က်န္းမာ ေပ်ာ္ရႊင္ေရးအတြက္ အခ်ိန္ကိုက္

က်န္းမာ ေပ်ာ္ရႊင္ေရးအတြက္ အခ်ိန္ကိုက္ လုပ္ေဆာင္ရန္
အေကာင္းဆံုး အခ်ိန္မ်ား

သင့္ခႏၶာ ကိုယ္ရဲ႕ဇီဝ နာရီကို နားလည္တာေၾကာင့္ ႏွစ္ႏွစ္ ၿခိဳက္ၿခိဳက္ အိပ္ ေပ်ာ္တာ၊ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ေလ်ာ့တာ၊ စိတ္ဖိစီးမႈေလ်ာ့နည္းတာနဲ႔ ဒါထက္ ပိုမို ေကာင္းမြန္တာေတြ ျဖစ္ႏိုင္ေအာင္ ကူညီႏိုင္တယ္လို႔ သိပၸံပညာရွင္ေတြက မၾကာခင္ကမွ အႀကံျပဳထားပါတယ္။ သင့္ကို ပိုမိုက်န္းမာၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ေအာင္ ျပဳလုပ္ေပးႏိုင္တဲ့ အခ်ိန္လွည့္စားမႈေတြကို ေအာက္ပါအတိုင္း ရွာေဖြေတြ႕ရွိထားပါ တယ္။

၁။ ေဆးထိုးဖို့ လိုအပ္ရင္ နံနက္ပိုင္း အခ်ိန္မွာ ျပဳလုပ္ပါ
သင္ဟာ ကာကြယ္ေဆးထိုးဖို႔ လိုအပ္ရင္ ဒါမွမဟုတ္ နာက်င္မႈျဖစ္ေစတဲ့ အရာကို ျပဳလုပ္ရမယ္ဆိုရင္ နံနက္ပိုင္းမွာ ျပဳလုပ္တာေၾကာင့္ ပိုမိုၿပီး သက္ေသာင့္သက္သာျဖစ္ႏိုင္တယ္လို႔ ယူေက တကၠသိုလ္မွ သုေတသီေတြက ဆိုပါတယ္။

ဘယ္လို အလုပ္လုပ္သလဲ
အိပ္ရာထစအခ်ိန္မွာ ခႏၶာကိုယ္အတြင္း နာက်င္မႈကို ပိတ္ပင္ႏိုင္တဲ့ ေဟာ္မုန္းအဆင့္ဟာ အျမင့္ဆံုးအခ်ိန္ျဖစ္တယ္လို႔ သိပၸံပညာရွင္ေတြက ဆိုပါတယ္။ မနက္ ေျခာက္နာရီနဲ႔ ရွစ္နာရီအတြင္းမွာ အဲဒီေဟာ္မုန္းေတြ အျမင့္မားဆံုးအခ်ိန္ ျဖစ္တာေၾကာင့္ ေဆးထိုးဖို႔ လိုအပ္ရင္ ဒီအခ်ိန္ကို ေရြးခ်ယ္လိုက္ပါ။

သြြားနဲဲ႔႔ ပတ္သ္သက္ျပီီး ကုသုသမႈ ခံယံယူရင္ မနက္ပုိင္း ကိိုု မေရြးပါနဲဲ႔႔
သင္ဟာ ထံုေဆးလိုအပ္တဲ့ သြား ကုသမႈကို ခံယူရမယ္ဆိုရင္ ညေန႔ခင္း သံုးနာရီမွာ ျပဳလုပ္လိုက္ပါ။ ဒီအခ်ိန္မွာ ထံုေဆးအသံုးျပဳတာဟာ တျခားအခ်ိန္ေတြမွာ အသံုးျပဳတာထက္ ႏွစ္ဆမွ သံုးဆ ပိုမိုတာရွည္ႏိုင္တယ္လို႔ ျပင္သစ္မွ သုေတသီေတြက ေဖာ္ထုတ္လိုက္ပါတယ္။ သင့္ ႏၶာကိုယ္မွ ေသြးေၾကာေတြဟာ ဒီအခ်ိန္မွာ အက်ဥ္းေျမာင္းဆံုးျဖစ္တာမို႔ ထံုေဆးေတြဟာ ခႏၶာကိုယ္အတြင္း လွည့္ပတ္ ေရာက္ရွိမႈနည္းသြားၿပီး ခံတြင္းထဲမွာ ရွိေနႏိုင္တာမို႔ပါ။

၂။ အိပ္မေပ်ာ္တာျဖစ္ေနရင္ Mult-Vitamins ကို မနက္ပိုင္းမွာ မွီဝဲပါ
သင္ဟာ အိပ္ေရးမဝျဖစ္ခဲ့ရင္ သင္ မွီဝဲေနတဲ့ Mult-Vitamins အားေဆးကို မွီဝဲတဲ့အခ်ိန္ေၾကာင့္ပါလို႔ အယ္လ္ဘားမားတကၠသိုလ္မွ သုေတသီေတြက ဆိုပါတယ္။ ေန႔ခင္း ၁၂ နာရီေနာက္ပိုင္းမွာ အားေဆးမွီဝဲခဲ့ရင္ အိပ္မေပ်ာ္တာေတြ ျဖစ္တတ္လို႔ပါ။

ဘယ္လို အလုပ္လုပ္သလဲ
Mult-Vitamins အားျဖည့္ေဆးမွာ ပါဝင္တဲ့ တခ်ိဳ႕ဗီတာမင္ေတြဟာ ဦးေႏွာက္ကို နာရီေပါင္းမ်ားစြာ တက္ၾကြေစႏိုင္တာမို႔ အိပ္စက္မႈစက္ဝန္းကို အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္ေစတတ္ပါတယ္။ မနက္စာ စားၿပီးတာနဲ႔ အားေဆးေတြ မွီဝဲရင္ တစ္ညလံုး ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ အိပ္ေပ်ာ္ႏိုင္ပါတယ္။

ဖိစီးမႈမ်ားတဲ့ အလုပ္ကုိ လုပ္ေဆာင္ရမယ္ဆုိရင္ နံနက္ ၁၀ နာရီမွာ ျပဳလုပ္ပါ
သင့္မွာ အလုပ္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး တင္ျပစရာ ႀကီးႀကီးမားမားရွိခဲ့ရင္ နံနက္ပိုင္း အခ်ိန္ဟာ လုပ္ေဆာင္ဖို႔ အေကာင္းဆံုး အခ်ိန္ပါ။ စိတ္ေအးခ်မ္းေစတဲ့ ေဟာ္မုန္းေတြဟာ ဒီအခ်ိန္မွာ အျမင့္ဆံုးျဖစ္တယ္လို႔ ကယ္လီဖိုးနီးယားတကၠသိုလ္မွ သုေတသီေတြက ဆိုပါတယ္။

၃။ ဦးစားေပးခံရဖို့ လိုအပ္ေနရင္ ေန့ လယ္ပိုင္းအခ်ိန္မွာ ျပဳလုပ္ပါ
သင္ရဲ႕ အလုပ္ရွင္က သင့္ကို စစ္ေဆးေမးျမန္းတာေၾကာင့္ သင့္အေနနဲ႔ သင္ရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေယာက္ဆီက ေထာက္ခံတဲ့အေျဖ ရယူလိုခ်င္ရင္ သူတို႔ကို မနက္ ၁၀ နာရီနဲ႔ ၂ နာရီ ၾကားမွာ ေမးခိုင္းလိုက္ပါ။ ေလ့လာမႈေတြအရ တစ္ေန႔တာအတြင္း ဒီအခ်ိန္ဟာ ေဖ်ာင္းဖ်ေသြးေဆာင္ဖို႔ အေကာင္းဆံုး အခ်ိန္ျဖစ္တယ္လို႔ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။

ဘယ္လို အလုပ္လုပ္သလဲ
Brain Scan ျပဳလုပ္ခ်က္အရ ေန႔လယ္ပိုင္းမွာ အခ်က္က်က် အေၾကာင္းျပႏိုင္တဲ့ စြမ္းရည္ (အျငင္းအခံုျပဳလုပ္ရာမွာ ဖ်ားေယာင္းေသြးေဆာင္ႏိုင္ဖို႔ လိုအပ္တဲ့ စြမ္းရည္)ဟာ အဆင့္ျမင့္ဆံုးျဖစ္ေနလို႔ပါ။

ေန႔ခင္းပုိင္းမွာ အလုပ္ပုိလုပ္ပါ
သင္လုပ္ရမယ့္အလုပ္ကို အျမန္ၿပီးေစခ်င္ရင္ ေန႔ခင္းပိုင္းမွာ ျပဳလုပ္လိုက္ပါ။ အလုပ္မ်ိဳးစံုလုပ္ႏိုင္တဲ့ စြမ္းရည္ဟာ မနက္ ၁၁ နာရီနဲ႔ ညေန ၃ နာရီၾကားမွာ အေကာင္းဆံုးအခ်ိန္ျဖစ္လို႔ပါ။ ဒီအခ်ိန္မွာ ဦးေႏွာက္မွ ဆံုးျဖတ္မႈ ျပဳလုပ္ႏိုင္တာ အျမန္ဆံုးျဖစ္ေနလို႔ပါ။

၄။ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ ေလွ်ာ့ခ်လိုရင္ ညစာ ကို ေစာေစာစားပါ
သင္ ဘယ္ေလာက္ပမာဏ စားသံုးတာတင္ မဟုတ္ပါဘူး၊ စားသံုးတဲ့ အခ်ိန္ဟာလည္း ကိုယ္အေလးခ်ိန္ ေလွ်ာ့ခ်ရာမွာ အေရးႀကီးတဲ့ ေသာ့ခ်က္တစ္ခုပါ။ ေလ့လာမႈတစ္ခုအရ အိပ္ရာမဝင္ခင္ သံုးနာရီအတြင္း အစာစားသံုးသူေတြဟာ ဒီအခ်ိန္ထက္ ပိုေစာၿပီး စားသူေတြထက္ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ ေလ်ာ့က်မႈ နည္းပါး ေၾကာင္း သိရပါတယ္။

ဘယ္လို အလုပ္လုပ္သလဲ
အိပ္ရာဝင္ခ်ိန္နဲ႔ နီးကပ္ေနတဲ့အတြက္ သင့္ခႏၶာကိုယ္ဟာလည္း အိပ္ဖို႔အတြက္ ျပင္ဆင္ေနၿပီး ဇီဝ႐ုပ္ျဖစ္ပ်က္မႈ ေႏွးသြားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စားသံုးတဲ့ အစားအစာမွ ကယ္လိုရီအနည္းငယ္သာ ေလာင္ကြ်မ္းသြားၿပီး အမ်ားစုဟာ အဆီအေနနဲ႔ ခႏၶာကိုယ္မွာ စုေဆာင္းသြားပါတယ္။ သင္ရဲ႕ ဇီဝ႐ုပ္ျဖစ္ပ်က္မႈ ေကာင္းတုန္းအခ်ိန္မွာ အစာစားရင္ ကိုယ္ အေလးခ်ိန္ ပိုမိုေလ်ာ့သြားႏိုင္ပါတယ္။

ေလျဖတ္ျခင္း မျဖစ္ေအာင္လည္း ကာကြယ္ႏုိင္ပါတယ္
ညစာ ေစာေစာစားတာေၾကာင့္ ေလျဖတ္ႏိုင္ေျခ ၆၆ ရာခိုင္ႏႈန္း ေလွ်ာ့ခ်ႏိုင္ပါတယ္။ အစာစားၿပီးတာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္း အိပ္ရာဝင္တာေၾကာင့္ အိပ္ရင္းအသက္ ႐ွဴရပ္တာျဖစ္တတ္ၿပီး ေလျဖတ္ႏိုင္လို႔ပါ။ ၅။ က်န္းမာေရးနဲ့ အညီညြတ္ဆံုးျဖစ္ေအာင္ ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္လိုရင္ ညေနပိုင္းမွာ ျပဳလုပ္ေပးပါ ညေန ၄ နာရီနဲ႔ ၈ နာရီၾကားမွာ ေလ့က်င့္ခန္းျပဳလုပ္တာေၾကာင့္ တစ္ေန႔တာလံုး ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ဖိစီးမႈေတြ ေပ်ာက္ ကင္းႏိုင္႐ံုမက အမ်ိဳးအစား (၂) ဆီးခ်ိဳ ေရာဂါျဖစ္ႏိုင္ေျခပါ ေလွ်ာ့ခ်ႏိုင္တယ္လို႔ သုေတသီေတြက သက္ေသျပထားၾကပါတယ္။

ဘယ္လို အလုပ္လုပ္သလဲ
ဒီအခ်ိန္မွာ ျမင့္တက္ႏိုင္တဲ့ ေသြးတြင္းသၾကားဓာတ္ေတြကို ေလ့က်င့္ခန္း ျပဳလုပ္တာေၾကာင့္ ေလွ်ာ့ခ်ႏိုင္လို႔ပါ။ ေသြးတြင္းသၾကားဓာတ္ ဆက္တိုက္ျမင့္ တက္တာဟာ ဆီးခ်ိဳေရာဂါျဖစ္ႏိုင္လို႔ပါ။

ႏွလုံးက်န္းမာေရးလည္းေကာင္းေစပါတယ္
ညစာစားၿပီး လႈပ္လႈပ္ရွားရွားေနတာေၾကာင့္ အစာမွာပါဝင္တဲ့ အဆီေတြေၾကာင့္ျဖစ္တဲ့ ေသြးေၾကာေစးကပ္တာ ကို ျပန္လည္ျပဳျပင္ႏိုင္ပါတယ္။

ေဒါက္တာခင္မုိးမုိး

ဤေနရာမွ ကူးယူ ေဖာ္ျပပါသည္။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ
သီတဂူစတား
၁၇-၈-၂၀၁၂

Read more »

ေစတီႏွင့္ ရုပ္ထုေတာ္ကုိ ရွိခုိးျခင္း မွတ္ဖြယ္

စာမိတ္ဆက္
ေမးလာသျဖင့္ ေျဖၾကားလုိက္ပါသည္၊ ေမးလာသူ ေနာင္ေနာင္ ဟားခါးမွ ျဖစ္သည္၊ သူေမးတဲ့ ေမးခြန္းမ်ားကို ျခံဳငုံျပီး ေျဖဆုိလုိက္ျခင္းျဖစ္သည္၊ ေမးခြန္းမ်ားကို တစ္ခုစီ ခြဲမေျဖေတာ့ဘဲ ေပါင္း၍ေျဖၾကားလုိက္ပါသည္၊ ေမးလာသည္အတြက္လဲ အထူးေက်းဇူးတင္ပါသည္။ သူ၏ ေမးခြန္းမ်ားကိုလဲ ပူတြဲျပီး ေဖာ္ျပလုိက္ပါသည္။

(သီတဂူကမၻာ့ဗုဒၶတကၠသိုလ္ (စစ္ကိုင္း) ဘြဲ႕ႏွင္းသဘင္ ခမ္းမေဆာင္တြင္းက ရုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္)

ေစတီ (ေစတိယ)
ဥဒၵိႆေစတီနဲ႕ ပတ္သက္ျပီး ေျပာရမည္ဆုိရင္ ေရွးဦးစြာ ေစတီအေၾကာင္းကို သိဖုိ႔လုိတယ္။ ဥဒၵိႆေစတီ ဆုိတာ ပါဠိစကားလုံး ၂ ခုကို ေပါင္းစပ္ထားတဲ့ ျမန္မာေ၀ါဟာရတစ္ခုျဖစ္သည္။ “ဥဒၵိႆ-ရည္စူးအပ္ေသာ” ဟုဘာသာျပန္ဆုိသည္။ ေစတီဆုိတဲ့ ပုဒ္ကေတာ့ ေစတိယ ဆုိတဲ့ ပါဠိစကားလုံးက ဆင္းသက္လာတဲ့ ျမန္မာေ၀ါဟာျဖစ္သည္။ ျမန္မာစစ္စစ္ အဓိပၸါယ္ကေတာ့ လူတုိ႔၏ အျမတ္တႏုိး ကုိးကြယ္ရာဌာန ဟု ဆုိသည္။

ဘုရားရွင္မပြင့္ခင္ကထဲက လူေတြဟာ အေၾကာက္တရား(ေဒါသ)ေၾကာင့္ေသာ္၎ လုိခ်င္ရခ်င္လြန္း(ေလာဘ)ေသာေၾကာင့္္၎ သစ္ပင္ၾကီးေတြ ေတာေတာင္ေတြ နတ္ကြန္းေတြ ျမစ္ေခ်ာင္းေတြ စသည္ျဖင့္ သက္မဲ့ေတြကို ကိုးကြယ္ၾကသည္၊ ထုိကုိးကြယ္ရာ ဌာနေတြကို ေစတိယ-ေစတီဟု ေခၚသည္။ ထုိအခ်ိန္ကစျပီး ကိုးကြယ္ျခင္းဆိုတဲ့ ဘာသာ Religi0n ေပၚလာသည္။ ျမတ္ဗုဒၶပြင့္ေတာ္မူလာေသာ အခါ ထုိအယူ၀ါဒမ်ားကို တြန္းလွန္ခဲ့သည္။ ျမတ္ဗုဒၶ၏အဆုံးအမရ ဗုဒၶဘာသာသည္ ထုိသုိ႔ေသာ အေၾကာက္တရား၊ လုိခ်င္ေလာဘတရားတုိ႔ေၾကာင့္ ကုိးကြယ္ ယုံၾကည္၊ ရွိခုိး၊ ဆုေတာင္းသည့္ ဘာသာမ်ိဳး religion ကား မဟုတ္။
ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔ ကုိးကြယ္ယုံၾကည္သည့္ ေစတီသည္ လုိခ်င္ရခ်င္ေသာ ေလာဘေၾကာင့္ ရွိခုိး ဆုေတာင္းသည္လည္း မဟုတ္၊ အေၾကာက္တရားေၾကာင့္ ကုိးကြယ္သည္လည္းမဟုတ္၊ အလြန္႔အလြန္ ေက်းဇူးၾကီးလြန္းလုိ႔ ထုိေက်းဇူးတရားႏွင့္ ျမတ္ဗုဒၶဂုဏ္ေတာ္ေတြကို အာရုံျပဳ ရွိခုိးၾကျခင္း၊ အရုိအေသေပးျခင္း၊ အသိအမွတ္ျပဳျခင္းမွ်သာျဖစ္သည္။

ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔ ယုံၾကည္သည့္ ေစတီဟူသည္ (ေစတီ ၄မ်ိဳး)
ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔ ယုံၾကည္သည့္ ေစတီဟူသည္ ၄ မ်ိဳးရွိသည္။ ဓာတုေစတီ၊ ဓမၼေစတီ၊ ဥဒၵိႆေစတီ၊ ပရိေဘာဂေစတီ ဟူသတည္း။

(၁) ဓာတုေစတီ ဟူသည္ ျမတ္ဗုဒၶပရိနိဗၺာန္ျပဳျပီး က်န္ရစ္ခဲ့ေသာ အရုိးေတာ္မ်ား၊ ဆံေတာ္မ်ားျဖစ္သည္၊ လယ္တီဆရာေတာ္ၾကီး (၇) ဘုရားရွိခုိးတြင္ ေနာက္ဆုံး ပရိနိဗၺာန္ျပဳခန္း၌ “ေမြေတာ္ရွစ္စိတ္ ၾကြင္းသကိုးးးးးးး” ျမတ္ဗုဒၶပရိနိဗၺာန္ျပဳစဥ္က ဓာတ္ေတာ္မ်ား ရွစ္စိတ္ရွစ္ျဖာ ျဖစ္သျဖင့္ ေမြေတာ္ရွစ္စိတ္ က်န္ခဲ့သည္ဟုဆုိသည္၊ အေမြအႏွစ္အျဖစ္ျဖင့္ ခ်န္ထားခဲ့ေသာေၾကာင့္ “ေမြေတာ္”ဟူ၍လည္း ေခၚၾကသည္။ ထုိဓာတ္ေတာ္မ်ားသည္ အၾကီးဆုံး ပဲေႏွာက္ျခမ္းခန္႔ရွိသည္၊ အလတ္အစားအရြယ္က ဆန္ကြဲခန္႔ရွိသည္၊ အေသးဆုံး ဓာတ္ေတာ္က မုန္ညင္းေစ့ခန္႔ရွိသည္ဟု ဆုိၾကသည္။

