ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ ဒီပါ၀လိ၊ ဒိ၀ါလိ ေန႔မ်ား (Happy Diwali Days)

စာမိတ္ဆက္
စာေရးသူ အိႏၵိယေရာက္ေနသည္မွာ ၃ ႏွစ္နီးပါးရွိျပီ၊ ပူေနးျမိ႕ ပူေနးတကၠသုိလ္မွာ အမ္ေအ M.A တန္းတက္စဥ္က ၂ ႏွစ္၊ ယခု ဘုံေဘျမိဳ႕ ေစာမယေကာလိပ္တြင္ Ph.Dအတြက္ စာတမ္းေရးေနဆဲအခ်ိန္ ၁ ႏွစ္နီးပါး ေနခဲ့ျပီးျဖစ္သည္။ ဒီပါ၀လိေန႔မ်ားႏွင့္ ႏွစ္မ်ား ၃ ႏွစ္ၾကံဳခဲ့ေပမဲ့ ဒီပါ၀လိ သုိ႔မဟုတ္ ဒိ၀ါလိ ဆုိတာ ဘာမွန္းမသိခဲ့၊ အသံေယာင္မွားျပီး ေဒ၀ါလီ ဟုေခၚခဲ့၊ ဘဏ္ေတြ ကုမၸဏီေတြ အရႈံးေပၚ (bankruptcy) ေဒ၀ါလီခံ ဆုိတဲ့ အသံကို မွားျပီး အဓိပၸါယ္တူသည္ဟု ထင္ခဲ့သည္။ ေဒ၀ါလီခံဆုိသည္ ျမန္မာစကားလဲ ဘယ္က လာမွန္းမသိခဲ့။ တကယ္ေတာ့ ဒီပါ၀လိ သုိ႔မဟုတ္ ဒိ၀ါလိဆိုတာ ေဒ၀ါလီႏွင့္ လုံး၀ မတူျခားနားသည္။ စာေရးသူလဲ စိတ္ထဲမွာ မွတ္မွတ္ရရျဖစ္သြားေအာင္ ပို႔စ္တစ္ခု ေရးမယ္ဆုိျပီး စိတ္ကူးေနမိသည္။ မွတ္စုလဲ က်န္သြားေအာင္ဟု ရည္ရြယ္ျပီး ပုိ႔စ္တစ္ခု ျဖစ္သြားျခင္းျဖစ္သည္။
အိႏၵိယျပည္ၾကီးသည္ လူအမ်ိဳးမ်ိဳး ဇာတ္အဖုံဖုံရွိသည္အတြက္ နတ္ဘုရား god ေပါင္း ၁၀၀၀ ေက်ာ္ရွိသည္၊ ကိုးကြယ္မႈေပါင္းမ်ားစြာရွိသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဒီပါ၀လိေန႔ႏွင့္ပတ္သက္တဲ့ နတ္မ်ားအေၾကာင္းကား အလြန္က်ယ္၀န္းလွသည္၊ သုိ႔ေသာ္ ဤပုိ႔စ္၌ကား Happy Diwali အရိပ္အျမြက္မွ်ကိုသာ တင္ျပမည္ျဖစ္သည္။

ဒီပါ၀လိဟူသည္
ဒီပါ၀လီဆုိတဲ့ အမည္က အိႏၵိယက စခဲ့ေပမဲ့၊ ယခုအခါမွာ အိႏၵိယ၊ နီေပါ၊ သီရိလကၤာ၊ ျမန္မာ မေလးရွား၊ စကၤာပူ စတဲ့ ဟိႏၵဴဘာသာ၀င္အမ်ားစု ရွိရာ ႏုိင္ငံေတြမွာ အစုိးရရုံးေတြ ပိတ္ျပီး National Holiday အားလပ္ရက္အျဖစ္ သက္မွတ္ေပးၾကသည္။

ဒီပါ၀လိ ကို Diwali သုိ႔မဟုတ္ Divali လုိ႔ ေရးၾကတယ္၊ တခ်ိဳ႕ၾကျပန္ေတာ့ Deepavali မီးထြန္းပြဲ (festival of lights) ဟု ေခၚကာ တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္ အသုံးျပဳၾကသည္။ ဟိႏၵဴဘာသာ၀င္ေတြရဲ့ အေရးပါတဲ့ ပြဲေတာ္မ်ားထဲက တစ္ပြဲျဖစ္သည္။ ဆန္စခရစ္ သုိ႔မဟုတ္ ပါဠိအလုိအရ ဒီပါ၀လိ(ဒီပ+အာ၀လိ) ဒီပ-ဆီမီး၊ အာ၀လိ အစဥ္အတန္း ( row of lamps) ဟု ဘာသာျပန္သည္။ ေကာင္းမႈေတြက မေကာင္းမႈေတြကို ေအာင္ႏုိင္တဲ့ အထိမ္းအမွတ္အေနနဲ႔ ဆီကို မီးထြန္းရာမွာ အသုံးျပဳတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီပါ၀လိေန႔မွာ ပြဲေတာ္ပါ၀င္သူေတြက ေရာင္စုံအ၀တ္စံုမ်ား၀တ္ဆင္ၾကသည္၊ မိထားေခၚ မုန္႔မ်ားကို တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ေပးကမ္းၾကသည္။ ျမန္မာျပည္ သီတင္းကြ်တ္ပြဲေတာ္မွာလုိပဲ ပြဲရက္မတုိင္မီကထဲက ေရာင္စုံမီးေတြ ထြန္းေနၾကပါျပီ၊ ေစ်းဆုိင္ေတြမွာလဲ ေရာင္စုံမီးလုံး ပုံစံအမ်ိဳးနဲ႔ ေရာင္းခ်ေနပါျပီ။ အထူးသျဖင့္ ဒီပါ၀လိေန႔မ်ားအတြင္း ေစ်းႏႈံးခ်၍ ေရာင္းျခင္းလည္းပါသည္။
ပြဲရက္ကုိေတာ့ ေအာက္တိုဘာႏွင့္ ႏုိ၀င္ဘာအၾကားမွာ ျပဳလုပ္ေလ့ရွိတယ္။ ဟိႏၵဴဘာသာ၀င္ေတြ အတြက္ကေတာ့ တစ္ႏွစ္မွာ အေရးပါဆုံးပြဲဆုိရင္ မမွားပါဘူး။ မိသားစုလုိက္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ အစုလုိက္ အဖြဲ႕လုိက္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ရပ္ကြက္လုိက္ပဲ အျဖစ္ျဖစ္ ရုိးရာအက ပြဲမ်ားျဖင့္ က်င္းပၾကတယ္။ အခုဆုိရင္ ဘုံေဘတစ္ျမိဳ႕လုံးလည္းပဲ ေျဗာက္သံတုိ႔ျဖင့္ တအုံးအုံး ဆူညံလ်က္ရွိသည္၊ ေရာင္စုံမီးပန္းတုိ႕ျဖင့္လည္း လွပေနသည္။

ဒီပါ၀လီ ၅ရက္ဆက္တုိက္ ပြဲေတာ္မ်ား
ပထမဆုံးရက္ (ေအာက္တုိဘာ ၂၅)
ပထမဆုံးရက္မွာ Dhanteras ေခၚ အိႏၵိယစီးပြားေရးအဖြဲ႕ေတြရဲ့ ဘ႑ာေရးႏွစ္ (financial-year) အတြက္ အိႏၵိယေျမာက္ပုိင္းမွာ က်င္းပေလ့ရွိတယ္။ Dhan+teras= dhan ဆုိတာ wealth စီးပြားေရးကိုဆုိလုိသည္။ Dhantrayodashi သုိ႔မဟုတ္ Dhanvantari Triodasi ဟုလဲ ေခၚၾကသည္။ လာဘ္ေကာင္ျဖစ္တဲ့ ဇီးကြက္ရုပ္ပုံသဏၭာန္ နတ္ရုပ္ကို စီးပြားေရးေကာင္းရန္အတြက္ ပူေဇာ္ၾကတဲ့ေန႔ျဖစ္သည္။
ထုိေန႔သည္ မဂၤလာရွိေသာေန႔ မဂၤလာက်ေရာက္ေသာေန႔ဟု အိႏၵိယျပကၡဒိန္မ်ားတြင္ ေဖာ္ျပသည္။ အဲဒီရက္ကုိ လမုိက္ရက္မ်ား (စျႏၵမာသ) (Thirteenth Lunarday of Karishna paksha=Dark fortnight) ဟု ေခၚသည္။ ေအာက္တုိဘာႏွင့္ ႏုိ၀င္ဘာအၾကား သီတင္းႏွစ္ပတ္။

ျမန္မာျပည္မွာလဲ ဇီးကြက္ရုပ္ကို တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္ လုပ္ေရာင္းေနသည္၊ အိမ္ေတြမွာလဲ စြဲခ်ိတ္ထားသည္ကို ေတြ႔ရသည္၊ လာဘ္ေခၚ ဇီးကြက္ရုပ္ပဲထင္ပါသည္၊ အိႏၵိယဓေလ့ လႊြမ္းမုိးခံရျခင္းျဖစ္သည္။ ျမန္မာျပည္မွာ အိႏၵိယ အေခၚအေ၀ၚ အသုံးအႏႈံးေတြ ဓေလ့ေတြ ရုိးရာေတြ မ်ားစြာရွိေနသည္ကို ေတြ႔ရသည္။

ဒုတိယေန႔ (ေအာက္တုိဘာ ၂၆)
ဒုတိယေန႔မွာေတာ့ Naraka Chanturadasi ေန႔ျဖစ္တယ္။ Krishna ဘုရားႏွင့္ သူ႔ဇနီး Satyabhama တုိ႔က Naraka ဆုိတဲ့ မေကာင္းဆုိး၀ါးနတ္ကို ႏွိမ္နင္းႏုိင္တဲ့ေန႔ျဖစ္သည္။ ေအာင္ေတာ္မူေန႔ဟု ေခၚသည္။
ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြကေတာ့ ‘‘ျမတ္ဗုဒၶသည္ ကဆုန္လျပည့္ေန႔မွာ ဘုရားျဖစ္သည္၊ မာရ္ငါးပါးကို ေအာင္ေတာ္မူသည္တြက္ ကဆုန္လသည္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြအတြက္ ေအာင္နကၡတ္ ေအာင္ေန႔ ေအာင္လ ေအာင္ႏွစ္’’ဟု ယုံၾကည္ၾကသည္။

တတိယေန႔(ေအာက္တုိဘာ ၂၇)
တတိယေန႔မွာ လက္ခ္ရွမိ (Lakshmi) စီးပြားေရးႏွင့္ဆုိင္ေသာ နတ္မကို ပူေဇာ္ၾကတယ္၊ သူ႔မကိုပူေဇာ္သူေတြကို လုိအင္ဆႏၵျပည့္၀ေစတယ္၊ ဂ်ိန္းဘာသာ၀င္ေတြမွာလဲ မဟာလက္ခ္ရွမိ (mahalakshmi) ဆိုတာရွိတယ္၊ သူကေတာ့ ကံေကာင္းျခင္းမ်ားကို သယ္ေဆာင္လာတယ္လုိ႔ ဂ်ိန္းဘာသာ၀င္ေတြက ယုံၾကည္ၾကတယ္။ သူ႔ကုိ ယုံၾကည္သူေတြကိုလဲ စီးပြားေရး ေငြေရးေၾကးေရးစတဲ့ အရာရာနဲ႕ ပတ္သက္ျပီး စုိးရိမ္မႈေတြ မရွိရေလေအာင္ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ေပးတယ္လုိ႔ ယုံၾကည္ထားၾကတယ္။

lakshmi နတ္မပုံ

Lakshmi ဆုိတဲ့စကားလုံးသည္ LakS ဆုိတဲ့ ပုံစံကေနဆင္းသက္လာတာျဖစ္သည္၊ အဓိပၸါယ္မွာ ကာကြယ္ေစာင႔္ေရွာက္ျခင္း Rakkha (ရကၡ) ဟုဆိုသည္။ ေ၀ဒက်မ္းမွာေတာ့ မဟာလက္ခ္ရွမိ (mahalakshmi) လူသားေတြရဲ့ ဘ၀ကို ျမွင့္တင္ေပးေရး ရည္ရြယ္ခ်က္ ဦးတည္ခ်က္ရွိတဲ့ သူတစ္ေယာက္ဟု ယုံၾကည္လက္ခံၾကသည္။ ဂုဏ္ေတာ္ ၆ ပါးႏွင့္ျပည့္စုံတယ္လုိ႔ ယူဆၾကသည္၊ သူနဲ႔ပတ္သက္ျပီး ယုံၾကည္ခ်က္မ်ားစြာရွိေနေသးသည္။ ထုိထုိဆိုခဲ့ေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ ထုိနတ္မကို ထုိေန႔မွာ ပူေဇာ္ၾကသည္တဲ့။

ဒီပါ၀လီေန႔မွာပဲ အမ၀သွ် (amavasya) ကလဲ ‘‘နတ္သမီးလူပုကေလး ၀င္စားတဲ့ ဗိသွ်ႏူးနတ္က Bali ကို ႏွင္ထုတ္ျပီး သူ႔ကို Patala ေခၚတဲ့ အသုရာျပည္သုိ႔ ႏွင္ထုတ္သည္ဟု ဆုိထားသည္။

Bali နတ္ပုံ

စတုတၳေန႔ (ေအာက္တုိဘာ ၂၈)
စတုတၳေန႔မွာေတာ့ အထက္မွာ ျပဆုိထားတဲ့ အသုရာနတ္မင္းရဲ့ အလုပ္ေကြ်း့ Baliက ေျမေအာက္ရွိ ဘုံ ၇ ခုတုိ႔မွ အနိမ့္ဆုံးဘုံျဖစ္တဲ့ Patala ေခၚတဲ့ နဂါးဘုံ သြားျပီး ေနရာအသစ္ ယူသူျဖစ္သည္။ မေကာင္းဆုိး၀ါးေတြ ဘီလူးေတြ ေျမြလုိလူသားေတြ နဂါးေတြသည္ ထုိ Patala ဘုံမွာ ေနၾကသည္။ ဟိႏၵဴဘာသာအရ Heaven ေခၚေကာင္းကင္ဘုံႏွင့္ ပထ၀ီ ေအာက္ရွိ Patala ဘုံဟု ၂မ်ိဳးရွိသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ စတုတၳေန႔မွာ Bali ေျမေအာက္သြားတဲ့ေန႔ဟု သက္မွတ္၍ ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲမ်ား ျပဳလုပ္ၾကသည္။ ေျမေအာက္ရွိဘုံသားမ်ားကို ပူေဇာ္ျခင္းမ်ိဳးျဖစ္ဟန္တူသည္။

ပဥၥမေန႔ (ေအာက္တုိဘာ ၂၉)
ငါးရက္ေျမာက္ေန႔ကိုေတာ့ ယာမ ဒြိတိယ (Yama Dvitiya) ေခၚ Bhai Dooj အတြက္ ရည္ညႊန္းသည္။ အဲဒီေန႔မွာပဲ အစ္မ ညီမေတြကို အေ၀းေရာက္ေနတဲ့ သူတုိ႔ရဲ့ အကို ေမာင္ေတြကို အိမ္ကို ဖိတ္မန္ၾကတယ္။ လက္ေဆာင္ေပးၾကတယ္။
ဂ်ိန္းဘာသာ၀င္ေတြအတြက္ကေတာ့ အဲဒီဒီပါ၀လိေန႔သည္ သူတုိ႔ရဲ့ဘုရား မဟာ၀ီရ ေမာကၡ သုိ႔မဟုတ္ နိဗၺာန္ကို ရရွိတဲ့ေန႔ဟု အသိမွတ္ျပဳၾကသည္။
ဟိႏၵဴဘာသာအရ ဒီပါ၀လိ၏ေနာက္ခံသမုိင္းႏွင့္ ေဒသအလုိက္ ပြဲေတာ္ရက္မ်ားမွာ နတ္ဘုရားမ်ားကို ပူေဇာ္ျခင္း၊ မီးထြန္းျခင္း၊ sweet ေခၚ အခ်ိဳမုန္႔မ်ား မတူထူးျခားစြာ ျပဳလုပ္ၾကေပမဲ့ အဓိက လုိရင္းအဓိပၸါယ္ကေတာ့ ‘‘အတၱမ’’ (The Inner Light) ႏွင့္ အရာအားလုံးေပၚမွာ တည္ရွိေနတဲ့ ျဗဟၼာ တုိ႔ကို ေက်နပ္ေစဖုိ႔ႏွင့္ ေပ်ာ္ရႊင္ေစဖုိ႔ပဲ ျဖစ္သည္။
ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြကေတာ့ အတၱႏွင့္ ျဗဟၼာကို လက္မခံ။ ယခုလုိ သီတင္းကြ်တ္လမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ တျခား လေတြမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေအးျငိမ္းေတာ္မူေသာ ဘုရားရွင္ကို အာရုံျပဳျပီး ေကာင္းမႈျပဳေနေသာ သူေတာ္စင္တုိ႔သည္ ကိုယ္သႏၱာန္မွာ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ စတဲ့ အကုသုိလ္အပူေတြ ျငိမ္းေအးျခင္း ရသကို ခံစားၾကသည္။ ဓမၼရသ ဓမၼပီတိကို သေဘာက် ႏွစ္ျခိဳက္ၾကသည္။

ျမန္မာဆီမီးထြန္းပြဲေတာ္
ဒီပါ၀လိပြဲေတာ္မ်ားကဲ့သုိ႔ စာေရးသူတုိ႔ျမန္မာႏုိင္ငံမွာေတာ့ သီတင္းကြ်တ္လျပည့္ေန႔သည္ ဘုရားရွင္က ၀ါတြင္း၃လပတ္လုံး သူ၏မယ္ေတာ္ျဖစ္ခဲ့ေသာ သႏၱဳသိတနတ္သားကို အဘိဓမၼာတရားေတာ္မ်ားကို ေဟာျပီးအျပန္မွာ ဂုဏ္ျပဳပူေဇာ္တဲ့အေနနဲ႔ ဆီမီးပူေဇာ္ၾကသည္၊ ဘုရားရွင္က သူ၏မယ္ေတာ္ကို ေက်းဇူးဆပ္ျခင္းကို အာရုံျပဳျပီး မိဘေတြကို ကန္ေတာ့ၾကျခင္း၊ အသက္ၾကီး ရြယ္အုိမ်ားကို သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ေပးျခင္း၊ ကန္ေတာ့ျခင္းစတဲ့ ဂါရ၀ နိ၀ါတ ပူဇာ မဂၤလာေတြ လုပ္တဲ့အျပင္ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းေတြမွာ သြားျပီး အလွဴအဒါန္းလုပ္ျခင္းႏွင့္ ဥပုသ္သီလေစာင့္ျခင္းစတဲ့ အထူးကုသုိလ္မ်ား ျပဳလုပ္ၾကသည္။ ဤကား သီတင္းကြ်တ္ပြဲ သို႔မဟုတ္ ဒီပါ၀လိပြဲေတာ္မ်ား၏ ဟန္မ်ားျဖစ္သည္။

(ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ဒိ၀ါလိေန႔ရက္မ်ားမွာ- ေအာက္တိုဘာ ၂၅-၂၆-၂၇-၂၈-၂၉ ငါးရက္ျဖစ္သည္။)

စာေရးသူတုိ႔ျပည္ပေက်ာင္းသားမ်ားကုိလည္း ဘုံေဘတကၠသိုလ္ ဌာနတစ္ခုက ၂၉ ရက္ ဒိ၀ါလိေနာက္ဆုံးရက္ Happy Divali ပြဲေတာ္က်င္းပမည္ ျဖစ္ပါ၍ ပါ၀င္ဆင္ႏြဲရန္ ဖိတ္ထားသည္၊ ဗဟုသုတအျဖစ္ တက္ေရာက္ပါဦးမည္။
အိႏၵိယေရာက္တုန္း ေရာက္ခုိက္ အိႏၵိယရဲ့ အေရးပါတဲ့ ရုိးရာဓေလ့ တေစ့တေစာင္းကို ဗဟုသုတအျဖစ္ ေလ့လာစုစည္းျပီး တင္ျပလုိက္ပါသည္။

Happy Divali Days! ေပ်ာ္ရႊင္ေသာ ဒိ၀ါလိေန႔မ်ား ျဖစ္ၾကပါေစ။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ
သီတဂူစတား
၂၀-၁၀-၂၀၁၁

Read more »

ေစာမယေကာလိပ္ (Somaiya College)

စာမိတ္ဆက္

ေရာက္ေလရာရာမွာ မွတ္စုမွတ္တမ္းေရးေလ့ရွိသည္။ ပူေနးတကၠသိုလ္ အမ္ေအတန္း တက္စဥ္ကလဲ ပူေနးတကၠသိုလ္အေၾကာင္း မ်ားစြာေရးခဲ့သည္။ တကၠသုိလ္မ်ား စိတ္၀င္စားသူေတြအတြက္ အက်ိဳးမ်ားသလုိ မိမိအတြက္လည္း မွတ္တမ္းတစ္ခု က်န္ခဲ့သည္။ ယခု စာေရးသူ ေရာက္ေနေသာ ေကာလိပ္တစ္ခုအေၾကာင္း မိတ္ဆက္လုိပါသည္။ အြန္လုိင္းက တကၠသုိလ္အေၾကာင္းေတြ စိတ္၀င္စားေနေသာ မိတ္ေဆြမ်ားကလဲ အရွင္ဘုရားေရာက္ေနတဲ့ တကၠသိုလ္အေၾကာင္းကို မိတ္ဆက္ေပးပါဦးဟု ေတာင္းဆုိလာပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ သိသေလာက္ မွတ္သေလာက္ေလးပဲ တင္ျပလုိပါသည္။ လုိအပ္တာမ်ားရွိက ျဖည့္ဖတ္ေပးေစလုိပါသည္။

Management ဌာန

ေစာမယေကာလိပ္ႏွင့္ နာမည္ေက်ာ္မ်ား

သူကေတာ့ K.J Somaiya College အေၾကာင္းပဲ ျဖစ္သည္။ ဤေကာလိပ္သည္ အိႏၵိယႏုိင္ငံတြင္ နာမည္ရ Institute တစ္ခုျဖစ္သည္။ ပုဂၢလိကပုိင္ ေကာလိပ္ျဖစ္သည္။ အိႏၵိယလို မဟာဒီမုိကေရစီႏုိင္ငံမ်ားမွာ ပုဂၢလိက ပညာေရးစင္တာမ်ား အျပိဳင္အဆုိင္ ဖြင့္လ်က္ရွိသည္။ အေမရိကန္ႏုိင္ငံတြင္ ကမၻာေက်ာ္တကၠသိုလ္ၾကီးမ်ားစြာထဲက ဟားဗတ္တကၠသိုလ္ဆုိရင္ လူတုိင္းသိမည္ ထင္သည္။ အထူးသျဖင့္ ဥပေဒဘြဲ႕မွာ ပုိနာမည္ရသည္ဟု ထင္ပါသည္။ John Harvard ဆုိသည့္ Charlestown ၏ လူငယ္၀န္ၾကီးသည္ 1638 ခုႏွစ္ သူေသျပိးေနာက္ သူ၏စာၾကည့္တုိက္ႏွင့္ ထုိ ရုံးၾကီးကို ေကာလိပ္အျဖစ္ လွဴဒါန္းခဲ့သည္။ ထုိေက်းဇူးရွင္နာမည္ကိုစြဲ၍ Harvard University ဟု ယေန႔ ကမၻာ့စာမ်က္ႏွာတြင္ ထိပ္ဆုံးက ရွိေနသည္။ အလားတူ အေမရိကန္ႏုိင္ငံရွိ Vanderbillt တကၠသိုလ္ၾကီးသည္လည္း ကမၻာေက်ာ္တကၠသိုလ္ၾကီးတစ္ခုျဖစ္သည္။ 1873 ႏွစ္က ေရတပ္ဗုိလ္မွဴးခ်ဳပ္ၾကီး Vanderbilt သည္ အေမရိကန္ေဒၚလာ သိန္း တစ္ေထာင္ (၁၀၀၀) တကၠသုိလ္တည္ေထာင္ရန္ လွဴဒါန္းခဲ့သည္။ မူလက အက်ယ္၀န္းမွာ ၇၅ ဧကသာရွိျပီး ေနာက္ပုိင္းတုိးခ်ဲ႕လာရာ ၁၉၆၀ ခုႏွစ္မ်ာေတာ့ ဧက ၂၆၀ အထိ ရွိလာသည္။ ထုိေက်းဇူးရွင္၏အမည္ကို အစြဲျပဳ၍ Vandebilt University ဟု ကမၻာေက်ာ္ ပုဂၢလိကတကၠသိုလ္ၾကီး တစ္ခု ျဖစ္လာသည္။

ေစာမယ (K.J somaiya) ဟု အမည္တြင္

အလားတူ ဤေစာမယေကာလိပ္သည္လည္း တည္ေထာင္သူ Shri K.J. Somaiya အမည္ကို စြဲ၍ K.J Somaiya College ဟု အမည္တြင္သည္။ ထို ေကာလိပ္ကို 1959 ခုႏွစ္ ေနာက္ပုိင္း Shri K.J. Somaiya (1902-1999) ကတည္ေထာင္ခဲ့သည္။ သူသည္ စီးပြားေရးေလာကမွာ ထိပ္တန္းေရာက္ခဲ့သည္၊ ေနာက္ပုိင္း လူမႈအက်ိဳးျပဳလုပ္ငန္းေတြအတြက္ ထက္သန္ေသာဆႏၵေၾကာင့္ အလြန္မ်ားျပားလွတဲ့ ေျမဧကကို ၀ယ္လုိက္သည္။ သူသည္ 1959 ခုႏွစ္မွာ SOMAIYA VIDYAVIHAR (ေစာမယ ၀ိဇၨာ ၀ိဟာရ) ဟု အမည္တင္လုိက္သည္။ ၀ိဇၨာ-အတက္ပညာမ်ားကို သင္ယူရာ၊ ၀ိဟာရ- ေနရာဟု အဓိပၸါယ္ရသည္။ ေစာမယေကာလိပ္ဟုလည္း ေခၚၾကသည္။ KJ Somaiya College of Arts & Commerce ကို ပထမဦးဆုံး ဇြန္လ ၂၁ရက္ ၁၉၆၀ ခုႏွစ္မွာ စတင္ဖြင့္လွစ္ေအာင္ျမင္ခဲ့သည္။  

Commerce ဌာန

In just five decades it has grown into a large educational complex with 34 institutions catering to diverse fields of education such as Humanities, Engineering, Education, Medicine, Management, Pure Sciences and Mass Communication, with more than 27000 students and 1700 teaching faculty on a throbbing 65 acre campus!

