ျပန္လုပ္ၾကသည္ျဖစ္၍ migration ႏွင့္ပတ္သက္ျပီး မသိၾက။ ဒီႏွစ္ ျမန္မာေက်ာင္းသား ပူေနးတကၠသိုလ္မွ M.A ျပီး ၄ ေယာက္ရွိသည္၊ ဖီလုိဆုိဖီဌာနမွ ၁၊ ပါဠိဌာနမွ ၂၊ ႏွင့္ အဂၤလိပ္စာဌာနမွ ၁၊ တုိ႔ျဖစ္သည္။ အားလုံးက ပူေနးတကၠသိုလ္မွာ ဆက္မတက္ၾကေတာ့ဘဲ အျခားတကၠသိုလ္ေတြမွာ တက္ဖုိ႔ ျပင္ဆင္ေနၾကသည္။ migration ႏွင့္ပတ္သက္ျပီး သီတဂူစတားက အရင္ေလွ်ာက္ထားသည္ျဖစ္၍ ေနာက္လူေတြအတြက္ အလြယ္တကူ ေလွ်ာက္ႏုိ္င္သည္။
Migration ကို International student center ကေန ႏုိင္ငံျခားသား ေက်ာင္းသားမ်ား အတြက္ ထုတ္ေပးသည္။ ထုိသုိ႔ ထုတ္ေပးရာမွာ ျပည့္စုံရမည့္ documents ေတြကေတာ့----
၁။ TC (transfer certificate) ထုိ certificate ကို publish department မွ ၅ ရူးပီး ေပးျပီး ၀ယ္ရပါသည္။ ထုိ ေဖာင္တြင္ ညႊန္ၾကားထားသည့္အတုိင္း ျဖည့္သင့္တာ ျဖည့္ျပီး ကိုယ္ ေအာင္ခဲ့တဲ့ ဌာနမွဴးထံသြားျပီး လက္မွတ္ထုိးခုိင္းရပါသည္၊ ထုိဌာန၏ ရုံးတံဆိပ္ပါ ထုခဲ့ရသည္။
၂။ Mark sheet (M.A) တန္း ေအာင္ခဲ့ေသာ အမွတ္စာရင္း။ ကိုယ္ေအာင္ခဲ့ေသာ ဌာနမွ ထုတ္ေပးပါသည္။
၃။ DD form (demand draft) ျဖစ္ပါသည္။ ဒီေဖာင္ကိုေတာ့ ပူေနးတကၠသိုလ္ ဘဏ္မွ ရယူျပီး ၂၀၀ တန္းလက္မွတ္၀ယ္ျပီး ေငြသြင္းျပီး DD form ခ်က္ခ်င္း ထုတ္ေပးပါသည္။
၄။ online application form migration ပါရပါမည္။ ထိုေဖာင္ကို ရဘုိ႔ရန္မွာ ေရွးက ၁-၂-၃ documents ေတြ ျပည့္စုံျပီးမွ အြန္လုိင္းသုိ႔ သြားရပါမည္။ ထုိအြန္လုိင္းမွာ- http://migration.unipuenonline.in/ သို႔ သြားျပီး မိမိအေကာင့္တစ္ခု ဖန္တီးရန္ account create ကို သြားရပါမည္။ ညႊန္ၾကားထားသည့္အတုိင္း ထုိ account creation ေအာင္ျမင္ျပီးပါက ကိုယ္ျဖည့္မည့္ application form ေနရာသို႔ ေရာက္လာပါလိမ့္မည္၊ ထုိေနရာတြင္ ျဖည့္ရမွာက-- ကိုယ့္ရဲ့ အမည္၊ အေမနာမည္၊ ကိုယ္ Ph.D ဆက္လုပ္မည့္ တကၠသို္လ္ သို႔မဟုတ္ ေကာလိပ္၊ TC နံပါတ္ ႏွင့္ သူ႔ကို ထုတ္ေပးသည့္ ရက္စြဲ၊ DD နံပါတ္နွင့္ သူ႔ကို ထုတ္ေပးသည့္ ရက္စြဲ စသည္အားျဖင့္ ညႊန္ၾကားထားသည့္အတုိင္း ျဖည့္စြပ္ျပီးပါက submission လုပ္ရပါသည္။ ထုိအစီအစဥ္ အားလုံး ေအာင္ျမင္ျပီးပါက ပရင့္ထုတ္ရန္ Online application Form ထြက္လာပါလိမ့္မည္။ ပရင့္ထုတ္လုိက္ပါ။

ဤသုိ႔အားျဖင့္ ပူေနးတကၠသိုလ္ရဲ့ Migration တစ္ခုရဘုိ႔ရန္မွာ အစီအစဥ္ သိရွိထားပါက လြယ္ကူပါသည္။ အမ်ားစုက ထုိလမ္းကို မေလွ်ာက္ခဲ့ၾကေသးသျဖင့္ သိပ္မသိၾကေသးပါ။ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္သည္ အင္တာနက္ကို မျဖစ္မေန သုံးကို သုံးတတ္ရပါမည္။
၅။ ထုိျပဆုိခဲ့ေသာ form သို႔မဟုတ္ certificate ၄ ခုကို ယူျပီး international student center မွာ သြားျပီး ထုိ ေဖာင္မ်ားကိုျပကာ ရူပီး ၅၀၀ တန္ ျဖက္ပုိင္းတစ္ခု ေတာင္းရပါသည္၊ ပူေနးတကၠသိုလ္ ဘဏ္မွာ ထုိ ဖ်က္ပုိင္းႏွင့္ ၅၀၀ သြားသြင္းရပါသည္။
၆။ အထက္ပါ ေဖာင္ ၄ ခုႏွင့္ ၅၀၀တန္ ဘဏ္ဖ်က္ပုိင္းတုိ႔ကို ယူျပီး international student center မွာ သြားတင္ရပါမည္။ ဘဏ္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားေရးရာဌာနတုိ႕၌ ေခါက္တုန္႔ေခါက္ျပန္ သြားရပါမည္၊ သြားရတာ မပင္ပန္းေပမည့္ ထုိဌာနေတြမွာ တန္းစီရသည့္ ဒုကၡက မေသးလွပါ။ လုပ္ဖူး ၾကံဳဖူးမွ သိပါမည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ ေနာင္လာ ေနာက္သားမ်ား အင္တာနက္ သုံးတက္ေအာင္ သင္ထားၾကရန္ႏွင့္ ပူေနးတကၠသိုလ္မွ M.A ျပီးေသာ ေက်ာင္းသားမ်ား migration ထုတ္ယူလုိေသာ ေက်ာင္သားမ်ားႏွင့္ စာဖတ္ပရိသတ္ အတြက္ ဗဟုသုတအျဖစ္ ဤပုိ႔စ္ကို သတင္းအျဖစ္ တင္လုိက္ရပါသည္။

Ph.D (သုေတသန) ေက်ာင္းသား
ပထမေျခလွမ္း
Course တစ္ခု ျပီးျပန္ေတာ့လဲ ေနာက္ထပ္ Course တစ္ခုတက္ရန္ျပင္ရျပန္၊ မည္သည့္ subject (ဘာသာရပ္)ႏွင့္မဆုိ M.A ျပီးေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ဟာ Ph.D ေဒါက္တာဘြဲ႕အတြက္ က်မ္းေရးရန္ Supervisor or Guide ရွာရတဲ့ ဒုကၡ ႏွင့္ မလြဲမေသြ ရင္ဆုိင္ၾကရမည္။ မထမဆုံး အခက္အခဲကေတာ့ ကိုယ့္က်မ္းစာ အတြက္ လမ္းညႊန္ေပးမဲ့ ဆရာရဘုိ႔ပင္ျဖစ္သည္၊ ဆရာတစ္ေယာက္ကို Ph.D ေက်ာင္းသား ၈ ေယာက္သာ လက္ခံခြင့္ရွိသည္ဟု မွတ္သားရပါသည္။
ရာႏွင့္ခ်ီေသာ M.A ေက်ာင္းသားမ်ား
အိႏၵိယႏွင့္ သီရိလကၤာ ႏွစ္ႏုိင္ငံတြင္ပင္ တစ္ႏွစ္ကို M.A ဘြဲ႔ရ ျမန္မာေက်ာင္းသား ရာဂဏန္းႏွင့္ခ်ီျပီး ေမြးထုတ္ေပးေနသည္။ ပူေနးတကၠသုိလ္တြင္ပင္ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္တြင္ ဒႆနိကေဗဒ တစ္ေယာက္ (သီတဂူစတား)၊ အဂၤလိပ္စာ ဌာန တစ္ေယာက္ႏွင့္ ပါဠိဌာန ၂ ေယာက္၊ စုစုေပါင္း ၄ ေယာက္ေသာ ျမန္မာေက်ာင္းသားမ်ားကို ေမြးထုတ္ေပးလုိက္သည္။ အိႏၵိယႏုိင္ငံတြင္ မဂဓတကၠသိုလ္၊ ဆန္စခရစ္တကၠသိုလ္ႏွင့္ နာလႏၵာတကၠသိုလ္ၾကီးမ်ားမွ ရာႏွင့္ခ်ီေသာ ျမန္မာေက်ာင္းသားမ်ား၊ အထူးအားျဖင့္ ရဟန္းေတာ္မ်ား ေမြးထုတ္ေပးႏုိင္သလုိ သီရိလကၤာတကၠသိုလ္မ်ားမွလဲ ျမန္မာေက်ာင္းသားမ်ားကို ရာႏွင့္ခ်ီျပီး ေမြးထုတ္ေပးေနသည္ဟု သိရသည္။ ဤသုိ႔အားျဖင့္ ထုိတကၠသုိလ္အသီးသီးမွ တစ္ႏွစ္ကို M.A ဘဲြ႔ရ ျမန္မာေက်ာင္းသား ၂၀၀ ၀န္းက်င္ ေမြးထုတ္ေပးႏုိင္လိမ့္မည္ဟု ခန္႔မွန္းရပါသည္။

ျပႆနာက
ထုိ M.A ျပီးေက်ာင္းသားအားလုံး ေရွ႕ဆက္ျပီး Ph.D အတြက္ ျပင္ဆင္ႏုိင္ၾကမည္ဟူ၍ မဆုိႏုိင္ေပမဲ့ (အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳေၾကာင့္ ဆက္မတက္ႏုိင္ေပမဲ့) တစ္၀က္ေလာက္ (၁၀၀ နီးပါး)က ဆက္တက္ႏုိင္ၾကမည္။ ျပႆနာက ထုိ ၁၀၀ နီးပါးေသာ ေက်ာင္းသားေတြ အတြက္ Ph.D က်မ္းျပဳရန္ Supervisor အျဖစ္ ဆရာ အလုံေလာက္ မေပးႏုိင္ျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ သီရိလကၤာမွ ေက်ာင္းသား အမ်ားစုကလဲ အိႏၵိယဘက္ကိုပဲ ေရာက္လာၾကသည္။

Ph.D ေက်ာင္းသားျဖစ္ရန္
Ph.D ေက်ာင္းသားျဖစ္ဘုိ႔ရန္ M.A တန္းမွာတုန္းက ရမွတ္သည္ အနဲဆုံး ၅၅ % ႏႈန္းရွိရမည္ဟု သိရသည္။ အိႏၵိယ တကၠသိုလ္ေတြမွာ ေယဘုယ်အားျဖင့္ တူညီတဲ့ စည္းမ်ဥ္းမ်ားရွိသလုိ မတူညီတဲ့ စည္းမ်ဥ္းမ်ားလဲ ရွိေနသည္။ ပူေနးတကၠသိုလ္တြင္မွာလဲ ဌာနတစ္ခု စည္းကမ္းတစ္မ်ိဳးရွိတက္သည္။ ယခုအခါ Ph.D ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ ျပည္တြင္းေရာ ျပည္ပေက်ာင္းပါ ၀င္ခြင့္ေျဖဆုိရမည္။ ၀င္ခြင့္ ေျဖဆုိႏုိ္င္ေသာ ေက်ာင္းသားသည္ ျပည္တြင္းေက်ာင္းသားျဖစ္ပါက အနဲဆုံး Grade Point 55 or Second class ျဖစ္ရမည္၊ ျပည္ပေက်ာင္းသားျဖစ္ပါက အနဲဆုံး grade point 50 ဆုိ ၀င္ခြင့္ေျဖဆုိခြင့္ရွိသည္။ တကၠသိုလ္ တစ္ခုႏွင့္ တစ္ခုလဲ Grade Point သက္မွတ္ပုံ ကြဲျပားျပန္သည္။

ပူေနးတကၠသိုလ္၏ Grade Point
ပူေနးတကၠသိုလ္မွာေတာ့ 40မွ 44 E grade? 45 မွ 49 အထိ D grade ၊ 50 မွ 54 point အထိ C grade ဟုသက္မွတ္သည္၊ 55 မွ 64 အထိ B၊ 65မွ 74 အထိ A grade ႏွင့္ 75 မွ 100 အထိ O grade ဟုသက္မွတ္ထားသည္၊ ပူေနးတကၠသိုလ္၏ ပုံစံသည္ Semester ႏွင့္ သြားသည္ျဖစ္ရကား M.A တန္းအတြက္ Semester 4 ခု ရွိသည္၊ ထုိ semester အားလုံးမွ grade points ေတြကို ေပါင္းျပီး ေနာက္ဆုံးရမွတ္ကို အတည္ျပဳသည္။ သီတဂူစတားတုိ႔ ဒႆနိကေဗဒဌာနတြင္ ေက်ာင္းသားအမ်ားစုသည္ B grade (55) ႏွင့္ B grade ေအာက္မွာပဲ ရွိၾကသည္၊ B grade- 55 ရဘုိ႔ပင္ အလြန္ခက္ခဲပါသည္၊ အဂၤလိပ္စာေတာ္လွပါသည္ဆုိသည့္ အိႏၵိယေက်ာင္းသားမ်ားသည္ပင္ 55 ေအာက္မွာ အမ်ားစုရွိၾကသည္၊ သုိ႔ေသာ္ သူတုိ႔အတြက္ ကိစၥမရွိ၊ M.Phil ဆက္တက္ႏုိင္ရန္ အခ်ိန္ေပးႏုိင္ေသာေၾကာင့္။
သီတဂူစတားရရွိထားသည့္ grade points မ်ာသည္-
First semester တြင္ 56 point B grade Second semester တြင္ 56 point B grade
Third semester တြင္ 64 point B grade မွ်သာ ရရွိထားျပီးျဖစ္သည္။ Fourth semester တြင္လည္း 64 point B grade မွ်သာ ရရွိထားျပီးျဖစ္သည္။ အားလုံးေပါင္း 57.45 တုိ႔ျဖင့္ ေအာင္ျမင္သျဖင့္ Ph.D အတြက္ ဆက္လွမ္းရန္ အဆင္ေျပခဲ့သည္။

ဆုိလုိသည္မွာ ပူေနးတကၠသုိလ္က ဒႆနိကေဗဒ ေက်ာင္းသားသည္ အျခားတကၠသိုလ္ေတြမွာ Ph.D ေက်ာင္းသားျဖစ္ရန္ အခက္ခဲရွိႏုိင္သည္၊ အမ်ားစုတကၠသိုလ္ၾကီးေတြက 55 point ကို အနဲဆုံးထား သက္မွတ္ထားသည့္ အတြက္ေၾကာင့္ပင္ျဖစ္သည္၊ ကိုယ့္ပူေနးတကၠသိုလ္မွာပင္ ျပန္တက္ဘုိ႔ စိတ္ကူးျပန္ေတာ့လဲ ၀င္ခြင့္ စာေမးပြဲေၾကာင့္ ဗီဇာ မေလာက္ျဖစ္၍ အျခားတကၠသိုလ္ေတြမွာတက္ဘုိ႔ စိတ္ကူးရျပန္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဆရာ (supervisor) ရေပမဲ့ 55 point မရပါက ေရွ႕ဆက္ရန္ စိတ္မခ်ရေပ။ အဲဒီအတြက္လဲ စိတ္ပူရျပန္သည္။

စတင္လႈပ္ရွား
ယခုအခ်ိန္အခါသည္ supervisor အလုအရက္ ရွာေနရသည့္ ေခတ္ျဖစ္ေနသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ မေန႔က ေဂဇာတ္ မထြက္ေသးေပမဲ့ supervisor ရွာ ထြက္ခဲ့ရသည္၊ အစဥ္ေျပပါသည္ ပူေနးတကၠသိုလ္မွ အနားယူေတာ့မည့္ ဆရာမၾကီးသည္ အျခားတကၠသိုလ္တြင္ ဆက္လက္လုပ္မည္ ဟု သူငယ္ခ်င္းမ်ားထံမွ တဆင့္ၾကားရသျဖင့္ ခ်က္ျခင္း လႈပ္ရွားရေတာ့သည္၊ seat ျပည့္သြားရင္ တကၠသိုလ္မ်ား တစ္ခုျပီးတစ္ခု လုိက္ရွာေနရရင္ ပုိက္ဆံ၊ အခ်ိန္ကုန္မည္၊ ေနကလဲပူနဲ႔ လူလဲ အရမ္းပင္ပန္းမည္။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ အကူအညီျဖင့္ ဆရာမၾကီးဆီ သြားၾကသည္။ ေတြ႔ပါျပီ ဆရာမ၊ ငါက ဒီတကၠသိုလ္မွာ အနားယူလိုက္ျပီဆုိေတာ့ ေက်ာင္းသားလက္ခံဘုိ႔ မျဖစ္ႏုိ္င္ဟုေျပာရွာေပမဲ့ ၾကိဳတင္သတင္းရယူထားေသာ သီတဂူစတားက ခ်က္ခ်င္းပဲ ေနာက္ထက္ တကၠသုိလ္တစ္ခုမွာ အလုပ္လုပ္မည္ဟုၾကားသိထားပါတယ္၊ ဆရာမ ဆက္လက္ အလုပ္လုပ္မည့္ တကၠသုိလ္မွာ ဆရာမဆီမွာပဲ Ph.D ဆက္လုပ္ခ်င္ပါသည္ဆုိေတာ့။

ဆရာမက ကိုယ္ေရးမဲ့ ေခါင္းစဥ္ကို ေမးသည္၊ မင္းေရးမည့္ေခါင္းစဥ္က သူမ်ားေရးထားတာ ရွိသလား? ဟုေမးသည္၊ မရွိပါဘူးဆရာမ၊ ေအး အဲဒါဆုိ မနက္ဖန္ခါ ကိုယ္ေရးမဲ့ က်မ္းစာ(thesis)ရဲ့ အက်ဥ္းခ်ဳပ္ SYNOPSIS ေရးခဲ့ဟု ညႊန္ၾကားသည့္အတုိင္း အဲဒီေန႔ကပဲ ဆရာမဆီက အျပန္ ခ်က္ခ်င္း ေရးရသည္၊ နဂုိကလဲ နဲနဲျပင္ဆင္ထားသျဖင့္ ပုိ၍အဆင္ေျပသြားသည္။ ဒီကေန႔ေတာ့ ဆရာမႏွင့္ သြားေတြ႔ျပီး က်မ္းစာအက်ဥ္းခ်ဳပ္ စာတမ္းကို အပ္ခဲ့သည္၊ သေဘာက်ဟန္ရွိေပမဲ့ ေနာက္ေန႔ ထက္ခ်ိန္ျပန္သည္၊ ငါဖတ္ၾကည့္ဦးမယ္ မနက္ဖန္ခါ ထက္လာခဲ့ဦးတဲ့၊ ေနပူပူနဲ႔ သြားရလိမ့္မည္။ ကိုယ္က ျမန္ျမန္ႏွင့္ အဆင္ေျပခ်င္ေတာ့ ေနပူပူ မိုးရြာရြာ၊ တုံးတုိက္တုိက္ က်ားကိုက္ကုိက္ သည္းခံကာ သြားရမည္။ ကုလားျပည္မွာ သည္းမခံ၍မရ။ အခ်ိန္ ၊ ဗီဇာ ၊ ေငြေၾကး စသည္တုိ႔ေၾကာင့္ ျမန္ျမန္ျပီးေလ ေကာင္းေလပဲ။ ဤကား Ph.D ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္၏ ပထမဆုံး ေတြ႔ၾကံဳရမည့္ ဒုကၡပင္ျဖစ္သည္။

သီတဂူစတားသည္ ေလာေလာဆယ္ ဤ အစီအစဥ္ထိ အဆင္ေျပေနေသးသည္ဟူ၍ ဆုိႏုိင္သည္၊ ေဂဇာတ္ ေကာင္းဘုိ႔ရန္သာ လိုသည္။ အခုမွ ပထမ ေျခလွမ္းသာရွိပါေသးသည္။ ေနာက္ထက္ အစီအစဥ္မ်ားကိုေတာ့ အစီအစဥ္ အားလုံးျပီးမွ ဆက္ေရးပါဦးမည္။ အိႏၵိယႏုိင္ငံ၏ Ph.D ေက်ာင္းသားဘ၀ တစ္စိတ္တေဒသ အျဖစ္ ဗဟုသုတရရန္ ရည္ရြယ္ပါသည္။

မွတ္ခ်က္။ ။ ေျပာင္းလဲမႈမရွိဘဲ နဂုိမူလ တင္ျပီးပုိ႔စ္ကိုပဲ ျပန္တင္ထားပါသည္။


ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ႕ပါေစ။
သီတဂူစတား
၁၉-၅-၂၀၁၀

Read more »

သီတဂူကမၻာ့ဗုဒၶတကၠသိုလ္ စာေမးပြဲ

စစ္ကိုင္း၊ မႏၱေလးႏွင့္ ရန္ကုန္ျမိဳ႔ရွိ သီတဂူကမၻာ့ဗုဒၶတကၠသုိလ္မ်ား၌ ၂၀၁၀-၂၀၁၁ ပညာသင္ႏွစ္အတြက္ ဒုတိယ အၾကိမ္ စာေမးပြဲမ်ားကို တျပဳိင္တည္း တခ်ိန္တည္းမွာ က်င္းပေပးေနသည္။

စာေမးပြဲမ်ား
အမ္ေအ (M.A) တန္း
ဘီေအ (B.A)တန္း
ဒီပလိုမာ (Diploma ) တန္း

ဒီပလိုမာေက်ာင္းသားမ်ား စာေျဖေနစဥ္ (ရန္ကုန္)



ရက္မ်ား
၂၇-၁၂-၂၀၁၀
၂၈-၁၂-၂၀၁၀
၂၉-၁၂-၂၀၁၀
၃၀-၁၂-၂၀၁၀
၃၁-၁၂-၂၀၁၀ ရက္မ်ားျဖစ္သည္။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ။
သီတဂူစတား
၂၇-၁၂-၂၀၁၀

Read more »

သီတဂူအာစရိယ ပူေဇာ္ပြဲ (ရန္ကုန္)

စာမိတ္ဆက္
ပူဇာ စ ပူဇေနယ်ာနံ ဧတံ မဂၤလမုတၱမံ- ပူေဇာ္သင့္သူကို ပူေဇာ္ျခင္းက မြန္ျမတ္ေသာ မဂၤလာဟူသတည္း။ ဆရာနဲ႕ တပည့္ဆုိရာ၀ယ္ ဆရာသည္ ပူဇေနယ်- အပူေဇာ္ခံျဖစ္သည္၊ မိဘႏွင့္ သားသမီးတြင္ မိဘက အပူေဇာ္ခံျဖစ္သည္။ လူၾကီးႏွင့္ လူငယ္တြင္ လူၾကီးသည္ အပူေဇာ္ခံ ပူဇေနယ် ျဖစ္သည္။ ထုိနည္းတူစြာ အကိုၾကီး အမၾကီးမ်ားသည္ ညီငယ္ ႏွမငယ္မ်ား၏ အပူေဇာ္ကို ခံယူထုိက္သူမ်ား ျဖစ္ၾကသည့္အတြက္ ပူဇေနယ်ပုဂၢိဳလ္မ်ား ျဖစ္ၾကသည္။

ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားကို ျမတ္ဗုဒၶ၏အဆုံးမေအာက္တြင္ ၾကီးျပင္းလာရာကား ၾကီးသူကို ရုိေသ ငယ္သူကို ေလးစားသည့္ ယဥ္ေက်းမႈကို ပုိင္ဆုိင္ထားသူမ်ားျဖစ္ၾကသည့္အတြက္ ကမၻာက ေလးစားၾကည္ညိဳ အားက်ၾကသည္။ အသက္ဂုဏ္ (ဂုဏ၀ုဎၬိ, ၀ယ၀ုဎၬိ) ပညာဂုဏ္ အစရွိေသာ ၾကီးရင့္သူတုိ႔ကို ပူေဇာ္သူတုိ႔အား အခြင့္အေရး ၄ မ်ိဳးရရွိမွာျဖစ္တယ္၊ အသက္ရွည္ျခင္း၊ အဆင္းလွျခင္း၊ ခ်မ္းသာျခင္းႏွင့္ ခြန္အားေကာင္းျခင္း တုိ႔ျဖစ္သည္။ (အဘိ၀ါဒနသီလိႆ နိစၥံ ၀ုဎၬပဇာယိေနာ၊ စတၱာေရာ ဓမၼာ ၀ုဎုႏၱိ အာယု ၀ေဏၰ သုခံ ဗလံ)။ ထို႔ျပင္ ပညာရွိ သူေတာ္ေကာင္းတုိ႔၏ ခ်ီးမြမ္းျခင္းကိုလည္း ရရွိမွာျဖစ္ပါသည္။

ယခုအခါ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ေနရာအႏွံ႔အျပား အာစရိယပူေဇာ္ပြဲမ်ား က်င္းပလ်က္ ဆရာမ်ား၏ အဆုံးအမမ်ားႏွင့္ လမ္းညႊန္မႈမ်ားကို နာယူမွတ္သားေနၾကသည္မွာ ၀မ္းေျမာက္ဖြယ္ရာျဖစ္ပါသည္။ ၂၀၀၅ႏွစ္ ေႏြရာသီက သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီး၏ အမိန္႔အရ စာေရးသူသည္ သူငယ္ခ်င္း ေနာင္ေတာ္ ေဒါက္တာ အရွင္ပေညာႏွင့္အတူ မုိးကုတ္ျမိဳ႕သို႔ ေႏြရာသီအဂၤလိပ္စာသင္တန္းႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာယဥ္ေက်းမႈ သင္တန္းအတြက္ သြားခဲ့ၾကသည္။ ထုိသင္တန္းတြင္ အရြယ္စုံ အတန္းစုံႏွင့္ဆရာမမ်ားပင္ တက္ေရာက္ၾက သည္။ သင္တန္းေတြျပီးေသာအခါ ထုိသင္တန္းတြင္ပါေသာ ဆရာမၾကီးတစ္ေယာက္က တပည့္ေတာ္တုိ႔ ဆရာပူေဇာ္ပြဲ ျပဳလုပ္ခ်င္ပါတယ္ဘုရားဟု ေလွ်ာက္သည္။ စာေရးသူတုိ႔က ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူကေလးေတြရဲ့ အလွဴေတြကို ျငင္းလုိက္မိသည္၊ သူတို႔ေလးေတြသည္ အလြန္ႏြမ္းပါးၾကသည္အတြက္ မိမိကပဲ ေပးခ်င္သည္၊ ေထာက္ပံ့ခ်င္သည္။ သုိ႔ေသာ္ ဆရာမၾကီးက ‘‘အရွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္တုိ႔ ကေလးေတြက ဆင္းရဲၾကတယ္ဆုိတာ မွန္ပါတယ္ဘုရား၊ သုိ႔ေသာ္လည္း ဆရာကို ေလးစားရတယ္၊ ပူေဇာ္ရတယ္ဆုိတာေလးကို သူတုိ႔ေလးေတြကို သိေစခ်င္တာပါဘုရား၊ လက္ဆင့္ကမ္းခ်င္ပါတယ္ဘုရား၊ အဲဒါေၾကာင့္ ခြင့္ျပဳပါဘုရား’’ ဟု ေလွ်ာက္ေသာအခါမွ သေဘာေပါက္၍ ခြင့္ျပဳလုိက္သည္။ ယေန႔ ျမန္မာႏုိင္ငံရွိ စာသင္ေက်ာင္းမ်ား တကၠသိုလ္မ်ားတြင္ ထုိကဲ့သုိ႔ အာစရိယ ပူေဇာ္ပြဲမ်ားကို က်င္းပျခင္းသည္ ေနာင္လာေနာက္သား မ်ိဳးဆက္သစ္ေလးေတြအတြက္ လမ္းညႊန္ေကာင္း ျဖစ္ႏုိင္ပါသည္။ ယခုအခါ ၀မ္းသာစရာေကာင္းသည္မွာ တကမၻာလုံးက ဆရာကို အသိအမွတ္ျပဳလာၾကသည္၊ ေအာက္တုိဘာလ ၅ ရက္ေန႔ကို ကမၻာ့ဆရာမ်ားေန႔ (The world Teacher’s Day) ဟု အသိမွတ္ျပဳကာ ဂုဏ္ျပဳ ခ်ီးၾကဴးပူေဇာ္ပြဲမ်ား က်င္းပလ်က္ရွိျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။

ေက်ာင္းသား ရဟန္းေတာ္မ်ား ကန္ေတာ့စဥ္

သီတဂူအာစရိယပူေဇာ္ပြဲ
ထိုနည္းတူစြာ ၂၃-၁၂-၂၀၁၀ ေန႔ ေန႔လည္ပုိင္းက ရန္ကုန္ျမိဳ႕ သီတဂူကမၻာ့ဗုဒၶတကၠသုိလ္ ဘုရားခန္းမေဆာင္တြင္ အဓိပတိဆရာေတာ္ၾကီး အမွဴးျပဳေသာ ပါေမာကၡ၊ ကထိက ဆရာမ်ားအား ၂၀၁၀-၂၀၁၁ ပညာသင္ႏွစ္ ေက်ာင္းသားမ်ားက ပူေဇာ္တဲ့ပြဲကိုက်င္းပရန္ အစီးအစဥ္ဆြဲခဲ့သည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း ဆရာေတာ္ၾကီးသည္ နဂုိက ၂၃ ရက္ေန႔ နံက္ပုိင္း အေမရိကမွ ျပန္ေရာက္လာမည္ ျဖစ္ေသာ္လည္း အေနာက္ႏုိင္ငံေတြမွာ အထူးသျဖင့္ အဂၤလန္မွာ ႏွင္းထူထပ္ေနေသာေၾကာင့္ ေလယာဥ္ခရီးစဥ္မ်ားကို ယာယီ ေစာင့္ဆုိင္းထားရျခင္းျဖစ္ရကာ မူလ အစီအစဥ္ေျပာင္းရမလိုျဖစ္ေနသည္၊ ပင့္ျပိး ဖိတ္ျပီးျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ ရွိေနေသာ ဆရာမ်ားႏွင့္ ပူေဇာ္ပြဲ သက္မွတ္ျပီး ၂၃ ရက္ေန႔မွာပဲ ဆက္လက္က်င္းပမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ဆုံးျဖတ္ၾကသည္။ ဆရာေတာ္ၾကီးသည္ ၂၅ ရက္ေန႔မွ ျပန္ေရာက္မည္ျဖစ္သျဖင့္ ထုိေန႔က်မွ ဆရာေတာ္ၾကီးအား သီးသန္႔ ကန္ေတာ့ရန္သာ ျဖစ္ပါေတာ့သည္။

အခမ္းအနား အစီအစဥ္
၁။ နေမာ တႆ ျဖင့္ အခမ္းအနား ဖြင့္
၂။ ေက်ာင္းသားမ်ားက ကန္ေတာ့ျပီး ေဒါက္တာအဂၢဓမၼက ဆုေပး ၾသ၀ါဒေပး
၃။ ေဒါက္တာ ဣႏၵက က ၾသ၀ါဒ ေပး
၄။ ေဒါက္တာကိတၱိဗလ က ၾသ၀ါဒေပး
၅။ အရွင္ေကာ၀ိဒ B.A, M.A (Philosophy),Ph.D(Thesis) သီတဂူစတားက ၾသ၀ါဒေပး
၆။ အရွင္ဥကၠံသ M.A (Philosophy,က ၾသ၀ါဒေပး
၇။ ေက်ာင္းသားမ်ားက ကန္ေတာ့ပန္းလႊာ ေလွ်ာက္ထားျခင္း
၈။ ဆရာမ်ားအား လွဴဖြယ္မ်ား ကပ္ျခင္း
၉။ သီတဂူအဓိ႒ာန္ျဖင့္ အခမ္းအနားကို ရုပ္သိမ္းျခင္း
အခမ္းအနား ျပီးဆုံးေသာအခါ ေန႔ဆြမ္းအလွဴရွင္ သီတဂူဦးတင္ေအး မိသားစုမွ ၾကြေရာက္လာၾကေသာ ဆရာေတာ္ သံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္ ဧည့္ပရိသတ္အေပါင္းတုိ႔အား ဒံေပါက္ဆြမ္းျဖင့္ ဧည့္ခံေကြ်းေမြးသည္။

တပည့္ေကာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ဖုိ႔ဆုိတာ
ပထမေရႊက်င္ဆရာေတာ္ၾကီး၏ အဆုံးအမမ်ားစြထဲက တစ္ခုေသာ အဆုံးအမတြင္----------------
‘‘ပန္းဘဲဆရာ အထုမခံရေသာ သံတုံးသည္ ဓားေကာင္းတစ္လက္ မျဖစ္ႏုိင္။
ေက်ာက္ဆစ္ဆရာ၏ အျဖတ္မခံရေသာ ေက်ာက္တုံးသည္ ဘုရားမျဖစ္။
ဆရာေကာင္း အဆုံးအမကို မခံရေသာ တပည့္သည္လည္း သူေကာင္းမျဖစ္’’ ဟု ပါရွိသည္။ ဓားေကာင္းတစ္လက္ျဖစ္ဖုိ႔ရန္ သံတုံးသံရုိင္းသည္ ပန္းပဲဆရာ၏ မီးျပင္းျပင္းအတုိက္ခံရျပီး အထုအရုိက္ကို နာနာ ခံရသည္။ ထိုသုိ႔ ပန္းပဲဆရာ၏ ၾကိမ္ဖန္မ်ားစြာ အထုခံရမွသာ ဓားေကာင္းတစ္လက္ထြက္လာရသည္။

ေက်ာက္ရုိင္း ေက်ာက္တုံးသည္ ေက်ာက္ဆစ္ဆရာ၏ လက္နက္ အၾကီးအေသး အမ်ိဳးမ်ိဳးတုိ႔ျဖင့္ ထုရုိက္ လွီးျဖတ္ ခံရျပီးမွသာ လူတုိ႔ကုိးကြယ္အပ္ေသာ အလြန္သပၸါယ္ေသာ ဘုရားရုပ္ဆင္းတုျဖစ္လာရသည္။
ဆရာသည္ ပန္းပဲဆရာ ပန္းပုဆရာ ေက်ာက္ဆစ္ဆရာတို႔ႏွင့္တူသည္။ မိမိ၏ တပည့္ကို လူတလုံးသူတလုံး ေလာကအလည္မွာ တင့္တယ္ျပီး သာသနာအက်ိဳး ေလာကအက်ိဳးအစီးပြားကို ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ေသာ တပည့္ေကာင္း သူေတာ္ေကာင္းေလျဖစ္လာႏုိင္ဖုိ႔ရန္ ေျခာက္တန္လွ်င္ေျခာက္ ေျမွာက္တန္ေျမွာက္၍ နာနာေမာင္းႏွင္ေပးရသည္၊ နာနာ ထုေပးရသည္။ ထိုအဆုံးမကို သီတဂူဆရာေတာ္ ၾကီးသည္ မၾကာမၾကာ မိန္႔ဖူးသည့္အတြက္ စာေရးသူတုိ႔ နားရည္ ၀ေနပါျပီ။

ငယ္စဥ္ဘ၀
စာေရးသူသည္ အသက္ ၁၄ ႏွစ္ကထဲက အမရပူရျမိဳ႕ မဟာဂႏၶာရုံေက်ာင္းတုိက္သုိ႔ ေရာက္ခဲ့သည္။ ဖုိးသူေတာ္အရြယ္ ျဖစ္သျဖင့္ သူငယ္ခ်င္း အမ်ားစုေတြကလည္း ကုိရင္ငယ္ ဖုိးသူေတာ္ အငယ္ကေလးမ်ားသာ ျဖစ္သည္။ ထုိေခတ္က ထိုေက်ာင္းတုိက္ၾကီးသည္ စည္းကမ္းၾကီးသည္၊ စည္းစနစ္က်သည္၊ စာသင္နည္းစနစ္ ေကာင္းသည္ဟု နာမည္ေက်ာ္သည္။ ထိုစာသင္တုိက္သုိ႔ ေရာက္ဖုိ႔ရန္မွာ မလြယ္ကူလွေပ၊ ဆရာေတာ္ၾကီး ရွိစဥ္ကဆုိ ပုိလုိ႔ေတာင္ ခက္ခဲသည္၊ ရုပ္ရည္ကိုပါၾကည့္၍ လက္ခံသျဖင့္ ရုပ္ရည္ၾကမ္းေသာ စာေရးသူတုိ႔အဖုိ႔ ထုိေခတ္က ထုိေက်ာင္းသုိ႔ ေရာက္ႏုိင္လိမ့္မည္မဟုတ္။ ငယ္ငယ္ကထဲက အေဆာ့မက္သည္၊ အေဆာ့ သန္သည္၊ သကၤန္းစုတ္၊ အ၀တ္စုတ္ကေလးေတြကို လုံးေအာင္ခ်ဳပ္ျပီး ေဘာ့ကန္ေသာေၾကာင့္ ကြဲခဲ့တဲ့ မီးေခ်ာင္းေတြ၊ ေရေႏြးဓာတ္ဗူးေတြလဲ မနဲဘူး၊ သူမ်ားေတြက ေက်ာင္းပိတ္ရက္ ဥပုသ္ေန႔ကို ေမွ်ာ္ေနၾကေပမဲ့ စာေရးသူက ဥပုဒ္ေန႔ ေရာက္မွာကို ေၾကာက္ေနမိသည္၊ ေက်ာင္းပိတ္၍ စာသင္ပ်က္မွာကို ေၾကာက္လုိ႔မဟုတ္၊ ဥပုသ္ေန႔ေရာက္တုိင္း ဆရာျဖစ္သူ (အာမခံ)က တပည့္ေတြ ေခၚျပီး ၾသ၀ါဒေပးေလ့ရွိသည္၊ တစ္ပတ္စာအတြင္း က်ဴးလြန္ခဲ့ေသာ အျပစ္မ်ား ေဖာ္ထုတ္ကာ ၾကိမ္နဲ႔ ေဆာ္ေလ့ရွိသည္။ စာေရးသူလည္း တစ္ပတ္ တစ္ခါေတာ့ အနဲဆုံးေတာ့ ေဆာ္ခံရသည္။ ငယ္စဥ္က ဆရာက ထုိကဲ့သုိ႔ ရုိက္ဆုံးမသည္ကို မုန္းမိသည္၊ အသက္အရြယ္ ရလာတဲ့ အခါ ဆရာသမားေတြနဲ႕ ေ၀းေသာအခါမွ ထိုၾကိမ္လုံးေလးကို တမ္းတ အမွတ္ရေနမိကာ လြမ္းေန ေတာ့သည္။

‘‘ နာနာက်င္က်င္၊ အျပစ္ျမင္တုိင္း၊
၀မ္းတြင္း မသုိ၊ ဟုတ္တုိင္းဆုိ၍
က်ိဳးလုိစိတ္က၊ ဆုံးမတတ္သူ ဆရာဟူေလာ့’’ ဆရာ၏ ေစတနာကို ေဖာ္က်ဴးသည္ ကဗ်ာေလးျဖစ္သည္။ ဆရာသည္ အုိးလုပ္သမားႏွင့္လည္း တူသည္ဟူ၍ နီတိဆရာတုိ႔ ဆုိၾကေသးသည္။ အုိးလုပ္သမားသည္ အုိးကို နာနာ ၾကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ရုိက္ပုတ္ရာ၀ယ္ အုိးကို ကြဲေစလုိ၍ မဟုတ္ဘဲ အလြန္ခုိင္ခံ့ေသာ အုိးေကာင္းတစ္လုံး ျဖစ္ဖုိ႔ပဲ ျဖစ္သည္။ ဆရာသည္လည္း တပည့္ကို ေျခာက္လန္႔ျခင္းတစ္ဖုံ ေျမွာက္ျခင္းတမ်ိဳး အမ်ိဳးမ်ိဳး ဆုံးမျခင္းသည္ ပ်က္စီးသြားေစဖုိ႔မဟုတ္၊ တပည့္ေကာင္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္ဖုိ႔ပဲ ျဖစ္သည္။ ‘‘သိႆာနံ ဟိတံ အစရတီတိ အာစရိေယာ’’ ဟု စာက ဆုိသည္၊ တပည့္တုိ႔၏ အက်ိဳးစီးပြားကို ျပဳက်င့္အားထုတ္တတ္ေသာေၾကာင့္ အာစရိယ (ဆရာ) ဟု ေခၚသည္။

ေရႊအုိးျပေသာ ဆရာ
ဆရာသည္ ေျမ၀ယ္ျမဳတ္ထား ေရႊအုိးကို ေဖာ္ထုတ္ျပေသာ သူႏွင့္လည္း တူသည္ဟု ဘုရားအဆုံးအမတြင္ ေတြ႕ရသည္။ တခါက ေက်ာင္းမွာ ေ၀ယ်ာေ၀စၥျပဳလုပ္ေနေသာ အဖုိးအုိ ရာဓပုဏၰားၾကီးသည္ ရဟန္း၀တ္လုိေသာ ဆႏၵရွိေနေပမဲ့ ဘယ္ရဟန္းေတာ္ကမွ သူ႔ကို ဂရုမစုိက္၊ အေလးမထား၊ ဘုရားရွင္၏ ဥာဏ္ေတာ္ထဲတြင္ ပုဏၰားၾကီး တရားထူးရမည္ကို ထင္လာသည္၊ ဘုရားရွင္က ရဟန္းမ်ား စုေ၀းရာတြင္ ‘‘ရာဓပုဏၰားၾကီးကို မည္သူ တာ၀န္ခံ ရဟန္းျပဳေပးႏိုင္မလဲ?’’ဟု ေမးရာ ရဟန္းေတာ္အမ်ားစု တိတ္ဆိတ္ေနရာမွ အရွင္သာရိပုတၱရာမေထရ္က ‘‘ ဘုရားတပည့္ေတာ္ တာ၀န္ယူ ေပးပါမည္၊ တစ္ခ်ိန္ေသာ အခါက ဘုရားတပည့္ေတာ္အား ဆြမ္းတစ္ဇြန္းမွ် ေလာင္းလွဴဖူးပါတယ္ဘုရား’’ ဟု ေလွ်ာက္လုိက္ေသာအခါ ရဟန္းမ်ားအားလုံး အံ့အားသင့္သြားၾကသည္။ ထုိ႔ေနာက္ မ်ားမၾကာမီမွာပဲ ရာဓရဟန္းၾကီး ရဟႏၱာျဖစ္သြားျပီးေသာအခါ ဘုရားရွင္က ရာဓပုဏၰားၾကီးသည္ ေျပာစကား နားေထာင္သည္၊ ေျပာရဆုိရလြယ္ကူသည္ျဖစ္ရကား ထုိကဲ့သုိ႔ေသာ တပည့္မ်ိဳး ဘယ္ေလာက္ လုိခ်င္ပါသလဲဟု အရွင္ သာရိပုတၱရာအား ေမးရာ မ်ားစြာ အလုိရွိပါေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားဖူးသည္။ ရာဓရဟန္းၾကီးသည္ ေျပာစကား ဆုိစကား နားေထာင္ျခင္းကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ‘‘နိဓီနံ၀ ပ၀ေတၱယ်၊ ယံ ပေႆ ၀ဇၨဒႆိနံ။ နိဂၢယွ၀ါဒႎ ေမဓာ၀ႎ၊ တာဒိသံ ပ႑ိတံ ဘေဇ။ တာဒိသံ ဘဇမာနႆ ေသေယ်ာ ေဟာတိ န ပါပိေယ်ာ= အျပစ္ကို ျပ၍ ဆိုဆုံးမေသာ ဆရာကို စိတ္မဆုိးသင့္၊ အျပစ္မျမင္သင့္ဘဲ ေျမ၀ယ္ျမဳတ္ထား ေရႊအုိးကို ေဖာ္ထုတ္ျပသကဲ့သို႔ မွတ္ယူက လုိက္နာသင့္ေၾကာင္း၊ ထုိသို႔လုိက္နာျခင္းေၾကာင့္ ထုိတပည့္ ၾကီးပြားရုံသာပဲ ရွိေတာ့၏၊ ဘယ္ေတာ့မွ မပ်က္ဆီး၊ မဆုတ္ယုတ္ ’’ဟု မိန္႔ေတာ္မူသည္။ (ဓမၼပဒအ႒ကထာ)။

ဆရာ ၅ မ်ိဳး
စာေပမွာေတာ့ ဆရာ ၅ မ်ိဳးျပထားသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ ဘာသာေရးဆုိင္ရာ ဆရာမ်ားဆုိေပမဲ့ ေလာကလူသား (ေလာကီ) သားတုိ႔အတြက္လည္း ျဖစ္ပါသည္။ ထုိ ဆရာအမ်ိဳးမ်ိဳးတုိ႔မွာ-------------
၁။ ပဗၺဇၨာစရိယ- ရွင္ျပဳေပးေသာ ဆရာ၊ ဥပမာ- ျမတ္ဗုဒၶ၏သားေတာ္ ရွင္ရာဟုလာကို ရွင္ျပဳေပးေသာ ဆရာသည္ အရွင္သာရိပုတၱရာျဖစ္သည္။
၂။ ဥပသမၸဒါစရိယ- ရဟန္းျပဳေပးေသာ ဆရာ၊ စာေရးသူအား ရဟန္းျပဳေသာ ဥပဇၥ်ာယ္သည္ အမရပူရျမိဳ႔ မဟာဂႏၶာရုံေက်ာင္းတုိက္ၾကီး၏ ယခုလက္ရွိ နာယကခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ အရွင္ကု႑လာဘိ၀ံသ အဂၢမဟာပ႑ိတ မေထရ္ျဖစ္သည္။
၃။ နိႆယာစရိယ- နိသ်ည္းေပးေသာ ဆရာ။
၄။ ဥေဒၵသာစရိယ- စာေပသင္ၾကားေပးေသာ စာခ်ဆရာမ်ား။
၅။ ၾသ၀ါဒါစရိယ- ဆုံးမစကား ေျပာၾကားေပးျခင္း၊ လမ္းညႊန္ျခင္း၊ မေကာင္းျမစ္တာ ေကာင္းရာ ညႊန္ေသာ ဆရာဟူ၍ စာေပမွာ ေတြ႔ရွိရသည္။
ရွင္ျပဳျခင္း ရဟန္းခံစသည္ျဖင့္ သာသနာႏွင့္ဆုိင္ေသာ ဆရာျဖစ္ေပမဲ့ နံပါတ္ ၄ ႏွင့္ ၅ တုိ႔သည္ ေလာကီ ေလာကုတ္ ၂ မ်ိဳးလုံးဆုိင္ေသာ ဆရာမ်ားျဖစ္သည္။