အဦးဆုံး သရဏဂုံ ႏွစ္ပါးတည္ခဲ့ေသာ တပုႆႏွင့္ဘလႅိကာတုိ႔ ကုန္သည္ႏွစ္ေယာက္တုိ ဘုရားရွင္ထံမွ ဆံေတာ္မ်ားရရွိခဲ့သည္၊ ထုိဆံေတာ္မ်ားသည္ ယခုအခါ ေရႊတိဂုံေစတီေတာ္ၾကီးအတြင္း ဓာတုေစတီအျဖစ္ ပူေဇာ္ထားၾကသည္ဟု ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔အားလုံး တညီတညြတ္တည္း လက္ခံ ယုံၾကည္ၾကသည္။

(၂) ဓမၼေစတီ ဟူသည္ ျမတ္ဗုဒၶ၏ေရႊႏႈတ္မွ ထြက္လာေသာ ဓမၼကၡႏၶာေပါင္း ရွစ္ေသာင္း ေလးေထာင္၊ နိကာယ္ ငါးရပ္၊ သုိ႔မဟုတ္ ပိဋကတ္ေတာ္ သုံးပုံျဖစ္သည္။ ထိုတရားေတာ္မ်ားသည္ ရုိေသထုိက္သည္၊ ေလစားျမတ္ႏုိးထုိက္သည္၊ ရွိခုိးထုိက္သည္၊ ထုိပိဋကတ္ေဆာင္ ရဟန္းေတာ္မ်ားသည္လည္း ဓမၼေစတီထုိက္သျဖင့္ ဓမၼေစတီအျဖစ္ ေလးစားထုိက္သည္၊ ပူေဇာ္ထုိက္သည္၊ ထုိ႔ျပင္ တရားေတာ္အတုိင္း က်င့္ၾကံအားထုတ္သူတုိင္းလည္း ဓမၼေစတီထုိက္သူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။

(၃) ဥဒၵိႆေစတီ ဟူသည္ ရည္စူး ရည္မွန္အပ္ေသာ အရာမွန္သမွ်ျဖစ္သည္။ သက္ေတာ္ထင္ရွား ျမတ္စြာဘုရားကို ရည္စူး ရည္မွန္းျပီး ဘုရားရွင္ဟန္ပန္အမ်ိဳးမ်ိဳး ျပဳလုပ္၍ ကုိးကြယ္ၾကသည္။ ဘုရားရွင္၏ မာရ္ငါးပါးကို ေအာင္ေတာ္မူပုံ၊ ဘုရားရွင္ စၾကၤေလွ်ာက္ေနပုံ၊ ဘုရားရွင္ရပ္ေတာ္မူပုံ၊ ဘုရားရွင္ ထုိင္တရားေဟာေတာ္မူပုံ၊ ဘုရားရွင္ေလွ်ာင္းေတာ္မူပုံ၊ ဘုရားရွင္ ပရိနိဗၺာန္စံေတာ္မူပုံတုိ႔ကို ရည္စူးျပီး ထုိလုပ္ ကုိးကြယ္ေသာ ပုံသည္ ဥဒၵိႆေစတီမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ဘုရားရွင္၏ ကုိယ္ပြားအျဖစ္ျဖင့္ ရုပ္ပုံေတာ္ကို တုပထားေသာေၾကာင့္ ရုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္ဟုလဲ ေခၚၾကသည္၊ ျမတ္ဗုဒၶရုပ္နဲ႔ အဆင္းသဏၭာန္ တူေအာင္ ျပဳလုပ္ထားေသာေၾကာင့္ ဆင္းတုေတာ္ဟုလည္း ေခၚၾကသည္။ ထုိအားလုံးသည္ ဥဒၵိႆေစတီအတြင္း ပါ၀င္သည္၊ ေစတီမပါ၊ ရုပ္ပုံမပါဘဲ သက္ေတာ္ထင္ရွား ျမတ္ဗုဒၶပုံကို စိတ္ထဲမွာ အာရုံယူျခင္းသည္လည္း ဥဒၵိႆေစတီကုိ ကုိးကြယ္ျခင္းမည္သည္။
ယေန႔ေခတ္မွာလဲ ဘာသာ သာသနာအတြက္ပဲျဖစ္ျဖစ္ လူမ်ိဳးႏွင့္ ႏုိင္ငံေတာ္အတြက္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ စြမ္းစြမ္းတမံ လုပ္ေဆာင္သြားၾကတဲ့ ပုဂၢဳိလ္မ်ားကို သူရဲေကာင္းမ်ားအျဖစ္ ေလးစားၾကည္ညိဳၾကသည္၊ သူတုိ႔၏ ဂုဏ္ ေက်းဇူးတရားမ်ားကို အမွတ္ရေစျခင္းႏွင့္ အတုယူဖြယ္ စံျပအျဖစ္ျဖင့္ သူတုိ႔ကုိယ္ပြားရုပ္ထုကို ျပဳလုပ္၍ အျမတ္တႏုိးကုိးကြယ္ၾကသည္။ သူတုိ႔ရဲ့ ရုပ္ထုေရွ႕မွာ ဆီးမီး ပန္းစသည္တုိ႔ျဖင့္ ပူေဇာ္ၾကသည္မွာ ရုပ္ထုကို ပူေဇာ္ၾကသည္မဟုတ္ သူတုိ႔၏ဂုဏ္ေက်းဇူးႏွင့္ စြမ္းရည္မ်ားကို ပူေဇာ္ၾကျခင္းျဖစ္သည္။

(၄) ပရိေဘာဂေစတီ ဟူသည္၊ ျမတ္ဗုဒၶအသုံးအေဆာင္မ်ားျဖစ္သည္။ ပရိေဘာဂ-အသုံးအေဆာင္၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ စားပြဲ ဗီရုိ၊ ကုလားထုိင္ ကုတင္စတဲ့ အိမ္အသုံးအေဆာင္ပစၥည္းဆုိင္ကို ပရိေဘာဂဆုိင္ဟု ေခၚၾကသည္။ ျမတ္ဗုဒၶအသုံးျပဳခဲ့ေသာ ေတာင္ေ၀ွးေတာ္၊ ေရသႏုတ္ေတာ္၊ သပိတ္ေတာ္၊ စသည္တုိ႔သည္ ပရိေဘာဂေစတီမ်ားျဖစ္သည္၊ ထုိအသုံးေဆာင္မ်ားကို ဌာပနာသြင္းျပီး ေစတီ၊ ပုထုိး ဘုရားမ်ားတြင္ ကုိးကြယ္ၾကသည္၊ အျမတ္တႏုိးထားၾကသည္၊ ရုိေသၾကသည္။ ယေန႔ေခတ္ ဘာသာေရးဘက္မွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ႏုိင္ငံေရးဘက္မွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ တစ္ေနေနရာမွာ ထူးခြ်န္ေျပာင္ေျမာက္ခဲ့ေသာ အာဇာနည္တုိ႔၏ အသုံးအေဆာင္အမ်ားကို အျမတ္တႏုိးထားၾကသည္။

(အေမရိကန္-သီတဂူဗုဒၶ၀ိဟာရရွိ ေရႊစည္းခုံေစတီေတာ္ၾကီး)

ကိုးကြယ္ျခင္းႏွင့္ ဆုေတာင္းျခင္း
ဗုဒၶဘာသာသည္ အထက္မွာ ေဖာ္ျပထားသလုိ ေၾကာက္လုိ႔ ကုိးကြယ္သည့္ ဘာသာ Religion လည္းမဟုတ္ လုိခ်င္ရခ်င္လုိ႔ ကုိးကြယ္သည့္ ဘာသာ Religion မဟုတ္၊ သံသရာဆင္းရဲမွလြတ္ရန္သာ သုိ႔မဟုတ္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးကိုသာ ရည္ရြယ္၍ လက္ေတြ႕က်က် ကိုယ္တုိင္အားထုတ္ရသည့္ (ဓမၼ) တရားျဖစ္သည္။ ယုံၾကည္ရုံနဲ႔ မျပည့္စုံ၊ ေကာင္း၏ မေကာင္း၏ သင့္၏ မသင့္၏ အစစ္ အတု စသည္ခြဲျခမ္း စိတ္ျဖာတတ္ေသာ ပညာပါဖုိ႔လုိသည္၊ ထိုယုံၾကည္မႈ (သဒၶါ) ပညာ (၀ိဇၨာ) ပါရုံနဲ႕လဲ မျပီး၊ လက္ေတြ႔က်က် အားထုတ္ရေသာ (စရဏ)လဲ ပါရသည္။ ဘာမွ မလုပ္ဘဲ ရုပ္ထုေရွ႕ လုိခ်င္တာ ဆုေတာင္းေနတဲ့ ဘာသာမဟုတ္၊ ေဘးအႏၱရာယ္က်ေရာက္ေသာ အခါ ရုပ္ထုေရွ႕မွာ ကယ္ပါယူပါ တစာစာနဲ႔ နပူနစာ တုိက္ေနရသည့္ ဘာသာလဲမဟုတ္၊ တကယ္ေတာ့ ရုပ္ထုဆုိတာ ေစာေစာ ေျပာခဲ့သလုိ ျမတ္ဗုဒၶကိုယ္စားျပဳထားတဲ့ ရုပ္ထုျဖစ္သည္၊ အာရုံျပဳလြယ္ႏုိင္ရန္၊ ဂုဏ္ေက်းဇူးတရားေတြကို အာရုံျပဳလြယ္ႏုိင္ရန္ ရည္ရြယ္ ရုပ္ထုေရွ႕မွာ အရုိေသေပးၾကသည္၊ ရွိခုိးၾကသည္၊ ထုိသုိ႔အရုိေသေပးျခင္း ရွိခုိးျခင္းသည္ အုတ္ပုံ သစ္သား ေက်ာက္ စသည့္ ရုပ္ထုမ်ားကို မဟုတ္၊ သက္ေတာ္ထင္ရွား ျမတ္ဗုဒၶ၏ ေက်းဇူးတရားနဲ႔ ဂုဏ္ေတာ္ေတြကို အရုိေသေပးျခင္းသာ ျဖစ္သည္၊ ရွိခုိးျခင္းသာ ျဖစ္သည္။

ဘာေတြ ဆုေတာင္းၾကသနည္း
ဆုေတာင္းျခင္းႏွင့္ပတ္သက္ျပီး စာေရးသူ၏ဆုိက္ထဲ့က ပုိ႔စ္မ်ားစြာထဲမွာ မၾကာမၾကာ ထည့္ေရးဖူးသည္။ လူေတြက အေၾကာက္တရား တခုခုနဲ႕ ၾကံဳလာတဲ့အခါ သုိ႔မဟုတ္ တစ္ခုခုကို ရခ်င္တဲ့အခါေတြမွာ သူတုိ႔ကုိးကြယ္ရာ ရုပ္ထုေရွ႕ေမွာက္မွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သစ္ပင္ၾကီးေတြေအာက္မွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ နတ္ကြန္းေတြမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေတာင္းပန္ၾကသည္၊ ေတာင္းဆုိၾကသည္။ ထုိရုပ္ထု သုိ႔မဟုတ္ ေတာေတာင္ သစ္ပင္၊ နတ္ကြန္းေတြမွာ သူတုိ႔ေတာင္းတာကို ေပးႏုိင္သူ တန္ခုိးရွင္တစ္ေယာက္ ရွိေနမည္ဟု ယုံၾကည္ထားၾကသည္။ မိမိဘ၀ကို ထုိ တန္ခုိးရွင္ထံမွာပဲ လုံး၀ အားကိုးေနၾကသျဖင့္ မိမိရဲ့ အစြမ္းအစ သတၱိ၊ ဗ်တၱိတုိ႔သည္ အသုံးမ၀င္ဘဲ ျဖစ္ေနေတာ့သည္။

ျမတ္ဗုဒၶကေတာ့ ထုိကဲ့သုိ႔ သူတပါးကို အားကိုးတာ မၾကိဳက္၊ ကုိယ့္ရဲ့ ကံ ဥာဏ္ ၀ီရိယ ကုိပဲ အားကုိးဖုိ႔ပဲ ေျပာသည္၊ (အတၱာ ဟိ အတၱေနာ နာေထာ)။ ကုိယ့္ဘ၀ရဲ့ အနိမ့္အျမင့္ က်ရႈံးျခင္းႏွင့္ ေအာင္ျမင္ျခင္းေတြကို ဘယ္ဘုရား ဘယ္တံခုိးရွင္ေတြကမွ ဖန္တီးေပးသည္မဟုတ္ ကုိယ့္ရဲ့ ကံ ဥာဏ္ ၀ီရိယ ကပဲ ဖန္တီးေပးသည္ (ကမၼံ သေတၱ ၀ိဘဇၨတိ ယဒိဒံ ဟီနပၸဏီတတာ)။

ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြေကာ ဆုမေတာင္းၾကဘူးလား? ဘုရားေရွ႕မွာ ဘယ္လုိဆုေတာင္းၾကသလဲ? ဆုိေတာ့၊ ဆုေတာင္းၾကပါသည္။ သုိ႔ေသာ္ အထက္က ျပဆုိထားသလုိ တျခားဘာသာေတြရဲ့ ဆုေတာင္မ်ိဳးနဲ႔ေတာ့ လုံး၀မတူ၊ ဘုရားရွင္ရုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္ ေရွ႕မွာ ဒူးေလးတုတ္ျပီး အရုိအေသ ထုိင္ၾကသည္၊ ျပီးေတာ့ ဘုရားရွင္၏ ဂုဏ္ေက်းဇူးေတြကို အာရုံျပဳျပီး ရွိခုိးၾကသည္။ ျပီးေတာ့မွ ကုိယ္ျပဳခဲ့တဲ့ေကာင္းမႈေတြေၾကာင့္ ကုိယ္ျဖစ္ခ်င္တဲ့ ဆႏၵကို ရင္ထဲမထားဘဲ ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကသည္။ ဒါကိုပဲ ဆုေတာင္းသည္ဟု ေခၚသည္၊ ကုိယ္လုပ္ထားတဲ့ ေကာင္းမႈရဲ့ အခြင့္အေရးကို ေတာင္းဆုိျခင္းမွ်သာ ျဖစ္သည္။ ဘာမွ မလုပ္ဘဲ အခြင့္ေရးကို ေတာင္းဆုိေနသည္မဟုတ္၊ ဘုရားေရွ႕မွာပဲ ဆုေတာင္းသည္ဆုိသည္မွာလဲ ေလာကမွာ လူအမ်ားစုက မိမိ အေလးထားရဆုံးပုဂၢိဳလ္ေရွ႕မွာ ေတာင္းဆုိၾကျခင္းသည္။ ဤသုိ႔အားျဖင့္ မိမိကုိယ္ကုိ အားကုိးျခင္း၊ ကုိယ္လုပ္ခဲ့တဲ့အခြင့္ေရးအေပၚမွာ ဆႏၵျပဳျခင္းတုိ႕သည္ ျမတ္ဗုဒၶအလုိက် ဆုေတာင္းျခင္းျဖစ္သည္။

ေနာက္တစ္ခုက ဘုရားပုထိုးမ်ားႏွင့္မွတ္ဖြယ္ကိုလဲ ေတာင္ျမိဳ႕မဟာဂႏၶာဆရာေတာ္ၾကီးက သူ၏ ရတနာ့ဂုဏ္ရည္ စာအုပ္တြင္ “ဘုရား-ပုထုိးဟူေသာ အသုံးအႏႈန္းကုိ ယုိးဒယားမွ ကူးစက္လာေသာ အသုံးဟု ႀကံၾက၏။ ယုိးဒယားလူမ်ိဳးမ်ားက ဆင္းတုေစတီေတာ္မ်ားကုိ စာေရးေသာအခါ “ဝရား=ဗုေဒၶါ”ဟု ေရး၍ စာဖတ္ေသာအခါ “ဖရား=ဗုတ္ထုိး”ဟု အသံထြက္၏။ ထုိအသံထြက္ကုိလုိက္၍ ျမန္မာတုိ႔က “ဘုရား=ပုထုိး”ဟု ေရးဟန္တူ၏။ ထုိယုိးဒယား အသုံးျဖစ္ေသာ “ဝရား=ဗုေဒၶါ” စကား၌လည္း ဝရ-ျမတ္ေသာ၊ ဗုေဒၶါ-ဘုရား၊ ျမတ္ေသာဘုရား၊ ျမတ္စြာဘုရားဟု ဆုိလုိသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ “ဝရ၊ ဗရား၊ ဘုရား” ဤသုံးမ်ိဳးသည္ ပါဠိ၊ ယုိးဒယား၊ ျမန္မာ အသုံးအျဖစ္ ကဲြျပားေသာ္လည္း “ဘုရားရွင္”ဟူေသာ အနက္အားျဖင့္ တူမွ်သည္ဟု မွတ္ပါ။” ဟု ျပဆုိထားသည္။

ထုိဘုရား ပုထိုးေတာ္အတြင္း ဘုရားဆင္းတုေတာ္မ်ား (ဥဒၵိႆေစတီ) ဘုရားရွင္ဓာတ္ေတာ္မ်ား (ဓာတုေစတီ)၊ ေၾကးျပားျဖင့္ ထြင္းထားေသာ ဘုရားရွင္၏ ပိဋကတ္ေတာ္မ်ား၊ (ဓမၼေစတီ)ႏွင့္ ဘုရားရွင္အသုံးအဆာင္မ်ားကို ထည့္သြင္းျပီး ပူေဇာ္ၾကသည္။ ဘုရားရွင္အဆက္ဆက္မွာေရာ ယေန႔ေခတ္မွာပါ ေစတီေတာ္ကို အျမတ္ဆုံးေရႊေငြ ရတနာမ်ားျဖင့္ ပူေဇာ္ၾကသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ ေလာကမွာ အထြဋ္ျမတ္ျဖစ္ေသာ ျမတ္ဗုဒၶကုိ ေလာကတြင္ အျမတ္ဆုံးဟု ယူဆရေသာ ေရႊေငြ ေက်ာက္တန္ ပတၱျမားတုိ႔ျဖင့္ ပူေဇာ္ၾကသည္၊ ထုိသုိ႔ ပူေဇာ္ၾကျခင္း လူတုိ႔၏ သဒၶါတရားျဖစ္သည္။ သဒၶါ ေစတနာ အနဲအမ်ားအားေလွ်ာ္စြာ အက်ိဳးေက်းဇူးရွိသည္။ ဘုရား၊ ဆင္းတုေတာ္၊ ေစတီေတာ္မ်ားက မရွိ မျဖစ္ေတာ့မဟုတ္၊ အထက္မွာ ျပထားသလုိ သက္ေတာ္ထင္ရွား ဘုရားရွင္ကုိ စိတ္ထဲမွာ ပုိ၍ျမင္သာထင္သာေအာင္ ျပဳလုပ္၍ ကုိးကြယ္ျခင္းျဖစ္သည္။ ေစတီ၊ ရုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္မ်ားကို သက္ေတာ္ထင္ရွား ဘုရားရွင္အျဖစ္နဲ႔ ပူေဇာ္ျခင္းသည္ သက္ေတာ္ထင္ရွား ဘုရားရွင္းကို ပူေဇာ္ျခင္းနဲ႔ ထပ္တူထပ္မွ်ျဖစ္သည္၊ (သေမ စိေတၱ သမံ ဖလံ)။ ရုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္မ်ားကို အေနကဇာတင္ျခင္းနဲ႔စပ္လ်ဥ္းျပီး စာေရးသူ၏ဆုိက္တြင္ ၾကည့္ႏုိင္ပါသည္။

