သီတဂူစတား

သီတဂူစတား

04 October 2009

အႏွစ္ကုိးပါး (အပုိင္း-၁၇)



ဆုေတာင္းျခင္းနဲ႔ဗုဒၶဘာသာ

ဗုဒၶဘာသာတုိ႔ရဲ႕ ဆုေတာင္းက ဘာဆုေတာင္းလဲ။ ဒါန၊ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ အဲဒီ ေကာင္းမႈေလးမ်ဳိး တစ္မ်ဳိး မ်ဳိး ျပဳက်င့္ၿပီးရင္ ကိုယ္လုပ္ထားတဲ့ ေကာင္းမႈအားေလ်ာ္စြာ ရထိုက္တဲ့ အခြင့္အေရးကို ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ေတာင္းတာ။
ကိုယ္က်င့္ထားတဲ့ အက်င့္အားေလ်ာ္စြာ ရထိုက္ တဲ့ အခြင့္အေရးကို ေတာင္းတာ။
ေတာင္းတာက တစ္စံုတစ္ေယာက္က ေပးမွာကို ေမွ်ာ္လင့္ၿပီးေတာ့ ေတာင္းေနတာမဟုတ္ဘူး။ ကိုယ့္လုပ္ အားအတုိင္း ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တာကို ဖြင့္ထုတ္ၿပီးေတာ့ ဆိုျခင္း ပါပဲလုိ႔ ေျပာလိုက္တယ္။

ကိုယ္က်င့္ထားတဲ့ အက်င့္အားေလ်ာ္စြာ ကိုယ္ ရထိုက္တာကို ရခ်င္တဲ့ဆႏၵကို ေဖာ္က်ဴးလုိက္တာပါပဲ။
''တစ္စံုတစ္ေယာက္က ကိုယ့္ကို ခ်ေပးလိမ့္ မယ္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ၿပီးေတာ့ ေတာင္းေနတဲ့ ဆ ုေတာင္း မ်ဳိး ျမန္မာမွာ မရွိဘူး''လို႔ ဘုန္းႀကီးက ေျပာလိုက္တယ္။ အဲဒီလိုေျပာလိုက္ေတာ့ ''ျမန္မာေတြရဲ႕ ဆုေတာင္း က အဆင့္အတန္းျမင့္တယ္၊ ျမန္မာေတြရဲ႕ ဆုေတာင္းက လက္စသတ္ေတာ့ သူတုိ႔အက်င့္ေပၚမွာ သူတုိ႔ ျပန္တည္ တယ္''လုိ႔ သူတုိ႔တေတြ သေဘာက်သြားၾကတယ္။

အျခားဘာသာမ်ားက ေတာင္းတဲ့ဆုကေတာ့ ကိုယ့္ အက်င့္တရားအေပၚမွာ မတည္ပဲနဲ႔ တစ္စံုတစ္ ေယာက္ေသာပုဂၢိဳလ္က ေပးမလားဆိုၿပီးေတာ့ ေတာင္း တာ။ ဗုဒၶဘာသာရဲ႕ အႏွစ္သာရက ''ယံုၾကည္မႈနဲ႔ အသိ ဥာဏ္ကို ညီမွ်စြာ ေပါင္းစပ္ၿပီးေတာ့ က်င့္ယူရတဲ့တရား'' ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဘုန္းႀကီးတုိ႔ ျမန္မာျပည္က ဗုဒၶဘာသာ ဝင္ သူေတာ္စင္ေတြဟာ ဒီလို အသိဥာဏ္မ်ဳိးေတြကို သိခြင့္ ရ၊ ဤကဲ့သို႔ေသာ ယံုၾကည္မႈမ်ဳိးတုိ႔ကို ယံုၾကည္ခြင့္ရ၊ ဤကဲ့သို႔ေသာ စရဏတရားေတြကို က်င့္ခြင့္ရေနၾကတာ ဟာ ငါတုိ႔ ကံေကာင္းလုိက္တာလို႔ ကိုယ့္ဘဝရဲ႕အဖိုးတန္ပံုကို နားလည္ၾကပါ။

ကမၻာမွာ အုပ္စုႀကီး(၂)စုရွိတယ္

တုိ႔တုိင္းျပည္မွာ ေလယာဥ္ပ်ံလဲ မလုပ္ႏိုင္ေသး ဘူး။ ေမာ္ေတာ္ကားလဲ မလုပ္ႏိုင္ေသးဘူး။ ဒံုးပ်ံႀကီးလဲ မေဆာက္ႏိုင္ေသးဘူး။ အထပ္ ေျခာက္ဆယ္ေလာက္ရွိတဲ့ တိုက္ႀကီးေတြလဲ မရိွေသးဘူး။ တိုင္းျပည္က တယ္ၿပီးေတာ့ ေအာက္က်ေနာက္က်ႏုိင္တာပဲလုိ႔ ဒီလိုမ်ား သြားၿပီးေတာ့ မတြက္ပါနဲ႔။ ကမၻာမွာအုပ္စုႀကီး (၂)ခုရွိေနတယ္။ တစ္အုပ္စုက အလြန္ကိုပဲ ႀကီးပြားတိုးတက္ခ်မ္းသာ ၿပီးေတာ့ စည္းစိမ္ခံ ဖုိ႔ရန္ ႀကိဳးစားေနတဲ့ လူစုႀကီး။

သိပ္ တိုးတက္ေနတယ္။ သိပ္ႀကီးပြားေနတယ္။ ပစၥည္းေတြ အမ်ဳိးမ်ဳိးထုတ္လုပ္ေနတယ္။ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ေတြက စည္းစိမ္ခံဖုိ႔ခ်ည္း ႀကိဳးစားေနၾကတယ္။ သူတုိ႔က တစ္ပိုင္း။ ေနာက္တစ္အုပ္စုကေတာ့ စည္းစိမ္ကုိ မခံစား ႏုိင္ဘူး။ စားစရာလဲ မေလာက္တေလာက္၊ ဝတ္စရာလဲ မေလာက္တေလာက္၊ ေနဖုိ႔ကလဲပဲ က်ဳိးတုိးက်ဲတဲ။ အဲဒီလုိ စားေရး၊ ေနေရး၊ ဝတ္ေရးေတြ ခ်ဳိ႕တဲ့ ေနတဲ့ ဒီလူစုကလဲ 'ဟိုလူေတြဟာ မတရားသျဖင့္ ခ်မ္းသာ တယ္ဆိုၿပီး'ေတာ့ ခ်မ္းသာတဲ့လူစုႀကီးကို အံတႀကိတ္ႀကိတ္ ျဖစ္ေနၾကတယ္။ သူတို႔က တစ္အုပ္စု။

ႀကီးပြားတိုးတက္လို႔ စည္းစိမ္ခံေနတဲ့ လူစုမွာ ''ေလာဘ'' ႏွင့္ ''မစၧရိယ (ဝန္တုိမႈ)''တရားက ျပ႒ာန္းေန တယ္။
ေလာဘက သိပ္ရခ်င္တယ္။ ရဖို႔ခ်ည္း သိပ္ အား ထုတ္တယ္။ မစၧရိယတရားက သူတုိ႔ရတာေတြကို ဘယ္သူ႔ ကိုမွ ေဝမေပး ခ်င္ဘူး။ သိပ္ဆင္းရဲေနတဲ့ လူစုမွာေတာ့ ''ေဒါသ''နဲ႔ ''ဣႆာ'' (သူတပါး စည္းစိမ္ကို မနာလိုမႈ)က လႊမ္းမိုးေန ပါတယ္။
ကမၻာမွာ အဲဒီလို ဟိုဘက္ဒီဘက္ အစြန္းထြက္ေန ၾကတယ္။ အစြန္းသို႔ ေရာက္ေနၾကတယ္။

ျပင္းထန္ေနေသာ ပဋိပကၡ (၂)ခု

အိႏိၵယျပည္ႀကီးမွာ သိပ္ခ်မ္းသာတဲ့ လူေတြကို ၾကည့္လုိက္ေတာ့ သိပ္ဇိမ္ခံၾကတယ္။ သိပ္ဆင္းရဲတဲ့ လူ ေတြကို ၾကည့္လိုက္ျပန္ေတာ့လဲ အမႈိက္ပံုေလးထဲ ေကာက္ စားေနၾကတယ္။ ဒီလို ျဖစ္ေနတယ္။ ေဗာဓိပင္နားမွာ ေန႔တိုင္းေန႔တိုင္း မနက္ေစာ ေစာသြားရင္ အေရွ႕ဘက္နားမွာ သူေတာင္းစား တစ္ရာ ေလာက္ တန္းေနတယ္။ အေနာက္ဘက္ေပါက္နားမွာလဲ တစ္ရာေလာက္ တန္းေနတယ္။