ထိုေကာလိပ္တြင္ အဓိကအားျဖင့္ k.j.somaiya polytechnic, Management, Engineering, Commerce, Medicine, ဘာသာရပ္မ်ားႏွင့္စပ္လွ်င္းျပီး နာမည္ရေကာလိပ္ျဖစ္သည္။ 65 acre က်ယ္၀န္းေသာ campus ထဲမွာ ေက်ာင္းသားဦးေရ 27000၊ ဆရာ 1700 ႏွင့္ ဌာနေပါင္း 34 institutions တုိ႔ျဖင့္ စည္ကားလ်က္ရွိသည္ဟု ဆုိသည္။ K.J Somaiya College မ်ားသည္ campus ကြဲျပားေနတာလဲ ရွိသည္။ ျမန္မာ ရဟန္းေတာ္မ်ား တက္ေရာက္ေသာ ဌာန ႏွစ္ခုသည္ကား Management, Engineering, Commerce ဌာနတုိ႔ႏွင့္အတူ Vidyavihar တြင္ ရွိသည္။ Somaiya College Vidyavihar ဟု ေျပာ၍လာရပါသည္။

Engineering ဌာန

ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ား

စာေရးသူတုိ႔ ၀ိဇၨာဘဲြ႕မ်ားကုိကား ဤေကာလိပ္မွ အထူးမေပး၊ တျခားတကၠသိုလ္မ်ားမွ Branch အေနနဲ႔ လာေရာက္ဖြင့္သည္။ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ား အားလုံးသည္ အိႏၵိယႏွင့္ သီရိလကၤာႏုိင္ငံမ်ားမွ အမ္ေအ M.A ျပီး ေက်ာင္းသားမ်ားသာ ျဖစ္ၾကသည့္အတြက္ ေဒါက္တာဘဲြ႕ Ph.D အတြက္ စာတမ္းျပဳစုရန္ ေရာက္လာၾကသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ျမန္မာေက်ာင္းသားမ်ားသည္ Sanskrit Nargapur University က လာေရာက္ဖြင့္လွစ္ေသာ ဆန္စကရစ္ဌာန ေစာမယေကာလိပ္ႏွင့္ ဘုံေဘတကၠသိုလ္ ပင္မက လာေရာက္ဖြင့္လွစ္ေသာ ပါဠိဌာန (Buddhist study) မ်ားကိုသာ စာတမ္းတင္သြင္းၾကသည္။ ထုိေက်ာင္းသားမ်ားသည္ အမ္ေအတန္းတက္စဥ္က ဘာသာရပ္ ဌာန၊ တကၠသိုလ္ မတူညီၾကေပမဲ့ ေနာက္ဆုံး Ph.D စာတမ္းအတြက္ကိုေတာ့ ထုိႏွစ္ခု တစ္ခုခုကိုသာ အမ်ားစု ေရြးျခယ္ၾကသည္။ စာေရးသူသည္ပင္ ပူေနးတကၠသိုလ္ ဒႆနိကေဗဒ (Philosophy) ဌာနမွ Master ျပီးခဲ့သည္၊ အခ်ိဳ႕လဲ ဘာသာေဗဒ (Linguistic) ဌာနမွ Master ျပီးသည္၊ အခ်ိဳ႕လဲ ဗုဒၶစာေပနဲ႕ ျပီးခဲ့ၾကသည္။ ထုိေစာမယေကာလိပ္ Sanskrit ဌာနႏွင့္ Buddhist study ဌာနတို႔၌ M.A တန္း တက္ေရာက္ေနေသာ ျမန္မာေက်ာင္းသားမ်ားကိုေတာ့ မေတြ႔ရ၊ အိႏၵိယေက်ာင္းသားမ်ားသည္ပင္ ဒီပလုိမာတန္းေတြ တက္ေရာက္ သင္ယူေနတာကိုေတာ့ ေတြ႔ရသည္။

မွတ္ခ်က္။ ။ ဤတကၠသိုလ္၀က္ဘဆုိက္ကို ကိုးကားသည္။

ဆရာအခက္အခဲ

မတူညီေသာ ဘာသာရပ္မ်ားမွ အမ္ေအျပီးေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ Ph.D အတြက္ supervisor အလုအရက္ ရွာရသည့္အခ်ိန္ျဖစ္သျဖင့္ ရရာ ဌာန ရရာ ဆရာကိုအမိရဖန္းၾကရသည္။ ဘယ္ဌာနက ေကာင္းတယ္၊ ဘယ္ဆရာက ေကာင္းတယ္စသည့္ ေရြးခ်ယ္ဖုိ႔ကိုပင္ အခ်ိန္မရခဲ့။ အိႏၵိယတကၠသိုလ္တစ္ခုခုတြင္ M.A ျပီးေသာေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္သည္ Ph.D ေက်ာင္းသားျဖစ္ဖုိ႔ ဆရာရွာခ်ိန္၊ ဌာန ရွာခ်ိန္၊ တကၠသုိလ္ေရြးခ်ိန္ သိပ္မရေတာ့ေပ၊ သူ၏ဗီဇာသည္ ၂ ႏွစ္စာမွ်သာျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ အကယ္၍ ပုိက္ဆံ အကုန္အက်ခံႏုိင္ပါက stay ေရွာင္ရန္ သီရိလကၤာ သုိ႔မဟုတ္ အျခားႏုိင္ငံ သုိ႔မဟုတ္ ျမန္မာျပည္ျပန္ျပီးမွ ဗီဇာအသစ္ျဖင့္လာပါက အခ်ိန္မ်ားစြာ ရသျဖင့္ စိတ္ၾကိဳက္ဆရာ ဌာန၊ တကၠသိုလ္မ်ား ေရြးခ်ယ္ခ်ိန္ ရႏုိင္ပါေသးသည္။ အခ်ိဳ႕လဲ အဲဒီနည္းျဖင့္ Ph.D ေက်ာင္းသားျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားျပီးမွ ကိုယ့္ျပည္ကို ျပန္ၾကသည္။ သို႔ေသာ္လည္း အခ်ိန္ ေငြ မ်ားစြာ အသုံးျပဳရပါလိမ့္မည္။

ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ျဖစ္ရန္

M.A course ျပီးေသာ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ Ph.D အတြက္ အမွတ္ (၅၅% B Grad သုိ႔မဟုတ္ Second class)မီရပါသည္။ ထုိေက်ာင္းသားသည္----

၁။ supervisor ရွာရမည္၊ ထုိဆရာႏွင့္ မိမိ တင္သြင္းမည့္ synopsis က်မ္းစာ အႏွစ္ခ်ဳပ္ကို ေဆြးေႏြးရပါသည္။ ထုိဆရာ မိမိ ေခါင္းစဥ္ကို သေဘာက် လက္ခံျပီးပါက-

၂။ M.A တန္းေအာင္လက္မွတ္ မိတၱဴ၊ အမွတ္စာရင္း၊ Migration၊ ပတ္စပုိ႔ ေကာ္ပီ၊ ဓာတ္ပုံ၊ supervisor ၏လက္မွတ္ပါရွိျပီး မိမိ၏က်မ္းစာေခါင္းစဥ္ ၁၀ မူ၊ တုိ႔ကို ကိုင္ေဆာင္ျပီး ကိုယ့္စာတမ္းတင္သြင္းမည့္ ဌာနကို သြားရမည္၊ ထုိဌာနရွိ ဌာနမွဴး (ဒါရုိက္တာ) ႏွင့္တုိင္ပင္ျပီး သူ၏လက္မွတ္မ်ား ရယူကား ရုံးလုပ္ငန္းမ်ား စတင္ရပါသည္။

၃။ ထုိရုံးလုပ္ငန္းဆုိသည္မွာ မွတ္ပုံတင္ျခင္းျဖစ္သည္၊ ထုိအတြက္ ေက်ာင္း၀င္ေၾကးမ်ား ေပးေဆာင္ရမည္။ ႏုိင္ငံျခားသားမ်ား ျဖစ္ပါက အေမရိကန္ေဒၚလာကို ယေန႔ေပါက္ေစ်း အိႏၵိယေငြးေၾကးမ်ားလွဲလွယ္ကာ ေပးသြင္းရသည္။ ပထမဆုံး ေပးသြင္းရမည့္ ပမာဏမွာ အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၅၀၀ ျဖစ္သည္။ ထိုေၾကးမ်ားကို ေအာက္ပါအတုိင္းေဖာ္ျပလုိက္သည္။

K.J Somaiya College Of Mumbai

Department of Sanskrit

Ph.D  Fee Schedule

ေစာမယေကာလိပ္ Ph.D ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္၏ Education Fee

---------------------------

၁။ ေဖာင္ (Form)                                                                            10 $

၂။ မွတ္ပုံတင္ Registration Fee                                                          200 $

၃။ Retention Fee (Six monthly)                                                      50 $

၄။ က်မ္းစာတင္ျခင္း (Thesis Submission Fee)                                     600 $

၅။ Thesis Valuation Fee                                                                60 $

၆။ Department Fee (Yearly)                                10,000 Rs 0r         250 $

ဤကား ထုိဌာ၏ စည္းမ်ဥ္းကို တုိက္ရုိက္ ကူးတင္လုိက္ျခင္းျဖစ္သည္။ ၂ႏွစ္အတြင္းျပီးေသာ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္၏ ပညာေရးေၾကးသည္ အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၁၅၂၀ ျဖစ္သည္။ ၂ႏွစ္ေက်ာ္သြားပါက လစဥ္ ႏွစ္စဥ္ ေပးေဆာင္ရေသာ ေၾကးမ်ား တုိးသြားႏုိင္ပါသည္။

မွတ္ခ်က္။ ။ စားစရိတ္ အေဆာင္စရိတ္မ်ားကိုေတာ့ သီးသန္႔ ကိုယ့္ဘာသာ တာ၀န္ယူၾကရ ပါသည္။

ဤကား စာေရးသူ၏ Sanskrit ဌာနတြင္ ကိုယ္တုိင္ကုိယ္က် လုပ္ခဲ့ေသာ အေတြ႔ၾကံဳမ်ားသာတည္း၊ ပါဠိဌာနအေၾကာင္းကိုေတာ့ သိပ္မသိပါ။ လုပ္ရိုးလုပ္စဥ္ေတာ့ အနဲငယ္ကြာဟႏုိင္ပါသည္၊ ေက်ာင္း၀င္ေၾကးလဲ ကြာျခားႏုိင္ပါလိမ့္မည္။ ထုိဌာနသည္ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္မ်ားက ေစ်းသက္သာေပမဲ့ အခုအခ်ိန္မွာ ေက်ာင္း၀င္ေၾကးမ်ား ၃ ဆ ျမင့္တက္လာသည္ဟုလဲ ၾကားေနရသည္။

ေက်ာင္းသားမ်ား အေဆာင္

၄။ နံပါတ္ ၃ အစီအစဥ္မ်ား ျပီးျပည့္စုံပါက ဌာနမွ supervisor ႏွင့္ ညွိႏႈိင္းျပီ ၀င္ခြင့္ေျဖရန္ ရက္သက္မွတ္ေပးသည္၊ ထုိစာေမးပြဲ ေျဖဆုိျပီးပါက interview ရွိပါေသးသည္၊ ထုိ၀င္ခြင့္မ်ားသည္ စိတ္ပူစရာ ေၾကာက္စရာမဟုတ္၊ အလြယ္တကူျပီးႏုိင္သည္၊ ၀င္ခြင့္ျပီးပါက ထုိဌာနမွ RV (Research Visa) ေလွ်ာက္ရန္အတြက္ စာတစ္ရြက္ထြက္ခုိင္းရပါသည္။ ထိုစာရြက္ရျပီးပါက ကိုယ့္ျပည္ကို ျပန္လာလုိ႔ ရျပီ၊ ပုိက္ဆံ အလုံေလာက္ရွိပါက သြားလုိက္ ျပန္လုိက္ လုပ္လုိ႔ရပါသည္။ Distance ေတာင္ရႏုိင္သည္။ သုိ႕ေသာ္လည္း Research ေက်ာင္းသားသည္ သမာဓိရဖုိ႔လုိသည္၊ ကိုယ္ေရးမည့္က်မ္းစာအေပၚမွာ အာရုံစုစည္းထားမွသာ ျမန္ျမန္ျပီးႏုိင္ပါသည္။ Sanskrit ဌာနတြင္ ဤမွ်ေသာ အစီအစဥ္ျဖင့္ Ph.D ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ ျဖစ္သြားပါျပီ၊ Confirmation letter (approval letter) ကို ေစာင့္ရင္း က်မ္းစာမ်ား ေရးလုိ႔ရပါျပီ။ ထိုစာသည္ ၅ လ ေနာက္ပုိင္းမွ ထြက္ေပးသည္၊ စာေရးသူတုိ႔အဖြဲ႕ ယခုအခ်ိန္ ၉ လေတာင္ရွိေနျပီ အခုထိ ထုိစာ မရေသး။

၅။ ျမန္မာျပည္ျပန္သြားျပီး ပစတ္စပုိ႔ သက္တမ္းတုိးျခင္း ဗီဇာရယူျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ျပီးပါက အိႏၵိယသို႔ တစ္ေခါက္လာေသာအခါ-- လုပ္ေဆာင္ရမည့္ အခ်က္အလက္မ်ား ရွိပါေသးသည္။ stay permission ဟု ေခၚသည့္ အစီအစဥ္တစ္ခု လုပ္ရပါမည္။ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းမ်ားသည္ တကၠသိုလ္တစ္ခုႏွင့္ တစ္ခု မတူညီ။ ပူေနးတကၠသိုလ္ႏွင့္ ပူေနးအေၾကာင္းကိုေတာ့ တင္ျပျပီးျဖစ္ရကား ဘုံေဘအေၾကာင္းကိုပဲ တင္ျပပါမည္။ (က)ကိုယ္တက္ေရာက္ သင္ၾကားေနသည့္ ဌာနမွ Bonafiled ေခၚ ေက်ာင္းသားျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ stay permission အတြက္ ေထာက္ခံစာကို ဌာနမွဴး သုိ႔မဟုတ္ ဒါရုိက္တာဆီက ရယူရပါသည္။ (ခ) ကိုယ္ေနသည့္ အိမ္ သို႔မဟုတ္ အေဆာင္ တာ၀န္ခံ၏ အေဆာင္ (အိမ္) မွာ ေနသည္မွာ မွန္ကန္ေၾကာင္း ေထာက္ခံစာ မူရင္းစာႏွင့္ (ဂ) ပတ္စပုိ႔မိတၱဴ၊ ဓာတ္ပုံ ၂၊ ႏွင့္ မူရင္ ပတ္စပုိ႔ပါ ကိုင္ေဆာင္ျပီး FRRO ( Foreign Regional Registration Office) ရုံးသုိ႔ သြားတင္ရပါသည္။ ထုိရုံးသည္ ဘုံေဘ အဓိကဘူတာ (CST) ဘူတာၾကီးအနီး ရွိသည္။

မိန္းမႏွင့္ ရထား

ထုိဘူတာသုိ႔ သြားရသည္မွာလဲ လြယ္ကူလွသည္မဟုတ္၊ ရထားလက္မွတ္ ရဘုိ႔ နာရီ၀က္နီးပါး တန္းစီရသည္။ ျမိဳ႕ပတ္ရထားျဖစ္၍ တိုးၾကိတ္စီးရသည္။ ဘူတာတစ္ခုကို ၂ မိနစ္ခန္႕ပဲ ရပ္သည္၊ အေရးၾကီးသည့္ပစၥည္းမ်ား ဂရုစိုက္ရသည္။ ထုိဘူတာၾကီးသည္ ဂိတ္ဆုံးျဖစ္သျဖင့္ အျပန္မွာေတာ့ ေနရာေကာင္းေကာင္းရသည္။ စာေရးသူတုိ႔ သြားခ်ိန္သည္ ရုံးခ်ိန္၊ ေက်ာင္းသားမ်ား စာေျဖခ်ိန္ျဖစ္သည္၊ ရရာ လက္ကိုင္ၾကိဳး သို႔မဟုတ္ သံတုိင္တစ္ခုခုကို ဆြဲမိဆြဲရာ ဆြဲရသည္။ ၂ ေသာင္း ၆ ေထာင္တန္ ဖိနပ္ကြ်တ္က်န္ရစ္မွာကိုပဲ စုိးရိမ္ေနရေသးသည္---pppppp။ တစ္ေယာက္ထဲ သြားေလ့သြားထ မရွိေသာ စာေရးသူအတြက္ အေတာ္ခက္ခဲပါလိမ့္မည္။ အစအစအရာအရာ ကူညီေပးေသာ သူငယ္ခ်င္းအားလဲ ၾကိတ္ျပီး အထူးေက်းဇူးတင္ေနရသည္။

ရထားေပၚတြင္ အမ်ိဳးသမီးနဲသည္၊ အမ်ားစု အမ်ိဳးသားမ်ားျဖစ္သည္။ အမ်ိဳးသမီးမ်ားကိုေတာ့ သီးသန္႔အခန္း ေပးထားသည္။ ထုိအခန္း ေယာက်ာ္းမ်ား ေနရာယူသည္ကို မေတြ႔ရသျဖင့္ ကုလားမ်ား မိန္းမမ်ားကို တန္ဖိုးထားသည္ဟု ထင္ရသည္။ သုိ႔ေသာ္ လက္ထပ္သည့္အခါမွာေတာ့ မိန္းမမ်ားက ေယာက်ာ္းေလးကို အကုန္က်ခံ ေတာင္းရမ္းရသည္၊ အမ်ိဳးသမီး ၅ ေယာက္ေလာက္ ေမြးေသာ မိဘမ်ားသည္၊ ေယာက်္ားေတာင္းရမ္းဖုိ႔အတြက္ မလြယ္၊ တခ်ိဳ႕ မေတာင္းႏုိင္သျဖင့္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သက္ေသသည္ဟုလည္း ၾကားေနရသည္။ ဘူတာၾကီးသည္ အံၾသစရာ ေကာင္းသည္။ အလြန္ၾကီးက်ယ္သည္။ အိႏၵိယသည္ ရထားကို အဓိက ကုန္းလမ္းပုိ႔ေဆာင္ေရးအျဖစ္ အသုံးျပဳသျဖင့္ ဘူတာတုိင္းတြင္ စကၠန္႕ပုိင္းအတြင္းမွာပင္ ရထား ၃ စီးေလာက္ ၀င္ထြက္ေနသည္။ တျပိဳင္တည္း တခ်ိန္တည္းမွာပင္ ရထား ၃ စီး ျပိဳင္ေျပးေနသည္ကိုလည္း ေတြ႔ရသည္။ ေန႔စဥ္ ရထားေပၚတြင္ လူ သန္း၅၀ႏွင့္သန္း ၃၀ အၾကား ရွိေနသည္ဟု သိရသည္။ ကုလားလူဦးေရသည္ ေန႔စဥ္ႏွင့္ တုိးတက္လာေနသည္၊ ယခုအခါ သန္း ၁၂၀၀ ေက်ာ္ေနျပီဟု သိရသည္။

ဘုံေဘႏွင့္ ပူေနး

ပူေနးက stay permission (ျပည္တြင္း ေနခြင့္) ကို တင္တဲ့အခ်ိန္ကစျပီး one year ေပးသည္ သို႔မဟုတ္ အိႏၵိယကို ၀င္ခ်ိန္ကစျပီး တြက္ေပးသည္။ ဘုံေဘမွာေတာ့ ကုိယ့္ဗီဇာ စထုတဲ့အခ်ိန္ကစျပီး တစ္ႏွစ္စာတြက္ေပးသည့္အတြက္ ေစာေစာ ဗီဇာ၀င္ထားလွ်င္ stay permission လဲ အလုိေလ်ာက္ ကုန္ေနသည္။ စာေရးသူသည္ လြန္ခဲ့တဲ့ ၇ လေက်ာ္ေလာက္ကထဲက ဗီဇာ၀င္ထားသျဖင့္ stay permission ကို ၅ လပဲ ရေတာ့သည္။ ဘုံေဘကို လာလ်င္ေတာ့ လာခါနီးမွ ဗီဇာထုတာ အေကာင္းဆုံးျဖစ္သည္။ ျမန္မာေက်ာင္းသားမ်ားသည္ ထို ႏုိင္ငံျခားသား မွတ္ပုံတင္ရုံးသုိ႔ အိႏၵိယ immigration ၀င္ခ်ိန္ကစျပီး ၁၄ ရက္အတြင္း သြားရမည္။

ပူေနး FRO (Foreign Registration Office) ရုံးမွာ ျပည္ပေက်ာင္းသားမ်ားျဖင့္ တန္းစီေနရသည္ကို ေတြ႔ရေပမဲ့ ဘုံေဘ FRRO ရုံးမွာေတာ့ ျပည္ပေက်ာင္းသားနဲသည္၊ စီးပြားေရးသမားမ်ား၊ လုပ္ငန္းရွင္မ်ား မ်ားစြာေတြ႔ရမည္။ ရုံးကိစၥမ်ားျပီးပါက ေအးေအးေဆးေဆး စာ စတင္ေရးလုိ႔ ရပါျပီ။ ပူေနးတကၠသုိလ္ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ စည္းမ်ဥ္းမ်ား စာရြက္စာတမ္းမ်ား A form B form C form စသည္တုိ႔ျဖင့္ ရႈပ္ေထြးလွသည္၊ stay permission (ျပည္တြင္း ေနခြင့္) ကိုလည္း တစ္လၾကာမွ ရသည္၊ ဘုံေဘမွာေတာ့ သိပ္မရႈပ္၊ တစ္ရက္တည္းျဖင့္ stay permission ကို ထုတ္ေပးသည္။ စာေရးသူ ေတြ႔ၾကံဳခဲ့ေသာ တကၠသိုလ္ႏွစ္ခု၏ ထူးျခားမႈမ်ားစြာထဲက အေရးပါေသာ အခ်က္မ်ားသာျဖစ္သည္။ အိႏၵိယရွိ အျခားတကၠသုိလ္မ်ား၏ အစီအစဥ္မ်ားသည္လည္း သိပ္အကြာၾကီးမဟုတ္လွ။

ဤကား ဤေစာမယေကာလိပ္ႏွင့္ပတ္သက္ျပီး မိမိသိေသာ အနည္းငယ္မွ်ေသာ အၾကမ္းျပင္းမွ်သာ ျဖစ္ပါသည္၊ မသိေသးေသာ အေၾကာင္းမ်ားလဲ မ်ားစြာရွိေနေသးသည္။

ႏွစ္သစ္မွာ ရႊင္လန္းၾကပါေစ

သီတဂူစတား

၁၇-၄-၂၀၁၁

Read more »