ဆရာ့တာ၀န္
စာေရးသူတုိ႔ ငယ္စဥ္က ေက်ာင္းသုံးဗလာစာအုပ္ေတြ၏ ေနာက္ေက်ာတြင္ ဆရာ့က်င့္၀တ္၊ တပည့္က်င့္၀တ္၊ မိဘႏွင့္ သားသမီးတုိ႔ က်င့္၀တ္ဟူ၍ အလြယ္တကူ ၾကည့္ႏုိင္ေအာင္ ေဖာ္ျပထားသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ သုိ႔ေသာ္ ထုိ လူသားတုိင္း ဘာသာတုိင္း က်င့္သုံးရမည့္ က်င့္၀တ္ (Universal Duties) ေတြအစား ရုပ္ရွင္မင္းသား မင္းသမီးမ်ားႏွင့္ ေၾကာ္ျငာေတြက ေနရာယူလာသည္ကို ေတြ႕ရသျဖင့္ ႏွေျမာတသ ျဖစ္မိသည္။ ထုိ က်င့္၀တ္မ်ားစြာမွ ဆရာ့ဂုဏ္မ်ားကိုသာ သိဂၤါေလာ၀ါဒသုတ္မွာ ဆုိထားသည့္အတုိင္း ျပန္လည္ ေဖာ္ျပလုိက္ပါသည္။
ထုိဆရာ့ဂုဏ္အဂၤါ ၅ပါးကား---
၁။ အေႏၱ၀ါသိ ံအႏုကမၸႏၱိ- ဘယ္အရပ္ေရာက္ေရာက္ အစဥ္သနား ေစာင့္ေရွာက္၏။
၂။ သု၀ီနိတံ ၀ိေနႏၱိ- ဆုံးမသင့္ ဆုံးမထုိက္ေသာ အရာမွန္သမွ်တုိ႔ကို ဆုိ ဆုံးမေပး၏။
၃။ သုဂၢဟိတံ ဂါဟာေပႏၱိ- သင္သင့္ သင္ထုိက္ေသာ အတတ္ပညာမ်ားကို သင္ေစ၏။
၄။ သဗၺသိပၸႆုတံ သမကၡာယိေနာ ဘ၀ႏၱိ- ဆရာစားမခ်န္ မိမိတတ္ေသာ ပညာရပ္ အားလုံးကုိ သင္ေပး၏။
၅။ မိတၱာမေစၥသု ပဋိယာေဒႏၱိ- မိတ္ေဆြေကာင္းတုိ႔ အထံမွာ စိတ္ခ်စြာ အပ္ႏွင္းေပး၏။
အရွင္သာရိပုတၱရာသည္ ဆရာရွိႏုိင္သည့္ အရပ္ဘက္သို႔ မွန္းျပီး ရွိခုိးေလ့ရွိသတဲ့။ တခါက ဆရာဆုိတာကို ကုိယ့္ရဲ့ ေတာင္ဘက္အရပ္မွာ ထားျပီး ပူေဇာ္ၾကရမယ္လုိ႔ သိဂၤါလအမည္ရွိ သူၾကြယ္တေယာက္အား ေဟာၾကားခဲ့။ အေၾကာင္းကား ဆရာသည္ ထုိဂုဏ္အဂၤါ ၅ ပါးႏွင့္ ျပည့္စုံေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။
ထုိငါးပါးေသာ ဂုဏ္တုိ႔ေၾကာင့္ ေတာင္အရပ္ႏွင့္ တူေသာ ဆရာသည္ တပည့္တုိ႔၏ အရုိေသ ပူေဇာ္အထူးကို ခံထုိက္၏။ တပည့္တုိ႔အတြက္ ပညာရွိကို ဆည္းကပ္ျခင္း မဂၤလာ၊ ပူေဇာ္သင့္သူကို ပူေဇာ္ေသာ မဂၤလာ၊ ဂါရ၀ႏွင့္ နိ၀ါတမဂၤလာ၊ ဓမၼသာကစၦမဂၤလာ အစရွိေသာ မဂၤလာတရားတုိ႔ကို ရေစႏုိင္၏။

ဆရာ့အေပၚမာနၾကီးသူ
ဆရာႏွင့္ဆက္စပ္ျပီး ျဗာဟၼဏသံယုတ္ မာနတၳဒၶသုတ္မွာ ဆုိထားေသးသည္။ တခါက ပုဏၰားတစ္ေယာက္သည္ အလြန္ခက္ထန္ေသာ မာနရွိ၏၊ အေမကို ရွိမခုိး၊ အေဖကို ရွိမခုိး၊ အစ္ကို အမတုိ႔ကိုလည္း မေလးစား။ ထုိသို႔မာနၾကီးေသာ ပုဏၰားသည္ သူ၏စိတ္ကို သိေနေသာ ျမတ္စြာဘုရားအား ရုိေသေလးစားသည္။ မိဘ အစ္ကိုအမကို ရွိခိုးေလ့မရွိေသာ ပုဏၰားတစ္ေယာက္ကား ဘုရားရွင္အား ရွိခုိးေနသည္ကို ျမင္ၾကရေသာ ပရိသတ္ကို အံၾသေစ၏။ ျမတ္စြာဘုရားအေပၚၾကည္ညိဳလာေသာ ထုိမာနၾကီးေသာ ပုဏၰားသည္ ‘‘အရွင္ဘုရား- ဘယ္လုိပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးကို မာနမထားသင့္လဲ၊ ဘယ္လုိပုဂၢိဳလ္မ်ားကို ရွိခုိးသင့္ပါသလဲဘုရား’’ ဟု ဘုရားအား ေလွ်ာက္ထားရာ-- ဘုရားရွင္က‘‘ ပုဏၰား- အမိ၊ အဖ၊ အစ္ကို၊ အမ ႏွင့္ ဆရာသမားမ်ားအေပၚတုိ႔၌ မာနမထားသင့္၊ ရွိခုိးသင့္၏၊ ရုိေသသမႈကို ျပဳကုန္ရာ၏’’ဟု မိန္႔၏။ တဖန္ ရဟန္းေတာ္မ်ားကိုလည္း မာန္မာန ခ်ိဳးနိမ္၍ ရွိခုိးရာ၏ဟု မိန္႕ေတာ္မူေသာ ျမတ္ဗုဒၶ၏စကားကို ပုဏၰားၾကီး ေက်နပ္ႏွစ္သက္ကာ တစ္သက္ပတ္လုံး မိဘ ဆရာ အစ္ကိုအစ္မမ်ားကို ရုိေသ ရွိခုိးေလေတာ့သတည္း။

(မာတရိ ပိတရိ စာပိ၊ အေထာ ေဇ႒မွိ ဘာတရိ။
အာစရိေယ စတုတၳမွိ၊ ေတသု မာနံ န ကရိယာထ။
ေတသု အႆ သဂါရေ၀ါ၊
တ်ႆ အပစိတာ အႆု၊
တ်ႆု သာဓု သုပူဇိတာ။)

ဆရာကို အေကာင္းဆုံး ပူေဇာ္ျခင္း
တပည့္ေတြက ဆရာမ်ားအား ပစၥည္းပစၥယျဖင့္ ကန္ေတာ့ျခင္းထက္ ေအာင္ျမင္ေသာ တပည့္ေကာင္းတစ္ေယာက္၊ သာသနာအက်ိဳး ေလာကအက်ိဳး ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ေသာ တပည့္ေကာင္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္ဖုိ႔ကို လိုလားၾကသည္။
တခါက နတ္ေတြ ျဗဟၼာေတြ လူေတြက ျမတ္ဗုဒၶအား ပန္းေတြ နံ႔သာေတြ လူဖြယ္ ပစၥည္းမ်ားျဖင့္ ပူေဇာ္ေနၾကျခင္းႏွင့္စပ္လ်င္းျပီး အရွင္အာနႏၵာအား ျမတ္ဗုဒၶ မိန္႔ၾကားသည္မွာ ‘‘ အာနႏၵာ- ဤကဲ့သုိ႔ေသာ လူဖြယ္ေတြ ပန္းနံ႔သာေတြျဖင့္ ပူေဇာ္ျခင္းသည္ ငါ့ဘုရားအား အေကာင္းဆုံး ပူေဇာ္ျခင္းမ်ိဳးမဟုတ္။ ငါ့ဘုရားရွင္၏ အလုိေတာ္က် တရားေတာ္အတုိင္း အားထုတ္ျခင္း လုိက္နာျခင္းျဖင့္သာ ငါ့ဘုရားအား အေကာင္းဆုံး ပူေဇာ္ျခင္းမည္၏။
ထုိ႔ေၾကာင့္ ဆရာကို ပူေဇာ္လုိေသာ တပည့္အေပါင္းတုိ႔သည္ ဘုရားရွင္၏အဆုံးအမျဖစ္ေသာ ၀ိနည္းကို လုိက္နာ၊ ၀ိနည္းသည္ ငါတုိ႔၏ စည္းကမ္း၊ ဓမၼသည္ ငါ့တုိ႔၏ အခြင့္အေရး ဟူ၍ ခံယူကာ အားထုတ္ၾကျခင္းျဖင့္ ပူေဇာ္ႏုိင္ၾကပါေစကုန္သတည္း။

က်မ္းကိုးမ်ား
၁။ ဓမၼပဒအ႒ကထာ
၂။ ပါထိက၀ဂၢပါဠိေတာ္ (ထုိအ႒ကထာ)
၃။ ခုဒၵပါဌ (သုတၱနိပါတ)
၄။ အဂၤုတၱရနိကာယပါဠိေတာ္
၅။ ၀ိနည္းမဟာ၀ါ
၆။ ပါထိက၀ဂ္ပါဠိေတာ္
၇။ ျဗဟၼာဏသံယုတ္
၇။ သီတဂူ ဓမၼအသံ (The Voice of Dhamma) ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ထုတ္၊

အာစရိယပူေဇာ္ပြဲကို ဂုဏ္ျပဳေသာအားျဖင့္ ဤပုိ႔စ္ကို ေရးသား ပူေဇာ္ပါသည္။

သီတဂူစတား
၂၃-၁၂-၂၀၁၀

Read more »

ဓမၼကထိက ဟူသည္

စာမိတ္ဆက္
ဒီပုိ႕စ္ေလးျဖစ္လာပုံကေတာ့ မေန႕တေန႕ကမွ စာေရးသူအေကာင့္ကို ဖိတ္ျပီး ေမးခြန္းတခု ေမးလာပါတယ္၊ သူကေတာ့ အရွင္ျမတစ္ပါးျဖစ္ပါတယ္။ အရွင္က ေမးတယ္‘‘ အရွင္ဘုရား၊ ေမးခြန္းတခုေလာက္ ေမးပါရေစ၊ ဓမၼကထိက တပါးျဖစ္ဖုိ႔ ဘယ္အခ်က္အလက္ေတြႏွင့္ ျပည့္စုံရပါမည္ဘုရာ?’’ တဲ့။ စာေရးသူ ေျဖလုိက္ပါတယ္ ‘‘အရွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္က ဓမၼကထိက မဟုတ္လုိ႔ ဓမၼကထိကေတြ ဘာေတြ ျပည့္စုံရမည္ဆုိတာ မသိပါဘုရား၊ ဒါေပမဲ့ စာေတြထဲမွာေတာ့ ေတြ႔ဖူးပါတယ္ဘုရား။’’ ရွာၾကည့္လုိက္ပါဦးမယ္ဘုရား၊ ငယ္ငယ္က ေလ့လာဖူးခဲ့တာဆုိေတာ့ ေမ့ေနျပီ၊ ဘယ္နားမွာ ပါရွိတယ္ဆုိတာေလာက္ပဲ မမွတ္မိေတာ့ပါဘုရားဟူ၍ပဲ ျပန္ၾကားလုိက္ရပါသည္။

ေမးသူသည္ ဓမၼကထိကတစ္ပါးလဲ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏုိင္ပါသည္၊ သို႔မဟုတ္ ဓမၼကထိကတစ္ပါး ျဖစ္ခ်င္သူလည္း ျဖစ္ႏုိင္ပါသည္၊ ဒါမွမဟုတ္ ယေန႔ေခတ္သစ္ ေခတ္ေပၚ ဓမၼကထိကဆရာေတာ္ေလးမ်ားကို စိတ္၀င္စားေနသူလဲျဖစ္ႏုိင္ပါသည္။ ေခတ္သစ္ဓမၼကထိက ဆရာေတာ္ေလးမ်ားသည္ အရွိန္ျမင့္စြာ တဟုန္ထိုး ေပၚလာျပီး မၾကာမီမွာပဲ အရွိန္ျပင္းစြာ က်ဆင္းသြားသူေတြလဲ ရွိေနသည္၊ တခ်ိဳ႕လည္း တျဖည္းျဖည္းခ်င္း က်သြားေနသူေတြလဲ ရွိသည္။ အခ်ိဳ႕လဲ ရပ္တန္႕ေနသူေတြလည္းရွိေနသည္၊ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့ အရွိန္ျမင့္စြာ တက္လွ်က္ပင္၊ ေအာင္ျမင္လွ်က္ပင္ ရွိေနသည္။ ထုိအသြင္အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ ဓမၼကထိကမ်ားကို ျမင္ေတြ႕ေန ရေသာ ထုိအရွင္သည္ ဤကဲ့သုိ႔ ေမးဟန္တူပါသည္။

ဘုန္းကံရွိေသာ ဓမၼကထိက
က်မ္းျပဳအေက်ာ္ ေတာင္ျမိဳ႕မဟာဂႏၶာရုံဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီးကမူ‘‘ ဓမၼကထိက တစ္ပါးျဖစ္ဖုိ႔ထက္ စာခ်ဘုန္းၾကီးျဖစ္ဖုိ႔ အလြန္ခက္ခဲပါတယ္’’ဟူ၍လည္း မွတ္ခ်က္ေပးသြားသည္။ ဆရာေတာ္ၾကီးသည္ စာခ်ဘုန္းၾကီမ်ားကိုလည္း စာခ်ပ်က္မည္ဆုိးသျဖင့္ တရားေဟာျခင္းကို မလုိလားေပ။ စာခ်ဘုန္းၾကီး တစ္ပါးျဖစ္ဖုိ႔ဆုိရင္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ စာသင္တိုက္ၾကီးထဲမွာ ပင္ပင္ပန္းပန္း ေပးဆက္ရသည္။ သံဃာထုပရိသတ္ကို စာခ် စာသင္ေပးႏုိင္ဖုိ႔ဆုိတာ လြယ္ကူလွသည္မဟုတ္ေသာ္လည္း အာ၀ဇၹန္း ေကာင္းေသာ သူမ်ား ဓမၼကထိကတစ္ပါးျဖစ္ဖုိ႔ရန္မွာ ခက္ခဲလိမ့္မည္မဟုတ္။ သုိ႔ေသာ္ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကား အက်ိဳးမ်ားသည့္ ဓမၼကထိကတပါး ေပၚထြန္းလာဖုိ႔ကလည္း အလြန္ရွားပါးလွပါသည္၊ ခက္ခဲပါလိမ့္မည္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဓမၼကထိက ဆုိေသာ ဂုဏ္ပုဒ္သည္ ဘုရားလက္ထက္ေတာ္ကထဲကပင္ ရွိေနခဲ့သည္။ အေျပာေကာင္း အေဟာေကာင္း ဓမၼကထိက တစ္ပါးျဖစ္ဖုိ႔သည္ သူ၏ ေရွးဘုန္းေရွးကံေၾကာင့္ျဖစ္ႏုိ္င္သည္။ ဘုရားရွင္လက္ထက္ အမ်ိဳးသားဘက္ကေရာ အမ်ိဳးသမီးဘက္ကေရာ တရားေဟာ အေကာင္းဆုံး ဘြဲ႔ (ဓမၼကထိကဘြဲ႔)ထူးမ်ားကို ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္တုိင္ ခ်ီးေျမွာက္ခဲ့သည္။ လက္ယာရံ ပညာအရာအေတာ္ဆုံး အရွင္သာရိပုတၱရာႏွင့္ လက္၀ဲ တန္ခုိးအၾကီးဆုံး အရွင္ေမာဂၢလာန္တို႔ကို ထူးခြ်န္သူမ်ား ျဖစ္ၾကေသာ္လည္း တရားေဟာ ဓမၼကထိကအရာ၌ကား အရွင္ပုဏၰမေထရ္ႏွင့္ ဓမၼဒိႏၷာရဟန္းမတုိ႔ေလာက္ မေျပာင္ေျမာက္ ေသာေၾကာင့္ ဓမၼကထိကရာထူး ဘြဲ႔ထူးမရၾက။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဓမၼကထိကဟူေသာ ဂုဏ္ပုဒ္သည္လည္း ထူးျခားေသာ ဂုဏ္တခုျဖစ္ရကား အမ်ားစုက အားက်ၾကသည္။

လူၾကည္ညိဳမ်ား
အဒၶမိဒံ ဘိကၡေ၀ လာဘာနံ ယဒိဒံ ဓမၼကထိကတၱံ= ဘုန္းကံၾကီးေၾကာင္း မ်ားစြာထဲက တရားေဟာဓမၼကထိကသည္လည္း တပါးအပါ၀င္ျဖစ္သည္။ ဘုန္းၾကီးလုိလွ်င္ တရားေဟာဟု ဆိုလိုသည္။ ထုိအဂုၤတၱရ နိကာယ္ထဲမွာပဲ ေလာကမွာ လူအမ်ား ၾကည္ညိဳျခင္းအေၾကာင္း ေလးမ်ိဳးကို ျပထားသည္။ ဘုန္းၾကီးေၾကာင္း ၄ မ်ိဳးလုိ႔လဲ ေခၚပါတယ္။

၁။ ရူပပၸမာေဏာ= ရုပ္ကို ၾကည့္၍ ၾကည္ညိဳသူ။ စာက ဆုိတယ္ ၃ ေယာက္တြင္၂ ေယာက္ေသာသူက ရုပ္ကိုပဲ ၾကည့္ျပီး ၾကည္ညိဳၾကသည္။
၂။ ေဃာသပၸမာေဏာ= အေက်ာ္အေဇာကို သို႔မဟုတ္ အသံေကာင္းသူကို ၾကည့္ျပီး ၾကည္ညိဳသူတုိ႔သည္ ၅ ေယာက္တြင္ ၄ ေယာက္ေသာသူမ်ားျဖစ္ၾကသည္။
၃။ လူခပၸမာေဏာ= ျခိဳးျခိဳးျခံျခံ၊ ေခါင္းေခါင္းပါးပါး က်င့္ေသာသူကို ၁၀ ေယာက္တြင္ ၉ေယာက္ေသာ သူတုိ႔ ၾကည္ညိဳၾက၏။
၄။ ဓမၼပၸမာေဏာ= သူ၏သႏၱာန္မွာ ရွိေသာတရားေတာ္ကို သို႔မဟုတ္ သူေဟာေသာ တရားကို ၾကည္ညိဳသူမ်ားကေတာ့ တသိန္းမွ တေယာက္ပဲ ရွိသည္တဲ့။ ဆုိလုိသည္မွာ သဒၶါကဲ ပညာနဲသူေတြ မ်ားျပားသည္ဟု ဆုိလုိသည္။
ယေန႔ေခတ္တြင္လည္း အေဟာေျပာေကာင္းတာခ်င္း တူေနရင္ေတာင္မွ ဥပရိရုပ္ေကာင္းေသာ ဓမၼကထိကမ်ားက ေနရာပုိေပးခံရသည္။ အခ်ိဳ႕ ေျပာင္ေခ်ာ္ေခ်ာ္ဓမၼကထိက က‘‘ ဘုန္းဘုန္းက (ဦးဇင္းက) ဘယ္သူနဲ႕တူတယ္ ဘယ္၀ါနဲ႕တူသည္’’ ဆုိျပီး ရုပ္ရွင္မင္းသား နာမည္တပ္ခါ ေျပာေလ့ရွိသည္။

ေခါင္းေခါင္းပါးပါး ျခိဳးျခံစြာ ေနသူထက္ ေတာက္ေတာက္ ေျပာင္ေျပာင္ သန္႔သန္႕ျပန္႕ျပန္႕ ေနသူကို ပုိအထင္ၾကီးေနၾကသည္ဟု ထင္မိသည္။ စာထဲမွာေတာ့ ၁၀ ေယာက္တြင္ ၉ ေယာက္က ေလာဘနဲ၍ ေခါင္းေခါင္းပါးပါး က်င့္ၾကံအားထုတ္ေနသူကို ၾကည္ညိဳၾက၏ဟု ဆုိ၏။ ျဖစ္ႏုိင္ပါသည္၊ အမွန္တကယ္ ေခါင္းေခါင္းပါးပါး က်င့္ေနသူမ်ားကို ၾကည္ညိဳသူမ်ားကိုလည္း စာေပမွာ မ်ားစြာေတြ႕ရသည္။ အရွင္မဟာကႆပ မေထရ္ၾကီးကဲ့သုိ႔ ဓုတင္အက်င့္ကို အားထုတ္သူမ်ားကို ၾကည္ညိဳသူတုိ႔သည္ ဥာဏ္ႏွင့္ယွဥ္ေသာ သဒၶါတရားရွိသူတုိ႔ ျဖစ္ၾကသည္။ ယေန႔ မ်က္ေမွာက္ေခတ္ သာသနာမွာ ဥာဏ္ရွိသူမ်ား မ်ားစြာလုိအပ္ေပသည္။ ဘုိးေတာ္ေယာင္ေယာင္ ဘြားေတာ္ေယာင္ေယာင္ အၾကားအျမင္ေယာင္ေယာင္ သာသနာကို ဗန္းျပျပီး အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္း ျပဳေနသည္ကို ပညာမြဲ သဒၶါကဲတဲ့သူေတြက အားေပး အားေျမာက္ လုပ္ေပးေနသည္တုိ႔သည္ သာသနာအတြက္ မ်ားစြာ အႏၱရာယ္ျဖစ္ပါသည္။ သာသနာေတာ္ကို အနီးကပ္ တိုက္ဖ်က္ေနသူမ်ားျဖစ္ၾကသည္။ အတြင္း ရန္သူဟူ၍လဲ ေခၚႏုိ္င္ပါသည္။ မွန္ပါသည္၊ သဒၶါတရားအားေကာင္းျပီး ပညာနဲတဲ့ (ဗလ၀ သေဒၶါ မႏၵပေညာ) သူေတြအတြက္ မုဓပၸသႏၷ= အခ်ည္းအႏွီး အက်ိဳးမမ်ားတဲ့ ေနရာေတြမွာ ၾကည္ညိဳတတ္ၾကသည္။

ဘုရားရွင္ လက္ထက္ေတာ္အခါက ဇမၺဴကအမည္ရွိ တကၠဒြန္း တစ္ေယာက္ ရွိခဲ့ဖူးသည္။ သူ၏ ေရွး အကုသုိလ္ကံေၾကာင့္ ည အခါ လူ႔မစင္ေတြကို စားျပီး ေျမၾကီးေပၚမွာ အိပ္ေလ့ရွိေသာ ထိုတကၠဒြန္းၾကီးကို လူေတြက သိပ္ၾကည္ညိဳၾကတယ္၊ လူေတြေရွ႕မွာေတာ့ ေခါင္းေခါင္းပါးပါး အက်င့္ေယာင္ေဆာင္ျပီး လူေတြ လွဴေသာ ေကာင္းေပ့ဆုိသည့္ အစားအစာမ်ားကို လူေတြ ေက်နပ္ေအာင္ဆုိျပီး ျမတ္ဖ်ားေလးျဖင့္တုိ႔ကာ စားျပသည္၊ လွဴသမွ် အ၀တ္ေတြကိုလည္း ငါမ၀တ္ဟု ပယ္ကာ အမိေမြးတိုင္းအဖေမြးတုိင္းသာ ေနသည္၊ ေျမၾကီးျပိဳမွာစိုး၍ ေျခတစ္ဖက္ပဲ ေထာက္ထားျပီး ရပ္ထားျပေလ့ရွိသည္၊ ေလကိုပဲ စားသည္ဟု ဆုိကာ ပါးစပ္ကို အျမဲတမ္း ဟ ထားျပသည္။ လူေတြကို ၀ါၾကြားသည္၊ လွည့္ပတ္ေပမဲ့ လူေတြကေတာ့ အဟုတ္ထင္ျပီး ၾကည္ညိဳလုိက္ၾကသည္၊ ညေရာက္ေသာအခါ လူသူ မရွိေသာအခါမွ အျပင္ထြက္ျပီး လူ႕မစင္ကို စားသည္၊ ေျမၾကီးေပၚမွာပဲ အိပ္သည္။ ဒါကိုပဲ မုဓပၸသႏၷ ဟုေခၚသည္၊ သဒၶါလြန္ျပီး ပညာနဲေသာသူတုိ႔သာ ျဖစ္သည္။