ေစတီရုပ္ပြားေတာ္မ်ားႏွင့္ ေနရာ
ေစတီ ရုပ္ပြားေတာ္ ဆင္းတုေတာ္မ်ားကို ေလာကအျမတ္ဆုံးဗုဒၶကုိ ကုိယ္စားျပဳထားသျဖင့္ ျမင့္ျမတ္တဲ့ ေနရာေတြမွာ ထားသင့္သည္၊ မြန္ျမတ္ေသာပုဂၢိဳလ္အေပၚ မြန္ျမတ္ေသာစိတ္ ထားသင့္သည္။ စိတ္ထားအေပၚမွာ အေျခခံျပီး အက်ိဳးေက်းဇူးမ်ား ျဖစ္တတ္သည္။ ေကာင္းတဲ့စိတ္ မြန္ျမတ္တဲ့စိတ္ထားရင္ ေကာင္းတဲ့အက်ိဳးေပးမည္။ တခါက စုေပါင္းကုသုိလ္အေနနဲ႔ ကႆပျမတ္စြာဘုရားေစတီေတာ္ တည္ၾကသည္၊ ေရႊသကၤန္းကပ္ရန္ အက်ိဳးေဆာင္အလွဴခံပုဂၢိဳလ္မ်ားက ေရႊပန္းတိမ္သည္ထံ ေရာက္လာၾကသည္၊ ထုိအခ်ိန္ မယားျဖစ္သူနဲ႔ ရန္ျဖစ္ေနေသာ ေရႊပန္းတိမ္သည္က “မင္းတုိ႔ဆရာ ဘုရား ေရထဲကုိသာ ေမွ်ာပစ္လုိက္ကြာ” ဟု စိတ္ဆုိးမာန္ဆုိးနဲ႔ ေျပာမိတဲ့ ၀စီအကုသုိလ္ကံေၾကာင့္ (၇) ဘ၀ ေရအေမ်ာခံရသည္။ နိမ့္က်တဲ့စိတ္ထားျဖင့္ ရုပ္ပြားဆင္တုေတာ္ကုိ ျပစ္မွားမိခဲ့တဲ့ အကုသိုလ္ကံသည္ ဤမွ် တန္ျပန္ခံရတတ္သည္။ ၀စီကံသည္ပင္ ဤမွ်ေလာက္ အက်ိဳးေပးေနလွ်င္ ကုိယ္ထိလက္ေရာက္က်ဴးလြန္လွ်င္ မေတြး၀ံ့စရာ။ ေမးျမန္းသူ ေနာင္ေနာင္ရဲ႕ “တပည့္ေတာ္တုိ႔ရြာမွာရွိတဲ့ ဘုရား၀င္းထဲက ေစတီေတာ္ေတြနဲ႔ ဆင္းတုေတာ္ေတြကုိ စစ္အတြင္းတုန္းက တပ္ဆုတ္ရင္း ဖ်က္ဆီးခဲ့ၾကတဲ့ ဂ်ပန္စစ္သားေတြရဲ႕ ကံၾကမၼာကေတာ့ မေတြးရဲစရာပါ ဘုန္းဘုန္းရယ္။” ဆုိတဲ့ ခံစားခ်က္ကလဲ စဥ္းစားစရာပင္ ျဖစ္သည္။ ဘယ္ဘာသာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကုိယ့္ဘာသာ ကုိယ့္ရုပ္ထု ဆင္းတုေတာ္မ်ားကို အျမတ္တႏုိးထားသလုိ သူတပါးအျမတ္တႏုိးထားတဲ့ ရုပ္ထု ဆင္းတုေတာ္ေတြကိုလဲ တန္ဖုိးထားသင့္သည္၊ တန္ဖုိးမထားႏုိင္၊ မျမတ္ႏုိးႏုိင္ရင္ေတာင္ မျပစ္မွားသင့္၊ မဖ်က္ဆီးသင့္။

“တပည့္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ ဘုရားဆင္းတုေတာ္ေတြကုိ ႏုိင္ငံျခားက အႏိွပ္ခန္း၊ ကလပ္ေတြမွာ လပ္ကီးေကာင္းတယ္ဆုိၿပီး ထားတာေတြကုိ ဇာတ္ကားေတြတစ္ခ်ိဳ႕မွာ ေတြ႕ရလုိ႔ပါဘုရား၊” ဟု ဒကာ ေနာင္ေနာင္ေျပာသလုိပါပဲ လြန္ခဲ့ ၂ ႏွစ္၀န္းက်င္ေလာက္က သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီး နီေပါႏုိင္ငံ ခတၱမႏၵဳျမိဳရွိ ဟုိတယ္တစ္ခုမွာ တည္းခုိသည္၊ နီေပါႏုိင္ငံသည္ ျမတ္ဗုဒၶဖြားျမင္ရာ ေဒသျဖစ္သည္၊ ထုိေဒသရွိလူေတြကလဲ သူတုိ႔ကိုသူတုိ႔ သကၠမ်ိဳး သာကီမ်ိဳး (ဘုရားအမ်ိဳး)ဟု ဂုဏ္ယူ၀ံ့ၾကြားစြာေျပာေနၾကသည္။ သုိ႔ေသာ္ ထုိျမိဳ႕ရွိ ဟုိတယ္ၾကီးတစ္ခုရဲ့ အ၀င္ေပါက္ ေလွခါးရင္းမွာ ျမတ္ဗုဒၶ၏ရုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္ကို ဟုိတယ္ရဲ့ အလွတန္ဆာတစ္ခုအေနနဲ႕ ထားသည္။ သီတဂူဆရာေတာ္က ဟုိတယ္မန္ေနဂ်ာကို ေခၚျပီး ဒီလုိ မထားသင့္ေၾကာင္း ေျပာျပေတာ့မွ ေနရာေရႊ႕ေျပာင္းေပးသည္။ အလားတူ ဗုဒၶဘာသာမဟုတ္ေသာ ႏုိင္ငံေတြမွာ အိမ္၏အလွတစ္ခုအေနနဲ႔ ဗုဒၶ၏ဦးေခါင္းပုိင္းပုံ၊ တစ္ကုိယ္လုံးပုံ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို အိမ္၏ဧည့္ခန္းမွာ ထားၾကသည္၊ ပုိဆုိးသည္က ႏုိတ္ကလာပ္ေတြမွာပဲ ျဖစ္သည္။ သူတုိ႔ရဲ့စိတ္ဘယ္လုိ ဘယ္ပုံရွိေနသည္ကိုေတာ့ စာေရးသူတုိ႔ မခန္႔မွန္းႏုိင္၊ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြကို မေက်နပ္၍ေသာ္၎၊ တစ္ဖက္ဘာသာကို ေစာ္ကားလုိ တုိက္ခုိက္လုိ၍ေသာ္၎ ျပဳမူဆက္ဆံရင္ေတာ့ အလြန္႔လြန္ကို အျပစ္ၾကီးသည္။ အျမတ္တႏုိးအေနနဲ႔ ထားရင္ေတာ့ အျပစ္က မရွိႏုိင္၊ မိမိစိတ္ဘယ္လုိ သေဘာထားသည္ အေပၚမွာ ပုိ၍အေရးၾကီးသည္။

ေနာက္တစ္ခုက “ေစတီ သုိ႔မဟုတ္ ရုပ္ထု ပ်တ္စီးသြားေသာ္ ကုိးကြယ္ထုိက္သလား” ဆုိတာကေတာ့ ရွင္းပါသည္။ ကုိးကြယ္၊ အေလးထားဆုိသည္မွာ ရုပ္ထုကို မဟုတ္ ဂုဏ္ႏွင့္ေက်းဇူးတရားျဖစ္ရကား ကုိယ့္စိတ္က ကုိးကြယ္ျခင္း မကိုးကြယ္ျခင္း အေလးထား မထားျခင္းအေပၚမူတည္ပါသည္၊ ရုပ္ထု ပ်က္စီးျခင္းမပ်က္စီးျခင္းက အဓိကမဟုတ္ပါ။ တခါက လယ္သမားတစ္ေယာက္ အု႒္ပုံအပ်က္အစီးကို ရွိခုိးေနသည္ကို ျမင္၍ ဘုရားက သာဓုေခၚဖူးသည္။ အေၾကာင္းက ထုိလယ္သမားသည္ ဘုိးစဥ္ေဘာင္ဆက္ကထဲက ဒီအု႒္ပုံကို ဘုရားရွင္၏ကုိယ္ပြားအျဖစ္ ေစတီအေနနဲ႔ ကုိးကြယ္ခဲ့ၾကသည္ဟု ယူဆကာ ရွိခုိးျခင္းျဖစ္သည္။ သူ၏စိတ္ထဲတြင္ အပ်က္အစီးဆုိေပမဲ့ ေစတီဟု ႏွလုံးသြင္းထားသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အေရးၾကီးသည္မွာ စိတ္၊ ရုပ္ထုပ်က္စီးျခင္း မပ်က္စီးျခင္းက ပဓာနမဟုတ္။

(သီတဂူကမၻာ့ဗုဒၶတကၠသိုလ္ (စစ္ကိုင္း) ဘြဲ႕ႏွင္းသဘင္ ခမ္းမေဆာင္ ေထာင့္ေလးေထာင့္တြင္ ပူေဇာ္ထားေသာ ျမတ္ဗုဒၶ-မဟာေဗာဓိပင္ႏွင့္ ေရႊပလႅင္)

ကုိးကြယ္သူမရွိတာနဲ႔ ရုပ္ပြားေတာ္မ်ား အလုိအေလ်ာက္ ဥဒၵိႆေစတီအျဖစ္မွ ေပ်ာက္ကြယ္သြားလားဆုိတာနဲ႔ပတ္သက္ျပီးေတာ့ကား ေစာေစာကေျပာသလုိ ရုပ္ပြားေတာ္မ်ားက အေရးမၾကီး၊ ကုိးကြယ္သူ၏ စိတ္ကသာ အေရးၾကီးသည္။ သာသနာကြယ္သည္ ဆုိသည္မွာ ဘုရားအဆုံးအမေတြ ကြယ္ေပ်ာက္သြားလုိ႔မဟုတ္၊ ဘုရားအဆုံးအမကို လုိက္နာမည့္သူေတြ ကြယ္ေပ်ာက္သြားျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ ဘုရားအဆုံးအမေတြသည္ ဘယ္ေတာ့မွ မေပ်ာက္ပ်က္ဘဲ ကမၻာတည္သေရြ႕ တည္ရွိေနမွာျဖစ္သည္။ ရုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္မ်ားက ဥဒၵိႆေစတီအျဖစ္မွ ကြယ္ေပ်ာက္သြားမည္ မဟုတ္၊ ကုိးကြယ္မည့္သူသာ ေပ်ာက္ဆုံးသြားႏုိင္သည္။ ဘုရားရွင္၏ဓာတ္ေမႊေတာ္မ်ားသည္ ကုိးကြယ္မည့္သူမရွိေသာအခါ အလုိအေလ်ာက္ ေတေဇာဓာတ္မီးေလာင္ျပီး ေပ်ာက္ကြယ္သြားမည္ဟု စာေပမွာေတြ႕ရသည္။

က်မ္းကုိးမ်ား-
၁။ မဟာပရိနိဗၺာနသုတ္ (ဒီဃနိကာယ္)၊ ၂။ စူဠကမၼ၀ိဘဂၤသုတ္ (မဇၥ်ိမနိကာယ္) ၃။ ဓမၼပဒ (ခုဒၵကနိကာယ္) ၄။ ရတနာ့ဂုဏ္ရည္ (အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ) ၅။ သီတဂူဆရာေတာ္ တရားေတာ္။

ဒကာေနာင္ေနာင္ေရ--ဤမွ်ေလာက္ဆုိရင္ ဒကာ သိခ်င္တာေတြ ငုံမိ ျခံဳမိသြားမည္ထင္ပါသည္၊ ေက်းဇူးအထူးတင္ပါသည္။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ
သီတဂူစတား
၁၀-၈-၂၀၁၂

++++++++

ေနာင္ေနာင္၏ အေမး
(ဥဒၵိႆ ေစတီေတာ္အေၾကာင္း )

ဒီတစ္ခါတပည့္ေတာ္ ေတြးမိတာက ဥဒၵိႆေစတီ (ရည္စူးၿပီးကုိးကြယ္ပူေဇာ္ရာ)နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ပါဘုရား။ တပည့္ေတာ္ရြာျပန္တုန္းက ရြာမွာရွိတဲ့ေစတီပ်က္၊ ဆင္းတုေတာ္ပ်က္ေတြ ေတြ႔ခဲ့ရတာနဲ႔ စပ္လ်ဥ္းၿပီး အေတြးရလာလုိ႔ပါဘုရား....

ပထမဆံုး တပည့္ေတာ္သိခ်င္တာက ဥဒၵိႆေစတီရဲ႕ မရွိမျဖစ္ရွိကုိရွိရမယ္ဆုိတဲ့ အဂါၤရပ္ေတြ ရွိမရွိကုိပါဘုရား (တပည့္ေတာ္တုိ႔ရြာဘက္မွာ တစ္ခ်ိဳ႕ေတာထဲ ေတာင္္ထဲ အလုပ္လုပ္သြားရင္း ေတာထဲမွာ ေပါက္ေနတဲ့ မိႈေျခာက္က ဘုရားပံုနဲ႔တူတယ္ဆုိၿပီး အိမ္ယူထားၿပီး ဘုရားစင္ေပၚ တင္ထားတာေတြ ေတြ႔ဘူးလုိ႔ပါဘုရား။...

ဒီဟားခါးမွာေတာ့ တစ္ခ်ိဳ႕ ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္ သူငယ္ခ်င္းေတြက ေမးၾကတယ္ဘုရား။ သူငယ္ခ်င္းတုိ႔က ရုပ္တုေတြ ကိုယ့္ဟာကုိယ္ထုလုပ္ၾကၿပီး ဘုရားဆုိၿပီး ကုိးကြယ္ၾကတာလားတဲ့။ တပည့္ေတာ္လည္း သူတုိ႔နားလည္ေအာင္ ..
ငါတုိ႔ရုပ္တုကုိးကြယ္တယ္ဆုိတာ မင္းတုိ႔ဘုရားေက်ာင္းမွာ လက္၀ါးကပ္တုိင္ ကုိထားၿပီး ဘုရားသခင္ကုိ အာရံုၿပဳဆုေတာင္းသလုိသေဘာပါ။ ၾကားခံပစၥည္းထားတာပါလုိ႔ပဲ... ရွင္းျပလုိက္တယ္ဘုရား)

ဒုတိယက ဥဒၵိႆေစတီ ျဖစ္ေျမာက္ေၾကာင္း အလုပ္ပါဘုရား။ ဆင္းတုေတာ္(ေၾကး၊ ေရြ၊ ေငြ၊ ေက်ာက္စိမ္း၊ သစ္သား) ျဖစ္ေစ၊ ေျမစုိက္ေစတီ ကုိျဖစ္ေစ ကုိးကြယ္ရာ ဥဒၵိႆေစတီျဖစ္ေစရန္အတြက္ ကုိးကြယ္လုိသူရဲ႕ သဒၶါတရားေစတနာသည္ အဓိကက်ပါသလား (သုိ႔) အေနကဇာတင္ျခင္းသည္ အဓိကက်ပါသလား ဘုရား။ (ဒီေနရာမွာ တပည့္ေတာ္ ဒီလုိေမးရျခင္းက အေၾကာင္းရွိပါတယ္ဘုရား။ တပည့္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ ဘုရားဆင္းတုေတာ္ေတြကုိ ႏုိင္ငံျခားက အႏိွပ္ခန္း၊ ကလပ္ေတြမွာ လပ္ကီးေကာင္းတယ္ဆုိၿပီး ထားတာေတြကုိ ဇာတ္ကားေတြတစ္ခ်ိဳ႕မွာ ေတြ႕ရလုိ႔ပါဘုရား၊ တစ္ခါတုန္းကဆုိ လူမည္း Hip Hop အဆုိေတာ္(အိုက္ကြန္) ဆုိတဲ့သူက သူအိမ့္ ေလွကားရင္းမွာေတာင္ ထားတယ္ဘုရား။
ဆင္းတုေတာ္ေရွ႕မွာရွိတဲ့ ေရကန္ထဲမွာေတာင္ ေကာင္မေလးေတြတစ္သုိက္နဲ႔ ေရကူးေနတဲ့ပံုေတြ ဆုိက္တစ္ခုမွာ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ျပတာနဲ႔ ေတြ႔လုိက္ရေသးတယ္ဘုရား။)

တတိယအခ်က္က ဥဒိသေစတီအျဖစ္မွ ပ်က္ျပယ္ျခင္း အေၾကာင္းပါဘုရား။
(၁)ကုိးကြယ္ဆည္းကပ္သူတုိ႔ ေသဆံုးသြားျခင္း၊ ထုိအရာကုိထားရစ္ခဲ့ၿပီးခရီးထြက္ျခင္း၊ အရပ္တစ္ပါးသုိ႔ ေျပာင္းေရြ႕သြားၾကျခင္းတုိ႔ကုိ လုပ္လ်င္ ထုိအရာသည္ဥဒၵိႆေစတီအျဖစ္မွ အလုိလုိ ပ်က္ျပယ္ပါသလားဘုရား။

(၂)ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ရာ ထုိအရာတုိ႔ ပ်က္စီး ေပ်ာက္ပ်က္သြားလွ်င္လည္း ဥဒၵိႆေစတီအျဖစ္မွ ပ်က္ပ်က္ပါသလား၊ ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္သူေတြ စြန္႔ခြါသြားၿပီးက်န္ရစ္ေနတဲ့ ဥဒၵိႆေစတီေတာ္ေတြဟာ
ထုိေစတီအျဖစ္ကေန ပ်က္ပ်ယ္ျခင္း မရွိဘူးဆုိရင္ တပည့္ေတာ္တုိ႔ရြာမွာရွိတဲ့ ဘုရား၀င္းထဲက ေစတီေတာ္ေတြနဲ႔ ဆင္းတုေတာ္ေတြကုိ စစ္အတြင္းတုန္းက တပ္ဆုတ္ရင္း ဖ်က္ဆီးခဲ့ၾကတဲ့ ဂ်ပန္စစ္သားေတြရဲ႕ ကံၾကမၼာကေတာ့ မေတြးရဲစရာပါ ဘုန္းဘုန္းရယ္။ (တစ္ခ်ိဳ႕ဆင္းတု ေတာ္ေတြကုိ ဦးေခါင္းေတာ္ျဖတ္၊ တစ္ခ်ိဳ႕ကုိ လက္ေတာ္၊ ေျခေတာ္၊ အစံုပါပဲဘုရား။ ေစတီေတာ္ေတြလည္း ငုတ္တုိေတြ ပါ။) ကုိးကြယ္ ဆည္းကပ္သူရွိေနစဥ္သာ ဥဒၵိႆေစတီအျဖစ္နဲ႔ရွိၿပီး ထုိသူကမရိွေတာ့၊ စြန္႔လြတ္သြားတဲ့အခါ ထုိအရာေတြဟာ မူရင္းအရည္ အေသြးအတုိင္း သစ္သားဆင္းတုေတာ္က သာမန္သစ္သားအျဖစ္၊ ေစတီေတာ္က သာမန္အုတ္ပံု၊ေျမပံုအျဖစ္၊ ေၾကးဆင္းတုေတာ္က ရုိးရုိးေၾကးတံုးအျဖစ္) ျပန္ျဖစ္သြားရင္ေတာ့ အေထြအထူးေျပာစရာေတာ့ မရွိဘူးေပါ့ဘုရား။
ဒီေလာက္ပါပဲဘုရား၊ အဲဒီေတာ့ တပည့္ေတာ္ေျပာတဲ့သံုးခ်က္ကုိ အရွင္ဘုရားအားလပ္တဲ့ အခ်ိန္က်မွသာ ရွင္းျပေပးပါဘုရား။ ေျဖးေျဖးပါဘုရား။ တအားႀကီး အေရးမႀကီးပါဘူးဘုရား။ (တပည့္ေတာ္လည္း ကုိယ့္အင္တာနက္ဆုိင္က ပိတ္လုိက္ၿပီဆုိေတာ့ တျခားဆုိင္မွာ တကူးတက သြားမထုိင္ျဖစ္ေတာ့ဘူးဘုရား။ Onlineေပၚအေရာက္က်ဲၿပီဘုရား။)