ဘုံေဘတစ္ေခါက္ ေရာက္ျပန္

PG ေလေၾကာင္းပုိင္ ေလယာဥ္

ေ၀ဟင္မွ ဘန္ေကာက္ရဲ့ ေကာင္းကင္လမ္းမၾကီးမ်ား

သု၀ဏၰဘူမိေလဆိပ္ တေနရာ အမွတ္တရ

၀န္ေဆာင္မႈမဆုိး

စာေရးသူ တစ္ခါမွ မစီးဘူးေသးေသာ ေလေၾကာင္းက PG (Bangkok Airway) ေလေၾကာင္းပဲျဖစ္သည္။ ဘုံေဘျမိဳ႕ကိုျပန္မယ္ဆုိေတာ့ Sun far ေအးဂ်င့္မွာ လက္မွတ္စုံစမ္းသည္၊ TGေလေၾကာင္းသည္ one way ကိုပဲ အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၅၅၀ ရွိေနသည္။ ေစ်းသည္ တစ္ရက္ႏွင့္တစ္ရက္ အေျပာင္းအလဲ ရွိသည္၊ အထူးသျဖင့္ ေသာၾကာ တနဂၤေႏြရက္မ်ားအတြက္ ပုိေစ်းျမင့္သည္။ လူအသြားအလာ မ်ားေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ဟန္တူသည္။ TG ၅၅၅ ေဒၚလာ ေစ်းမ်ားေနသျဖင့္ ေနာက္ထက္ ေလေၾကာင္းတစ္ခုကို စုံစမ္းရာ PG ဘန္ေကာက္ အဲယားေ၀းကို ေတြ႔သည္၊ သူက ေစ်းသက္သာသည္၊ one way ကို ၄၀၅ ေဒၚလာပဲ ေပးရသျဖင့္ ၁၀၀ ေက်ာ္ေလာက္ သက္သာသည္။ ေလယာဥ္ထြက္ခ်န္ကေတာ့ ရန္ကုန္မွ မနက္ပုိင္း ၁၀ နာရီးတစ္ၾကိမ္ႏွင့္ ညေနပုိင္း ၄-၄၀ တစ္ၾကိမ္ရွိသည္။ ထုိေလယာဥ္သည္ ဘန္ေကာက္မွ ဘုံေဘသို႔ ညေန ၉ နာရီ တစ္စီးတည္းသာ ရွိသျဖင့္ ရန္ကုန္မွ ညေန ၄-၄၀ ေလယာဥ္စီးလ်င္ သိပ္ၾကာၾကာ မေစာင့္ရေပမဲ့ မနက္ပုိင္း ေလယာဥ္စီးမိပါက တေနကုန္ ေလဆိပ္တည္းမွာ ေနရလိမ့္မည္။ ၀န္ေဆာင္မႈလဲေကာင္းသည္ဟု ဆုိရေပမည္၊ ဘုန္းေတာ္ၾကီးမ်ားကို ဂရုစိုက္သည္။ ဘန္ေကာက္ေရာက္ေတာ့ သူတုိ႔ေလေၾကာင္းရုံးခန္း နားေနခန္းမ်ားကို ေနရာေပးသျဖင့္ အဆင္ေျပသည္။ ဘုံေဘေရာက္ေတာ့လည္း ကားစီးရသည္အထိ ၀န္ေဆာင္မႈ လုိက္လုပ္ေပးသည္အတြက္ ဘုန္းေတာ္ၾကီးမ်ား အတြက္ အဆင္ေျပသည္။

မရုိးႏုိင္တဲ့ သု၀ဏၰဘူမိ

ဘန္ေကာက္ေလဆိပ္မွာ ေလယာဥ္က ကြင္းေနရာေရာက္ဖုိ႔ ကြင္းထဲပတ္ေမာင္းစဥ္ (ကြင္းေနရာ ေရြးရင္း) သိပ္လွပတဲ့ ကြင္းၾကီးႏွင့္ ငွက္ၾကီးတစ္ေကာင္ ပ်ံေနသည့္အလား ေလဆိပ္ၾကီးကို ၾကည့္ျပီး စိတ္ကူးမိသည္။ သု၀ဏၰဘူမိဆုိတဲ့ အရပ္ေဒသကို ျမန္မာ အင္ဒုိနီးရွား ထုိင္းႏွင့္ အိႏၵိယတုိ႔က အလုအယတ္ ပုိင္ဆုိင္မႈ လုပ္ေနၾကသည္။ ျမန္မာကလည္း သထုံသည္ သု၀ဏၰဘူမိ ျဖစ္သလုိ အင္ဒုိနီးရွားကလဲ ဂ်ာဗားျပည္နယ္ ဆုမၾတာကြ်န္းကို သု၀ဏၰဘူမိဟု ဆုိျပန္သည္။ ထိုင္းႏုိင္ငံသူ ႏိုင္ငံသားေတြကလည္း နခြန္ပထြမ္ (နဂရ ပထမ)ကို ေသာဏ ဥတၱရမေထရ္တုိ႔ သာသနာသယ္ေဆာင္ရာ ပထမဆုံးျမိဳ႔ဟု ဆုိကာ သု၀ဏၰဘူမိဟု အသိမွတ္ျပဳေနၾကသည္၊ ဤနည္းအားျဖင့္ သူ႕ဘက္ ကိုယ့္ဘက္ ထုိ သု၀ဏၰဘူမိ (ေရႊေျမ) ကို လုေနၾကစဥ္ ေဟာ-ျဗဳန္းဆုိ သု၀ဏၰဘူမိႏုိင္ငံတကာေလဆိပ္ၾကီး တည္ေဆာက္လုိက္ေတာ့ ကမၻာက သု၀ဏၰဘူမိဆုိတာကုိ ထုိင္းႏုိင္ငံႏွင့္တြဲမွတ္သြားၾကသည္။ အဲဒီအေတြး စာေရးသူသာ မဟုတ္ အျခား မိတ္ေဆြမ်ားလည္း ေတြးမိလိမ့္မည္ ထင္သည္။ သု၀ဏၰဘူမိ၏ ေနာက္ခံ story ေလး ကမၻာ့လူသားေတြႏွလုံးသားထဲအထိ အေရာက္ပုိ႔ႏုိင္ရင္ ေကာင္းမွာပဲ ဆုိတဲ့အေတြးလည္း ဆင့္ကဲေပၚလာသည္။ ေလဆိပ္ၾကီးထဲ အၾကိမ္ၾကိမ္ေရာက္ဖူးေပမဲ့ မရုိးႏုိင္ မအီႏုိင္ဘဲရွိေနသည္၊ ေရာက္တုိင္း အသစ္အဆန္းျဖစ္ေနသည္။ ဂိတ္ေပါင္း ၅၀ ၀န္းက်င္ ရွိသည္အတြက္ ကိုယ္သြားမည့္ႏုိင္ငံ၏ ဂိတ္ (Gate) ကို ရွာရသည့္ ဒုကၡလဲ မေသးလွ၊ သိပ္ၾကီးက်ယ္ သိပ္ခန္းနားသည့္ ကမၻာေက်ာ္ေလဆိပ္ၾကီးတစ္ခု ျဖစ္သည္။

သူငယ္ခ်င္းမ်ား လာၾကိဳ႔

ဘန္ေကာက္ သု၀ဏၰဘူမိကမၻာေက်ာ္ေလဆိပ္မွ ၄-၄-၂၀၁၁ ၉ နာရီ ထြက္လာရာ ဘုံေဘသို႔ ၅-၄-၂၀၁၁ ေန႔ မနက္ေစာေစာ ၁ နာရီ ႏုိင္ငံတကာဘုံေဘေလဆိပ္သို႕ ေရာက္သည္။ PG ေလေၾကာင္းမွ ၀န္ေဆာင္မႈမ်ားေပးသျဖင့္ အဆင္ေျပသည္။ အျပင္ေရာက္ေတာ့ ကိုေမဓာတုိ႔ ေစာင့္ေနၾကသည္။ အားလုံးအဆင္ေျပသည္။ အေဆာင္ေရာက္ေတာ့ ၂ နာရီ၀န္းက်င္ရွိေနသည္။ တခ်ိဳ႕ ေက်ာင္းသားမ်ား မအိပ္ၾကေသး၊ အင္တာနက္သုံးသူက သုံး၊ တီဗီၾကည့္ေနသူက ၾကည့္၊ အခ်ိဳ႕လဲ စာဖတ္ေနၾကေသးသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ ေအာ္-- ေတာ္ေတာ္ ၾကိဳးစားၾကတာပဲလုိ႔ ေတြးမိသည္။ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူမ်ားက ေနရာလည္း အရန္သင့္ခင္းက်င္းထားသည္။ ေတာ္လုိက္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေကာင္းေတြပဲ။ ယခုခ်ိန္ ဘုံေဘျမိဳ႕ရာသီဥတုသည္ ေနလုိ႔ေကာင္းသည့္ အခ်ိန္ျဖစ္သည္၊ မုိးမရြာေသး ေနလည္းအရမ္းမပူေသးရကား သင့္တင့္ေသာ ဥတုပင္ျဖစ္သည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း ဘုံေဘေလဆိပ္က ထြက္လာတာနဲ႔ အသက္ရွဴမ၀ ျဖစ္ေတာ့သည္။ လူဦးေရ အထူထပ္ဆုံးျမိဳ႕လည္းျဖစ္သလုိ ကမၻာ့ျမိဳၾကီးမ်ားႏွင့္ ႏွုိင္းယွဥ္ျပန္ရင္လဲ ညစ္ပတ္ဆုံးျမိဳ႕ဟု ဆုိလုိ႔ရျပန္သည္။ ျမင့္မားေသာ အေဆာက္အဦးမ်ား ထူထပ္၍လည္း ေလေကာင္း ေလသန္႔မရႏုိင္။ ေကာလိပ္အတြင္း ေရာက္ကာမွ ေလျဖဴျဖဴေလးရသည္၊ အသက္ရွဴရတာ အရသာရွိလွသည္။ ကိုယ္ေနရမည့္ အိပ္ယာသည္လည္း ၆ ထပ္ေျမာက္ရွိ ျမန္မာမာေက်ာင္းသားမ်ား စုေ၀းေနသည့္ အခန္းထဲက တစ္ေနရာျဖစ္သည္။

ငါးပိငါးေျခာက္ႏွင့္ ခ်ဥ္ေပါင္ေၾကာ္

ေနာက္ေန႔မနက္ ၈ နာရီ (ျမန္မာခ်ိန္ ၉ နာရီ) မွာ အိပ္ယာထျဖစ္သည္၊ မေန႔က အရမ္းပင္ပန္းေနသည္၊ ၃ နာရီထုိးခါနီးမွ အိပ္ယာ၀င္ျဖစ္သည္၊ ေနရာအသစ္ အိပ္ယာသစ္ျဖစ္၍ ခဏခဏ ႏုိးေနသည္။ ေနာက္ေန႔ အိပ္ယာက ေစာေစာမထႏုိင္။ အိပ္ယာက ထ ထခ်င္း မနက္စာအတြက္ ျမန္မာျပည္က ပါလာသည့္ အေၾကာ္အေလွာ္ အေျခာက္အျခမ္းအထုပ္ေတြ ခြဲတန္းခ်သည္။ လက္ေဆာင္ေပးရန္၊ ဟုိကဒီက သူတုိ႔ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြမ်ားအတြက္ ပါးလုိက္သည့္အထုပ္ေတြ ေရြးထုပ္ျပီး ကိုယ့္အတြက္ပါလာသည့္ အထုပ္ေတြကိုေတာ့ အမ်ားသုံးထမင္းစားခန္းမွာ ထည့္လုိက္သည္။ ဒကာ ဒကာမမ်ား ညီမမ်ားက ခ်ဥ္ေပါင္ေၾကာ္၊ သရက္သီးသနပ္၊ ငါးေျခာက္ေၾကာ္၊ ၾကက္သားေၾကာ္၊ ပုဇြန္ေျခာက္၊ ငါးေျခာက္ဖုတ္မ်ား၊ ပဲေၾကာ္မ်ားႏွင့္ ေဆးပစၥည္း စသည္မ်ားကို လွဴလုိက္ၾကသည္။ ေက်ာင္းသားရဟန္းေတာ္မ်ား ႏွစ္သက္ေတာ္မူၾကသျဖင့္ အလွဴရွင္အားလုံးအတြက္ ၀မ္းသာဖြယ္ျဖစ္ရသည္။ ထုိအစားအစာမ်ားသည္ ဘုံေဘျမိဳ႕တြင္ ရႏုိင္ဖုိ႔ မလြယ္ကူသလုိ အေဆာင္မွာ ခ်က္ခြင့္မရွိ ေၾကာ္ေလွာ္ခြင့္မရသျဖင့္ ျပည္ျမန္မာ ဒကာဒကာမေတြရဲ့ ငါးပိ ငါးေျခာက္ ခ်ဥ္ေပါင္ေၾကာ္စတုိ႔သည္ကား မ်ားစြာ ေက်းဇူးမ်ားလွသည္။ 

ဘုံေဘႏွင့္ လူေနမႈ

ဘုံေဘျမိဳ႕ ေစာမယေကာလိပ္တြင္ ပညာသင္ရဟန္းေတာ္ မ်ားစြာရွိသည္။ ယခုေလာေလာဆယ္ တေပါင္းတည္း အတူစား ရဟန္းေတာ္မ်ား ၁၈ ပါးေလာက္ရွိသည္။ မီးဖုိပါ အခန္းၾကီးတစ္ခန္းႏွင့္ ၄ ပါးေန အခန္း ၂ ခန္းရသည္။ အခန္းၾကီးတြင္ ၁၀ ပါး၀န္းက်င္ေလာက္ေနရသည္။ ခပ္ၾကပ္ၾကပ္ ေနရသည္။ စာသင္တုိက္ၾကီးမွာ ေနရသည့္ စာသင္သားငယ္ေလးမ်ား ျပန္ျဖစ္သြားသည္။ တစ္ေယာက္ခန္းထဲမွာ ႏွစ္မ်ားစြာ ေနခဲ့ရေသာ စာေရးသူအတြက္ တစ္ခန္း ၄ ပါးေနရသည္မွာ သိပ္အဆင္မေျပေပမဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားက သေဘာေကာင္းၾကသျဖင့္ အဆင္ေျပသည္။ ပူေနးတကၠသုိလ္မွာ ေနစဥ္က တစ္ေယာက္ တစ္ခန္းျဖစ္သည့္အျပင္ အားလုံး ျပည္ပေက်ာင္းသားမ်ားျဖစ္သျဖင့္ ေနရသည္မွာ လြတ္လပ္၏။ ကိုယ္စားခ်င္တာ ခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္ႏုိင္သည္။ ႏိုင္ငံေပါင္းစုံက ဟင္းလ်ာမ်ား၏ အနံ႕မ်ိဳးစုံကို မလြဲမေသ ခံစားရမွာအမွန္။ လြတ္လပ္စြာ ေနႏုိင္သလုိ လြတ္လပ္စြာ ခ်က္ျပဳတ္ႏုိင္သည္၊ လြတ္လပ္စြာ အားကစား၊ ေလ့က်င့္ခန္းမ်ား လုပ္ႏုိင္သည့္ ေနရာ မ်ားစြာရွိသည့္အတြက္ အဆင္ေျပလွသည္။

ဘုံေဘျမိဳ႕သည္ကား အိႏၵိယႏုိင္ငံ၏ လူဦးေရအထူထပ္ဆုံးျမိဳ႕ျဖစ္သလုိ စီးပြားေရးျမိဳ႕ေတာ္လည္းျဖစ္သည္။ ဘုံေဘျမိဳ႕ရွိ ဤေစာမယေကာလိပ္မွာ ပညာသင္ ျမန္မာေက်ာင္းသားမ်ားအားလုံးသည္ ျပည္တြင္းမွာေတာ့ စာခ်ဘုန္းၾကီးမ်ားျဖစ္ၾကသည္။ သု႔ိေသာ္လည္း ပညာရခ်င္ ဘြဲ႔ရခ်င္လုိေသာေၾကာင့္ အဆင္းရဲဒဏ္ အပင္ပန္းခံရေလေတာ့သည္။ ျပည္ပေက်ာင္းသားမ်ား အေဆာင္ဟု သီးသန္႔မရွိသျဖင့္ အိႏၵိယ ေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္ အတူေနၾကရသည္မွာ သိပ္အဆင္မေျပလွ။ အခ်က္အျပဳတ္ကအစ အဆင္မေျပ၊ ေခ်းမ်ား အတုိင္အေတာထူတဲ့ ကုလားၾကားမွာ ေနရတာလဲ သိပ္မလြယ္လွ၊ အသား ငါးမစားေသာ ဟိႏၵဴဘာသာ အစြန္းေရာက္ေသာ ကုလားမ်ားၾကားတြင္ အမႈိက္ပုံးထဲ ၾကက္ရုိး ငါးရုိး တစ္ခုေတြ႕မိပါက သိပ္ၾကီးေလးေသာ အျပစ္ဟု ယူဆကာ အတုိင္အေတာခံရေပမည္။ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ အခန္းမ်ားသည္လည္း ၆ ထပ္ေျမာက္မွာသာ ရွိသည္။ နတ္ျပည္ ၆ ထပ္မွာ ေနရသည္ဟု ေအာင့္ေမ့၍ ေနရေပေတာ့မည္၊ ငလ်င္ေတြ သိပ္ေခတ္စားေနေတာ့ အေဆာက္အဦးၾကီး ၾကည့္ျပီး ၾကက္သီးထမိေသးသည္။ ပင္လယ္ကမ္းေျခမွာကိုးးးးး။ အလွည့္အက် ခ်က္စားရသည့္ မိသားစု စနစ္ပဲျဖစ္သည္။ စုေပါင္း ကုန္က်စရိတ္သည္ တစ္လ ရူပီး ၂ ေသာင္း၀န္းက်င္ (က်ပ္ ၄ သိန္းေက်ာ္) ေလာက္ ကုန္က်သည္ဟု ခန္႔မွန္းၾကည့္မိသည္။ စာေရးသူေတာ့ အခုမွ စေရာက္သျဖင့္ ခ်က္ခန္းျပဳတ္ခန္းထဲ မ၀င္ရေသးဘဲ အခ်က္ျပဳတ္အလြန္ေကာင္းသည့္ ေနာင္ေတာ္ ညီေတာ္မ်ား ခ်က္ျပဳတ္ေကြ်းတာကိုပဲ ျမိန္ရည္လွ်က္ရည္ အသာတၾကည္ ၀င္စားေနရသည္။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ

သီတဂူစတား

၈-၄-၂၀၁၁

Read more »

ပူေနးေက်ာင္းသား ဘ၀

စာမိတ္ဆက္
ဒီပုိ႕စ္ေလးကို အပုိင္းမ်ားခြဲျပီး လြန္ခဲ့ေသာ ၅ လ ၆ လ ေလာက္ကထဲက တင္ျပီးျဖစ္ပါသည္။ သုိ႕ေသာ္လည္း ပူးေနတကၠသိုလ္ သို႔မဟုတ္ အိႏၵိယတကၠသိုလ္ တခုခုသုိ႔ တက္ေရာက္ ပညာသင္လုိသူမ်ားက ျပန္လည္တင္ေပးဖုိ႔ ေတာင္းဆုိလာသျဖင့္ အပုိင္း(၁) အပုိင္း(၂)ႏွင့္ အပုိင္း (၃) တုိ႔ကို တစုတေ၀းထဲ ေပါင္းျပီး တင္လုိက္ရပါသည္။

ပူေနးေက်ာင္းသားဘ၀
ဤပုိ႔စ္ကေတာ့ ေယ်ဘုယ် ေက်ာင္းတုိင္းအတြက္ မျဖစ္မေန ေတြ႔ၾကံဳရမည့္ အခက္အခဲမ်ားပင္ျဖစ္ပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အိႏၵိယျပည္ၾကီးမွာ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ ျဖက္သန္းရတဲ့ဘ၀ေလးကို စာဖတ္ပရိသတ္မ်ားအား ခံစားၾကည့္ေစခ်င္တဲ့ ဆႏၵေလးတစ္ခုတည္းနဲ႔ ဤပုိ႔စ္ေလးကို တင္ျဖစ္သြားျခင္းျဖစ္ပါသည္။

အိႏၵိယကို ေရာက္လာၾကတဲ့ ျပည္ပေက်ာင္းသားတုိင္းမွာ အခက္အခဲမ်ားစြာရွိတယ္ဆုိတာ အိႏၵိယျပည္မွာ ေက်ာင္းတက္ဖူးသူတုိင္း သိရွိျပီးျဖစ္ပါသည္။ ေဒသတစ္ခု စည္းမ်ဥ္းတစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ ပူေနးျမိဳ႕မွာေတာ့ ျပည္ပေက်ာင္းသား မ်ားလာတာေၾကာင့္ အျခားျမိဳ႕မ်ားထက္ စည္းမ်ဥ္းဥပေဒေတြ ပုိမ်ားေနသည္ဟူ၍ ဆုိပါတယ္။

ပူေနးေရာက္လ်င္
ျမိဳ႕ကိုေရာက္လာတာႏွင့္တျပိဳင္တည္း ပထမဆုံး ေက်ာင္းသားျဖစ္ဘုိ႔ထက္ stay-permit ရဘုိ႔ ပုိအေရးၾကီးေနသည္၊ မြတ္ဆလင္ဘာသာ၀င္ႏုိင္ငံေတြက လြဲရင္ အျခားႏုိင္ငံျခားေက်ာင္းသားမ်ားသည္ ၁၄ ရက္အတြင္း FRO (Foreign Register Office) သုိ႔ အေျပးသြားရသည္။ မြတ္ဆလင္ဘာသာ၀င္ ႏိုင္ငံမွ ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ ၁၄ နာရီအတြင္း ေဖာ္ျပပါရုံးသုိ႔ သြားေရာက္ သတင္းပုိ႔ရပါသည္။

ထိုရုံးကို သြားေတာ့ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေထာက္ခံစာမ်ားစြာ ပါရပါတယ္၊ တကၠသိုလ္က ထုတ္ေပးေသာ (၁) Eligible Letter ေခၚ ေက်ာင္းသားျဖစ္ေၾကာင္း ယာယီေထာက္ခံစာ ေကာ္ပီ။ (၂) ပတ္စပုိ႕မိတၱဴ (၃) ရဲရုံးအတြက္တင္ရန္ A Form C form စသည္မ်ား ျဖည့္ရ (၄) မိမိေနသည့္ အိမ္ (သို႔) အေဆာင္၏ ေထာက္ခံစာ (၅) မိမိတက္မည့္ ဌာနက ထုတ္ေပးေသာ Bonafide ေခၚ ေက်ာင္းသား ျဖစ္ေၾကာင္း certificate (မူရင္း) (၆) ဓာတ္ပုံ ၂ ပုံ ယူေဆာင္ကာ ေဖာ္ျပပါရုံးသို႔ သြားကာ တန္းစီရပါသည္။ ေက်ာင္းသားလက္ခံခ်ိန္ျဖစ္သျဖင့္ ရုံးတုိင္းမွာ ႏုိင္ငံျခားသားေက်ာင္းသားမ်ားသျဖင့္ တန္းစီရတဲ့ ဒုကၡ မေသးလွပါ။

Department မွ Bonafide Certificate
ကိုယ္တက္ေရာက္ သင္ၾကားမည့္ ဌာန Department မွ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ တရား၀င္ျဖစ္ေၾကာင္း လုပ္ထုံးမ်ားကလဲ အမ်ားသား။ International Student Center ေခၚ ျပည္ပေက်ာင္းသားေရးရာဌာန၊ ကိုယ္တက္ေရာက္မည့္ ဌာနႏွင့္ ဘဏ္ တုိ႔ကို ေျပးလြားရေပသည္၊ ျပည္ပေက်ာင္းသားေရးရာဌာနမွ ေက်ာင္းသားျဖစ္ရန္ အခ်က္အလက္ certificate အားလုံးျပီးျပည့္စုံစြာ စစ္ေဆးျပီးမွသာ အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၆၅၅ သြင္းဘုိ႔ ခ်လန္ (ေငြေျပစာ) ထုတ္ေပးသည္၊ ထုိေငြေျပစာကို ဘဏ္မွာ သြားသြင္းရသည္၊ ထုိေငြးသြင္းျပီး ေျပစာမ်ားျဖင့္ ကိုယ္တက္ေရာက္မည့္ ဌာနသုိ႔ သြားေရာက္ရျပန္သည္၊ ထုိဌာနမွ Department fee ရူပီး ၁၂၀၀၀ (အေမရိကန္ေဒၚလာ ၂၅၀ ၀န္းက်င္) တန္ တႏွစ္စာ ခ်လန္ျဖတ္ပုိင္းထုတ္ေပးသည္၊ ဘဏ္သုိ႔ ေျပးရျပန္သည္၊ ဘဏ္မွာက ရာႏွင့္ခ်ီေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားက တန္စီးေနၾကသျဖင့္ ေစာင့္ဆိုင္းရသည့္ ဒုကၡ မလြယ္ပါ။ ထုိအားလုံးျပီးကာမွ မိမိတက္ေရာက္မည့္ ဌာနရဲ့ Head လက္မွတ္ျဖင့္ Bonafide Certificate ထုတ္ေပးရန္ ခြင့္ျပဳခ်က္ရယူကာ Department Office မွ တံဆိပ္ရယူျပန္သည္။ ထိုေထာက္ခံစာ အားလုံး စုစည္းျပီးကာမွ အထက္ေဖာ္ျပပါ ရဲရုံး FRO သုိ႔ သြားရသည္။ အခ်ိဳ႕လဲ ဤ procedure မ်ားအားလုံး ၁၄ အတြင္းျပီးႏုိင္သလုိ အခ်ိဳ႕မွာေတာ့ မမီသျဖင့္ ရွိတဲ့ လက္မွတ္ေလးႏွင့္ အရင္တင္ထားရသည္၊ က်န္တာ ေနာက္မွ ျပန္ပုိ႔ရင္ရသည္။ ၁၄ ရက္အတြင္း မပုိ႔ပါက ဒဏ္ရုိက္ခံရမည္။