တစ္ေယာက္ကို ငါးျပားေလာက္ သြားမေပးနဲ။ တစ္ရာေလာက္ ဝိုင္းၿပီးေတာင္းေတာ့တာပဲ။ ထြက္လုိ႔ကို မရဘူး။ ေၾကာက္စရာေတာင္ေကာင္းလုိက္တာ။ ေပးခ်င္ လ်က္နဲ႔ အဲဒါမေပးခဲ့ရဘူး။ လူေစ့ေအာင္လဲ ဘုန္းႀကီးက မေပးႏိုင္ဘူး။
တခ်ဳိ႕သူေတာင္းစားကေတာ့ ေခတ္မီလိုက္တာ။ ဘယ္လိုေခတ္မီသလဲဆိုေတာ့ လက္ထဲမွာ ခြက္ကေလးကိုင္ ထားၿပီး '' I am blind, I am blind ကြၽႏ္ုပ္ မ်က္စိမျမင္ပါ, ကြၽႏု္ပ္ မ်က္စိမျမင္ပါ''လုိ႔ ေျပာၿပီးေတာ့ ေတာင္းတယ္။ အဲဒီလို ေခတ္မီတဲ့ သူေတာင္းစားလဲ ရွိေသးတယ္။

ဒီပဋိပကၡႏွစ္ခုဟာ ျပင္းထန္ေနရင္ေတာ့ ကမၻာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈဆိုတာ မရႏုိင္ဘူး။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲ၊ အစြန္းေရာက္ေနလုိ႔။
လမ္းၫႊန္ခ ငါးက်ပ္ေပးရမယ္တဲ့၊ ဒီကေန႔ ျမန္မာျပည္က လူေတြကေတာ့ တယ္ၿပီးေတာ့ ေတာ္ၾကတယ္။ ခ်မ္းသာတဲ့ လူေတြကလဲ ကံ၊ ဥာဏ္၊ ဝီရိယရွိလုိ႔ ခ်မ္းသာတာပဲဆိုၿပီး ေက်နပ္လို႔။ ေကာင္းလိုက္တာ။

ဆင္းရဲတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြက်ျပန္ေတာ့လဲ တုိ႔ ကံ၊ ဥာဏ္၊ ဝီရိယ နည္းလုိ႔ ဆင္းရဲတာ။ ဆင္းရဲတဲ့လူကလဲ တရား သေဘာကို ေကာင္းေကာင္းသိတယ္။ ဒီလုိ နားလည္ေတာ့ ခ်မ္းသာတဲ့ လူေတြအေပၚမွာ ေဒါသ, ဣႆာ မျဖစ္ၾက ေတာ့ဘူး။
ျမန္မာျပည္မွာ ခ်မ္းသာေနၾကတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြကလဲပဲ ဆင္းရဲတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြကို တတ္ႏုိင္သမွ် စြန္႔ႀကဲၾကတယ္။ ဆန္တဆုပ္၊ ေရတမႈတ္ဆိုတာ ျမန္မာျပည္မွာ ဘယ္ေနရာ ေတာင္းေတာင္း ရတယ္။ လိုခ်င္တုိင္း ရတယ္။ ႏုိင္ငံျခားမွာ သစ္ပင္ရိပ္ ကေလးေတာင္ သြား မခိုေလနဲ႔၊ သစ္ပင္ရိပ္ကေလး သြားခိုမိတာနဲ႔ ''ငါ့သစ္ပင္ရိပ္ မင္းလာခိုတာ၊ ေပး ငါးက်ပ္'' ဆိုၿပီး ဒီလိုေတာင္းတာ။

ဘုန္းႀကီးတုိ႔ ဗာရာဏသီမွာ တည္းခိုမည့္ေက်ာင္း ရွာမေတြ႕လုိ႔ေမာ္ေတာ္ကားနဲ႔တလည္လည္ ျဖစ္ေနေတာ့ လမ္းေပၚမွာ ကားရပ္ၿပီး လမ္းေဘးနားက လူပ်ဳိအရြယ္ ကုလားေလး သံုးေလးေယာက္ကို လွမ္း ေမးတယ္။ ေမးေတာ့ သူတုိ႔က လမ္းေဘးကေန ''ဘယ္လမ္းကုိ သြား''လို႔ လမ္းၫႊန္တယ္။ အဲဒီအခါမွာ ဒ႐ိုင္ဘာက ဂီယာ ေကာက္ထိုးၿပီး ေမာင္းထြက္မလို႔ ဟန္ျပင္ေတာ့ ေရွ႕ တည့္တည့္က လာရပ္တယ္၊ ''ေပး ငါးက်ပ္''တဲ့ ။ ''ဟာ မင္းကို ဘာလုိ႔ေပးရမွာတုန္း'' ဆိုေတာ့ ''ခင္ဗ်ား ေမးလို႔ က်ဳပ္တို႔ လမ္းျပရတယ္၊ အဲဒီလမ္းျပခအတြက္ ၅-က်ပ္ ေပးရမယ္'' တဲ့။ မခက္ဘူးလား။

ျမန္မာျပည္မွာသာဆိုရင္ အိမ္အေရာက္ေတာင္ လိုက္ပို႔လိုက္ဦးမယ္။ ရွိတာေတာင္ ခ်ေကြၽးလုိက္ဦးမယ္။ ''ေၾသာ္ သူတုိ႔ခရီးသည္ေတြ အေဝးႀကီးက လာၾကတာ။ တတိုင္း တျပည္က လာၾကတာ။ ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္လာၾက တယ္။ ေရေလးေသာက္ပါဦး။ ထမင္းေလးစားပါဦး။ ဒီေနရာေလး ထိုင္ပါဦး''လုိ႔ေတာင္ ဖိတ္ၾကဦးမယ္။ ဒီေတာ့ ဘုန္းႀကီး စိတ္ထဲက သဒၶါတရား ကုန္သြား တယ္။ အဲဒီေကာင္ကို မေပးခ်င္ေတာ့ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဒ႐ိုင္ ဘာကိုေျပာလိုက္တယ္၊ ''အဲဒီေကာင္ ျပတဲ့လမ္းက မေမာင္း နဲ႔ကြာ၊ ဒီ့ျပင္လမ္းက ေမာင္း'' ဆိုၿပီးေတာ့ အျခားလမ္းက ေမာင္းလာခဲ့တယ္။

အဲဒီေကာင္ကလဲ ေနာက္ကေန လိုက္ၿပီးေတာ့ ''ဘာဘာ ဘာဘာ''နဲ႔ဆိုၿပီး လိုက္လာတယ္။ ''ဘာတုန္းကြ'' ဆိုေတာ့ ''ေပး ငါးက်ပ္''တဲ့။ ''မင္းျပတဲ့လမ္း ငါတုိ႔ မေမာင္း ဘူးကြာ၊ ဘာျပဳလုိ႔ ေပးရမွာလဲ''လုိ႔ ေျပာပစ္ခဲ့တယ္။

(အပိုင္း-၁၈) ဆက္ေဖာ္ျပပါဦးမည္။

သတင္းေကာင္း။ ။ ဆုေတာင္း- ၆ မ်ိဳးတရား ႏွင့္ သီတဂူစတားရဲ့ အိႏၵိယ ဇာတ္ျမင့္ဇာတ္နိမ့္၀ါဒ တုိ႕ကို ၾကားျဖက္၍ ေဖာ္ျပသြားပါဦးမည္ဟု ၾကိဳတင္ သတင္းေကာင္းပါးလုိက္ပါတယ္။