ဓမၼကထိကမ်ား တာ၀န္
ႏုိင္ငံမွာ အေဟာအေျပာျဖင့္ အေရးပါအရာေရာက္ေနသူမ်ားဟု ဆုိေသာ ဓမၼကထိကမ်ားကသာ ထုိအတြင္းရန္ အျပင္ရန္ေတြကို က်ယ္ျပန္႔စြာတားဆီးႏုိင္ျခင္း၊ အသိဥာဏ္နဲသူမ်ားကို က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ဗဟုသုတမ်ား ေပးႏုိင္ၾကသျဖင့္ မုဓပၸသႏၷပုဂၢိဳလ္မ်ား ေလ်ာ့သြားႏုိင္ဖြယ္ရွိသည္။ ထုိဓမၼကထိကမ်ားကိုေတာ့ အလင္းေရာင္ေပးသူ၊ အမတဒေဒါ- အျမိဳက္နိဗၺာန္ကို ေပးသူဟူ၍ ေခၚၾကသည္။ ဒါ့ျပင္ သာသနာေတာ္အတြက္ အက်ိဳးမ်ားမည့္ သာသနာျပဳလုပ္ငန္း၊ ပရဟိတ လုပ္ငန္းမ်ား၊ လူမႈေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို ထုိဓမၼကထိက မ်ားက တက္ႏုိင္သျဖင့္ သာသနာအတြက္ အားကိုးထုိက္သူမ်ား (ဗဟုဇနဟိတဓရ-အမ်ားအက်ိဴးသယ္ပုိးသူ) ဟု ဆုိႏုိင္သည္။ သုိ႔ေသာ္ ႏွေျမာစရာေကာင္းသည္မွာ ယေန႔ ေခတ္သစ္ဓမၼကထိကမ်ားသည္ တျဖဳတ္ျဖဳတ္နဲ႔ ျပဳတ္က်ေနသည္တုိ႔မွာ သဒၶါတရားအားနဲျခင္း၊ ပညာနဲျခင္း၊ အစြန္းေရာက္ ပညာမ်ားေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ဟု ထင္ပါသည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီးက အိႏၵိယေရာက္ ပညာေတာ္သင္ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ားကို ‘‘ရဟန္းေတာ္ေတြအေနနဲ႔ ပိဋကတ္ေတာ္က ေလးနက္တဲ့ က်မ္းၾကီး က်မ္းခုိင္ေတြကုိ ပုိင္နုိင္ေအာင္ လုပ္ထားၾက။ ေလးနက္တဲ့အေတြးေတြနဲ႔ ေလ့လာထားရင္ ပညာရွိၾကီးေတြၾကား မွာ ၾကာရွည္တည္တံ့တယ္။ အဲလုိမဟုတ္ဘဲ ေပၚျပဴလာလုိက္ေနရင္ေတာ့ စတာနဲ႔ဆုံးနုိင္တယ္။ ယေန႔ျမန္မာ နုိင္ငံက ဓမၼကထိက ေတြၾကားမွာ ခုေပၚလုိက္ ခုေပ်ာက္လုိက္ျဖစ္ေနၾကတာဟာ ဗုဒၶရဲ႕ ေလးနက္တဲ့ ပိဋကတ္ေတာ္ေတြကို ပုိင္နုိင္ေအာင္ မကုိင္ၾကလုိ႔ျဖစ္တယ္။ ဓမၼကထိကလုပ္ခ်င္ရင္ ပဋိသမၻိဒါမဂ္ ၀ိသုဒၶိမဂ္ မဟာသတိပ႒ာန သုတ္ေတြကုိ ေၾကညက္ေအာင္ေလ့လာျပီး ကုိယ္နဲ႔အတူ ေဆာင္ထားရမယ္။ ဒါေတြဟာ ပိဋိကတ္ေတာ္ထဲက ေလးနက္တဲ့ က်မ္းၾကီးေတြပဲ’’ ဟု သတိေပးစကား အမိန္႔ရွိသည္။ ကုိယ္ႏွင့္အတူေဆာင္ထားရမည္ ဆုိသည္မွာ ထုိတရားေတာ္ေတြကို ကိုယ့္ႏွလုံးသားထဲမွာ ထည့္ထားဖုိ႔ပင္ျဖစ္သည္။

‘‘ပလႅင္ေပၚက ေအာက္ဆင္းမသြားနဲ႕၊ ေရႊပလႅင္ေပၚထုိင္ေနတဲ့သူသည္ ေရႊပလႅင္ႏွင့္တန္ေအာင္ေျပာ၊ ေရႊပလႅင္က စကားကိုပဲ ေျပာ၊ လမ္းေဘးက လူေလ လူလြင့္ေတြရဲ့စကားကို ပလႅင္ေပၚယူေျပာလွ်င္ ကိုယ္ ဘယ္ေရာက္သြားမလဲ? လမ္းေဘးက လူျဖစ္သြားမည္’’ ဟု စံကင္းဆရာေတာ္ၾကီးက ဓမၼကထိကအေက်ာ္ အနီးစခန္းဆရာေတာ္အား သတိေပးစကား ေျပာခဲ့သည္။ ပိဋကတ္က်မ္းလာ မဟုတ္ဘဲ သူေျပာ လူေျပာ လမ္းေဘးက စကားမ်ားကို ပလႅင္ေပၚသယ္လာျပီ တြင္တြင္ၾကီး ေဟာေနလ်င္ မိမိလည္း လမ္းေဘးကလူျဖစ္သြာမည္တဲ့။

သီတဂူဆရာေတာ္ႏွင့္ဓမၼကထိက
ယခုဆုိလွ်င္ သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီး၏ သက္ေတာ္သည္ ၇၄ ႏွစ္ရွိျပီး လာမည့္တေပါင္းလျပည့္ေန႔ဆုိရင္ ၇၅ ႏွစ္ျပည့္မွာ ျဖစ္ပါသည္။ သက္ေတာ္ၾကီးရင့္ေပမဲ့ လူငယ္ေတြ ထက္ပင္ သာသနာႏွင့္ လူမ်ိဳးအတြက္ သြက္သြက္လက္လက္ အလုပ္ လုပ္ႏုိင္ေနေသးသည္မွာ အံၾသစရာပင္ျဖစ္သည္။ ႏွစ္ေပါင္း ၄၀ ေက်ာ္အထိ သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီးသည္ ဓမၼကထိက ေလာကမွာ ထိပ္ဆုံးက ေနရာယူႏုိင္ျခင္းသည္ အဘယ့္ေၾကာင့္နည္း? သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီးသည္ ဓမၼကထိကအသုိင္းအ၀ုိင္းတြင္ သဲကုန္းဆရာေတာ္ဟူ၍၎၊ သပိတ္အုိင္ ဆရာေတာ္ဟူ၍၎ လူသိမ်ား ေက်ာ္ၾကားလာခဲ့ရာမွ သီတဂူသာသနာျပဳ အဖြဲ႔ဟူ၍ အမည္သစ္တင္ကာ သာသနာျပဳ လုပ္ငန္းမ်ားကို အင္တုိက္အားတုိက္ မရပ္မနား ႏွစ္ေပါင္း ၄၀ ေက်ာ္ အလုပ္လုပ္လာရာက သီတဂူဆရာေတာ္ဟူ၍ တကမၻာလုံးက သိလာၾကသည္။ ဓမၼကထိကေလာကတြင္ လူငယ္ လူလတ္ လူၾကီးေတြ တျဖဳတ္ျဖဳတ္က်လုိက္ အသစ္အသစ္ေတြ ေပၚလာခ်ိန္မွာ ထိုအရြယ္မ်ိဳးစုံဓမၼကထိက အသုိင္းအ၀ိုင္းထဲမွာ ယေန႔အထိ ေရွ႕တန္းက ရပ္တည္ႏုိင္ေနျခင္းသည္ သူ၏ သာသနာျပဳ စိတ္ဓာတ္ႏွင့္ သာသနာျပဳ ျပယုဂ္မ်ားေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။

ေရစီမံကိန္း (ေရအလွဴေတာ္)၊ ေဆးရုံမ်ားစီမံကိန္း (ေဆးအလွဴေတာ္)၊ တကၠသိုလ္မ်ား စီမံကိန္း (ပညာေရးအလွဴေတာ္)ႏွင့္ သာသျပဳအသင္းအဖြဲ႔မ်ား (လူမႈေရးအလွဴေတာ္)မ်ားအျပင္ ဆရာေတာ္ၾကီးသည္ ႏုိင္ငံတကာတြင္ ႏုိင္ငံေတာ္ကုိယ္စားျပဳအျဖစ္ ကမၻာ့ဗုဒၶဘာသာမ်ားတြင္ ျမန္မာက ေရွ႕တန္းက ရပ္တည္ႏုိင္ေစခဲ့သည္။ ႏိုင္ငံတကာ ဘာသာေရးအစည္းအေ၀းမ်ား၊ ႏုိင္ငံတကာ ပညာေရးႏွီးေႏွာဖလွယ္ပြဲမ်ား၊ ေဟာေျပာပြဲမ်ားစြာကို တက္ေရာက္ကာ ျမန္မာ့ဂုဏ္ သာသနာ့ဂုဏ္ကို ေဆာင္ႏုိင္ခဲ့သည္။ ထုိသုိ႔ေသာ ဂုဏ္မ်ားကို ေဆာင္ႏုိင္ရန္မွာ ပိဋကတ္ေတာ္ကို ပုိင္ပုိင္ႏုိင္ႏုိင္ရွိေသာေၾကာင့္၎၊ သာသနာျပဳလုိစိတ္ သဒၶါတရားစိတ္ကို (Mind power) ကို ေရွ႕တန္းတင္ကာ မိမိကိုယ္တုိင္ကပင္ ပဋိပတ္တြင္ ႏွစ္ျမဳပ္၍ ႏွစ္မ်ားစြာ အားထုတ္ခဲ့ဖူးေသာ စရဏအစြမ္းေတြႏွင့္ အေဟာအေျပာ စြမ္းရည္တုိ႔ေပါင္းစပ္ကာ အားထုတ္ေသာေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္သူဟု သုံးသပ္မိပါသည္။

စာေရးျခင္း (က်မ္းျပဳ)၊ စာခ်ျခင္း၊ ပဋိပတ္ (စရဏ) ႏွင့္ တရားေဟာျခင္းတုိ႔ကို တျပိဳင္တည္း အလုပ္လုပ္ေသာေၾကာင့္ စာဆုိေတာ္ ဓမၼကထိက၊ က်မ္းျပဳဓမၼကထိကဟူေသာ စြမ္းရည္သတၱိ တုိ႔သည္ ပလႅင္ကို ခုိင္ျမဲေစရုံမက ေရွ႕သို႔တိုး၍တုိး၍ပင္ ခ်ီတက္ေစႏုိင္သည္။

ဓမၼကထိက အဂၤါမ်ား
အခါတစ္ပါး အရွင္အာနႏၵာက ဘုရားရွင္အား ပရိသတ္ေပါင္း ေထာင္နဲ႔ခ်ီ ျခံရံလ်က္ ဥဒါယီအရွင္ျမတ္ တရားေဟာေနတယ္ဆုိတဲ့ အေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားေတာ့ ညီဘြားအာနန္! တရားေဟာဓမၼကထိကေကာင္း တပါးျဖစ္ဖုိ႔ဆိုတာ မလြယ္လွပါဘူး၊ ဓမၼကထိက (တရားေဟာ) ေကာင္းတပါးျဖစ္ဖုိ႔ဆုိတာ ကိုယ္တြင္းမွာ အခ်က္ ၅ ရပ္ ရွိထားဖုိ႔ လုိတယ္။ ကိုယ့္သႏၱာန္မွာ အဲဒီ အဂၤါ (၅) ရပ္ ျပည့္စုံေနကာမွ ဓမၼကထိကေကာင္း တေယာက္ျဖစ္မွာ အမွန္ပင္ ျဖစ္သည္။ ပလႅင္ေပၚတက္ျပီး ေဟာေျပာေနသူတုိင္းကို ဓမၼကထိကဟု မဆုိႏိုင္ဟူ၍လည္း မွတ္သားရမည္။ (အဂၤုတၱရနိကာယ္၊ ပဥၥကနိပါတ္၊ ဥဒါယီသုတ္)

ထုိအဂၤါ မ်ားက--
(၁) အႏုပုဗၺႎ ကထံ ကေထႆာမိ= တရားေတာ္ကို အစဥ္အတုိင္း ေဟာၾကားျခင္း။
တရားေဟာသည့္အခါ ဒါနကထံ သီလကထံ သဂၢကထံ စသည္အားျဖင့္ အစဥ္အတုိင္း ေဟာရမည္၊ အႏုပုဗၺီကထာ ဟူ၍လည္း ေခၚသည္။ အႏုပုဗၺီကထာ ဟူသည္- ဒါန၏အက်ိဳးေက်းဇူး သီလ၏အက်ိဳးေက်းဇူး ထုိဒါန သီလတုိ႔ေၾကာင့္ ဘ၀မွ လြတ္ေျမာက္ပုံ စသျဖင့္ ေဟာၾကားျခင္း။ ေဒသနာ အစဥ္အတုိင္းကိုေသာ္၎၊ သုတၱန္ ဂါထာလာစသည္တုိ႕၏ သင့္တင့္ေလ်ာက္ပတ္ေသာ တရားေတာ္ကို ေဟာမည္ဟူ၍ စိတ္တြင္ ထားရွိရပါမည္။ ဆုိလုိသည္ ထုိဒါန သီလ သုတၱန္ ဂါထာတုိ႔မွ ေသြဖယ္ေသာ မေလ်ာ္ေသာ ဆန္႔က်င္ေသာ အျခားစကားမ်ားကို မေဟာသင့္ဟု ဆုိလုိသည္။ ျမတ္ဗုဒၶ၏ အဆုံးမမွ ေသြဖယ္ေသာ ဆန္႔က်င္ေသာ တရားမ်ား မေဟာသင့္ဟု မွတ္သားရမည္။

(၂) ပရိယာယဒႆာ၀ီ ကထံ ကေထႆာမိ= အေၾကာင္းအက်ိဳးကို ျပလ်က္ တရားေတာ္ကို ေဟာၾကားျခင္း။ ပရိယတၱိစာေပမ်ား ကြ်မ္းကြ်မ္းက်င္က်င္ ႏုိင္ႏွင္း (၀ိဇၨာ) ျပီး ပဋိပတ္ (စရဏ) ပါအားထုတ္ကာမွ ဤကဲ့သုိ႔ေသာ အေၾကာင္းအက်ိဳး သဘာ၀တရားမ်ား ဆက္စပ္လွ်က္ ေလးေလးနက္နက္ ေဟာႏုိင္ေျပာႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါသည္။
(၃) အႏုဒၵယတံ ပဋိစၥ ကထံ ကေထႆာမိ= အစဥ္သနားျခင္းကို အေၾကာင္းျပဳ၍ (သနား ေစာင့္ေရွာက္လုိ သျဖင့္) တရားေတာ္ကို ေဟာၾကားျခင္း။

သတၱ၀ါတုိ႔သည္ သံသရာ ဒုကၡတည္းဟူေသာ က်ဥ္းေျမာင္းအရပ္မွာ ျဖစ္ေနရသျဖင့္ အုိ နာ ေသ ေသာက ပရိေဒ၀ စေသာ ဒုကၡမ်ားစြာ ခံစားေနၾကရသည္။ ထုိဒုကၡမွ ကယ္တင္မယ္ဆုိတဲ့ သနား ကရုဏာစိတ္ ထားျဖင့္ တရားေတာ္ကို ေဟာၾကားျခင္းျဖစ္သည္။

(၄) န အာမိသႏၱေရာ ကထံ ကေထႆာမိ= လာဘ သကၠာရ (အာမိသ) ကို မငဲ့ကြက္ဘဲ (မလုိလားဘဲ) တရားေတာ္ကို ေဟာၾကားျခင္း။

ဒုတိယသပိတ္အုိင္ေတာရ ဆရာေတာ္ၾကီးက ‘‘ မင္းတုိ႔ နယ္လွည့္ဓမၼကထိကမ်ား ေငြေတြ သိပ္ရတယ္၊ အဲဒါ အဆိပ္ျပင္းတဲ့ ေျမြေတြကြ၊ မင္းတုိ႔က တရားေဟာျပီး ေျမြေဟာက္ေတြ ေက်ာင္းယူျပန္လာတာကိုးကြ၊ သတိထားကြ ကိုက္လိမ့္မယ္‘‘ ဟု ဓမၼကထိကမ်ားအတြက္ မွတ္သားစရာေျပာခဲ့သည္။ ရလာတဲ့ အဆိပ္ျပင္းေျမြႏွင့္တူေသာ ေငြေတြကို ဘယ္လုိအသုံးခ်မလဲ How to apply? ဓမၼပူဇာမွ ရရွိလာေသာ အဆိပ္ျပင္းေသာ ေျမြႏွင့္တူေသာ ေငြမ်ားကို သာသနာေရးအတြက္ႏွင့္ လူမႈေရးေတြအတြက္ ေကာင္းေကာင္း အသုံးခ်ႏုိင္လွ်င္ ထုိအဆိပ္ျပင္းေျမြကို လယ္ပင္နာနာညစ္ႏုိင္သလုိပင္ ျဖစ္သည္။ အသုံးခ်မႈမွန္ကန္သည္ဟု ဆုိလုိသည္။

(၅) အတၱာနဥၥ ပရဥၥ အႏုပဟစၥ ကထံ ကေထႆာမိ= မိမိကုိယ္ကို၎ သူတပါးကုိ၎ မထိပါး မပုတ္ခတ္ဘဲ တရားေတာ္ကို ေဟာၾကားျခင္း။

အထက္ေဖာ္ျပပါ ဂုဏ္အင္ ၅ မ်ိဳးတုိ႔တြင္ ၁ ႏွင့္ ၂ သည္ ပရိယတၱိအရည္အခ်င္း (Learned or Learned power, Knowledge) ကို ျပသည္။ ၃၊၄ႏွင့္ ၅ အခ်က္တုိ႔သည္ ဓမၼကထိက၏ စိတ္ဓာတ္ (Mintal power, Mental quality) ကိုျပသည္။ ဆုိလုိသည္မွာ ၀ိဇၨာႏွင့္စရဏ ၂ မ်ိဳးလုံးျပည့္စုံထားဖုိ႔ပဲျဖစ္သည္။ စာေပပရိယတၱိမ်ားစြာ ေလ့လာျပီးေသာ သူသည္ ျမတ္ဗုဒၶ၏တရားေတာ္ အဆုံးအမမ်ားကို မွန္မွန္ကန္ကန္ ေဟာႏုိင္ေျပာႏုိင္မည္။ သဒၶါ သီလ စေသာ သူေတာ္ေကာင္းတရား စရဏမ်ား မိမိသႏၱာန္ကိန္း၀ပ္ေနေသာ သူသည္ သံသရာ၀ဋ္ဆင္းရဲတြင္ က်ေနေသာ သတၱ၀ါေတြ အေပၚ သနားစိတ္ ေမတၱာစိတ္မ်ား ထားရွိကာ လာဘသကၠာရ=အလွဴ၀တၳဳ (ဓမၼပူဇာ)အေပၚမွာ ignorance လုပ္ႏုိင္မွာ အမွန္ပင္ျဖစ္သည္။

နံပါတ္ ၅ အရည္အခ်င္းသည္ ဓမၼကထိကမ်ားအဖုိ႔ သတိထားစရာ တစ္ခုျဖစ္ပါသည္။ အခ်ိဳ႕ေသာပုဂၢိဳလ္မ်ားက မိမိကုိယ္ကို ျမင့္တင္ သုိ႔မဟုတ္ ၾကြား၀ါလုိေသာေၾကာင့္ သူတစ္ပါးအား ရႈံ႕ခ် အျပစ္ေ၀ဖန္တတ္သည္။ ကိုယ္ကပဲ တတ္သလုိလုိနဲ႔ ေရွးက က်မ္းအျပဳေက်ာ္ဆရာေတာ္ၾကီးေတြ၊ သာသနာေတာ္အတြက္ စြမ္းစြမ္းတမံအလုပ္လုပ္ေနသူေတြကို ေသးငယ္ေသာ မေျပာပေလာက္ေသာ အေၾကာင္းအရာေလးကိုပင္ အျပစ္ၾကီးလုပ္ကာ ခ်ဲ႕ထြင္တက္သည္။ ဒါကို စာက အတၱဳကၠံသန ပရ၀မၻန ဟု ေခၚသည္။

ဓမၼကထိက ၄ မ်ိဳး
ထုိ႔ျပင္ ထုိအဂၤုတၱရနိကာယ္လာ ဓမၼကထိကသုတ္ႏွင့္ အဘိဓမၼာပုဂၢလပညတ္ ပါဠိေတာ္တုိ႔မွာလည္း ဓမၼကထိက ၄ မ်ိဳးကိုျပဆုိထားသည္။
၁။ အခ်ိဳ႕ေသာ ဓမၼကထိကသည္ တရားကို အနည္းငယ္သာ ေဟာ၏၊ ထုိတရားသည္ လူတုိ႔ အက်ိဳးစီးပြားႏွင့္လည္း မပတ္သက္။ ထုိဓမၼကထိက၏ ပရိသတ္သည္လည္း အက်ိဳးရွိ မရွိကို နားမလည္။ ဤအုပ္စုကို ဗာလဓမၼကထိကႏွင့္ ဗာလ ပရိသတ္ဟု ေခၚသည္။
၂။ အခ်ိဳ႕ေသာ ဓမၼကထိကသည္ အနည္းငယ္ေသာ တရားေတာ္ကို ေဟာေပမဲ့ အက်ိဳးစီးပြားႏွင့္ဆက္စပ္မႈရွိ၏၊ သို႔ေသာ္ ထုိသူ၏ ပရိသတ္ကမူ အက်ိဳးစီးပြားႏွင့္ဆက္သည္ မဆက္သည္ကို မသိ နားမလည္။ အနီးစခန္းဆရာေတာ္ ေျပာသလုိ အုိးကြဲထဲ ေရေလာင္းထည့္သလုိပဲတဲ့။ ကြဲေနသာ အုိးထဲ ေရဘယ္ေလာက္ပင္ ေလာင္းထည့္ထည့္ ဘာမွ က်န္လိမ့္မည္မဟုတ္။ ဤအုပ္စုကိုေတာ့ သဘာ၀ ဓမၼကထိကႏွင့္ ဗာလပရိသတ္ ဟု ဆုိ၏။
၃။ အခ်ိဳ႕ေသာ ဓမၼကထိကေတာ့ မ်ားမ်ားေဟာေပမဲ့ အက်ိဳးကားမရွိ၊ သို႔ေသာ္လည္း ပရိသတ္သည္ အက်ိဳးစီးပြားႏွင့္ဆက္စပ္သည္ မဆက္စပ္သည္ကိုေတာ့ ေကာင္းေကာင္း သိ၏၊ နားလည္၏။ ဗာလဓမၼကထိကႏွင့္ ပ႑ိတပရိသတ္ ဟုမွတ္။
၄။ အခ်ိဳ႕ေသာ ဓမၼကထိကကေတာ့ မ်ားမ်ားလည္းေဟာ၏၊ အက်ိဳးစီးပြားနဲ႕လည္းယွဥ္၏၊ သူ၏ပရိသတ္ကလည္း အက်ိဳးရွိ မရွိကိုလည္း ကြ်မ္းက်င္လွ၏။ ဤအုပ္စုကိုေတာ့ ပ႑ိတဓမၼကထိကႏွင့္ ပ႑ိတပရိသတ္ ဟု ေခၚ၏။
ဤသို႔အားျဖင့္ ေဟာသူ နာသူတုိ႔၏ အရည္အခ်င္းအစုံတုိ႔ကို ထုတ္ျပထားသည္၊ ကိုယ္ ဘယ္အုပ္စု ဘယ္အစုံမွာ ပါ၀င္ေနသလဲဆုိတာ ကိုယ့္ဘာသာကို ျပန္လည္ဆန္းစစ္ၾကရေပလိမ့္မည္။ နံပါတ္ (၁)အုပ္စုသည္ အညံ့ဆုံးျဖစ္သည္၊ နံပါတ္ (၄) အုပ္စုသည္ကား အေကာင္းဆုံး အေတာ္ဆုံး ျဖစ္သည္။