ေနစရာဘယ္လုိ ဖန္တီးမလဲ?
အခုဆုိရင္ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ ျဖစ္သြားပါျပီ။ အဓိက အေရးၾကီးသည့္ ျပႆနာတစ္ခုရွိပါေသးသည္။ သူကေတာ့ ေနစရာပင္ ျဖစ္သည္။ International Hostel တြင္ အခန္းရဘုိ႔ မလြယ္၊ ၾကိဳတင္ျပီး တင္ထားေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ပင္ တစ္ႏွစ္ေစာင့္ရသည္၊ မႏွစ္က ေရာက္လာေသာ ပါဠိဌာနမွ သီတဂူစတား သူငယ္ခ်င္းေတြ အခုထိ အခန္းမရရွိေသးပါ၊ အျပင္မွာ အိမ္ခန္းငွါး ေနရသည္။ ပူေနး အိမ္ငွါးစရိတ္သည္ ႏွစ္စဥ္ ျမင့္မားလာသည့္အတြက္ တစ္ေယာက္တည္း အိမ္ခန္းငွါးျပီး ေနဘုိ႔ဆုိတာ သီတဂူစတားတုိ႔လုိ ဘုန္းကံနဲသူေတြအတြက္ မျဖစ္ႏုိင္၊ ၾကြားလုိက္ဦးမယ္။ စုေပါင္းငွါးမွသာ လုံျခံဳေရးေရာ ေငြေရးေၾကးေရးေရာ သက္သာမည္။ မႏွစ္က သီတဂူေက်ာင္းသားမ်ား စုေပါင္းငွါးသည့္ အိမ္သည္ တစ္လလ်င္ ၁၂၀၀၀ (အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၃၀၀ ၀န္းက်င္)။ တကၠသုိလ္က အေဆာင္ရလ်င္ေတာ့ ၆ လ ရူပီး ၉၀၀၀ (အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၂၀၀) ေပးေဆာင္ရသည္၊ သက္သာသည္ဟု ဆုိႏုိင္သည္၊ လုံျခဳမႈရွိသည္။ ယခုအခါ အခန္းရဘုိ႔ ေစာင့္ဆုိင္းေနသူ waiting lists ေတြ မ်ားစြာ တန္းစီေနသည္။ အခ်ိဳ႕ေတာ့ အေဆာင္မွာ မေနခ်င္ၾက၊ ခ်စ္သူ ရီးစားရွိသူေတြ၊ ပုိက္ဆံတတ္ႏုိင္သူေတြကေတာ့ အျပင္မွာ အိမ္ခန္းငွါးေနၾကသည္၊ ပုိလြတ္လပ္သည္၊ အေဆာင္မွာက အမ်ိဳးသားေဆာင္သို႔ အမ်ိဳးသမီးမတက္ရသလုိ အမ်ိဳးသမီးေဆာင္မွာ လဲ အမ်ိဳးသားမ၀င္ရ၊ ယခုအခါ လုံျခံဳေရးအတြက္ ပုိတင္းက်ပ္လာသည္ျဖစ္ရကား အမ်ိဳးသားဧည့္သည္ သည္ပင္ အမ်ိဳးသားေဆာင္ တက္ခြင့္မရေတာ့ပါ၊ သူငယ္ခ်င္းေတြ လာေတြ႔လ်င္ ေအာက္ထက္က ဧည့္ခန္းမွာ ေတြ႔ရန္ လုံးျခဳံေရးက လာေျပာေပးသည္။

ဘယ္လုိစားမလဲ?
ေနာက္တစ္ခု အေရးၾကီးသည့္ အခ်က္တစ္ခု ရွိပါေသးသည္၊ စားေရးေသာက္ေရးပင္ ျဖစ္သည္။ စားေရးေသာက္ေရးကို ဘယ္လုိ ေျဖရွင္းၾကမလဲ? တကၠသိုလ္အေဆာင္မွာ စားစရိတ္ကို ကိုယ့္ဘာသာ ေျဖရွင္းရသည္။ အခ်ိဳဳ႕တကၠသုိလ္မ်ားက အေဆာင္တြင္ mass ပါသည္။ ျပည္ပေက်ာင္းသား အမ်ားစုသည္ အသားဟင္းကို ၾကိဳက္ၾကသည္။ အိႏၵိယႏုိင္ငံသား ၈၅ ရာခုိင္ႏႈံးက အသား မစား၊ ျပႆနာက သူတုိ႔က အသားမစားေတာ့ အခ်ိဳ႕တကၠသုိလ္ေတြရဲ့အေဆာင္မွာ အသားမခ်က္ရ၊ ပူေနးတကၠသိုလ္ကေတာ့ ျပည္ပေက်ာင္းသားေတြခ်ည္း ေနသျဖင့္ ေက်ာင္းသား ၁၀ ေယာက္အတြက္ မီးဖုိခန္း တစ္ခန္းေပးသည္။ အျပင္မွာ အိမ္ငွါးလ်င္ အသားခ်က္ခြင့္ရွိသည့္ အိမ္ကုိ ရွာေဖြ ငွါးရသည္၊ အခ်ိဳ႔အိမ္ပုိင္ရွင္မ်ားက အသားဟင္း ခ်က္စားခြင့္ မျပဳ။ သူငယ္ခ်င္းေတြ စုခ်က္စားလ်င္ အကုန္အက် သက္သာသည္။ သီတဂူစတားတုိ႔ သီးတင္းသုံးေဖာ္ေတြ ဌာနမတူေပမဲ့ အေဆာင္မွာ အတူေန အတူုခ်က္စားသည့္ မိသားစုစနစ္တစ္ခုျဖစ္သည္။ အလွည့္က် ခ်က္စားၾကသည္။ အခ်ိဳ႕လဲ အတူမခ်က္ေပမဲ့ ကိုယ့္ဘာသာခ်က္ျပီး စားခ်ိန္ေရာက္ အတူ၀ုိင္းဖြဲ႕စားၾကသျဖင့္ အျခားျပည္ပေက်ာင္းသားမ်ားသည္ပင္ အံၾသခ်ီးမြမ္းၾကသည္။ ျမန္မာေတြက စည္းရုံးမႈရွိသည္၊ cooperation ရွိသည္။ အမ်ားစုႏိုင္ငံေတြက ကိုယ့္ဘာသာ ေနၾကသည္၊ self-life style ကို သေဘာက်သည္။

ပါတီပြဲေလးမ်ား
အေဆာင္မွာေတာ့ ျပည္ပေက်ာင္းသားမ်ား စုေ၀းရာျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ကိုယ့္ႏုိင္ငံရဲ့ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္၊ ဥပမာ ႏွစ္သစ္ကူးလုိမ်ိဳးေရာက္လာလ်င္ အေဆာင္မွဴးထံ ခြင့္ယူကာ ပါတီပြဲ၊ အတီးအက အခုံ၊ အစားအစာတုိ႔ျဖင့္ က်င္းပတတ္သည္။ အျပင္မွာ အိမ္ခန္းငွါးေနေသာ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူေတြက အေဆာင္မွာ လာစုတက္ၾကသည္။ အေဆာင္သည္ စုရပ္တစ္ခု ျဖစ္ေနသည္။ အမ်ိဳးသားေဆာင္ႏွင့္ အမ်ိဳးသမီးေဆာင္သည္ ကပ္လ်က္ရွိေနသည္အတြက္ စုေ၀းရတာ ပုိအဆင္ေျပေနသည္။

ယာယီလက္မွတ္
Admission Letter or Eligible Letter
သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ေမးတယ္၊ အရွင္ဘုရား- အရွင္ဘုရားတုိ႔ ပူေနးတကၠသိုလ္တက္ခ်င္ရင္ Admission Letter or Eligible Letter ကို ဘယ္လုိ ရေအာင္လုပ္မလဲ ဘုရားတဲ့ ဆုိတဲ့ ေမးခြန္းသည္လည္း အေရးပါေန၍ ကြ်ႏု္ပ္ႏွင့္ဖီလုိဆုိဖီ ပုိ႕စ္မတင္မီ ပူေနးတကၠသိုလ္တက္ရန္ စိတ္၀င္စားသည့္ ေက်ာင္းသားမ်ားအတြက္ ရည္ရြယ္၍ ဤပုိ႔စ္ကို တင္လိုက္ရပါသည္။
မွန္ပါသည္၊ ေမးသင့္သည့္ ေမးခြန္းျဖစ္သည့္အျပင္ အက်ိဳးမ်ားမည့္ ေမးခြန္းလဲျဖစ္ပါတယ္၊ ဒီအခ်က္ တင္ျပဘုိ႔ ေမ့သြားခဲ့ပါတယ္၊ ပူေနးေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ ျဖစ္ဘုိ႔ရန္ အလြန္အေရးပါသည့္ ေမးခြန္းတစ္ခုျဖစ္ပါသည္၊ ဤ Letter မပါဘဲ student visa မရႏိုင္ပါ၊ အိႏၵိယသံရုံးက တကၠသုိလ္တစ္ခုခုက ေက်ာင္းသားျဖစ္ေၾကာင္း လက္ခံလုိက္တဲ့ admission စာတစ္ေစာင္ပါမွ ေက်ာင္းသားဗီဇာ အတြက္ ၂ ႏွစ္စာ ထုတ္ေပးသည္ ထုိႏွစ္ႏွစ္စာအတြက္ အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၇၅ ေပးေဆာင္ရသည္။

ကိုယ့္ေနရာကေန Admission Letter or Eligible Letter ဘယ္လုိ ရေအာင္ လုပ္မလဲ?
အိႏၵိယျပည္၊ ကိုယ္တက္ေရာက္မည့္ တကၠသိုလ္သုိ႔ ကိုယ္တုိင္ သြားရလ်င္ သြားစရိတ္ ျပန္စရိတ္ အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၇၀၀ ေလာက္ ကုန္က်ဦးမည္။ ဒါမွမဟုတ္ လူၾကံဳႏွင့္ပုိ႔ျပန္လ်င္လဲ အျပန္အသြားဆုိေတာ့ အခ်ိန္ၾကာမည္၊ စိတ္လဲ မခ်ရေပ။ ျမန္မာျပည္မွာ အင္တာနတ္ေခတ္ေတြ ေခတ္မစားခင္က အဲဒီလုိ လူၾကံဳႏွင့္ပုိ႔ၾကရသည္၊ ဒါမွမဟုတ္ ကိုယ္တုိင္ သြားျပီး ေဆာင္ရြက္ရသည္၊ လူပန္း ေငြကုန္ အခ်ိန္ကုန္ေခတ္ေပါ့။ ယခုအခါမွာ အင္တာနတ္ေတြ အီေမးလ္ ေတြ အဆင္ေျပလာေတာ့ လူကိုယ္တုိင္ သြားစရာမလိုေတာ့ေပ၊ google ကို အထူးေက်းဇူးတင္ရေပသည္။ အဲဒီေတာ့ အဲဒီ စာကို ကုိယ့္ ျပည္တြင္းကေနဘယ္လုိ ရေအာင္ လုပ္မလဲ?

အိႏၵိယမွာ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္း၊ ဒါမွ မဟုတ္ ကိုယ့္အတြက္ အကူအညီေပးႏုိင္မည့္ မိတ္ေဆြ လုိပါသည္၊ အေကာင္းဆုံးက ကိုယ္တက္ေရာက္မည့္ တကၠသုိလ္တြင္ တက္ေရာက္ ပညာသင္ဆဲ ပုဂၢိဳလ္ဆုိလ်င္ ပုိအဆင္ေျပသည္၊ အေၾကာင္းကား သြားရ လာရတာမလြယ္ကူပါ၊ အိႏၵိယျပည္ၾကီးသည္ အလြန္က်ယ္၀န္းသည္ျဖစ္ရကား တေနရာႏွင့္ တေနရာ သြားဘုိ႔ဆုိတာ ခက္ခဲပါသည္။ ရုံးကိစၥမ်ားသည္လည္း တစ္ရက္တည္းႏွင့္ ျပီးသည္မဟုတ္၊ ခဏခဏ ရုံးကိုသြားရသည္၊ ကုလား tomorrow တုိ႔ ဧ မိနစ္ တုိ႔ဆုိတာ အလြန္ေၾကာက္စရာပါ၊ tomorrow ဆုိ တစ္ပတ္ေလာက္ေတာ့ အနဲဆုံး သြားရသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ကိုယ္တက္ေရာက္မည့္ တကၠသိုလ္ႏွင့္ ဘာသာရပ္ကို အတိအက် ေျပာဘုိ႔ လုိသည္၊ ဟုိတကၠသိုလ္တက္ခ်င္သလုိလုိ ဒီတကၠသိုလ္လုိလုိ ဟုိဘာသာရပ္တက္ခ်င္ သလုိလုိ ဒီဘာသာ ယူခ်င္သလိုလို ၀ါးတားတား လုပ္ေနရင္ လုပ္ေပးရသည့္ ပုဂၢိဳလ္အတြက္ အရမ္းကို ခက္ခဲပါသည္။ ဒါ့ေၾကာင့္ အတိက်သာ ေျပာလုိက္ပါ။

ဘာေတြ လုိအပ္သလဲ
ကိုယ္တက္ေရာက္မည့္ တကၠသိုလ္ႏွင့္ ဘာသာရပ္တုိ႔ကို ျဖစ္ႏုိင္ေျခရွိသည့္ (လုပ္ေပးႏုိင္သူ) သူအား အတိအက်ေျပာျပီး၊ ကိုယ့္ရဲ့ ကိုယ္ေရးရာဇ၀င္ စသည္တုိ႔ကို ပုိ႔ေပးရပါသည္။ အဲဒါေတြကေတာ့ (၁) ပတ္စပုိ႔ (၂) ပတ္စ္ပုိ႔ ဓာတ္ပုံဆုိဒ္ ပုံမ်ား (၂) ေအာင္လက္မွတ္ certificate (၃) ထုိေအာင္လက္မွတ္ရဲ့ အမွတ္စာရင္း Mark sheet (၄) ေမြးစားရင္း Birth Certificate (၅) တကၠသိုလ္တစ္ခုခုရဲ့ ေထာက္ခံစာ (ေအာင္လက္မွတ္ရခဲ့သည့္ ေနရာ) No Objection (၆) ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ကိုယ့္အတြက္ လုပ္ေပးမည့္သူထံ အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၅၀ ၾကိဳပုိ႔ေပးထားလ်င္ ပုိေကာင္းသည္၊ အထက္ပါ အခ်က္အလက္မ်ားကို စကန္ scan ဖတ္ျပီး အီးေမးလ္ကေန ပုိ႔ႏုိင္ပါသည္။ အေၾကာင္းကား (၁)ေလွ်ာက္လြာမ်ား ၀ယ္ျခင္း၊ (၂) Notary ေခၚ ေရွ႔ေန ေထာက္ခံစာ ရေအာင္ ယူျခင္း၊ (၃) ေလွ်ာက္လႊာတင္ျခင္းႏွင့္ စရိတ္စကေတြ ရွိေနပါသည္။

အခ်ိန္
ဘယ္အခ်ိန္ အဲဒီ Admission Letter ထြက္လာမလဲဆုိေတာ့ အတိအက် ေျပာ၍ မရပါ။ သီတဂူစတားတုန္းက လုပ္ေပးေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းအား ခဏခဏ အပူတုိက္မိသည္၊ မရေသးဘူးလား မထြက္ေသးဘူးလား ၾကာလွပါလား စသည္ျဖင့္ ေျပာမိသည္၊ သူစိတ္ဆိုးသည္၊ ဟုတ္ပါသည္ သီတဂူစတားလဲ အေျခအေနကို ေကာင္းေကာင္းမသိခဲ့၊ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္အတြက္ ကိုယ္တုိင္ကုိယ္က် လုပ္ေပးလုိက္ေတာ့မွ အေတြ႔အၾကံဳရလုိက္သည္။ International Center ကို ေခါက္တုန္႕ေခါက္ျပန္သြားေနရသည္၊ ေက်ာင္းသားအသစ္ လက္ခံခ်ိန္ျဖစ္တာေၾကာင့္ ဒီထြက္လာမည့္ စာေလးတစ္ေဆာင္ရဘုိ႔ သြားေစာင့္ရတာမလြယ္၊ တန္းစီေနရသည္၊ ေရာက္သြားျပန္ေတာ့လဲ ကိုယ့္လူအတြက္ စာက ထြက္မလာေသး၊ ေနာက္ေန႔ ထက္သြား တန္းစီရျပန္၊ ကိုယ့္ေရွ႕မွာက ႏုိင္ငံေပါင္းစုံက ေက်ာင္းသာတန္းရွိသည္၊ ျမန္မာျပည္မွာတုန္းကလုိ ဘုန္းၾကီးပဲ ဆုိျပီး ေရွ႕မွာေက်ာ္တက္လို႔မရပါ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာေတာ့ ျမန္မာျပည္ရဲ့ ယဥ္ေက်းမႈကို သတိရမိသည္၊ လြမ္းမိသည္။

ပုံမွန္ေက်ာင္းသားလက္ခံခ်ိန္
ေက်ာင္းသားလက္ခံခ်ိန္သည္ ေယဘုယ်အားျဖင့္ တကၠသုိလ္ၾကီးေတြမွာ တူညီၾကပါသည္။ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းေလး နဲနဲေတာ့ ကြာၾကသည္၊ ပူေနးတကၠသိုလ္ေက်ာင္းသား စတင္လက္ခံခ်ိန္သည္ June လမွာ ျဖစ္ျပီး admission ကေတာ့ ေလွ်ာက္လြာမ်ားတင္ျပီး ၂၀ ရက္ သို႔မဟုတ္ တစ္လ ထိရွိႏုိင္သည္။ admission ပိတ္ခ်ိန္သည္ July လက္ကုန္အထိျဖစ္ႏုိင္ပါသည္။ ၀င္ခြင့္ စာေမးပြဲသည္ August လ ပထမဆုံးတနဂၤေႏြေန႔ က်င္းပသည္။ ေက်ာင္းစဖြင့္ခ်ိန္ကေတာ့ August လမွာပဲ စဖြင့္သည္။ Admission ထြက္လာလ်င္ အိႏၵိယမွ ေဆာင္ရြက္ေပးေနသူက ကိုယ့္ရဲ့ admission ကို စကန္ဖတ္ျပီး အီးေမးလ္ႏွင္ ျပန္ပုိ႔ေပးပါလိမ့္မည္၊ ရရျခင္းပဲ ထုိစာျဖင့္ အိႏၵိယသံရုံးကို သြားကာ ေက်ာင္းသား ဗီဇာ ေလွ်ာက္ေလသတည္း။ ဤ admission သည္ ဗီဇာေလွ်ာက္ရန္ ယာယီေက်ာင္းသားျဖစ္ေၾကာင္း လက္မွတ္ပဲျဖစ္ပါသည္၊ တကယ့္ေက်ာင္းသားျဖစ္ဘုိ႔ကိုေတာ့ ကိုယ္တက္မည့္ တကၠသိုလ္ေရာက္ခါမွသာ ရုံးကိစၥေတြ ဆက္လက္ လႈပ္ရွားရပါသည္။ သုိ႔ျဖစ္ပါေသာေၾကာင့္ ပူေနးတကၠသိုလ္တက္ရန္ ျပင္စင္ထားသူမ်ား ေရွးဦးစြာ သိထားရန္ ရည္ရြယ္ပါသည္။

ပူေနးတကၠသိုလ္ႏွင့္ Migration
မိတ္ဆက္
တကၠသိုလ္တစ္ခုမွ B.A, B.Sc ျပီးေသာ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ သို႔မဟုတ္ M.A, M.Sc ျပီးေသာ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္သည္ အျခားတကၠသိုလ္တစ္ခုသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ျပီး M.A, M.Sc သုိ႔မဟုတ္ Ph.D အတြက္ ေက်ာင္းတက္မည္ဆုိလွ်င္ ေက်ာင္းေျပာင္းလႊဲစာ (Migration certificate သို႔မဟုတ္ transfer certificate) လုိအပ္သည္။ ထုိ certificate ထုတ္ေပးသည့္ စနစ္မွာ တကၠသိုလ္ တစ္ခုႏွင့္ တစ္ခုမတူညီၾကပါ။ သီတဂူစတား သိေသာ migration certificate ကို ဘယ္လုိယူရမလဲ ဆုိတာ ပူေနးတကၠသို္လ္၏ system ကို ဗဟုသုတအျဖစ္ တင္ျပလိုပါသည္။ ေမာင္ေကာေရ- ဒီေလာက္ ခက္ခက္ခဲခဲ လုပ္ယူရတဲ့ migration ကို ေနာင္ ပူေနးတကၠသိုလ္ ေက်ာင္းတက္မည့္သူေတြအတြက္ မွတ္တမ္းေလးေရးထားခဲ့ပါဟု သီတင္းသုံးေဖာ္တစ္ေယာက္က ေျပာလာပါသည္။ ဒီမွတ္စုေလးက ပူေနးတကၠသိုလ္သုိ႔ ေက်ာင္းတက္မည့္သူ migration ရရန္အတြက္ အားထုတ္ေနသူေတြႏွင့္ အျခားဗဟုသုတရလုိေသာ သူေတြအတြက္ မွတ္စုေလးတစ္ပုဒ္အျဖစ္ တင္ျပလုိက္ပါသည္။

ပူေနး migration
ပုံမွန္အားျဖင့္ ပူေနးတကၠသိုလ္သည္ ဘယ္တကၠသုိလ္ပဲ လာလာ ဘယ္ႏိုင္ငံကပဲ လာလာ migration certificate မပါဘဲ လက္ခံေလ့ရွိသည္၊ သုိ႔ေသာ္ အိႏၵိယတကၠသိုလ္မ်ား ဘုတ္အဖြဲ႔ကေသာ္၎ သုိ႔မဟုတ္ ေက်ာင္းသား၏ ႏုိင္ငံမွာ ရွိေသာ အိႏၵိယသံရုံးကေသာ္၎၊ သုိ႔မဟုတ္ အိႏၵိယႏုိင္ငံရွိ ေက်ာင္းသား၏ႏုိင္ငံပုိင္ သံရုံးကေသာ္၎ ထုိ ေအာင္လက္မွတ္ Passing Certificate ႏွင့္ အမွတ္စာရင္း Mark sheet တုိ႔ကို အသိမွတ္ျပဳဘုိ႔ လုိသည္၊ ထုိဌာနတစ္ခုခုမွ အသိမွတ္ျပဳ ေထာက္ခံစာမ်ား ပါရပါသည္။ ဤကား ပူေနးတကၠသိုလ္မွ migration certificate မပါဘဲ ေအာင္လက္မွတ္မ်ားကို လက္ခံျခင္းအေၾကာင္းျဖစ္ပါသည္။

ပူေနးတကၠသိုလ္မွ migration ထုတ္ယူျခင္း
ပူေနးတကၠသိုလ္မွ M.A ျပီးေသာ ေက်ာင္းသားသည္ အကယ္၍ ပူေနးတကၠသိုလ္မွာ ဆက္မတက္ေတာ့ဘဲ အျခားတကၠသိုလ္မွာ Ph.D ဆက္လုပ္မယ္ဆုိရင္ Migration ထုတ္ယူဘုိ႔လုိပါသည္။ ထုိသို႔ migration certificate တစ္ခုရဘုိ႔ရာ လမ္းေၾကာင္း procedure မသိရင္ေတာ့ ရြာလည္ျပီသာမွတ္ေပေတာ့။ သီတဂူစတားသည္လည္း ဆရာ guide အခက္အခဲ ေၾကာင့္၎၊ ပူေနးတကၠသိုလ္ရဲ့ ရွည္လ်ားလွတဲ့ procedure ေတြေၾကာင့္ ဗီဇာ limitation ရွိေနတာေၾကာင့္ အျခားတကၠသိုလ္တစ္ခုသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ကာ Ph.D လုပ္ရန္စိတ္ကူးထားသည္ျဖစ္၍ migration certificate ရရန္ၾကိဳးပမ္းေနရသည္။ လမ္းေၾကာင္းသိရင္ေတာ့ သိပ္မခက္ခဲေပမဲ့ ဘာသတင္း information မွ ရမထားဘဲ ကိုယ္ကိုယ္တုိင္လုပ္ၾကည့္ေတာ့ ၅ ရက္ေလာက္ အခ်ိန္ အလကား ကုန္သြားသည္။ ေရွးဦးစြာ ကိုယ့္ရဲ့ဌာန (ဖီလုိဆုိဖီဌာန) က ရုံးမွာ သြားစုံစမ္းခဲ့သည္၊ ငါ migration certificate လုိခ်င္တယ္ ဘယ္မွာ ရႏုိင္မလဲ? ေမးေတာ့ ဟာ ငါတုိ႔ ဌာနက migration ေရာ transfer certificate (TC) ကိုေရာ ျပည္တြင္းေက်ာင္းသားအတြက္ေရာ ျပည္ပေက်ာင္းသားေတြ အတြက္ပါ ထုတ္ေပးေလ့မရွိဘူး။ Migration Department ကို သြားပါဆုိေတာ့ ညႊန္ၾကားတဲ့အတုိင္း သြားခဲ့ေသာ္လည္း local (ျပည္တြင္း) ေက်ာင္းသားေတြ အတြက္သာ ထုတ္ေပးတာ ျပည္ပေက်ာင္းသားေတြ အတြက္မပါဘူး၊ International Center (ျပည္ပေက်ာင္းသားေရးရာ ဌာန) မွာ သြားစုံစမ္းပါလုိ႔ ေျပာလိုက္ျပန္၊ သူေျပာသည့္အတုိင္း ထုိ ဌာနသုိ႔ သြားသည့္အခါ ရာႏွင့္ခ်ီေသာ ျပည္ပေက်ာင္းသားမ်ား ရုံးထဲ ၀င္ရန္ တန္းစီေနၾကသည္။ ဒီလူအုပ္ၾကီး ျမင္ျပီး စိတ္မသက္မသာ ျဖစ္မိသည္၊ ငါ ဘယ္လုိလုပ္ ဒီဌာနထဲသုိ႔ ၀င္လုိ႔ရမလဲ။ ဒီလိုနဲ႕ လူအုပ္ထဲတုိးျပီး အတင္းၾကည့္ေတာ့ ရုံးထဲ၀င္ရန္ အျပင္ဘက္မွာ လက္မွတ္ထုိးေနရသည္၊ ပါလာေသာ အိပ္ေတြကို လုံျခံဳေရး ဒုတ္ေခ်ာင္းေတြႏွင့္ ထုိးျပီး စစ္ေဆးေနသည္။ တစ္ေယာက္ခ်င္းစီ စစ္ေဆးေနေတာ့ အျပင္မွာတင္ ၁ နာရီေလာက္ၾကာသြားသည္။

