ျမန္မာ့သာသနာ အေနာက္သုိ႔ထြန္းျခင္း

သီတဂူႏွင့္အေမရိက
ယေန႕ေခတ္ ျမန္မာ့သာသနာသည္လည္း တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ အေနာက္ဆီသုိ႔ ေရြ႕လ်ားလာသည္ ေျပာမလား၊ ျပန္႔ပြားလာသည္ေျပာမလား၊ ဘယ္လုိပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေသခ်ာတာကေတာ့ ျမန္မာ့သာသနာ အေနာက္ဆီသုိ႔ ေရာက္လာတာေတာ့ အမွန္ျဖစ္သည္။

ေဆာက္လုပ္ဆဲ 80’X80’X54’ ဥာဏ္ေတာ္ ပမာဏရွိ ေရႊစည္းခုံေစတီေတာ္ၾကီးႏွင့္တြဲလ်က္ ဓမၼသဘာ ပုံစံငယ္

သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီးသည္ သီတဂူသာသနာ့ျပဳအဖြဲ႕မ်ားပါ၀င္ေစလွ်က္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုတြင္ သီတဂူဗုဒၶ၀ိဟာရ ေက်ာင္းတုိက္ၾကီးႏွင့္ ေထရ၀ါဒဓမၼအသင္း (Theravada Dhamma Society America) (အေမရိကန္)တုိ႔ကို ၁၉၉၆ခုႏွစ္မွစတင္ တည္ေထာင္လာခဲ့ရာ အလြန္ေအာင္ျမင္လွ်က္ရွိသည္။ ယခုအခါ ထုိႏုိင္ငံ ထုိျပည္နယ္ရွိ ျမန္မာျပည္ဖြားတုိင္းရင္းသားမ်ားေရာ ဗုဒၶဘာသာကိုစိတ္၀င္စားသူအားလုံးအတြက္ပါ ဗုဒၶတရားေတာ္မ်ားကို စနစ္တက်ေလ့လာခြင့္ရျခင္း၊ စနစ္တက် အားထုတ္ႏိုင္ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ႏုိင္မည္ ျဖစ္ပါသည္။ ျမန္မာျပည္ဗုဒၶတရားေတာ္မ်ားကို ကမၻာ့အင္အားအၾကီးဆုံး အေနာက္ႏုိင္ငံသုိ႔ေရာက္ေအာင္ ပုိ႔ေဆာင္ႏုိင္ၾကသည္မွာ ထုိႏုိင္ငံရွိ ျပည္သူမ်ား၊ ျမန္မာ့တုိင္းရင္းသားမ်ားႏွင့္ ျမန္မာျပည္ရွိ အလွဴရွင္မ်ားပင္ျဖစ္ပါသည္။

သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီး ျမန္မာ့ဗိသုကာပညာရွင္ တမၸ၀တီ ဦး၀င္ေမာင္ႏွင့္အဖြဲ႕အား ညႊန္ၾကားေနစဥ္

အေမရိကရွိအလွဴရွင္မ်ား၊ အျခားႏိုင္ငံမ်ားရွိ အလွဴရွင္မ်ားႏွင့္ ျမန္မာျပည္ရွိအလွဴရွင္မ်ား၏ ေကာင္းမႈေၾကာင့္ သီတဂူဗုဒၶ၀ိဟာရေက်ာင္းတုိက္ၾကီး အေမရိကတြင္ ေပၚေပါက္လာသည္ ျဖစ္ပါသည္။ ယခုအခါ ထုိသီတဂူဗုဒၶ၀ိဟာရေက်ာင္းတုိက္သည္ ေရႊစည္ခုံေစတီေတာ္ၾကီးႏွင့္ ေယာဂီသူေတာ္စင္မ်ား ခ်မ္းသာစြာ ကမၼ႒ာန္းတရားေတာ္မ်ား အားထုတ္ႏုိင္ျခင္းႏွင့္ ျမတ္ဗုဒၶ၏ဓမၼမ်ားကို ပုိ႔ခ်ျခင္း သင္ယူေလ့လာျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ႏုိင္ရန္ ဓမၼသဘာအေဆာင္ၾကီးႏွင့္ သီလ,သမာဓိ, ပညာ, သစၥာယ ေမတၱာ, ဗလ, သတိပ႒ာန္ စေသာ နာမည္မ်ားႏွင့္ ဆြမ္းစားေက်ာင္းေဆာင္တုိ႔ျဖင့္ အေဆာင္ေပါင္း ၃၇ ေဆာင္တုိ႔ျဖင့္ တံဆာဆင္ထားေသာ ေက်ာင္းတုိက္ၾကီးျဖစ္သည္။ ယခုအခါ တခ်ိဳ႕လဲ ေဆာက္လုပ္ျပီးျဖစ္သလုိ ေဆာက္လုပ္ဆဲေက်ာင္းမ်ားစြာလဲ က်န္ပါေသးသည္။

ေဆာက္လုပ္ျပီး ကမၼ႒ာန္းေက်ာင္းေဆာင္မ်ား

ေရႊစည္းခုံေစတီေတာ္
အေမရိကန္ႏုိင္ငံ သီတဂူဗုဒၶ၀ိဟာရေက်ာင္းတုိက္အတြင္း ျမန္မာမႈျမန္မာ့ဟန္မ်ားျဖင့္ (80’X80’X54’) ဥာဏ္ေတာ္ ပမာဏရွိ ေရႊစည္းခုံေစတီေတာ္ၾကီးကို TDSA Group (Theravada Dhamma Society America) က အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၆၀,၀၀၀၀ (ေျခာက္သိန္း) အကုန္ခံျပီး ပူေဇာ္ေနလွ်က္ရွိသည္။ ထုိေစတီေတာ္ၾကီးကို ၂၀၁၂ ဇန္န၀ါရီ ၁၅ ရက္ေန႕ လုံး၀ အျပီး ခန္႔မွန္းထားသည္။

ေစတီေတာ္ၾကီးေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းခြင္မွ သီတဂူမန္ေနဂ်ာ ဦးစုိး၀င္း

ေဆာက္လုပ္ျပီး၊ဆဲ ေက်ာင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ အလွဴရွင္မ်ား
၁။ သီလ ကမၼ႒ာန္းေက်ာင္းေဆာင္ (12’X12’) အတြက္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၆၀၀၀ ေဒၚစႏၵပဘာက လူဒါန္း ေဆာက္လုပ္ျပီးျဖစ္သည္။
၂။ သမာဓိ ကမၼ႒ာန္းေက်ာင္းေဆာင္ (12’X12’) အတြက္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၆၀၀၀ U David က လူဒါန္း ေဆာက္လုပ္ျပီးျဖစ္သည္။
၃။ ပညာ ကမၼ႒ာန္းေက်ာင္းေဆာင္ (12’X12’) အတြက္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၆၀၀၀ ေဒါက္တာ၀င္းျမင့္က လူဒါန္း ေဆာက္လုပ္ျပီးျဖစ္သည္။
၄။ သစၥာ ကမၼ႒ာန္းေက်ာင္းေဆာင္ (12’X12’) အတြက္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၆၀၀၀ အရွင္သစၥ၀ံသ က လူဒါန္း ေဆာက္လုပ္ျပီးျဖစ္သည္။
၅။ ေမတၱာ ကမၼ႒ာန္းေက်ာင္းေဆာင္ (12’X12’) အတြက္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၆၀၀၀ ေဒါက္တာေအာင္ခုိင္ က လူဒါန္း ေဆာက္လုပ္ျပီးျဖစ္သည္။
၆။ ကရုဏာ ကမၼ႒ာန္းေက်ာင္းေဆာင္ (12’X12’) အတြက္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၆၀၀၀ TDSA Group က လူဒါန္းေဆာက္လုပ္ျပီးျဖစ္သည္။
၇။ ဗလ ကမၼ႒ာန္းေက်ာင္းေဆာင္ (12’X12’) အတြက္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၆၀၀၀ ဦးေမာင္လွ က လူဒါန္း ေဆာက္လုပ္ျပီးျဖစ္သည္။
၈။ မုဒိတာ ကမၼ႒ာန္းေက်ာင္းေဆာင္ (12’X12’) အတြက္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၆၀၀၀ ဦးတင္ေမာင္၀င္း က လူဒါန္း ေဆာက္လုပ္ျပီးျဖစ္သည္။
၉။ ဥေပကၡာ ကမၼ႒ာန္းေက်ာင္းေဆာင္ (12’X12’) အတြက္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၆၀၀၀ ဦးခင္ေမာင္သိန္း က လူဒါန္း ေဆာက္လုပ္ျပီးျဖစ္သည္။
၁၀။ ဒါန ကမၼ႒ာန္းေက်ာင္းေဆာင္ (12’X12’) အတြက္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၆၀၀၀ ဦးဣႏၵက က လူဒါန္း ေဆာက္လုပ္ျပီးျဖစ္သည္။
၁၁။ ေခမာ ကမၼ႒ာန္းေက်ာင္းေဆာင္ (12’X12’) အတြက္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၆၀၀၀ TDSA Group က လူဒါန္း ေဆာက္လုပ္ျပီးျဖစ္သည္။
၁၂။ ဣျႏၵိယ ကမၼ႒ာန္းေက်ာင္းေဆာင္ (12’X12’) အတြက္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၆၀၀၀ ဦးေမာင္လွ က လူဒါန္း ေဆာက္လုပ္ျပီးျဖစ္သည္။
၁၃။ ေဗာဇၥ်ဂၤ ကမၼ႒ာန္းေက်ာင္းေဆာင္ (12’X12’) အတြက္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၆၀၀၀ ေဒါက္တာေစာေနာင္ က လူဒါန္း ေဆာက္လုပ္ျပီးျဖစ္သည္။
၁၄။ မဂၢဂၤ ကမၼ႒ာန္းေက်ာင္းေဆာင္ (12’X12’) အတြက္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၆၀၀၀ ဦးထီးညိဳ က လူဒါန္း ေဆာက္လုပ္ျပီးျဖစ္သည္။
၁၅။ သတိပ႒ာန ကမၼ႒ာန္းေက်ာင္းေဆာင္ (16’X12’) ႏွင့္ Restroom အတြက္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁,၈၀၀၀ မႏၱေလး သီတဂူကမၻာ့ဗုဒၶတကၠသုိလ္ ေက်ာင္းအမၾကီး ေဒၚညြန္႔ညႊန္႔ေအး က လူဒါန္းေဆာက္လုပ္ျပီးျဖစ္သည္။
၁၆။ သမၼပၸဓာန ကမၼ႒ာန္းေက်ာင္းေဆာင္ (16’X12’) ႏွင့္ Restroom အတြက္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁,၈၀၀၀ ဦးေက်ာ္ေ၀ က လူဒါန္းေဆာက္လုပ္ျပီးျဖစ္သည္။
၁၇။ Reception (ျပန္ၾကားေရး) ေဆာင္ (32’X24’) အတြက္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၆,၀၀၀၀ TDSA Group က လူဒါန္းေဆာက္လုပ္ျပီးျဖစ္သည္။
၁၈။ Water House ေဆာင္ (16’X8’) အတြက္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၃၀၀၀ TDSA Group က လူဒါန္းေဆာက္လုပ္ျပီးျဖစ္သည္။
၁၉။ Small Storage ေဆာင္ (8’X8’) အတြက္ TDSA Group က လူဒါန္းေဆာက္လုပ္ျပီးျဖစ္သည္။
၂၀။ Big Storage ေဆာင္ (16’X8’) အတြက္ TDSA Group က လူဒါန္းေဆာက္လုပ္ျပီးျဖစ္သည္။
၂၁။ Mobile Home 1 ေဆာင္ (48’X13’) အတြက္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁,၅၀၀၀ Japan (Myanmar Group) က လူဒါန္းေဆာက္လုပ္ျပီးျဖစ္သည္။
၂၂။ Mobile Home II ေဆာင္ (75’X13’) အတြက္ TDSA Group က လူဒါန္းေဆာက္လုပ္ျပီးျဖစ္သည္။
၂၃။ Deck ေဆာင္ (55’X50’) အတြက္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁,၀၀၀၀ TDSA Group က လူဒါန္းေဆာက္လုပ္ျပီးျဖစ္သည္။
၂၄။ Public Restoroom ေဆာင္ (40’X24’) အတြက္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၉,၀၀၀၀ TDSA Group က လူဒါန္းေဆာက္လုပ္ျပီးျဖစ္သည္။
၂၅။ သႏၱိပထ Restroom ေဆာင္ (37’X27’) အတြက္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၄,၀၀၀၀ မႏၱေလး သီတဂူကမၻာ့ဗုဒၶတကၠသိုလ္ ေက်ာင္းအမၾကီး ေဒၚညြန္႔ညြန္႔ေအး က လူဒါန္းျပီး ေဆာက္လုပ္ဆဲျဖစ္သည္။
၂၆။ စာၾကည့္တုိက္ Library ေဆာင္ (32’X32’) အတြက္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၃,၀၀၀၀ ေဒါက္တာခင္ေမာင္ေဇာ္ က လူဒါန္းျပီး ေဆာက္လုပ္ဆဲျဖစ္သည္။
၂၇။ Work Shop ေဆာင္ (32’X24’) အတြက္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁,၀၀၀၀ TDSA Group က လူဒါန္းျပီး ေဆာက္လုပ္ဆဲျဖစ္သည္။
၂၈။ ေနကၡမၼ ကမၼ႒ာန္းေဆာင္ (12’X10’) အတြက္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၆၀၀၀ သီတဂူဦးသန္းလြင္ က လူဒါန္းျပီး ေဆာက္လုပ္ဆဲျဖစ္သည္။
၂၉။ ၀ီရိယ ကမၼ႒ာန္းေဆာင္ (12’X10’) အတြက္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၆၀၀၀ ဦးေမာင္လွ က လူဒါန္းျပီး ေဆာက္လုပ္ဆဲျဖစ္သည္။
၃၀။ ဣဒၶိပါဒ ကမၼ႒ာန္းေဆာင္ႏွင့္ Restroom(25’X25’) အတြက္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၂,၀၀၀၀ ဦးထြန္းစိန္ က လူဒါန္းျပီး ေဆာက္လုပ္ဆဲျဖစ္သည္။
၃၁။ ခႏၱီ ကမၼ႒ာန္းေဆာင္ (16’X12’) အတြက္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁,၀၀၀၀ သီတဂူဦးခင္ေမာင္၀င္း က လူဒါန္းျပီး ေဆာက္လုပ္ဆဲျဖစ္သည္။
၃၂။ အဓိ႒ာန ကမၼ႒ာန္းေဆာင္ (16’X12’) အတြက္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁,၀၀၀၀ သီတဂူေဒါက္တာျမတ္သူ က လူဒါန္းျပီး ေဆာက္လုပ္ဆဲျဖစ္သည္။
၃၃။ ၃၄။ ၃၅။ ၃၆။ ကမၼ႒ာန္းေဆာင္ (30’X16’) Restroom အပါ၀င္ ၄ေဆာင္ အသီးအသီးအတြက္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၂,၀၀၀၀ စီကို ဦးေက်ာ္ေ၀ က လူဒါန္းျပီး ေဆာက္လုပ္ဆဲျဖစ္သည္။
၃၇။ ဓမၼသဘာ ခမ္းမေဆာင္ၾကီး (60’X30’) အတြက္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁၀,၀၀၀၀ TDSA Group က လူဒါန္းျပီး ေဆာက္လုပ္ဆဲျဖစ္သည္။