နိဂုံး
ဓမၼကထိကႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို စာေပမွာ မ်ားစြာ ရွာေဖြ ေတြ႕ႏုိင္ပါသည္၊ သုိ႕ေသာ္ မိမိလက္လွမ္းမီသေလာက္ကိုသာ တင္ျပရသျဖင့္ ေ၀ေ၀ဆာဆာ ျဖစ္လိမ့္မည္မဟုတ္။ နားလည္ေပးႏုိင္ပါလိမ့္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္မိပါသည္။

က်မ္းကိုးမ်ား
၁။ အဂၤုတၱရနိကာယပါဠိေတာ္ ပထမအုပ္
၂။ အဂၤုတၱရနိကာယအ႒ကထာ ပထမအုပ္၊ ဒုတိယအုပ္
၃။ ဓမၼပဒအ႒ကထာ
၄။ သရုပ္ျပအဘိဓာန္
၅။ သီတဂူဆရာေတာ္၏ၾသ၀ါဒမ်ား
၆။ ပုဂၢလပညတ္ပါဠိေတာ္ (၎ အ႒ကထာ)

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ
သီတဂူစတား
၁၇-၁၂-၂၀၁၀

Read more »

ကြ်ႏု္ပ္ႏွင့္ ပတ္စပုိ႔

စာမိတ္ဆက္
ဟုိတေန႔က အိႏၵိယသံရုံးသြားျပီး ဗီဇာ သြားတင္တယ္။ ဗီဇာ သက္တမ္းႏွင့္ပတ္သက္ျပီး စိတ္ထဲ မေကာင္းျဖစ္မိတယ္။ စိတ္ထဲမွာ ခံစားေနရတာကို ပုိ႔စ္နဲ႕ပဲ ရင္ဖြင့္လုိက္တာပါ။ ေနာက္တခုက ျပည္ပ ပညာေတာ္သင္ သုိ႔မဟုတ္ အလည္သြားမည့္ ရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ ပတ္စပုိ႔အသစ္ သို႔မဟုတ္ သက္တမ္းတုိးျခင္းႏွင့္ပတ္သက္ျပီး သိထားသင့္တယ္ထင္လုိ႔ စိတ္ကူးမိျပီး ဒီပုိ႔စ္ကေလးကို ေရးျဖစ္သြားျခင္းပဲ ျဖစ္ပါသည္။ ဒါေပမဲ့ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က ေျပာေသးတယ္၊ အရွင္--- အရွင္ရဲ့ပုိ႕စ္ႏွင့္ပတ္သက္ျပီး သတိထားဗ်တဲ့၊ ဒါဆို ဒီပို႕စ္ႏွင္ပတ္သက္ျပီး တပည့္ေတာ္အတြက္ အႏၱရာယ္ရွိေနမလား? လုိ႔ေမးမိသည္။ နဲနဲေတာင္ လန္႔သြားသည္၊ ကိုယ့္ဟာကို ျပန္ဖတ္ရျပန္သည္၊ သူေျပာမွ ႏုိင္ငံေရးေတြ ဘာေတြ ပါေနမလားေပါ့၊ သုိ႔ေသာ္ ကုိယ္ေရးလုိက္သည့္ပုိ႕စ္သည္ ႏုိင္ငံေရးမဟုတ္ပါ။ လက္တေလာ ကိုယ္ျဖစ္ေနတာ ကိုယ္ေတြ႕ၾကံဳတာေလးေတြကို ရင္ဖြင့္ျခင္းမွ်သာျဖစ္သည္။

ဗီဇာျဖင့္ ကုလားလုပ္ေၾကြး
ဗီဇာက သုေတသန ဗီဇာ (Research Visa) ျဖစ္ေတာ့ ၅ ႏွစ္ေပးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ့္ႏုိင္ငံက ပတ္စပုိ႔သည္ ၃ ႏွစ္စာသာ ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ ပတ္စပုိ႔သက္တမ္း ႏွစ္လခ်န္ျပီး ဇီဇာေပးပါသည္။ ပတ္စပုိ႔က လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ လေလာက္က လုပ္ထားတာဆုိေတာ့ ၄ လ စာ ႏႈတ္လုိက္ေတာ့ ၅ ႏွစ္ေပးရမည့္ သုေတသန ဗီဇာက ၂ ႏွစ္ ေက်ာပဲ ေပးလုိက္ေတာ့သည္။ သံရုံးက ၀န္ထမ္းကို သုေတသန ဗီဇာအတြက္ ၅ ႏွစ္ေပးဘုိ႔ ေမတၱာရပ္ခံေတာ့ မင္းတုိ႔ပတ္စပုိ႔ကမွ ၃ ႏွစ္စာပဲ ငါတုိ႔က ဘယ္လုိလုပ္ ေပးလုိ႔ရမွာလဲတဲ့။ ၅ ႏွစ္လဲ ေဒၚလာ ၂၀၀၊ ၃ ႏွစ္လဲ ေဒၚလာ ၂၀၀၊ ၂ ႏွစ္ခဲြလဲ ေဒၚလာ ၂၀၀ ေပးရမွာတဲ့။ ဗီဇာကုန္ေတာ့ ထပ္တုိးလုိ႔ရတာေပါ့တဲ့၊ အဲလုိဆုိ ပုိက္ဆံ ထပ္ေပးရဦးမွာလားလုိ႔ ေမးေတာ့ ေပးရမွာေပါ့တဲ့။ အဲဒါဆုိ တုိ႔ႏုိင္ငံက သုေတသနေက်ာင္းသားေတြ ရႈံးတာေပါ့၊ သူမ်ားနည္းတူ ၅ ႏွစ္မရဘဲ ၃ႏွစ္၊ ၂ ႏွစ္ေက်ာ္ပဲ ရတယ္လုိ႔ ေျပာလုိက္ေတာ့ အဲဒါ မင္းတို႔ ႏိုင္ငံ က႑ပဲတဲ့၊ တုိ႔ႏွင့္မဆုိင္ဘူး တုိ႔က မင္းတုိ႔ ပတ္စပုိ႔ႏွစ္ကို ၾကည့္ေပးရမွာပဲတဲ့။

စိတ္မေကာင္းတာက စီးပြားေရးဘက္ကၾကည့္ရင္ ကိုယ့္ႏုိင္ငံဘက္က အရႈံးပဲျဖစ္တယ္။ ကုလားတုိင္းျပည္ကို လုပ္ေၾကြးေနရသလုိပဲ။ ကိုယ့္ႏုိင္ငံက ပုိက္ဆံ သူမ်ားႏုိင္ငံ ၅ႏွစ္ကို အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၂၀၀ ေပးရမည့္အစား ၃ ႏွစ္၊ ၂ႏွစ္ခဲြေလာက္ကိုပဲ ေဒၚလာ၂၀၀ ေပးေနရတယ္။ သက္တမ္းတုိးေတာ့ ပိုက္ဆံထပ္ကုန္ျပန္၊ ကုလားကို ထပ္ ပူေဇာ္ရျပန္။ ပတ္စပုိ႔ ၅ ႏွစ္သာ ေပးမယ္ဆုိရင္ ကိုယ့္ႏုိင္ငံက ျပည္သူေတြ ေထာက္ပံ့လိုက္တဲ့ ေဒၚလာေတြ ေနာက္ထက္ ကုလားကို ေပးစရာမလုိေတာ့သျဖင့္ ကိုယ့္အတြက္ေရာ ႏုိင္ငံအတြက္ေရာ save money ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။

ႏုိင္ငံတကာ ဗီဇာ
အိႏၵိယႏုိင္ငံ ပူေနးတကၠသိုလ္မွာ ေက်ာင္းတက္စဥ္က ကိုရီးယားသူငယ္ခ်င္းႏွင့္ ထုိင္း သူငယ္ခ်င္းတုိ႔ႏွင့္ စကားစပ္မိျပီး ဗီဇာအေၾကာင္း ေဆြးေႏြးျဖစ္တယ္။ ကိုယ့္ႏုိင္ငံကေက်ာင္းသားေတြ ဗီဇာကုန္လုိ႔ ပတ္စပုိ႔သက္တမ္းကုန္လုိ႔ ျပန္ၾကရတာေတြႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး စေဆြးေႏြးျဖစ္တာပါ။ သူတုိ႔က ေျပာတယ္ မင္းတုိ႔ႏုိင္ငံက ဘာလုိ႔ ပတ္စပုိ႔သက္တမ္းကို ၃ ႏွစ္ပဲ ေပးသလဲေပါ့။ ဘာရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႕ ၃ ႏွစ္ေပးတယ္ဆုိတာ မသိတာအမွန္ပဲ။ ဒါ့ေၾကာင့္ I don’t know ပဲ ေျပာလုိက္ရတယ္။ ထုိင္းသူငယ္ခ်င္းက ေျပာေသးတယ္ ‘‘ႏုိင္ငံတကာ ဗီဇာဆုိတာ အနဲဆုံး ၅ ႏွစ္ေပးတာတဲ့၊’’ ကိုယ္လဲပဲ ဗီဇာႏွင့္ပတ္သက္ျပီး ဃဃနန သိပ္ျပီးမသိဘူး။ ကုိရီးယားသူငယ္ခ်င္းကို ေမးၾကည့္ေတာ့ သူတုိ႔ႏိုင္ငံက ၁၀ ႏွစ္ေတာင္ ေပးသတဲ့။

ပတ္စပုိ႔အသစ္ (သုိ႔) သက္တမ္းတုိး
ပတ္စပုိ႕ အသစ္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ သက္တမ္းတုိးတာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ လုပ္ငန္းစဥ္က သိပ္မကြာလွပါဘူး။ နံပါတ္ (၁ ) အေရးၾကီးဆုံးက သာသနာေရး၀န္ၾကီးဌာန၏ ေထာက္ခံစာ ပါရွိပါမွ ပတ္စ္ပုိ႔ရုံးက သတ္တမ္းတုိးေပးျခင္း အသစ္လုပ္ေပးျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ေပးမွာျဖစ္ပါတယ္။ ၀န္ၾကီးေထာက္ခံစာ ဘယ္လုိ ရႏုိင္မလဲ? ပတ္စပုိ႔လုပ္သူတုိင္း ေတြ႔ၾကံဳရသည့္ ျပႆနာ တစ္ခုျဖစ္သည္။

၀န္ၾကီးေထာက္ခံစာ ရဘို႔ -----------
(၁) ၀န္ၾကီးထံသုိ႔ ေမတၱာရပ္ခံစာ
(၂) ကိုယ္သြားမည့္ႏုိင္ငံ၏ ဖိတ္စာ၊
(၃) သာသနာ၀င္မွတ္တမ္း မိတၱဴ
(၄) ပတ္စပို႔ မိတၱဴ
(၅) ဓာတ္ပုံ
(၆) ျမိဳ႕နယ္ ရပ္ကြက္သံဃာ့နာယက ေထာက္ခံစာ
(၇) ရဲစခန္း ေထာက္ခံစာ ဟူေသာ အခ်က္အလတ္ ၇ မ်ိဳးပါရွိရမည္။

(၁) ၀န္ၾကီးထံ ေမတၱာရပ္ခံစာ ဆုိသည္မွာ ပတ္စပုိ႔ အသစ္လုပ္မည္ သို႔မဟုတ္ သက္တမ္းတုိးမည္ မွန္ကန္ေၾကာင္းကို ကိုယ္ေနသည့္ ေက်ာင္းထုိင္ဆရာေတာ္၏ လက္မွတ္ ပါရွိရပါသည္။ ဒါက ျပႆနာမဟုတ္ေပမဲ့ နံပါတ္ (၂) က အနဲငယ္ ခက္ခဲပါလိမ့္မည္။

(၂) ကိုယ္သြားမည့္ႏုိင္ငံ၏ ဖိတ္စာ၊ ေက်ာင္းသားျဖစ္ပါက တကၠသိုလ္က ေခၚစာ၊ ဆုိင္ရာကေျပာပါလိမ့္မည္၊ ထုိေခၚစာ ပင့္စာမ်ားသည္ ႏုိင္ငံအသီးအသီးရွိ ျမန္မာသံရုံး၏ အသိမွတ္ျပဳ ေထာက္ခံစာ ပါရမည္တဲ့။ တကၠသိုလ္က ေက်ာင္းသားျဖစ္ေၾကာင္းစာမ်ားသည္ ဘယ္သံရုံးကိုမွ ပုိ႕ေလ့မရွိ၊ ဘာမွလဲ မပတ္သက္၊ အိႏၵိယျပည္ၾကီးသည္ အလြန္က်ယ္၀န္းရကား ျမန္မာသံရုံးသုိ႔ အသိအမွတ္ျပဳလက္မွတ္ရဘုိ႔ မလြယ္၊ အခ်ိန္ ေငြ မ်ားစြာေပးရလိမ့္မည္။ ထုိကုန္က်စရုိက္သည္ သူ႕ျပည္မွာ ျဖစ္ပ်က္တာဆုိေတာ့ သူ႔ႏုိင္ငံကို လုပ္ေၾကြးေနရျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ပုိက္ဆံ ေခြ်ေခြ်တာတာ သုံးေနရေသာ ျမန္မာ ေက်ာင္းသားမ်ားအတြက္ ျမန္မာသံရုံး၏ အသိမွတ္ျပဳလက္မွတ္ ရႏုိင္ဘုိ႔ရာ အလြန္ခက္ခဲပါသည္။ ျပည္ပအေျခအေနကိုလဲ မသိ တာ၀န္အရ ထမ္းေဆာင္ေနၾကေသာ တာ၀န္ရွိသူမ်ားကို နားလည္ေအာင္ ေျပာျပရပါသည္၊ ဟုိက အခက္အခဲကို ရွင္းျပရပါသည္။

(၆) (၇) တုိ႔လဲ ခက္ခဲသည့္မဟုတ္ ရဲစခန္းကို ဘယ္ပုံ ဘယ္လုိ လက္မွတ္ရေအာင္ ယူမလဲဆုိတာ ကြ်ႏု္ပ္တုိ႔ ျပည္သူျပည္သားတုိင္း ေကာင္းေကာင္းၾကီး သိထားသည္။ ဒါကေတာ့ ကိုယ့္ႏုိင္ငံတြင္သာမဟုတ္ ႏုိင္ငံေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ျဖစ္တတ္သည့္ သေဘာတရားပင္။ သုိ႔ေသာ္လည္း အလုပ္သေဘာအရဆုိေတာ့ အလုပ္နဲနဲ ရႈပ္သြားသည္။

အခ်ိန္ဘယ္ေလာက္ေစာင့္ရမလဲ?
ထုိ အခ်က္အလက္ (Documents) ေတြ အားလုံး စုျပီး ဌာနဆုိင္ရာသုိ႔တင္ရပါသည္။ အခ်ိန္ဘယ္ေလာက္ေပးရမလ? ဘယ္မွာ သြားတင္ရမလဲ? ဆုိတာ သိဘုိ႔ လုိလာသည္။ နည္းလမ္း ၂ သြယ္ရွိပါသည္။ တနည္းက မဟာပါသာဏလုိဏ္ဂူ ေနာက္ေက်ာ ဘဲဥပုံ စာၾကည့္တိုက္မွာ သာသနာေရးဌာန တစ္ခုရွိသည္။ ထုိေနရာသို႔ သြားတင္ရပါသည္။ တစ္နာရီးေလာက္ အခ်ိန္ေပးရပါလိမ့္မည္။ ထုိဌာနမွာ ျဖည့္စြက္စရာရွိျဖည့္စြက္ရပါသည္။ ဘယ္ေလာက္ ၾကာမွ ၀န္ၾကီးေထာက္ခံစာ ရမလဲ ေမးၾကည့္ေတာ့ အားရစရာပင္၊ ၂ ပတ္ သို႔မဟုတ္ တစ္လ ၾကာမည္တဲ့။ ဘာလုိ႔ အဲေလာက္ၾကာလဲလုိ႔ ဆက္ေမးၾကည့္ေတာ့ ‘‘ အရွင္ဘုရားတဲ့ အရွင္ဘုရားတုိ႔ ဖုိင္တြဲ (သူက ျပစ္မႈဖုိင္တြဲဟု ေခၚသည္) ေတြကို ေနျပည္ေတာ္ကို ပုိ႔ရပါတယ္ဘုရား၊ ေနျပည္ေတာ္မေရာက္ခင္ ဒီမွာရွိတဲ့ လူၾကီးေတြရဲ့ လက္မွတ္ေတြ ပါရပါေသးတယ္ဘုရားတဲ့။ လက္မွတ္ထိုးေပးမည့္ သူေတြ ရွိေနမွ အဆင္ေျပတာဘုရား။ လူၾကီးေတြက နယ္ဘက္ေရာက္ေနရင္ ေစာင့္ရပါတယ္ဘုရား၊ ဒီမွာ လက္မွတ္ထုိးျပီးရင္ ေနျပည္ေတာ္သြားမည့္ လူၾကံဳရွာရပါေသးတယ္ဘုရား၊ ဖုိင္ေတြအားလုံး စုစည္းျပီး လူၾကံဳနဲ႔ ေနျပည္ေတာ္ကို ပုိ႔ေပးရပါတယ္ဘုရား။ ဟုိေနျပည္ေတာ္ေရာက္သြားေတာ့လည္း လူၾကီးေတြ စုံစုံညီညီ ရွိေနမွ အဆင္ေျပမယ္ဘုရား။ အကယ္၍ နယ္ေရာက္ေနၾကရင္ ထပ္ေစာင့္ရပါဦးမယ္ဘုရား။ အားလုံးျပီးကာမွ ဟုိကေန ဒီကို လူၾကံဳရွိတဲ့အခါ အရွင္ဘုရားတုိ႔ဖုိင္တြဲေတြ ျပန္ပို႔ပါတယ္ဘုရား’’ ဟု တာ၀န္ရွိသူက ေျပာျပသည္။ သူ႔ရဲ့လုပ္ငန္းစဥ္ the process ၾကီးကို ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ ေထာက္ခံစာ ရမည့္ အခ်ိန္သည္ မေသခ်ာ မေရရာ ျဖစ္သည္၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေစာေစာသာ လုပ္ထားဖုိ႔လိုသည္။

ဒုတိယ နည္းကေတာ့ ေနျပည္ေတာ္ကို တုိက္ရုိက္သြားျခင္းပဲ ျဖစ္သည္။ ေနျပည္ေတာ္ေရာက္ေတာ့လည္း ဌာနဆုိင္ရာ လူၾကီးေတြ စုံညီမွ သူတုိ႔ရဲ့လက္မွတ္ ရမည္၊ အကယ္၍ လူၾကီးတေယာက္ေယာက္က နယ္ဘက္ ေရာက္ေနရင္ ေနျပည္ေတာ္မွာ ေစာင့္ေပဦးေတာ့၊ တည္းခိုစရာ ေနရာမရွိသူအတြက္ကေတာ့ ပုိက္ဆံအကုန္ခံျပီး တည္းခုိခန္းရွာရေပဦးမည္။ ပတ္စပုိ႔ရုံးကို မေရာက္ခင္ ၀န္ၾကီးေထာက္ခံစာ ရဖုိ႔အတြက္ ဤမွ် ကိစၥမ်ားပါသည္။

ပတ္စပုိ႔ရုံး
၀န္ၾကီးေထာက္ခံစာ ရလွ်င္ ပတ္စပုိ႔ရုံးသုိ႔ သြားတင္လုိ႔ရပါျပီ။ ဓာတ္ပုံရုိက္ျခင္း၊ ဘဏ္သြင္းျခင္း စသည္စသည္ျဖင့္ ျမန္မာက်ပ္ေငြ ၃၀၀၀၀ (သုံးေသာင္း) က်ပ္ ကုန္က်ပါလိမ့္မည္။ ေအးဂ်င့္ႏွင့္လုပ္ပါက ၄၀၀၀၀ (ေလးေသာင္း) ေပးရပါလိမ့္မည္။ တစ္ေသာင္းပဲ ပုိတာဆုိေတာ့ ေအးဂ်င့္ႏွင့္လုပ္ရင္ မဆုိးပါဘူး၊ ဒါက ရဟန္းေတာ္အမ်ားအတြက္ျဖစ္ပါတယ္၊ လူ၀တ္ေၾကာင္ေတြ အတြက္ေတာ့ ေစ်းတမ်ိဳးျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ဗုဒၶဘာသာႏုိင္ငံျဖစ္သည့္အေလ်ာက္ ရဟန္းေတာ္မ်ားက လူ၀တ္ေၾကာင္ေတြလုိ တန္းစီစရာ မလုိဘဲ ေအးဂ်င့္က ရုံးမ်ားကို တုိက္ရုိက္၀င္ေပးသျဖင့္ အခ်ိန္သက္သာသည္။ ၅၀ ေက်ာ္ လူ၀တ္ေၾကာင္ အဖုိးအဖြားအတြက္လည္း တန္းစီစရာ မလုိဘဲ တုိက္ရုိက္သြားႏုိင္ရန္ သီးသန္႔လုပ္ေပးထားတာ ေတြ႕ရပါသည္။ ဒါေလးေတြကေတာ့ ခ်စ္စရာေလးေတြပါပဲ။
ဤကဲ့သို႕ေသာ အေၾကာင္းေတြေၾကာင့္ အလုပ္အရႈပ္မခံခ်င္ပါက ကိုယ္ေနဆဲ ႏုိင္ငံမွ ကိုယ့္တုိင္းျပည္၏သံရုံးမွာပဲ ပတ္စပုိ႔ သက္တမ္းတုိးခဲ့ရင္ ပုိအဆင္ေျပပါတယ္။ အိႏၵိယ ပညာေတာ္သင္ အရွင္ျမတ္မ်ားကေတာ့ နယူးေဒလီက ကိုယ့္ႏုိင္ငံသံရုံးမွာ ပတ္စပုိ႔သက္တမ္းတုိးရင္ ပုိအဆင္ေျပပါတယ္၊ သြားစရိတ္ လာစရိတ္ေတြ ၾကီးေပမဲ့ အိႏၵိယရွိ လက္ရွိျမန္မာသံရုံး၀န္းထမ္းေတြက အလြန္ေတာ္ၾကပါသည္။ ရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ ပုိက္ဆံ ေပးေဆာင္စရာမလုိဘဲ သက္တမ္းတုိးမႈမ်ားကို ေဆာင္ရြက္ေပးေနပါသည္။ ပတ္စပုိ႔ အသစ္လဲရမည္ဆုိပါက လူကိုယ္တုိင္ သြားရပါလိမ့္မည္၊ သက္တမ္းတုိးရုံ သက္သက္ဆုိရင္ေတာ့ လူၾကံဳျဖင့္ပင္ အဆင္ေျပေအာင္ လုပ္ေပးေနသည့္အတြက္ သံအမတ္ၾကီးႏွင့္ ၀န္ထမ္းမ်ားကို ေက်းဇူးတင္ရပါည္။