03 October 2009

မိဘဂုဏ္(၁၂)ပါး






ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ေသာ ေသာဏနႏၵဇာတ္လာ မိဘဂုဏ္(၁၂)ပါး။
၁။ မိဘ ဆိုတာ ကိုးကြယ္ရာ ျဗဟၼာျဖစ္ေတာ့သည္။
၂။ သြန္သင္ျပသ ဆိုဆံုးမ မိဘ ဆရာ ျဖစ္ေတာ့သည္။
၃။ အလွဴခံ ပုဂၢိဳလ္ မိဘဆို လွဴကို လွဴရမည္။
၄။ အိမ္ေစာင့္ အိမ္ဦး နတ္ျမတ္ထူး အထူးပူေဇာ္မည္။
၅။ ျခင္ဆီရိုးထဲ လြန္စြာကဲ ခ်စ္လည္းခ်စ္ၾကသည္။
၆။ ေမြးဖြားပို႔ေဆာင္ ဤလူ႔ေဘာင္ ဂုဏ္ေရာင္လင္းေစသည္။
၇။ ႏို႔ခ်ိဳ တိုက္ေကၽြး ေမြးျမဴေပး အေလးထားရမည္။
၈။ ယုယ ၾကင္နာ ပိုးပမာ ေမြးရွာခဲ့ၾကသည္။
၉။ ပူပန္ၾကီးစြာ ေစာင့္ေရွာက္ကာ ကာကြယ္ေပးၾကသည္။
၁၀။ ေလာကအေၾကာင္း လူ႔အေၾကာင္း ေကာင္းေကာင္းညႊန္ျပသည္။
၁၁။ ယုယပိုက္ေထြး ေခ်ာ့ျမွဴေပး ေႏြးေထြး ၾကင္နာသည္။
၁၂။ ရတဲ့ ဥစၥာ သားသမီးဖို႔ပါ ေဖြရွာ ထိန္းသိမ္းသည္။


မိဘတို႔သည္ သားသမီးအေပၚတြင္ မည္မွ်ေကာင္းေၾကာင္းကို ထင္ရွားေစေသာ စာသားမ်ားျဖစ္သည္။အခ်ိဳ႔ေသာ သားသမီးတို႔သည္ မိဘကို ပစ္ပယ္၍ ဘိုးဘြားရိပ္သာ သို႔ပို႔ထားၾကသည္။အခ်ိဳ ႔ေသာ သားသမီးမ်ားက မိဘတို႔ကို ေစာ္ကားၾကသည္၊ ထိုသို႔သာ သားသမီးမ်ားက မိဘကိုေစာ္ကားေနလွ်င္ ငရဲေရာက္မည္မွာ ဧကန္ျဖစ္သည္။ ထိုသို႔ မျဖစ္ရေလေအာင္ လူတိုင္းသိရွိျပီး လိုက္နာႏိုင္ရန္ေရးသားလိုက္ရပါသည္။ အထက္ပါစာသားမ်ား၏ အက်ယ္ရွင္းလင္းခ်က္မွာ

၁။ သားသမီးအေပၚတြင္ ထာဝစဥ္ ေမတၱာထားေသာေၾကာင့္ ျဗဟၼာ ျဖစ္ပါသည္.
၂။ ငယ္စဥ္ကတည္းက ဒီလိုစား၊ဒီလိုသြား၊ဒီလိုေန ဟူ၍ သင္ၾကားျပသေပးေသာေၾကာင့္လက္ဦးဆရာ ျဖစ္သည္။
၃။ မိဘသည္ ရပ္ေဝးတြင္ စီးပြားရွာ၍ သားသမီးကိုေကၽြးေမြးသည္။သားသမီးကလည္း ထိုသို႔ ျပန္လည္ လုပ္ေကၽြး ထိုက္ေသာ အာဟုေနယ် ပုဂၢိဳလ္ ျဖစ္သည္။
၄။ သားသမီး ရွာေဖြသည္ကို မေပ်ာက္ပ်က္ေအာင္ တိုးတက္ေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ေပးေသာ ပုဗၸေဒဝတာ ျဖစ္ သည္။
၅။ သားသမီးမေမြးခင္ ကတည္းက ၾကိဳတင္ခ်စ္ခင္လြန္းေသာေၾကာင့္ သုဟဒ ဟုမည္သည္။
၆။ လူျဖစ္ေအာင္ ေမြးဖြားေပးခဲ့ေသာ မိခင္၏ ဂုဏ္ကို ဇေနတၳိ ဟုေခၚသည္။
၇။ ႏို႔ခ်ိဳတိုက္ေကၽြးခဲ့ေသာ မိခင္၏ ဂုဏ္ကို ေပါသက ဟုေခၚသည္။
၈။ ယုယၾကင္နာစြာ ေမြးဖြားေပးခဲ့ေသာ မိခင္၏ဂုဏ္ကို ေပါေသႏၱ ဟုေခၚသည္။
၉။ အျမဲတစဥ္ ေစာင့္ေရွာက္ေနတတ္ေသာေၾကာင့္ အာပါဒက ဟုမည္သည္။
၁၀။ လူအေၾကာင္း၊ေလာကအေၾကာင္းကိုမိဘမ်ား သိသမွ် သားသမီးမ်ားသိရေအာင္ ေျပာျပေသာေၾကာင့္ ဒေႆတာရ ဟုေခၚသည္။
၁၁။ သားသမီးမ်ားကို ေခ်ာ့ေျပာ၊နားဝင္ေအာင္ ေျပာေသာေၾကာင့္ ေတာသယႏၱိ ဂုဏ္မည္သည္။
၁၂။ ကိုယ္သံုးဖို႔ ရွာထားေသာပစၥည္းကို ကိုယ္ ကိုယ္တိုင္မသံုးရက္ ၊မစားရက္ေအာင္ သားသမီး အတြက္ ခ်န္ထားေသာေၾကာင္ ့ရေသာ ဂုဏ္ကို ေဂါပယႏၱိ ဟုေခၚသည္။

စကားခ်ပ္။ ။ ပါဠိစာေပကို မ်ားစြာ ကၽြမ္းက်င္မႈ မရွိေသာေၾကာင့္ အခ်ိဳ ႔ေသာ ပါဠိစာသားမ်ားမွားယြင္းမႈ ရွိခဲ့ေသာ္ ကၽြႏု္ပ္၏ အမွားပင္ျဖစ္ေၾကာင္းဝန္ခံအပ္ပါသည္။ ဘာသာေရးစာအုပ္တစ္အုပ္မွ ျပန္လည္ ေကာက္ႏႈတ္ ေဖာ္ျပ ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

.................................................................................................................................

အေမဆိုတာ........ don't forget her love!




ကယ္ဆယ္ေရး လုပ္သားေတြက သူ႔ကိုေတြ႔တဲ႔ အခ်ိန္မွာ သူေသေနခဲ႔ၿပီ။
ၿပိဳက်လာတဲ႔ အိမ္ပိမိၿပီး သူေသသြားတာ။အပ်က္အစီးေတြၾကားကေန
ေသဆံုးေနတဲ႔ သူ႔ပံုစံကို လွမ္းၿမင္ေနရတယ္။ဒူးေကြးၿပီး ေရွ ႔ကိုကိုင္းေနတဲ႔
ကိုယ္ခႏၶာကိုယ္နဲ႔ လက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို အားၿပဳေထာက္ထားတဲ႔ သူ႔ပံုစံက ဘုရား
၀တ္ၿပဳေနတဲ႔ ပံုနဲ႔တူေနတယ္။ဒါေပမဲ႔ အသက္ရွင္မရွင္ ပိုေသခ်ာေအာင္
ကယ္ဆယ္ေရးလုပ္သားေတြက သူ႔ကို စမ္းသပ္ၾကည့္ၾကတယ္။ကယ္ဆယ္ေရး
အလုပ္သမားတဦးက ဦးခိုက္ခ်ေသေနတဲ႔ သူ႔ခႏၶာကိုယ္ထဲ ခဲရာခဲဆစ္ လက္-
-ကိုထိုးထည့္ၿပီး ၀မ္းသာအားရ လွမ္းေအာ္လို္က္တယ္။"လူရွိတယ္။ကေလး
တစ္ေယာက္ရွိတယ္၊အသက္ရွင္လ်က္ပဲ" လို႔ထေအာ္လိုက္တယ္။ရွိသမွ်
ခြန္အားေတြနဲ႔ သူ႔ကိုယ္ေပၚမွာ ဖိကပ္ေနတဲ႔ အုတ္ပံုေတြကို ရွင္းလင္းလိုက္ၾကတယ္။
သူ႔ခႏၶာကိုယ္ကို ေထာင္မတ္လိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ႔ သံုး၊ေလးလသားအရြယ္
ကေလးတစ္ေယာက္ကို သြားေတြ႔မိတယ္။ကေလးကိုစစ္ေဆးဖို
႔ ဆရာ၀န္တစ္ဦးက
ေပြ႔ခ်ီလိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ ကေလးေက်ာပိုးစထဲကေန ဖံုးတစ္လံုးထြက္က်လာတယ္။
ဆရာ၀န္က ဖံုးကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ message တိုေလးတစ္ေၾကာင္းကို ေတြ႔လိုက္ရတယ္...
"သားေလးေရ...တကယ္လို႔မ်ား သားေလးအသက္ရွင္ခဲ႔မယ္ဆိုရင္ သားကိုအေမ
အရမ္းခ်စ္တယ္ဆိုတာကို ေသေသခ်ာခ်ာ မွတ္ထားေပးပါေနာ္။"တဲ႔။
ေသသူေပါင္းမ်ားစြာကို ေတြ႔ဖူးတဲ႔ ဆရာ၀န္ရဲ့ ပါးၿပင္ေပၚကို မ်က္ရည္ေတြ
စီးက်လာခဲ႔တယ္။
တေယာက္လက္ကို တေယာက္ကမ္းလိုက္တဲ႔ ဖံုးထဲက message ကို ဖတ္မိသူတိုင္း
ရင္ထဲဆို႔နင့္သြားတဲ႔ ဒီခံစားခ်က္က ဘာနဲ႔မွ ႏႈိင္းၿပလို႔
မရနိုင္ခဲ႔ဘူး။မုခ်ေသရေတာ့မယ္
ဆိုတာ သိလိုက္ရတဲ႔ အေမတစ္ေယာက္ဟာ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ထိ သူ႔ရင္ေသြးအတြက္
ေပးဆပ္သြားခဲ႔တာ....ေၾသာ္...မိခင္ေတြ...မိခင္ေတြ......