အရွင္ဘုရား ဒီထက္မက သာသနာ့အက်ိဳးကုိ ထမ္းရြက္ႏုိင္ပါေစေၾကာင္း ဆုရည္လွ်က္ -

ေနာင္ေနာင္
ေခတၱ- ဟားခါး၊ ခ်င္းျပည္နယ္

Read more »

ကမၻာ့အၾကီးက်ယ္ဆုံး ဘာသာေရးေျပာင္းပြဲၾကီး

ကမၻာ့အၾကီးက်ယ္ဆုံး ဘာသာေရးေျပာင္းပြဲၾကီး

စာမိတ္ဆက္

၁၅-၇-၂၀၁၂ ရက္ေန႕က ဘုံေဘျမိဳ႕ ဘူတာၾကီးမွ ညပုိင္း ၈နာရီ ရထားျဖင့္ စီးခဲ့ရာ ေနာက္ေန႕မနက္ ၁၆-၇-၂၀၁၂ ေစာေစာ ၇ နာရီေလာက္မွာ နာဂျမိဳ႕ရွိ Duranto ဘူတာၾကီးသုိ႔ ေရာက္သည္။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ပါးက ထုိျမိဳ႕မွာ ေစတီတစ္ဆူတည္ျခင္းႏွင့္ သိမ္အတြက္ စီမံျခင္းကိစၥျဖင့္ သြားရာ စာေရးသူလဲ သူလဲ အေဖာ္ရ၊ ကုိယ္လဲ သြားခ်င္ဆုံးေနရာလဲ ျဖစ္ေတာ့ ရက္ၾကာေပမဲ့ လုိက္သြားျဖစ္သည္။ မွတ္မွတ္ရရလဲျဖစ္ေအာင္ ကမၻာ့အၾကီးဆုံး ဘာသာေရးေျပာင္းပြဲၾကီး ပုိ႕စ္လဲျဖစ္ သုိ႔မဟုတ္ စာေရးသူ၏ ခရီးသြားမွတ္တမ္းလဲျဖစ္သည့္ ပုိ႔စ္ကို မွတ္တမ္းတင္ျဖစ္သည္။

(ဟိႏၵဴလူထု ဗုဒၶဘာသာ၀င္အျဖစ္ ခံယူပြဲ က်င္းပရာ Deekshabhoomi, Nagpur)

နာဂပူျမိဳ႕
နာဂပူျမိဳ႕ (Nargpur)သည္ အိႏၵိယျပည္ၾကီး၏ ၾကြယ္၀ခ်မ္းသာဆုံး ျပည္နယ္ျဖစ္တဲ့ မဟာရ႒ျပည္နယ္တြင္ တတိယ အၾကီးမားဆုံးျမိဳ႕ျဖစ္သည္။ ဘုံေဘျမိဳ႕နဲ႔ ပူေနးျမိဳ႕ျပီးရင္ နာဂပူျမိဳ႕ဟာ အၾကီးဆုံးျမိဳ႕ျဖစ္သလုိ အိႏၵိယအလယ္ပုိင္းေဒသရွိ အၾကီးဆုံးျမိဳ႕ဟုလည္းဆုိသည္။ လူဦးေရမွာ ၂၀၁၁ စစ္တမ္းအရ 2,405,421 ရွိသည္။ ဘာသာစကားမ်ားစြာႏွင့္ ဘာသာေရးမွာလဲ ဟိႏၵဴ၊ အစၥလာမ္၊ ခရစ္ယာန္၊ ဗုဒၶဘာသာ၊ ဂ်ိန္း၊ ဆစ္ခ္၊ ဂ်ဴး၊ ႏွင့္ Zoroastrians အစရွိသည့္ ဘာသာေရးေတြ ထူထပ္သည့္ျမိဳ႕ တစ္ျမိဳ႕ျဖစ္သည္။
မဟာရ႒ျပည္နယ္၏ ျမိဳ႕ေတာ္သည္ ဘုံေဘျမိဳ႕ျဖစ္သည္၊ လူဦးေရ သန္း ၂၀ ရွိသျဖင့္ အိႏၵိယျပည္၏ လူဦးေရ အထူအထပ္ဆုံးျမိဳ႕ျဖစ္သည္၊ စီးပြားေရးျမိဳ႕ေတာ္လဲျဖစ္သည္၊ သုိ႔ေသာ္လည္း နာဂပူျမိဳ႕သည္ မဟာရ႒ျပည္နယ္၏ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးႏွင့္ ႏုိင္ငံေရးျမိဳ႕ေတာ္ (winter capital city) ျဖစ္သည္။ နာဂပူျမိဳ႕ကို Orange City လုိ႔လဲ ေခၚၾကသည္။ အဲဒီေဒသမွာ လိေမၼာ္ျခံ အထူးေပါမ်ားသျဖင့္ အိႏၵိယႏုိင္ငံ၏ လိေမၼာ္အေရာင္းအ၀ယ္ အခ်က္အခ်ာက်သည့္ ျမိဳ႕ျဖစ္သည္။

နာဂပူျမိဳ႕သည္ ရထားျဖင့္ ဘုံေဘျမိဳ႕ကေန ကီလုိမီတာ ၈၆၃ (မုိင္ေပါင္း ၅၃၆) ခရီးေ၀းရွိသျဖင့္ ညေန ၈နာရီကေန ေနာက္ေန႔မနက္ ၇ နာရီအထိ ရထားစီးရသည္။ နာဂပူျမိဳ႕ကုိ ေရာက္ပါျပီ ျမိဳ႕ခံ ေက်ာင္းဆရာေတာ္ ဦးနႏၵမာလာ Duranto (နာဂပူဘူတာၾကီး) သုိ႔ မနက္ေစာေစာကထဲက ေရာက္နင့္ေနသည္။ သူလာၾကိဳသျဖင့္ အဆင္ေျပသည္။ သူသီတင္းသုံးသည့္ သာရိပုတၱဗုဒၶ၀ိဟာေက်ာင္း (shranjivi Nagar, Near New Kailash Nagar, Nagpur) သုိ႔ ေရာက္သြားသည္၊ ထုိရပ္ကြက္သည္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ အမ်ားစု ေနရာ ရပ္ကြက္ျဖစ္သျဖင့္ လုံျခံဳ စိတ္ခ်ရသည့္အျပင္ သန္႔ရွင္းေသာ ေနရာျဖစ္သည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ကုိယ့္ရဲ့ဘာသာတရား အထိမ္းအမွတ္နဲ႔ အိမ္ေတြမွာ အရဟံတုိ႔လုိ စာတမ္းေရးတာတုိ႔၊ လုိဂို တံဆိပ္တပ္ဆင္တာတုိ႔လုိ ထုိရပ္ကြက္ရွိဗုဒၶဘာသာအိမ္မ်ားမွာလဲ ဗုဒၶဘာသာသုိ႔ေျပာင္းျခင္း လႈပ္ရွားမႈသေကၤတျဖစ္တဲ့ လုိဂုိတံဆိပ္ကို တပ္ဆင္ထားသည္၊ ထုိလိုဂိုတံဆိပ္သည္လည္း အျပာေရာင္ရွိင ပ႒ာန္း ၂၄ပစၥည္းကို ပုံေဖာ္ထားသည္။ ထိုရပ္ကြက္ရွိ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား စုေပါင္း လွဴဒါန္းေဆာက္လုပ္ထားေသာ ထုိရပ္ကြက္ရွိ သာရိပုတၱဗုဒၶ၀ိဟာေက်ာင္းသည္လည္း ထုိျမိဳ႕မွာေတာ့ ၾကီးက်ယ္ထည္၀ါဆုံး ျဖစ္သည္။ ထုိေက်ာင္းဆရာေတာ္သည္ အသက္ ၅၀ ေက်ာ္ရွိ၊ ၀ါေတာ္ ၆၀ါမွ်သာ ရေသးေသာ္လည္း သူ႔ေနရာမွာေတာ့ အထင္ကရျဖစ္ပုံရသည္။ ျမန္မာျပည္ ေမာ္လျမိဳင္ဖြား အိႏၵိယမ်ိဳးႏြယ္ျဖစ္သည္။ အိႏၵိယေရာက္သည္မွာ ၅ ႏွစ္မွ်သာ ရွိေသးေပမဲ့ အိႏၵိယစကားကို မြတ္ေနေအာင္ ေျပာႏုိင္သည္။ ျမန္မာျပည္ဖြားျဖစ္သျဖင့္ ျမန္မာစကားအတြက္ အထူးေျပာဖြယ္မရွိ၊ သုိ႔ေသာ္ ႏုိင္ငံတကာလဲ လွည့္လည္သြားလာေနသူ ျဖစ္ရကား အဂၤလိပ္စာလဲ မြတ္္ေနသည္။ ဘာသာစကားအတြက္ ကြ်မ္းက်င္ႏုိင္နင္းျပီျဖစ္ရကား ဗုဒၶစာေပ တုိး၍တိုး၍ေလ့လာမည္ဆုိပါက ဒီိနယ္တစ္၀ုိက္မွာ ဒိတ္္ဒိတ္က်ဲၾကီး ျဖစ္မည္။ ယခုလဲ ပဋိစၥသမုပၸါဒနည္းျဖင့္ တရားျပလွ်က္ရွိသည္။ အိႏၵိယသားေတြ သူေဟာသည့္ တရားေအာက္မွာ ျငိမ္၀ပ္ပိျပားလွ်က္ရွိေနသည္မွာလည္း အားရစရာပင္။

(စက္၀ုိင္းတံဆိပ္နဲ႔ ရပ္ကြက္ထဲက ဗုဒၶဘာသာအိမ္မ်ား)

ထုိရပ္ကြက္သည္ ျမန္မာျပည္က ရပ္ကြက္ေတြနဲ႔ ဆင္သည္၊ ရွားရွားပါးပါး ဗုဒၶဘာသာထြန္းကားဆုံးေနရာ ျဖစ္သည္။ ဆြမ္းဟင္းခ်ိဳင့္မ်ား ေက်ာင္းသုိ႔ပုိ႕သည္မွာလဲ ျမန္မာနဲ႕ တူလွသည္။ ညပုိင္း ပုံမွန္ တရားထုိင္ တရားနာယူၾကသည္၊ ညပုိင္း သုံးထပ္ေက်ာင္းေဆာင္ အေပၚမုိးထက္မွာ လမ္းေလွ်ာက္စဥ္ အနီးအနားရွိ ဓမၼာရုံမ်ားမွ အမ်ိဳးသား အမ်ိဳးသမီးမ်ား ဗုဒၶစာေပမ်ား ရြတ္ဖတ္သံၾကားေတာ့ ျမန္မာျပည္ကိုေတာင္ လြမ္းမိသည္။

နာဂပူႏွင့္ဗုဒၶဘာသာ
နာဂပူျမိဳ႕သည္ အိႏၵိယျပည္တြင္ ဗုဒၶဘာသာဦးေရ အမ်ားဆုံးျဖစ္သလို ႏွစ္စဥ္ ဗုဒၶဘာသာဘက္သုိ႔ ကူးေျပာင္းလာေသာ ဦးေရမွာလဲ မ်ားသထက္မ်ားလာသည္။ တခ်ိဳ႕လဲ မသိမသာ ဗုဒၶဘာသာဘက္သုိ႔ ေျပာင္းလာၾကသူမ်ားလဲ ရွိသည္၊ တရား၀င္ အခမ္းအနားေတြ က်င္းပ၍လည္း လူသိ ရွင္ၾကား ေျပာင္းလာသူမ်ားလဲ ရွိၾကသည္။

အထင္ရွားဆုံးတစ္ခုမွာ ၁၉၅၆ ခုႏွစ္ ေအာက္တုိဘာလ (၁၄) ရက္ျဖစ္သည္။ ထုိေန႔ နာဂပူျမိဳ႕မွာ လူထုဘာသာအယူ၀ါဒ ေျပာင္းပြဲၾကီး ျဖစ္ခဲ့သည္။ ဟိႏၵဴဘာသာမွ ဗုဒၶဘာသာဘက္သုိ႔ ကူးေျပာင္းျခင္းလႈပ္ရွားမႈၾကီးတစ္ခုျဖစ္သည္။ လူေပါင္း ၅,၆၀၀၀၀ (ငါးသိန္းေက်ာ္) လူထုသည္ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားထံမွာ သရဏံဂုဏ္ေဆာက္တည္ျခင္း၊ ငါးပါးသီလ ခံယူၾကျခင္းျဖင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္အျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳပြဲၾကီး ျပဳလုပ္ၾကသည္၊ ကမၻာမွာ ဘာသာအယူ၀ါဒ ေျပာင္းျခင္း အၾကီးအက်ယ္ဆုံး ျဖစ္ခဲ့သည္။

(နာဂပူသားေတြရဲ့ ျပတ္သားတဲ့ သံႏၷိ႒ာန္ ၂၂ ပါ ေက်ာက္စာတုိင္)

နာဂပူသားေတြရဲ့ သံႏၷိ႒ာန္ (၂၂)
ထုိဗုဒၶဘာသာ ခံယူပြဲျခင္းမွာ အလြန္ေျပာင္ေျမာက္ျပီး အာမာန္ အျပည့္လဲရွိ ရဲစြမ္းသတၱိလဲရွိတဲ့ သံႏၷိ႒ာန္ (၂၂) ခ်က္တုိ႔ျဖင့္ ေၾကြးေၾကာ္ခဲ့ၾကသျဖင့္ ဟိႏၵဴ၀ါဒၾကီးစုိးေသာ အိႏၵိယျပည္ၾကီး တုန္လႈပ္ခဲ့သည္။
၁။ ကြ်ႏု္ပ္သည္ ျဗဟၼာ,ဗိႆႏုိးႏွင့္ မေဟရႊာရ ကို အယုံအၾကည္မရွိ၊ ဘယ္ေတာ့ မရွိခုိး။
၂။ ကြ်ႏု္ပ္သည္ ထာ၀ရဘုရား ၀င္စားသည္ဟု ယူဆေသာ ရာမႏွင့္ ကရိရွနကုိ အယုံအၾကည္မရွိ၊ ဘယ္ေတာ့ မရွိခုိး။
၃။ ကြ်ႏု္ပ္သည္ ေဂါရီ (Gauri), Ganapati ႏွင့္ အျခား ဟိႏၵဴ နတ္ထီး နတ္မမ်ားကို အယုံအၾကည္မရွိ၊ ဘယ္ေတာ့ မရွိခုိး။
၄။ ကြ်ႏု္ပ္သည္ ထာ၀ရဘုရား လူ၀င္စားသည္ကို အယုံအၾကည္မရွိ။
၅။ ကြ်ႏု္ပ္သည္ ေဂါတမဗုဒၶသည္ ဗိႆႏုိး၀င္စားတယ္ဟူေသာ ဟိႏၵဴအယူကို လုံး၀ လုံး၀ အယုံအၾကည္မရွိ။
၆။ ကြ်ႏု္ပ္သည္ မိဘေသဆုံးျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး ဟိႏၵဴတုိ႔ထုံးတမ္းစဥ္လာျဖစ္တဲ့ ယဇ္ပူေဇာ္မႈမ်ိဳး (Shraddha) ဘယ္ေတာ့မွ မလုပ္၊ ဟိႏၵဴဓေလ့ျဖစ္တဲ့ ေသသူအတြက္ ရည္စူးျပီး ဆန္လုံး ဂ်ံဳလုံးျဖင့္ ျပဳလုပ္ထားေသာ ခဲဘြယ္ကို ဘယ္ေတာ့မွ မေပး (Pind-dan)။
၇။ ကြ်ႏု္ပ္သည္ ျမတ္ဗုဒၶခ်မွတ္ေသာ စည္းကမ္းကုိ ဘယ္ေတာ့မွ မခ်ိဳးေဖာက္၊ သူ၏တရားကုိလဲ ခ်ိဳးေဖာက္တဲ့ အမႈ ဘယ္ေတာ့မွ မလုပ္။
၈။ ကြ်ႏု္ပ္သည္ ျဗဟၼဏ-ပုဏၰားေတြျပဳလုပ္တဲ့ မည္သည့္ပြဲမ်ိဳးမဆုိ ခြင့္မျပဳ။
၉။ ကြ်ႏု္ပ္သည္ လူသားခ်င္း တန္းတူညီမွ် အခြင့္အေရးကို ယုံၾကသည္။
၁၀။ ကြ်ႏု္ပ္သည္ လူသားခ်င္းတန္းတူညီမွ် အခြင့္ေရးကို တည္ေဆာက္မည္။
၁၁။ ကြ်ႏု္ပ္သည္ ျမတ္ဗုဒၶေဟာၾကားသည္ မဂၢင္ ၈ပါးကို လိုက္နာက်င့္သုံးမည္။
၁၂။ ကြ်ႏု္ပ္သည္ ျမတ္ဗုဒၶက်င့္အပ္ေသာ ပါရမီမ်ားကို လုိက္နာမည္။
၁၃။ ကြ်ႏု္ပ္သည္ သတၱ၀ါ အားလုံးအေပၚ ကရုဏာႏွင့္ေမတၱာရွိရမည္၊ ကာကြယ္ရမည္။
၁၄။ ကြ်ႏု္ပ္သည္ ဘယ္ေတာ့မွ သူတစ္ပါး ပစၥည္းကို မခုိး။
၁၅။ ကြ်ႏု္ပ္သည္ ဘယ္ေတာ့မွ မုသားစကား မေျပာ။
၁၆။ ကြ်ႏု္ပ္သည္ ဘယ္ေတာ့မွ သူမ်ား သားမယား မက်ဴးလြန္။
၁၇။ ကြ်ႏု္ပ္သည္ မူးယဇ္ေစေသာ အရာမ်ားကို ဘယ္ေတာ့မွ မေသာက္ မသုံး။
၁၈။ ကြ်ႏု္ပ္သည္ မဂၢင္ရွစ္ပါးကို အားထုတ္ႏုိင္ေအာင္ က်ိဳးစားရမည္၊ ေန႔စဥ္ဘ၀မွာ ကရုဏာ ေမတၱာတရားမ်ား ပြားမ်ားအားထုတ္ရမည္။
၁၉။ ကြ်ႏု္ပ္သည္ လူသားခ်င္း ဇာတ္ခြဲျခားဆက္ဆံသျဖင့္ လူသားအားလုံးကို အက်ိဳးမျပဳေသာ တုိးတက္မႈကို ပိတ္စုိ႔ေသာ ဟိႏၵဴ၀ါဒကို စြန္႕လြတ္ျပီး ဗုဒၶ၀ါဒကုိ ကြ်ႏု္ပ္၏ ကုိးကြယ္ရာအျဖစ္ လက္ခံပါသည္။
၂၀။ ကြ်ႏု္ပ္သည္ ျမတ္ဗုဒၶတရားသည္သာ ေလာကမွာ အမွန္တရားအျဖစ္ ခုိင္ျမဲစြာ ယုံၾကည္ လက္ခံသည္။
၂၁။ ကြ်ႏု္ပ္သည္ ျပန္လည္ ေမြးဖြားျခင္း (re-birth)ဆုိတဲ့ သံသရာကို ယုံၾကည္သည္။ (ဆုိလုိသည္မွာ- reincarnation လူေသရင္ လူျပန္ျဖစ္တဲ့ လူ၀င္စား၀ါဒ ကုိ လက္မခံ)
၂၂။ ကြ်ႏု္ပ္သည္ ယခုအခ်ိန္ကစျပီး ကြ်ႏု္ပ္၏ဘ၀မွာ ျမတ္ဗုဒၶ၏ တရားေတာ္အတုိင္း ေနပါမည္ဟု ေၾကညာပါသည္၊ ခုိင္ျမဲစြာ ဆုပ္ကုိင္ထားပါသည္။