ဓာတ္ပုံႏွင့္သတင္းအခ်က္အလက္မ်ားကို သီတဂူဗုဒၶ၀ိဟာရ (အေမရိက)ရွိ ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာအရွင္အရိယဓမၼ၏ အီးေမးလ္ႏွင့္ ကိုခြန္သီရိ အေမရိကတုိ႔ထံမွ ရရွိပါသည္။


ဆက္သြယ္ႏုိင္ရန္--
Sitagu Buddhist Vihara
TDSA
9001 Honeycomb Dr
Austin, TX 78737
Telefax: (512) 301-3968
http://www.sitagu.org/

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ
သီတဂူစတား
၁၃-၁၀-၂၀၁၁

Read more »

သီတင္းကြ်တ္ဆုေတာင္း

သီတင္းကြ်တ္ဆုေတာင္း

သီတင္းကြ်တ္ျခင္းဆုိသည္မွာ ၀ါးတြင္းသုံးလအတြင္း ဘယ္မွမသြားရဘဲ တစ္ေနရာတည္းမွာ သီတင္းသုံး (တည္ရွိ) ေနရျခင္းတည္းဟုေသာ အေႏွာင္ဖြဲ႔မွ လြတ္ျခင္း ကြ်တ္ (freedom) ျခင္းျဖစ္သည္။ ထုိေန႔မွာပဲ မိမိတုိ႔သႏၱာန္မွာ ကိန္း၀ပ္ (သီတင္းသုံး) ေနေသာ ကိေလသာတုိ႔သည္ လြတ္သြားသည္၊ ကြ်တ္သြားသည္တုိ႔ကုိ အေၾကာင္းျပဳ၍ ရဟန္းေတာ္မ်ား ဘုရားဖူးထြက္ၾကသည္။ မိမိတုိ႔ ႏွစ္သက္ရာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး သြားႏုိင္ၾကသည္။

အားလုံးေသာ တရားခ်စ္ခင္ သူေတာ္စင္အေပါင္းတုိ႔လည္းပဲ ကိုယ္တြင္းကိုယ္ပမွာ ကိန္း (သီတင္းသုံး) တည္ရွိေနေသာ ကိေလသာ အတြင္းရန္ႏွင့္ အနိ႒အာရုံဟုေသာ အျပင္ပရန္တုိ႔ကုိ လြတ္ေစသတည္း၊ ကြ်တ္ေစသတည္း။ အေႏွာင္ဖြဲ႕မွန္သမွ် အားလုံးမွလဲ ကြ်တ္လြတ္ျပီး မိမိတုိ႔ေပ်ာ္ရာ ေနရာအသီးအသီးသုိ႔ လြတ္လြတ္ လပ္လပ္ က်န္းက်န္းမာမာ ေရာက္ပါေစေၾကာင္း ဆုေတာင္းေမတၱာ ပုိ႔သပါသည္။

သီတဂူစတား
(သီတင္းကြ်တ္လျပည့္ေန႔)
၁၂-၁၀-၂၀၁၁

Read more »

ဓမၼဂီရိသုိ႔ ခရီး အပုိင္း (၃)

စာမိတ္ဆက္
တရားရွိရာေတာေတာင္တန္း(ဓမၼဂီရိ)မ်ားကို အမွတ္တရ သြားေရာက္ေလ့လာရာတြင္ ဒီတစ္ပတ္ေတာ့ အဂ်င္တာ (Ajanta)ႏွင့္အလုိရာ (Ellora) ခရီး မွတ္တမ္းအေၾကာင္းကို တင္ျပမွာျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ေန႔က ကေလးမေလးတစ္ေယာက္က ေမးတယ္ ‘‘ဘုန္းဘုန္းကလဲ ေက်ာင္းေဟာင္းေတြ ဂူေဟာင္းေတြပဲ သြားလည္ေနတယ္’’တဲ့။ သူေျပာတာလဲ မွန္ေတာ့မွန္ေနသားပဲ။ ဟုတ္ေနတာပဲေလ အေဟာင္းေတြကိုပဲ သြားေရာက္ ေလ့လာေနတာ။ ေျပာျပလုိက္ပါတယ္ ‘‘ဘုန္းၾကီးပဲေလဟာ၊ ေလွာ္ကားဥယ်ာဥ္ အင္ယားကန္တုိ႔လုိေနရာေတြမွာ သြားေလ့လာလုိ႔ ဘယ္သင့္မလဲ၊ ေရွးႏွစ္မ်ားစြာက ကိုယ္နဲ႔ ဘ၀တူေတြ ဘယ္လုိ ဘယ္ပုံ ေနခဲ့ၾကသလဲဆုိတာရယ္၊ သူတုိ႔တေတြ သာသနာကို ဘယ္ေလာက္အထိ အလုပ္ လုပ္ႏုိင္ခဲ့ၾကသလဲဆုိတာရယ္၊ ျပီးေတာ့ ေရွးက လူေနမႈစနစ္ေတြကို သြားေလ့လာရတာေပါ့ဟ’’လုိ႔။ ေအာ္-ဟုတ္မွာပဲ ေရွးေဟာင္းအႏုပညာကုိ မခံစားတတ္ေသးေတာ့၊ ကိုယ္လဲ ခံစားတတ္ေသးတာေတာ့ မဟုတ္ေပမဲ့ တန္ဖုိးေတာ့ ထားတတ္လာတယ္။ တကယ္ေတာ့ ထုိေက်ာင္းေဟာင္း ဂူေဟာင္း ပန္းခ်ီ ပန္းပုစတဲ့ အႏုပညာေတြက အဲဒီေခတ္က လူေနမႈဘ၀ကို ေျပာျပေနသည္၊ ထုိေခတ္ရွိခ့ဲလုိ႔လဲ ယေန႔ေခတ္ဆုိတာရွိလာရသည္။

အသြားခရီးလမ္းခုလပ္မွာ ေန႔ဆြမ္းစားသည္ စားေသာက္ဆုိင္

စာေရးသူက ခရီးစဥ္အတြက္ စပြန္ဆာေပးသူ ဒကာၾကီးဦးေက်ာ္ေဆြ ေကာင္းမႈျဖင့္ ေရွးႏွစ္မ်ားစြာက ဗုဒၶသာသနာ့မွတ္တုိင္မ်ားကို ေလ့လာခြင့္ရခဲ့သည္။ ေရွးႏွစ္ေထာင္ခ်ီက လူေနမႈဘ၀ကို ေျပာျပေနေသာ ေရွးေဟာင္း အႏုပညာမ်ားကိုေလ့လာခြင့္ရသည္။ စာေရးသူသြားသမွ် ျမင္ေတြ႔လာသမွ် မွတ္လာသမွ် အေတြ႔ၾကံဳမ်ားကို ထုိေဒသသုိ႔ မေရာက္ဖူးေသးသူမ်ားအတြက္ ဗဟုသုတျဖစ္ဖုိ႔ေရာ စာေရးသူအတြက္ မွတ္တမ္းက်န္ဖုိ႔ပါ ဤခရီးသြားမွတ္တမ္းကို တင္ျပလုိက္ရျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ျမင္းခြာသဏၭာန္ရွိ ဂူတန္း ဆုိင္းဘုတ္

အဂ်င္တာႏွင့္အလုိရာသုိ႔ လမ္းခရီး
အဂ်င္တာလုိ႔ေျပာလုိက္ရင္ အလုိရာပါ တြဲျပီး ‘‘အဂ်င္တာအလုိရာ’’ဟု ေခၚေလ့ရွိၾကသည္၊ တကယ္ေတာ့ အဂ်င္တာႏွင့္အလုိရာက ကီလုိမီတာ ၁၀၄ ၀န္းက်င္ေလာက္ ေ၀းသည္၊ ကားျဖင့္ ၂ နာရီေလာက္ေမာင္းရသည္၊ လမ္းခရီးလဲၾကမ္းသည္၊ ၾကမ္းတယ္ဆုိေပမဲ့ ေရႊျပည္ၾကီးက လမ္းေတြထက္ေတာ့ သာေသးသည္။ ဘုံေဘျမိဳ႕ စာေရးသူတုိ႔ ေနတဲ့ အေဆာင္ကေန (7-10-2011, Friday)မနက္ ၇-၃၀ ေလာက္က စထြက္လာရာ ညေန ၅ နာရီ ထုိးမွ အလုိရာ (Ellora) လုိဏ္ဂူမ်ားသုိ႔ ေရာက္သည္။ အဂ်င္တာအလုိရာသည္ ၾသရန္ဂဘက္ (Aurangbad) ျမိဳ႕တြင္တည္ရွိသည္၊ မဟာရ႒ျပည္နယ္အတြင္းမွာပဲ ရွိသည္။ ဘုံေဘျမိဳ႕မွ ကီလုိမီတာ ၄၅၀ ေက်ာ္ အေ၀းရွိသည္။ စာအုပ္ေတြထဲမွာႏွင့္ အင္တာနက္မွာ ျပဆုိထားသည္ ကီလုိမီတာ တြက္ခ်က္ထားတာေတြ တစ္ခုႏွင့္တစ္ခု မတူညီၾကဘဲ မတိက်ျဖစ္ေနသည္၊ ဒကာၾကီးဦးေက်ာ္ေဆြက စာေရးသူတုိ႔သြားသည့္ ကားမွာ ျပဆုိထားသည့္ ကားသြားႏႈံး ကီလုိမီတာနဲ႕တြက္ၾကည့္လာသျဖင့္ တိက်ေသာ ကီလုိမီတာမွာ ၅၁၆ ရွိသည္။
မွတ္ခ်က္။ ကီလုိမီတာမွာ ၅၁၆သည္ ပူေနးဘက္ကေနသြားသည့္လမ္းျဖစ္သည္၊ အျပန္မွာေတာ့ နာဆစ္ခ္ (Nasik) ျမိဳ႕ကို ျဖတ္လာရသည့္ လမ္းတစ္ဖတ္ကေန ျပန္လာေသာအခါ ကီလုိမီတာ ၄၅၁ ရွိသည္။

အိႏၵိယျပည္ၾကီး၏ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရးမွာ အလြန္ေကာင္းမြန္ပါသည္၊ အေ၀းေျပးလမ္း (High way) ႏွစ္မ်ိဳးရွိသည္၊ ၄-လမ္းသြား Local High way ႏွင့္ ၆-လမ္းသြား National High way ဟူသတည္း၊ ကြန္ကရစ္လမ္း၊ ကတၱရာလမ္း ႏွစ္မ်ိဳးလုံးရွိသည္၊ လမ္းခရီးတစ္ေလာက္လုံး ဘုံေဘ-ပူေနး လမ္းခြဲကေနသြားသည့္လမ္းသည္ အလြန္ေကာင္းမြန္သည္။ အလုိရာကေန အဂ်င္တာ သြားသည့္ ကီလုိမီတာ ၁၀၀ ၀န္းက်င္မွ်ရွိခရီးသည္သာ လမ္းအနဲငယ္ၾကမ္းသည္။ စာေရးသူလဲ လမ္းခရီးတေလွ်ာက္ အေ၀းေျပးလမ္းေတြ ၾကည့္ရင္း စိတ္ကူးမိသည္၊ ကိုယ့္ျပည္ၾကီးလဲ ဒီလုိလမ္းေတြ မ်ားမ်ားစားစား ရွိလာလွ်င္ဆုိတဲ့ အေတြးက ၀င္လာသည္။ ဒီေလာက္ လူဦးေရမ်ားျပားျပီး လူေနမႈစနစ္အနိမ့္အျမင့္ မ်ားလွ သည့္ ႏုိင္ငံလုိမွာေတာင္ ဒီေလာက္ လမ္းေကာင္းသည့္ အေ၀းေျပလမ္းေတြ အေျမာက္အျမားရွိေနရင္-- ဆုိတဲ့ အေတြးေတြ တစ္ခုျပီးတစ္ခု စိတ္ကူးယဥ္မိသည္။ ေတာရြာဘက္က ျဖတ္သြားရတဲ့ ေတာလမ္းေတြမွာေတာ့ လမ္းသိပ္မေကာင္းေပမဲ့ ထုိလမ္းသည္ပင္ ကုိယ့္ျပည္ၾကီးထက္ေတာ့ သာေနေသးသည္။

စာေရးသူတုိ႔အဖြဲ႕အား ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္သည့္ ဒကာ ဦးေက်ာ္ေဆြႏွင့္အမွတ္တရ

စာေရးသူတုိ႔ ၄ပါးႏွင့္ ဒကာၾကီးဦးေက်ာ္ေဆြတုိ႔ အဖြဲ႔ အေဆာင္မွ မနက္ ၇-၃၀ ေလာက္ စထြက္သည္၊ ပူေနးျမိဳ႕သြားသည့္ High way လမ္းအတုိင္း သြားရာ လမ္းခုလပ္မွာ ဒကာၾကီး ဦးေက်ာ္ေဆြက မနက္စာ ကပ္သည္။ ပူေနးျမိဳ႕ မေရာက္မီ လမ္းခုလက္မွာပဲ ၾသရန္ဂဘက္ (Aurangbad) ျမိဳ႕သုိ႔သြားသည့္ လမ္းခြဲမွဆက္သြားရာ ေန႕လည္ ၁၁-၃၀ ေလာက္မွာ Hotel Rajyog မွာ ဒကာၾကီး ဦးေက်ာ္ေဆြက ေနဆြမ္းကပ္သည္။ ေနာက္ထက္ လမ္းခုလက္မွာ ၂ ခါေလာက္ ဆုိင္မွာ အေအး၀င္ေသာက္ရင္း အနားယူျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္သည္မွအပ ေတာက္ေလွ်ာက္ ၾသရန္ဂဘက္ (Aurangbad) ျမိဳ႕သုိ႔ ေမာင္းႏွင္သည္။ ၾသရန္ဂဘက္ (Aurangbad) ျမိဳ႕မွ ကီလုိမီတာ ၃၀ ေလာက္ေ၀းသည့္ Ellora Caves ကို ညေန ၅ နာရီထုိမွ ေရာက္သည္။