ps: ဒီpostေလးဟာ ပံုၿပင္ မဟုတ္ပါဘူး။၂၀၀၈၊ေမလ၁၂ရက္ေန႔က
တရုတ္နိုင္ငံ စီခၽြမ္ၿပည္နယ္မွာ လႈပ္ခဲ႔တဲ႔ ငလ်င္ရဲ့ ၿဖစ္ရပ္မွန္ေလးပါ..
မိခင္ေမတၱာကို ခံစားရတာေၾကာင့္ သူငယ္ခ်င္းေတြကို share လုပ္ေပး
လိုက္တာပါ..............

သီတဂူစတားရဲ့ သီတင္းကြ်တ္ ဆုေတာင္း


ဒီေန႔သည္ သီတင္းကြ်တ္ျပည့္ေန႔ျဖစ္သည္။ ဗုဒၶဘာသာျမန္မာလူမ်ိဳးတုိ႔ရဲ့အေလးျမတ္ထားရာ ေန႕လည္းျဖစ္ပါသည္။ ျမတ္ဗုဒၶသည္ တာ၀တႎသာနတ္ျပည္၀ယ္ မိခင္အားေက်းဇူးဆက္သည့္အေနအားျဖင့္ အဘိဓမၼာတရားမ်ားေဟာၾကားျပီး လူ႔ျပည္လူေလာကသုိ႔ျပန္ၾကြသည့္ေန႔ျဖစ္ပါသည္၊ ျမန္မာျပည္သူေတြသည္ ထုိေန႔ကို ေန႔ထူးေန႔ျမတ္အျဖစ္သက္မွတ္ကာ ျမတ္ဗုဒၶအား ဆီးမီးမ်ားျဖင့္ပူေဇာ္ၾကသည္။ ဒါ့ျပင္ ရတနားသုံးပါးအား ပူေဇာကန္ေတာ့ၾကသည္၊ အသက္ၾကီးရြယ္အုိး အဘုိးအဖြားတုိ႕အား ပူေဇာ္ၾကသည္၊ ကန္ေတာ့ၾကသည္၊ အလြန္ခ်စ္စရာေကာင္းသည့္ ျမန္မာျပည္သူေတြရဲ့ ဓေလ့ျဖစ္ပါသည္။ ဤေန႔သည္ သံဃာေတာ္မ်ားသည္ ေလွာင္အိမ္ (အခ်ဳပ္)ထဲမွ လြတ္သည့္ေန႔လည္းျဖစ္ပါသည္၊ ၀ါတြင္းသုံးလပတ္လုံး အခ်ဳပ္မိေနသည္၊ ဒီေန႔ေရာက္ရင္ ဘာရယ္မသိ အလုိလုိ စိတ္ထဲမွာ ေပါ့ပါးသလုိခံစားရသည္၊ ကိုယ့္အျဖစ္ကိုပမာျပဳျပီး အျခားသူေတြမွာလဲ လြတ္ေျမာက္မႈကို ေမ်ာ္ေနၾကမွာ အမွန္ျဖစ္သည္ဟု ေတြးေတာမိပါသည္။
လြတ္ေျမာက္မႈကိုတမ္းတ၊ ေမ်ာ္လင့္ေနၾကတဲ့ ျမန္မာျပည္သူအားလုံး ကမၻာသူကမၻာသားအားလုံး မိမိတို႔ေမ်ာ္လင့္ေနတဲ့ လြတ္ေျမာက္မႈကို ရယူပုိင္ဆုိင္ႏုိင္ပါေစလုိ႔ သီတင္းကြ်တ္မွာ အကုန္လုံးလြတ္ ကြ်တ္ႏုိင္ၾကပါေစလုိ႔ ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းလုိက္ပါတယ္။

သီတဂူ စန္းလပမာ ခ်မ္းျမသာယာရွိၾကပါေစ။
သီတဂူစတား
၃-၁၀-၂၀၀၉

ေကာင္းမြန္ ဓမၼဒူတမွတ္တမ္း (အပုိင္း-၉)



ေဒါက္တာအမ္ေဘဒကာ ရုပ္ထု
လမ္းဆံုအနီးတြင္ လက္တစ္ဖက္က စာအုပ္ကုိင္ လက္တစ္ဖက္ ပင့္ေျမႇာက္ၿပီး လက္ညႇိဳးထုိးျပေနေသာ အန္ေဘဒကာ ရုပ္တုႀကီးကို ထုဆစ္ျပထားသည္။ ရုပ္တုကုိ ပန္းျခံအတြင္း ခံုျမင့္ေနရာတြင္ ထားရွိၿပီး လူအမ်ားအျပား တက္ေရာက္၍အရိုအေသျပဳၾကသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ စာေရးသူတို႔လည္း အမ်ားနည္းတူတက္ေရာက္ ၾကည့္ရႈၾကသည္။ ရုပ္တုေပၚသုိ႔ စာေရးသူတို႔ ေရာက္လွ်င္ စာေရးသူတို႔ႏွင့္ ဓာတ္ပံုုတြဲရုိက္လုိသူမ်ား မ်ားျပားသျဖင့္ ပန္းၿခံထဲမွ အေတာ္ႏွင့္ ထြက္ခြင့္မရခဲ့ေပ။ ပန္းျခံမွထြက္ခဲ့ၿပီးေနာက္ သံုးဘီးျဖင့္ ေဟာ္တယ္သုိ႔ ျပန္လာခဲ့ၾကသည္။ ေဟာ္တယ္သုိ႔ ေရာက္လွ်င္ ည (၁၁) နာရီထုိးၿပီ။

၂ဝဝ၉ ႏိုဝင္ဘာလ ၂၉ ေန႔ နံနက္ ၆ နာရီခြဲ ရထားျဖင့္ ပူးေနးၿမိဳ႕သုိ႕ျပန္လည္ထြက္ခဲ့ၾကသည္။ ဘုရားပြဲေတာ္ ၿပီးစီးခ်ိန္ျဖစ္၍ဘုရားပြဲေတာ္ျပန္မ်ားျဖင့္ ရထားတြဲတုိင္းတြင္ ျပည့္က်ပ္ေနေတာ့သည္။ ေန႔လည္ (၁ဝး၃ဝ) နာရီတြင္ ပူေနးဘူတာသုိ႔ ရထားဆုိက္ေရာက္သည္။ ။

ေကာင္းမြန္ ဓမၼဒူတမွတ္တမ္း(အပုိင္း-၈)