ဌာန အေဆာက္အဦးအတြင္းေရာက္ျပန္ေတာ့လည္း ရုံထဲေရာက္ဖုိ႔ တစ္ခါ တန္ဆီရျပန္သည္၊ အေတာ္ကို စိတ္ပ်က္ဖုိ႔ေကာင္းသည္၊ အဲဒီေလာက္ ခက္ခဲစြာ တန္းစီးျပီးမွ ရုံးခန္းထဲသို႔ေရာက္ရသည္၊ အဆင္ေျပ အေမာေျပမလား ေအာင့္ေမ့ migration ကိုသာ ဒီဌာနက ထုတ္ေပးသည္ (TC) transfer certificate မပါဘဲ ထုတ္ေပးလုိ႔ မရဘုူးဟုေျပာျပန္သည္၊ ဒါဆုိ အဲဒီ TC ကို ဘယ္က ရႏုိင္မလဲဆိုိေတာ့ မင္းတုိ႔ ဖီလိုဆုိဖီဌာနကပဲ ေပးမွာေပါ့ ဟု လႊဲခ်ျပန္ေတာ့--ဟူးးးးးးးး ေမာသြားလုိက္တာမွ လြန္ပါေရာ-- Ph.D ဆက္လုပ္ခ်င္စိတ္ေတာင္ ေပ်ာက္သြားတယ္။ TC, DD, စသည့္ ေဖာင္မ်ား ျဖည့္ျပီး ပုိ႔ခဲ့လုိ႔ tomorrow လာခဲ့ ဟု ေျပာသည္၊ သြားတန္းစီရျပန္သည္။ မင္းဟာ ဒါရုိက္တာဆီမွာပဲ ရွိေသးတယ္ tomorrow လာခဲ့လုိ႔ ေျပာျပန္သည္၊ ေနာက္ေန႔ သူေျပာတဲ့အတုိင္း သြားျပန္ေသာ္လည္း ဒီေန႔ ဒါရုိက္တာမလာဘူး tomorrow ေတာ့ ေသခ်ာ ရမွာပါကြာဟု ေျပာျပန္သည္။ အိႏၵိယ၏ tomorrow, one minute, one second ဆုိတာေတြရဲ့ အထာကို ကုလားတုိင္းက သိၾကသည္။ ဒါ့ေၾကာင့္ သူတုိ႔ အခ်င္းခ်င္းသည္ပင္ ေျပာသည့္ စကားတုိင္းကိုပင္ တံဖုိးမထားၾကေတာ့ေပ၊ ယုံၾကည္မႈလည္းမရွိၾကေတာ့ေပ။

ျပည္ျမန္မာျပန္ခ်င္
အိႏၵိယမွာ ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ ေနလုိက္ရေတ့ာ အေတာ္ေလး ရုိးအီးသြားသည္၊ အခ်ိဳ႕ေက်ာင္းသားေတြေတာ့ ျမန္မာျပည္ ျပန္ခ်င္စိတ္ကို မရွိၾကတာ၊ အေၾကာင္းကေတာ့ ဒီမွာက ပုိက္ဆံအကုန္အက် မ်ားေပမဲ့ ေနရတာ အဆင္ေျပပုံရသည္ထင္၊ မီးမပ်က္ ေရက အဆင္သင့္၊ လိုင္း speed အား ေကာင္းတဲ့ အင္တာနက္ကိုလည္း ေစ်းေပါေပါနဲ႔ သုံးႏုိင္၊ အလြယ္တကူ တံဖုိးနဲနဲႏွင့္ တယ္လီဖုန္းကိုလည္း လူတုိင္း သုံးႏုိင္ျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္ ျဖစ္ဟန္တူသည္။ သီတဂူစတားေတာ့ အဲဒီဟာေတြကို သိပ္မမက္ေမာေပ သို႔ေသာ္ရခ်င္သည္၊ P:၊ ဒါေမပဲ့ ့ အိႏၵိယ (ကုလား)ရဲ့ tomorrow, one minute, one second ဆုိတဲ့ ရုံး၊ ရဲစခန္း၊ ဌာနက ေျပာေသာ စကားေတြကို စိတ္ပ်က္ျပီး ေၾကာက္ရႊံ႕ေနေတာ့သည္။ ယခု migration ရရန္ ၾကိဳးစားၾကည့္လုိက္မွ အေတာ္ကို ခက္ခဲတဲ့ အိႏၵိယ လူမ်ိဳးေတြပဲ။ လြယ္တာကို ခက္ေအာင္လုပ္၊ အလုပ္ရႈပ္ေအာင္လုပ္တဲ့ သူေတြပဲလုိ႔ ျမင္မိသည္။ ဒီလုိနဲ႔ ဌာန၊ ေက်ာင္းသားေရးရာ ဌာန ႏွင့္ migration office တုိ႔ သတင္းအတိအက် မေပးဘဲ ဟုိလႊဲခ် ဒီလႊဲခ်ျခင္းျဖင့္ ခံရသည့္ေက်ာင္းသားေတြမွာေတာ့ မသက္သာ၊ အခ်ိန္ကုန္ လူပင္ပန္း။ ကိုယ္လည္း ျမန္မာျပည္ကို အျမန္ျပန္ခ်င္တာေၾကာင့္ migration ကို မရ ရေအာင္ မပ်င္းမရိ ဟုိေမး ဒီေမးရင္းနဲ႔ အေျဖတစ္ခုေတာ့ရလာသည္။

ဘယ္လုိရေအာင္ ယူမလဲ?
လမ္းေၾကာင္းသိဖုိ႔သာ လုိသည္။ သီတဂူစတားလဲ လမ္းေၾကာင္းေပၚ ေရာက္လာေရာ သီတဂူစတားလုိပဲ migration ရရန္ ၾကိဳးစားေနသူေတြ ရွိေနၾကသည္။ ထုိင္းေက်ာင္းသား E-major ႏွင့္ Education ဌာနက ေက်ာင္းသား ၂ ေယာက္ သီတဂူစတားထံ ေရာက္လာသည္၊ သိပ္မၾကာပါ အီရန္ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္လဲ ေရာက္လာျပန္သည္။ သီတဂူစတား migration ႏွင့္ပတ္သက္ျပီး ဆရာၾကီးျဖစ္သြားသည္။ ကိုယ့္ေရွ႔က ျပီးသြားတဲ့ ျမန္မာ ေက်ာင္းသားေတြကေတာ့ ပူေနးတကၠသိုလ္မွာပဲ ျပန္လုပ္ၾကသည္ျဖစ္၍ migration ႏွင့္ပတ္သက္ျပီး မသိၾက။ ဒီႏွစ္ ျမန္မာေက်ာင္းသား ပူေနးတကၠသိုလ္မွ M.A ျပီး ၄ ေယာက္ရွိသည္၊ ဖီလုိဆုိဖီဌာနမွ ၁၊ ပါဠိဌာနမွ ၂၊ ႏွင့္ အဂၤလိပ္စာဌာနမွ ၁၊ တုိ႔ျဖစ္သည္။ အားလုံးက ပူေနးတကၠသိုလ္မွာ ဆက္မတက္ၾကေတာ့ဘဲ အျခားတကၠသိုလ္ေတြမွာ တက္ဖုိ႔ ျပင္ဆင္ေနၾကသည္။ migration ႏွင့္ပတ္သက္ျပီး သီတဂူစတားက အရင္ေလွ်ာက္ထားသည္ျဖစ္၍ ေနာက္လူေတြအတြက္ အလြယ္တကူ ေလွ်ာက္ႏုိ္င္သည္။
Migration ကို International student center ကေန ႏုိင္ငံျခားသား ေက်ာင္းသားမ်ား အတြက္ ထုတ္ေပးသည္။ ထုိသုိ႔ ထုတ္ေပးရာမွာ ျပည့္စုံရမည့္ documents ေတြကေတာ့----
၁။ TC (transfer certificate) ထုိ certificate ကို publish department မွ ၅ ရူးပီး ေပးျပီး ၀ယ္ရပါသည္။ ထုိ ေဖာင္တြင္ ညႊန္ၾကားထားသည့္အတုိင္း ျဖည့္သင့္တာ ျဖည့္ျပီး ကိုယ္ ေအာင္ခဲ့တဲ့ ဌာနမွဴးထံသြားျပီး လက္မွတ္ထုိးခုိင္းရပါသည္၊ ထုိဌာန၏ ရုံးတံဆိပ္ပါ ထုခဲ့ရသည္။
၂။ Mark sheet (M.A) တန္း ေအာင္ခဲ့ေသာ အမွတ္စာရင္း။ ကိုယ္ေအာင္ခဲ့ေသာ ဌာနမွ ထုတ္ေပးပါသည္။
၃။ DD form (demand draft) ျဖစ္ပါသည္။ ဒီေဖာင္ကိုေတာ့ ပူေနးတကၠသိုလ္ ဘဏ္မွ ရယူျပီး ၂၀၀ တန္းလက္မွတ္၀ယ္ျပီး ေငြသြင္းျပီး DD form ခ်က္ခ်င္း ထုတ္ေပးပါသည္။
၄။ online application form migration ပါရပါမည္။ ထိုေဖာင္ကို ရဘုိ႔ရန္မွာ ေရွးက ၁-၂-၃ documents ေတြ ျပည့္စုံျပီးမွ အြန္လုိင္းသုိ႔ သြားရပါမည္။ ထုိအြန္လုိင္းမွာ- http://migration.unipuenonline.in/ သို႔ သြားျပီး မိမိအေကာင့္တစ္ခု ဖန္တီးရန္ account create ကို သြားရပါမည္။ ညႊန္ၾကားထားသည့္အတုိင္း ထုိ account creation ေအာင္ျမင္ျပီးပါက ကိုယ္ျဖည့္မည့္ application form ေနရာသို႔ ေရာက္လာပါလိမ့္မည္၊ ထုိေနရာတြင္ ျဖည့္ရမွာက-- ကိုယ့္ရဲ့ အမည္၊ အေမနာမည္၊ ကိုယ္ Ph.D ဆက္လုပ္မည့္ တကၠသို္လ္ သို႔မဟုတ္ ေကာလိပ္၊ TC နံပါတ္ ႏွင့္ သူ႔ကို ထုတ္ေပးသည့္ ရက္စြဲ၊ DD နံပါတ္နွင့္ သူ႔ကို ထုတ္ေပးသည့္ ရက္စြဲ စသည္အားျဖင့္ ညႊန္ၾကားထားသည့္အတုိင္း ျဖည့္စြပ္ျပီးပါက submission လုပ္ရပါသည္။ ထုိအစီအစဥ္ အားလုံး ေအာင္ျမင္ျပီးပါက ပရင့္ထုတ္ရန္ Online application Form ထြက္လာပါလိမ့္မည္။ ပရင့္ထုတ္လုိက္ပါ။

ဤသုိ႔အားျဖင့္ ပူေနးတကၠသိုလ္ရဲ့ Migration တစ္ခုရဘုိ႔ရန္မွာ အစီအစဥ္ သိရွိထားပါက လြယ္ကူပါသည္။ အမ်ားစုက ထုိလမ္းကို မေလွ်ာက္ခဲ့ၾကေသးသျဖင့္ သိပ္မသိၾကေသးပါ။ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္သည္ အင္တာနက္ကို မျဖစ္မေန သုံးကို သုံးတတ္ရပါမည္။
၅။ ထုိျပဆုိခဲ့ေသာ form သို႔မဟုတ္ certificate ၄ ခုကို ယူျပီး international student center မွာ သြားျပီး ထုိ ေဖာင္မ်ားကိုျပကာ ရူပီး ၅၀၀ တန္ ျဖက္ပုိင္းတစ္ခု ေတာင္းရပါသည္၊ ပူေနးတကၠသိုလ္ ဘဏ္မွာ ထုိ ဖ်က္ပုိင္းႏွင့္ ၅၀၀ သြားသြင္းရပါသည္။
၆။ အထက္ပါ ေဖာင္ ၄ ခုႏွင့္ ၅၀၀တန္ ဘဏ္ဖ်က္ပုိင္းတုိ႔ကို ယူျပီး international student center မွာ သြားတင္ရပါမည္။ ဘဏ္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားေရးရာဌာနတုိ႕၌ ေခါက္တုန္႔ေခါက္ျပန္ သြားရပါမည္၊ သြားရတာ မပင္ပန္းေပမည့္ ထုိဌာနေတြမွာ တန္းစီရသည့္ ဒုကၡက မေသးလွပါ။ လုပ္ဖူး ၾကံဳဖူးမွ သိပါမည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ ေနာင္လာ ေနာက္သားမ်ား အင္တာနက္ သုံးတက္ေအာင္ သင္ထားၾကရန္ႏွင့္ ပူေနးတကၠသိုလ္မွ M.A ျပီးေသာ ေက်ာင္းသားမ်ား migration ထုတ္ယူလုိေသာ ေက်ာင္သားမ်ားႏွင့္ စာဖတ္ပရိသတ္ အတြက္ ဗဟုသုတအျဖစ္ ဤပုိ႔စ္ကို သတင္းအျဖစ္ တင္လုိက္ရပါသည္။

Ph.D (သုေတသန) ေက်ာင္းသား
ပထမေျခလွမ္း
Course တစ္ခု ျပီးျပန္ေတာ့လဲ ေနာက္ထပ္ Course တစ္ခုတက္ရန္ျပင္ရျပန္၊ မည္သည့္ subject (ဘာသာရပ္)ႏွင့္မဆုိ M.A ျပီးေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ဟာ Ph.D ေဒါက္တာဘြဲ႕အတြက္ က်မ္းေရးရန္ Supervisor or Guide ရွာရတဲ့ ဒုကၡ ႏွင့္ မလြဲမေသြ ရင္ဆုိင္ၾကရမည္။ မထမဆုံး အခက္အခဲကေတာ့ ကိုယ့္က်မ္းစာ အတြက္ လမ္းညႊန္ေပးမဲ့ ဆရာရဘုိ႔ပင္ျဖစ္သည္၊ ဆရာတစ္ေယာက္ကို Ph.D ေက်ာင္းသား ၈ ေယာက္သာ လက္ခံခြင့္ရွိသည္ဟု မွတ္သားရပါသည္။
ရာႏွင့္ခ်ီေသာ M.A ေက်ာင္းသားမ်ား
အိႏၵိယႏွင့္ သီရိလကၤာ ႏွစ္ႏုိင္ငံတြင္ပင္ တစ္ႏွစ္ကို M.A ဘြဲ႔ရ ျမန္မာေက်ာင္းသား ရာဂဏန္းႏွင့္ခ်ီျပီး ေမြးထုတ္ေပးေနသည္။ ပူေနးတကၠသုိလ္တြင္ပင္ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္တြင္ ဒႆနိကေဗဒ တစ္ေယာက္ (သီတဂူစတား)၊ အဂၤလိပ္စာ ဌာန တစ္ေယာက္ႏွင့္ ပါဠိဌာန ၂ ေယာက္၊ စုစုေပါင္း ၄ ေယာက္ေသာ ျမန္မာေက်ာင္းသားမ်ားကို ေမြးထုတ္ေပးလုိက္သည္။ အိႏၵိယႏုိင္ငံတြင္ မဂဓတကၠသိုလ္၊ ဆန္စခရစ္တကၠသိုလ္ႏွင့္ နာလႏၵာတကၠသိုလ္ၾကီးမ်ားမွ ရာႏွင့္ခ်ီေသာ ျမန္မာေက်ာင္းသားမ်ား၊ အထူးအားျဖင့္ ရဟန္းေတာ္မ်ား ေမြးထုတ္ေပးႏုိင္သလုိ သီရိလကၤာတကၠသိုလ္မ်ားမွလဲ ျမန္မာေက်ာင္းသားမ်ားကို ရာႏွင့္ခ်ီျပီး ေမြးထုတ္ေပးေနသည္ဟု သိရသည္။ ဤသုိ႔အားျဖင့္ ထုိတကၠသုိလ္အသီးသီးမွ တစ္ႏွစ္ကို M.A ဘဲြ႔ရ ျမန္မာေက်ာင္းသား ၂၀၀ ၀န္းက်င္ ေမြးထုတ္ေပးႏုိင္လိမ့္မည္ဟု ခန္႔မွန္းရပါသည္။

ျပႆနာက
ထုိ M.A ျပီးေက်ာင္းသားအားလုံး ေရွ႕ဆက္ျပီး Ph.D အတြက္ ျပင္ဆင္ႏုိင္ၾကမည္ဟူ၍ မဆုိႏုိင္ေပမဲ့ (အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳေၾကာင့္ ဆက္မတက္ႏုိင္ေပမဲ့) တစ္၀က္ေလာက္ (၁၀၀ နီးပါး)က ဆက္တက္ႏုိင္ၾကမည္။ ျပႆနာက ထုိ ၁၀၀ နီးပါးေသာ ေက်ာင္းသားေတြ အတြက္ Ph.D က်မ္းျပဳရန္ Supervisor အျဖစ္ ဆရာ အလုံေလာက္ မေပးႏုိင္ျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ သီရိလကၤာမွ ေက်ာင္းသား အမ်ားစုကလဲ အိႏၵိယဘက္ကိုပဲ ေရာက္လာၾကသည္။

Ph.D ေက်ာင္းသားျဖစ္ရန္
Ph.D ေက်ာင္းသားျဖစ္ဘုိ႔ရန္ M.A တန္းမွာတုန္းက ရမွတ္သည္ အနဲဆုံး ၅၅ % ႏႈန္းရွိရမည္ဟု သိရသည္။ အိႏၵိယ တကၠသိုလ္ေတြမွာ ေယဘုယ်အားျဖင့္ တူညီတဲ့ စည္းမ်ဥ္းမ်ားရွိသလုိ မတူညီတဲ့ စည္းမ်ဥ္းမ်ားလဲ ရွိေနသည္။ ပူေနးတကၠသိုလ္တြင္မွာလဲ ဌာနတစ္ခု စည္းကမ္းတစ္မ်ိဳးရွိတက္သည္။ ယခုအခါ Ph.D ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ ျပည္တြင္းေရာ ျပည္ပေက်ာင္းပါ ၀င္ခြင့္ေျဖဆုိရမည္။ ၀င္ခြင့္ ေျဖဆုိႏုိ္င္ေသာ ေက်ာင္းသားသည္ ျပည္တြင္းေက်ာင္းသားျဖစ္ပါက အနဲဆုံး Grade Point 55 or Second class ျဖစ္ရမည္၊ ျပည္ပေက်ာင္းသားျဖစ္ပါက အနဲဆုံး grade point 50 ဆုိ ၀င္ခြင့္ေျဖဆုိခြင့္ရွိသည္။ တကၠသိုလ္ တစ္ခုႏွင့္ တစ္ခုလဲ Grade Point သက္မွတ္ပုံ ကြဲျပားျပန္သည္။

ပူေနးတကၠသိုလ္၏ Grade Point
ပူေနးတကၠသိုလ္မွာေတာ့ 40မွ 44 E grade? 45 မွ 49 အထိ D grade ၊ 50 မွ 54 point အထိ C grade ဟုသက္မွတ္သည္၊ 55 မွ 64 အထိ B၊ 65မွ 74 အထိ A grade ႏွင့္ 75 မွ 100 အထိ O grade ဟုသက္မွတ္ထားသည္၊ ပူေနးတကၠသိုလ္၏ ပုံစံသည္ Semester ႏွင့္ သြားသည္ျဖစ္ရကား M.A တန္းအတြက္ Semester 4 ခု ရွိသည္၊ ထုိ semester အားလုံးမွ grade points ေတြကို ေပါင္းျပီး ေနာက္ဆုံးရမွတ္ကို အတည္ျပဳသည္။ သီတဂူစတားတုိ႔ ဒႆနိကေဗဒဌာနတြင္ ေက်ာင္းသားအမ်ားစုသည္ B grade (55) ႏွင့္ B grade ေအာက္မွာပဲ ရွိၾကသည္၊ B grade- 55 ရဘုိ႔ပင္ အလြန္ခက္ခဲပါသည္၊ အဂၤလိပ္စာေတာ္လွပါသည္ဆုိသည့္ အိႏၵိယေက်ာင္းသားမ်ားသည္ပင္ 55 ေအာက္မွာ အမ်ားစုရွိၾကသည္၊ သုိ႔ေသာ္ သူတုိ႔အတြက္ ကိစၥမရွိ၊ M.Phil ဆက္တက္ႏုိင္ရန္ အခ်ိန္ေပးႏုိင္ေသာေၾကာင့္။
သီတဂူစတားရရွိထားသည့္ grade points မ်ာသည္-
First semester တြင္ 56 point B grade Second semester တြင္ 56 point B grade
Third semester တြင္ 64 point B grade မွ်သာ ရရွိထားျပီးျဖစ္သည္။ Fourth semester တြင္လည္း 64 point B grade မွ်သာ ရရွိထားျပီးျဖစ္သည္။ အားလုံးေပါင္း 57.45 တုိ႔ျဖင့္ ေအာင္ျမင္သျဖင့္ Ph.D အတြက္ ဆက္လွမ္းရန္ အဆင္ေျပခဲ့သည္။

ဆုိလုိသည္မွာ ပူေနးတကၠသုိလ္က ဒႆနိကေဗဒ ေက်ာင္းသားသည္ အျခားတကၠသိုလ္ေတြမွာ Ph.D ေက်ာင္းသားျဖစ္ရန္ အခက္ခဲရွိႏုိင္သည္၊ အမ်ားစုတကၠသိုလ္ၾကီးေတြက 55 point ကို အနဲဆုံးထား သက္မွတ္ထားသည့္ အတြက္ေၾကာင့္ပင္ျဖစ္သည္၊ ကိုယ့္ပူေနးတကၠသိုလ္မွာပင္ ျပန္တက္ဘုိ႔ စိတ္ကူးျပန္ေတာ့လဲ ၀င္ခြင့္ စာေမးပြဲေၾကာင့္ ဗီဇာ မေလာက္ျဖစ္၍ အျခားတကၠသိုလ္ေတြမွာတက္ဘုိ႔ စိတ္ကူးရျပန္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဆရာ (supervisor) ရေပမဲ့ 55 point မရပါက ေရွ႕ဆက္ရန္ စိတ္မခ်ရေပ။ အဲဒီအတြက္လဲ စိတ္ပူရျပန္သည္။

စတင္လႈပ္ရွား
ယခုအခ်ိန္အခါသည္ supervisor အလုအရက္ ရွာေနရသည့္ ေခတ္ျဖစ္ေနသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ မေန႔က ေဂဇာတ္ မထြက္ေသးေပမဲ့ supervisor ရွာ ထြက္ခဲ့ရသည္၊ အစဥ္ေျပပါသည္ ပူေနးတကၠသိုလ္မွ အနားယူေတာ့မည့္ ဆရာမၾကီးသည္ အျခားတကၠသိုလ္တြင္ ဆက္လက္လုပ္မည္ ဟု သူငယ္ခ်င္းမ်ားထံမွ တဆင့္ၾကားရသျဖင့္ ခ်က္ျခင္း လႈပ္ရွားရေတာ့သည္၊ seat ျပည့္သြားရင္ တကၠသိုလ္မ်ား တစ္ခုျပီးတစ္ခု လုိက္ရွာေနရရင္ ပုိက္ဆံ၊ အခ်ိန္ကုန္မည္၊ ေနကလဲပူနဲ႔ လူလဲ အရမ္းပင္ပန္းမည္။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ အကူအညီျဖင့္ ဆရာမၾကီးဆီ သြားၾကသည္။ ေတြ႔ပါျပီ ဆရာမ၊ ငါက ဒီတကၠသိုလ္မွာ အနားယူလိုက္ျပီဆုိေတာ့ ေက်ာင္းသားလက္ခံဘုိ႔ မျဖစ္ႏုိ္င္ဟုေျပာရွာေပမဲ့ ၾကိဳတင္သတင္းရယူထားေသာ သီတဂူစတားက ခ်က္ခ်င္းပဲ ေနာက္ထက္ တကၠသုိလ္တစ္ခုမွာ အလုပ္လုပ္မည္ဟုၾကားသိထားပါတယ္၊ ဆရာမ ဆက္လက္ အလုပ္လုပ္မည့္ တကၠသုိလ္မွာ ဆရာမဆီမွာပဲ Ph.D ဆက္လုပ္ခ်င္ပါသည္ဆုိေတာ့။