စာေရးသူသည္ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္က သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီးနဲ႕ အတူ စာေရးသူတုိ႔ သူငယ္ခ်င္း ၇ ေယာက္ ဆရာေတာ္ၾကီး၏ ေက်းဇူးနဲ႔ အဂ်င္တာ (Ajanta)ႏွင့္ အလုိရာ (Ellora) သုိ႔ ပထမအၾကိမ္ေရာက္ဖူးသည္၊ သုိ႔ေသာ္လည္း ယခုအခါ လမ္းေၾကာင္းက ေျပာင္းျပန္သြားေနရတာေရာ ႏွစ္ၾကာသြားတာေရာ စာေရးသူ မွတ္ဥာဏ္မေကာင္းတာေတြေၾကာင့္ အသစ္အဆန္းျပန္ျဖစ္ေနသည္။ လမ္းခရီးကို မမွတ္မိ ျဖစ္ေနသည္။ ေနရာေရာက္မွပဲ မွတ္မိေနသည္။
Ellora Caves (အလုိရာ) ဂူမ်ားအေၾကာင္းကို စတင္ေလ့လာခဲ့ေပမဲ့ အဂ်င္တာ (Ajanta Caves) အေၾကာင္း အရင္ မွတ္တမ္းျပဳခ်င္ပါသည္။

သစ္ေတာမ်ားျဖင့္ လွပေနေသာ ဂူတန္း

အဂ်င္တာ (Ajanta Caves)
Ellora Caves (အလုိရာ) ဂူမ်ားအေၾကာင္းကို အေလာတၾကီးေလ့လာျပီး ညေန ၆ နာရီသာသာေလာက္မွာ ထုိမွ ကီလုိမီတာ ၁၀၃ ၀န္းက်င္ေလာက္ ရွိသည့္ အဂ်င္တာ (Ajanta Caves) ဘက္သုိ႔သြားခဲ့သည္။ ထုိ အဂ်င္တာ (Ajanta Caves)၏အနီးနားက ၂ မိနစ္ခန္႔ ကားျဖင့္သြားက ေရာက္ႏုိင္သည့္ MTDC တည္းခုိခန္းသုိ႔ ည ၈-၃၀ ေလာက္ေရာက္သည္။ တည္းခုိခန္းေလးက ေစ်းသက္သာသည္၊ ႏွစ္ေယာက္ခန္းတစ္ခန္း တစ္ည ရူပီး ၈၀၀ မွ်သာရွိသည္၊ AC မဟုတ္ေပမဲ့ ယခုရာသီမွာ သင့္ေတာ္သည့္ အေနထားမွာရွိသည္။ (Ajanta Caves) လိႈဏ္ဂူနားမွာေတာ့ AC ပါသည့္ တည္းခုိခန္းရွိသည္၊ တစ္ခန္း ရူပီး ၂၈၀၀ ရွိသည္။ AC ၾကိဳက္သူမ်ားအတြက္ေတာ့ အသင့္ျဖစ္သည္။ ထုိတည္းခုိခန္းေလးက တစ္ညတာမွ် ပန္းသမွ် ႏြမ္းသမွ်တုိ႔ကို ေျပေစသည္။ မနက္အိပ္ယာထ ေရခ်ိဳး၊ လမ္းေလွ်ာက္ေမတၱာသုတ္စသည့္ ပရိတ္မ်ားရြတ္ဖတ္ျပီး ဒကာၾကီးဦးေက်ာ္ေဆြက မနက္စာ ဘုန္းေပးရန္ လာပင့္၊ မနက္စာစာျပီး ၈-၃၀ ေလာက္မွာ Ajanta Caves ဘက္သို႔ လာခဲ့ၾကသည္။ (Ajanta Caves) အဂ်င္တာစခန္းသည္ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာမွာေတာ့ မနက္ ၉နာရီဖြင့္ ည ၅ နာရီးပိတ္၊ တနလၤာေန႔ တစ္ေနကုန္ပိတ္ဟု ေရးထားေပမဲ့ လက္ကမ္းစာအုပ္ေလးမွာေတာ့ မနက္ ၆ နာရီဖြင့္ ညေန ၆ နာရီပိတ္၊ တနလၤာေန႔ တစ္ေနကုန္ပိတ္ဟု ေရးထားသည္။
၀င္ခြင့္လက္မွတ္မ်ားစတင္၀ယ္၊ လက္မွတ္ ၄ မ်ိဳး၀ယ္ရသည္၊ ပထမလက္မွတ္မွာ ေစ်းတန္း၊ အိမ္သာ ပန္းျခံမ်ား အသုံးျပဳခြင့္လက္မွတ္ တစ္ေယာက္ တစ္ေစာင္ ၁၂ ရူပီး၊ ဂူတန္းမ်ားဆီသုိ႔သြားရန္ AC Bus ကား အတြက္ တစ္ေယာက္ကို အသြား တစ္ေစာင္ ၁၂ ရူပီး၊ အျပန္တစ္ေစာင္ ၁၂ ရူပီးႏွင့္ ဂူတန္းမ်ား၀င္ခြင့္ ၁၀ ရူပီး။ ထုိဂူတန္းမ်ား၀င္ခြင့္မွာ ႏုိင္ငံျခားသားမ်ားအတြက္ ၂၅၀ ရူပီးေပးရေပမဲ့ ျမန္မာ၊ ထုိင္း၊ သီရိလကၤာ၊ လာအုိ၊ နီေပါ၊ ဘဂၤလာေဒ့ရွိတုိ႔မွာ အိႏၵိယႏုိင္ငံသားမ်ားလုိ ၁၀ မွ်သာ ေပးရသည္၊ ပတ္စပုိ႔ပါသြားဖုိ႔လုိအပ္သည္။

အလြန္လက္ရာေျမာက္သည့္ မ်က္ႏွာျပင္က အႏုစိတ္လက္ရာမ်ား

လႈိဏ္ဂူမ်ားႏွင့္ျမင္ကြင္း
၀င္ေပါက္ကေန ကားျဖင့္ ၁၀ မိနစ္ေလာက္ ေတာင္ေပၚတက္လုိက္ေသာအခါ ၀င္ခြင့္လက္မွတ္၀ယ္ျပီး ေျခလွ်င္ျဖင့္ ဂူတန္းမ်ားစီသုိ႔ သြားႏုိင္သည္၊ အသက္ၾကီးသူမ်ားကေတာ့ ထမ္းစင္ျဖင့္တက္ႏုိင္သည္။ ဂူတန္းမ်ားသည္ အလြန္လွပပါသည္၊ ေတာေတာင္ သစ္ပင္ စမ္းေရးတုိ႔ျဖင့္ အလြန္ေအးခ်မ္းသည့္ ေနရာျဖစ္သည္။ ယခုအခါ သြားလမ္းမ်ား တံတားမ်ား ျပန္လည္ျပဳျပင္ထားသျဖင့္ သန္႔ရွင္းသပ္ရပ္သည္၊ ဂူတန္းမ်ား၏ သဏၭာန္မွာ ျမင္းခြာ (horse-shoe-shape) ပုံျဖစ္သည္။ မ်က္ႏွာျပင္ကို ေနထြက္ရာ အရပ္သုိ႔ မ်က္ႏွာ မူထားသျဖင့္ အလင္းေရာင္ရေနသည္၊ မ်က္ႏွာမူထားေသာဘက္တြင္ အလြန္ျမင့္မားေသာ ေတာင္ၾကီး ကာရံထားသျဖင့္ ေလဒဏ္ကုိ ကာကြယ္ထားသည္။ ထုိေတာင္ၾကီးႏွင့္ ဂူတန္းမ်ားအၾကားတြင္ ေတာင္ေပၚကက် ေတာင္ၾကားမွ စိမ့္ထြက္လာေသာ ေရၾကည္မ်ား တေ၀ါေ၀ါ စီးဆင္းလွ်က္ရွိသျဖင့္ ေသာက္ေရ သုံးေရအတြက္ မပူပင္ရ။ သစ္ပင္ သစ္ဥ သစ္ဖု အမ်ိဳးစုံရွိသျဖင့္ စားစရာ မပူပင္ရ။ ဤသုိ႔အားျဖင့္ အဖတ္ဖတ္က ျပည့္စုံေအာင္ ဖန္တီးခဲ့ေသာ ေရွးက ရဟန္းမ်ား၏ ေဆာက္လုပ္ေရးအင္ဂ်င္နီယာ ဗိသုကာပညာသည္ မည္မွ်ေလာက္ရွိမည္ဟု ခန္႔မန္းႏုိင္သည္။ ေ၀့၀ုိက္ေနသျဖင့္ တစ္ဖက္ကလည္း စမ္းေရေခ်ာင္းမ်ား တေ၀ါေ၀ါ က်ေနေသာ စမ္းေရအသံမ်ား ငွက္သံ ေတာသံ ေတာင္သံမ်ားျဖင့္ အလြန္႔အလြန္ကို ပံနာရသည္။ ၀နသညာ ေတာအေတြ႕ ေတာအထိ ေတာအသိ ေကာင္းေကာင္း ရႏုိင္ေသာေၾကာင့္ ကမၼ႒ာန္းတရားအားထုတ္ဖုိ႔ရန္ အလြန္သင့္ျမတ္လွသည္။ အိႏၵိယမွာေတာ့ အလွပဆုံး ဂူတန္းမ်ားျဖစ္သည္။

ဂူေက်ာင္းမ်ား၏အတြင္းပုိင္းက ပန္းခ်ီ ပန္းပုလက္ရာမ်ား (ကင္မရာ-သီတဂူစတား)

ကင္မရာ-ဒကာဦးေက်ာ္ေဆြ၏ လက္ရာ (အတြင္းပုိင္းမွာ မီးဖြင့္ျပီး ဓာတ္ပုံရုိက္ခြင့္မရွိ၊ ေမွာင္ေနသျဖင့္ ဓာတ္ပုံရုိက္ဖုိ႔ ခက္ခဲ)


ဂူတန္းမ်ားႏွင့္သမုိင္း
အဂ်င္တာဂူတန္းမ်ားသည္ အလြန္ထူထပ္သည့္ ေတာတန္းေတာင္တန္းမ်ားျဖစ္သည္၊ ၾသရန္ဂဘက္ (Aurangbad) ျမိဳ႕နဲ႔ ကီလုိမီတာ ၁၀၀ ေက်ာ္ေ၀းသည္။ အနီးအနား ရပ္ကြက္မ်ား မရွိ လူသူအလြန္ေ၀းေသာ ေနရာျဖစ္သည္။ ၁၈၁၉ ခုႏွစ္က အဂၤလိပ္စစ္ဗုိလ္တစ္ေယာက္ ေတာလုိက္ရင္းက ဒီေတာအုပ္ၾကီးထဲက လႈိင္ဏ္ဂူတန္းကို ရွာေတြ႕သည္ဟု ဆုိေတာ့ ထုိဂူတန္းမ်ားရွာေတြ႔ခ်ိန္သည္ ယေန႔ ႏွစ္ေပါင္း ၁၉၂ ႏွစ္ရွိျပီ။ ထိုဂူမ်ား၏ သက္တမ္းသည္ သက္တမ္း ၂ မ်ိဳးပုိင္ဆုိင္ထားသည္။ သမုိင္းေတြမွာေတာ့ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ သုေတသန လုပ္ထားတာ မတူညီေတာ့ ကြာဟမႈအနဲငယ္ရွိသည္။ တစ္ခ်ိဳ႕က ဒီလႈိဏ္ဂူၾကီးကို မဟာယာနဗုဒၶဘာသာ ရဟန္းေတာ္မ်ားက ထြင္းထုထားခဲ့သည္ဟု ဆုိသည္၊ တခ်ိဳ႕ၾကျပန္ေတာ့ ေထရ၀ါဒရဟန္းေတာ္မ်ားက ျပဳလုပ္ခဲ့သည္ဟု ဆုိျပန္သည္၊ ယခုေလာေလာဆယ္ ထုိလႈိဏ္ဂူလမ္းညႊန္ဆုိင္းဘုတ္မွာေတာ့ ပထမ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ ရဟန္းေတာ္မ်ားက ဘီစီ (BC) ဒုတိယ ရာစုႏွစ္မွ ေအဒီ (AD) ပထမ ရာစုအထိ ေနသြားခဲ့သည္ဟု ဆုိသည္။ ေနာက္ပုိင္း မဟာယာနဗုဒၶဘာသာမ်ား တုိးတက္လာရာက ေအဒီ ၅ ရာစုကေန ၆ ရာစုႏွစ္အထိ ေနသြားခဲ့သည္ဟု ဆုိသည္။

ေစတိယဃရဟ ေခၚ ေစတီပါရွိေသာ ေက်ာင္း

တခ်ိဳ႕ေက်ာက္ထြင္းရုပ္ထုေတြမွာလဲ မယ္ေတာ္မာယာေဒ၀ီႏွင့္ ဘုရားေလာင္း သိဒၶတၳမင္းသားေလး ေက်ာက္ထြင္းရုပ္မ်ား (ေထရ၀ါဒဟန္)ေတြ႔ရသလုိ ဘုရားအေလာင္းဟုဆုိသည့္ ဘုရင္လုိလုိ နတ္သားလုိလုိ ေက်ာက္ထြင္းရုပ္ၾကီး (မဟာယာနဟန္) ကုိလဲ ေတြ႔ရသည္။ ေဆးေရးပန္ခ်ီအမ်ားစုကေတာ့ မဟာဟာယာန ဟန္မ်ားသည္။ ဘယ္ဗုဒၶဘာသာကပဲ ေနသြားေနသြား ျပႆနာမဟုတ္၊ ဗုဒၶဘာသာအေနနဲ႕ ဂုဏ္ယူစရာတစ္ခုျဖစ္သည္။