လွည့္လည္ၾကည့္ရႈ
တရားပြဲၿပီးလွ်င္ အားလံုးကုိ ႏႈတ္ဆက္ၿပီး ဥပါသကာ ဝိက ၏ ဦးေဆာင္မႈျဖင့္ ဘုရားလွည့္ပြဲၾကည့္ရႈရန္ ကားျဖင့္ ၿမိဳ႕လယ္သုိ႔ ထြက္ခြါခဲ့ၾကသည္။ ထုိအခ်ိန္သည္ ည ၈ နာရီခြဲၿပီျဖစ္သည္။ ၿမိဳ႕လယ္ လမ္းမေပၚတြင္ လူအ မ်ားဥဒဟို သြားလာေနၾကသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ ဆင္းတုရုပ္ပြားေတာ္မ်ားကုိ တင္ေဆာင္ထားေသာ ကားမ်ား။ ၄င္းကား မ်ား၏ေနာက္တြင္ စီးဝါးႏွင့္အညီ ကခုန္ေနေသာ လူငယ္မ်ား။ ၾကည့္ရႈေနေသာ ပရိတ္သတ္မ်ားျဖင့္ ၿမိဳ႕လယ္တြင္ စည္ကား ေနေတာ့သည္။ ဗုဒၶသာသနာစတင္ခဲ့ေသာ ေနရာတြင္ သာသနာေတာ္ ျပန္လည္ႏိုးထလာမည့္ အေနအထားမ်ားကို ေတြ႕ရသျဖင့္ ဝမ္းသာၾကည္ႏူးမႈျဖစ္ရသည္။

ကခုန္ျမဴးတူး
စာေရးသူတုိ႔သည္ လမ္းဆံုရွိ အဝိုင္းေပၚသုိ႔ တက္၍ လာသမွ် အကအလွအဖြဲ႕မ်ားကို အားပါးတရ ၾကည့္ရႈ ဓာတ္ပံုရိုက္ၾကသည္။ စာေရးသူတုိ႔အားျမင္လွ်င္ လူအမ်ားစု အနီးသုိ႔ လာေရာက္ႏႈတ္ဆက္ၾကသည္။ အရိုအေသေပးၾကသည္။ အရိုအေသေပးပံုမွာ စာေရးသူတုိ႔၏ ေျခေထာက္ကို (ေျခဖမိုးကုိ) လက္ျဖင့္ ထိၿပီး သူတုိ႔၏ ရင္ဘတ္ကို ထိ၍ အရိုအေသေပးၾက၏။ အမ်ိဳးသမီးမ်ားက ဝႏၵာမိ ဘေႏၱ ( အရွင္ဘုရား ရွိခိုးပါ၏) ဟု ေျပာၿပီးလက္အုပ္ခ်ီသြားၾက၏။သူတို႔သည္ ဗုဒၶသားေတာ္ရဟန္းေတာ္မ်ားကုိ ရုတ္တရက္ ျမင္ေတြ႕ရသျဖင့္ အံ့ၾသဝမ္းသာေနၾက၏။ စဥ္ျမင့္တစ္ခုမွ လာေရာက္ေခၚသျဖင့္ လုိက္ပါသြားၿပီ ထိုစဥ္ျမင့္ထက္ ထိုင္ခံုတြင္ ထိုင္ျပရ၏။ ပန္းစည္းမ်ားလက္ေဆာင္ေပးၾက၏။ ဘယ္ၾကြလာပါသလဲ ေမးၾက၏။ ကခုန္သူမ်ားကုိ လက္ျပ အားေပးရ၏။ ထို႔ေနာက္ ၿမိဳ႕လယ္လမ္းမႀကီးအတုိင္း လမ္းေလွ်ာက္ၿပီး အလွည့္ကားမ်ားကို ၾကည့္ၾက၏။ ေနာက္ဆံုးေရာက္ က လုိက္ပါလာသည့္အဖြဲ႕မွာ လူငယ္အဖြဲ႕ဝင္ တစ္ေထာင္ျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းထားသည့္ အႀကီးဆံုးအဖြဲ႕ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။ ထိုအဖြဲ႕ႏွင့္အတူ စာေရးသူတုိ႔သည္ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္ခဲ့ၾကသည္။ သုိ႔ေသာ္ ၿမိဳ႕လယ္္လမ္းဆံုသုိ႔ ေရာက္ေသာအခါ ထိုအဖြဲ႕မွာ ကခုန္ခြင့္ မရေတာ့ေပ။ ရွိႏွင့္ေသာ အျခားအဖြဲ႕မ်ားလည္း ကခုန္မႈမရွိ အသံခ်ဲ႕စက္မ်ားလည္း တိတ္ေနသည္ကုိ ေတြ႔ရသည္။ အေၾကာင္းမွာ ကခုန္ပူေဇာ္မႈ အခ်ိန္ ျပည့္သြားၿပီျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။ လမ္းဆံုႏွင့္ အျခားေနရာမ်ားတြင္ ရဲမ်ား စစ္သားမ်ား အဆင္သင့္ ေနရာယူထားသည္ကို ေတြ႔ရသည္။

02 October 2009

ေကာင္းမြန္ ဓမၼဒူတခရီးမွတ္တမ္း (အပုိင္း-၇)



ညေနပုိင္းတရားပြဲ
မစ္စ္ သရတိတုိ႔ ဘုရားေက်ာင္းသည္ အဝတ္မ်ားျဖင့္ တန္ဆာဆင္ထားသျဖင့္ မိုးရြာေသာအခါ မိုးေရမ်ားျဖင့္ စုိစြတ္ေန၏။ ထုိ႕ေၾကာင့္ သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ေဆာင္ေနရသည္မွာ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာျမင့္သြားသျဖင့္ ညေန ၆ နာရီေလာက္မွ အခမ္းအနားစျဖစ္သည္။ ကေလး လူႀကီး ၃ဝ ခန္႔တက္ေရာက္သည္။ ဘုရားရွိခိုး၊ ငါးပါးသီလယူ၊ ပန္းေပး၊ မိတ္ဆက္၊ တရားေဟာ။ ဦးေကာဝိဒ ေဟာေျပာၿပီးလွ်င္ စာေရးသူအလွည့္။ စာေရးသူ ေဟာေျပာေနစဥ္ ရုတ္တရက္ မိုးရြာလာသျဖင့္ အခမ္းအနားကုိ ေခတၱရပ္နားၿပီး မစ္စတာ သတိဝန္တိ အိမ္ထဲသုိ႔ ေရႊ႕ေျပာင္းျပဳ လုပ္ၾကသည္။ အိမ္ထဲေရာက္ေသာအခါ ဦးစန္ႏွင့္ ဘိကၡဳနီမတို႔ ဆက္လက္ေဟာေျပာၾကသည္။

ေကာင္းမြႏ္ ဓမၼဒူတခရီးမွတ္တမ္း (အပုိင္း-၆)




ဘုရာပင့္

စာေရးသူတုိ႔ ေရာက္လွ်င္ ဆင္းတုေတာ္တင္ေဆာင္ထားေသာ ကားေပၚသုိ႔ တက္ေရာက္ရန္ ပင့္ေဆာင္ၾက၏။ အကအဖြဲ႕မွာ ကားေရွ႕ ခပ္လွမ္းလွမ္းေနရာတြင္ အားပါးတရ ကခုန္ေနၾကသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ ကားေပၚတြင္ တင္ေဆာင္ ပူေဇာ္ထားသည့္ ဆင္းတုေတာ္မွာ ဥာဏ္ေတာ္ ၇ ေပခန္႔ရွိၿပီး ဖိုင္ဘာျဖင့္ ဖန္တီးထားသည္ ဟုသိရသည္။ အမွတ္တမဲ့ ၾကည့္လွ်င္ ေၾကးနီေရာင္ အဆင္းရွိသျဖင့္ ေၾကးဆင္းတုေတာ္ဟု ထင္မွတ္ရသည္။ ကားထြက္ခြါရန္ အခ်ိန္ေရာက္ၿပီျဖစ္ေသာ္လည္း စြမ္းအင္ဝန္ႀကီး၏ သမီး အခမ္းအနားသုိ႔ တက္ေရာက္လာမည္ျဖစ္၍ သူမအား ေစာင့္စားေနျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ သည့္ခံၿပီး ေစာင့္စားေပးပါရန္ ေတာင္းပန္စကား ဆုိၾကသည္။ ထို႕ေနာက္ တာဝန္ခံ ရဲအရာရွိ တစ္ဦးေရာက္လာၿပီး စာေရးသူတုိ႔အား ႏႈတ္ဆက္စကားဆုိသည္။ ထို႕ေနာက္ ဆင္းတုေတာ္ႀကီးကုိ ထုဆစ္ပံုေဖာ္ေသာ ဗိသုကာဆရာေရာက္လာၿပီး စာေရးသူတို႔အား မိတ္ဆက္ စကားဆုိလာသည္။ ခဏၾကလွ်င္ စာေရးသူတုိ႔သည္ ရုပ္ပြားေတာ္အား ဖေယာင္း နံသာထြန္း ညႇိပူေဇာ္ၾကရသည္။ထိုအခ်ိန္တြင္ ရုတ္တရက္ မိုးသက္ေလျပင္းက်လာသျဖင့္ မိုးလြတ္ရာ တုိက္ခန္းတစ္ခုသုိ႔ ဝင္ေရာက္နားခိုၾကရသည္။ ကခုန္သူမ်ားသည္ မိုးရြာထဲတြင္ အရွိန္အဟုန္မပ်က္ ဆက္လက္ ကခုန္ေနၾကဆဲျဖစ္သည္။ မိုးတိတ္လွ်င္ ဘုရားလွည့္အဖြဲ႕အား ႏႈတ္ဆက္ၿပီး မစ္စ္သရတိ တုိ႔ ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္သုိ႔ ကားျဖင့္ ျပန္လာခဲ့ၾကသည္။ မစ္စ္ သရတိတုိ႔ ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္တြင္ ညေန ၄ ခြဲတြင္ တရားေဟာဘုိ႔ ေစာစီးစြာကပင္ စီစဥ္ထားသျဖင့္ ဘုရားလွည့္ရာသုိ႔ လုိက္ပါႏိုင္ျခင္း မရွိေတာ့ေပ။ ထို႔ျပင္ လူအမ်ားစု တက္ေရာက္ေသာ ညေန ၆ နာရီပြဲႏွင့္ တျခားအခမ္းအနားတစ္ခုတို႔က ပင့္ဖိတ္ထားေသာ္လည္း အခ်ိန္ေလာက္ငျခင္း မရွိသျဖင့္ ပင့္ဖိတ္မႈကို လက္မခံလုိက္ေၾကာင္း ဥပါသကာ ဝိက က ေျပာျပသည္။