ဆရာမက ကိုယ္ေရးမဲ့ ေခါင္းစဥ္ကို ေမးသည္၊ မင္းေရးမည့္ေခါင္းစဥ္က သူမ်ားေရးထားတာ ရွိသလား? ဟုေမးသည္၊ မရွိပါဘူးဆရာမ၊ ေအး အဲဒါဆုိ မနက္ဖန္ခါ ကိုယ္ေရးမဲ့ က်မ္းစာ(thesis)ရဲ့ အက်ဥ္းခ်ဳပ္ SYNOPSIS ေရးခဲ့ဟု ညႊန္ၾကားသည့္အတုိင္း အဲဒီေန႔ကပဲ ဆရာမဆီက အျပန္ ခ်က္ခ်င္း ေရးရသည္၊ နဂုိကလဲ နဲနဲျပင္ဆင္ထားသျဖင့္ ပုိ၍အဆင္ေျပသြားသည္။ ဒီကေန႔ေတာ့ ဆရာမႏွင့္ သြားေတြ႔ျပီး က်မ္းစာအက်ဥ္းခ်ဳပ္ စာတမ္းကို အပ္ခဲ့သည္၊ သေဘာက်ဟန္ရွိေပမဲ့ ေနာက္ေန႔ ထက္ခ်ိန္ျပန္သည္၊ ငါဖတ္ၾကည့္ဦးမယ္ မနက္ဖန္ခါ ထက္လာခဲ့ဦးတဲ့၊ ေနပူပူနဲ႔ သြားရလိမ့္မည္။ ကိုယ္က ျမန္ျမန္ႏွင့္ အဆင္ေျပခ်င္ေတာ့ ေနပူပူ မိုးရြာရြာ၊ တုံးတုိက္တုိက္ က်ားကိုက္ကုိက္ သည္းခံကာ သြားရမည္။ ကုလားျပည္မွာ သည္းမခံ၍မရ။ အခ်ိန္ ၊ ဗီဇာ ၊ ေငြေၾကး စသည္တုိ႔ေၾကာင့္ ျမန္ျမန္ျပီးေလ ေကာင္းေလပဲ။ ဤကား Ph.D ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္၏ ပထမဆုံး ေတြ႔ၾကံဳရမည့္ ဒုကၡပင္ျဖစ္သည္။

သီတဂူစတားသည္ ေလာေလာဆယ္ ဤ အစီအစဥ္ထိ အဆင္ေျပေနေသးသည္ဟူ၍ ဆုိႏုိင္သည္၊ ေဂဇာတ္ ေကာင္းဘုိ႔ရန္သာ လိုသည္။ အခုမွ ပထမ ေျခလွမ္းသာရွိပါေသးသည္။ ေနာက္ထက္ အစီအစဥ္မ်ားကိုေတာ့ အစီအစဥ္ အားလုံးျပီးမွ ဆက္ေရးပါဦးမည္။ အိႏၵိယႏုိင္ငံ၏ Ph.D ေက်ာင္းသားဘ၀ တစ္စိတ္တေဒသ အျဖစ္ ဗဟုသုတရရန္ ရည္ရြယ္ပါသည္။

မွတ္ခ်က္။ ။ ေျပာင္းလဲမႈမရွိဘဲ နဂုိမူလ တင္ျပီးပုိ႔စ္ကိုပဲ ျပန္တင္ထားပါသည္။


ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ႕ပါေစ။
သီတဂူစတား
၁၉-၅-၂၀၁၀

Read more »

ကြ်ႏု္ပ္ႏွင့္ ပတ္စပုိ႔

စာမိတ္ဆက္
ဟုိတေန႔က အိႏၵိယသံရုံးသြားျပီး ဗီဇာ သြားတင္တယ္။ ဗီဇာ သက္တမ္းႏွင့္ပတ္သက္ျပီး စိတ္ထဲ မေကာင္းျဖစ္မိတယ္။ စိတ္ထဲမွာ ခံစားေနရတာကို ပုိ႔စ္နဲ႕ပဲ ရင္ဖြင့္လုိက္တာပါ။ ေနာက္တခုက ျပည္ပ ပညာေတာ္သင္ သုိ႔မဟုတ္ အလည္သြားမည့္ ရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ ပတ္စပုိ႔အသစ္ သို႔မဟုတ္ သက္တမ္းတုိးျခင္းႏွင့္ပတ္သက္ျပီး သိထားသင့္တယ္ထင္လုိ႔ စိတ္ကူးမိျပီး ဒီပုိ႔စ္ကေလးကို ေရးျဖစ္သြားျခင္းပဲ ျဖစ္ပါသည္။ ဒါေပမဲ့ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က ေျပာေသးတယ္၊ အရွင္--- အရွင္ရဲ့ပုိ႕စ္ႏွင့္ပတ္သက္ျပီး သတိထားဗ်တဲ့၊ ဒါဆို ဒီပို႕စ္ႏွင္ပတ္သက္ျပီး တပည့္ေတာ္အတြက္ အႏၱရာယ္ရွိေနမလား? လုိ႔ေမးမိသည္။ နဲနဲေတာင္ လန္႔သြားသည္၊ ကိုယ့္ဟာကို ျပန္ဖတ္ရျပန္သည္၊ သူေျပာမွ ႏုိင္ငံေရးေတြ ဘာေတြ ပါေနမလားေပါ့၊ သုိ႔ေသာ္ ကုိယ္ေရးလုိက္သည့္ပုိ႕စ္သည္ ႏုိင္ငံေရးမဟုတ္ပါ။ လက္တေလာ ကိုယ္ျဖစ္ေနတာ ကိုယ္ေတြ႕ၾကံဳတာေလးေတြကို ရင္ဖြင့္ျခင္းမွ်သာျဖစ္သည္။

ဗီဇာျဖင့္ ကုလားလုပ္ေၾကြး
ဗီဇာက သုေတသန ဗီဇာ (Research Visa) ျဖစ္ေတာ့ ၅ ႏွစ္ေပးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ့္ႏုိင္ငံက ပတ္စပုိ႔သည္ ၃ ႏွစ္စာသာ ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ ပတ္စပုိ႔သက္တမ္း ႏွစ္လခ်န္ျပီး ဇီဇာေပးပါသည္။ ပတ္စပုိ႔က လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ လေလာက္က လုပ္ထားတာဆုိေတာ့ ၄ လ စာ ႏႈတ္လုိက္ေတာ့ ၅ ႏွစ္ေပးရမည့္ သုေတသန ဗီဇာက ၂ ႏွစ္ ေက်ာပဲ ေပးလုိက္ေတာ့သည္။ သံရုံးက ၀န္ထမ္းကို သုေတသန ဗီဇာအတြက္ ၅ ႏွစ္ေပးဘုိ႔ ေမတၱာရပ္ခံေတာ့ မင္းတုိ႔ပတ္စပုိ႔ကမွ ၃ ႏွစ္စာပဲ ငါတုိ႔က ဘယ္လုိလုပ္ ေပးလုိ႔ရမွာလဲတဲ့။ ၅ ႏွစ္လဲ ေဒၚလာ ၂၀၀၊ ၃ ႏွစ္လဲ ေဒၚလာ ၂၀၀၊ ၂ ႏွစ္ခဲြလဲ ေဒၚလာ ၂၀၀ ေပးရမွာတဲ့။ ဗီဇာကုန္ေတာ့ ထပ္တုိးလုိ႔ရတာေပါ့တဲ့၊ အဲလုိဆုိ ပုိက္ဆံ ထပ္ေပးရဦးမွာလားလုိ႔ ေမးေတာ့ ေပးရမွာေပါ့တဲ့။ အဲဒါဆုိ တုိ႔ႏုိင္ငံက သုေတသနေက်ာင္းသားေတြ ရႈံးတာေပါ့၊ သူမ်ားနည္းတူ ၅ ႏွစ္မရဘဲ ၃ႏွစ္၊ ၂ ႏွစ္ေက်ာ္ပဲ ရတယ္လုိ႔ ေျပာလုိက္ေတာ့ အဲဒါ မင္းတို႔ ႏိုင္ငံ က႑ပဲတဲ့၊ တုိ႔ႏွင့္မဆုိင္ဘူး တုိ႔က မင္းတုိ႔ ပတ္စပုိ႔ႏွစ္ကို ၾကည့္ေပးရမွာပဲတဲ့။

စိတ္မေကာင္းတာက စီးပြားေရးဘက္ကၾကည့္ရင္ ကိုယ့္ႏုိင္ငံဘက္က အရႈံးပဲျဖစ္တယ္။ ကုလားတုိင္းျပည္ကို လုပ္ေၾကြးေနရသလုိပဲ။ ကိုယ့္ႏုိင္ငံက ပုိက္ဆံ သူမ်ားႏုိင္ငံ ၅ႏွစ္ကို အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၂၀၀ ေပးရမည့္အစား ၃ ႏွစ္၊ ၂ႏွစ္ခဲြေလာက္ကိုပဲ ေဒၚလာ၂၀၀ ေပးေနရတယ္။ သက္တမ္းတုိးေတာ့ ပိုက္ဆံထပ္ကုန္ျပန္၊ ကုလားကို ထပ္ ပူေဇာ္ရျပန္။ ပတ္စပုိ႔ ၅ ႏွစ္သာ ေပးမယ္ဆုိရင္ ကိုယ့္ႏုိင္ငံက ျပည္သူေတြ ေထာက္ပံ့လိုက္တဲ့ ေဒၚလာေတြ ေနာက္ထက္ ကုလားကို ေပးစရာမလုိေတာ့သျဖင့္ ကိုယ့္အတြက္ေရာ ႏုိင္ငံအတြက္ေရာ save money ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။

ႏုိင္ငံတကာ ဗီဇာ
အိႏၵိယႏုိင္ငံ ပူေနးတကၠသိုလ္မွာ ေက်ာင္းတက္စဥ္က ကိုရီးယားသူငယ္ခ်င္းႏွင့္ ထုိင္း သူငယ္ခ်င္းတုိ႔ႏွင့္ စကားစပ္မိျပီး ဗီဇာအေၾကာင္း ေဆြးေႏြးျဖစ္တယ္။ ကိုယ့္ႏုိင္ငံကေက်ာင္းသားေတြ ဗီဇာကုန္လုိ႔ ပတ္စပုိ႔သက္တမ္းကုန္လုိ႔ ျပန္ၾကရတာေတြႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး စေဆြးေႏြးျဖစ္တာပါ။ သူတုိ႔က ေျပာတယ္ မင္းတုိ႔ႏုိင္ငံက ဘာလုိ႔ ပတ္စပုိ႔သက္တမ္းကို ၃ ႏွစ္ပဲ ေပးသလဲေပါ့။ ဘာရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႕ ၃ ႏွစ္ေပးတယ္ဆုိတာ မသိတာအမွန္ပဲ။ ဒါ့ေၾကာင့္ I don’t know ပဲ ေျပာလုိက္ရတယ္။ ထုိင္းသူငယ္ခ်င္းက ေျပာေသးတယ္ ‘‘ႏုိင္ငံတကာ ဗီဇာဆုိတာ အနဲဆုံး ၅ ႏွစ္ေပးတာတဲ့၊’’ ကိုယ္လဲပဲ ဗီဇာႏွင့္ပတ္သက္ျပီး ဃဃနန သိပ္ျပီးမသိဘူး။ ကုိရီးယားသူငယ္ခ်င္းကို ေမးၾကည့္ေတာ့ သူတုိ႔ႏိုင္ငံက ၁၀ ႏွစ္ေတာင္ ေပးသတဲ့။

ပတ္စပုိ႔အသစ္ (သုိ႔) သက္တမ္းတုိး
ပတ္စပုိ႕ အသစ္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ သက္တမ္းတုိးတာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ လုပ္ငန္းစဥ္က သိပ္မကြာလွပါဘူး။ နံပါတ္ (၁ ) အေရးၾကီးဆုံးက သာသနာေရး၀န္ၾကီးဌာန၏ ေထာက္ခံစာ ပါရွိပါမွ ပတ္စ္ပုိ႔ရုံးက သတ္တမ္းတုိးေပးျခင္း အသစ္လုပ္ေပးျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ေပးမွာျဖစ္ပါတယ္။ ၀န္ၾကီးေထာက္ခံစာ ဘယ္လုိ ရႏုိင္မလဲ? ပတ္စပုိ႔လုပ္သူတုိင္း ေတြ႔ၾကံဳရသည့္ ျပႆနာ တစ္ခုျဖစ္သည္။

၀န္ၾကီးေထာက္ခံစာ ရဘို႔ -----------
(၁) ၀န္ၾကီးထံသုိ႔ ေမတၱာရပ္ခံစာ
(၂) ကိုယ္သြားမည့္ႏုိင္ငံ၏ ဖိတ္စာ၊
(၃) သာသနာ၀င္မွတ္တမ္း မိတၱဴ
(၄) ပတ္စပို႔ မိတၱဴ
(၅) ဓာတ္ပုံ
(၆) ျမိဳ႕နယ္ ရပ္ကြက္သံဃာ့နာယက ေထာက္ခံစာ
(၇) ရဲစခန္း ေထာက္ခံစာ ဟူေသာ အခ်က္အလတ္ ၇ မ်ိဳးပါရွိရမည္။

(၁) ၀န္ၾကီးထံ ေမတၱာရပ္ခံစာ ဆုိသည္မွာ ပတ္စပုိ႔ အသစ္လုပ္မည္ သို႔မဟုတ္ သက္တမ္းတုိးမည္ မွန္ကန္ေၾကာင္းကို ကိုယ္ေနသည့္ ေက်ာင္းထုိင္ဆရာေတာ္၏ လက္မွတ္ ပါရွိရပါသည္။ ဒါက ျပႆနာမဟုတ္ေပမဲ့ နံပါတ္ (၂) က အနဲငယ္ ခက္ခဲပါလိမ့္မည္။

(၂) ကိုယ္သြားမည့္ႏုိင္ငံ၏ ဖိတ္စာ၊ ေက်ာင္းသားျဖစ္ပါက တကၠသိုလ္က ေခၚစာ၊ ဆုိင္ရာကေျပာပါလိမ့္မည္၊ ထုိေခၚစာ ပင့္စာမ်ားသည္ ႏုိင္ငံအသီးအသီးရွိ ျမန္မာသံရုံး၏ အသိမွတ္ျပဳ ေထာက္ခံစာ ပါရမည္တဲ့။ တကၠသိုလ္က ေက်ာင္းသားျဖစ္ေၾကာင္းစာမ်ားသည္ ဘယ္သံရုံးကိုမွ ပုိ႕ေလ့မရွိ၊ ဘာမွလဲ မပတ္သက္၊ အိႏၵိယျပည္ၾကီးသည္ အလြန္က်ယ္၀န္းရကား ျမန္မာသံရုံးသုိ႔ အသိအမွတ္ျပဳလက္မွတ္ရဘုိ႔ မလြယ္၊ အခ်ိန္ ေငြ မ်ားစြာေပးရလိမ့္မည္။ ထုိကုန္က်စရုိက္သည္ သူ႕ျပည္မွာ ျဖစ္ပ်က္တာဆုိေတာ့ သူ႔ႏုိင္ငံကို လုပ္ေၾကြးေနရျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ပုိက္ဆံ ေခြ်ေခြ်တာတာ သုံးေနရေသာ ျမန္မာ ေက်ာင္းသားမ်ားအတြက္ ျမန္မာသံရုံး၏ အသိမွတ္ျပဳလက္မွတ္ ရႏုိင္ဘုိ႔ရာ အလြန္ခက္ခဲပါသည္။ ျပည္ပအေျခအေနကိုလဲ မသိ တာ၀န္အရ ထမ္းေဆာင္ေနၾကေသာ တာ၀န္ရွိသူမ်ားကို နားလည္ေအာင္ ေျပာျပရပါသည္၊ ဟုိက အခက္အခဲကို ရွင္းျပရပါသည္။

(၆) (၇) တုိ႔လဲ ခက္ခဲသည့္မဟုတ္ ရဲစခန္းကို ဘယ္ပုံ ဘယ္လုိ လက္မွတ္ရေအာင္ ယူမလဲဆုိတာ ကြ်ႏု္ပ္တုိ႔ ျပည္သူျပည္သားတုိင္း ေကာင္းေကာင္းၾကီး သိထားသည္။ ဒါကေတာ့ ကိုယ့္ႏုိင္ငံတြင္သာမဟုတ္ ႏုိင္ငံေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ျဖစ္တတ္သည့္ သေဘာတရားပင္။ သုိ႔ေသာ္လည္း အလုပ္သေဘာအရဆုိေတာ့ အလုပ္နဲနဲ ရႈပ္သြားသည္။

အခ်ိန္ဘယ္ေလာက္ေစာင့္ရမလဲ?
ထုိ အခ်က္အလက္ (Documents) ေတြ အားလုံး စုျပီး ဌာနဆုိင္ရာသုိ႔တင္ရပါသည္။ အခ်ိန္ဘယ္ေလာက္ေပးရမလ? ဘယ္မွာ သြားတင္ရမလဲ? ဆုိတာ သိဘုိ႔ လုိလာသည္။ နည္းလမ္း ၂ သြယ္ရွိပါသည္။ တနည္းက မဟာပါသာဏလုိဏ္ဂူ ေနာက္ေက်ာ ဘဲဥပုံ စာၾကည့္တိုက္မွာ သာသနာေရးဌာန တစ္ခုရွိသည္။ ထုိေနရာသို႔ သြားတင္ရပါသည္။ တစ္နာရီးေလာက္ အခ်ိန္ေပးရပါလိမ့္မည္။ ထုိဌာနမွာ ျဖည့္စြက္စရာရွိျဖည့္စြက္ရပါသည္။ ဘယ္ေလာက္ ၾကာမွ ၀န္ၾကီးေထာက္ခံစာ ရမလဲ ေမးၾကည့္ေတာ့ အားရစရာပင္၊ ၂ ပတ္ သို႔မဟုတ္ တစ္လ ၾကာမည္တဲ့။ ဘာလုိ႔ အဲေလာက္ၾကာလဲလုိ႔ ဆက္ေမးၾကည့္ေတာ့ ‘‘ အရွင္ဘုရားတဲ့ အရွင္ဘုရားတုိ႔ ဖုိင္တြဲ (သူက ျပစ္မႈဖုိင္တြဲဟု ေခၚသည္) ေတြကို ေနျပည္ေတာ္ကို ပုိ႔ရပါတယ္ဘုရား၊ ေနျပည္ေတာ္မေရာက္ခင္ ဒီမွာရွိတဲ့ လူၾကီးေတြရဲ့ လက္မွတ္ေတြ ပါရပါေသးတယ္ဘုရားတဲ့။ လက္မွတ္ထိုးေပးမည့္ သူေတြ ရွိေနမွ အဆင္ေျပတာဘုရား။ လူၾကီးေတြက နယ္ဘက္ေရာက္ေနရင္ ေစာင့္ရပါတယ္ဘုရား၊ ဒီမွာ လက္မွတ္ထုိးျပီးရင္ ေနျပည္ေတာ္သြားမည့္ လူၾကံဳရွာရပါေသးတယ္ဘုရား၊ ဖုိင္ေတြအားလုံး စုစည္းျပီး လူၾကံဳနဲ႔ ေနျပည္ေတာ္ကို ပုိ႔ေပးရပါတယ္ဘုရား။ ဟုိေနျပည္ေတာ္ေရာက္သြားေတာ့လည္း လူၾကီးေတြ စုံစုံညီညီ ရွိေနမွ အဆင္ေျပမယ္ဘုရား။ အကယ္၍ နယ္ေရာက္ေနၾကရင္ ထပ္ေစာင့္ရပါဦးမယ္ဘုရား။ အားလုံးျပီးကာမွ ဟုိကေန ဒီကို လူၾကံဳရွိတဲ့အခါ အရွင္ဘုရားတုိ႔ဖုိင္တြဲေတြ ျပန္ပို႔ပါတယ္ဘုရား’’ ဟု တာ၀န္ရွိသူက ေျပာျပသည္။ သူ႔ရဲ့လုပ္ငန္းစဥ္ the process ၾကီးကို ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ ေထာက္ခံစာ ရမည့္ အခ်ိန္သည္ မေသခ်ာ မေရရာ ျဖစ္သည္၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေစာေစာသာ လုပ္ထားဖုိ႔လိုသည္။

ဒုတိယ နည္းကေတာ့ ေနျပည္ေတာ္ကို တုိက္ရုိက္သြားျခင္းပဲ ျဖစ္သည္။ ေနျပည္ေတာ္ေရာက္ေတာ့လည္း ဌာနဆုိင္ရာ လူၾကီးေတြ စုံညီမွ သူတုိ႔ရဲ့လက္မွတ္ ရမည္၊ အကယ္၍ လူၾကီးတေယာက္ေယာက္က နယ္ဘက္ ေရာက္ေနရင္ ေနျပည္ေတာ္မွာ ေစာင့္ေပဦးေတာ့၊ တည္းခိုစရာ ေနရာမရွိသူအတြက္ကေတာ့ ပုိက္ဆံအကုန္ခံျပီး တည္းခုိခန္းရွာရေပဦးမည္။ ပတ္စပုိ႔ရုံးကို မေရာက္ခင္ ၀န္ၾကီးေထာက္ခံစာ ရဖုိ႔အတြက္ ဤမွ် ကိစၥမ်ားပါသည္။

ပတ္စပုိ႔ရုံး
၀န္ၾကီးေထာက္ခံစာ ရလွ်င္ ပတ္စပုိ႔ရုံးသုိ႔ သြားတင္လုိ႔ရပါျပီ။ ဓာတ္ပုံရုိက္ျခင္း၊ ဘဏ္သြင္းျခင္း စသည္စသည္ျဖင့္ ျမန္မာက်ပ္ေငြ ၃၀၀၀၀ (သုံးေသာင္း) က်ပ္ ကုန္က်ပါလိမ့္မည္။ ေအးဂ်င့္ႏွင့္လုပ္ပါက ၄၀၀၀၀ (ေလးေသာင္း) ေပးရပါလိမ့္မည္။ တစ္ေသာင္းပဲ ပုိတာဆုိေတာ့ ေအးဂ်င့္ႏွင့္လုပ္ရင္ မဆုိးပါဘူး၊ ဒါက ရဟန္းေတာ္အမ်ားအတြက္ျဖစ္ပါတယ္၊ လူ၀တ္ေၾကာင္ေတြ အတြက္ေတာ့ ေစ်းတမ်ိဳးျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ဗုဒၶဘာသာႏုိင္ငံျဖစ္သည့္အေလ်ာက္ ရဟန္းေတာ္မ်ားက လူ၀တ္ေၾကာင္ေတြလုိ တန္းစီစရာ မလုိဘဲ ေအးဂ်င့္က ရုံးမ်ားကို တုိက္ရုိက္၀င္ေပးသျဖင့္ အခ်ိန္သက္သာသည္။ ၅၀ ေက်ာ္ လူ၀တ္ေၾကာင္ အဖုိးအဖြားအတြက္လည္း တန္းစီစရာ မလုိဘဲ တုိက္ရုိက္သြားႏုိင္ရန္ သီးသန္႔လုပ္ေပးထားတာ ေတြ႕ရပါသည္။ ဒါေလးေတြကေတာ့ ခ်စ္စရာေလးေတြပါပဲ။
ဤကဲ့သို႕ေသာ အေၾကာင္းေတြေၾကာင့္ အလုပ္အရႈပ္မခံခ်င္ပါက ကိုယ္ေနဆဲ ႏုိင္ငံမွ ကိုယ့္တုိင္းျပည္၏သံရုံးမွာပဲ ပတ္စပုိ႔ သက္တမ္းတုိးခဲ့ရင္ ပုိအဆင္ေျပပါတယ္။ အိႏၵိယ ပညာေတာ္သင္ အရွင္ျမတ္မ်ားကေတာ့ နယူးေဒလီက ကိုယ့္ႏုိင္ငံသံရုံးမွာ ပတ္စပုိ႔သက္တမ္းတုိးရင္ ပုိအဆင္ေျပပါတယ္၊ သြားစရိတ္ လာစရိတ္ေတြ ၾကီးေပမဲ့ အိႏၵိယရွိ လက္ရွိျမန္မာသံရုံး၀န္းထမ္းေတြက အလြန္ေတာ္ၾကပါသည္။ ရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ ပုိက္ဆံ ေပးေဆာင္စရာမလုိဘဲ သက္တမ္းတုိးမႈမ်ားကို ေဆာင္ရြက္ေပးေနပါသည္။ ပတ္စပုိ႔ အသစ္လဲရမည္ဆုိပါက လူကိုယ္တုိင္ သြားရပါလိမ့္မည္၊ သက္တမ္းတုိးရုံ သက္သက္ဆုိရင္ေတာ့ လူၾကံဳျဖင့္ပင္ အဆင္ေျပေအာင္ လုပ္ေပးေနသည့္အတြက္ သံအမတ္ၾကီးႏွင့္ ၀န္ထမ္းမ်ားကို ေက်းဇူးတင္ရပါည္။