အေကာင္း ႏွင့္ အဆုိး
ႏုိင္ငံတကာက အနည္းဆုံးပတ္စပုိ႔သက္တမ္း ၅ ႏွစ္ေပးခ်ိန္မွာ ကိုယ့္တုိင္းျပည္က ၃ ႏွစ္ထဲပဲ ေပးေတာ့ ေကာင္းက်ိဳး ဆုိးက်ိဳးေတာ့ ရွိပါလိမ့္မည္။ သူမ်ားႏုိင္ငံေတြလုိ အနည္းဆုံး ၅ ႏွစ္ေပးရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲဆုိျပီး ေတြးမိတယ္။ ဒါက ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တာကိုပဲ စိတ္ကူးမိတာ ျဖစ္ပါသည္။ အကယ္၍သာ ၅ႏွစ္ သုိ႔မဟုတ္ ၁၀ ႏွစ္သာ ေပးလုိက္မယ္ဆုိရင္ ခဏခဏ ခက္ခဲတဲ့ လူၾကီးေတြရဲ့ ေထာက္ခံစာေတြ မလုိေတာ့ေပ၊ ဟုိဟုိ ဒီဒီက ေထာက္ခံစာေတြကိုလည္း ယူစရာ မလုိေတာ့ေပ၊ ဟုိရုံး ဒီရုံးေတြကို သြားရ လာရတဲ့ ဒုကၡလဲ သက္သာသြားပါလိမ့္မည္၊ အခ်ိန္ကုန္ ေငြကုန္ လူပန္း သက္သာသြားမွာေတာ့ အမွန္ပင္ျဖစ္သည္။ သူမ်ားနည္း Research Visa (RV) ကို ၅ ႏွစ္ရတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ေနာက္ထပ္ ကုလားကို ေပးရမည့္ ဗီဇာသက္တမ္းတုိး Visa Extention အတြက္ ပုိက္ဆံ အကုန္သက္သာသြားမည္။ တကယ္ေတာ့ ထုိဗီဇာအတြက္ ေပးေနရတဲ့ ပုိက္ဆံေတြသည္ ကိုယ့္ျပည္တြင္းက ျပည္သူေတြရဲ့ ပုိက္ဆံပဲျဖစ္သည္အတြက္ ကိုယ့္တုိင္းျပည္က ပုိက္ဆံကိုပဲ သူမ်ားကို ေပးလုိက္ရသည္ဟု ျမင္မိသည္။

၅ ႏွစ္ သက္တမ္း ထုတ္ေပးလုိက္ျခင္းေၾကာင့္ အဆုိးက်ိဳးႏွင့္ပတ္သက္ျပီး ဘာျဖစ္ႏုိင္သလဲ? စဥ္းစားမရ ျဖစ္ေနသည္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ေျပာပါတယ္ ပတ္စပုိ႔ႏွင့္ အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္းေနသူေတြအတြက္ ၀င္ေငြနဲသြားႏုိင္သည္။ ဒါလည္းျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏုိင္ပါသည္။ သုိ႔ေသာ္ တုိင္းျပည္ခ်င္း ယွဥ္တဲ့အခါ ကိုယ့္ျပည္တြင္းက ေငြ ကိုယ့္ျပည္တြင္းက အရယူျခင္းထက္ ျပည္ပေငြကို အရယူႏုိင္မွသာ တုိင္းျပည္အတြက္ ပုိျပီး တုိးတက္ႏုိင္သည္ဟု ေျပာသည္။ ဒါလည္းျဖစ္ႏုိင္တာပဲ။

အိႏၵိယႏွင့္ သနားတတ္ေသာ သူငယ္ခ်င္း
အိႏၵိယအစုိးရသည္ သူမ်ားႏုိင္ငံက ေငြ ပုိက္ဆံကို ကုိယ့္ႏုိင္ငံအတြင္း ၀င္ေအာင္ ေရာက္လာေအာင္သာ ခြင့္ျပဳသည္၊ သူ႕ျပည္တြင္းက ေငြ ျပည္ပသုိ႔ ထြက္ခြင့္မရွိ။
တကယ့္ျဖစ္ရပ္မွန္ တစ္ခု ေျပာျပပါဦးမယ္။ စာေရးသူ အိႏၵိယျပည္ မဟာရ႒ျပည္နယ္ရွိ ပူေနးတကၠသိုလ္မွာ အမ္ေအတန္းတက္စဥ္က ခံလုိက္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းျမန္မာ ရဟန္းေတာ္တစ္ပါးအေၾကာင္းျဖစ္ပါတယ္။ အင္တာနက္ကေန လိမ္စား ညာစာေနသူေတြ အမ်ားၾကီးရွိပါတယ္။ ေမးလ္ေတြ လာပါလိမ့္မည္၊ ငါ့မွာ ဒုကၡေရာက္ေနပါတယ္။ အခု ဘယ္မွာေနေနရပါတယ္။ ပေထြးနဲ႕ ေနရပါတယ္။ ပေထြးက ႏွိပ္စက္တာ ခံေနရပါတယ္။ တခ်ိဳ႕လည္း တုိင္းျပည္ကေန ထြက္ေျပးေနရပါတယ္။ တုိင္းျပည္အစိုးရက ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္လုိ႔ ေရွာင္ေျပးေနရပါတယ္၊ ငါ့ အေဖက ဘဏ္မွာ ပုိက္ဆံ မီလ်ံေပါင္းမ်ားစြာ အပ္ႏွံထားပါတယ္၊ သူက စာခ်ဳပ္ထားတာက အိမ္ေထာင္က်တဲ့အခါမွသာ ဒီပုိက္ဆံေတြကို ထုတ္ယူခြင့္ရွိမွာပါ ဆိုျပီး ေမးလ္ေတြ မၾကာမၾကာ ရရွိပါလိမ့္မည္။။ အမ်ားစုက အာဖရိကတုိက္က ျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ္က သနားျပီး စာျပန္လုိက္ရင္ ေနာက္ထက္ တဆင့္တက္လာပါလိမ့္မည္။ ဘယ္သူ႔ပုံမွန္းမသိတဲ့ ဓာတ္ပုံေတြ ပုိ႔ေပးလိမ့္မည္။ ေနာက္တဆင့္က ဘဏ္အေကာင့္ ေတာင္းပါလိမ့္မည္။ ေငြလႊဲခုိင္းပါလိမ့္မည္။ စာေရးသူ ခဏခဏ ၾကံဳဖူးပါသည္ သို႔ေသာ္ ဘဏ္အေကာင့္မရွိသျဖင့္ မခံလုိက္ရ။

ဘုန္းၾကီးဆုိတဲ့အမ်ိဳးက သူမ်ားဒုကၡေရာက္ရင္ သနားတတ္တဲ့ သေဘာကိုး။ စာေရးသူ သူငယ္ခ်င္းက သနားလြန္းလုိ႔ ထင္ပါရဲ့ သူ႕ဆီလာတဲ့ ေဖာ္ျပခဲ့ပါ ေမးလ္မ်ိဳးေရာက္လာေတာ့ ႏွလုံးလႈပ္ခါသြားတယ္၊ ျပီးေတာ့ မရမက ဆက္သြယ္တယ္၊ ဖုန္းေတြဆက္တဲ့ အဆင့္ေရာက္တယ္၊ ဖုန္းနဲ႕ ေတြ႕ေတာ့လဲ သူ႔ကို အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့သူဆုိသည့္ အဘုိးအုိနွင့္ ေတြ႕ရတယ္၊ ပထမေတာ့ အိႏၵိယ စာတုိက္ကေန အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၁၀၀ ပုိ႔လိုက္တယ္၊ ေရာက္သြားတယ္၊ ကုလားအစုိးရ မ်က္စိလည္သြားပုံပဲ၊ ေနာက္ ဒုတိယအၾကိမ္ အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၆၀၀ ပုိ႔လုိက္တယ္။ ဒီတခါေတာ့ ကုလားအစုိးရ ေတြ႕သြားပါတယ္။ ပုိ႔သူ သူငယ္ခ်င္းကို ရဲက ေခၚစစ္ပါေလေရာ။ မင္းပုိ႔လိုက္တဲ့ ေငြေတြ ပုိ႔မရဘူးဟု ရဲက ေျပာသည္။ ပုိ႔လုိက္တဲ့ ေငြက ၆၀၀ သုိ႔ေသာ္ ကုလားက ၂၀၀ ပဲ ျပန္ေပးသည္။ အင္း---စဥ္းစားၾကည့္တယ္၊ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းက တကယ္ပဲ ကရုဏာရွိတာလား၊ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ ခ်ီးမြမ္းတယ္၊ ဒီ အရွင္က ဘုရားအေလာင္းကြတဲ့။ ဘယ္ကလာ ဘုရားေလာင္းျဖစ္ရမွာလဲ အတာ၊ ထုံတာ၊ မအူမလည္လုပ္တာ၊ ခံလုိက္ေပါ့ ဟု ေနာက္သူငယ္ခ်င္းကေတာ့ ၾသဘာျပဳသြားတယ္။ ကုလားအစုိးရေကာင္းလုိ႔ ၂၀၀ ျပန္ရတယ္၊ ႏုိ႕မုိဆုိ ၉၀၀လုံး အလကား ဘုမသိဘဲ ေပးလုိက္ရသလိုျဖစ္သြားမယ္၊ အခုေတာ့ ၂၀၀ သက္သာသြားတယ္။

ဆိုလုိခ်င္တာက ဗီဇာ သက္တမ္းတုိးရင္ ကိုယ္သြားရမည့္ (သို႔မဟုတ္) ကိုယ္ေနရမည့္ႏုိင္ငံ၏သံရုံးကို အေမရိကန္ ေဒၚလာေပးရသည္၊ အနည္းငယ္ေသာ ပတ္စပုိ႔သက္တမ္းေၾကာင့္ ဗီဇာ ၅ ႏွစ္ရမည့္အစား ၂ ႏွစ္ခြဲေလာက္ ရတဲ့ ဗီဇာအတြက္ ၂၀၀ ေဒၚလာေပးရမည္၊ ထုိအနည္းငယ္ေသာ ဗီဇာေၾကာင့္ သက္တမ္းတိုးက ပုိက္ဆံ မ်ားစြာကုန္သည့္အျပင္ အခ်ိန္ကုန္ လူပင္ပန္းဦးမည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ကြ်ႏု္ပ္တုိ႕အတြက္ ပတ္စပုိ႔သက္တမ္း ၅ ႏွစ္ အနဲဆုံး ရလွ်င္ ေကာင္းမွာပဲ ဟု စိတ္ကူးသာ ယဥ္ေနရပါေတာ့သည္။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ
သီတဂူစတား
၉-၁၂-၂၀၁၀

Read more »

ပရိယတၱိ အေရးပါမႈ

စာမိတ္ဆက္
ဒီပုိ႔စ္ေလးသူည္ မည္သူကိုမွ မရည္ရြယ္ဘဲ စိတ္ကူးေပါက္၍ ေရးျခင္းမွ်သာ ျဖစ္ပါသည္။ ေခါင္းစဥ္သည္ အလြန္က်ယ္၀န္းေပမဲ့ ထိမိရုံမွ် တီးမိ ေခါက္မိရုံမွ်ေသာ အေတြးကေလးမ်ားကို ပုိ႕စ္တစ္ခုအျဖစ္ ဖန္တီးျခင္းမွ်သာျဖစ္သည္။ အျပန္အလွန္ ျငင္းပြားစရာလည္း ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ပါလိမ့္မည္၊ သို႔ေသာ္ မိမိလက္လွမ္းမီသေလာက္ေလးမွ်ျဖင့္ စုစည္းကာ ပုိ႔စ္တစ္ခု အျဖစ္ ေပၚေပါက္လာခဲ့ပါသည့္ စာတမ္းကေလးသည္ မည္သူတဦးတေယာက္ကိုမွ် မရည္ရြယ္၊ ပရိယတၱိအေရးကိုသာ ရည္ရြယ္ပါသည္။
ပရိယတၱိမလုိေသာ သို႔မဟုတ္ အကၡရာမပါေသာ တရားဆုိတဲ့ အေရးသည္ တေျဖးေျဖးက်ယ္ျပန္႔လာသည္ဟု ခံစားမိပါသည္။ တခ်ိဳ႕ပုဂၢိဳလ္ေတြက ပရိယတၱိမလုိပါဘူး၊ စာသင္စရာမလုိပါဘူး၊ စာမသင္ဘဲ ၀ိပႆနာပဲ အားထုတ္သင့္တယ္၊ ဘယ္ဆရာထံမွ ခ်ဥ္းကပ္စရာမလုိဘဲ ၀ိပႆနာ အားထုတ္လဲ ျဖစ္ပါသည္၊ စသည္ျဖင့္ စာသင္စရာမလုိပါဘူးဆုိျပီး ပလႅင္ေပၚတက္ျပီး ေဟာေျပာေနသူေတြကိုလည္း ေတြ႕ေနရသည္။ ထိုကဲ့သုိ႔ ေဟာေျပာေသာသူမ်ားကို ေလ့လာၾကည့္ေသာအခါ စာေပမသင္ဘူးဘဲ သူေျပာလူေျပာနဲ႔ အသက္ၾကီးကာမွ ရဟန္းေဘာင္သုိ႔ ေရာက္လာသူမ်ားျဖစ္ၾကသည္။ ဘုန္းၾကီး ရဟန္းေျပာသမွ် ေဟာသမွ် အမွန္ခ်ည္းပဲဟုထင္ေသာ ဒကာ ဒကာမအမ်ားစုကလည္း အာေဘာင္အာရင္းသန္သန္ ေဟာေျပာေနသည္ကို သေဘာက် ေက်နပ္ေနၾကသည္။ မွားသည္ မွန္သည္ မေ၀ဖန္ႏုိင္ဘဲရွိေနတတ္ၾကသည္။ သာသနာအတြက္ အႏၱရာယ္ဟု ယူဆမိပါသည္။

ပရိယတ္အေျချပဳေသာ ပဋိပတ္အေက်ာ္မ်ား
ပရိယတၱိနယ္ပယ္မွ ထြန္းေတာက္ ေက်ာ္ၾကားလာေသာ ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ားက ဤကဲ့သုိ႔ေတြးလိမ့္မည္မဟုတ္။ ဤကဲ့သုိ႔ ေဟာေျပာလိမ့္မည္ မဟုတ္၊ ပရိယတၱိ ဂုဏ္ရည္ကို ထည့္သြင္းေျပာၾကပါလိမ့္မည္။ ဥပမာ-ဆ႒သဂၤါယနာတင္စဥ္က အေမး-မဟာစည္ဆရာေတာ္ၾကီးျဖစ္သည္။ အေျဖ တိပိဋက မင္းကြန္းဆရာေတာ္ၾကီး။ မဟာစည္ဆရာေတာ္ၾကီးသည္ ပရိယတၱိနယ္ပယ္တြင္ ကြ်မ္းက်င္ႏုိင္နင္းျပီး ပဋိပတၱိနယ္ပယ္တြင္ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားလာသူ ျဖစ္သည္။ ထုိ႔အတူ သူ၏တပည့္မ်ားျဖစ္ေသာ ခ်မ္းေျမ့ဆရာေတာ္၊ ေရႊေတာင္ကုန္းဆရာေတာ္ၾကီးမ်ားသည္ ပရိယတၱိအေက်ာ္အေမာ္မ်ားျဖစ္ကာ ပဋိပတၱိနယ္တြင္ ေအာင္ျမင္သူမ်ားျဖစ္ၾကသည္။ အလားတူ ဓမၼဒူတဆရာေတာ္ၾကီး ဧတဒဂ္ အရွင္ပညာေဇာတႏွင့္ ဖားေအာက္ေတာရဆရာေတာ္ၾကီးတို႔သည္လည္း ပရိယတၱိ အေက်ာ္အေမာ္မ်ားျဖစ္ၾကသည္။ သူ၏မ်ိဳးဆက္မ်ားျဖစ္ေသာ ဓမၼဒူတဆရာေတာ္မ်ားသည္လည္း ပရိယတ္အေျခခံေသာ ပဋိပတ္တြင္ ေအာင္ျမင္ေနသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ပဋိပတ္သည္ ပရိယတ္ျဖင့္ကင္း၍ မရစေကာင္း၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ ပဋိပတၱိဌာနတြင္ ပရိယတၱိ စာသင္ျခင္း (learning)၊ စာေပပုိ႔ခ်ျခင္း( teaching)၊ စာေရးျခင္း (writing)၊ စေသာ ပရိယတ္တုိ႔ျဖင့္တြဲဖက္ကာ အလုပ္လုပ္ေနၾကေသာေၾကာင့္ ပရိယတ္ စာေမးပြဲေလာကတြင္လည္း ပထမေက်ာ္ အဂၢမဟာေက်ာ္ႏွင့္ အထူးတန္းမ်ား ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားလ်က္ရွိေနသည္ကို ေတြ႔ရသည္။

အာေဘာင္သန္ အာရင္းသန္သန္
အခ်ိဳေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားကုိေတာ့ အာေဘာင္အာရင္းသန္သန္ႏွင့္ ပလႅင္ေပၚတက္ကာ ပရိယတ္သည္ အေရးမပါဟု ဟစ္ေနသျဖင့္ ျမတ္ဗုဒၶအလုိေတာ္မွ ေသြဖယ္ေသာ လမ္းေၾကာင္းေပၚသို႔ပုိ႔ေနၾကသူမ်ားဟု ျမင္မိပါသည္။ တခါက ဓမၼကထိက ၾသ၀ါဒခံယူပြဲတြင္ သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီးက ‘‘ လမ္းေဘးက စကားကို ပလႅင္ေပၚမွာ ယူလာလ်င္ ကိုယ္လဲပဲ လမ္းေဘးကလူျဖစ္သြားမယ္’’ဟု မိန္႔ခဲ့သည္။ ဒီစကားဟာ အလြန္အဓိပၸါယ္ရွိပါသည္။ ပရိယတၱိလမ္းေၾကာင္းေပၚကပဲ သြားဖုိ႔၊ ပရိယတၱိစာေပႏွင့္အညီ ေဟာဖုိ႔ ေျပာဖုိ႔ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာနႏၵမာလာဘိ၀ံသက ဦးေက်ာ္ဟိန္းေခၚ အရွင္ကိတၱိသာရ ကို မိန္႔ၾကား၀ယ္‘‘ ဦးကိတၱိေရ- စာမ်ားမ်ားဖတ္ပါ၊ စာမ်ားမ်ားဖတ္ျပီးမွ ပရိယတၱိလမ္းေၾကာင္းေပၚကေန ေဟာေျပာပါ’’ ဟူ၍ အၾကံေပးထားတာကိုလည္း မွတ္သားခဲ့ဖူးပါသည္။

ပရိယတၱိမာန
ဒါဆုိ ပရိယတ္ကိုပဲ အားကိုးျပီး ပဋိပတၱိ မလုိေတာ့ဘူးလားဆုိေတာ့ အလြန္႔အလြန္ကို လုိပါသည္။ ပရိယတၱိစာေပသမားမ်ား ျဖစ္တတ္သည့္ အခ်က္ကေတာ့ ပရိယတၱိမာနပဲျဖစ္သည္။ သတိထားဖြယ္ျဖစ္ပါသည္။ ထုိမာနက မဂ္ဥာဏ္အတြက္ အႏၱရာယ္တခုျဖစ္တယ္ဆုိတာလဲ သတိထားဖြယ္ျဖစ္ပါတယ္။ အရွင္အႏုရုဒၶါ မေထရ္ၾကီး ရဟႏၱာမျဖစ္ႏုိင္ျခင္း အေၾကာင္း ၃ ခုအနက္ တစ္ခုေသာ အေၾကာင္းက မာနပဲ ျဖစ္ပါသည္။ မေထရ္ၾကီးသည္ ရဟႏၱာျဖစ္ႏုိင္တဲ့ ပါရမီရွင္ျဖစ္ေပမဲ့ ‘‘ ငါဟာ ေလာကဓာတ္တစ္ေထာင္လုံးကို နတ္မ်က္စိျဖင့္ ျမင္ႏုိင္စြမ္းရွိပါလ်က္နဲ႔ ဘာ့ေၾကာင့္ ကိေလသာ မကုန္ခန္းႏုိင္ရမွာလဲ’’ ဆုိေသာ မာနကေလးက သူ႔အတြက္ အတားအဆီးတခုျဖစ္ခဲ့သည္။ ေရႊက်င္ဆရာေတာ္ၾကိးဆုံးမစာမ်ားစြာတြင္ ‘‘စာမတတ္မူ အေခါက္ထူ လူထဲရွင္ထဲ အသုံးမက်၊ စာတတ္ျပန္လွ်င္ စိတ္ၾကီး၀င္ လူျမင္တုိင္းက ေအာ့ခ်င္ၾက’’ ဆုိတဲ့ အဆုိအမိန္႔ကေလးကလဲ အလြန္မွတ္သားစရာ ေကာင္းလွပါသည္။ ပရိယတၱိ စာေပမရွိလွ်င္ လူထဲမွာေရာ ရွင္ရဟန္းေလာကမွာေရာ ဘယ္ေနရာမွ အသုံးခ်၍ ရမည္မဟုတ္။ ပရိယတၱိစာေပေတြ အလြန္တတ္ျပီး မာန္မာနေတြ ေထာင္လႊားေနျပန္လွ်င္လဲ ေတြ႕ၾကံဳတဲ့သူတုိင္းက အေ၀းကေရွာင္ၾကလိမ့္မည္၊ ရြံမုန္းၾကလိမ့္မည္။

ပရိယတၱိအေက်ာ္ ေပါ႒ိလမေထရ္
တခါက ျမတ္ဗုဒၶက ပရိယတၱိအေက်ာ္အေမာ္ ၅၀၀ ေသာ ရဟန္းေတာ္တုိ႔၏ ဦးစီးနာယက ျဖစ္ေသာ ေပါ႒ိလမေထရ္အား တုစၦ တုစၦ (emptiness emptiness) ဟု ေခၚသည္။ ထုိအခါ မေထရ္ၾကီးသည္ ‘‘ ငါသည္ ပရိယတၱိဓမၼဘက္တြင္ အားခြန္အားစိုက္ အားထုတ္ခဲ့ပါေသာ္လည္း ျမတ္ဗုဒၶက ငါ့အား တုစၦ တုစၦ (အခ်ည္းအႏွီး) ဟု ေခၚ၏’’ ဟုေတြးကာ စိတ္မသက္သာ ျဖစ္ေနသည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ တပည့္ေတာ္သည္ အခ်ည္းအႏွီးျဖစ္ရပါသလဲဘုရားဟု ဘုရားရွင္အား ေလွ်ာက္ထားရာ ဘုရားရွင္က ‘‘ ေပါ႒ိလ သင္ဟာ ကန္ေဘာင္ရုိးကိုသာ လုံျခဳံစြာ ဆယ္၍ ကန္တြင္းရွိ ေရကိုကား မေသာက္လုိေသာေၾကာင့္ ဤကဲ့သို႔ တုစၦ တုစၦ ဟု ေခၚရပါတယ္’’ ဟု မိန္႔ေတာ္မူလုိက္ေလသည္။ ပရိယတၱိအေက်ာ္အေမာ္ ပုထုဇဥ္ မေထရ္ၾကီးသည္ မာနကုိ ထိလာသျဖင့္ မခံခ်င္စိတ္ျဖစ္ႏုိင္ပါလိမ့္မည္။

ထုိ မခံခ်င္စိတ္ျဖင့္ပင္ မေထရ္ၾကီးသည္ သကၤန္း ၃ ထည္ႏွင့္ သပိတ္တစ္လုံးတုိ႔ကို ယူေဆာင္ကာ အရွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္အား ကမၼ႒ာန္းတရား ေပးေတာ္မူပါဘုရားဟု လက္အုပ္ခ်ီ ေလွ်ာက္ေသာအခါ ဘုရားရွင္သည္ ေက်ာင္းေတာ္မွ ၃ ယူဇနာေ၀းေသာ ေတာရမေထရ္တပါးထံသုိ႔ လြတ္လုိက္ေလသည္။ ေတာရမေထရ္ၾကီးထံ ကမၼ႒ာန္းတရား ေတာင္းေသာအခါ မေထရ္ၾကီးကလည္း အေျခအေနကို သုံးသပ္ကာ ကမၼ႒ာန္းတရား မေပးေသးဘဲ မီတင္းကုတ္ (မီးဖုိ) မွာ ေဆာ့ကစားေနေသာ ကိုရင္ေလးတစ္ပါးအထံ ညႊန္ၾကားလုိက္သည္။ ေပါ႒ိလ မေထရ္သည္ ကုိရင္ေလးတစ္ပါးအထံမွ ကမၼ႒ာန္းျဖင့္ပင္ ရဟႏၱာျဖစ္သြားခဲ့ရသည္။ ဤေနရာမွာ အဘယ့္ေၾကာင့္ ယူဇနာ ေ၀းေသာ ေတာေက်ာင္းသို႔ ေစလြတ္သနည္း? အဘယ့္ေၾကာင့္ ကိုရင္ေလးထံမွ ကမၼ႒ာန္းတရားကို သင္ယူခုိင္းသနည္း? ဟု ျပန္လည္သုံးသပ္ရေသာ္ ေပါ႒ိလမေထရ္ၾကီး၏ ပရိယတၱိမာန္ကို ခ်ိဳးႏွိမ္လုိေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ဟန္တူပါသည္။ နဂုိကတည္းက ပရိယတၱိအေျခခံရွိျပီးျဖစ္ေသာ မေထရ္သည္ မာနေလးကို ခ်ျပီး ကမၼ႒ာန္းတရား အားထုတ္လုိက္ရာ တခဏေလးအတြင္းမွာပဲ ရဟႏၱာျဖစ္သြားသည္။