ေကာင္းမြန္ ဓမၼဒူတခရီးမွတ္တမ္း( အပုိင္း-၅)




ေန႕လည္စာအလွဴရွင္

တရားပြဲၿပီးေသာအခါ ေန႔လည္စားစားရန္ႏွင့္ တရားေဟာရန္ အျခားတစ္ေနရာသုိ႔ ကားျဖင့္ ပင့္ေဆာင္ သြားၾကျပန္သည္။ ေန႔လည္စာကုိ ဥပါသကာ သတိသဝန္တိ အိမ္တြင္ စားေသာက္ရသည္။ ေန႔လည္စာကုိ ခ်ပါတီ ပူရီတုိ႔ျဖင့္ ေကြၽးေမြးဧည့္ခံသည္။ ဦးစြာ ေရသန္႔ႏွစ္ခြက္လာခ်သည္။ ထုိ႔ေနာက္ ခ်ပါတီ ပူရီ အာလူး ထည့္ထားေသာ ပုဂံျပားတစ္ခ်ပ္စီ ခ်သည္။ ထို႔ေနာက္ ဟင္းေရေသာက္၊ ႏြားးႏို႔၊ ခရမ္းသီးခ်က္ပုဂံမ်ား အသီးသီးလာေရာက္ခ်ေပး သည္။ အဆင့္သင့္ျဖစ္လွ်င္ စားေသာက္ၾကသည္။ ခ်ပါတီကုိ အာလူးျဖင့္ စားရၿပီး ဒူရီကိုမူ ႏို႕ျဖင့္ တုိ႔စားရသည္။ ထမင္းေၾကာ္ႏွင့္ ရိုးရိုးထမင္းကုိလည္း လိုအပ္လွ်င္ စားသံုးရန္ အနီးတြင္ ခ်ထားေပးထားသည္။ ေန႔လည္စာ စားၿပီးလွ်င္ ဆြမ္းဒကာ မိသားစုအား ဆုေတာင္း ေမတၱာပို႔ေသာအားျဖင့္ ေမတၱာသုတ္ပရိတ္ခ်ီးျမႇင့္ၾကသည္။

ေခတၱအနားယူ
ေန႔လည္စာ စားၿပီးလွ်င္ အနီးရွိ မစ္စ္ သရတိ တုိ႔ အိမ္သုိ႔ သြားေရာက္ အနားယူၾကသည္။ ေန႔ ၂ ခြဲလွ်င္ အျခား အခမ္းအနားသုိ႔ တက္ေရာက္ရန္ သံုးဘီးကားငယ္ျဖင့္ ပင့္ေခၚသြားၾကျပန္သည္။ အခမ္းအနားမွာ ဘုရားဆင္းတုေတာ္ပင့္ေဆာင္ရာတြင္ ဘုရားဆင္းတုေတာ္အား ပူေဇာ္ရန္ အစီအစဥ္ျဖစ္သည္။ ယေန႔သည္ အန္ေဘဒကာ၏ ေဆာင္ရြက္မႈေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ားအျဖစ္သုိ႔ ေရာက္ၾကသည့္ ၅၃ ႏွစ္ျပည့္ အထိန္းအမွတ္ ႏွင့္ ဓမၼစၾကာအခါ ေတာ္ေန႔ အထိန္းအမွတ္ပြဲေတာ္ျဖစ္သည့္အားေလွ်ာ္စြာ တစ္ၿမိဳ႕လံုးရွိ ရပ္ကြက္ အသီးသီးမွ ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ားသည္ ဘုရားဆင္းတုေတာ္မ်ားကုိ ကားျဖင့္ တင္ေဆာင္ၿပီး ၿမိဳ႕ကို လွည့္လည္ ပူေဇာ္ ကခုန္ၾက မည္ျဖစ္သည္။

01 October 2009

ေကာင္းမြန္ ဓမၼဒူတခရီးသြားမွတ္တမ္း (အပုိင္း-၄)





အခန္းအနားအစီအစဥ္

နံနက္ပုိင္း အစီအစဥ္
အခမ္းအနားကို နံနက္ (၉း၃ဝ) နာရီတြင္ စတင္သည္။ ေဟာေျပာၾကမည့္ပုဂိၢဳလ္မ်ားမွာ စာေရးသူတုိ႔ သံုးပါးႏွင့္ ဘိကၡဳနီမတို႔ျဖစ္ၾကသည္။ အခမ္းအနားမွဴးမွာ ဥပါသကာ မစ္စတာ စဂါရ္ ျဖစ္သည္။ ပရိသတ္မွာ ၅ဝ ခန္႔ရွိၿပီး အမ်ိဳးသား အမ်ိဳးသမီး ကေလး လူငယ္ လူလတ္ လူႀကီး စံုညီစြာ တက္ေရာက္ၾကသည္။ အထူးသျဖင့္ အမ်ိဳးသားမ်ားသည္ ဝတ္ျဖဴစင္ၾကယ္ တူညီဝတ္ဆင္ထားၾကသည္။ ေရွးဦးစြာ ရုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္ျမတ္အား ဖေယာင္းမီး နံသာအေမႊးတုိင္မ်ား ထြန္းညႇိပူေဇာ္ရသည္။ ထို႔ေနာက္ အန္ေဘဒကာ၏ ဓာတ္ပံုအား ဖေယာင္း နံသာတိုင္ျဖင့္ ထြန္းညႇိရသည္။ ထုိ႔ေနာက္ (ႏွင္းဆီပန္းမ်ားကုိ ေခြၽထားေသာ) ပန္းဖတ္မ်ားကို ႀကဲျဖန္႔လွဴဒါန္းရသည္။ ထို႔ေနာက္ ေဟာေျပာၾကမည့္ စာေရးသူတုိ႔အား ပန္းစည္း လက္ေဆာင္မ်ား ေပးၾကသည္။ ထို႔ေနာက္ ဘုရားရွိခိုး၊ ငါးပါးသီလေတာင္း။ ေမတၱာပို႔ၾကသည္။ ထုိ႔ေနာက္ ေဟာေျပာပြဲစတင္သည္။ ေရွးဦးစြာ အရွင္ေကာဝိဒသိရီ (သီတဂူစတား) ေဟာေျပာၿပီး စာေရးသူ ဦးစန္ ဘိကၡဳနီမတို႔ အစဥ္အတိုင္း ဆက္လက္ ေဟာေျပာၾကသည္။ အရွင္ေကာဝိဒသိရီ (သီတဂူစတား) က ဗုဒၶဘာသာရဲ့ အႏွစ္ (the essence of Buddhism) အေၾကာင္း၊ စာေရးသူက ဓမၼစၾကာအႏွစ္ခ်ဳပ္၊ ဦးစန္က the foundation of Buddhism )ငါးပါးသီလ အေၾကာင္းကို ေဟာေျပာသည္။ ေဟာေျပာေသာအခါ အဂၤလိပ္လုိေဟာေျပာရၿပီး ဘာသာျပန္အျဖစ္ ဥပါသကာ ဝိက ကေဆာင္ရြက္သည္။ ဘိကၡဳနီမမွာ ေစာဠပူရၿမိဳ႕ သူျဖစ္သည့္အားေလွ်ာ္စြာ မိခင္ မာရတီဘာသာျဖင့္ တရားနာ ပရိသတ္ ကေလး လူႀကီး စိတ္ဓာတ္ တက္ၾကြလာေအာင္ ၿမိဳင္ၿမိဳင္ႀကီး ေဟာေျပာသြားႏိုင္သည္ကုိ ေတြ႕ရသည္။ တရားပြဲအခမ္းအနားသည္ ၂ နာရီခန္႔ၾကာျမင့္သည္။ တရားပြဲၿပီးေသာအခါ အမ်ိဳးသား အမ်ိဳးသမီးေလးမ်ား စာေရးသူတို႔ အနားသုိ႔ ေရာက္လာၿပီး အရိုအေသေပး ကန္ေတာ့ၾကသည္။ အမွတ္တရ ေအာ္တုိမ်ား အေရးခိုင္းၾကသည္။