အေကာင္း ႏွင့္ အဆုိး
ႏုိင္ငံတကာက အနည္းဆုံးပတ္စပုိ႔သက္တမ္း ၅ ႏွစ္ေပးခ်ိန္မွာ ကိုယ့္တုိင္းျပည္က ၃ ႏွစ္ထဲပဲ ေပးေတာ့ ေကာင္းက်ိဳး ဆုိးက်ိဳးေတာ့ ရွိပါလိမ့္မည္။ သူမ်ားႏုိင္ငံေတြလုိ အနည္းဆုံး ၅ ႏွစ္ေပးရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲဆုိျပီး ေတြးမိတယ္။ ဒါက ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တာကိုပဲ စိတ္ကူးမိတာ ျဖစ္ပါသည္။ အကယ္၍သာ ၅ႏွစ္ သုိ႔မဟုတ္ ၁၀ ႏွစ္သာ ေပးလုိက္မယ္ဆုိရင္ ခဏခဏ ခက္ခဲတဲ့ လူၾကီးေတြရဲ့ ေထာက္ခံစာေတြ မလုိေတာ့ေပ၊ ဟုိဟုိ ဒီဒီက ေထာက္ခံစာေတြကိုလည္း ယူစရာ မလုိေတာ့ေပ၊ ဟုိရုံး ဒီရုံးေတြကို သြားရ လာရတဲ့ ဒုကၡလဲ သက္သာသြားပါလိမ့္မည္၊ အခ်ိန္ကုန္ ေငြကုန္ လူပန္း သက္သာသြားမွာေတာ့ အမွန္ပင္ျဖစ္သည္။ သူမ်ားနည္း Research Visa (RV) ကို ၅ ႏွစ္ရတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ေနာက္ထပ္ ကုလားကို ေပးရမည့္ ဗီဇာသက္တမ္းတုိး Visa Extention အတြက္ ပုိက္ဆံ အကုန္သက္သာသြားမည္။ တကယ္ေတာ့ ထုိဗီဇာအတြက္ ေပးေနရတဲ့ ပုိက္ဆံေတြသည္ ကိုယ့္ျပည္တြင္းက ျပည္သူေတြရဲ့ ပုိက္ဆံပဲျဖစ္သည္အတြက္ ကိုယ့္တုိင္းျပည္က ပုိက္ဆံကိုပဲ သူမ်ားကို ေပးလုိက္ရသည္ဟု ျမင္မိသည္။

၅ ႏွစ္ သက္တမ္း ထုတ္ေပးလုိက္ျခင္းေၾကာင့္ အဆုိးက်ိဳးႏွင့္ပတ္သက္ျပီး ဘာျဖစ္ႏုိင္သလဲ? စဥ္းစားမရ ျဖစ္ေနသည္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ေျပာပါတယ္ ပတ္စပုိ႔ႏွင့္ အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္းေနသူေတြအတြက္ ၀င္ေငြနဲသြားႏုိင္သည္။ ဒါလည္းျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏုိင္ပါသည္။ သုိ႔ေသာ္ တုိင္းျပည္ခ်င္း ယွဥ္တဲ့အခါ ကိုယ့္ျပည္တြင္းက ေငြ ကိုယ့္ျပည္တြင္းက အရယူျခင္းထက္ ျပည္ပေငြကို အရယူႏုိင္မွသာ တုိင္းျပည္အတြက္ ပုိျပီး တုိးတက္ႏုိင္သည္ဟု ေျပာသည္။ ဒါလည္းျဖစ္ႏုိင္တာပဲ။

အိႏၵိယႏွင့္ သနားတတ္ေသာ သူငယ္ခ်င္း
အိႏၵိယအစုိးရသည္ သူမ်ားႏုိင္ငံက ေငြ ပုိက္ဆံကို ကုိယ့္ႏုိင္ငံအတြင္း ၀င္ေအာင္ ေရာက္လာေအာင္သာ ခြင့္ျပဳသည္၊ သူ႕ျပည္တြင္းက ေငြ ျပည္ပသုိ႔ ထြက္ခြင့္မရွိ။
တကယ့္ျဖစ္ရပ္မွန္ တစ္ခု ေျပာျပပါဦးမယ္။ စာေရးသူ အိႏၵိယျပည္ မဟာရ႒ျပည္နယ္ရွိ ပူေနးတကၠသိုလ္မွာ အမ္ေအတန္းတက္စဥ္က ခံလုိက္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းျမန္မာ ရဟန္းေတာ္တစ္ပါးအေၾကာင္းျဖစ္ပါတယ္။ အင္တာနက္ကေန လိမ္စား ညာစာေနသူေတြ အမ်ားၾကီးရွိပါတယ္။ ေမးလ္ေတြ လာပါလိမ့္မည္၊ ငါ့မွာ ဒုကၡေရာက္ေနပါတယ္။ အခု ဘယ္မွာေနေနရပါတယ္။ ပေထြးနဲ႕ ေနရပါတယ္။ ပေထြးက ႏွိပ္စက္တာ ခံေနရပါတယ္။ တခ်ိဳ႕လည္း တုိင္းျပည္ကေန ထြက္ေျပးေနရပါတယ္။ တုိင္းျပည္အစိုးရက ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္လုိ႔ ေရွာင္ေျပးေနရပါတယ္၊ ငါ့ အေဖက ဘဏ္မွာ ပုိက္ဆံ မီလ်ံေပါင္းမ်ားစြာ အပ္ႏွံထားပါတယ္၊ သူက စာခ်ဳပ္ထားတာက အိမ္ေထာင္က်တဲ့အခါမွသာ ဒီပုိက္ဆံေတြကို ထုတ္ယူခြင့္ရွိမွာပါ ဆိုျပီး ေမးလ္ေတြ မၾကာမၾကာ ရရွိပါလိမ့္မည္။။ အမ်ားစုက အာဖရိကတုိက္က ျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ္က သနားျပီး စာျပန္လုိက္ရင္ ေနာက္ထက္ တဆင့္တက္လာပါလိမ့္မည္။ ဘယ္သူ႔ပုံမွန္းမသိတဲ့ ဓာတ္ပုံေတြ ပုိ႔ေပးလိမ့္မည္။ ေနာက္တဆင့္က ဘဏ္အေကာင့္ ေတာင္းပါလိမ့္မည္။ ေငြလႊဲခုိင္းပါလိမ့္မည္။ စာေရးသူ ခဏခဏ ၾကံဳဖူးပါသည္ သို႔ေသာ္ ဘဏ္အေကာင့္မရွိသျဖင့္ မခံလုိက္ရ။

ဘုန္းၾကီးဆုိတဲ့အမ်ိဳးက သူမ်ားဒုကၡေရာက္ရင္ သနားတတ္တဲ့ သေဘာကိုး။ စာေရးသူ သူငယ္ခ်င္းက သနားလြန္းလုိ႔ ထင္ပါရဲ့ သူ႕ဆီလာတဲ့ ေဖာ္ျပခဲ့ပါ ေမးလ္မ်ိဳးေရာက္လာေတာ့ ႏွလုံးလႈပ္ခါသြားတယ္၊ ျပီးေတာ့ မရမက ဆက္သြယ္တယ္၊ ဖုန္းေတြဆက္တဲ့ အဆင့္ေရာက္တယ္၊ ဖုန္းနဲ႕ ေတြ႕ေတာ့လဲ သူ႔ကို အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့သူဆုိသည့္ အဘုိးအုိနွင့္ ေတြ႕ရတယ္၊ ပထမေတာ့ အိႏၵိယ စာတုိက္ကေန အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၁၀၀ ပုိ႔လိုက္တယ္၊ ေရာက္သြားတယ္၊ ကုလားအစုိးရ မ်က္စိလည္သြားပုံပဲ၊ ေနာက္ ဒုတိယအၾကိမ္ အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၆၀၀ ပုိ႔လုိက္တယ္။ ဒီတခါေတာ့ ကုလားအစုိးရ ေတြ႕သြားပါတယ္။ ပုိ႔သူ သူငယ္ခ်င္းကို ရဲက ေခၚစစ္ပါေလေရာ။ မင္းပုိ႔လိုက္တဲ့ ေငြေတြ ပုိ႔မရဘူးဟု ရဲက ေျပာသည္။ ပုိ႔လုိက္တဲ့ ေငြက ၆၀၀ သုိ႔ေသာ္ ကုလားက ၂၀၀ ပဲ ျပန္ေပးသည္။ အင္း---စဥ္းစားၾကည့္တယ္၊ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းက တကယ္ပဲ ကရုဏာရွိတာလား၊ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ ခ်ီးမြမ္းတယ္၊ ဒီ အရွင္က ဘုရားအေလာင္းကြတဲ့။ ဘယ္ကလာ ဘုရားေလာင္းျဖစ္ရမွာလဲ အတာ၊ ထုံတာ၊ မအူမလည္လုပ္တာ၊ ခံလုိက္ေပါ့ ဟု ေနာက္သူငယ္ခ်င္းကေတာ့ ၾသဘာျပဳသြားတယ္။ ကုလားအစုိးရေကာင္းလုိ႔ ၂၀၀ ျပန္ရတယ္၊ ႏုိ႕မုိဆုိ ၉၀၀လုံး အလကား ဘုမသိဘဲ ေပးလုိက္ရသလိုျဖစ္သြားမယ္၊ အခုေတာ့ ၂၀၀ သက္သာသြားတယ္။

ဆိုလုိခ်င္တာက ဗီဇာ သက္တမ္းတုိးရင္ ကိုယ္သြားရမည့္ (သို႔မဟုတ္) ကိုယ္ေနရမည့္ႏုိင္ငံ၏သံရုံးကို အေမရိကန္ ေဒၚလာေပးရသည္၊ အနည္းငယ္ေသာ ပတ္စပုိ႔သက္တမ္းေၾကာင့္ ဗီဇာ ၅ ႏွစ္ရမည့္အစား ၂ ႏွစ္ခြဲေလာက္ ရတဲ့ ဗီဇာအတြက္ ၂၀၀ ေဒၚလာေပးရမည္၊ ထုိအနည္းငယ္ေသာ ဗီဇာေၾကာင့္ သက္တမ္းတိုးက ပုိက္ဆံ မ်ားစြာကုန္သည့္အျပင္ အခ်ိန္ကုန္ လူပင္ပန္းဦးမည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ကြ်ႏု္ပ္တုိ႕အတြက္ ပတ္စပုိ႔သက္တမ္း ၅ ႏွစ္ အနဲဆုံး ရလွ်င္ ေကာင္းမွာပဲ ဟု စိတ္ကူးသာ ယဥ္ေနရပါေတာ့သည္။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ
သီတဂူစတား
၉-၁၂-၂၀၁၀

Read more »

ရင္ထဲက မွတ္တမ္းေလးတစ္ပုဒ္

မိတ္ဆက္
ကိုေကာင္းမြန္က သီတဂူစတားေရ- ျမန္မာျပည္ေရာက္သည့္ ရင္တြင္းျဖစ္ ခံစားခ်က္ေလးကို ေျပာျပေပးပါဦးတဲ့၊ သီတဂူစတားလည္း ကိုေကာင္းမြန္ မေျပာခင္ကထဲက ခံစားခ်က္ေလးကို ပုိ႔စ္အျဖစ္တင္ဖုိ႔ စိတ္ကူးထားျပီးျဖစ္ပါတယ္၊ သူက ေတာင္းဆုိလာေတာ့ ပုိျပီး ေရးဘုိ႔ အခြင့္အလမ္းရွိလာတာေပါ့။ ကိုယ့္ခံစားခ်က္ကိုပဲ ေရးခ်ျခင္းျဖစ္သျဖင့္ ေဆြးေႏြးစရာ အမွားအမွန္ ပါ ေကာင္း ပါႏုိင္မည္။

ဘယ္တုန္းကမွ အိႏၵိယမွာ ေနခ်င္လြန္းလွသည္ မရွိခဲ့၊ ေပ်ာ္ခဲ့တယ္ဟူ၍လည္း မရွိ။ ပညာေရး အေၾကာင္းတစ္ခုတည္းႏွင့္သာ ေနခဲ့ရေပမဲ့ ေပ်ာ္လြန္းလွသည္ မရွိ။ သုိ႔ေသာ္လည္း အဆင္ေျပသလုိ ေနခဲ့ရသည္။ ျမန္မာျပည္ျပန္တဲ့ ေန႔တစ္ေန႔ေပါ့။ ဘုံေဘ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ ေလဆိပ္သုိ႔သြားရန္ kk travel ကားေလးကို ငွားလုိက္သည္၊ ေန႔လည္ ၁ နာရီ အေဆာင္အေရာက္လာ ၾကီဳမည္ဟု မက္ေစ့ဂ်္ ပုိ႔ျပီး အတည္ျပဳသည္။ တကယ္တမ္းက်ေတာ့ ထုိကားက၂ နာရီေက်ာ္မွ ေရာက္လာသည္။ အေတာ္စိတ္ပူမိသည္။ ငါမ်ား မွားေနလုိ႔လား ဒါမဟုတ္ ဆုိျပီး သို႔ေလာသုိ႔ေလာ အေတြးေတြ ၀င္ျပီး စိတ္ပူေနမိသည္။ ပူေနးျမိဳ႔ႏွင့္၀န္းက်င္တြင္ မုိးအၾကီးအက်ယ္ ရြာသြန္းလ်က္ရွိသည္။ ၂၀၀၈ ႏွစ္က ပူေနးျမိဳ႕ကိုေ၇ာက္ေတာ့ သည္းထန္စြာေသာ မုိးၾကီးက ၾကိဳဆုိသလုိ ၂၀၁၀ ႏွစ္ ပူေနးမွ ထြက္ခြါေတာ့လည္း ပူေနးမုိးက အျပင္းအထန္ ႏႈတ္ဆက္လုိက္သည္။ သူေတာ္သြားလမ္း မုိးၾကီးျဖန္းသို႔တဲ့-ppppppp။

သူငယ္ခ်င္းတစ္စုရဲ့ ေမတၱာ
သူငယ္ခ်င္းေတြ အားလုံးကလည္း အိပ္မ်ားဆြဲကာ ကားေရာက္လာမည့္ ေနရာ ၀ုိင္း၀န္းေနၾကသည္။ ဦးေကာၾကီးေတာ့ ျပန္ရမွာမုိ႔ ေပ်ာ္ေနတယ္ တက္ၾကြေနတယ္ဆုိျပီး သူငယ္ခ်င္း အခ်ိဳ႕ကလည္း ေျပာၾကေသးတယ္။ကိုယ့္ကိုလည္း အဲလုိျဖစ္လိမ့္မယ္လုိ႔ ထင္ထားခဲ့တယ္၊ တကယ္တမ္း ထြက္ခါနီး၊ ကားအေပၚအတက္မွာ ရင္ထဲ စို႔နစ္ျပီး အရာ၀တၳဳ တစ္ခု တက္လာသလုိ ခံစားရတယ္၊ ၀မ္းနည္းလာမိသလုိ ႏွင့္ မ်က္ရည္မက်ေအာင္ မနဲထိမ္းထားရတယ္၊ ဤလြမ္းဆြတ္မႈ႕က ပူေနးကို လြမ္းလုိ႔ မဟုတ္၊ အိႏၵိယကုိ လြမ္းလုိ႔ မဟုတ္၊ ၀ုိင္း၀န္း ျခံရံျပီး လုိက္ပုိ႔တဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္စုရဲ့ ေမတၱာေၾကာင့္ မ်က္ရည္က်လုနီးပါး ၀မ္းနည္းလာျခင္းျဖစ္သည္။ ကာယကံ ေမတၱာသည္ အလြန္းစူးရွပါသည္။ မတုန္မလွဳပ္ ေက်ာက္ရုပ္ပမာ သီတဂူစတား၏ ရင္ဘတ္ကိုေတာင္ လႈပ္ခါေစပါသည္။

ေယာင္လည္လည္
တစ္ေယာက္ထဲ ဘယ္တုန္းကမွ ခရီးအေ၀းကို မသြားဘူးခဲ့။ ဒီကေန႔ေတာ့ ဘုံေဘေလဆိပ္ကို တစ္ေယာက္တည္း တစ္ကိုယ္ေတာ္ စိတ္္မေကာင္းစြာနဲ႕ ထြက္ခဲ့ရသည္၊ ေလဆိပ္ေရာက္ေတာ့ အရမ္းေစာေနေသးသည္၊ ဘန္ေကာက္ ေကာင္တာေတြေတာင္ မဖြင့္ေသး၊ လူလည္း တစ္ေယာက္မွ မရွိေသး၍ ေယာင္လည္လည္ ျဖစ္ေနသည္၊ ဘာလုပ္လုိ႔ ဘာကိုင္ရမွန္းမသိ ျဖစ္ေနသည္။ အားငယ္စိတ္ေတာင္ ၀င္လာသည္၊ ဒါနဲ႔ ဖုန္းထဲမွာ လက္က်န္ ရူပီးေလးနဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြဆီ လွမ္းေခၚျပိး စကားေျပာျခင္းျဖင့္ အားေမြးရသည္။ အိ္တ္ၾကီး ၂ ႏွင့္ လက္ထဲကလဲ အထုပ္က ပါေသး၍ တစ္ေယာက္တည္းျဖစ္ေနတာက တေၾကာင္း အေတာ္ကို အဆင္မေျပလွေပ။ ၃ နာရီ နီးပါးေလာက္ေစာင့္ျပီးကာမွ ေကာင္တာ (counter) ေတြ ဖြင့္ဖုိ႔ ၀န္ထမ္းေတြ ေရာက္လာသည္၊ ေနရာေတြျပင္ဆင္ၾကသည္ကို ေတြ႔ရေတာ့မွ စိတ္ထဲ နဲနဲ သက္သာလာသည္။

အားလုံး baggage, hand carry ေတြ စစ္ေဆးေရးေတြ လုပ္ျပီးေတာ့မွ အထုပ္ဆြဲရတဲ့ ဒုကၡမွ လြတ္သြားသည္၊ အတြင္းထဲမွာ ၁ နာရီေလာက္ ထပ္ေစာင့္ရျပန္။ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ရွိသမွ် ရူပီးေလးေတြ ျဖဳန္းပစ္ခ်င္တာနဲ႔ ေလယာဥ္တက္ခါနီး အကုန္ ဖုန္းဆက္ ႏႈတ္ဆက္ခဲ့သည္။ ည ၁၂ နာရီ ေလယာဥ္ေပၚ ေရာက္ေရာက္ခ်င္း စိတ္ပန္း လူပန္းတာနဲ႔ အိပ္ျပစ္လုိက္သည္။ ေလယာဥ္ေပၚမွာ ခရီးသည္ သိပ္မပါသျဖင့္ ခုံ ၃ ခု ကုတင္လုပ္ကာ အားရပါး အိပ္ျပစ္လုိက္သည္။ ေနာက္ေန႔မနက္ ဘန္ေကာက္ေရာက္ေတာ့ ၅ နာရီ ထုိးေနသည္။ သိပ္ေစာေနသျဖင့္ ၇န္ကုန္ထြက္ရန္ ဂိတ္မွာ ျမန္မာဟု ထင္ရသည့္ ကေလးမေလးႏွင့္ သူ႔ကေလး ၂ ေယာက္သာ ေတြ႕ရသည္။ ဇေ၀ဇ၀ါ ျဖစ္သြားျပန္သည္။ ကိုယ္သြားမည့္ ဂိတ္မွ ဟုတ္ပါ့မလားေပါ့။ ဘန္ေကာက္ျမိဳ႕ သု၀ဏၰေလဆိပ္ရဲ့ မ်ားျပားလွစြာ ဂိတ္ေတြသည္ မသြားဘူး မလာဘူးသူေတြအတြက္ သို႔မဟုတ္ တစ္ေယာက္တည္းသမား သီတဂူစတား အတြက္ ေယာင္လည္လည္ ျဖစ္ေစသည္။ ေတာသား ျမိ႔ ေရာက္သလို ဒါေတာင္ ထုိင္းပဲ ေရာက္ဖူးေသးတာ။ ဒီလုိႏွင့္ ဟုိေမး ဒီေမးႏွင့္ ေနရာမွန္ေရာက္လာခဲ့တယ္။

ေက်းဇူးတင္ျခင္း
ဘုံေဘမွ ဘန္ေကာက္ ေလယာဥ္ ၅ နာရီ အၾကာ စီးရသည္။ ဘန္ေကာက္မွ ရန္ကုန္ ၁ နာရီခန္႔သာ ေမာင္းရသည္။ ေရာက္လာပါျပီ ရန္ကုန္ျမိဳ႕။ ရန္ကုန္ေလဆိပ္ကိုေရာက္ေတာ့ အလြန္စည္းကားတဲ့ လူအုပ္ၾကီးတစ္အုပ္ ေတြ႔လုိက္ရသည္။ ျပည္ေတာ္ျပန္ သားေတာ္ေမာင္မ်ားကို ၾကိဳဆုိ၇န္ ေရာက္လာၾကတဲ့ ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္ေတြျဖစ္ပါသည္။ ေလယာဥ္တစ္စီးတည္းမွာ ရုရွားပညာေတာ္သင္ျပန္ ေက်ာင္းသားမ်ားစြာကို လာၾကိဳသည့္ လူအုပ္ၾကီးထင္ပါသည္။ ေအာ္--ငါ့ကိုေကာ ဘယ္သူလာၾကိဳမွာပါလိမ့္ဟု ေတြးမိသည္။ ဘုန္းကံနည္းပါး အေျခြအရံမရွိသည့္ သီတဂူစတားေတာ့ အားငယ္စိတ္ေတာင္ ၀င္မိသည္။ မ်ားမၾကာမီ ေလယာဥ္ေပၚမွ ထြက္လာေသာ အထုတ္ေတြသယ္ယူဘုိ႔ အထုတ္မ်ားရွာေဖြေနစဥ္ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ေရာက္လာသည္။ ဘုန္းဘုန္းသီတဂူစတား ပါလာဘုရားတဲ့၊ ဟုတ္ကဲ့ ဘုန္းဘုန္းပဲလို႔ ေျပာလုိက္ေသာအခါ အျပင္မွာ ဘုန္းဘုန္းဒကာမေတြ ေစာင့္ေနတယ္တဲ့။ နဲနဲေတာ့ ေပ်ာ္သြားသည္။ ငါ့ကို ဘယ္သူ လာၾကိဳေနပါလိမ့္ေပါ့။ လာၾကိဳလိမ့္မည္ဟု ထင္မထားေပမဲ့ တကယ္လာၾကီဳေနသည္။ သူက အြန္လုိင္းက မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ဆုိေတာ့ လာၾကိဳမည္ေျပာေသာ္လည္း အေသအျခာ မယုံၾကည္ရဲခဲ့ပါ။ တကယ္တန္းက်ေတာ့ လာၾကိဳရုံတင္မက ေရႊဘဲ စားေတာ္ဆက္မွာ ပင့္ျပီး ေရႊဘဲကင္ႏွင့္ ေခါက္ဆြဲေတာင္ ကပ္လုိက္ေသးတယ္။ မခင္ဥမၼာေရ-- သာဓုပါဗ်ာ-- ေက်းဇူးလည္း အထူူးတင္ပါတယ္။ ၀ါဆုိလျပည့္ေန႔ အတြက္ အထူးကုသိုလ္ေပါ့။
ေနာက္တစ္ေယာက္ရွိေသးတယ္။ ေရာက္ေရာက္ခ်င္းပဲ မိတ္ဆက္လာသူပါ။ TG 303 ေလယာဥ္ေပၚမွ ဆင္းလာသူ သီတဂူစတား အပါအ၀င္ ရဟန္းေတာ္ ၂ ပါးပါလာတယ္။ တပါးက ဘန္ေကာက္ကေန စီးလာတဲ့ ကမၼဌာန္း နည္းျပဆရာေတာ္ ခ်မ္းေျမ့ရိပ္သာမွ ဘုန္းေတာ္ၾကီး ဦးဥတၱမျဖစ္သည္။ အထုတ္ေတြ ေရြးဘုိ႔ ေစာင့္ေနစဥ္ ဘုန္းဘုန္းဘုရား သီတဂူက ဘုန္းဘုန္းပါလားဘုရားတဲ့။ ဘုန္းဘုန္းပါပဲ လုိ႔ေျပာလုိက္ေတာ့ တပည့္ေတာ္က ဘယ္သူ ဘယ္၀ါ၏ တူမပါဘုရားဟု သူ႔ကိုယ္သူမိတ္ဆက္ေပးသည္၊ အိပ္ေတြလည္း ကူျပီး ရွာေပးသည္။ ေက်းဇူးအထူးတင္ပါသည္။ ေက်ာင္းအမ မစပယ္ရဲ့ တူမေလး ျဖစ္တဲ့ အဲယားပုဂံက မေဟမာန္ေအးျဖစ္သည္။ ေအာ္--စတားလဲ ဘုန္းကံ မေခပါလားဆုိျပီး ဘ၀င္ကိုေတာင္ ေလဟုန္ဟတ္သြားသည္- pppppppppppppppp။