ဂူတန္းမ်ား၏ အမ်ိဳးအစားမွာ မီးေတာင္ေက်ာက္မ်ားျဖစ္သျဖင့္ မာသည္၊ ခုိင္ခန္႔သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ထုိဂူတန္းမ်ားကို ရဟန္းေတာ္မ်ားေနသည့္ သက္တမ္းမွာ ဘီစီ (BC) ဒုတိယ ရာစုႏွစ္မွ ေအဒီ ၆ ရာစုႏွစ္အထိျဖစ္သည္၊ စုေပါင္း ႏွစ္ေပါင္း ၈၀၀ လူေန လုိဏ္ဂူမ်ားအျဖစ္ ရပ္တည္ခဲ့သည္။ ထုိ ေအဒီ ၆ ရာစုမွ ၁၈၁၉ ႏွစ္အတြင္း ထုိဂူတန္းမ်ား ေပ်ာက္ဆုံးေနသည္၊ လူသူမဲ့ဘ၀ျဖင့္ ႏွစ္ေပါင္း ၁၁၁၈ ရပ္တည္ေနခဲ့သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ထုိဂူတန္းမ်ာ၏ လူေနမႈေနာက္ပုိင္း သက္တမ္းမွာ ႏွစ္ေပါင္း ၁၄၁၁ ရွိေနျပီ။ စတင္ေနခ်ိန္ကေန ယေန႔အထိ ထိုဂူတန္းမ်ား၏ သက္တမ္းမွာ ႏွစ္ေပါင္း ၁၈၁၁ ရွိေနျပီျဖစ္သည္။

မဟာပရိနိဗၺာန္အခန္းပါေသာ ဂူေက်ာင္းေဆာင္

ဂူေပါင္း ၃၀
ထုိဂူတန္းမ်ားတြင္ ေက်ာက္ထြင္း ဂူေပါင္း ၃၀ ရွိသည္၊ ဂူနံပါတ္ ၉,၁၀,၁၉, ၂၆,၂၉ ငါးလုံးတုိ႔သည္ အတြင္းမွာ ေစတီပါရွိသည္၊ တခ်ိဳ႕မွာ ေစတီသက္သက္၊ တခ်ိဳ႕မွာေတာ့ ရပ္ေတာ္မူ၊ ထုိင္ေတာ္မူ ရုပ္ပြားေတာ္ကပ္လ်က္ပါသည့္ ေစတီရွိသည္၊ ထုိေၾကာင့္ ထုိဂူမ်ားကို ေစတိယဃရဟ ဟု ေခၚသည္။ က်န္ဂူမ်ားမွာ ရဟန္းေတာ္မ်ား သတင္းသုံးသည့္ ဂူမ်ားျဖစ္သျဖင့္ ၀ိဟာရဟုေခၚသည္။ ဂူနံပါတ္ ၁, ၉,၁၀,၁၆,၁၇ ဂူတုိ႔မွာ ဘုရားရွင္၏ ဘ၀ျဖစ္စဥ္ ပန္းခ်ီမ်ားျဖင့္ တန္ဆာဆင္ထားသည္။ နံပါတ္ ၂၆ ဂူမွာေတာ့ ဘုရားရွင္ မဟာပရိနိဗၺာန အခန္းကို ျပထားသည္၊ နံရံကပ္ပဲ ျဖစ္သည္၊ အလည္ဗဟုိလ္တိုင္းမွာေတာ့ ေျခႏွစ္ဖက္ခ်က္ ထုိင္ေတာ္မူ ရုပ္ပြားေတာ္အၾကီး တစ္ဆူပါျမဲျဖစ္သည္။ တခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာေတာ့ တင္ပလႅင္ေခြထုိင္ရုပ္ပြားကိုလဲ ေတြ႔ရသည္။ ယေန႔ေခတ္ ျမန္မာႏုိင္ငံက ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းမ်ားအတြင္း ေက်ာင္းဦးေက်ာင္းထိပ္မွာ ဘုရားခန္းပါရွိသလုိ။
တစ္ခုေသာ ဂူမွာ မျပီးေသဘဲ လုပ္ေနဆဲ ျဖစ္ေနသည္၊ ေအာက္ၾကမ္းျပင္မွာ အဖုအထစ္မ်ားတုိ႔ျဖင့္ ၀င္ထြက္ဖုိ႔ အစဥ္မေျပႏုိင္၊ ျဖစ္ႏုိင္ေျခမွာ ထုိဂူကို တူးေနဆဲ အခ်ိန္မွာပဲ ရဟန္းေတာ္မ်ား အႏၱရာယ္တစ္ခုခုႏွင့္ ၾကံဳဖြယ္ရွိသည္၊ မျပီးေသးဘဲ ထြက္ေျပးရသည့္ဟန္ ျဖစ္ေနသည္။

မျပီးမျပတ္ေသးဘဲ လုပ္လက္စျဖင့္ ထားရစ္ခဲ့ေသာ ဂူေက်ာင္းေဆာင္

စိတ္၀င္းစားစရာ
အိႏၵိယမွာ ေရွးေဟာင္းသုေတသနပညာရွင္မ်ား စိတ္၀င္းစားစရာ အေကာင္းဆုံး ေနရာျဖစ္သည္၊ အလြန္ၾကီးက်ယ္ေသာ ေက်ာက္ေတာင္ေစာင္းၾကီးကို ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးျဖစ္ေအာင္ ထြင္းထုၾကသည့္ ရဟန္းေတာ္မ်ား၏ ဇဲြ လုလႅ ၀ီရိယတုိ႔သည္ အလြန္အံ့ၾသစရာပင္၊ ထုိေခတ္က ေခတ္မီေသာ လက္နက္ပစၥည္းမ်ားမပါဘဲ ဤမွ်ေလာက္ၾကီးက်ယ္ေသာ ေပ ၄၀ ၀န္းက်င္ ပတ္လည္ရွိေသာ ေက်ာက္ေတာင္ၾကီးကို တူးႏုိင္သည္မွာ မည္သူမွ် မအ့ံၾသဘဲ မေနႏုိင္၊ ဂူတစ္လုံးျဖစ္ဖုိ႔ကို ႏွစ္မ်ားစြာ အခ်ိန္ေပးရလိမ့္မည္။ ထုိဂူမ်ားအတြင္းမွာ ေက်ာက္နံရံထြင္း ရုပ္ပြားေတာ္မ်ား၊ ဘုရားအေလာင္းပုံမ်ား၊ ဘုရားျဖစ္ေတာ္စဥ္ ဇာတ္ေတာ္မ်ားကလဲ ေရွးရဟန္းေတာ္မ်ား၏ ပန္းပု ပန္းတေမာ့ ပညာသည္ အံ့မခန္းျဖစ္ခဲ့သည္။ အထက္မ်က္ႏွာၾကပ္ႏွင့္ ေဘးပတ္ပတ္လည္မွာ ေရးဆြဲထားသည္ ဘုရားျဖစ္ေတာ္စဥ္ ေဆးေရးပန္းခ်ီမ်ားကုိ ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ ေရွးဟန္းေတာ္မ်ား ပန္းခ်ီအႏုပညာႏွင့္ ႏွစ္ေပါင္း ေထာင္ခ်ီခံႏိုင္ရည္ရွိေအာင္ ေဆးေဖာ္စပ္သည့္ ဓာတုေဗဒပညာရပ္ေတြကလဲ အံ့မခန္းပင္ျဖစ္သည္။ လုိဏ္ဂူမ်ားဆုိေပမဲ့ ျမန္မာျပည္ရွိ လႈိဏ္ဂူမ်ားလုိ က်ဥ္းက်ဥ္းေလးနဲ႔ ေရွလ်ားသည့္ ဂူမ်ိဳးကား မဟုတ္၊ အတြင္းပုိင္းမွာ ေလးေထာင့္အသြင္ လူေနေက်ာင္းပုံျဖစ္သည္။ တခ်ိဳ႕ဂူေက်ာင္းေတြမွာ တစ္ေယာက္စာ အိပ္ယာအခန္းေတြပါ ပါရွိသည္။ ပြတ္တုိင္လုံးၾကီးမ်ားကဲ့သုိ႔ တုိင္လုံးၾကီးမ်ား၊ အထက္ေအာက္ အနိမ့္အျမင့္မ်ားႏွင့္ မ်က္ႏွာျပင္ ရုပ္လုံးရုပ္ၾကြမ်ားျဖင့္ ဒီဇုိင္းတုိ႔ကို ၾကည့္ေသာ အခါ ထုိေခတ္ ရဟန္းေတာ္မ်ား၏ ဗိသုကာပညာသည္ အံ့ၾသေထာမနာေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ရသည္။ ေျမေနရာ ေရြးခ်ယ္မႈမွာလဲ အလြန္ေတာ္သည္ျဖစ္ရာကား ဘူမိေဘဒပညာ ပထ၀ီပညာရပ္ေတြမွာလဲ အလြန္ကြ်မ္းက်င္ပုံရသည္။
စာေရးသူတုိ႔အဖြဲ႕ ေနပူက်ဲက်ဲမွာ ၂ နာရီေက်ာ္ၾကာ ေလ့လာျပီး ေအာက္ဆင္းခဲ့ၾကသည္၊ စားေသာက္ဆုိင္မွာ ဒကာၾကီး ဦးေက်ာ္ေဆြက ေန႔ဆြမ္းကပ္သည္။ တကယ္ဆုိ ထုိလုိဏ္ဂူမ်ား၀န္းက်င္မွာလဲ ေလ့လာစရာ အေျမာက္အျမားက်န္ေနေသးသည္၊ အခ်ိန္မ်ားစြာယူျပီး ေလ့လာပါမွ အဆင္ေျပမည္။ စာေရးသူတုိ႔အဖြဲ႕လဲ အျပန္ခရီးကား အလြန္ေ၀းသျဖင့္ အခ်ိန္ကား မရ၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ စားေသာက္ဆုိင္မွာ စားေသာက္ျပီး၊ ေန႔လည္ ၁၂-၃၀ ေလာက္မွာ ျပန္လာခဲ့ၾကသည္၊ အျပန္လမ္းမွာေတာ့ အလာလမ္းတုိင္းမဟုတ္ဘဲ ကီလုိမီတာ ၇၀ ေလာက္ သက္သာေသာေၾကာင့္ နာဆစ္ခ္ (Nasik) ျမိဳ႕ဘက္သြားသည့္လမ္းခရီးကေန ျပန္ခဲ့ၾကသည္၊ ေတာလမ္းေတြ ပါေနသျဖင့္ ခရီးတုိေသာ္လဲ လမ္းကား ၾကမ္းသည္၊ National High way လမ္း ေရာက္ဖုိ႔ ေတာ္ေတာ္ အခ်ိန္ေပးရသည္။ အေဆာင္ကို ည- ၁၀-၃၀ မွ ျပန္ေရာက္သည္။

ေတာင္ေျခက စားေသာက္ဆုိင္မွာ ဒကာဦးေက်ာ္ေဆြ ဆြမ္းကပ္

အခြင့္သာရင္ေတာ့ ဓမၼဂီရသုိ႔ ခရီး အပုိင္း (၄) မွာ အလုိရာ (Ellora) လုိဏ္ဂူမ်ားအေၾကာင္းကို ဆက္လက္ေဖာ္ျပေပးပါဦးမည္။

ခရီးစဥ္တေလွ်ာက္ အစအစအရာအရာ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ေသာ ဒကာၾကီး ဦးေက်ာ္ေဆြအား အထူးေက်းဇူးတင္ပါသည္။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ
သီတဂူစတား
၉-၁၀-၂၀၁၁

Read more »

ဓမၼဂီရိသုိ႔ခရီးသြားမွတ္တမ္း အပုိင္း (၂)

စာမိတ္ဆက္
ဆရာၾကီး ဦးဂုိအင္ကာ၏ ရိပ္သာနာမည္က ေနရာႏွင့္ အလြန္ ပံနာရသည္၊ ဓမၼဂီရိ တဲ့၊ ဓမၼ-တရား၊ ဂီရိ-ဂိရိ-ေတာင္။ ေနရာကား ျမိဳ႕စြန္က ေတာင္ေျခဆုိေပမဲ့ ေတာင္ကုန္းေပၚ တျဖည္းျဖည္းရင္း တက္သြားရသည္။ တရားေတာင္၊ သုိ႔မဟုတ္ တရားရွိရာေတာင္၊ သုိ႔မဟုတ္ တရားျဖင့္ေပ်ာ္ေမြ႕ရာေတာင္၊ သို႔မဟုတ္ သူေတာ္ေကာင္းတုိ႔ ေနရာ။ ဤကဲ့သုိ႔ ဘာသာျပန္ႏုိင္သည္။ ဓမၼရွိရာ ေတာင္အားလုံးကို ဓမၼဂီရိ ေခၚႏုိင္သည္။

ပ႑၀ေတာင္ေျခက ဆန္ခ်ီေစတီကုိယ္ပြား ဗုဒၶ၀ိဟာရႏွင့္အတြင္းက ရုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္

ဆရာၾကီး ဦးဂုိအင္ကာ၏ ထုိဓမၼဂီရိကမၼ႒ာန္းဌာနအတြင္း ေလ့လာျပီး အိဂပူရိ ျမိဳ႕ျပင္ဘက္က စားေသာက္ဆုိင္ ေကာင္းေကာင္း တစ္ခုမွာ စာေရးသူတုိ႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္စုကို ဒကာၾကီး ဦးေက်ာ္ေဆြက ေန႔ဆြမ္းကပ္သည္။ ထုိစားေသာက္ဆုိင္မွ ကီလုိမီတာ ၂၀ ေလာက္ ကားျဖင့္ သြားလုိက္ေသာ အခါ Nasik နာဆစ္ျမိဳ႕အ၀င္က ဗုဒၶ၀ိဟာရ တစ္ခုသုိ႔ ေရာက္သည္။ အိဂပူရိ (Igapuri) ႏွင့္ နာဆစ္ခ္ (Nasik) ျမိဳ႕တုိ႔သည္ ပူေနးျမိဳ႕ကဲ့သုိ႔ ေတာင္ေပၚျမိဳ႕မ်ားျဖစ္သည္၊ ဘုံေဘမွ ေတာေတာင္ေတြကို ျဖတ္ေက်ာ္ျပီး ေမာင္းရသည္။ နာဆစ္ခ္ Nasik ကို တခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ နာရွစ္ခ္ Nashik ဟု ေတြ႔ရသည္။ Nasik or Nashik ႏွစ္မ်ိဳးလုံး မွတ္ေလ။