ဤအဓိ႒ာန္ ၂၂ ခ်က္ကို ျခံငုံသုံးသပ္လုိက္ရင္-- ဟိႏၵဴ ျဗဟၼဏ၀ါဒၾကီးစုိးေသာ အိႏၵိယျပည္ၾကီး၏ လူထုေရွ႕ေမွာက္မွာ ဟိႏၵဴ၀ါဒမွန္သမွ်ကို လုံး၀ အယုံအၾကည္မရွိဟု ေၾကညာသည္။ အလြန္႕အလြန္ကို အႏၱရာယ္မ်ားသည့္ အသက္စြန္႔ဆံဖ်ား အလုပ္ကို ေဒါက္တာအမ္ေဘဒကာ ဦးေဆာင္မႈျဖင့္ နာဂပူျမိဳ႕ႏွင့္ အိႏၵိယျပည္ရွိ လူထု ၅ သိန္း ၆ ေသာင္းခန္႔က ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ခဲ့ၾကသည္။ ထုိအဓိ႒ာန္ထဲတြင္ ငါးပါးသီလလဲပါသည္၊ ျမတ္ဗုဒၶႏွင့္ သူ၏တရားေတာ္ကို လုံး၀ ယုံၾကည္ လက္ခံေၾကာင္း ေၾကညာသြားသည္။

ေခါင္းေဆာင္ ေဒါက္တာအမ္ေဘဒကာကို ယေန႔အထိ အိႏၵိယဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြက လူစြမ္းေကာင္းဟု ကုိးကြယ္ရင္းကေန ဘုရားအေလာင္းအထိ အဆင့္တုိးျမင့္ကာ ကိုးကြယ္ေနၾကသည္။ ေဒါက္တာအမ္ေဘဒကာႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး စာေရးသူ ပုိ႔စ္ အပုိင္း (၁) အပုိင္း (၂) အပုိင္း (၃)ခြဲကာ တင္ခဲ့ျပီးျဖစ္သည္၊ စိတ္၀င္စားဖြယ္ေကာင္းသည္။
ဤသုိ႔အားျဖင့္ တစ္ၾကိမ္တစ္ခါတည္းပင္ ၅ သိန္းေက်ာ္ေသာ လူထုက ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ျဖစ္ၾကျပီဆုိရင္ ရွိျပီးသားႏွင့္ ေနာက္တုိးမ်ား ေပါင္းလုိက္ပါက ၁၀ သိန္းေက်ာ္ ရွိမည္။ လူဦးေရ ၂ သန္းေက်ာ္ ရွိတဲ့ အနက္ ဟိႏၵဴ အစၥလာမ္၊ ခရစ္ယာန္၊ ဆစ္ခ၊ ဂ်ဴး၊ ဂ်ိန္း၊ စသည္အားျဖင့္ ဘာသာေပါင္ ရွိတဲ့ အနက္ လူဦးေရတစ္၀က္ခန္႔က ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားဆုိေတာ့ နာဂပူျမိဳ႕မွာ ၈၅ ရာခုိင္းႏႈန္းက ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား ျဖစ္သည္ဟု ပူေနးျမိဳ႕ အိႏၵိယသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ေျပာေသာ စကားသည္ ျဖစ္ႏုိင္သည္။

(အိႏၵိယျပည္ရွိ လူထု ၅ သိန္း ၆ ေသာင္းခန္႔က ဗုဒၶဘာသာေျပာင္းရာ ကြင္းၾကီး)

ထုိႏွစ္ကစျပီး ၂၀၀၇ ခုႏွစ္အထိ ႏွစ္စဥ္နီးပါး အိႏၵိယျပည္ မဟာရ႒ျပည္နယ္မွာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ကူးေျပာင္းေရးပြဲမ်ား ေခတ္စားလာခဲ့သည္။ ၁၉၃၅ ခုႏွစ္က ဘုံေဘ (မြမ္ဘုိင္း) ျမိဳ႔ အစည္းေ၀းပြဲတစ္ခုမွာ အိႏၵိယျပည္ၾကီး၏ ဖြဲ႔စည္းပုံဥပေဒကို ေရးဆြဲခဲ့တဲ့ ေဒါက္တာ အမ္ေဘဒကာက လူထုကို ေျပာတယ္ “ ဟိႏၵဴ အျဖစ္နဲ႔ ေမြးဖြားလာခဲ့ေပမဲ့ ဟိႏၵဴဘ၀နဲ႔ေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ မေသႏုိင္ဘူး” ဟူသတည္း။ သူက ဆက္လက္ျပီး လူထုကို တုိက္တြန္းခဲ့တယ္ “ဘာသာေရးဟာ လူသားအတြက္ ျဖစ္ရမယ္၊ လူသားက ဘာသာေရးရဲ့ အတြက္ သားေကာင္ မျဖစ္ရဘူး” တစ္ဆက္တည္းမွာပဲ----
၁။ သင္ဟာ ကုိယ့္ကိုယ္ကို ေလးစားတန္ဖုိးထားရင္ သင့္ရဲ့ ဘာသာေရးကို ေျပာင္းလုိက္ပါ။
၂။ သင္ဟာ လူ႕အဖြဲ႔အစည္းနဲ႔ အက်ိဳးတူ ဖန္တီးခ်င္တယ္ဆုိရင္ သင့္ရဲ့ ဘာသာေရးကို ေျပာင္းလုိက္ပါ။
၃။ သင္ဟာ အရွိန္ၾသဇာ ပုိင္ဆုိင္ခ်င္တယ္ဆုိရင္ သင့္ရဲ့ ဘာသာေရးကို ေျပာင္းလုိက္ပါ။
၄။ သင္ဟာ တန္းတူညီမွ် အခြင့္ေရး ရခ်င္တယ္ဆုိရင္ သင့္ရဲ့ ဘာသာေရးကို ေျပာင္းလုိက္ပါ။
၅။ သင္ဟာ ကိုယ့္ကိုယ္ လြတ္လပ္မႈကို ရခ်င္တယ္ဆုိရင္ သင့္ရဲ့ ဘာသာေရးကို ေျပာင္းလုိက္ပါ။
၆။ သင္ဟာ ကမၻာၾကီးကို ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ ေပးခ်င္တယ္ဆုိရင္ သင့္ရဲ့ ဘာသာေရးကို ေျပာင္းလုိက္ပါ။

အထက္ပါ ၆ ခ်က္ေသာ အခြင့္လမ္းေတြကို ဗုဒၶဘာသာမွာပဲ ရႏုိင္သည္၊ ဗုဒၶဘာသာကလြဲရင္ ဘယ္မွာမွ မရႏုိင္ဘူး ဟု ထုိေခတ္ ထုိအခါက အဖိႏွိပ္ခံ သူ႔လူမ်ိဳး (ဇာတ္နိမ့္)ေတြႏွင့္ တျခား လူတန္းစားေတြကို တုိက္တြန္းလုိက္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ သူ၏ ေျပာင္ေျမာက္လွတဲ့ ႏုိင္ငံေရးအတြက္ ဘာသာေရးကို အသုံးခ်တဲ့ နည္းဟာလဲ အတုယူစရာျဖစ္ပါသည္။ ဗုဒၶဘာသာသည္ ႏုိင္ငံေရးအတြက္ အေကာင္းဆုံးနည္းလမ္းျဖစ္သည္ဟု ေဒါက္တာအမ္ေဘဒကာ ယုံၾကည္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ပင္ သူ၏ဇာတ္နိမ့္ဘ၀ႏွင့္ နိမ့္က်ေနတဲ့ လူထုကို ဗုဒၶဘာသာျဖင့္ ျမင့္တင္ေပးခဲ့သည္။

(နာဂပူရဲ့ ဗုဒၶဘာသာ ပုံရိပ္တစ္ခုျဖစ္တဲ့ ပရဟိတ စာသင္ေက်ာင္း၊ ဂ်ပန္ေကာင္းမႈ)

၁၉၅၆ ခုႏွစ္ ေအာက္တုိဘာလ (၁၄)ရက္က ဗုဒၶဘာသာသုိ႔ေျပာင္းပြဲၾကီးအျပီး ႏွစ္လအၾကာမွာပဲ အိႏၵိယဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔အတြက္ ကံမေကာင္းအေၾကာင္းမလွစြာနဲ႔ပဲ သူတုိ႔ရဲ့ေခါင္းေဆာင္ ေဒါက္တာအမ္ေဘဒကာ ဘ၀တစ္ခု အဆုံးသတ္သြားပါတယ္။ လူေသေပမဲ့ နာမည္မေသ၊ ခႏၶာအိမ္ေပ်ာက္ကြယ္သြားေပမဲ့ သူ၏ ၂၂ ခ်က္ေသာ အဓိ႒ာန္ သုိ႔မဟုတ္ က်မ္းဂန္တုိ႔သည္ ယေန႔အထိ ေတာက္ေျပာင္လွ်က္ရွိျပီး အသက္၀င္ လႈပ္ရွားေနဆဲပင္ ျဖစ္သည္။

ခ်ိတ္ဆက္မိေသာ ဗုဒၶဘာသာ
ယခုအခါ ေဒါက္တာအမ္ေဘဒကာ ေမြးဖြားေပးလုိက္ေသာ ဗုဒၶဘာသာ လူထုႏွင့္ ကမၻာေက်ာ္ ၀ိပႆနာ ဆရာၾကီး ဂုိအင္ကာ၏ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား ခ်ိတ္ဆက္မိေနသည္။ သုိ႔ေသာ္လဲ သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ ဗုဒၶဘာသာဘက္ကို ခ်ဥ္းကပ္လာပုံျခင္းက အလြန္ကြာျခားလွသည္။ ေဒါက္တာအမ္ေဘဒကာ၏ ဗုဒၶဘာသာသုိ႔ ခ်ဥ္းကပ္ျခင္းသည္ သူ႔လူမ်ိဳးမ်ားကုိ ကယ္တင္လုိ၍ ႏုိင္ငံေရးအတြက္ လႈပ္ရွားမႈကေန ဗုဒၶဘာသာရဲ့ အႏွစ္သာရကို ေတြ႕သြားသည္။ စာဖတ္ အလြန္၀ါသနာ ပါသူျဖစ္သည္အေလွ်ာက္ အလြန္ထက္ျမတ္ျပီး အလြန္ၾကိဳးစားသူျဖစ္သည္။ ဆရာၾကီး ဂုိအင္ကာကေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ေနစဥ္ကထဲက ဗုဒၶရဲ့ မဂၢင္ရွစ္ပါးႏွင့္ သတိပ႒ာန္ကို ေကာင္းေကာင္း ရလုိက္သူျဖစ္သည္။ ကုိယ္တုိင္လည္း အထူးအားထုတ္ထားသူ ျဖစ္ရကား သူ၏ သတိပ႒ာန္နဲ႔ ၀ိပႆနာေဟာေျပာနည္းတုိ႔သည္ အလြန္ေျပာင္ေျမာက္သည္၊ အိႏၵိယျပည္ၾကီးရွိ ဘာသာေပါင္းစုံကလာေသာ ပညာရွင္အသိုင္းအ၀ုိင္းကသာမက ကမၻာအရပ္ရပ္ရွိ အစၥလာမ္ ခရစ္ယာန္ ဂ်ဴး ဟိႏၵဴစေသာ ဘာသာၾကီးမ်ားက ပညာရွင္အသုိင္း၀ုိင္းကပါ အထူးစိတ္၀င္စားၾကသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္လဲ ကမၻာေက်ာ္ခဲ့သည္။ ယေန႔ေခတ္ဆုိလွ်င္ အိႏၵိယျပည္ရွိ မဟာရ႒ျပည္ၾကီးမွာ အထက္ေဖာ္ျပပါ ဆရာၾကီးႏွစ္ေယာက္ရဲ့ ေက်းဇူးေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ လူထုအမ်ားအျပားရွိသျဖင့္ ေနရာအႏွံအျပားမွာ ေဒါက္တာအမ္ေဘဒကာပုံႏွင့္ သာသနာ့အလံမ်ား ေတြ႔ရသည္။ ေဒါက္တာအမ္ေဘဒကာကုိေတာ့ ႏုိင္ငံေရးထူးခြ်န္သူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားသာမက ဟိႏၵဴ အစၥလာမ္ ဂ်ိန္း ဆစ္ခ္ ဂ်ဴးအစရွိတဲ့ ဘာသာ၀င္မ်ားကပါ ေလစားၾကည္ညိဳၾကသည္။

(ေဒါက္တာအမ္ေဘဒကာ၏ အသုံးအေဆာင္မ်ား ထားရာ ျပတုိက္)

ဘူမိနက္သန္ ေအာင္ေျမျဖစ္ရာ နာဂပူျမိဳ႕
ထုိမွ်ေလာက္ နာမည္ၾကီးေသာ ေဒါက္တာအမ္ေဘဒကာရဲ့ ဘူမိနက္သန္ ေအာင္ေျမျဖစ္ရာ နာဂပူျမိဳ႕ကုိ ေရာက္ခ်င္ခဲ့သည္မွာလဲ ၾကာခဲ့ျပီ။ သူ၏ ေျခရာ လက္ရာမ်ားကို ၾကည့္ခ်င္သည္ ေလ့လာခ်င္သည္၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ပင္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ထုိျမိဳ႕သုိ႔အေၾကာင္းကိစၥတစ္ခုနဲ႔ သြားတာ ၾကံဳတာနဲ႔ အဆင္ေျပသြားသည္၊ လုိက္ျဖစ္သြားခဲ့သည္။

ေရာက္ျပီး ေနာက္ရပ္ေတြမွာ ဆရာေတာ္က ျမိဳ႕ထဲ လုိက္ပုိ႔ေပးသည္။ ပထမရက္မွာေတာ့ ျမိဳ႕ထဲက ေရွာ့ပငး္ေမာေတြ လုိက္ၾကည့္သည္။ ေနာက္ရက္မွာေတာ့ ျမိဳ႕နဲ ၂၅ ကီလုိမီတာေလာက္ ေ၀းတဲ့ ျမိဳ႕ျပင္က ေနရာတစ္ခုသုိ႔ ေရာက္ခဲ့သည္။ လူသူမနီးတဲ့ လယ္ေတာေျမကြက္ အက်ယ္ၾကီးတစ္ခုထဲမွာ ေဒါက္တာအမ္ေဘဒကာ၏ စာေရးကိရိယာ အ၀တ္အစား ရုံးသုံး လက္ႏွိပ္စာမ်ားႏွင့္ သူသြားေလရာ ပါသြားသည့္ ျမန္မာျပည္က ဗုဒၶေၾကးရုပ္ဆင္းတုေတာ္ စသည္အားျဖင့္ သူ၏အသုံးေဆာင္မ်ား ထားရာ ျပတုိက္သုိ႔ ေလ့လာခဲ့သည္။ ႏွစ္အေတာ္ၾကာျပီးျဖစ္သျဖင့္ တခ်ိဳ႕ အ၀တ္အစားမ်ားသည္ အနိစၥသေဘာအရ ေဟာင္းႏြမ္းျပီး ေဆြးေျမ့ေနသည္ကုိ ျမင္ရေတာ့လဲ တဒဂၤ သံေ၀ဂျဖစ္မိသည္။
ထုိမွ အျပန္ နာဂပူတကၠသုိလ္ကို ျဖတ္ျပီး ၁၉၅၆ ခုႏွစ္က ၅ သိန္းေက်ာ္ေသာ ဟိႏၵဴလူထု ဗုဒၶဘာသာ၀င္အျဖစ္ ခံယူပြဲ က်င္းပရာ Deekshabhoomi, Nagpur ေနရာသုိ႔ ေရာက္ခဲ့သည္။ စာေရးသူ သြားခ်င္ဆုံးေနရာျဖစ္သည္။ အလြန္က်ယ္ျပန္႔ေသာ ေနရာျဖစ္သည္၊ ယခုအခါ ထုိေနရာကို အမွတ္တရအျဖစ္ ၾကီးမားေသာ အေသာကမင္းၾကီးေခတ္ဟန္ ဆန္ခ်ီေစတီပုံစံရွိ အေဆာက္အဦးအၾကီးတစ္ခု တည္ေဆာက္ထားသည္။ လႈိင္ေခါင္းပါသျဖင့္ ေအာက္ထက္မွာ ေဒါက္တာအမ္ေဘဒကာ၏ ဘာသာေရး ႏုိင္ငံေရးႏွင့္ လူမ်ိဳးအတြက္ လႈပ္ရွားမႈဓာတ္ပုံမ်ားျပထားသည္၊ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား အခါအားေလွ်ာ္စြာ ေဟာေျပာပြဲက်င္းပရာ ေနရာလဲျဖစ္သည္။ ႏွစ္စဥ္ ေဒါက္တာအမ္ေဘဒကာ၏ ေမြးေန႔ပြဲအတြက္ အိႏၵိယျပည္ရွိ ေနရာအႏွံ႔အျပားမွ သူ၏တပည့္မ်ား လာေရာက္ ဂါရ၀ျပဳရာ ေနရာလဲျဖစ္သည္။ စာေရးသူလဲ အမွတ္တရ ဓာတ္ပုံမ်ား ရုိက္ခဲ့သည္။

(ဗုဒၶဘာသာ ပုံရိပ္တစ္ခု Nagalok, Dragon Palace Temple )

ေနာက္တစ္ေန႔မွာေတာ့ မုိးေတြရြာေနသျဖင့္ အခန္းေအာင္း စာဖတ္သည္။ ေနာက္ေန႔မွာေတာ့ ဗုဒၶဘာသာအမွတ္အသားျဖစ္တဲ့ Nagalok, Dragon Palace Temple သုိ႔ေရာက္ခဲ့သည္။ ရပ္ေတာ္မူ ရုပ္ပြားေတာ္ အၾကီးၾကီးတစ္ဆူရွိသည္။ ထုိကြင္းမွာပဲ ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ဆုိင္ေသာ တကၠသုိလ္တစ္ခု ဖြင့္ရန္ရွိသည္ဟု လုိက္ျပသူက ဆုိသည္။

ရက္ေပါင္း ၁၀ ရက္ေလာက္ နာဂပူမွာ အိႏၵိယသားေတြ ခ်က္ျပဳတ္ေကြ်းတဲ့ အစားအစာေတြကို ၾကိတ္မိွတ္ျပီး စားခဲ့ရသည္။ လည္စရာလဲ ႏွစ္ရက္ေလာက္လည္လွ်င္ ျပည့္စုံသြားသည္။ လည္ပတ္စရာ သိပ္မရွိ။ လည္ပတ္စရာမရွိေတာ့ က်န္တဲ့ ၇ ရက္ေလာက္က အခန္းေအာင္းျပီး စာပဲ ဖိဖတ္ရင္း အနားယူခဲ့သည္။
ခရီးသြားရင္း ရလာသည့္ ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ပတ္သက္ျပီး ဗဟုသုတမ်ားကို အားေဆးအျဖစ္ သုိ႔မဟုတ္ စာေရးသူ၏ မွတ္စုအျဖစ္ မွတ္တမ္းတင္ပါသည္။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ
သီတဂူစတား
၂၉-၇-၂၀၁၂