အခ်ိဳ႕က ေပါ႒ိလမေထရ္၏ ဇာတ္ေၾကာင္းကို ၾကည့္ျပီး ပရိယတၱိမပါဘဲ တရားထူးရႏုိင္သည္ဟု ဆိုၾကေသးသည္။ တကယ္ေတာ့ ပရိယတၱိအေျခခံ ရွိျပီးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ပရိယတၱိမာန္ကေလး ပယ္လုိက္ျခင္းျဖင့္ နည္းမွန္လမ္းမွန္ကို တခဏအတြင္း ေရာက္ရွိျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ပရိယတၱိသည္ Universal အမ်ားအတြက္ ဘယ္ေလာက္ အေရးပါေနသလဲဆုိတာ ေျပာျပစရာမလုိေလာက္ေအာင္ပင္ ထင္ရွားပါသည္၊ ယေန႔ ျမင္ေတြ႔ေနရေသာ သာသနာေတာ္ၾကီးသည္ ပရိယတၱိ၀န္ေဆာင္တုိ႔ လက္ဆင့္ကမ္းလာေသာ သာသနာဆုိလ်င္ ဘယ္သူမွ ျငင္းလိမ့္မည္မထင္။ ပရိယတၱိစာသင္တုိက္ၾကီးေတြ အခုိင္အမာ ရွိေနေသးသ၍ သာသနာေတာ္ၾကီး ခုိင္ခန္႔ေနဦးမွာ အမွန္ပင္ျဖစ္ပါသည္။ ပဋိပတ္စင္တာ (meditation centre) ၾကီးေတြ ကမၻာအႏွံ႕အျပား ရပ္တည္ႏုိင္ေနသည္မွာ ပရိယတၱိအေျခံခံ ေကာင္းေသာေၾကာင့္ပင္ျဖစ္ပါသည္။ ဤေနရာမွာ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ခ်င္း (Personality, Individuality) အတြက္ပဲ ေဆြးေႏြးေနျခင္းျဖစ္သည့္အတြက္ Universal ပရိယတၱိ ကို ခ်န္ထားခဲ့ပါသည္။

ျမတ္ဗုဒၶႏွင့္ဆရာ
ျမတ္ဗုဒၶသည္ပင္ ဆရာမကူ သယမၻဴ ဟုဆုိေသာ္လည္း ဘုရားမျဖစ္ခင္က ပရိဗုိဇ္မ်ားစြာတုိ႔၏ဆရာ ျဖစ္ေသာ အာဠာရႏွင့္ ဥဒက ရေသ့ၾကီး ႏွစ္ပါးအထံ က်င့္စဥ္မ်ားကို ေလ့လာသင္ယူျပီး က်င့္ခဲ့ရေသးသည္။ ထုိလမ္းစဥ္မ်ား အားလုံးတတ္ေျမာက္ျပီးေသာအခါ ဘ၀မွလြတ္ေျမာက္မႈမဟုတ္ဟု နားလည္သေဘာေပါက္သည္၊ ထုိလမ္းစဥ္ျဖင့္ ေက်နပ္အားရမႈမရွိ၍ ထိုဆရာၾကီး ၂ ေယာက္လုံးကို စြန္႔ခြါခဲ့သည္။ ထိုဆရာၾကီး ၂ ပါး၏ လမ္းစဥ္တို႔ အစြန္းေရာက္ေသာ က်င့္စဥ္မ်ားဟု နားလည္ကာ သုံးသပ္ကာ မဇၥ်ိမပဋိပဒါ ေခၚ အလယ္လမ္းကို ရွာေဖြခဲ့သည္၊ ေတြ႕ရွိခဲ့သည္။ ဘုရားမျဖစ္ခင္ အစြန္းေရာက္က်င့္စဥ္မ်ားသည္လည္း မဇၥ်ိမပဋိပဒါ အက်င့္ကို ရရွိရန္ အေထာက္အကူမ်ားျဖစ္ခဲ့၏ ဟု ဆုိလွ်င္ကား ဘုရားရွင္သည္ ဆရာရွိခဲ့၏ ဟုဆုိႏုိင္ဖြယ္ရွိသည္။ ဆုိလုိသည္မွာ ဘုရားေလာင္းသည္ပင္ ဘုရားျဖစ္ဖုိ႔ရန္ နည္းမွန္လမ္းမွန္ေရာက္ဖုိ႔ရန္ နည္းမ်ိဳးစုံ ေလ့လာ သင္ယူ စမ္းသပ္ရပါသည္။ ဘုရားရွင္ေတာင္ ေလာကီဆရာေတြ သုိ႔ဟုတ္ သူေတာ္ေကာင္းၾကီးေတြကို ဆည္းကပ္ခဲ့ရေသးတယ္ဆိုရင္ သာမန္ ကြ်ႏု္ုပ္တုိ႔အတြက္ကေတာ့ ဆရာမရွိဘဲ ဘာကိုမွ မသင္ယူဘဲ Learning (ပရိယတၱိ) မရွိဘဲ လမ္းေၾကာင္းအမွန္ေပၚသုိ႔ ေရာက္ဖုိ႔ရန္ အလြန္ခဲရင္းပါလိမ့္မည္။

သံယုတ္ပါဠိေတာ္ နိဒါန၀ဂၢ သတၳဳသုတ္ (သတၳာပရိေယသနသုတ္)မွာ ျမတ္ဗုဒၶေျပာသြားတဲ့ အမွာစကားေလးရွိပါတယ္။ ဇာတိ ဇရာ (ပ) သခၤါရ ဟူေသာ သေဘာတရားႏွင့္ ထုိသေဘာတရားေတြ၏ အေၾကာင္းအက်ိဳးဆက္ႏြယ္ပုံ( ပဋိစၥသမုပၸါဒ သေဘာတရား) ေတြကို သိႏုိင္ဖုိ႔ရန္ ဆရာရွာသင့္ေၾကာင္း၊ ဆရာကို ခ်ဥ္းကပ္သင့္ေၾကာင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ နည္းမွန္ လမ္းမွန္ ေရာက္ဖုိ႔ ဆရာကို ခ်ဥ္းကပ္သင့္သည္ဟူဆုိေသာ ထုိသုတၱန္က ပရိယတၱိသည္ မဂ္ဖုိလ္နိဗၺာန္ (လြတ္ေျမာက္မႈ)အတြက္ အလြန္ေရးပါေၾကာင္း ေျပာျပျခင္းပဲ ျဖစ္ပါသည္။

သာမေဏေက်ာ္မ်ားႏွင့္ပရိယတ္ ၀ိပႆနာ
တကယ္ေတာ့ ၇ႏွစ္သားအရြယ္ကေလးႏွင့္ ရဟႏၱာျဖစ္သြားၾကေသာ သံကိစၥသာမေဏ, ပ႑ိတသာမေဏငယ္ေလးတုိ႔သည္ ဆရာ့ထံမွ ‘‘ေကသာ ေလာမာ နခါ ဒႏၱာ တေစာ’’ ဟူေသာ တစပဥၥက ကမၼ႒ာန္းမွ်ျဖင့္ ရဟႏၱာျဖစ္သြားၾကသည္။ ေရွးဦးစြာ ထုိကမၼ႒ာန္းကို သင္ယူရပါသည္ (ပရိယတ္ Learing)၊ ဆံပင္မ်ား ရိတ္ေသာအခါ ထုိသင္ယူထားသည့္အတုိင္း ကမၼ႒ာန္းကို ပြားမ်ား ဆင္ျခင္သည္ ပဋိပတ္ (Practicing)။ ေခါင္းရိတ္ျပီးသည့္တျပိဳင္တည္း ရဟႏၱာျဖစ္သြားၾကသည္။ ဤကိုရင္ေလးမ်ားသည္ ေရွးဘ၀မ်ားက ျဖည့္ခဲ့ေသာ ပါရမီ၊ ယခုေလာေလာလတ္လတ္ သင္ယူအပ္ေသာ ကမၼ႒ာန္းႏွင့္ ထုိကမၼ႒ာန္းကို ပြားမ်ားျခင္း ဤသို႔အား ျဖင့္ သင္ယူျခင္း ပရိယတ္ႏွင့္ ပြားမ်ားျခင္း ပဋိပတ္တုိ႔ ဟန္ခ်က္ညီညီ အားထုတ္ေသာေၾကာင့္ သာမေဏဘ၀ (ကိုရင္ဘ၀)မွာပင္ ဘ၀လြတ္ေျမွာက္မႈ (နိဗၺာန္) ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳႏုိင္ခဲ့ၾကသည္။

ပရိယတၱိ
သင္ျခင္း၊ ပါဠိေတာ္ကို သင္ျခင္း၊ စာေပက်မ္းဂန္ သင္ျခင္း၊ စြမ္းႏုိင္ျခင္း၊ (ဦးဟုတ္စိန္ ပါဠိျမန္မာ အဘိဓာန္) ဟု အဓိပၸါယ္ရွိသည္။ သုတမယ, စိႏၱာမယ, ဘာ၀နာမယ ပညာ ဟူ၍ စာေပမွာ ပညာရေၾကာင္း သုံးမ်ိဳးျပထားသည္။ ဘုရားလက္ထက္ေတာ္အခါ နာယူျခင္းျဖင့္ ေလ့လာျခင္း (ေသာတ၊ သုတ)ကိုသာ အသုံးျပဳၾကဟန္ရွိသည္။ စာအုပ္ စာတမ္းမ်ား တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္ အသုံးျပဳဟန္ မတူဘဲ နား (ေသာတ) ကုိသာ အဓိက အသုံးျပဳဟန္တူပါသည္။ စာေပသင္ၾကားရာ၀ယ္ နာယူျခင္း (သုတမယ)ျဖင့္ ပရိယတၱိကို ဆည္းပူးၾကသည္၊ မ်ားမ်ား နားေထာင္ထားမႈရွိသူကို ဗဟုသုတ ရွိသူဟုဆုိသည္။ ထုိနာယူမွတ္သားျပီးေသာ အေၾကာင္းအရာကို မေမ့ေအာင္ ထပ္တလဲလဲ ၾကံစည္ျခင္း ေတြးေတာျခင္း (စာျပန္ျခင္း) ျဖင့္ ပရိယတၱိကို ေလ့လာၾကရပါသည္၊ ထုိနာယူ ၾကံစီထားသည့္အတုိင္း ပြားမ်ားအားထုတ္၍ ရအပ္ေသာ အသိသည္ ဘာ၀နာမယပညာ ျဖစ္သည္။ ဤသုိ႔အားျဖင့္ ပညာ ကို ရရွိဘုိ႔ရန္မွာ ပရိယတ္ႏွင့္ပဋိပတ္ ၂ မ်ိဳးလုံးပါရသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ ထုိသုိ႔ေသာ ဆရာသမားမ်ားထံမွ နာယူျခင္း, စာအုပ္မွ ေလ့လာျခင္း စေသာ သုတမရွိဘဲ ပလႅင္ေပၚတက္ျပီး မွန္ကန္စြာ ေဟာႏိုင္ ေျပာႏုိင္ပါဦးမည္ေလာ? ပရိယတ္မပါေသာ ပဋိပတ္သည္ ပဲ့ မပါေသာ ေလွကဲ့သုိ႔ ဦးတည္ရာမဲ့ေနမည္မွာ အမွန္ပင္ျဖစ္ပါသည္။

သဒၵနီတိဆရာ၏ အဆုိအမိန္႔
ကမၻာေက်ာ္ သဒၵနီတိဆရာက သူ၏က်မ္းနိဂုံးတြင္ ‘‘ သုတၱန္တရား တည္သေရြ႕၊ ၀ိနည္းရွိေနသေရြ႕ သာသနာေရာင္ ထြန္းလင္းပါလိမ့္ဦးမည္။ သုတၱန္တရားမရွိ၊ ၀ိနည္းကိုေမ့ေသာ္ သာသနာလဲ ကြယ္ပါလိမ့္မည္။ သုတၱန္ေစာင့္သူ ၀ိနည္းကို ေလးစားေနသူ ရွိေနေသးသမွ် ပဋိပတ္သည္လည္း ေစာင့္ေရွာက္သူမ်ား ရွိေနပါဦးမည္၊ ပဋိပတ္သာသနာ တည္ရွိေနကာမွ ၀ိမုတၱိသာသနာ (ပဋိေ၀ဓသာသနာ) လည္း ခုိင္ခန္႔ေနဦးမည္ျဖစ္ပါသည္။ ဆုိလုိသည္မွာ ပရိယတၱိသာသနာသည္ သာသနာေတာ္၏ ေရေသာက္ျမစ္ျဖစ္၏’’ ဟု ဆုိထားပါသည္။

သေမၼာဟ၀ိေနာဒနီအ႒ကထာ (၀ိဘဂၤအ႒ကထာ)က မူ ‘‘ သာသနႆ႒ိတိယာ ပန ပရိယတၱိေယ၀ ပမာဏံ= သာသနာေတာ္ၾကီးတည္တံ့ခုိင္ျမဲဖုိ႔ဆုိတာ ပရိယတၱိသည္သာ အဓိက အေရးပါလွပါသည္’’ ထုိအထဲမွာပဲ အဘိဓမၼာက အစျပဳ၍ အစဥ္အတုိင္း ေနာက္ဆုံး ၀ိနည္းသာသနာေပ်ာက္သြားပုံတုိ႔ကို စနစ္တက် ရွင္းျပထားသည္။ ထုိအ႒ကထာကပဲ ‘‘ ပရိယတၱိကို သင္ယူျခင္းသည္ ဒုကၡမွ မလြတ္ႏုိင္၍ ငါတုိ႔ေတာ့ မသင္ဟု ေျပာဆုိေသာသူမွာ သာသနာေတာ္ကို ေစာ္ကားသူျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ ျပိဳင္ဘက္မရွိ သူခုိးၾကီးျဖစ္ေၾကာင္း ဆုိထားသည္။ ဒါ့ျပင္ ပရိယတ္သာ သာသနာ၏မူလျဖစ္ပုံ ပါစိတ္ဘာသာဋီကာ ၂၊၅၃။ ပရိယတ္သသည္ သာသနာ သုံးပါးကို တည္ေစပုံတုိ႕ကို စူဠ၀ါဘာသာဋီကာ ၂၄၄ တုိ႔၌ ေလ့လာႏုိင္ပါသည္။
သုိ႔ေသာ္လည္း ဓမၼကထိကတပါးက ‘‘ဘုရားလက္ထက္က ပါဠိေတာ္ အ႒ကထာေတြကို တျဗန္းျဗန္းလွန္ၾကည့္ျပီး ရဟႏၱာျဖစ္သြားသူေတြ ခင္မ်ားတုိ႔ ေတြ႕ဖူးလား’’ဟု ပရိသတ္ကိုေမးသတဲ့။ စာေရးသူထင္ပါသည္ သူသည္ ပရိယတၱိ စာသင္တုိက္ၾကီးေတြမွာ မေနဘူးျခင္းေၾကာင့္၎၊ ပရိယတၱိကို မေလ့လာခဲ့ဘူးေသာေၾကာင့္၎၊ ပရိယတၱိအေၾကာင္းကို ေကာင္းေကာင္းနားမလည္ျခင္းေၾကာင့္၎ ဤကဲ့သုိ႔ေျပာေနျခင္းပဲျဖစ္သည္၊ အသက္ၾကီးကာမွ သာသနာ့ေဘာင္သုိ႔ ေရာက္လာသူလည္း ျဖစ္ႏုိင္ပါသည္။ ယေန႔ ျမင္ေတြ႕ေနရေသာ ပရိယတၱိ ပဋိပတၱိ ၂ မ်ိဳးလုံးသည္ ပရိယတၱိေၾကာင့္ ျမင္ေတြ႔ေနရတယ္ဆုိတာ သူလည္း သိေကာင္း သိေနပါလိမ့္မည္။ နာမည္ၾကီးေအာင္ ထင္ရွားေအာင္ ပရိယတ္မလုိပါဘူးဆုိတဲ့ ထြင္လုံးမ်ားကို ပလႅင္ေပၚမွာ ေျပာေဟာေနျခင္းက လူေတြကို ေယာင္၀ါး၀ါးျဖစ္ေစသည္။ ပရိယတၱိကို အထင္ေသး အျမင္ေသးေစသည္၊ သာသနာကို ဖ်က္ဆီးရာေရာက္ေနသည္ဟု ခံစားမိသည္။

သီတဂူဆရာေတာ္ႏွင့္ပရိယတ္ ပဋိပတ္
သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီးသည္ သူ၏ တကၠသိုလ္မ်ားတြင္ စာၾကည့္တုိက္ကို အဓိက ပင္မေသြးေၾကာအေနျဖင့္ထားျပီး ႏုိင္ငံတကာ စာၾကည့္တိုက္မ်ားႏွင့္ စာအုပ္တုိက္မ်ားမွ စာအုပ္မ်ားကို မူရင္းတမ်ိဳး ေကာ္ပီ (မိတၱဴ)တဖုံ စုေဆာင္းေလ့ရွိသည္။ သူ၏တပည့္ေတြကိုလည္း စာၾကည့္တုိက္ကို နာနာ အသုံးခ်ဖုိ႔ ထပ္တလဲလဲ မိန္႔သည္။ ဆရာေတာ္သည္ စာဖတ္ စာၾကည့္ရတာကို အလြန္ျမတ္ႏုိးသူျဖစ္ရကား စာၾကည့္တုိက္တြင္ ေန႔စဥ္နီးပါးေရာက္သည္၊ သုေတသနလုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ေလ့ရွိသည္။ လုပ္သည့္အခါတုိင္း အနီးအနားမွာ တပည့္တပါးပါးကို ေခၚကာ ေရွ႕ကေန ႏႈတ္ျဖင့္ေျပာသည္ကို လုိက္ေရးမွတ္ရသည္။ လုိခ်င္ေသာစာအုပ္ရွာခုိင္းသည့္အခါ မရွာတတ္ဘဲ ေယာင္၀ါး၀ါးျဖစ္ေနလွ်င္ အေငါက္ခံရမည္၊ ‘‘ မင္းတုိ႔ေကာင္ေတြ စာၾကည့္တုိက္ (Library) ကို အသုံးမခ်ဘူး’’ ဟု ဆုိဆုံးမေလ့ရွိသည္။ သူ၏တကၠသိုလ္မ်ားတြင္လည္း ဆရာအျဖစ္ သင္တန္း (training) ေပးဖုိ႔ရန္ အနည္းဆုံး ၇ ႏွစ္၀ါအတြင္း ဓမၼာစရိယ (စာခ်)တန္းကို ေအာင္ျမင္ျပီးသူကိုသာ လက္ခံသည္။ ဤကား ပရိယတ္ကို အားေပးျခင္းသေဘာပင္ျဖစ္သည္။ ယခုအခါ ‘‘ေရွ႕သုိ႔ ခ်ီေလာ ေရွ႕သို႔တက္ေလာ (အဘိကၠမ အဘိကၠမ)’’ ေဆာင္ပုဒ္အတုိင္း စစ္ကိုင္းေတာင္တြင္ သီတဂူအျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ ၀ိပႆနာ ဌာနၾကီးကို တည္ေဆာက္လ်က္ရွိသည္။ ပရိယတ္ႏွင့္ပဋိပတ္ကို တျပိဳင္တည္း ေဆာင္ရြက္ျခင္းပင္ျဖစ္သည္။

နိဂုံး
ျမတ္ဗုဒၶ၏ တရားေတာ္ အားလုံးသည္ ဂမၻီရ ဂုဏ္ရွိ၏၊ နက္နဲ ခက္ခဲ၏၊ အလြယ္တကူ ေပါ့ေပါတန္တန္ႏွင့္ မရႏုိင္၊ အခ်ိဳ႕က ပလႅင္ေပၚမွာ ေျပာေသးသည္၊ ၀ိပႆနာဟာ မခက္ပါဘူး၊ တထုိင္တည္းျဖင့္ ေသာတာပန္ျဖစ္ေအာင္ ေဟာေပးႏုိင္သည္ဟု ၾကံဳး၀ါးေနသည္ကို ေတြ႔ရသည္၊ သူကိုယ္တုိင္ပင္ ေသာတာပန္ ျဖစ္ေနသလုိလုိ ေယာင္၀ါးျပီး အထင္ၾကီးေအာင္ ေဟာေျပာေနသူေတြလည္း ရွိေနသည္။ အမွန္တကယ္ ျမတ္ဗုဒၶ၏ တရားေတာ္အားလုံးသည္ နက္နဲသည္ ခက္ခဲသည္ျဖစ္ရကား က်ားကုတ္က်ားခဲ သင္ယူရမည္၊ အျပင္းအထန္ အားထုတ္ရမည္။
မသင္ယူဘဲ (ပရိယတၱိ) က်င့္ရုံ(ပဋိပတၱိ)မွ်ျဖင့္လည္း လမ္းမွန္သုိ႔ မရႏုိင္ရကား သံသရာ၌ ပင္ပန္းတတ္သည္။ မက်င့္ဘဲ သင္ယူရုံမွ်ျဖင့္လည္း နက္နဲေသာ ဓမၼရသကို ခံစားႏုိင္ၾကမည္မဟုတ္ဘဲ သံသရာ၌ ပင္ပန္းတတ္သည္။ သင္ယူျခင္း learning (ပရိယတ္) က်င့္ျခင္း practicing (ပဋိပတ္) ႏွစ္မ်ိဳးလုံးျဖင့္ ဟန္ခ်က္ညီညီ အားထုတ္ရပါမည္။ ဤကဲ့သုိ႔ ဟန္ခ်က္ညီညီ အားထုတ္ျခင္းျဖင့္ ပရိယတၱိသာသနာ၊ ပဋိပတၱိသာသနာမွ ပဋိေ၀ဓသာသနာအထိ ျပဳလုပ္ အားထုတ္ႏုိင္ၾကပါေစကုန္သတည္း။

က်မ္းကိုးမ်ား
၁။ ဓမၼပဒအ႒ကထာ
၂။ သံယုတ္ပါဠိေတာ္
၃။ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္ ပထမအုပ္
၄။ တိပိဋကပါဠိ အဘိဓာန္
၅။ ၀ိပႆနာ အေျခံႏွင့္ အေျဖမွန္ (ဦးပဂ်ီငို)
၆။ သီတဂူဆရာေတာ္ ၾသ၀ါဒ
၇။ ေဒါက္တာနႏၵမာလာဘိ၀ံသ ၾသ၀ါဒ
၈။ ဦးဟုတ္စိန္ ပါဠိျမန္မာ အဘိဓာန္
၉။ သေမၼာဟ၀ိေနာဒနီအ႒ကထာ
၁၀။ သဒၵနီတိသုတၱမာလာ
၁၁။ ပိဋကတ္လမ္းညႊန္

ပရိယတၱိအေျခခံေသာ ပဋိပတၱိသာသနာ ထြန္းလင္းေတာက္ပ ပါေစ။

သီတဂူစတား
၆-၁၂-၂၀၁၀

Read more »

သ၀ဏ္လႊာ (၂)