ဗုဒၶ၀ိဟာရ
ဗုဒၶ၀ိဟာသည္ ဆန္ခ်ီ ေစတီပုံသဏၭာန္ တည္ထားျပီး အတြင္းမွာ လႈိဏ္ေခါင္းအသြင္ဖန္တီထားျပီး ရုပ္ပြား ဆင္းတုေတာ္အၾကီး တစ္ဆူပဲ ကိုးကြယ္ထားသည္။ ပ႑ဳလီန (pundulena) ေတာင္ေျခတြင္ရွိသည္။ ပန္းျခံပါ တြဲထားသျဖင့္ သာယာသည္။ ေတာေတာင္သည္လည္း သစ္ပင္ေတာရိပ္တုိ႔ျဖင့္ ထူထပ္ လွပသည္။ ထုိဗုဒၶ၀ိဟာရေစတီေတာ္ၾကီး ၀န္းအတြင္းမွာ ေဒါက္တာအမ္ေဘဒကာ ႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာ ဘုန္းၾကီးတစ္ပါး ပုံပါ ေၾကာ္ျငာစာတမ္းကိုလဲ ေတြ႕ရသည္။ ေဒါက္တာအမ္ေဘဒကာ၏ တပည့္မ်ားကို တည္ထားကိုးကြယ္ထားသည္ဟု ဆုိႏုိင္သည္။

လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ ၂၀၀၀ ေက်ာ္က ပ႑၀ေတာင္မွ ဂူတန္းမ်ားႏွင့္အမွတ္တရ

ပ႑ဳလီန (pundulena)
ထုိေနရာကေန ေတာင္ေပၚသုိ႔ မိနစ္ ၂၀ နီးပါးေလာက္ တက္လုိက္လွ်င္ အလြန္လွပသည့္ ပ႑ဳလီန (pundulena) ေခၚ ပ႑၀ (pandava) လႈိဏ္ဂူအတန္းၾကီးကို လွပစြာ ေတြ႕ရမည္။ ၀င္ေၾကးကေတာ့ ႏုိင္ငံျခားသား ရူပီး ၁၀၀ ေပးရသည္၊ စာေရးသူတို႔က ေက်ာင္းသားျဖစ္၍ Local ေၾကး ၅ ရူပီးပဲ ေပးေဆာင္ရသည္။ ထုိလႈိဏ္ဂူေပါင္း ၂၄ ခုသည္ ဗုဒၶဘာသာ ဂူမ်ားျဖစ္ၾကသည္။ ဂူတန္းမ်ား၏ သက္တန္းသည္ လြန္ခဲ့ေသာ အႏွစ္ ၂၀၀၀ ေက်ာ္ကဟု ဆုိထားသျဖင့္ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀၀၀ ေက်ာ္က ရဟန္းေတာ္မ်ား သတင္းသုံးသြားသည့္ ဂူမ်ားျဖစ္ဟန္တူသည္။ တခ်ိန္က သူလဲ ဓမၼဂီရိေတာင္ဟု ေခၚဆုိႏုိင္ခဲ့သည့္ ေနရာျဖစ္သည္။ သူေတာ္ေကာင္းေတြ စခန္းခ်ရာ ေနရာျဖစ္ေသာ ေတာင္ျဖစ္၍ ဓမၼဂီရိေတာင္ဟု ေခၚဆုိရမည္။

ထုိဂူမ်ားကို ဂ်ိန္းဘုရင္က First Century BC ႏွင့္ Second Century AD အၾကားေလာက္ တည္ေဆာက္ထားသည္ ဟု သမုိင္းအရ သိရသည္။ နံပါတ္ ၃ ႏွင့္ နံပါတ္ ၁၀ ဂူမ်ားကေတာ့ အေကာင္းဆုံးျဖစ္သည္။ ၀ိဟာရ-ေက်ာင္းအသြင္ျဖစ္သည္။ ေက်ာက္နံရံထြင္း ရုပ္လုံးရုပ္ၾကြမ်ားျဖင့္ ဟုိဘက္ဒီဘက္ နံရံမ်ား မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ထားသည္၊ ထုိဂူမ်ားသည္ ဘုံေဘႏွင့္ ပူေနးျမိဳ႕ အၾကားက ေလာဏ၀န (Lonavala.) အနီးက ကာလ လုိဏ္ဂူ (Karla Cave) ေရွးက်သေလာက္ ျဖစ္ဟန္တူသည္ဟု သမုိင္းကဆုိထားသည္။ တခ်ိဳ႕ဂူထဲမွာေတာ့ ဘုရားေလာင္းရုပ္ထု၊ ဂ်ိန္း Teerthankara Vrishabhdeo, Veer Manibhadraji, Ambikadeve စတဲ့ ရုပ္ၾကြေတြကို ေက်ာက္နံရံမွာပဲ အလြန္ကြ်မ္းက်င္စြာ ထြင္းထုလုပ္ထားသည္ကို ေတြ႔ရသည္။

လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ ၂၀၀၀ ေက်ာ္က ေက်ာက္နံရံထြင္း ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္မ်ား

ဂူေတြထဲက ဘုရားရုပ္ထုေတြကို ၾကည့္ျပီး အေတြးတစ္ခု ၀င္လာသည္၊ ျမန္မာျပည္က ေခတ္အဆက္ဆက္က ဘုရားမ်ားသည္ မ်ားေသာအားျဖင့္ တင္ပလႅင္ေခြထုိင္ ပုံမ်ားသာရွိသည္၊ ေျခႏွစ္ေခ်ာင္း ေအာက္ခ်သည့္ ပုံမ်ိဳးက အလြန္ရွားသည္၊ သုိ႔ေသာ္လဲ ျမန္မာျပည္မွာ တစ္ဆူတည္းသာရွိေသာ ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းခ်၊ လက္ႏွစ္ဖက္ခ် ရုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္ကိုကား က်ိဳက္မေရာျမိဳ႕က ဆုေတာင္းျပည့္ဘုရားၾကီး ျဖစ္သည္။ ထုိဘုရား၏ သမုိင္းအရ ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၆၈၀ ႏွစ္က အတၳရံျမစ္ေရလြမ္းျပီး ဘုရားမ်ားစြာ ေမ်ာပါလာသည့္အထဲက ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းခ် ရုပ္ပြားေတာ္သည္ ယခုဘုရားတည္ရာ ကုန္းျမင့္ေပၚတြင္ တင္က်န္ခဲ့သည္ဟုဆုိသည္။ လြန္ခဲ့ေသာ အႏွစ္ ၇၀၀ နီးပါးက ဆုိေတာ့ကား အိႏၵိယပင္လယ္ဘက္က ေမွ်ာပါလာတာပဲ ျဖစ္ႏုိင္သည္။

ေက်ာက္နံရံထြင္း ေလ်ာင္းေတာ္မူဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္ႏွင့္ အမွတ္တရ

အိႏၵိယႏုိင္ငံမွာရွိ လြန္ခဲ့ေသာ အႏွစ္ ၂၀၀၀ ေက်ာ္သက္တမ္းရွိ လႈိဏ္ဂူထဲက ဘုရားရုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္ အမ်ားစုက ေျခႏွစ္ဖက္ခ် အသြင္ မ်ားသည္။ စာေရးသူထင္သည္၊ အိႏၵိယလူမ်ိဳးေတြက ေဘာင္းဘီအရွည္၀တ္ၾကတာ မ်ားသည္၊ ေဘာင္းဘီရွည္၀တ္ထားသူသည္ တင္ပလႅင္ေခြ ထုိင္ဘုိ႔ အလြန္ခက္ခဲသည္၊ ေျခေတာက္ ႏွစ္ဖက္ ေအာက္ခ်၍ ထုိင္မွသာ သက္ေသာင့္သက္သာ ရွိမည္။ လြန္ခဲ့သည့္ အႏွစ္ ၂၀၀၀ က ဘယ္လုိ အ၀တ္စားမ်ိဳး၀တ္သည္မသိ၊ ေဘာင္းဘီအရွည္ေတာ့ မဟုတ္ေလာက္ဘူးထင္ပါတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာေတာ့ ပုဆုိးကြင္း အ၀တ္မ်ားသျဖင့္ တင္ပလႅင္ေခြ ထုိင္ဘုိ႔ အဆင္ေျပသည္။ ဘယ္အေၾကာင္းေၾကာင့္ ဘုရားဆင္းတုေတာ္ေတြကို ဤကဲ့သုိ႔ ကြဲျပားေနသလဲဆုိတာ မသိေပမဲ့ ဘုရားရွင္ကေတာ့ ဣရိယာပုထ္ မွ်တစြာ ထုိင္မည္ျဖစ္ရာ ယေန႕ေခတ္နဲ႕ ေတြးၾကည့္က ကုလားထုိင္ေပၚကေန ေျခခ် ထုိင္တာမ်ိဳးလဲ ရွိႏုိင္မည္။
တခ်ိဳ႕ ၀ိဟာရ-ေက်ာင္းအသြင္ဂူမ်ားသည္ ေပ ၄၀ ပတ္လည္၀န္းက်င္ ရွိသည္၊ ဘုရားခန္းႏွင့္ နားေနခန္းမ်ား ပါသည္။ ေက်ာက္ေတာင္ၾကီးကို ထြင္းထားသည့္ လႈိဏ္ျဖစ္ေပမဲ့ အတြင္းထဲမွာေတာ့ ယခုေခတ္ ေလးေထာင့္ (square) အေဆာက္အဦးမ်ိဳးျဖစ္သည္။ Ajanta အဂ်င္တာ Ellora အလုိရာ လႈိဏ္ဂူတန္းေတြေလာက္ မၾကီးက်ယ္ေပမဲ့ သူ႔ေနရာနဲ႔ သူ႔ေတာင္တန္းမွာေတာ့ ပံနာရေနသည္။ အဂ်င္တာ အလုိရာ တုိ႔ႏွင့္ တစ္ေခတ္တည္း ျဖစ္သည္။ အိႏၵိယျပည္နယ္၏ ေရွးေဟာင္းေလ့လာစရာ ဌာန (archaeological site) တစ္ခု ျဖစ္သလုိ archaeology ေလ့လာသူမ်ားအတြက္ ေနရာေကာင္းတစ္ခု ျဖစ္သည္။

ပ႑၀ေတာင္ေပၚမွ နာဆစ္ခ္ျမိဳ႕ရႈခင္းႏွင့္ ပ႑၀ေတာင္ဂူတန္းမ်ား သမုိင္းဆုိင္းဘုတ္

ထုိဂူတန္းမ်ားကို ေလ့လာျခင္းအားျဖင့္ တခ်ိန္က ဗုဒၶဘာသာ ခိုင္ခုိင္ခံ့ခံ့ ဤေနရာမွာ ထြန္းကားခဲ့ေၾကာင္း၊ ယေန႔ဗုဒၶဘာသာသည္ ဒ႑ာရီမဟုတ္ေၾကာင္း ခုိင္မာေသာ သမုိင္းသက္ေသမ်ားႏွင့္ ထုိေခတ္က ပန္းခ်ီ ပန္းပု ကြ်မ္းက်င္သည့္ အႏုပညာရွင္မ်ား ထြန္းကားခဲ့ေၾကာင္းမ်ားကို ဤေတာင္တန္းရွိ ဂူတန္းမ်ားက ေျပာျပေနသည္။
ထုိေတာင္ေပၚက ၾကည့္လုိက္ရင္ေတာ့ ၈ ကီလုိမီတာေလာက္ ေ၀းတဲ့ နာဆစ္ခ္ (Nasik) ျမိဳ႕ကို လွပစြာ ျမင္ရသည္။ ေတာင္ေျခက ဗုဒၶ၀ိဟာရေက်ာင္းကိုလဲ အေပၚစီးမွ ျမင္ရသျဖင့္ လွပသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အိဂပူရိကို ေရာက္လွ်င္ေတာ့ ထုိေတာင္တန္းက ဂူတန္းမ်ားကို ေလ့လာသင့္ေၾကာင္း စကားလက္ေဆာင္ပါးလုိက္ပါသည္။

ကင္မရာပုိး
စာေရးသူလဲ ကင္မရာပုိး (Camera-crazy) ရွိေနသည္၊ ငယ္ငယ္ကထဲက ရွိစုမဲ့စုေတြ ထုခြဲျပီး ကင္မရာအစုတ္ကေလးျဖင့္ မွတ္တမ္းတင္ေလ့ရွိသည္။ သီတဂူကမၻာ့ဗုဒၶတကၠသုိလ္ေရာက္ေတာ့ ထုိကင္မရာပုိးက ပုိထလာသည္။ ဆရာေတာ္ၾကီးကုိယ္တုိင္ကလဲ ကင္မရာပုိးရွိေနသည္။ ေခတ္အမ်ိဳးမ်ိဳး တုိးတက္လာတာနဲ႔ ကင္မရာကိုလဲ update ျဖစ္ေအာင္ ကိုင္ေလ့ရွိသည္။ ဆရာေတာ္ၾကီး၏ လက္ထဲမွာ အျမဲတန္းရွိေနသည္ကား Latest Model ပဲ။ စာေရးသူတုိ႔ စေရာက္ခါစက သူ၏ေမြးေန႔ပြဲမွာေတာင္ ကင္မရာ အေကာင္းစားေတြ မဲထည့္ေဖာက္ေလ့ရွိသည္။ သူ႔နား ေနသည့္တပည့္မ်ားလဲ ကင္မရာ မရွားေပ။ ဆရာေတာ္၏လက္က် ရတဲ့သည္၊ တခါတရံ စိတ္ကူးေပါက္သည့္အခါ ကင္မရာ၀ယ္ျပီး တပည့္ေတြအား လွဴေလ့ရွိသည္။ စာေရးသူလဲ ကင္မရာအစုတ္ကေလးကေန အခုေတာ့ ဆရာလက္က် ကင္မရာအေကာင္းစားေလးနဲ႕ ယားယား ျဖစ္ေနသည္။

အငမ္းမရ မွတ္တမ္းတင္ေနသည့္ သီတဂူစတား (ဓာတ္ပုံ-ဦးေက်ာ္ေဆြ)