ေကာင္းမြန္ ဓမၼဒူတခရီးသြားမွတ္တမ္း (အပုိင္း-၃)




နံနက္စာစားၿပီးလွ်င္ အနီးရွိ ဗုဒၶဘာသာ ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္သုိ႔ ပင့္ေဆာင္ၾက၏။ ေက်ာင္းေဆာင္မွာ သန္႔ရွင္းသပ္ရပ္ေသာ ၇ ခန္း ၄ ခန္း ႏွစ္ထပ္ေက်ာင္းေဆာင္ႀကီးျဖစ္သည္။ ေက်ာင္းေဆာင္ တည္ရွိရာ ဧရိယာ အက်ယ္အဝန္းမွာ ႏွစ္ဧကခန္႔ က်ယ္ဝန္းၿပီး သီးသန္႔ ပရိဝုဏ္အရံအတားျဖင့္ ထားရွိသည္။ ေထာင့္ေနရာတြင္ ေဗာဓိေညာင္ပင္တည္ရွိသည္။ ေက်ာင္းပရိဝုဏ္၏ ေဘးပတ္လည္တြင္ ဗုဒၶဘာသာဘာသာဝင္မ်ား ေနထုိင္ေသာ အိမ္မ်ားကုိ စနစ္တက် တည္ေဆာက္ထားသည္။ ဤသုိ႔ပင္ အျခားရပ္ကြက္မ်ားတြင္လည္း ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ကုိ ဗဟိုထား၍ လူေနအိမ္မ်ားကုိ တည္ေဆာက္ေနထိုင္ၾကေၾကာင္း သိရသည္။ အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုတြင္ လူေနအိမ္ ၄၅ အိမ္ခန္႔ ရွိေၾကာင္းသိရသည္။
ဘုရားေဆာင္
ေက်ာင္းေဆာင္အတြင္း ဘုရားခန္းတြင္ ဗုဒၶဆင္းတုေတာ္ႏွင့္ အန္ေဘဒကာ၏ ဓာတ္ပံုမ်ားထားရွိသည္။ ဗုဒၶဆင္းတုေတာ္မွာ ဥာဏ္ေတာ္ ၂ ေပခန္႔ရွိၿပီး ထုိင္းႏိုင္ငံမွ လက္ေဆာင္ရထားျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။ဆင္းတု ရုပ္ပြားေတာ္ကုိ ပလႅင္ထက္တြင္ ထားရွိၿပီး တစ္ဖက္တစ္ခ်က္ နံရံမ်ားတြင္ အန္ေဘဒကာ၏ ခန္းလံုးျပည့္ ဓာတ္ပံုႀကီးမ်ားကို ထားရွိသည္။ ဆင္းတုေတာ္၏ ေနာက္ကပံုမွာ ဗုဒၶဦးေခါင္းေတာ္နႏွင့္ အန္ေဘဒကာ၏ ဦးေခါင္းပံု တစ္ဝက္စီေပါင္းစပ္ ေရးဆြဲထားသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ သူတုိ႔သည္ အန္ေဘဒကာ၏ ေက်းဇူးေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ားျဖစ္လာရသည္ျဖစ္၍ အန္ေဘဒကာကုိ ေက်းဇူးတင္ေသာအားျဖင့္ ယခုကဲ့သုိ႔ အန္ေဘဒကာကုိ ဗုဒၶဘုရားႏွင့္ ထပ္တူျပဳ ကိုးကြယ္ၾကျခင္းျဖစ္ၾကသည္။ ေနရာတိုင္းတြင္ ဘုရားႏွင့္ အန္ေဘဒကာကို တန္းတူထား၍ ကုိးကြယ္ၾကသည္ကုိ ေတြ႔ရသည္။

ဤဘေလာ့ဂ္ ေရးသားသူသည္

ဤဘေလာ့ဂ္ ေရးသားသူသည္
စာေရးသူ သီတဂူစတား၏ဘ၀ကို အမရပူရျမိဳ႕ မဟာဂႏၶာရုံေက်ာင္းတုိက္မွ အေျခခံက်က် စနစ္တက် တည္ေဆာက္ေပးခဲ့သည္၊ ထုိ႔ေနာက္ သီတဂူကမၻာ့ဗုဒၶတကၠသိုလ္မွ ထုိရရွိလာေသာ ဘ၀ကို အသုံးခ် ဘ၀ေရာက္ေအာင္ ဖန္တီးေပးခဲ့သည္၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဤဘေလာ့ဂ္သည္ ဘ၀ႏွစ္ခုကို ေပါင္းစပ္ထားျခင္းျဖစ္သလုိ သီတဂူစတား၏ ဘ၀ႏွစ္ခုကို ထင္ဟပ္ေစပါသည္။

သီတဂူစတား သုိ႔ဆက္သြယ္ရန္---

အရွင္ေကာ၀ိဒသိရီ (သီတဂူစတား) Kovida
Sitagu International Buddhist Academy (YGN)
Dagon (North), Yangon, Myanmar
Phone: 09-7956-30013/09-250 790 483

အီေမးလ္= sitagustar.0073@gmail.com ၊ sitagustar2010@gmail.com

2009 ခုႏွစ္ အတြက္ အကယ္ဒမီဆု

rel.gif အေကာင္းဆံုး သာသနာေတာ္အက်ိဳးျပဳ စာေပဘေလာ့ဂ္ဆု အတြက္ သီတဂူစတားေက်းဇူးစကား အနည္းငယ္မွ် ေျပာပါရေစ။ ႏွမ္းတစ္လုံးတည္းႏွင့္ ဆီမျဖစ္သလုိ သီတဂူစတား တစ္ေယာက္တည္းႏွင့္ ဘေလာ့ဂ္ဆုရဘုိ႔ဆုိတာ မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။ စည္းလုံးမႈရဲ့ အင္းအားတစ္ခုတည္းႏွင့္ ရရွိလာျခင္းျဖစ္ပါသည္။ သီတဂူစတားကုိ အားေပးၾကတဲ့ စာဖတ္ပရိသတ္၊ သီတဂူစတားအား ဘေလာ့ဂ္ပညာေတြ နဲနဲခ်င္း သင္ေပးေနတဲ့ ညခင္းရဲ့လမင္း သီတဂူစတားရဲ့ ဒိုမိန္းေခါင္းစဥ္ photo ပညာျဖင့္ ပူေဇာ္ေပးေသာ ေမေမ့လျပည့္၀န္းေလး ႏွင့္ ဆုမ်ားခ်ီးျမင့္ေသာ ျမန္မာဘေလာ့ဂ္ပရပ္စ္ ႏွင့္ ျမန္မာျပည္က စာဖတ္ပရိသတ္ ၀င္ၾကည့္ႏုိင္ရန္ net လွဴေပးေသာ အေမရိကမွ ဦးကိုကိုႏွင့္ ကုိခြန္သီရိ တုိ႔ရဲ့ ေစတာနာေတြေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအတြက္ အားလုံးကို အထူးေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