Read more »

ႏွစ္ေပါင္း ၂၆၀၀ ရွိ ဗုဒၶယဥ္ေက်းမႈတစ္ခု

ႏွစ္ေပါင္း ၂၆၀၀ ရွိ ဗုဒၶယဥ္ေက်းမႈတစ္ခု

ဒုတိယအၾကိမ္ ၀ါဆုိျခင္း

ယေန႔ ၁၃၇၄ခုႏွစ္ ဒုတိယ၀ါဆုိလျပည့္ေက်ာ္ (၁)ရက္ ဗုဒၶဘာသာရဟန္းေတာ္မ်ား ၀ါဆုိ၀ါကပ္တဲ့ ေန႔ျဖစ္သည္။ ယခုႏွစ္ အိႏၵိယႏုိင္ငံ ဘုံေဘ (မြမ္ဘုိင္း)ျမိဳ႕ရွိ ေစာမယေကာလိပ္မွာ ျမန္မာရဟန္းေတာ္ Ph.D ေက်ာင္းသား ၂၀ ခန္႔ ၀ါကပ္ေတာ္မူၾကသည္။ စာေရးသူသည္ အိႏၵိယျပည္ ဘုံေဘျမိဳ႕ ေစာမယေကာလိပ္တြင္ ဒီႏွစ္ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္အတြက္ ၀ါဆုိ ၀ါကပ္ျခင္းသည္ ႏွစ္ၾကိမ္ေျမာက္ ျဖစ္သည္။ ေက်ာင္းသားရဟန္းေတာ္မ်ား တစ္ေနရာတည္းမွာ စုစည္းျပီး ဘုရားရွိခုိးျခင္း၊ ၀ါဆုိစည္းသက္မွတ္ျခင္း၊ ၀ါဆုိျခင္း၊ ေမတၱာပြားမ်ားၾကျခင္း စသည့္အစီအစဥ္မ်ားအျပီး ေဒါက္တာအေလာင္းအလ်ာ အရွင္အရိယဓမၼရဲ့ အလွဴ အေဖ်ာ္ရည္မ်ား ဘုန္းေပးၾကသည္။

(ဘုံေဘျမိဳ႕ ေစာမယေကာလိပ္ Ph.D ရဟန္းေတာ္မ်ား အေဆာင္တြင္ ၀ါကပ္ေတာ္မူစဥ္)

ၾကည္ညိဳထုိက္ေသာ သာသနာ
ရဟန္းေတာ္မ်ား ၀ါဆုိလျပည့္ေက်ာ္ (၁) ရက္ေန႔တုိင္း ၀ါကပ္ရမည္ဆုိတဲ့ က်င့္၀တ္ သုိ႔မဟုတ္ ယဥ္ေက်းမႈတစ္ခုသည္ သက္တမ္းအားျဖင့္ ႏွစ္ေပါင္း ၂၆၀၀ ရွိျပီျဖစ္သျဖင့္ ေရွးေဟာင္း ဓေလ့ ယဥ္ေက်းမႈဟု ဆုိက မမွားႏုိင္။ ဘုရားရွင္ရဲ့သာသနာသည္ လက္ေတြ႕က်ေသာ သာသနာျဖစ္ရုံတင္မက (သႏၵိ႒ိက) လူအၾကည္ညိဳခံ (ဧဟိပႆိက) (သုပၸဋိပႏၷ) စတဲ့ သာသနာျဖစ္၏ဟုလည္းဆုိႏုိင္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ပင္ ၀ိနည္းေတာ္မ်ားကို ေလ့လာၾကည့္ပါက ဘုရားရွင္သည္ ဥပေဒပညတ္သည့္အခါတုိင္း ရဟန္းေတာ္မ်ား၏ လုပ္ရွားမႈ ေျပာဆုိမႈမ်ားကုိ လူ၀တ္ေၾကာင္မ်ား အျပစ္တင္ေသာေၾကာင့္သာ ျဖစ္သည္ကို ေတြ႔ရသည္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ သာသနာမူတစ္ခုကိုက အပၸသႏၷာနံ ပသာဒါယ- သာသနာေတာ္ကုိ မၾကည္ညိဳေသးတဲ့ သူေတြ ၾကည္ညိဳလာေအာင္၊ ပသႏၷာနံ ဘိေယ်ာဘာ၀ါယ- ၾကည္ညိဳေလးစားျပီးသား သူေတြကို ပုိျပီး သဒၶါတရား ထက္သန္လာေအာင္ အသြင္အျပင္ အေျပာအဆုိ အမူအရာမ်ား ရွိရပါည္။

ဥပမာ- ရဟန္းေတာ္မ်ားမ်ား ၀ါတြင္းကာလ, မိုးရာသီအခ်ိန္သည္ ေကာက္ပဲ သီႏွံမ်ား စုိက္ပ်ိဳးရာ အခ်ိန္ျဖစ္သည္။ စိမ္းစိမ္းစိုစုိ ေသာ ေကာက္ပဲသီးႏွံမ်ား အညႊန္႔တလူလူ တက္လာခ်ိန္ျဖစ္သည္။ ထုိအခ်ိန္မွာ ရဟန္းေတာ္မ်ားသည္ ဘုရားဖူးရန္ေသာ္လည္ေကာင္း၊ အျခားအေၾကာင္းမ်ားေၾကာင့္လည္ေကာင္း လယ္ခင္း ယာခင္းမ်ားကို ျဖတ္ျပီး ခရီးၾကြၾကသျဖင့္ အညႊန္တလူလူတက္ေနေသာ စိုက္ပ်ိဳးခင္းမ်ားကို ႏွင္းမိသည္၊ ယာပုိင္ရွင္ လယ္ပုိင္ရွင္မ်ားက ကဲ့ရဲ့အျပစ္တင္ၾကသည္၊ ထုိကဲ့ရဲ့ေသာ လူမ်ားသည္ ျဗဟၼဏ၀ါဒ ရွိသူမ်ားျဖစ္ရာကား သစ္ပင္မ်ား အသက္ရွိဟု ယူဆၾကသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ရဟန္းမ်ား သစ္ပင္မ်ားကို သတ္သည္ဟု စြပ္စြဲသည္၊ ဒီလုိအခ်ိန္မွာ ငွက္ကေလးမ်ားသည္ပင္ သူတုိ႔အသုိက္ကေလးထဲမွာပဲ ဘယ္မွ မသြားပဲ ေနၾကသည္။ ဒီရဟန္းေတြကေတာ့ မုိးတြင္းေတာင္မွ ကိုယ့္ေနရာကိုယ္ မေနႏုိင္ၾကဘဲ ခရီးသြားေနၾကသည္ ဟုေသာ လူတုိ႔ကဲ့ရဲ့ေသာ စကားေၾကာင့္ ရဟန္းမ်ား ၀ါတြင္း ဘယ္မွ မသြားရ ၀ါကပ္ရမည္ ဟုေသာ အမိန္႔ကို ဘုရားရွင္ ထုတ္ျပန္လုိက္ရသည္။ ဤသည္ကို ၾကည့္ေသာအားျဖင့္ ဘုရားရွင္သည္ လူ၀တ္ေၾကာင္ေတြကို အေလးထားသည္၊ သူတုိ႔ရဲ့ အေျပာအဆုိ မခံရေအာင္ သူ၏တပည့္ေတြကုိ ေနေစသည္။ လူ၀တ္ေၾကာင္မ်ား အျပစ္ေျပာလာတုိင္း ရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ စည္းကမ္းဥပေဒမ်ား သက္မွတ္ေပးရသည္။ ၀ိနည္းသည္ သာသနာေတာ္၏ ျခံစည္းရုိးတံတုိင္းျဖစ္သည္၊ ရဟန္းေတာ္မ်ား ၀ိနည္းေတာ္အတုိင္း ေနပါက လူအမ်ားၾကည္ညိဳမႈကုိ ရရုံမက အႏၱရာယ္မွလဲ ကင္းသည္၊ ခ်မ္းသာမည္။ မဂ္ဥာဏ္မ်ား ရႏုိင္မည္။ ဒါသည္ပင္လဲ သာသနာေတာ္၏ မူတစ္ခု ျဖစ္ျပန္သည္။
အဲဒီအခ်ိန္ကစျပီး ၀ါတြင္း ၀ါကပ္ရျခင္းသည္ ရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ က်င့္သုံးရမည့္ က်င့္၀တ္တစ္ခု ျဖစ္လာသည္။ ထုိက်င့္၀တ္သည္ ယေန႔အထိ အသက္၀င္ေနဆဲ ျဖစ္သည္၊ ႏွစ္ေပါင္း ၂၆၀၀ အထိ ထုိက်င့္၀တ္ကို ထိမ္းထားႏုိင္သည္မွာလည္း ရဟန္းေတာ္မ်ား၏ ဂုဏ္ကုိ ျပသလုိက္ျခင္းပဲ ျဖစ္သည္။

(၂၀၁၂-၂၀၁၃ခုႏွစ္ ေစာမယေကာလိပ္ Ph.D ေက်ာင္းသားရဟန္းေတာ္မ်ား)

ျပည္ပေရာက္ ပညာေတာ္သင္ ရဟန္းေတာ္မ်ားသည္လည္း မိမိတို႔ေရာက္ေလရာ ေနရာအသီးသီးမွာ တစ္ေန႔တည္း ၀ါကပ္ေတာ္မူၾကသည္ကို ၾကည့္ေသာအားျဖင့္ တစ္ကမၻာလုံးရွိ ရဟန္းေတာ္ ၁၅ သိန္းေက်ာ္တုိ႔သည္ ထုိေန႔မွာပဲ ၀ါကပ္ေနေတာ္မူၾကမည္ကို အာရုံျပဳ ၾကည္ညိဳမိသည္။

ပထမအၾကိမ္ ၀ါဆုိျခင္းႏွင့္ ၀ါဆုိရျခင္း၏သမုိင္းနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး စာေရးသူ၏ဆုိက္ ဤေနရာတြင္ ၾကည့္ရႈႏုိင္သည္။
ဘုံေဘျမိဳ႕ ေစာမယေကာလိပ္ရွိ Ph.D ျမန္မာရဟန္းေတာ္ ၀ါဆုိသံဃာေတာ္ ၂၁ ပါးတုိ႔အား ဒီေန႔ စေနေန႕မွာပဲ ဒကာဦးေက်ာ္ေဆြ+ဒကာမ ေဒၚသန္းသန္းေ႒းတုိ႔ မိသားစုက ေန႔ဆြမ္းကပ္သည္။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ
သီတဂူစတား
၃-၈-၂၀၁၂

Read more »

ဥပေဒစုိးမုိးေသာ ငရဲျပည္

ဥပေဒစုိးမုိးေသာ ငရဲျပည္ သုိ႔မဟုတ္ ယမမင္း၏ ကယ္ဆယ္ေရး

စာမိတ္ဆက္
စာေရးသူက ဘာရယ္မဟုတ္ ေရာက္တက္ရာရာ အြန္လုိင္းကေန တရားေဟာေလ့ရွိတယ္၊ ေဟာသူ တစ္၊ နာသူတစ္နဲ႕ တရားပြဲက စည္စည္ကားကားပဲ။ တရားနာသူ တစ္ကလဲ ဘာေဟာေဟာ နာမည့္သူ၊ တရားနာ အလြန္၀ါသနာပါသူ၊ တရားနာရရင္ ျပီးတာပဲ ဘာတရားပဲ နာရနာရ၊ စာေရးသူလဲ အသံကြဲ အသံျဗဲနဲ႕ဆုိေတာ့ ကိုယ့္အသံကို ကုိယ္ျပန္ၾကားရမွာ ေၾကာက္လြန္း ရွက္လြန္းလုိ႔ နားက်ပ္နဲ႕ ပိတ္ ေဟာရတာ။ ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သူ႔ကို ေဟာေနရလုိ႔ပဲ စာျပန္ၾကည့္ျဖစ္သည္၊ အေတြးမ်ိဳးမ်ိဳး၀င္သည္။ ဒီေန႔ေတာ့ ေဒ၀ဒူတသုတ္ကို ေဟာခဲ့သည္။ ငယ္ငယ္က ထုိသုတ္ကုိ သာမန္မွ် နားလည္ခဲ့သည္။ တကယ္ေတာ့ အလြန္စိတ္၀င္စားဖြယ္ေကာင္းသည့္ သုတ္တစ္သုတ္ျဖစ္သည္။ ထုိသုတ္ကို ေဟာရင္းကေန အေတြးတစ္ခု၀င္လာတာက စာအျဖစ္ဖန္တီးလုိက္ရင္ ေကာင္းမွာပဲဆုိျပီး ေရးျဖစ္သြားတာ။

တကယ္ေတာ့ ထုိသုတၱန္က ငရဲျပည္ရွိ အမႈထမ္းေတြရဲ့ လုပ္ထုံးလုပ္နည္း၊ တရားစီရင္ေရး ဥပေဒ တစ္ခု ျဖစ္သည္၊ ႏုိင္ငံေရးစကားလုံးကုိ ငွါးသုံးရရင္ ငရဲျပည္၏ ဥပေဒစုိးမုိးသည့္ စနစ္တစ္ခုျဖစ္ေနတာကို ေတြးမိသည္။ ထုိ ငရဲျပည္၏ ဥပေဒဘက္ေတာ္သားသည္ သုိ႔မဟုတ္ တရားစီရင္ေရး အၾကီးဆုံးသည္ အမ်ားစု ၾကားဖူးသည့္ ယမမင္းျဖစ္သည္။

(အင္တာနက္မွ ေဒါင္းထားတဲ့ ငရဲခန္းပုံေလးပါ)

ယမမင္း King of Hell ႏွင့္ စစ္ေၾကာေရး

ယမမင္းဆုိတာ ေ၀မာနိက ျပိတၱာတစ္မ်ိဳးပဲ တစ္ခါတရံ နတ္စည္းစိမ္ခံစားခြင့္ရွိတယ္၊ တခါတရံမွာေတာ့ သူ႕အကုသိုလ္ကုိ ခံစားရတယ္၊ သူ၏ အကုသုိလ္ကံသက္တမ္းရွိသေရြ႕ ယမမင္း (ေ၀မာနိကျပိတၱာ) ဘ၀မွာ ေနရမွာျဖစ္သည္။ ကုသိုလ္တစ္လွည့္ အကုသုိလ္တစ္လွည့္ ခံစားေနရတဲ့ ျပိတၱာတစ္မ်ိဳးက ငရဲျပည္ရဲ့ ခုံရုံး (စစ္ေၾကာေရး) မွာ ဥပေဒ အရာရွိလာျဖစ္ေနတယ္။ စစ္ေၾကာေရးရုံးက ၃ ဌာရွိသည္္။ ထုိဌာန သုံးခုမွာ စစ္ေၾကာေရးမွဴး ဥပေဒအရာရွိျဖစ္တဲ့ ယမမင္းက ေမးျမန္း စစ္ေဆးသည္။ သူက တကယ္ေတာ့ ကယ္တင္ရွင္လုိ႔ ေျပာလုိ႔ရပါတယ္၊ ကုသုိလ္ေကာင္းျပဳစဥ္က သူ႔ကို သတိတရ အမွတ္ရျပီး အမွ်ေ၀ခဲ့တဲ့ သူေတြကို ကယ္တင္ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ေကာင္းမႈျပဳတုိင္း သူ႔ကို အမွ်ေ၀ဖုိ႔ မေမ့သင့္။ ဥပေဒဆုိတာ တကယ္အျပစ္ရွိသူကို အျပစ္ေပး၊ အျပစ္မရွိသူေတြကို အျပစ္ရွိသည္ဟု သံသယထဲကေန ကယ္တင္ေပးျခင္းပဲ ျဖစ္သည္ဟု ဆုိႏုိင္သည္။ ဆုိလုိတာက ဥပေဒက အျပစ္မဲ့သူေတြကို အကာအကြယ္ေပးျခင္းျဖစ္ေနသည္ကို စစ္ေၾကာေရးသုံးဌာနမွ ဥပေဒအရာရွိ ယမမင္း၏ စစ္ေဆး ဆုံးျဖတ္ခ်က္က ထင္ရွားေစပါသည္။

တကယ္ေတာ့ ထုိစစ္ေၾကာေရး ၃ ဌာနက သြားေတြက်ိဳးေအာင္ နဖူးကြဲ ဒူးေတြျပဲေအာင္ နည္းမ်ိဳးစုံနဲ႕ ညွင္းပန္းနိပ္စက္ ရုိက္ႏွိပ္ျပီး စစ္ေဆးတဲ့ ေနရာမ်ိဳးမဟုတ္၊ အေၾကာင္းအားေလ်ာ္စြာ ကံမေကာင္းအေၾကာင္းမလွ ေျခေခ်ာ္ လက္ေခ်ာ္ျပီး ငရဲျပည္ကို ေရာက္လာသူေတြကို ျပန္ကယ္တင္ရန္ အခြင့္ေရးေပးသည့္ ဌာနၾကီးမ်ား ျဖစ္သည္။ ကယ္တင္ေရး စစ္ေၾကာေရးရုံးမ်ားလုိ႕ ေျပာရင္ ပုိမွန္မည္။ အျပစ္မရွိသူေတြကို ကယ္တင္သည့္ ဌာနျဖစ္သည္။ ကုိယ္ျပဳခဲ့တဲ့ ကုသုိလ္ မႈံမႈံေလးကိုပင္ သတိရေအာင္ နည္းမ်ိဳးစုံ သုံးျပီး စစ္ေဆးတဲ့ ဌာနျဖစ္သည္။ မိမိကုိယ္တုိင္ လုပ္ခဲ့သည့္ ေကာင္းတာေလးေတြကို ေထာက္ျပသည့္ ဌာျဖစ္သည္။ အျပစ္မရွိသည္ကို နည္းမ်ိဳးစုံး အျပစ္ရွိလာေအာင္၊ အျပစ္ရွိသူကုိ ေတာ့ နည္းမ်ိဳးစုံနဲ႔ အကာအကြယ္ေပးသည့္ ဌာန မဟုတ္။

စစ္ေၾကာေရး ၃ ဌာန

ငရဲျပည္ကို ေရာက္လာသူေတြဆုိတာ အမွန္တကယ္ပဲ အျပစ္က်ဴးလြန္သူေတြပဲ ေရာက္လာၾကတာ ျဖစ္သည္။ ငရဲျပည္ကို ေရာက္လာသူကို ငရဲျပည္ တံခါးေစာင့္ (နိရယပါလ)က လက္ေမာင္းဆြဲေခၚလာျပီး ငရဲဥပေဒမွာ အာဏာအရွိဆုံးျဖစ္တဲ့ ယမမင္းထံ အပ္တယ္၊ ‘‘ အရွင္မင္းၾကီး--ဒီပုဂၢဳိလ္ကေတာ့ အေမကို ေစာ္ကားသူ၊ အေမအတြက္ ဘာမွ ေကာင္းက်ိဳးမေပးတဲ့သူ၊ အေဖကို ေစာ္ကားသူ အေဖ့အတြက္ ေကာင္းက်ိဳးမရွိတဲ့သူ၊ ၾကီးသူကို ေလးစားရေကာင္းမွန္းမသိသူ၊ ရဟန္းစတဲ့ သူေတာ္စင္ေတြကို ေစာ္ကားသူျဖစ္တယ္၊ သူ႕ကို အျပစ္ေပးပါ’’ ဟု ေျပာျပီး အပ္ႏွင္းသည္။ ဥပေဒအရာရွိတဲ့ ျဖစ္တဲ့ ငရဲသနင္း ယမမင္းၾကီးက ေအာက္ပါ စစ္ေၾကာေရးမွာ ေမးခြန္းသုံခုႏွင့္ေမးသည္။ သူ႔ရဲ့ ေမးခြန္းေလးေတြက ရုိးရုိးရွင္းရွင္းေလးေတြပဲ ျဖစ္သည္။