ဆရာေတာ္က ကင္မရာပုိးရွိရုံတင္မဟုတ္ဘူး အႏုပညာပုိးပါ ရွိေနသည္။ ကမၻာပတ္ျပီး ေရာက္ေလရာအရပ္မွာ ေရွးေဟာင္းလက္ရာမ်ားကို ျမတ္ျမတ္ႏုိးႏိုး သူကိုယ္တုိင္ ကင္မရာျဖင့္ မွတ္တမ္းတင္သလုိ ကင္မရာပညာရွင္မ်ားကိုလဲ မွတ္တမ္းတင္ေစသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ သီတဂူကမၻာ့ဗုဒၶတကၠသိုလ္က ေက်ာင္းမ်ား အထူးသျဖင့္ ဘြဲ႕ႏွင္းသဘင္ခန္းမေဆာင္ၾကီးက ဆရာေတာ္ၾကီး အႏုပညာပုိးရွိေၾကာင္း ျပေနသည္။ အႏုစိတ္လက္ရာမ်ားျဖင့္ တန္ဆာ ဆင္ထားသည္။ ထုိမွတ္တမ္းတင္တဲ့ ကင္မရာပုိးေၾကာင့္ ဆရာေတာ္အထံမွာ အလြန္ဖုိးတန္သည့္ မွတ္တမ္းဓာတ္ပုံမ်ား က်န္ေနသည္၊ အခါအခြင့္သင့္ရင္ ဓာတ္ပုံျပပြဲမ်ား လုပ္တတ္သည္။ တကၠသိုလ္အတြင္းမွာလဲ ဓာတ္ပုံမ်ားစုစည္းရာ Photo Gallery ဆုိတာရွိသည္။ တစ္ခါက ဆရာေတာ္က ေျပာဖူးတယ္ ‘‘ ငါရွာေဖြလုိ႔ရလာတဲ့ ေက်ာင္းေဆာင္ေတြက သံဃာအတြက္၊ သံဃိကပစၥည္းေတြပါ၊ ငါပုိင္တာ တစ္ခုပဲရွိတယ္၊ အဲဒါကေတာ့ ကင္မရာပဲ’’။ ဆရာေတာ္ၾကီးကိုယ္တုိင္ စီမံထားေသာ အေဆာက္ဦးမ်ားကို ေလ့လာေသာအားျဖင့္ ဆရာေတာ္ၾကီးမွာ အႏုပညာပုိးရွိေနသည္ဆုိတာ သိႏုိင္သည္။

ဆရာေတာ္ၾကီးအနား ေနေသာ စာေရးသူလဲ တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ ကင္မရာပုိးပါမက အႏုပညာပိုးပါ ကူးစက္၀င္လာသည္၊ ေရွးေဟာင္းေနရာေတြကို စိတ္၀င္စားတတ္လာသည္။ ေရွးေဟာင္းေတြကို ျမတ္ႏုိးတတ္လာသည္။ ေရာက္ေလရာရာမွာ ကင္မရာတစ္လုံးနဲ႕ မွတ္တမ္းတင္တဲ့ အေလ့ရွိလာသည္အတြက္ ဓာတ္ပုံအေျမာက္အျမား စုမိေဆာင္းမိသည္။ ကင္မရာဆုိင္ေရာက္ရင္ေတာ့ ၀ယ္ႏုိင္သည္ျဖစ္ေစ မ၀ယ္ႏုိင္သည္ျဖစ္ေစ ကင္မရာဆုိင္မွာ ကင္မရာေကာင္းေကာင္းကို အငမ္းမရ ရွာၾကည့္တတ္သည္။ ကင္မရာပုိးပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အႏုပညာပုိးပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ၂ ခုလုံးက ဆက္စပ္ေနသည္၊ ေကာင္းေသာ အက်ိဳးရွိေသာ ပုိးျဖစ္သည့္အတြက္ ေမြးျမဴထားေလ။

လႈိဏ္ဂူအတြင္းက ပုံစံငယ္ေစတီ (ကင္မရာ-ဒကာေက်ာ္ေဆြ)

ဆက္လက္ေလ့လာမည့္ ဘုံေဘမွ ကီလုိမီတာ ၄၂၀ ေလာက္ ေ၀းသည့္ Ajanta အဂ်င္တာ Ellora အလုိရာ လႈိဏ္ဂူတန္းေတြ အေၾကာင္း အပုိင္း (၃) တြင္ ဆက္လက္ ေဖာ္ျပဖုိ႔ရွိသည္။

ခရီးစဥ္အတြက္ စပြန္ဆာ (အလွဴ) ေပးေသာ ဒကာ ဦးေက်ာ္ေဆြအား အထူးေက်းဇူးတင္ပါသည္။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ
သီတဂူစတား
၃-၁၀-၂၀၁၁

Read more »

ဓမၼဂီရိသုိ႔ ခရီးသြားမွတ္တမ္း (၁)

စာမိတ္ဆက္
စာေရးသူတုိ႔ သူငယ္ခ်င္း ငါးပါးပါ၀င္ေသာ အဖြဲ႕သည္ ဒကာၾကီး ဦးေက်ာ္ေဆြ၏ စပြန္ဆာျဖင့္ ၁-၁၀-၂၀၁၁ စေနေန႔က ဆရာၾကီး ဦးဂုိအင္ကာ (ဂုရုၾကီး) ရွိရာ ဓမၼဂီရီကမၼ႒ာန္းဌာနသုိ႔ ေရာက္ခဲ့ၾကသည္။ ထုိရိပ္သာၾကီးသည္ ဘုံေဘျမိဳ႕မွ ကီလုိမီတာ ၁၄၀ ၀န္းက်င္ေလာက္ ေ၀းသည့္ အိဂပူရိ (Igapuri) ျမိဳ႕မွာ တည္ရွိသည္။ ဆရာၾကီး ဦးဂုိအင္ကာကို အထူးမိတ္ဆက္ေပးစရာ မလုိဟုထင္ပါသည္၊ အားလုံးသိျပီးျဖစ္ပါသည္။ အိႏၵိယလူမ်ိဳးမ်ိဳးႏြယ္ ျဖစ္ေပမဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံဖြားျဖစ္သည္၊ ျမန္မာႏုိင္ငံမွ ပိဋကတ္စာေပမ်ားကို သင္ယူခဲ့သည္၊ လယ္တီ ကမၼ႒ာန္းဆရာၾကီး ဦးဘခင္ထံမွ ကမၼ႒ာန္းတရားမ်ားကို အထူးသင္ယူထားခဲ့သူ ျဖစ္ရကား ထုိနည္းျဖင့္ပင္ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားလာသူ ျဖစ္သည္။

ဓမၼဂီရိကမၼ႒ာန္းဖြဲ႔စည္းပုံ
ဂုရုၾကီး ဦးဂုိအင္ကာသည္ ကမၻာအႏွံ႔ ကမၼ႒ာန္းဌာနမ်ားစြာဖြင့္လွစ္လွ်က္ရွိသည္၊ ဟိႏၵဴဘာသာလြမ္းမုိးရာ သူ၏လူမ်ိဳးမ်ားၾကားတြင္လဲ ကမၼ႒ာန္းဌာနေပါင္း ၂၀ ေက်ာ္ ရွိသည္၊ လက္ေထာက္ ကမၼ႒ာန္းဆရာ ၁၂၀၀ ရွိသည္။ ဓမၼဂီရိ ကမၼ႒ာန္း (Vipassana International Academy Dhamma Giri) ၾကီးသည္ ပင္မဌာန (ဌာနခ်ဳပ္) ျဖစ္သည္၊ ထိုပင္မဌာနတြင္ လက္ေထာက္ ကမၼ႒ာန္းဆရာ ၂၀၀ ရွိသည္။ ထုိဌာနၾကီးကို အိဂပူရိျမိဳ႕၏ အစြန္ ေတာင္ေျခတြင္ တည္ရွိသည္။ သီတဂူအျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ ကမၼ႒ာန္းဌာနၾကီးကို ေရာက္ေနသည့္အလား မွတ္ထင္မိသည္။ သီတဂူအျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ ကမၼ႒ာန္းဌာနၾကီး (Sitagu International Vipassana Academy) သည္လဲ စစ္ကိုင္းေတာင္ေျခတြင္ တည္ရွိသည္။

ဓမၼဂီရိကမၼ႒ာန္းဌာနၾကီးအတြင္း ၀င္လုိက္တာနဲ႕ ျမန္မာျပည္က ရိပ္သာၾကီးတစ္ခုအတြင္း ေရာက္ေနသည္ဟု ခံစားရသည္၊ စိတ္ထဲမွာလဲ အရမ္းၾကည္ႏူးျပီး ေအးျမသြားသည္။ ကိုယ့္ျပည္ ကုိယ့္ဌာေနကို ျပန္ေရာက္ေနရသလုိ အလြမ္းေျပမိသည္။ ဓမၼဂီရိကမၼ႒ာန္းဌာနၾကီးအတြင္း ၀င္ေပါက္မွာ ျမန္မာႏုိင္ငံရွိ ပိဋကတ္ေဆာင္ သံဃာေတာ္မ်ားကို ေက်းဇူးဆပ္ေသာအားျဖင့္ မုခ္ဦးၾကီးကို ျမန္မာမႈျမန္မာဟန္မ်ားျဖင့္ တန္ဆာဆင္ျပီး ျမန္မာစာတမ္းထုိးထားသည္။ အလြန္ထည္၀ါ ခန္႔ညားသည့္ မုခ္ဦးၾကီးျဖစ္သည္၊ ျပည္ၾကီးကို အလြမ္းေျပ အားပါးတရ ၾကည့္မိခဲ့သည္။

သူ၏ဆရာအရင္း ဆရာၾကီးဦးဘခင္ကို ေက်းဇူးဆပ္ေသာအားျဖင့္ ထုိရိပ္သာၾကီးအတြင္းမွာပဲ ဦးဘခင္ရြာ (U Ba Khin Village) ဆုိတာကိုလဲ ေတြ႕ရသည္၊ တုိက္အိမ္ ၄၀ ေက်ာ္ေလာက္ရွိမည္ထင္သည္။
အ၀င္ေပါက္မွာလဲ လုံျခံဳေရးဂိတ္ ၂ ခုေတြ႔ရသည္၊ စာေရးသူတုိ႔အဖြဲ႔ ကားနဲ႔ ၀င္သြားေတာ့ တံခါးခ်က္ခ်င္းဖြင့္ေပးသည္၊ Registration ဌာနမွာ ဒကာၾကီးတစ္ေယာက္ လာၾကိဳဆုိသည္၊ ဘုံေဘျမိဳ႕ရွိ ျမန္မာျပည္ဖြား အိႏၵိယလူမ်ိဳးတစ္ေယာက္ျဖစ္သည့္ ဆရာၾကီး ဦးဂုိအင္ကာ၏ တပည့္တစ္ေယာက္က စာေရးသူတုိ႔အဖြဲ႕လာမည့္အေၾကာင္း ၾကိဳတင္သတင္းပုိ႔ထားသျဖင့္ အားလုံးအဆင္ေျပသည္။ မန္ေနဂ်ာမ်ားနဲ႕လဲ မိတ္ဆက္ေပးသည္။ ထုိလာၾကိဳသည့္ဒကာၾကီးကပဲ ကမၼ႒ာန္းရိပ္သာၾကီးနဲ႕ပတ္သက္တာ အကုန္ရွင္းျပသည္။ သူ၏ အဂၤလိပ္စကားလဲ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းသည္။

ဘုရား ၃ ဆူ
ဓမၼဂီရိကမၼ႒ာန္းဌာနၾကီးအတြင္း ေရႊတိဂုံပုံစံတူ ဘုရား သုံးဆူရွိသည္၊ ထူးျခားသည္မွာ ထုိေစတီ၏ အတြင္းပုိင္းသည္ လႈိဏ္ေခါင္းသဏၭာန္ရွိျပီး တစ္ဆူတစ္ဆူ၏အတြင္းမွာ ေယာဂီတစ္ေယာက္ထုိင္ Cells- 229 ခန္း ပါရွိသည္။
ေစတီတစ္ဆူစီမွာလဲ ကိုယ္စီ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြရွိၾကသည္၊ တစ္ခ်ိဳ႕ေစတီက Long course အတြက္ ျဖစ္သည္၊ ကာလသည္ ရက္ေပါင္း ၆၀ ျဖစ္သည္၊ သုိ႔ေသာ္လည္း Long course တက္သူမွာ နဲသည္။ ဒုတိယ ေစတီကေတာ့ Long course ဆုိေပမဲ့ ရက္ေပါင္း ၄၅ မွ ၁၀ ရက္ထိ ပဲ ရွိသည္။ တတိယေစတီသည္လဲ short course အတြက္ ျဖစ္သည္၊ ကာလမွာ ၁၀ ရက္ ျဖစ္သည္။ ၁၀ ရက္ သင္တန္းတက္သူေတြကေတာ့ အလြန္မ်ားျပားသည္။ ရာႏွင့္ခ်ီရွိသည္။ စာေရးသူတုိ႔ သြားသည့္ အခ်ိန္သည္ ၁၀ ရက္စခန္းႏွင့္ သင္တန္းျပီးလုိ႔ အထြက္ေန႔ျဖစ္သည္၊ ေမတၱာအခါေတာ္ေန႔ဟု ဆုိသည္၊ စာေရးသူတုိ႔ျမန္မာျပည္မွာေတာ့ ၀ါေခါင္လျပည့္ေန႔သည္ ေမတၱာအခါေတာ္ေန႔ ဆိုေပမဲ့ ဆရာၾကီးဦးဂုိအင္ကာ၏ ဓမၼဂီရိကမၼ႒ာန္းဌာနၾကီးကေတာ့ သီတင္းကြ်တ္လန္း (၄) ရက္ေန႔ ျဖစ္ေနသည္။ ဒါလဲ ထူးျခားမႈပင္ျဖစ္သည္။ စာေရးသူတုိ႔သြားတဲ့ အခ်ိန္ေယာဂီေတြ ထြက္တဲ့ အခ်ိန္ျဖစ္သည္၊ မွတ္တမ္းဌာနမွာ ကုိယ့္ရဲ့ အၾကံဥာဏ္မ်ားကို စာရြက္ျဖတ္ပုိင္းေလးအေပၚမွာ ေရးေနၾကသည္။ အတုယူစရာပင္ျဖစ္သည္၊ ရိပ္သာၾကီးမွာ ဘာလုိအပ္ေနသလဲ? ဘာေတြ ျဖည့္ဆည္းေပးသင့္လဲ? ဆရာအေျခအေန စသည္ျဖင့္ မိမိ၏ အေတြ႕အၾကံဳအရ အၾကံေပးစာမ်ား ေရးသားရသည္။ ဒီကေန႔ အမ်ိဳးသား အမ်ိဳးသမီးေယာဂီ ၆၀၀ ေက်ာ္ရွိသည္ဟု ဆုိသည္။