ေနာက္ေက်း။ဇူးတင္ထုိက္သူ ရွိေသးတယ္၊ သူ႔ကို ခ်န္ထားမိေတာ့မလုိ႔။ ေတာ္ေသးတယ္ pppppppp။ သူက ႏုိင္ငံျခားျပန္ေတြမွာ ျမန္မာျပည္ေရာက္ရင္ လုိအပ္ဆုံးအရာကို လွဴခ်င္သူျဖစ္သည္။ လက္ထဲမွာ တစ္ခုခု လုိေနတာေလး ျဖည့္ေပးခ်င္ပါတယ္တဲ့၊ ျပည္ေတာ္ျပန္ေတြရဲ့ လိုအပ္ဆုံး ပစၥည္းေလးပါတဲ့။ ကဲ--ၾကည့္စမ္း ျမင္တတ္လုိက္တာ။ ကိုယ့္ကိုယ္ေတာင္ ဘာလုိအပ္ေနမွန္း မသိဘူးျဖစ္ေနတဲ့သူကုိ ဘာလုိအပ္သလဲ ခဏခဏေမးတာေတာင္ ဘာမွ မလုိဘူးေျပာမိတယ္၊ ေတာ္ေတာ္ အတဲ့ ငါပါလား။ ဒါေပမဲ့ သူကေတာ့ သိေနတယ္။ ၂၀၀၀၀ တန္ ဖုန္းကဒ္ေလး လွဴခ်င္ပါတယ္တဲ့။ သီတဂူစတားေတာ့ ၂၀၀၀၀တန္ ကဒ္ကို နားမလည္ဘူးျဖစ္ေနတယ္။ အိႏၵိယမွာ ေနတုန္းကေတာ့ ကဒ္ေတြ အလကားရႏုိင္သလုိ ရူပီး ၁၀၀ သို႔မဟုတ္ ၂၀၀ (ျမန္မာက်ပ္-၅၀၀၀ ၀န္းက်င္) ၃ ႏွစ္ အာမခံေတြလည္း ရႏုိင္တယ္။ ႏွစ္ကုန္သြားပါက ထုိနံပါတ္ကိုပဲ ျပန္ျပီး extension လုပ္လုိ႔ရတယ္။ ကဒ္ထဲမွာ ပုိက္ဆံကုန္ပါက recharge ကို ကိုယ္ၾကိဳက္သေလာက္ ေငြပမာဏ ထည့္ႏုိင္တယ္။ ဒီေရာက္ေတာ့ ဒကာမတစ္ေယာက္က ၂၀၀၀၀ တန္ ကဒ္လွဴမယ္တဲ့ မနက္ဖန္ ေန႔လည္ အေရာက္ပုိ႔ေပးမယ္တဲ့။ ဒကာမေလးေရ-- ေနာင္လဲ ဒိထက္မက မ်ားမ်ား လွဴႏုိင္ပါေစဗ်ာ၊ သာဓုလည္းေခၚတယ္ ေက်းဇူးလည္း အထူးတင္ပါတယ္။ သူ ပါေနရင္ေတာ့ ဒိဗၺေသာတ အဘိဥာဥ္ရသလုိပဲ။ ဒိဗၺေသာတ အလွဴေပါ့ေနာ္။ အဲဒီလုိ ဒကာမမ်ိဳး မ်ားမ်ားနဲ႔သာ ေတြ႕ခ်င္ပါဘိ-pppppppp။

တည္ျငိမ္လွဘိ ဒုိ႔ျမန္မာျပည္
အလြန္ရႈပ္ေထြး ေပြလီေနတဲ့ အိႏၵိယျပည္ ၂ ႏွစ္အၾကာ ေနျပီးကာမွ ျပည္ျမန္မာ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ကို ေရာက္ေတာ့ စိတ္ထဲမွာ ဟာတာတာ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းၾကီးျဖစ္ေနသည္ဟု ခံစားမိလုိက္သည္။ ေအေဆး ျငိမ္သက္ေနသည္ဟူ၍လည္း ခံစားမိသည္။ အသက္ရွဴလည္း ၀၀လင္လင္ရွိလွသည္။ စိမ္းစုိ အိစက္ေနေသာ သစ္ပင္မ်ားမွ ျဖတ္သန္းလာေသာ ေလေအးႏုႏုေလးကို ရွဴရိွဳက္ရသျဖင့္ အရသာ တမ်ိဳးထူးလွသည္။ ရာသီဥတုေလးကလဲ သာယာလွသည္။ သီတဂူစတား မလာခင္ရက္ကေလး႕ကမွ မုိးသည္းထန္စြာ ရြာထားသျဖင့္ ရန္ကုန္ျမိဳ႔ၾကီးသည္ သစ္လြင္လ်က္ရွိလွသည္။ လူေနမႈ႕ကလည္း မထူထပ္၊ ယာဥ္ေၾကာပိတ္ဆုိ႔မႈ႕ကလည္း ကင္း-ရွင္း၊ မုိးေမွ်ာ္တုိက္ၾကီးမ်ားလဲ နည္း၊ နာဂစ္ဒဏ္ေၾကာင့္ သစ္ပင္သစ္ရိပ္ေတြကလည္း ၾကိဳးတုိ႔ ၾကဲတဲ ဆုိေတာ့ အရာအားလုံး ရွင္းလင္းျပီး တည္ျငိမ္ေနဘိ သကဲ့သို႔ ခံစားမိသည္။

ကိုယ့္ေနရာ
သီတဂူ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ သာသနာျပဳဗိမာန္ေတာ္ၾကီးဆီ သုိ႔ေရာက္ပါျပီ။ ထုိဗိမာန္ၾကီး၏ ကပ္လ်က္တြင္ သီတဂူဗုဒၶတကၠသိုလ္ သုံးထပ္ေဆာင္ စာသင္ေဆာင္ၾကီးကလည္း ထီးထီးၾကီးေပၚလြင္လ်က္ရွိေနသည္။ ၈၅ ရာခုိင္းႏႈန္းျပိးေနျပီ။ ဆြမ္းစားေဆာင္တြင္ လူေတြ စည္းကားလ်က္ရွိေနသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ ၀ါဆုိလျပည့္ေန႔ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ၀ါဆုိအလွဴမ်ားျပဳလုပ္ေနၾကေသာ သီတဂူတပည့္ဒကာ ဒကာမ်ားျဖစ္သည္။ ေရႊဘဲဆုိင္မွာ ဘဲကင္ႏွင့္ေခါက္ဆြဲ ဘုန္းေပးခဲ့ေပမဲ့ ခ်ီးေျမာက္ပါဦးဆုိ၍ ဆြမ္းစားေက်ာင္းတြင္ ၀င္ထုိင္မိလုိက္သည္။ စားပြဲေပၚတြင္ မျမင္ရသည္မွာ ၾကာျပီျဖစ္ေသာ ျမန္မာ့ အစားအစာမ်ားပင္ျဖစ္သည္။ ဗုိက္က မေတာင္းဆုိေပမဲ့ ဆႏၵက ေတာင္းဆုိလာသျဖင့္ ဘုန္းေပးလုိက္ရေသးသည္။ လက္တေလာ ဘုန္းေပးထားသည့္ ေရႊဘဲဆုိင္မွ ဘဲကင္ႏွင့္ေခါက္ဆြဲေၾကာ္ပင္ ေပ်ာက္သြားသည္။ မ်ိဳးစုံ ရသစုံလွေသာ ျမန္မာ့ဟင္းလ်ာမ်ားက အစြမ္းထက္လွသည္။ ပင္ပန္းလာသျဖင့္ အနားယူမယ္ၾကံကာမွ ဘုန္းဘုန္း သီတဂူစတားနဲ႔ ေတြ႕ခ်င္လုိ႔ပါဆုိတဲ့ ျမည္လာတဲ့ ဖုန္းသံ၊ ဖူးေမွ်ာ္လုိတဲ့ ေရႊဧည့္သည္မ်ား တစ္ေယာက္ျပီး တစ္ေယာက္ တစ္သံျပီး တစ္သံ ေရာက္လာပါေတာ့သည္။ ဘာပဲ ေျပာေျပာ ဘုန္းဘုန္း လမ္းခရီး အဆင္ေျပပါသလား၊ ေခ်ာေမြ႔စြာ ေရာက္ပါသလား၊ ရာသီဥတုအေျပာင္း ေဒသအေျပာင္းျဖစ္၍ က်န္းမာေရး ဂရုစိုက္ပါဆုိတဲ့ သူတုိ႔ေလးေတြရဲ့ ေစတနာ ေမတၱာေတြကလည္း အနားယူတာထက္ ပုိျပီး ပင္ပန္းသမွ် ႏြမ္းသမွ်ေတြကို ေျပေပ်ာက္ေစပါတယ္။

သို႔ေသာ္ ေရာက္ေရာက္ခ်င္း အေျပးအလြား အင္တာနက္ အီးေမးလ္ေတြ စစ္ဦးမယ္ ဘာမဂၤလာစကားေလးေတြ ၾကားရမလဲေပါ့၊ ကြန္ျပဴတာ (လက္ပ္ေတာ့) ခ်က္ခ်င္း ဖြင့္ျပီး ေမာဇီလာေဘာက္ကို ေတာက္လုိက္ရာ ၾကာလုိက္တဲ့ ကြန္ပဲ။ ေပ်ာ္တာေလးေတြ ဘယ္ေရာက္ကုန္မွန္းမသိျဖစ္သြားတယ္။ ေအာ္--သူလည္း အနိစၥပါပဲလား။ ဘေလာ့ဂ္ထဲ ပုိ႕စ္ေလးေတြ တင္မယ္ၾကံတယ္၊ denied ပိတ္ထားတာနဲ႔ေတြ႕ေတာ့ စိတ္ညစ္ရျပန္။ ဘုန္းဘုန္း အင္တာနက္ သုံးရတာ အဆင္ေျပလားတဲ့ ေမးျပန္သည္၊ ျပန္ေျဖရင္လဲ ကိုယ့္ေပါင္ကုိ ကိုယ္ လွန္ေထာင္းသလုိ ျဖစ္ေတာ့မည္။ ဒိလုိပဲေလ-- အေကာင္း+အဆုိး ဒြန္တြဲေနတာပါလားလုိ႔ သေဘာတရားေလးနဲ႔ပဲ ေျဖသိမ့္လုိက္ရပါေတာ့ သတည္းး။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ။
သီတဂူစတား
၂၉-၇-၂၀၁၀

Read more »

ႏႈတ္ဆက္ျခင္း

ေက်းဇူးစကားဆုိျခင္း
ယခုဆုိရင္ သီတဂူစတားလဲ ျမန္မာျပည္ ျပန္ဖုိ႔ အခ်ိန္ ေတာ္ေတာ္ေလးကပ္လာျပီ၊ ‘‘ ျပည္ျမန္မာေရာက္ရင္ ပုိ႔စ္ေတြ တင္ဖုိ႔ မလြယ္ဘူးဘုရားတဲ့၊ ဘေလာ့ဂ္ႏွင့္ပတ္သက္တာ ျပင္ဆင္စရာရွိရင္ အဲဒီကထဲက ျပင္ခဲ့ပါတဲ့၊ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ ေမးေတာ့ ဒီမွာက ကြန္ အားက အရမ္းေႏွးတာဘုရား၊ ပုိ႔စ္မွာတင္တဲ့ ဓာတ္ပုံေတြဆုိ ေပၚေတာင္ မေပၚဘူးဘုရား’’ တဲ့ ျပည္ျမန္မာက ေဆြးေတာ္ မ်ိဳးေတာ္ေတြက ေျပာေသာ စကားေတြပါ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ သီတဂူစတား ဘေလာ့ဂ္ကို အားေပးၾကတဲ့ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမမ်ားအား အထူးေမတၱာရပ္ခံသည္မွာ- ျပည္ျမန္မာေရာက္ရင္ေတာ့ အြန္လုိင္းပရိသတ္၊ ဓမၶ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမမ်ားႏွင့္ ေ၀းကြာသြားေကာင္း သြားႏုိင္ပါသည္၊ သုိ႔ေသာ္လည္း အခြင့္သာတဲ့အခါ ပုိ႔စ္မ်ားကိုလည္း တတ္ႏုိင္သေလာက္ တင္ျဖစ္ေအာင္ တင္ေပးသြားမွာ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ဆက္လက္ ေစာင့္ျပီး အားေပးၾကမည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္မိပါသည္။
ျပည္ျမန္မာ မျပန္ခင္ သီတဂူစတား ျပည္ပပညာ သင္ၾကားစဥ္ ၂ႏွစ္အတြင္း ေက်းဇူးျပဳဖူးေသာသူမ်ားကို သီတဂူစတားဘေလာ့ဂ္၏ ၂ႏွစ္ျပည့္ အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ျဖင့္၎ ျပည္ေတာ္ျပန္ ႏုတ္ခြန္းဆက္ အေနနဲ႔ေသာ၎ ရင္မွာေပါက္ဖြား ပီတိစကားေလးမ်ား ေျပာျပလုိပါေသးသည္။

သီတဂူစတား ေမြးဖြားျခင္း
သီတဂူစတားဘေလာ့ဂ္သည္ ယခုအခါ ၁၁-လ ျပည့္သြားျပီ ျဖစ္ပါသည္။ ၁၃-၈-၂၀၀၉ ေန႔က စတင္တည္ေထာင္သည္။ သီတဂူစတားဘေလာ့ဂ္သည္လည္း နာမည္ၾကီးဘေလာ့ဂ္မ်ားလုိ အဆင့္မျမင့္ေသးေပမဲ့ အတုိင္းအတာတစ္ခုထိေတာ့ ေရာက္လာျခင္းသည္လည္း အြန္လႈိင္းစာဖတ္ပရိသတ္ရဲ့ ပီတိစကားေလးေတြေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္။ ထုိ႔ ေၾကာင့္ ၁၁ လျပည့္ အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ျဖင့္ ၀မ္းသာစကားေျပာခ်င္ပါသည္။ ဘာလက္ေဆာင္ျဖင့္ ေက်းဇူးတုန္႔ျပန္ရမလဲ စဥ္းစားမိေတာ့ ကိုယ့္မွာက ရင္ဘတ္ထဲက ရင္တြင္းျဖစ္ ပီတိစကားမ်ားသာ ရွိေနပါသည္။ သီတဂူစတား ျပည္ပ ပညာသင္ၾကားေနစဥ္ ၂ ႏွစ္တာ အေတာအတြင္း ကိန္းေအာင္းေနေသာ ေက်းဇူးစကားမ်ားျဖစ္သည္။ ထုိပီတိစကားမ်ားကို အပုိင္း ၃ ပုိင္းခြဲရပါမည္၊ ဘေလာ့ဂ္တစ္ခု ျပီးေျမာက္ ေအာင္ျမင္ေအာင္၊ ဘေလာ့ဂ္ အကယ္ဒမီဆု ရသြားတဲ့အထိ ကူညီသူမ်ားႏွင့္ တျပိဳင္တည္းမွာပဲ သီတဂူစတား ျပည္ပပညာေရးအတြက္ အကူအညီေပးခဲ့ၾကေသာ ေက်းဇူးရွင္မ်ားကို ရင္တြင္းစကားမ်ားျဖင့္ ေက်းဇူးဆပ္လုိပါသည္။

သီတဂူစတား ဘေလာ့ဂ္
သီတဂူစတား ဘေလာ့ဂ္ႏွင့္ပတ္သက္ျပီး--
၁။ ေရွးဦးစြာ လာေရာက္ လည္ပတ္ျပီး ေဆြးေႏြးၾကသူမ်ား၊ ေႏြးေထြးစြာ အၾကံအဥာဏ္ေပးၾကသူမ်ား၊ ပုိ႔စ္မ်ား တင္ျဖစ္ေအာင္ အားေပးစကားေပးၾကသူမ်ားႏွင့္ ဘေလာ့ဂါ ညီအကို ေမာင္ႏွမမ်ားအား အထူးေက်းဇူးတင္ပါသည္။
၂။ သီတဂူစတားဘေလာ့ဂ္ကို ေရွးဦးစြာ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ျဖစ္ေအာင္ အၾကံအဥာဏ္မ်ား ေပးေသာ သီတဂူ အရွင္ေဒ၀ိႏၵာဘိ၀ံသ (ဓမၼေ၀ဒဂူဆရာေတာ္)။
၃။ သီတဂူစတာအား ဘေလာ့ဂ္ပညာမ်ားႏွင့္ ပတ္ကသက္ျပီး လမ္းညြန္ေပးေသာ ညခင္းရဲ့လမင္း။
၄။ ဒုတိယအၾကိမ္ေျမာက္ သီတဂူစတားနက္ ဒိုမိန္းအလွဴရွင္ အေမရိကမွ ဒကာ ဦးကိုကို။
၅။ သီတဂူစတား ပုိ႔စ္ (စာ) မ်ားကို ျပင္ဆင္ေပးေသာ ေက်ာင္းအမ မပန္းစပယ္ (လွဆန္းယဥ္)။
၆။ သီတဂူစတားဘေလာ့ဂ္၏ ေခါင္းစဥ္ျပင္စဥ္ေပးေသာ ေမေမ့လျပည့္၀န္းေလး တုိ႔အား အထူး ေက်းဇူးတင္ပါသည္။ ႏွမ္းတစ္လုံးတည္းႏွင့္ ဆီမျဖစ္သလုိ အထက္ေဖာ္ျပပါ ပုဂၢဳိလ္မ်ား မပါ၀င္ခဲ့ပါက သီတဂူစတားဘေလာ့ဂ္တစ္ခု အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖုိ႔ရန္ႏွင့္ အြန္လိုင္းေပၚမွာ ရပ္တည္ႏုိင္ဖုိ႔ရန္ မလြယ္ကူလွေပ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ သူတုိ႔တေတြအားလုံးသည္ သီတဂူစတားဘေလာ့ဂ္အတြက္ ေက်းဇူးတင္ထုိက္သူဟူ၍ မွတ္တမ္းတင္ပါသည္။ ဒါ့အျပင္ သီတဂူစတားအတြက္ အထူးေက်းဇူးထုိက္ေသာ သူမ်ား က်န္ရွိပါေသးသည္။ သူတုိ႔ကေတာ့ ျပည္ပညာေရးအတြက္ အေထာက္အပံ့ေပးသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။

သီတဂူစတား၏ ျပည္ပ ပညာေရး
သီတဂူစတားသည္ အိႏၵိယႏုိင္ငံ၊ မဟာရ႒ျပည္နယ္၊ ပူေနးျမိဳ႕၊ ပူေနးတကၠသိုလ္၊ ဖိလုိဆုိဖီ (Department of Philosophy) ဌာနတြင္ M.A တန္း တက္ေရာက္ပညာသင္ၾကားျပီးျဖစ္ပါသည္။ ထုိ M.A (two years course) အတြက္ သီတဂူစတားအား ေထာက္ပံ့သူမ်ားမွာ- သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီးျဖစ္ပါသည္၊ ဆရာေတာ္ၾကီးသည္ သီတဂူစတား၏ ပညာေရးအတြက္ လုိသေလာက္ေထာက္ပံ့သည္၊ ဆရာေတာ္ၾကီးသည္ ပညာေရးႏွင့္ပတ္သက္ျပီး ရုပ္၀တၳဳပုိင္းဆုိင္ရာ (material things) သာမက စိတ္ဓာတ္ဖြံ႕ျဖိဳးေရး (mental progress) ေတြပါ ေပးေနသျဖင့္ သီတဂူစတားသည္ ယခုလုိ ရပ္တည္ႏိုင္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ဆရာေတာ္ၾကီးသည္ သီတဂူစတား၏ စံျပျဖစ္သလုိ ဖခင္ဟူ၍လည္းဆုိႏုိ္င္ပါသည္၊ တပည့္မ်ားစြာကို သားသမီးသဖြယ္ ေက်ာသား ရင္သားမခြဲ၊ အျဖဴအမဲ မခြဲျခားဘဲ ေထာက္ပံ့သည္။

ဒါ့ျပင္ ေဒၚလာ ၁၀၀ ၀န္းက်င္ သို႔မဟုတ္ ၂၀၀ လွဴဒါန္းခဲ့ေသာ အလွဴရွင္မ်ားမွာ- သီတဂူစတား၏ ဆရာျဖစ္သူ ေဒါက္တာအရွင္စႏၵာသိရီ၊ သူငယ္ခ်င္းမ်ားျဖစ္ၾကေသာ အရွင္ေဒ၀ိႏၵာဘိ၀ံသ M.A (Buddhist Philosophy)၊ အရွင္ ေတဇိႏၵ M.A (Philosophy)၊ အရွင္ပညိႏၵ M.A (English)၊ အရွင္ဓမၼာေလာက (M.A ကထိက-နပသ ရန္ကုန္)ႏွင့္ ကာတာႏုိင္ငံမွာ အလုပ္လုပ္ေနေသာ ေမာင္ေအာင္ေက်ာ္တုိးတုိ႔ျဖစ္ၾကသည္။ ေမာင္ေအာင္ေက်ာ္တုိးသည္ အြန္လုိင္းမွ မိတ္ေဆြဒကာေလးျဖစ္သည္၊ အျပင္မွာ လူခ်င္း မစုံဘူးေပမဲ့ အရမ္းရင္းႏွီးသူျဖစ္သည္။ ထုိ႔ျပင္ ရပ္ရြာမွ ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္မ်ားကလည္း ပံ့ပုိးလုိက္ၾကေသးသည္။ ထုိအတြက္ ၁၁ လျပည့္အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ မွတ္တမ္းတင္ပါသည္။

အစားအစာ အလွဴ႔ရွင္
ပညာေရးအျပင္ ေက်းဇူးတင္ထုိက္ေသာ အစားအစာအတြက္ အလွဴရွင္မ်ားလည္း ရွိပါေသးသည္။ သီတဂူစတားတုိ႔ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ား ပူေနးတကၠသိုလ္ ေက်ာင္းတက္စဥ္ ဆန္၊ ဆီ၊ သၾကား၊ ပဲ စသည့္ခ်က္စရာမ်ားကို ရံဖန္ရံခါ လာလွဴေလ့ရွိသည့္ အိႏၵိယလူမ်ိဳး ဒကာ ဦးေဒးတို႔မိသားစုသည္ ျမတ္ဗုဒၶလက္ေတာ္က တိတၳိဆရာၾကီး ၆ ေယာက္ထဲက မဟာ၀ီရ ဂ်ိန္းဆရာၾကီး၏ တပည့္သာ၀ကမ်ားျဖစ္ၾကသည္။ သူတုိ႔မိသားစုသည္ ရဟန္းေတာ္မ်ားအား အိမ္သုိ႔ပင့္ဖိတ္ကာ အစားအစာမ်ား ကပ္ေလ့ရွိသည္၊ ဘာသာေရးဆုိင္ရာမ်ားေဆြးေႏြး ေမးျမန္းေလ့ရွိသည္။ ဂ်ိန္းဘာသာသည္ ကံ ကံ၏အက်ိဳးကို ယုံၾကည္သည္၊ ကုသိုလ္ အကုသိုလ္ကံအေၾကာင္းကို စိတ္၀င္စားသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ထုိမိသားစုသည္ ရဟန္းေတာ္မ်ားႏွင့္ ရင္းႏွီးသည္၊ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ားကို ၾကည္ညိဳသည္။ ထုိ႔ေနာက္ ၂ ႏွစ္တာ အေတာအတြင္း စားပြဲ၀ုိင္းေလးအတြက္ အလွည့္က် ခ်က္ျပဳတ္ၾကေသာ သီတင္းသုံးေဖာ္ မိတ္ေဆြမ်ား၊ စားအတူ သြားအတူ လာအတူ၊ ကိုယ္တူ စိတ္တူ အတူ ေနခဲ့ဖူးၾကေသာ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြ အေပါင္းႏွင့္ မၾကာမၾကာ ရဟန္းေတာ္မ်ားကို မိမိအိမ္သုိ႔ပင့္၍၎ လူကိုယ္တုိင္ အေဆာင္သုိ႔လာ၍၎ ျမန္မာျပည္မွ ပါလာေသာ ခ်ဥ္ေပါင္ေၾကာ္၊ ငါးပိေၾကာ္ ငါးေျခာက္ေၾကာ္ စေသာ အစားအစာမ်ားလွဴေလ့ရွိျခင္းႏွင့္ အခါအားေလွ်ာ္စြာ န၀ကမၼ (ရူပီး) မ်ား လွဴေလ့ရွိေသာ ျမန္မာ့ေလယာဥ္မွဴးေလး ဒကာ ကိုေအာင္သန္းတုိ႔မိသားစုအား ၎ အထူးေက်းဇူးတင္ရွိပါေၾကာင္း သီတဂူစတားဘေလာ့ဂ္ ၁၁- လ ျပည့္ အျဖစ္ မွတ္တမ္းတင္လုိက္ပါသည္။

အားလုံးကို ေက်းဇူးတင္စကားျပာၾကားရင္း ျပည္ျမန္မာျပန္ အျဖစ္ ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါသည္။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ။
သီတဂူစတား
၁၈-၇-၂၀၁၀

Read more »