၁။ ပထမဆုံး စစ္ေၾကာေရးရုံး
အျပစ္ရွိသူဟု ယူဆရေသာ ပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္ကို တံခါးေစာင့္ (နိရယပါလ)က ဥပေဒအရာရွိ ယမမင္းထံ ေခၚေဆာင္လာေသာအခါ- သင္လား အျပစ္က်ဳးလြန္သူ? ေမာင့္ရင့္ကို ေမးမယ္၊ အသက္ ၈၀၊ အသက္ ၉၀၊ အသက္ ၁၀၀၊ အသက္ ၁၀၀ ေက်ာ္ရွိ ဆံပင္ေတြျဖဴ သြားေတြက်ိဳး၊ နားေတြထုိင္း၊ အသားအေရေတြ တြန္႔၊ မိမိခႏၶာကိုယ္ကို မိမိ မသယ္ႏုိင္တဲ့ အုိမင္းမစြမ္းျဖစ္ေနတဲ့ သူတစ္ေယာက္ကို ေတြ႔ဖူးလာ? အရွင္¡ ေတြ႔ဖူးတာေပါ့၊ ကြ်ႏု္ပ္ပတ္၀န္းက်င္မွာ ခဏခဏ ေတြ႔ဖူးေနပါတယ္၊ ေအး- ဒါဆုိ ေကာင္းျပီ၊ အဲဒီလုိ သူအုိၾကီးကို ျမင္ေတာ့ မင္းစိတ္ထဲမွာ ဘာေတြ ေတြးမိလဲ? ဥပမာ- ငါလည္းပဲ ေနာင္တစ္ခ်ိန္ ဒီလုိ အုိမင္းမစြမ္း ျဖစ္ရမွာပါလားလုိ႔ ေတြးခဲ့မိျပီး အျပစ္ျဖစ္မည့္ အရာမ်ားကို ေရွာင္ သူတပါးေကာင္းက်ိဳး မိမိေကာင္းက်ိဳးျဖစ္တဲ့ ေကာင္းမႈေတြ ျပဳမည္လုိ႔ စိတ္ကူးျဖစ္ခဲ့ဖူးလား? အရွင္မင္းၾကီး- ကြ်ႏု္ပ္ အဲဒီအေတြးမ်ိဳး မရွိခဲ့ဖူးပါဘူး၊ ေမ့ေမ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့ ေပါ့ေပါ့ဆဆ ေနခဲ့မိပါတယ္။

ပထမဆုံးေမးခြန္းမွာ ရာဇ၀တ္သား ရွဴံးနိမ့္သြားျပီ။ ေအးကြာ-ငါကေတာ့ မင္းကို ဒီငရဲျပည္ကို မလာေစခ်င္ဘူး၊ မင္းကို ဒီကေန လြတ္ရာလြတ္ေၾကာင္း ျဖစ္ပါေစေတာ့ဆုိျပီး ေကာင္းတဲ့အမႈေလးေတြကို အမွတ္ေစလုိ၍ ဒီေမးခြန္းေလးေတြကို ေမးတာပါ။ ေအးကြာ မင္းထုိက္နဲ႔ မင္းကံပဲ ခံေပေတာ့။ ဒါေပမဲ့ ဥပေဒအရာရွိက မေလွ်ာ့ေသးဘူး။ ေနာက္ထက္ ေမးခြန္းတစ္ခု ေမးျပန္တယ္၊ ၾကည့္စမ္း အျပစ္ရွိသူဟု ယူဆသူကို ဘယ္ေလာက္ ကရုဏာထားလဲ၊ “ၾကီးေသာ အမႈ ငယ္ေစ၊ ငယ္ေသာ အမႈ ပေပ်ာက္ေစ”ဆုိတာ ဥပေဒစုိးမုိးေသာ ငရဲျပည္မွာပဲ ရွိေနသေလာလား။ ကဲကြာ-ဒါဆုိရင္ ေနာက္တစ္ခု ထက္ေမးမယ္။

၂။ ဒုတိယ စစ္ေၾကာေရးရုံး
မင္းပတ္၀န္းက်င္မွာ ေရာဂါေတြနဲ႔ ဒုကၡခံစားေနရသူ၊ ပ်င္းထန္ေသာ ေ၀ဒနာေၾကာင္ မိမိရဲ့ မစင္ေတြနဲ႕ လိမ္းၾကံျပီး အိပ္ယာထဲ ဘုန္းဘုန္းလဲေနသူ၊ တပါးသူ အကူအညီနဲ႔ တုန္တုန္ရီရီနဲ႕ အိပ္ယာမွ ထႏုိင္သူကုိ မင္း ျမင္ဖူးလား? အရွင္မင္းၾကီး- ျမင္ဖူးတာေပါ့၊ ဒီလုိ သူနာေတြ ကြ်ႏု္ပ္ပတ္၀န္းက်င္မွာ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် ေတြ႔ျမင္ေနရပါတယ္။ ေအးကြာ ေကာင္းျပီ။ ဒါဆုိ မင္း--အဲဒီလုိ ေရာဂါ ျပင္းျပင္ထန္ထန္ ခံစားေနရတဲ့သူကို ျမင္ေတာ့ “ငါလည္း ေနာင္တခ်ိန္ ဒီလုိ ျဖစ္ရမွာပါလား၊ ေမ့ေလွ်ာ့ေနလုိ႔ မျဖစ္ဘူး၊ ေကာင္းရာေကာင္းေၾကာင္း အလုပ္ကေလးေတြကို လုပ္မွ ျဖစ္မယ္”လုိ ေတြးခဲ့ဖူးသလား? အရွင္မင္းၾကီး၊ ကြ်ႏု္ပ္ ဒီလုိလဲ မေတြးခဲ့မိဘူး၊ မလုပ္ခဲ့မိဘူး။ ရာဇ၀တ္သား ဒုတိယအၾကိမ္ ရႈံးျပန္ျပီ။ ေအးကြာ ငါကေတာ့ မင္းကုိ ကယ္ခ်င္လြန္းလုိ႔ ဒုတိယအၾကိမ္ ေမးျမန္းခဲ့တာ။ မင္းက ေပါ့ေပါ့ဆဆနဲ႔ ဘ၀ကို ျဖတ္သမ္းခဲ့တာကိုးးး။ ေအးေလးကြာ- မင္းလုပ္ခဲ့တဲ့ ကံ မင္းပဲ ခံေပေတာ့။
ဒီလုိ ငရဲျပည္မွာ ေရာက္လာတယ္၊ ငရဲျပည္ကေပးတဲ့ အျပစ္ေတြကို ခံရမည္ဆုိတာ မင္းကိုယ္တုိင္ပဲ လုပ္ခဲ့တာ၊ မင္းမိဘေတြက လုပ္တာမဟုတ္၊ မင္းေဆြမ်ိဳးေတြက လုပ္တာမဟုတ္၊ ဘယ္တန္ခုိးရွင္ကမွ လုပ္တာ မဟုတ္၊ မင္းအမႈနဲ႔ မင္းခံေပေတာ့။ ဒါေပမဲ့ ဥပေဒအရာရွိ ယမမင္းက သနားေနပုံရတယ္။ ေအးကြာ-ငါ မင္းကို ေနာက္ဆုံး ေမးခြန္းတစ္ခု ထက္ေမးပါ့မယ္၊ ဒါဟာ မင္းအတြက္ ေနာက္ဆုံး အခြင့္ေရးပဲ။

၂။ တတိယ စစ္ေၾကာေရးရုံး
ေမာင္မင္း--ေလာကမွာ ေသျပီး တစ္ရက္လြန္၊ ႏွစ္ရက္လြန္၊ သုံးရက္လြန္ ဖူးဖူးေယာင္ပုတ္ အေလာင္းေကာင္ (သူေသေကာင္) ကုိ ျမင္းဖူးသလား? မင္းၾကီး-ကြ်ႏု္ပ္ပတ္၀န္းက်င္မွာ ျမင္ေနက် ျဖစ္ပါတယ္၊ ကြ်ႏု္ပ္ ျမင္ဖူးတာေပါ့။ ေအး-ဒီလုိဆုိရင္-သူေသေကာင္းၾကီးကို ျမင္ျပီးေတာ့ “ငါလည္း မ်ားမၾကာမီမွာ ဒီလုိပဲ ျမိဳ႔စြန္ ရြာဖ်ား ေတာခ်ံဳမွာ စြန္႔ပစ္ခံရမည့္ သူေသေကာင္ျဖစ္ရမွာပါလား”လုိ႔ ေတြးျပီး ေကာင္းတာလုပ္ ေကာင္းတာေျပာ ေကာင္းတာ ၾကံဖူးသလား? မင္းၾကီး ကြ်ႏု္ပ္ ေမ့ေလွ်ာ့ေနခဲ့ပါတယ္။ ကုိယ့္ကိုယ္ကို ေသရမည္ကုိ ေမ့ေနျပီး ေကာင္မႈကံေတြ မျပဳမိခဲ့။ ေအးကြာ-ငါကေတာ့ မင္းကုိ ဒီဆင္းရဲတြင္းက လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ သုံးၾကိမ္တုိင္တုိင္ နည္းမ်ိဳးစုံနဲ႔ က်ိဳးစားေပးခဲ့ျပီးျပီ၊ ငါ့တာ၀န္ ငါေက်ေအာင္ ထမ္းေဆာင္ခဲ့ျပီးျပီ။ က်န္တာ မင္းအျပစ္နဲ႕ မင္းခံေပေတာ့။ ဒီလုိနဲ႔ပဲ ရာဇ၀တ္သား ဘာေကာင္းတာမွာ မလုပ္မိခဲ့၊ မေကာင္းတာေတြနဲ႔ပဲ ေပ်ာ္ေမြ႔ခဲ့လို႔ ငရဲမွာ ခံေပးဦးေတာ့။

ယမမင္းၾကီး တရားသူၾကီးက ေမးျမန္းစစ္ေဆးအျပီးမွာေတာ့ တကယ္ အျပစ္ရွိေၾကာင္း ထင္ရွားသည္၊ မည္သည့္ေကာင္းကံကုိမွ် မျပဳလုပ္ခဲ့ မေကာင္းကံေတြကို ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ ရာဇ၀တ္သားကို ငါးမ်ိဳးေသာ ညွင္းပန္းနိပ္စက္မႈတုိ႔ျဖင့္ အျပစ္ေပးရန္ ဆုံးျဖတ္လုိက္သည္။ မီးျပင္းျပင္းတုိက္ထားသည့္ သံခြ်န္ျဖင့္ ရင္ဘက္၊ လက္ႏွစ္ဖက္၊ ေျခႏွစ္ဖတ္ဟုေသာ ငါးေနရာကုိ ထုိးဆြ ညွင္းပန္းျခင္းကုိ ခံရေလေတာ့သည္။

ယမမင္းလြတ္ေပးသူမ်ား သုိ႔မဟုတ္ ငရဲျပည္မွ လြတ္လာသူမ်ား
အကယ္၍သာ တရားသူၾကီး ယမမင္းၾကီးက စစ္ေဆးေမးျမန္းလုိ႔ တစ္စုံတရာ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈ (လူသားအက်ိဳးျပဳ) တစ္ခုခုကို သတိရသြားလွ်င္ ေအးကြာ-မင္းလဲ အျပစ္ရွိတဲ့သူေတြနဲ႔ ေရာေနာျပီး ပါလာတာဆုိေတာ့ မင္းမွာလဲ ေကာင္းမႈကံေလးေတြ ျပဳခဲ့တာဆုိေတာ့ မင္းကို ဒီငရဲျပည္ကေန လြတ္လုိက္သည္။ “ၾကီးေသာ အမႈ ငယ္ေစ၊ ငယ္ေသာ အမႈ ပေပ်ာက္ေစ”ဆုိတဲ့ သေဘာပင္ျဖစ္သည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း မွတ္သားစရာတစ္ခုကေတာ့ တကယ္အျပစ္ၾကီးၾကီးမားမား မ်ားစြာ ျပဳခဲ့သူကိုေတာ့ ယမမင္းက မကယ္ႏုိင္ပါဘူး။ ငရဲျပည္ရဲ့ ဥပေဒအရကလဲ မစစ္ေဆးဘဲ ငရဲခန္းထဲ တုိက္ရုိက္ပုိ႔ပါတယ္။ မေကာင္းမႈ အနည္းငယ္ကိုသာ ျပဳခဲ့တဲ့သူကိုပဲ ယမမင္း၏ ကယ္တင္ခြင့္ စစ္ေဆးခြင့္ ရရွိသည္၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေကာင္းမႈမ်ားမ်ားျပဳနုိင္ေစ၊ မေကာင္းမႈမ်ား နဲႏုိင္သမွ်နဲေစ။

အျပစ္မ်ားစြာ ျပဳခဲ့တဲ့သူကေတာ့ ခုိးထုပ္ခုိးထည္ ပစၥည္းနဲ႔ လက္ပူးလက္က် မိခံရတဲ့ သူခုိးလုိျဖစ္သည္။ အဲလုိပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးကို စစ္ေဆးစရာမလုိဘဲ တုိက္ရုိက္ ပုဒ္မတပ္ျပီး အျပစ္ေပးျခင္းျဖစ္သည္။ အကယ္၍ သံသယနဲ႔ ဖမ္းခံရသူကေတာ့ စစ္ေဆးရုံးသုိ႔ ေရာက္ရမည္။ ယမမမင္းလုိ ဥပေဒဘက္ေတာ္သားနဲ႔ ေတြ႔ရင္ ထုိအျပစ္ကလြတ္မည္။ ႏုိ႔မုိ႔ဆုိ မလြယ္ကူ။ ငရဲျပည္မွာ လာဘ္မစား၊ လက္ေဆာင္ေပးလုိ႔မရ။ အျပစ္နဲ႔ညီမွ်ေသာ ထပ္တူ ခံရသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း ယမမင္းကို ေပးႏုိင္သည့္ အေကာင္းဆုံး လက္ေဆာင္ကေတာ့ ေကာင္းမႈလုပ္ျပီး အမွ်ေ၀းေပးရုံမွ်သာ ျဖစ္သည္။

တခါက ၀န္ၾကီးတစ္ေယာက္ ပန္းအုိးျဖင့္ ဗုဒၶျမတ္စြာ၏ေစတီေတာ္ၾကီးအား ပူေဇာ္ျပီး ယမမင္းၾကီးအား သူ၏ကုသုိလ္ေတြကို အမွ်ေ၀ခဲ့ဖူးသည္။ ထုိ၀န္ၾကီး ငရဲျပည္ကို ေရာက္လာေပမဲ့ တရားသူၾကီးယမမင္းက ထုိစစ္ေဆးနည္းသုံးမ်ိဳးတုိ႔ျဖင့္ ထုိ၀န္ၾကီး၏ ကုသုိလ္ကို အမွတ္ရေစခဲ့သည္။ သင္ ေစတီေတာ္ၾကီးအား ပန္းတုိ႔ျဖင့္ပူေဇာ္ျပီး ငါ့ကုိ အမွ်ေပးေ၀ခဲ့ဖူးတယ္မဟုတ္လားဟု ေမး၍ သတိရေစခဲ့သည္။ အဲဒီလုိအားျဖင့္ ထုိ၀န္ၾကီး ငရဲျပည္ အစစ္ေဆးခံရုံသာ ခံခဲ့ရျပီး နတ္ျပည္သုိ႔ ေရာက္သြားသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ယေန႔ေခတ္ ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ားက ကုသုိလ္ေကာင္းမႈျပဳသူေတြအတြက္ ေကာင္းမႈပါရမီမ်ား ေရစက္သြန္းခ် အမွ်ေ၀ေပးသည့္အခါ “လူတုိ႔သနင္း အစုိးရမင္း၊ နတ္တုိ႔သနင္း သၾကားမင္း၊ ငရဲသနင္း ယမမင္း” ဟူ၍ ယမမင္းၾကီးကို ထည့္၍ အမွ်ေပးေ၀ခဲ့သည္။ ယမမင္းကို အမွ်ေ၀ခဲ့လွ်င္ ငရဲျပည္ကို ေရာက္သြားခဲ့ရင္ေတာ့ ယမမင္းၾကီးက အဲဒီနည္းနဲ႔ ျပန္ေက်းဇူးျပဳသည္၊ လူတုိ႔သနင္း အစုိးရမင္းကို အမွ်ေပးသူအတြက္ ေထာင္ဒဏ္ အခ်ဳပ္ဒဏ္ ေလွ်ာ့ရက္ကေလးမ်ား ရေကာင္းပါရဲ့။ PPPPPPP။

တခ်ိဳ႕က ပထမအၾကိမ္ စစ္ေဆးလုိက္တာနဲ႔ ကုိယ္ျပဳခဲ့တဲ့ ေကာင္းမႈကို အမွတ္ရသည္၊ တခ်ိဳ႕က ဒုတိယအၾကိမ္မွ သတိရသည္၊ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ေနာက္ဆုံး တတိယအၾကိမ္မွပဲ အမွတ္ရသည္။ တရားသူၾကီးယမမင္း၏ အဆင့္သုံးဆင့္ စစ္ေဆးခန္းသည္ ငရဲျပည္ ေရာက္လာသူေတြအတြက္ အလြန္မွ်တေသာ တရားစီရင္ခန္းျဖစ္သည္။ တခ်ိဳ႕က်ျပန္ေတာ့ ထုိသုံးမ်ိဳးလုံးတုိ႔ျဖင့္ မစစ္ေဆးမီ ကုိယ့္ဘာသာ ကုိယ့္ရဲ့ ေကာင္းမႈကုိ အမွတ္ရသြားသည္လည္းရွိေသးသည္။ တခါက ဒီဃဇယႏၱဒမိဠ ဆုိတဲ့ အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္ ငရဲျပည္ေရာက္လာျပီးမွ မိမိရဲ့ ေကာင္းကံေလးေတြကို အမွတ္ရခဲ့လုိ႔ နတ္ျပည္ ေရာက္ခဲ့ရသည္။ ဒမိဠသည္ သုမဂိရိေက်ာင္းေတာ္ၾကီးအတြင္းက အာကာသေစတီေတာ္ၾကီး နီးျမန္းေသာ အ၀တ္ျဖင့္ ပူေဇာ္ခဲ့ဖူးသည္။ သူသည္ ငရဲျပည္ ေရာက္လာသည့္အခါ ငရဲခန္းထဲက မီးအသံ ညွင္းဆဲအသံေတြ ၾကားေသာအခါ သူလွဴခဲ့ေသာ ေကာင္းမႈကို အမွတ္ရျပီး ငရဲျပည္က ေပးတဲ့ အျပစ္ဒဏ္ မခံရတဲ့အျပင္ နတ္ျပည္က နတ္စည္းစိမ္မ်ား ခံစားခြင့္ရသြားခဲ့သည္။ ေကာင္းမႈအမ်ိဳးစုံး ျပဳတတ္ဖုိ႔လုိသည္၊ အကယ္၍မ်ား မေတာ္တဆ ငရဲျပည္ေရာက္သြားပါက ေကာင္းမႈမ်ားစြား ျပဳခဲ့ဖူးသူက တမ်ိဳးမဟုတ္ တမ်ိဳးျဖင့္ မိမိ၏ကုသုိလ္ကုိ မိမိ ကုိယ္တုိင္ပဲ အမွတ္ရတတ္သည္။

ယမမင္းနဲ႔ ေမးခြန္းတစ္ခု

စာေရးသူ ဒီတရားေဟာလုိ႔အျပီးမွာပဲ တုိက္တုိက္ဆုိင္ဆုိင္ ေမးခြန္းတစ္ခု စာေရးသူကို ေမးထားဖူးသည္။ စာေရးသူနဲ႔ေဖ့ဘုတ္မွာ ေတြ႔ရင္း သူက ဒီလုိေလးေမးထားတယ္။
“တပည့္ေတာ္က ဘုန္းဘုန္းကို သိခ်င္တာေလး ေမးခ်င္လို႔ပါ ေျဖလို႔အားရင္ ေျဖေပးပါလားဘုရား။ ဟိုေလ လူေတြကၾကေတာ့ သံသရာမွာ က်င္လည္ေနရတယ္ေနာ္ဘုရား၊ ေသမင္းတို့ ယမမင္းတို႔ ငရဲထိန္းတို႔ကေကာ သံသရာမွာ မက်င္လည္ရဘူးလား?”