ရိပ္သာအတြင္းက ျမန္မာ့ ေခါင္းေလာင္းၾကီးႏွင့္ စမ္းေရမ်ား

ဘုရားအတြင္းက စည္းကမ္းခ်က္မ်ား

ေနာက္တစ္ခုက စာေရးသူ လွည့္လွည္ၾကည့္ရင္း အကဲခတ္မိသည့္ တစ္ခုမွာ ရုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္ကို ေစတီေတာ္ၾကီးမွာေရာ ကမၼ႒ာန္းေပးရာ ခန္းမေဆာင္မွာေရာ သင္တန္းေဆာင္ေတြမွာပါ မေတြ႔ရျခင္းျဖစ္သည္။ တစ္ဆက္တည္း စဥ္းစားမိသည္မွာ- ထုိရိပ္သာၾကီး၏ စနစ္ႏွင့္ ရည္ရြယ္ခ်က္က ခရစ္ယာန္ဘာသာ၊ အစၥလာမ္ဘာသာ၊ ဟိႏၵဴဘာသာ၊ ဂ်ဴးဘာသာ စသည္ျဖင့္ မည္သည့္ ဘာသာမဆုိ ၀င္ေရာက္ျပီး ကမၼ႒ာန္းအားထုတ္ဖုိ႔ႏုိင္ဖုိ႔ပဲ ျဖစ္သည္၊ ဓမၼကို မည္သည္ဘာသာ၀င္မ်ားမဆုိ ရွာေဖြ အားထုတ္ႏုိင္ေအာင္ ရုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္ကို မထားေလသလား၊ ရုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္ ထားရွိလွ်င္ တျခားဘာသာ၀င္ေတြအတြက္ အေႏွာက္ယွက္ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္ႏုိင္သည္။ ဆရာၾကီး၏ ကမၼ႒ာနၾကီးက ထုိလူမ်ိဳးေပါင္းစုံ ဘာသာေပါင္းစုံ လာေရာက္ ေလ့လာ အားထုတ္ေနၾကသည္၊ အီရန္၊ အစၥေရးတုိ႔လုိ ႏုိင္ငံေတြက လူေတြေတာင္ လာေရာက္အားထုတ္ေနသည္ကို ေတြ႕ရသည္။

ေန႔စဥ္ အခ်ိန္ဇယား

တရားစခန္းထြက္ ေယာဂီမ်ား


စာေရးသူအၾကိဳက္
၁။ စာေရးသူ သေဘာက်သည္မွာ ရိပ္သာၾကီးသည္ ကမၼ႒ာန္းတရားေပးရုံသာ မက သင္တန္းေတြ ေပးျခင္း၊ သုေတသနဌာၾကီးဖြင့္ျပီး ၀ိပႆနာသုေတသနလုပ္ျခင္း၊ ထုတ္ေ၀ျခင္း။ ပရိယတ္အေျခခံေသာ ပဋိပတ္ဌာနၾကီးျဖစ္သည့္အတြက္ အေျခခံ အု႒္ျမစ္ေကာင္းသည့္ ဌာနၾကီးျဖစ္သည္။
၂။ ေစတီၾကီး၏၀မ္းဗုိက္တြင္း ေယာဂီတစ္ေယာက္ထုိင္ ကမၼ႒ာန္း cells ၂၂၉ ခန္းပါရွိျခင္း။ ထုိခန္းမ်ားသည္လဲ senior, junior အလုိက္ အဆင့္ဆင့္ရွိသည္။
၃။ အမ်ိဳးသား အမ်ိဳးသမီး မွတ္ပုံတင္ဌာနရုံးခန္း ၂ေဆာင္၊ အမ်ိဳးသား အမ်ိဳးသမီး ထမင္းစားခန္း ၂ေဆာင္၊ လုံျခံဳေရးဌာန၊ ဆရာေဆာင္မ်ား၊ အမ်ိဳးသား အမ်ိဳးသမီးေယာဂီမ်ားအတြက္ တစ္ေယာက္ေနေဆာင္၊ ၂ ေယာက္ေနေဆာင္၊ ၄ ေယာက္ေနေဆာင္၊ ၁၀ ေယာက္ေနေဆာင္ စသည္ျဖင့္ပါရွိျခင္း။ စာသင္ခန္း၊ ျပခန္း၊ သုေတသနခန္၊ မွတ္တမ္းတင္ခန္း၊ ဂုရုၾကီးေနသည့္ အေဆာင္မ်ားႏွင့္ ရိပ္သာၾကီးကို လွပစြာတည္ေဆာက္ထားျခင္း။
၄။ ေက်းဇူးတရားကို အေလးထားျခင္း၊ ျမန္မာသံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္ ဆရာၾကီး ဦးဘခင္ကို အေလးဂရုျပဳေနေသာ ျမန္မာမုခ္ဦးႏွင့္ ဦးဘခင္ရြာက ေက်နပ္စရာပင္ျဖစ္သည္။
စာေရးသူက ၂၀၀၄ ခုႏွစ္၊ အိႏၵိယကို ပညာေတာ္သင္ မလာေသးခင္က သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီးႏွင့္အတူ သူငယ္ခ်င္း ၆ ပါး၊ လုိက္ပုိ႔သည့္ အိႏၵိယဒကာႏွင့္ သီတဂူဦးဇင္း ၂ ပါး အပါအ၀င္ ၁၁ ေယာက္ အဖြဲ႔သည္ အိႏၵိျပည္ၾကီး တစ္ပတ္ပတ္ခဲ့စဥ္က ထုိကမၼ႒ာန္းဌာနသို႔ ေရာက္ခဲ့ေသးသည္။ အခုေခါက္သည္ ၂ ၾကိမ္ေျမာက္ျဖစ္သည္။

တာ၀န္ရွိသူတစ္ဦးက စာေရးသူတုိ႔အဖြဲ႕အား ရွင္းလင္းျပသစဥ္


အိႏၵိယဗုဒၶဘာသာ ေက်းဇူးရွင္ႏွစ္ဦး
ကြယ္ေပ်ာက္ေနျပီ ျဖစ္ေသာ အိႏၵိယႏုိင္ငံ ဗုဒၶဘာသာကို ျပန္လည္အသက္သြင္းေပးေနသူ ၂ ေယာက္ရွိသည္။ ကြယ္လြန္သြားျပီ ျဖစ္ေသာ ေဒါက္တာအမ္ေဘဒကာႏွင့္ ယခုလက္ရွိ အသက္ ၈၀ ေက်ာ္ ၀ိပႆနာျဖင့္ သာသနာျပဳေနေသာ ဆရာၾကီး ဦးဂုိအင္ကာ တုိ႔ျဖစ္ၾကသည္။ ေဒါက္တာအမ္ေဘဒကာနဲ႕ ပတ္သက္ျပီး စာေရးသူ၏ဆုိက္ ဒီေနရာ ႏွင့္ ဤေနရာမ်ား တြင္ ေဖာ္ျပျပီးျဖစ္သည္။ ယေန႔ အိႏၵိယႏုိင္ငံ အထူးသျဖင့္ အိႏၵိယ အေနာက္ပုိင္း သုိ႔မဟုတ္ ေတာင္ဘက္ျခမ္းရွိ မဟာရ႒ျပည္နယ္အတြင္းက ၁၀ သိန္းေက်ာ္ေသာ ဗုဒၶဘာသာတုိ႔သည္ ေဒါက္တာအမ္ေဘဒကာ၏ တပည့္မ်ားျဖစ္ၾကသည္။ ေနာက္ပုိင္း ဆရာၾကီးဦးဂုိအင္ကာ၏ ၀ိပႆနာနည္းေၾကာင္း ဗုဒၶဘာသာ၀င္ဦးေရ တုိးပြားလာသလုိဗုဒၶဘာသာ၏အႏွစ္ကို ဘာမွ မသိေသးေသာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔၏အေတြးသည္လည္း ပုိမုိေတာက္ေျပာင္လာသည္။ ယခုဆုိရင္ အိႏၵိယျပည္တြင္း ၀ိပႆနာ ဌာနေပါင္း ၂၀ ေက်ာ္ရွိသည္။ ဘုံေဘျမိဳ႕ရွိ႕ ကမၻာ့ေရႊတိဂုံေစတီေတာ္ၾကီးက ဆရာၾကီးဦးဂုိအင္ကာ၏ ဗုဒၶသာသနျပဳရာတြင္ အၾကီးမားဆုံး မွတ္တုိင္တစ္ခု ျဖစ္ခဲ့သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔အေနနဲ႔ အိႏၵိယဗုဒၶသာသနာ ျပန္လည္ရွင္သန္လာေရးအတြက္ အားထုတ္ေနၾကေသာ ထုိ ပုဂၢိဳလ္ထူး ၂ ေယာက္အတြက္ ေက်းဇူးတင္ျခင္း ဂုဏ္ယူျခင္းမ်ားျဖင့္ သတိတရျဖစ္သင့္သည္။

ကင္မရာပုိးရွိေသာ စာေရးသူ

စာေရးသူတုိ႔အဖြဲ႔ ဘုံေဘက မနက္ ၈နာရီေလာက္က စထြက္ရာ အိဂပူရိျမိဳ႕ရွိ ဓမၼဂီရိကမၼ႒ာန္းဌာနသုိ႔ မနက္ ၁၀-၃၀ ေလာက္ ေရာက္သည္။ စာေရးသူတုိ႔အတြက္ ေန႔လည္စာအတြက္ ျပင္ဆင္ေပးပါသည္၊ သုိ႔ေသာ္ ဒကာၾကီးဦးေက်ာ္ေဆြက အျပင္စားေသာက္ဆုိင္မွာပဲ ကပ္ခ်င္သည္ျဖစ္၍ လွည့္လည္ၾကည့္ရႈ႕ျပီး ျမိဳ႕ျပင္က စားေသာက္ဆုိင္ေကာင္းေကာင္းမွာ ေန႔လည္စာ ၀င္စားၾကသည္။ ထုိစားေသာက္ဆုိင္သည္ အလြန္ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ရွိသည္၊ အဆင့္ျမင့္သည္။ ေန႔လည္စာ ျပီးတာနဲ႕ နာဆစ္ခ္ (Nasik) ျမိဳ႕ဘက္သုိ႔ ခရီးဆက္ခဲ့ၾကသည္၊ ထုိျမိဳရွိ ဗုဒၶဘာသာ လႈိဏ္ဂူမ်ားကို သြားေရာက္ေလ့လာခဲ့ၾကသည္။ ထိုျမိဳ႕ရွိ ေလ့လာေရး ခရီးမွတ္တမ္းကို အပုိင္း (၂) တြင္ ေဖာ္ျပပါမည္။


လုိက္ပုိ႔ေပးေသာ ဒကာၾကီး ဦးေက်ာ္ေဆြ အား အထူးေက်းဇူးတင္ပါသည္။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ
သီတဂူစတား
၂-၁၀-၂၀၁၁

Read more »

စာေပ ၃ မ်ိဳး

စာနိဒါန္း
စာဖတ္ရတာ လြယ္သေလာက္ စာေရးရတာ မလြယ္ပါလားေနာ္။ စာေရးသူၿဖစ္ဖုိ႕ဆုိတာမလြယ္ဘူးေလ။
ေရးတဲ႕အခ်ိန္ေတြ၊ စဥ္းစားဖုိ႔အခ်ိန္ေတြေပးရပါတယ္။ ဖတ္ရွဳရတဲ႔အခ်ိန္ေတြလဲေပးရတာပါပဲ။ လြယ္လြယ္ေလးနဲ႕ စာတစ္ပုဒ္၊ စာအုပ္တစ္ၿဖစ္လာတာမဟုတ္ပါဘူး။ ဖတ္တဲ့သူကေတာ့ တစ္ထုိင္တည္းနဲ႕ဖတ္လုိက္လုိ႕ရတယ္၊ တစ္ရက္ထည္းနဲ႕ဖတ္လုိက္လုိ႕ရပါတယ္။ ေရးတဲ့သူကေတာ့လနဲ႕ခ်ီၿပီး ေရးရတာပါ။ ခ်ီးမြမ္းခံရတာရွိသလုိ တစ္ခါတစ္ေလ အေၿပာအဆုိကဲ့ရဲ႕လဲ ခံရေသးတယ္ေနာ္။ ဒါလဲခံႏုိင္ေရရွိမွ ေအာ္--မလြယ္ပါလားေနာ္။ ဒါေၾကာင့္ စာေရးသူအားလုံးကုိ ေလးစားပါတယ္။ ဘုန္းဘုန္းသီတဂူစတားရဲ႕ တုိက္တြန္းခ်က္နဲ႕ စာေရးဖုိ႔ စဥ္းစားခဲ့ပါတယ္။ သုိ႔ေသာ္ တစ္ခါမွမေရးဖူးေတာ့ ဘယ္လုိေရးရမွန္းလဲမသိ၊ ဘယ္ကေနစေရးရမွန္းလဲမသိ၊ ေရးလဲမေရးတတ္ပါ။ ဘုန္းဘုန္းဘာလုိ႔ တပည့္ေတာ္ကုိ စာေရးေစခ်င္တာလဲလုိ႔ ေမးေတာ့ စာေရးတတ္ေစခ်င္လုိ႔တဲ့ စာေရးတယ္ဆုိတာေကာင္းတယ္တဲ့ ကုိယ္ေရးတဲ့စာက သူမ်ားအတြက္ အက်ိဳးရွိေတာ့ ေကာင္းတာေပါ့တဲ့ေလ။ အဲဒါနဲ႔ပဲ ဘုန္းဘုန္းရဲ႕ေစတနာကုိ အသိအမွတ္ၿပဳ ေလးစားတဲ့အေနနဲ႔ ဘာစာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ေရးၾကည့္မယ္ဆုိၿပီး ေရးၾကည့္တာပါ။ ေရးတတ္လုိ႔ေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။
အခုမွပထမဦးဆုံး စမ္းေရးၾကည့္တာပါ။

စာေပ ၃ မ်ိဳး
စာဆုိတာကေတာ့ အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိတာေပါ႕ေနာ္။ ဓမၼစာေပဆုိတဲ့ ဘာသာေရးစာေပ၊ ၿပီးေတာ့ လူမွဳ႕ေရး၊ ပညာေရး၊ စီးပြားေရး၊ က်န္းမာေရး၊ ဟာသ၊ အခ်စ္၀တၳဳ၊ သုတရသ စုံလုိ႔ပါပဲေနာ္။ ဒီလုိစာေပေတြထဲကမွ ဘယ္စာေပကုိ အႏွစ္သက္ဆုံးလဲဆုိရင္ ဓမၼစာေပဆုိတဲ့ ဘာသာေရးစာေပပဲၿဖစ္ပါတယ္။
ဘုန္းဘုန္းအရွင္ဇ၀န(ေမတၱာရွင္) ေရႊၿပည္သာကေၿပာဖူးတယ္။ စာေပသုံးမ်ိဳးရွိပါတယ္။