၂၀၁၀-ျပည့္ႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလ ၃၀-ရက္ေန႕တြင္ က်င္းပေသာ
အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံ ဆုမၾတကၽြန္းေျမာက္ပိုင္း ဘရာစတာဂီျမိဳ႕၌က်င္းပသည့္
ေရႊတိဂုံပုံတူေစတီေတာ္ အေနကဇာတင္ပြဲအခမ္းအနားသို႕
အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံ သာသနာေရး၀န္ၾကီး ေဒါက္တာ သူရိယဓမၼအလီ၏ သ၀ဏ္လႊာ

မိတ္ေဆြႏိုင္ငံမ်ားမွ သံအမတ္ၾကီးမ်ား
ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံအစိုးရ သာသနာေရး၀န္ၾကီး
အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံႏွင့္ မိတ္ေဆြႏိုင္ငံမ်ားမွ သံဃာေတာ္မ်ား
တက္ေရာက္သူအားလုံးႏွင့္မိတ္ေဆြမ်ားခင္ဗ်ား

ဘုရားသခင္ ေကာင္းခ်ီးေပးပါေစဟု ဆုေတာင္းပါတယ္

ယခုကဲ့သုိ႕ အေရးပါေသာ အခမ္းအနားၾကီးတစ္ရပ္ကို က်င္းပႏိုင္ေအာင္ ေကာင္းခ်ီးေပးေသာ ဘုရားသခင္၏ ေက်းဇူးေတာ္ကို ခ်ီးက်ဴးအပ္ပါတယ္။ အခုကဲ့သို႕ ထူးျခားလွသည့္ အခမ္းအနားၾကီးမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံ သာသနာေရး၀န္ၾကီးနွင့္ မိတ္ေဆြသံအမတ္ၾကီးမ်ား မိတ္ေဆြႏိုင္ငံမ်ားမွ ဆရာေတာ္ သံဃာ ေတာ္မ်ားကို ၾကိဳဆိုႏႈတ္ခြန္းဆက္ပါေၾကာင္း ေျပာၾကားလိုပါတယ္။ ယခုလို အခါသမယမ်ဳိးမွာ အင္ဒိုနီးရွား ႏိုင္ငံရဲ႕ အလွအပႏွင့္ သဘာ၀မ်ားကို ခံစားႏိုင္ၾကပါေစလို႕ ေမွ်ာ္လင့္မိပါတယ္။

ေရႊတိဂုံပုံတူေစတီေတာ္္ၾကီးကို ေအာင္ျမင္စြာတည္ေဆာက္ခဲ့ၾကတဲ့ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈမ်ားအတြက္ ဗဟိုစည္းရုံးေရးေကာင္မတီရဲ႕ ၾကိဳးစားအားထုတ္မႈကို ေက်းဇူးတင္ဂုဏ္ျပဳပါေၾကာင္း ေျပာၾကားလိုပါတယ္။ ဒီေစတီေတာ္ၾကီးကို ကမၻာလွည့္ခရီးသည္မ်ားရဲ႕ နယ္ေျမမွာတည္ထားတဲ့အတြက္ ေရရွည္အက်ဳိးခံစားခြင့္ ရရွိမွာျဖစ္ပါတယ္္။ ကမၻာလွည့္ခရီးသည္ နယ္ေျမေဒသတြင္ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားေသာ ေနရာမွာ ဒီေစတီ ေတာ္ၾကီးတည္ထားျခင္းဟာ ၀မ္းေျမာက္ဂုဏ္ယူဖြယ္ရာျဖစ္ပါတယ္။ ျပည္တြင္းျပည္ပ ခရီးသြားဧည့္္သည္ မ်ားအတြက္ ဒီေစတီေတာ္ၾကီးဟာ အနာဂတ္ကာလမွာ ဘာသာေရးဆိုင္ရာ ခရီးသြားလုပ္ငန္းရဲ႕ အစိတ္ အပိုင္းတစ္ခုအျဖစ္ တည္ရွိလာေတာ့မွာျဖစ္ပါတယ္။

ဧည့္သည္ေတာ္မ်ားခင္ဗ်ား
ဒီအခမ္းအနားၾကီးမွာ အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံရဲ႕ ကိုးကြယ္မႈဘာသာေရးအေျခအေနကို ေျပာၾကားလိုပါ တယ္။ အင္ဒိုနီးရွားလူမႈအဖြဲ႕အစည္းဟာ ကြဲျပားျခားနားတ့ဲ လူမ်ဳိးစုမ်ား ဘာသာစကားမ်ား ယဥ္ေက်းမႈ မ်ားႏွင့္ ဘာသာကိုးကြယ္မႈမ်ားျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းထားပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ဘာသာေရးကိုးကြယ္ ယုံၾကည္မႈမွာ ငါးမ်ဳိးရွိပါတယ္။ အစၥလာမ္ဘာသာ၀င္ဦးေရ ၈၇.၂ ရာခိုင္ႏႈန္း၊ ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္ဦးေရ ၆-ရာခိုင္ႏႈန္း၊ ကက္သလစ္ဘာသာ၀င္ဦးေရ ၃.၆ ရာခိုင္ႏႈန္း၊ ဟိႏၵဴဘာသာ၀င္ဦးေရ ၃.၆ ရာခိုင္ႏႈန္း၊ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ဦးေရ ၁-ရာခိုင္ႏႈန္းႏွင့္ ကြန္ဟုခ်ဳႏွင့္ အျခားဘာသာ၀င္ဦးေရ ၀.၃ ရာခိုင္ႏႈန္းရွိပါတယ္။

အင္ဒိုနီးရွားႏုိင္ငံဟာ ကိုးကြယ္မႈဘာသာမ်ား၏ တည္ရွိေနမႈကို အကာအကြယ္ေပးပါတယ္။ ဘာသာေရးယုံၾကည္မႈ လြတ္လပ္ခြင့္ကို အာမခံခ်က္ေပးပါတယ္။ ဒီအခ်က္ေတြကို ၁၉၄၅-ခုနွစ္၊ အင္ဒိုနီးရွား ႏိုင္ငံအေျခခံဥပေဒ အပိုဒ္ ၂၉-မွာ သတ္မွတ္ျပဌာန္းထားခဲ့ပါတယ္။ ဘာသာကိုးကြယ္မႈသည္ အဓိပၸါယ္ျပည့္၀ ျပီး အေရးၾကီးတဲ့ အခန္းက႑တြင္ပါ၀င္ေၾကာင္း လူမႈအသိုင္းအ၀ိုင္းနဲ႕ အမ်ဳိးသားေရးဘ၀မွ သီးျခား ခြဲထုတ္၍မရႏိုင္ေၾကာင္းကို အေျခခံအခ်က္အေနနဲ႕ ယုံၾကည္လက္ခံထားပါတယ္။ ဘာသာယုံၾကည္မႈဟာ လူသားမ်ားရဲ႕ အျပဳအမူကို တြန္းအားေပးႏိုင္တဲ့ အရင္းအျမစ္ တည္ထြင္ဆန္းသစ္မႈကို တြန္းအားေပးႏိုင္တဲ့ အရင္းအျမစ္၊ လူမႈဘ၀မွာ လူသားစြမ္းအင္ကို စုစည္းေပးႏိုင္တဲ့ အရင္းအျမစ္အျဖစ္ အေရးပါျပီး အဓိပၸါယ္ ျပည့္၀ေၾကာင္း မွတ္ယူထားပါတယ္။

အခမ္းအနားမ်ား လူမႈေရးဘ၀မ်ား စီးပါြးေရးဘ၀မ်ား၊ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ေဆာင္မႈမ်ားႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈ ေရးရာ ကိစၥမွန္သမွ်မွာ ေန႕စဥ္ေန႕တိုင္း ဘာသာေရးကိုးကြယ္မႈဟာ ေရာင္ျပန္ဟပ္လ်က္ ရွိပါတယ္။ ဒီေရာင္ျပန္ဟပ္မႈမ်ားႏွင့္အတူ ဘာသာေရးကိုးကြယ္မႈႏွင့္ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းဟာ ပတ္၀န္းက်င္လူမႈဘ၀မ်ား ႏွင့္အတူ တေပါင္းတစည္းတည္း တည္ရွိလာမွာျဖစ္ပါတယ္။
အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံရဲ႕ ေရာေႏွာလ်က္ရွိေသာ လူမူအေဆာက္အအုံအတြက္ ကိုးကြယ္မႈဘာသာေရး ယံုၾကည္ခ်က္သဟဇာတျဖစ္မႈဟာ ႏိုင္ငံစည္းလုံးေရးအတြက္ ေရရွည္ရပ္တည္ေရးအတြက္ အေရးၾကီးေသာ က႑မွ ပါ၀င္လ်က္ရွိပါတယ္။ သဟဇာတမွ်တညီညြတ္မႈဟာ ဘာသာအယူ၀ါဒတိုင္း ဘာသာေရးလုပ္ငန္း တာ၀န္မ်ား လုပ္ေဆာင္တဲ့ေနရာမွာ အေျခခံအခ်က္မ်ားကို ညွိႏႈိင္းရျခင္းမရွိဘဲႏွင့္ အတူတကြ ယွဥ္တြဲ ေနထိုင္ခြင့္ရွိေသာ လူမႈပတ္၀န္းက်င္ အေျခအေနတစ္ရပ္အေပၚ တည္မွီလ်က္ရွိပါတယ္။

ေရာေႏွာလ်က္ရွိတဲ့ လူမႈအေဆာက္အအုံတစ္ခုကို ထိန္းေက်ာင္းရတဲ့အလုပ္ဟာ လြယ္ကူတဲ့အလုပ္ မဟုတ္ပါဘူး။ ႏိုင္ငံရဲ႕ အစိတ္အပိုင္းတစ္ခုျဖစ္တဲ့ ဘာသာေရး လူ႕အေဆာက္အအုံတစ္ခုဟာ ေမွ်ာ္မွန္း ခ်က္ကို ရယူဖို႕နဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ရပ္တည္ခြင့္ကို ထိန္းေက်ာင္းရန္ ၾကိဳးစားအားထုတ္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ အျခား တဘက္က ၾကည့္ျပန္ပါလ်င္လည္း ႏိုင္ငံစည္းလုံးညီညြတ္မႈကို ထိန္းေက်ာင္းရန္အတြက္ လုိအပ္မွာျဖစ္ပါ တယ္။ ဒီလိုုလုပ္ေဆာင္ရတဲ့အခါ အသိဉာဏ္နဲ႕ရင့္က်က္မႈတို႕ဟာ လြန္စြာအေရးၾကီးပါတယ္။ ဘာသာေရး လူ႕အဖြဲ႕အစည္းမ်ားအတြင္း အုပ္စုတစ္စုရဲ႕ အက်ဳိးစီးပြါးႏွင့္ တစ္ႏုိင္ငံလုံးရဲ႕ အက်ဳိးစီးပါြး ညီမွ်မႈကို ထိန္းသိမ္းဖို႕ ဒီအသိဉာဏ္နဲ႕ ရင့္က်က္မႈတို႕ဟာ အေရးၾကီးပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႕ ဒီလုပ္ငန္းမ်ားကို အေကာင္အထည္ေဖၚေဆာင္ရြက္ရာမွာ သာသနာေရး၀န္ၾကီးဌာနက ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္တစ္ရပ္ကုိ ခ်မွတ္ထားပါ တယ္။ ဒီေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ကေတာ့ ‘အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံအတြင္း ဘာသာ၀င္မ်ားအခ်င္းခ်င္း အျပန္အလွန္ ေလးစားမႈ အသိဉာဏ္ရွိျပီး တိုးတက္ျဖစ္ထြန္းမႈတို႕ကို နားလည္သိရွိထားရန္’ လို႕ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ကုိ ေရာက္ရွိဖို႕အတြက္ သာသနာေရး၀န္ၾကီးဌာနဟာ သာသာေရးဆိုင္ရာ လူမႈ အေဆာက္အအုံအခ်င္းခ်င္း သဟဇာတျဖစ္ထြန္းရန္ ထိန္းသိမ္းဖို႕နဲ႕ တိုးတက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ဖို႕ မူ၀ါဒ ႏွစ္ရပ္ ခ်မွတ္ထားျပီးျဖစ္ပါတယ္။ ပထမအခ်က္ကေတာ့ ေယဘုယ်အားျဖင့္ လူမႈအေဆာက္အအုံအတြင္း ေဆာင္ရြက္ခြင့္ ေပးအပ္ထားျခင္းႏွင့္ ဘာသာေရးအုပ္စုမ်ား ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္မ်ား ဘာသာေရး သဟဇာတျဖစ္ထြန္းမႈဆိုင္ရာ ျပႆနာမ်ားကို ေျဖရွင္းေပးႏိုင္ဖို႕ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ မတူကြဲျပားတဲ့ ဘာသာ၀င္မ်ားအခ်င္းခ်င္း ညွိႏႈိင္းေဆြးေႏြးႏိုင္ရန္ အားေပးျခင္းမ်ဳိး ျဖစ္ပါတယ္။

သာသနာေရး၀န္ၾကီးဌာနက အမ်ဳိးမ်ဳိးေသာ ဘာသာေပါင္းစုံညွိႏႈိင္းေဆြးေႏြးပဲြမ်ား ကြဲျပားျခားနားေသာ ယဥ္ေက်းမႈဆိုင္ရာ အျမင္မ်ား၊ တိုးတက္ျဖစ္ထြန္းေစရန္ ေဆာင္ရြက္မႈမ်ား ဘာသာေရးဆိုင္ရာ နက္နဲေသာ အျမင္သေဘာထား တူညီမႈမ်ား တူညီေသာအျမင္ျဖင့္ ဘာသာေရးပညာေပးျခင္းမ်ားကို ကူညီအားေပးေထာက္ပံ့လ်က္ရွိပါတယ္။ အေျခခံ သေဘာထားတူညီမႈႏွင့္ မတူညီမႈမ်ားစြာကို ယင္းသုိ႕ေသာညွိႏႈိင္းေဆြးေႏြးမႈလုပ္ငန္းစဥ္မ်ားျဖင့္ သိသာရွင္း လင္းေအာင္ေဆာင္ရြက္ျပီး ဘာသာေရးသဟဇာတျဖစ္ထြန္းမႈအတြက္ တည္ျငိမ္ေသာ မူ၀ါဒတစ္ရပ္ ခ်မွတ္ လုပ္ေဆာင္သြားမွာျဖစ္ပါတယ္။

ဒုတိယအခ်က္အေနနဲ႕ ဘာသာေရးသဟဇာတျဖစ္ထြန္းမႈကို ထိန္းညွိရာမွာ လမ္းညြန္မႈမ်ားကို ေပးပါတယ္။ ဒီလမ္းညြန္မႈမ်ားဟာ ကြဲျပားျခားနားတဲ့ အယူ၀ါဒေၾကာင့္ မတူညီေသာ အက်ဳိးစီးပြါးရရွိႏိုင္တဲ့ ျပည္သူျပည္သားတို႕ရဲ႕ ဘ၀ကို ညီညြတ္မွ်တေအာင္ ထိန္းညွိေပးႏိုင္တဲ့ အေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာ စည္းမ်ဥ္း စည္းကမ္းမ်ားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ လြတ္လပ္စြာကိုးကြယ္ခြင့္ဆိုင္ရာ စည္မ်ဥ္းစည္းကမ္းမ်ား ဘာသာေရးႏွင့္ ဘာသာေရးရုပ္သံလႊင့္ဆုိင္ရာ ထိပါးေစာ္ကားမႈမ်ားအတြက္ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းမ်ား အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံအတြင္း ဘာသာေရးဆိုင္ရာ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားအား ျပည္ပႏိုင္ငံမ်ားမွ အကူအညီေပးျခင္း ဆိုင္ရာ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းမ်ား ဘာသာေရးရုံးပိတ္ရက္မ်ားအတြင္း က်င္းပေသာ ဘာသာေရးအခမ္းအနား က်င္းပျခင္းဆုိင္ရာ ညႊန္ၾကားခ်က္မ်ား ဘာသာေရးသဟဇာတျဖစ္ထြန္းမႈကို ထိန္းညွိေပးရာ၌ ေဒသဆိုင္ရာ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားအတြက္ လမ္းညႊန္မႈမ်ား ဘာသာေရးညီညြတ္မႈအတြက္ ေဆြးေႏြးပဲြမ်ား ေဆာင္ရြက္ လုပ္ကိုင္ခြင့္အေပၚ လမ္းညႊြန္ခ်က္မ်ား၊ ၀တ္ျပဳရွိခုိးျခင္းဆုိင္ရာ အေဆာက္အဦမ်ား ေဆာက္လုပ္ ျခင္းဆုိင္ရာ လမ္းညႊန္ခ်က္မ်ား ျဖစ္ပါတယ္။

ဧည့္သည္ေတာ္မ်ားခင္ဗ်ား
လူမႈအေဆာက္အအုံအတြင္း ခ်မွတ္ထားတဲ့ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းမ်ားရဲ႕ တည္ရွိမႈႏွင့္ အသက္၀င္ မႈဟာ သဟဇာတျဖစ္ထြန္းေသာ လူမႈဘ၀ကို ထိန္းသိမ္းရာတြင္ လြန္စြာအေရးပါလွပါတယ္။ သုိ႕ရာတြင္ အေရးၾကီးဆုံး အခ်က္ကေတာ့ ဘာသာေရးသဟဇာတျဖစ္ထြန္းေအာင္ ထိန္းသိမ္းၾကတဲ့အခါမွာ ဘာသာ၀င္ အားလုံးက ႏွလုံးသားအတြင္းက ေပၚထြက္လာတဲ့ေစတနာနဲ႕ ရိုးသားမႈဟာ အေရးတကာ့ အေရးအၾကီးဆုံး အခ်က္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားပါရေစ။
ဘာသာေရးသဟဇာတျဖစ္ထြန္းမႈ တိုးတက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ၾကတဲ့အခါမွာ အတူယွဥ္တြဲ ေပၚေပါက္လာတတ္တဲ့ ျပႆနာမ်ားစြာကို ဘာသာ၀င္အသီးသီးရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္မ်ားက ျဖဴစင္ျမင့္ျမတ္ ေသာ ႏွလုံးသားျဖင့္ ေဆြးေႏြးညွိႏႈိင္းျပီး အေျဖရွာႏိုင္ေၾကာင္း ေျပာၾကားလိုပါတယ္။ အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံ ကဲ့သို႕ေသာ ဘာသာ၀င္အမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ တည္ေဆာက္ထားသည့္ ႏိုင္ငံမ်ဳိးတြင္ ညီညြတ္ေသာ လူမႈဘ၀မ်ားကို တည္ေဆာက္ရာမွာ ဒီအခ်က္ဟာ လုပ္ငန္းေအာင္ျမင္ရန္ အေရးပါေသာ အခ်က္တစ္ခ်က္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားလုိပါတယ္။ ဒီလိုလက္ေတြ႕က်တဲ့ အေတြ႕အၾကဳံကို လူ႕အဖြ႕ဲအစည္း တိုးတက္ေရးႏွင့္ လူ႕ဘ၀ တန္ဖိုး ထိန္းေက်ာင္းႏိုင္ေရးအတြက္ ေလ့လာသင္ယူႏိုင္ၾကပါေစလို႕ ေမွ်ာ္လင့္ေတာင့္တဆုေတာင္းရင္း နိဂုံးခ်ဳပ္အပ္ပါတယ္ခင္ဗ်ား။

အားလုံးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
သာသနာေရး၀န္ၾကီး
H. Suryadharma Ali

ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါဦးမည္။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ
သီတဂူစတား
၃-၁၂-၂၀၁၀

Read more »

သ၀ဏ္လႊာ (၂)

အင္ဒိုနီးရွားသမၼတႏိုင္ငံဆိုင္ရာ သီရိလကၤာ ဆိုရွယ္လစ္ဒီမိုကရက္တစ္ သမၼတႏိုင္ငံ သံအမတ္ၾကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ (အျငိမ္းစား) နႏၵာ ေမာ္လ၀ါး ရပ္ခ်္ခ်ီ၏ ၀မ္းေျမာက္ေၾကာင္း သ၀ဏ္လႊာ

၂၀၁၀-ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလ ၃၀-၃၁-ရက္ေန႕ ဆုမၾတကၽြန္းေျမာက္ပိုင္း ဘရာဆာဂီျမိဳ႕တြင္ က်င္းပမည့္ ေရႊတိဂုံပုံတူေစတီေတာ္ဖြင့္ပဲြအခမ္းအနားႏွင့္ ဗုဒၶဓမၼေဆြးေႏြးပြဲက်င္းပသည့္အခ်ိန္အခါတြင္ ယခုသ၀ဏ္လႊာကို ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာစြာျဖင့္ ေပးပို႕လိုက္ပါသည္။

ဗုဒၶသာသနာေတာ္ႏွစ္ေပါင္း ၂၆၀၀-ျပည့္ အခမ္းအနားအတြက္ က်င္းပရန္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ႏိုင္ငံမ်ားက ျပင္ဆင္ေနခ်ိန္ ယခုကဲ့သုိ႕ ၂၀၁၀-ဗုဒၶဓမၼေဆြးေႏြးပြဲက်င္ပျခင္းသည္ အလြန္တရာမွ ထူးျခားလွ ပါေပသည္။ အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံႏွင့္ သီရိလကၤာႏိုင္ငံတို႕သည္ ရာစုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ခိုင္မာေသာ ဗုဒၶယဥ္ေက်းမႈ အဆက္အသြယ္ရွိခဲ့ၾကသည္။ ထိုအခ်က္ကို ထင္ရွားေစသည္မွာ ေရွးေဟာင္း ေဗာေရာဗုေဓာ ေစတီေတာ္ၾကီး တည္ထားရန္ အသုံးျပဳသည့္ ေက်ာက္တုံးမ်ားကို သီရိလကၤာမွ ေက်ာက္ဆစ္ပညာရွင္ မ်ားက ျပဳလုပ္ခဲ့ေၾကာင္း ဗုဒၶက်မ္းစာမ်ားတြင္ေတြ႕ရွိရသည္။

ဖြ႕ဲစည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအေျခခံဥေပဒအရ အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံသည္ ဗုဒၶဘာသာအပါအ၀င္ ဘာသာအားလုံး ကို အစဥ္ရိုေသေလးစားေသာ ႏိုင္ငံျဖစ္သည္။ ထိုအခ်က္ကို ထင္ရွားေစသည့္ အေၾကာင္းအရာမွာ ၂၀၀၉-ခုႏွစ္ ေဗာေရာဗုေဓာ ေစတီေတာ္ၾကီး၏ေျခေတာ္ရင္း၌ ေတာင္အာရွႏိုင္ငံမွ ယဥ္ေက်းမႈ၀န္ၾကီးအားလုံး ဗုဒၶဘာသာေရးအဖြဲ႕၀င္အားလုံးကို ဖိတ္ၾကားျပီး ဗုဒၶေမြးေန႕ (ကဆုန္လျပည့္ေန႕)ကို က်င္းပခဲ့ျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။

ကၽြႏ္ုပ္သတိျပဳမိသည့္ အခ်က္မွာ သီရိလကၤာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားသည္ လြန္ခဲ့ေသာ သုံးႏွစ္ကာလ အတြင္း ပဥၥသီလတရားငါးပါး ဗုဒၶဘာသာတရားမ်ားကို ေဟာေျပာခဲ့သည္သာမက အစဥ္တစိုက္လဲ လိုက္နာ က်င့္သုံးခဲ့ၾကသည္။

ေရႊတိဂုံပုံတူေစတီဖြင့္ပြဲအခမ္းအနားႏွင့္ ဗုဒၶဓမၼေဆြးေႏြးပြဲတို႕ လြန္စြာေအာင္ျမင္ေစေၾကာင္း ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းလိုက္ပါသည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ (ျငိမ္း) နႏၵာ ေမာ္လ၀ါခ်ီ
သံအမတ္ၾကီး
မွတ္ခ်က္။ ။ အျခားသူ ဘာသာျပန္ျပီး သ၀ဏ္လႊာကို တင္လုိက္ပါသည္။

ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ
သီတဂူစတား
၃၀-၁၁-၂၀၁၀

Read more »