သီတဂူ ကမၻာ့ဗုဒၶတကၠသိုလ္ ဆက္သြယ္ရန္--

သီတဂူကမၻာ့ဗုဒၶတကၠသုိလ္ (ရန္ကုန္)
အမွတ္-၁၀၊ ပါရမီလမ္းႏွင့္ ပင္လုံလမ္းဒါင့္၊ ေဘလီတံတားထိပ္၊ ဒဂုျံမိဳ႕သစ္ေျမာက္ပုိင္း၊
ဖုန္း-၀၁-၅၈၁ ၉၉၉/ ၅၈၁ ၈၈၈/ ၅၈၁ ၇၇၇
အီးေမးလ္=thesitagu@gmail.com

သီတဂူကမၻာ့ဗုဒၶတကၠသုိလ္ (စစ္ကိုင္း)
စစ္ကိုင္းေတာင္၊ စစ္ကိုင္းျမိဳ႕
ဖုန္း-၀၇၂-၂၂၂၆၀။ ၂၁၆၁၁
အီးေမးလ္=thesitagu@gmail.com

ဘ၀ရဲ့အနိမ့္အျမင့္

ဘ၀ရဲ့အနိမ့္အျမင့္
ကိုယ့္ဘ၀ရဲ့ အနိမ့္ အျမင့္၊ ကိုယ့္ဘ၀ရဲ့က်ရႈံးမႈႏွင့္ ေအာင္ျမင္မႈေတြကို ကိုယ့္ရဲ့ အလုပ္ ကိုယ့္ရဲ့ အေျပာ ကိုယ့္ရဲ့ အေတြးကပဲ ဆုံးျဖတ္ေပးသြားတာပါ။

မေမ့သင့္ရာ


“လူေတြက ေသျခင္းတရားကို ေမ့ေနတတ္ၾကပါတယ္၊ ေသရမွာကို ေမ့ေနတတ္ၾကလုိ႕ပဲ အတၱေတြ မာနေတြ ဖုံးလႊမ္းျပီး တကုိယ္ေကာင္းဆန္ စိတ္ေတြ ေမြးဖြားတတ္ၾကပါတယ္၊ ထုိအခါ လူ႔ပတ္၀န္က်င္နဲ႔ အဆင္မေျပမႈေတြ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ေသျခင္းတရားကို အမွတ္ရေစျခင္းသည္လည္း လူ႕ပတ္၀န္က်င္အတြက္ အေကာင္းတကာထဲက အေကာင္းတစ္ခု ျဖစ္တယ္ဆုိတာပါပဲ။”
သီတဂူစတား
၂၈-၅-၂၀၁၂

သတင္စကား

သတင္စကား
သီတဂူစတားသည္ သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီး၏ စီမံမႈျဖင့္ သီတဂူကမၻာ့ဗုဒၶတကၠသုိလ္၊ ရန္ကုန္တြင္ ကထိက၊ စီမံအုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးတာ၀န္မ်ားကို ထမ္းေဆာင္လွ်က္ရွိသည္။

ကိုယ္ေရးတဲ့ ကိုယ္ေရးရာဇ၀င္

ကိုယ္ေရးတဲ့ ကိုယ္ေရးရာဇ၀င္
သီတဂူစတားသည္ စာေရးဆရာမဟုတ္ပါ သို႔ေသာ္လည္း စာေရးခ်င္ပါသည္၊ သီတဂူစတားဆုိက္ကိုလည္း ကိုယ္ပုိင္မွတ္စုသေဘာအေနနဲ႕ မွတ္တမ္းတင္ျခင္းမွ်သာျဖစ္သည္။ ၾကီးက်ယ္တဲ့ဆုိက္ မဟုတ္၍ ၾကီးက်ယ္ေသာ စာမ်ားကား မဟုတ္။ သုိ႔ေသာ္လည္း တုိလီတိုထြာ ျဗဳတ္စျဗင္ေနာင္ေလးေတြ မွတ္စုအျဖစ္ ေရးျပီး တင္ေနသူပါ။ ဒါေလးေတြက ကြ်ႏု္ပ္ရဲ့ မေျပာပါးေလာက္တဲ့ ရွိစုမဲ့စုေလးေတြ အကုန္သုံး ထုတ္ျပထားတဲ့ အမည္ေလးေတြေပါ့။ သီတဂူစတား (စာေရးသူ) အသက္ ၁၄ ႏွစ္ေလာက္ကထဲက အမရပူရဲျမိဳ႕ မဟာဂႏၶာရုံေက်ာင္းတိုက္ ဘ၀ကိုျမဳတ္ႏွံခဲ့ပါတယ္။ ထုိစာသင္တုိက္မွာဘဲ ရဟန္းေတာ္မ်ားရသင့္ရထုိက္တဲ့ အနည္းငယ္ေသာ ဘြဲ႕ေတြလဲရခ့ဲပါတယ္၊ သာသနဓဇဓမၼာစရိယ (၁၉၉၉)၊ မဟာဂႏၶာရာမိကဓမၼာစရိယ (၁၉၉၆)၊ ၀ိနယနိကာယ၀ိဒူ (၁၉၉၄)၊ အဂၤုတၱရနိကာယ၀ိဒူ (၁၉၉၈)ဘဲြ႕မ်ားမျဖစ္စေလာက္ ရခဲ့တယ္၊ ဒုတိယပုိင္းဘ၀တစ္စိတ္ကိုေတာ့ ၂၀၀၀ ခုႏွစ္ကစျပီး သီတဂူကမၻာ့ဗုဒၶတကၠသိုလ္မွာ ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံခဲ့ပါတယ္။ ထုိ တကၠသိုလ္ၾကီးမွပင္၂၀၀၁ ခုႏွစ္ွ English Diploma (2003)၊ Japanese Level 4 & 3 (2004/5)၊ ႏွင့္ ၂၀၀၇ ခု B.A (Buddhism) ဘဲြ႕ရခဲ့တယ္။ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ အိႏၵိယႏုိင္ငံ ပူေနးျမိဳ႕၊ ပူေနးတကၠသိုလ္မွာ (Philosophy)ဒႆနိကေဗဒႏွင့္ M.A ရရွိျပီး ယခုအခါ သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီး၏ အေထာက္အပံ့ျဖင္ပင္ ေစာမယေကာလိပ္ ဘုံေဘျမိဳ႕၊ အိႏၵိယႏုိင္ငံမွာ Ph.D အတြက္ စာတမ္းေရးျပီး က်မ္းတင္ျပီးျဖစ္ပါသည္။ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ သီတဂူကမၻာ့ဗုဒၶတကၠသုိလ္ တြင္ ကထိကတာ၀န္ ယူလွ်က္ရွိသည္။

ဖိတ္ေခၚပါသည္

ဖိတ္ေခၚပါသည္
ေဆာင္းပါးႏွင့္ဓာတ္ပုံမ်ား The word is an invaluable like a jewel if it gives the knowledge or is able to make a person's situation change ( that is from a lower state to a higher state) with a word. In this day, there are a large number of persons who are searching for and giving it so that you are also one of them. Are you who searching for it or giving it? If you all my dhamma friends have a wish to give the profits to the people like knowledge, send it with or without photos as well as amazing photos to this very mail(sitagustar.0073@gmail.com). ကိုယ့္ရဲ့စကားတစ္ခြန္းဟာ လူတစ္ေယာက္အတြက္ အေျပာင္းလြဲေလးတစ္ခု (အေျပာင္းအလဲဆုိသည္မွာ ေကာင္းေသာ ေျပာင္းလဲျခင္း) ေပးႏုိင္မယ္ဆုိရင္ အဲဒီစကားဟာ အဖုိးမျဖက္ႏုိင္တဲ့ ရတနာပါ။ ယေန႕ ေခတ္မီးတုိးတက္ေနတဲ့ႏုိင္ငံတုိင္းမွာ လူငယ္ေရာ လူၾကီးပါ အြန္လုိင္းကေနဘဲ ရတနာေတြရွာေနၾကပါတယ္ ရတနာေတြ ေပးေနၾကပါတယ္၊ မွ်ေ၀ဘို႕လည္းေမ်ာ္ေနၾကပါတယ္။ ထူးစမ္ေထြလာဓာတ္ပုံမ်ား၊ သတင္းထူးမ်ား၊ အက်ိဳးျပဳေဆာင္းပါးမ်ား ေပးပုိ႕ ႏုိင္ပါျပီ။

လာေရာက္ ေလ့လာ ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ား

Popular Posts

Vistors (1-1-2012)

 
Lasantha - Premium Blogger Themes | Best WordPress Themes