၁။ ကြမ္းယာနဲ႕တူတဲ့ စာေပ၊
၂။ ၾကံနဲ႔တူတဲ့ စာေပ၊
၃။ ႏုိ႔နဲ႔တူတဲ့စာေပဟူ၍ၿဖစ္သည္။

ကြမ္းယာသည္၀ါးၿပီးလွ်င္အရည္ေရာအဖတ္ပါ ေထြးပစ္ရသကဲ့သုိ႔ ဖတ္ၿပီးလွ်င္ ေလာကီေကာင္းက်ိဳး၊ ေလာကုတၱရာေကာင္းက်ိဳးတစ္ခုမွ မရေသာမၿပစ္အခတ္၊ အခ်စ္အသတ္၊ အညစ္အပတ္သက္သက္ စာေပမ်ားကုိ ကြမ္းယာႏွင့္တူေသာစာေပဟု ဆုိၿခင္းၿဖစ္သည္။ ယင္းစာေပမ်ိဳးကား မဖတ္ေလေကာင္းေလၿဖစ္သည္။

ၾကံသည္၀ါးၿပီးလွ်င္အရည္ကုိသာမ်ိဳခ်ရၿပီး အဖတ္ကုိ ေထြပစ္ရသကဲ့သုိ႔ ေလာကီေကာင္းက်ိဳးကုိသာေပး
ၿပီး ေလာကုတၱရာေကာင္းက်ိဳး၊ သံသရာေကာင္းက်ိဴးကုိ မေပးႏုိင္ေသာ ဘ၀ၿပဳၿပင္ေရး၀တၱဳ၊ ေဆာင္းပါးမ်ား၊ တတ္က်မ္းမ်ားကုိ ၾကံႏွင့္တူေသာစာေပဟု ဆုိၿခင္းၿဖစ္သည္။ ထုိစာေပမ်ဳိးကုိကား အခ်ိန္အသင့္အတင့္ယူ၍ ဖတ္ရွဳသင့္ေပသည္။

ႏြားႏို႕သည္ ပါးစပ္ထဲေလာင္းထည့္ၿပီးလွ်င္ အရည္ေကာ မလိွဳင္ဖတ္ပါ မ်ဳိခ်ရသကဲ့သုိ႔ ေလာကီေလာကုတၱရာေကာင္းက်ဳိး ႏွစ္မ်ဳိးလုံးကုိ ေပးေသာဘာသာေရးစာေပမ်ဳိးကုိ ႏြားႏုိ႕ႏွင့္တူေသာစာေပဟု ဆုိၿခင္းၿဖစ္သည္။ ထုိစာေပမ်ဳိးကုိအခ်ိန္မရ ရေအာင္ယူ၍ဖတ္ရွဳသင့္ေပသည္။

ေန႔စဥ္ဖတ္ၾကားသင့္ေသာ စာေပ
စာေပသုံးမ်ိဳးကုိ ၾကည့္ျခင္းအားၿဖင့္ ဘာသာေရးစာေပကုိ အဓိကထား ဖတ္ရွဳသင့္သည္။

ဓမၼစကား ေန႔တုိင္းၾကားက
စိတ္ထားေဖြးလက္
သိဥာဏ္ထက္၏။….တဲ႔

သေဘာတရား အေတြးစတစ္ခု၊ တရားသေဘာ စကားစုတစ္ခုဟာ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕စိတ္ဓာတ္နဲ႕ဘ၀ကုိ
အၾကီးအက်ယ္ ေၿပာင္းလဲသြားေစႏိုင္ပါတယ္။ ဒီစာအုပ္ထဲက တစ္ေန႔တစ္ခုပဲဖတ္ၿပီး အဲဒီတစ္ေန႕လုံးအဲဒီတစ္ခုကုိပဲ အထပ္ထပ္ႏွလုံးသြင္းဆင္ၿခင္ပါ အံ့ၾသဖြယ္ေကာင္းေလာက္ေအာင္ စိတ္အားေတြ ၿပည္႔၀လာပါလိမ္မယ္။ အရွင္ဆႏၵာဓိက(ေရႊပါရမီေတာရ) (စိတ္အားၿဖည့္ဓမၼသံစဥ္)

အရွင္ဆႏၵာဓိကရယ္လုိ႔ ၿဖစ္လာရတဲ့ အေၾကာင္းတရားအစကေတာ့ က်မ္းၿပဳအေက်ာ္ မဟာဂႏၶာရုံ
ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး (အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ)ေရးတဲ့ ဓမၼစၾကာတရားေတာ္စာအုပ္ကုိ ဖတ္ရွဳခဲ့ရာမွ
ဘုန္းဘုန္းဆႏၵာဓိကရဲ႕ဘ၀ဟာ ဆယ္တန္း ၅ဘာသာဂုဏ္ထူးရွင္ တစ္ႏုိင္ငံလုံး နံပါတ္ ၂ ရခဲ့တဲ့ လူ၀တ္ေၾကာင္အဆင့္ကေန ရွင္ရဟန္းအဆင့္ကုိ တုိးတတ္ေၿပာင္း လဲလာခဲ့တာပါ။

အဲဒီစာအုပ္ထဲက ဘုန္းဘုန္းဆႏၵာဓိကရဲ႕ႏွလုံးသားထဲကုိ အရွိန္ၿပင္းၿပင္းထုိးေဖာက္၀င္ေရာက္လာ
ခဲ့တဲ့စကားစုကေတာ့ ‘‘ကိေလသာေတြဟာ ႏူနာေရာဂါနဲ႕တူတယ္၊ ကာမဂုဏ္ခ်မ္းသာေတြဟာ မီးပုံၾကီးနဲ႔
တူတယ္၊ ကာမဂုဏ္ခ်မ္းသာခံစားေနတာဟာ ႏူနာေရာဂါထလာလုိ႔ ယားလြန္းတဲ့အတြက္ မီးကင္ၿပီး
အယားေဖ်ာက္ေနတာနဲ႔ တူတယ္ဆုိတဲ့စကားစုပါပဲ။ ပုထုဇဥ္လူသားအားလုံးဟာ ကိေလသာ ႏူနာေရာဂါသည္ေတြခ်ည္းပဲဆုိတဲ့ တရားစကားတစ္ခြန္း စာတစ္ေၾကာင္းေၾကာင့္ အရွင္ဆႏၵာဓိကရယ္လုိ႔ စာဆုိေတာ္ဓမၼကထိက တစ္ပါး ၿဖစ္လာခဲ့ရတာပါ။ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးရဲ႕ စကားတစ္ခြန္း၊ စာတစ္ေၾကာင္းေၾကာင့္ ရွဳပ္ေထြးေနတဲ့ အသိဥာဏ္ ရွင္းလင္းသြားသူေတြ၊ စိတ္ဓာတ္အဆင့္နိမ့္ရာက စိတ္ဓာတ္အဆင့္ၿမင့္သြားသူေတြ၊ သေဘာတရားဆုိးယုတ္ရာက သေဘာတရားေကာင္းၿမတ္သြားသူေတြ၊ တရားမသိရာက တရားသိသြားသူေတြ၊ တရားမရွိရာက တရားရွိသြားသူေတြ မေရမတြက္ႏိုင္ေအာင္ မ်ားၿပားလွမယ္ဆုိတာ ယုံမွားစရာမရွိပါဘူး။ ဒါေတြကဓမၼစာေပဖတ္ရၿခင္းရဲ႕ အက်ဳိးတရားေက်းဇူးေတြပါ။

အခုဆုိရင္ ဘုန္းဘုန္းဆႏၵာဓိကရဲ႕ ဘ၀ဟာ သိပ္ကုိ ေအးခ်မ္းတည္ၿငိမ္ၿပီး ေနတတ္လုိ႔ ေက်နပ္စရာေကာင္း
ေလာက္ေအာင္ ၿပည္႔စုံလြန္းေနပါတယ္။ ဓမၼစာေပေတြေရးတယ္၊ သထုံၿမိဳ႕ေကလာသေတာင္ ေရႊပါရမီေတာရေက်ာင္း၌ တစ္ပါတည္း ဧကစာရီ ေတာရေဆာက္တည္သည္၊ ပရိယတ္ ပဋိပတ္အလုပ္ အားထုတ္လွ်က္ ပရဟိတ လုပ္ငန္းေတြ လုပ္ေဆာင္ေနပါသည္။ အရွင္ဆႏၵာဓိကဆုိရင္ ဓမၼေလာကမွာ မသိသူ မရွိသေလာက္ရွားပါတယ္။ အားလုံးက ေလးစားၾကည္ညဳိ အားထားရတဲ့ ဆရာေတာ္တစ္ပါးၿဖစ္ေနပါၿပီ။ ဖတ္ၿဖစ္ဖုိ႔ကအဓိကပါ။ ၿပီးမွ မဖတ္ရင္မေနႏိုင္တာကလြဲလုိ႔ ၿဖစ္သြားမယ္ေနာ္။

“ဘာသာေရးသည္လူ႕အဆင္႕အတန္း”
ဘာသာေရးဆုိတာ အဆင့္အတန္းရွိတဲ့လူသားတုိင္း အဆင့္အတန္းရွိလုိတဲ့ လူသားတုိင္းအတြက္
မရွိမၿဖစ္လုိအပ္တဲ့ အေရးအၾကီးဆုံးအရာတစ္ခုၿဖစ္ပါတယ္။ ဘာသာေရးကုိ လုံး၀ပစ္ပယ္ထားတဲ့သူ
လုံး၀မပစ္ပယ္ေတာင္မွ အေလးအနက္မထားတဲ့သူဟာ ဘယ္လုိနည္းနဲ႔မွ အဆင့္အတန္းရွိတဲ့လူ တစ္ေယာက္ ၾကီးက်ယ္ၿမင့္ၿမတ္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ ၿဖစ္မလာႏုိင္ပါဘူး။

စာတန္ခုိးက လူ၏တန္ဖိုးကို ျမင့္တင္ႏုိင္ေအာင္ ဖန္တီးေပးႏုိင္သည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ၾကံႏွင့္တူေသာ စာေပ ႏြားႏုိ႔ႏွင့္တူေသာ စာေပမ်ားကို ျမတ္ျမတ္ႏုိးႏုိး ဖတ္သင့္ပါတယ္၊ ေရးလဲ ေရးသားသင့္ပါတယ္ဆုိတဲ့ အေၾကာင္း ေရးသားလုိက္ရပါသည္။

ထားထား
၂၉-၉-၂၀၁၁

သီတဂူစတား၏ မွတ္ခ်က္ (Comment):
အရမ္းေကာင္းပါတယ္၊ အထူးသျဖင့္ စာေပ ၃ မ်ိဳးဆုိတာကို ဥပမာေပးျပီး ေရးသြားတာကို သေဘာက်မိတယ္။ ဒီပုိ႔စ္ေလးက ကုိယ္ဖတ္ေနတဲ့စာေပက အရည္ရလား၊ အဖက္ရလား ဒါမွမဟုတ္ အရည္ေရာ အဖက္ေရာရလား ဆုိတာ စဥ္းစားေစဖုိ႔ မီးေမာင္းထုိးျပေနသည္။

စာေရးသူ (သီတဂူစတား)က သူ႔ကို စာေရးေစခ်င္လုိ႔ တုိက္တြန္းေတာ့ မေရးတတ္ဘူးေျပာတယ္၊ မေရးတတ္ဘူးဆုိတဲ့စာေတာင္ ဒီေလာက္ေကာင္းေနရင္ သူသာ ေရးတတ္လာရင္------ဆုိတဲ့ အေတြးက ဆက္ေပၚလာတယ္။

တကယ္ေတာ့ စာေရးသူ (သီတဂူစတား) ကိုယ္တုိင္ကလည္း စာေရးတတ္သူမဟုတ္ပါ၊ ေယာင္၀ါး၀ါးအဆင့္ကေန အေရးေလ့က်င့္ရင္း ၀ါသနာအဆင့္ေလာက္မွ် ေရာက္လာျခင္းျဖစ္သည္။ စာေရးလုိက္ရတဲ့ အက်ိဳးကို ပုိမုိနားလည္လာသည္။

၁။ ဖတ္ျပီး ေလ့လားျပီးသည့္ ပါဠိေတာ္ အ႒ကထာစတဲ့ စာေပေတြကို ျပန္ဖတ္လုိက္ရျခင္းျဖင့္ အသိတရား ျပန္လည္ရျခင္းအျပင္ မဖတ္ဖူးေသးေသာ စာေတြကိုလဲ ဖတ္လုိက္ရသည္။
၂။ စာေရးျခင္း စာဖတ္ရင္းျဖင့္ ကိုယ္ေလ့လာ ဖတ္ရႈထားသည့္ စာေပအေပၚ သုံးသပ္တဲ့ အေလ့က်င့္ စဥ္းစားတဲ့ အေလ့အက်င့္ ျဖစ္လာႏုိင္သည္။
၃။ စာေရး စာဖတ္ေနသူသည္ အျမဲတမ္း ေျပာႏုိင္ ဆုိႏုိင္ဖုိ႔ အဆင္သင့္မွာ ျဖစ္ေနတတ္သည္။
၄။ စာေရး စာဖတ္ေနျခင္းျဖင့္ ဟုိဟုိ ဒီဒီ ေျပးလြားျပီး ဗ်ာပါမ်ားေနေသာ ကိုယ့္စိတ္ကို ထိန္းခ်ဳပ္ျပီးသားျဖစ္သြားသည္။
၅။ စာေပက ေပးတဲ့ အသိျဖင့္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေရာ ကုိယ့္ပတ္၀န္းက်င္ကိုပါ အသိတရားေတြ ေပးႏုိင္သည္။
အထက္မွာ ေျပာသလုိ ‘‘ဓမၼစကား ေန႔တုိင္းၾကားက၊ သားမယားပင္ သိျမင္ကင္းကြာ၊ မလိမၼာလည္း၊ စိတ္ထားေဖြးလက္၊ သိဉာဏ္ထက္၏။’’ ဟူသတည္း။
စာေရးသားျခင္းက ဤမွ်မက မ်ားစြာ အက်ိဳးမ်ားပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ထားထားလုိပဲ စာေရး စာဖတ္ျဖင့္ ဘ၀ကို ေပ်ာ္ရႊင္ႏုိင္ၾကပါေစ။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ
သီတဂူစတား
၂၉-၉-၂၀၁၁

Read more »