ေသမင္းဆုိတာကို ပုဂၢဳိလ္သတၱ၀ါ ဟု ထင္တတ္ၾကသည္။ သတၱ၀ါမဟုတ္ ေသျခင္းသေဘာတရားကိုဆုိသည္။ တကယ္ေတာ့ ေသမင္းဆုိတာ မင္းကို တပ္ျပီး ေသမင္း (King of Death) ဟုတင္စားေျပာၾကတာပါ၊ သူ႔ကို ဘယ္သူမွ မလြန္ဆန္ႏုိင္လုိ႔ မင္း- King ဟု တင္စားေျပာျခင္းပဲျဖစ္သည္။ ေသမင္းဆုိတာ သံသရာရွိသေရြ႔ သတၱ၀ါရွိေနသေရြ႕ ကမၻာၾကီး ရွိေနသ၍ ရွိေနအုန္းမွာျဖစ္သည္။ လူမင္းေအာက္မွာ လက္ေအာက္ငယ္သားေတြ ျပည္သူေတြရွိသည္၊ ယမမင္းေအာက္မွာ ငရဲသားေတြ ရွိသသည္။ သိၾကာမင္းေအာက္မွာ နတ္သား နတ္သမီးေတြရွိတယ္၊ ဒါေပမဲ့ ေသမင္းဆုိတာ အဲဒီလုိမ်ိဳး ေျပာတာမဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ ေသမင္းေအာက္မွာ သတၱ၀ါေတြ ရွိသည္လုိ႔ ေျပာရမွာေပါ့။

ယမမင္းတုိ႔ ငရဲသားတုိ႔ဆုိတာ သူတုိ႔ရဲ့ အကုသုိလ္ေၾကာင့္ ဒီလုိဘ၀ကို ေရာက္ၾကရတာျဖစ္သျဖင့္ သူတုိ႔လဲ သတၱ၀ါတမ်ိဳးျဖစ္ရကား သံသရာ က်င္လည္ရမည္။ သူတုိ႔အကုသုိလ္ကံအေၾကြး ဆပ္ျပီးရင္ေတာ့ ဒီဘ၀က လြတ္မည္။ ယမမင္းနဲ႕ ပတ္သက္ျပီး အထက္မွာ ျပဆုိျပီးျဖစ္သည္။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ
သီတဂူစတား
၁၀-၆-၂၀၁၂

Read more »

ႏွလုံးေရာဂါအတြက္ (၂)

ႏွလုံးေရာဂါအတြက္ နည္းလမ္းေကာင္း

သင္ ယေန႔ ႏွလံုး တိုက္ခိုက္ ခံရရင္ (Heart Attack) လြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ္စု တစ္ခု ဒါမွမဟုတ္ ႏွစ္ခုမွာ ထက္ သင္အသက္ရွင္ဖို႔ အလားအလာ ပိုမ်ားၿပီး မစြမ္းမသန္ အထိ ထိခိုက္ျခင္းမ်ိဳး ပိုနည္းပါး ပါလိမ့္မယ္။ ဒါက အေမရိကန္မွ ႏွလံုးတိုက္ခိုက္ခံ ရျခင္း အခ်က္အလက္မ်ား အေပၚ ၾကည့္ၿပီး အထင္ကရ ေလ့လာမႈႀကီး ၂ခုက ေကာက္ခ်က္ ခ်ခဲ့တာပဲျဖစ္ တယ္။

ေသဆံုးမႈႏႈန္း က်ဆင္းျခင္း အတြက္ သင္က နည္းပညာေဆးဝါး ကုသမႈ၊ ေဆး႐ံုတြင္းျပဳစု ေစာင့္ေရွာက္ မႈႏွင့္ ႀကိဳတင္ကာကြယ္ေရးနည္း လမ္းမ်ား ဘက္မွ တိုးတက္မႈမ်ားကို ေက်းဇူးတင္ရလိမ့္မယ္။ သင္က ေသြးတိုးႏွင့္ ကိုလက္ စထေရာလ္ပမာဏျမင့္မားမႈအတြက္ ကုသမႈခံယူေနသူဆိုရင္ ႏွလံုးတိုက္ ခိုက္ခံရမႈေၾကာင့္ ေသဆံုးဖို႔ရာအလား အလာ နည္းပါးသြား ပါတယ္လို႔ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕ရွိ St. Luke's Roosevelt ေဆး႐ံု ႏွလံုး ေသြးေၾကာ ေရာဂါကာကြယ္ေရး အစီအစဥ္ရဲ႕ ၫႊန္ ၾကားေရးမွဴး Dr. Merle Myerson က ေျပာပါတယ္။

“သို႔တိုင္ တိုးတက္မႈအတြက္ ေနာက္ထပ္လုပ္ေဆာင္ႏိုင္တဲ့အရာ မ်ား က်န္ရွိေနပါေသးတယ္။ လူ အမ်ားက ရင္ဘတ္ ေအာင့္ျခင္းက ႏွလံုးတိုက္ခိုက္ခံရျခင္းရဲ႕ တစ္ခု တည္းေသာ ေရာဂါလကၡဏာလို႔ ထင္ျမင္ေနဆဲပဲ ရွိေနေသးတယ္”လို႔ Dr Myeson က ေျပာပါတယ္။

ေအာက္ပါ လူသိပိုနည္းေသးတဲ့ သတိေပးခ်က္မ်ားကလည္း အကူ အညီ ခ်က္ခ်င္းလိုအပ္တဲ့ အေျခအေန ျဖစ္ပါတယ္။ (၁) အနည္းငယ္အားစိုက္ထုတ္ လိုက္တာႏွင့္ ေခါင္း ထဲရီတီတီ ျဖစ္လာ ျခင္းႏွင့္ အသက္႐ွဴက်ပ္ျခင္း (၂) သင့္လက္ေမာင္း (အထူး သျဖင့္ ဘယ္လက္ေမာင္း)၊ ေမး႐ိုး၊ လည္ပင္းဒါမွမဟုတ္ ေက်ာတြင္ ထံုက်ဥ္ျခင္း ဒါမွမဟုတ္ နာက်င္ျခင္း (၃) ရင္ဘတ္အလယ္တြင္ ဖိအားတစ္ခုသက္ေရာက္သည္ဟု ခံ စားရျခင္း ဒါမွမဟုတ္ စုညႇစ္ထား သလို ခံစားရျခင္း။

ဦးလွျမင့္(ဂႏၶမာ) Ref : RD May 2010

က်န္းမာေရးအတြက္ ဤေနရာမွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ
သီတဂူစတား
၂၇-၇-၂၀၁၂

Read more »

ေမာင္မယ္သစ္လြင္ ၾကိဳဆုိၾကိဳပြဲ သ၀ဏ္လႊာ

သီတဂူကမၻာ့ဗုဒၶတကၠသုိလ္ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ဆရာေတာ္၏

ေမာင္မယ္သစ္လြင္ ၾကိဳဆုိၾကိဳပြဲ သ၀ဏ္လႊာ

၃၀-၆-၂၀၁၂ ေန႕က သီတဂူကမၻာ့ဗုဒၶတကၠသုိလ္ (မႏၱေလး) ၏ ေက်ာင္းသားသစ္ ၾကိဳဆုိပြဲတြင္ ေပးပုိ႔ေသာ သီတဂူကမၻာ့ဗုဒၶတကၠသုိလ္ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ဆရာေတာ္၏ သ၀ဏ္လႊာျဖစ္သည္။ စာေရးသူ တတ္သေလာက္ေလးနဲ႔ ဘာသာျပန္ဆုိထားသည္။


ခ်စ္ခင္ရပါေသာ တပည့္တုိ႔ -------

၃၀-၆-၂၀၁၂ ေန႕ သီတဂူကမၻာ့ဗုဒၶတကၠသုိလ္ (မႏၱေလး) ၏ ေက်ာင္းသားသစ္ ၾကိဳဆုိပြဲတြင္ သ၀ဏ္လႊာေပးပုိ႕ခြင့္ရတဲ့အတြက္ အလြန္ပဲ ၀မ္းသာမိပါတယ္။

တပည့္ေတာ္တုိ႔တေတြဟာ ဘုရားရွင္၏ မြန္ျမတ္ေသာ သား သမီးေတြ ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဘုရားသားေတာ္ သမီးေတာ္မ်ား ျဖစ္ၾကတဲ့ ဘုရားတပည့္ေတာ္တုိ႔တေတြမွာ မျဖစ္မေန တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ရမည့္ ျမတ္ဗုဒၶက လမ္းညႊန္ထားတဲ့ တာ၀န္ေတြရွိပါတယ္ဘုရား။ အဲဒီတာ၀န္ေတြကေတာ့ ခ်မ္းသာ သုခကို ေဆာင္ႏုိင္တဲ့ ဓမၼကုိ ထိမ္းသိမ္းဖုိ႔ တာ၀န္ေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္ဘုရား။

ျမတ္ဗုဒၶက ဓမၼကို ထိမ္းသိမ္းနည္း (၅) သြယ္ကုိ ေအာက္ပါအတုိင္း ညႊန္ၾကားထားပါတယ္ဘုရား-

၁။ ဓမၼကို ေလးေလးစားစား နာယူျခင္း

၂။ ဓမၼကို စိတ္ပါလက္ပါ သင္ယူျခင္း

၃။ ဓမၼကို ဂရုတစုိက္ အာဂုံေဆာင္ က်က္မွတ္ျခင္း

၄။ ဓမၼကို ေလးေလးနက္နက္ ဆင္ျခင္သုံးသပ္ျခင္း

၅။ ဓမၼကို ထက္ထက္သန္သန္ လက္ေတြ႕ အသုံးခ်ျခင္း ဟုဆုိအပ္ေသာ ဤနည္းငါးမ်ိဳးျဖင့္ ဓမၼကို ထိမ္းသိမ္းပါက ဓမၼသည္ ေလာကၾကီးထဲမွာ ၾကာရွည္စြာတည္ႏုိင္မည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ ခ်စ္ခင္ရပါေသာ တပည့္တုိ႔----------တပည္ေတာ္ တပည့္တုိ႔အားလုံးကုိ “ဓမၼကို ထိမ္းသိမ္းႏုိင္တဲ့ နည္းလမ္းတုိ႔ျဖင့္ ဓမၼကို အေကာင္းဆုံး သင္ယူၾကပါလုိ႔”တုိက္တြန္းလုိပါတယ္။

အားလုံးေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

ေဒါက္တာနႏၵမာလာဘိ၀ံသ

==========
အဆင္ေျပသလုိ ဘာသာျပန္ဆုိထားပါသည္။ အဓိပၸါယ္အေကာက္မွားက ဘာသာျပန္သူ၏ တာ၀န္သာ ျဖစ္ပါသည္။

စာေရးသူ၏ ကြန္မန္႔

ပါခ်ဳပ္ဆရာေတာ္က ဓမၼကို ထိမ္းသိမ္းတဲ့ ေနရာမွာ စာေပသင္ၾကား ေလ့လာေနရုံနဲ႔ မလုံေလာက္၊ ထုိဓမၼကို လက္ေတြ႕ဘ၀ထဲ အသုံးခ်ႏုိင္မွသာလွ်င္ ဓမၼျဖင့္ေနသူ (ဓမၼ၀ိဟာရီ)ဟု ဆုိအပ္။

ဓမၼကို သင္ယူရုံ နာယူရုံမွ်ျဖင့္ ေနသူသည္ ပရိယတၱိဗဟုေလာ

ဓမၼကုိ ေဟာေျပာေနရုံမွ်ျဖင့္ ေနသူသည္ ပညတၱိဗဟုေလာ

ဓမၼကို စဥ္းစား ဆင္ျခင္ရုံမွ်ျဖင့္ ေနသူသည္ ၀ိတကၠဗဟုေလာ

ဓမၼကို အာဂုံႏႈတ္တက္ေဆာင္ရုံမွ်ျဖင့္ ေနသူသည္ သဇၥ်ာယဗဟုေလာ

ဓမၼကို လက္ေတြ႕က်က် အားထုတ္ျခင္း၊ ဓမၼကို သိျခင္းတုိ႔ျဖင့္ ေနသူသည္သာ ဓမၼ၀ိဟာရီ= တရားျဖင့္ေနသူဟု ဆိုသည္။ (အဂၤုတၱရနိကာယ္၊ ဓမၼ၀ိဟာရီသုတ္)

ထုိ႔ေၾကာင့္ ဓမၼကို ထိမ္းသိမ္းလုိေသာ သူေတာ္စင္တုိ႔သည္ ဓမၼကိုလဲ သင္ယူ နာယူ ေဟာေျပာ၊ သရဇၥ်ာယ္၊ ဆင္ျခင္သုံးသပ္ျပီး မိမိ၏ ႏွလုံးသားထဲေရာက္ေအာင္ အားထုတ္ျခင္းျဖင့္ ဓမၼကို ထိမ္းသိမ္းႏုိင္ၾကပါေစကုန္သတည္းးးးး။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ

သီတဂူစတား

၁၀-၇-၂၀၁၂

Message From Rector to his students

in the Sitagu International Buddhist Academy (Mandalay) 30-Jun-2012

My Dear students

It makes me pleasure that I have an opportunity to send this
message to my all students at this glorious time today, 30-jun-2012,
in the sitagu Buddhist Academy, Mandalay.

We are pious Buddhists and sons and daughters of the Buddha. We
have noble duty that we must be performed, The Buddha taught us how to
maintain the Dhamma that brings about happiness and peace. As long as
the Dhamma remains in the world, we never lose our way to happiness
and peace.



To maintain the Dhamma, there are 5 ways that must be followed by us;

1. by listening attentively to the Dhamma.

2. by learning earnestly the Dhamma,

3. by memorizing carefully the Dhamma,

4. by contemplating the meaning of Dhamma mindfully and

5. by putting the Dhamma into practice ardently.

By means of these five ways the Dhamma taught by the Buddha would
be maintained in the world.

My dear students,

This is the message that i want to send to all of you. Let me encourage you to do your best in study of Dhamma that lead to the Dhamma maintenance.

Thank you alll

Read more »

ေအာင္ျမင္ေသာေန႔ကုိ အမွတ္ရျခင္း

ေအာင္ျမင္ေသာေန႔ကုိ အမွတ္ရျခင္း

စာမိတ္ဆက္
ေအာင္ျမင္သူတစ္ေယာက္က မိမိရဲ့ ေအာင္ျမင္မႈ (စာေမးပြဲ၊ စီးပြားေရး၊ အလုပ္)အတြက္ အမွတ္တရ ျဖစ္ေစ၍ ေကာင္းမႈတစ္ခု လုပ္တယ္၊ ထုိ႔အတြက္ ဂုဏ္ျပဳပုိ႔စ္ေရးတယ္။ အရင္က စာေရးသူ၏ဆုိက္ထဲမွာပဲ ေမ ၁၆ ရဲ့ေမြးေန႔အတြက္ တစ္သက္စာ အမွတ္တရျဖစ္ေစရမည့္ အရာမ်ားတြင္ ေမြးေန႔ကိုလဲ တစ္သက္စာ အမွတ္ရေစရမည္ဟု ေရးထားခဲ့သည္၊ ေနာက္တစ္ခုက ႏွစ္လည္အမွတ္တရမွာလဲ တစ္သက္စာ အမွတ္ရေစရမည့္ အရာမ်ားထဲက ေသျခင္းတရားကို အမွတ္တရျဖစ္ပုံကုိလဲ ေရးခဲ့သည္။ ယခုေတာ့ တစ္သက္စာအမွတ္တရ ျဖစ္ေစရမည့္ အရာထဲက ေအာင္ျမင္ေသာေန႔ တစ္ေန႔ေပါ့။

(ေဒါက္တာ အရွင္ဣႏၵာ၀ုဓ သီတဂူစတားအား ဆြမ္းန၀ကမၼ လွဴစဥ္)

ဒီပုိ႕စ္ေလးက ေအာင္ျမင္သူေတြအတြက္ ရည္ရြယ္ျပီး ေရးသားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ သတိရတုန္း ေရးထားသျဖင့္ ဘယ္သူေတြ အတြက္ျဖစ္မလဲ ေစာင့္ရင္းနဲ႔ အေတာ္ၾကာသြားပါျပီ။ အခုေတာ့ ပုိ႔စ္အျဖစ္တင္ဖုိ႔ အခ်ိန္က်ေရာက္လာပါျပီ။ ဘုံေဘတကၠသုိလ္က (Vivaျပီး) ေဒါက္တာဘြဲ႔ရသြားေသာ အရွင္ျမတ္ႏွစ္ပါးႏွင့္ က်မ္းတင္ (Thesis submission) အရွင္ျမတ္တစ္ပါးအတြက္ ျဖစ္သြားပါသည္။ ျပီးခဲ့တဲ့ လေလာက္က ေရွ႕ဆင့္ေနာက္ဆင့္ ေဒါက္တာဘြဲ႔ လုံး၀ျပီးေသာ အရွင္ျမတ္ႏွစ္ပါးက ေဒါက္တာစႏၵာ၀ရ (မုံရြာ) ႏွင့္ ေဒါက္တာပါရမီ (ေထရ၀ါဒသာသျပဳ တကၠသုိလ္)တုိ႔ျဖစ္သည္။ ထုိေဒါက္တာ အရွင္ျမတ္ႏွစ္ပါးက ဘုံေဘတကၠသုိလ္အသီးသီးရွိ ျမန္မာရဟန္းေတာ္ ေက်ာင္းသားမ်ားအား ဆြမ္းကပ္ျခင္း ဆြမ္းအလွဴမ်ားလွဴျခင္းစတဲ့ ေကာင္းမႈမ်ားျဖင့္ သူတုိ႔ရဲ့ေအာင္ျမင္ေသာေန႔ကို အမွတ္တရျဖစ္ေစၾကသည္။ အလားတူပဲ ၉-၇-၂၀၁၂ ေန႔က က်မ္းတင္ျပီးေသာေန႔အျဖစ္ ဘုံေဘသံဃာေတာ္မ်ားအား ဆြမ္းဟင္းမ်ား၊ သစ္သီ၀လံမ်ားအျပင္ တစ္ပါးစီလွ်င္ ရူပီး ၅၀၀ စီ လွဴျခင္းျဖင့္ သူ၏ေအာင္ပြဲကုိ အမွတ္တရျဖစ္ေစသူကေတာ့ ေဒါက္တာဣႏၵာ၀ုဓ ျဖစ္သည္။ ထုိအရွင္ျမတ္သုံးပါးအား ဂုဏ္ျပဳပါသည္။

ေအာင္ျမင္ေသာေန႔ကုိ အမွတ္တရျဖစ္ေစျခင္း

ဘုရားရွင္
ဘုရားရွင္မ်ားကေတာ့ ေဒ၀ပုတၱမာရ္ (မာရ္နတ္)၊ ကိေလသာမာရ္ (ကိေလသာ-၁၀)၊ အဘိသခၤါရမာရ္ (ျပဳျပင္စီရင္ျခင္း)၊ ခႏၶမာရ္ (ခႏၶာငါးပါး)၊ မစၥဳမာရ္ (ေသျခင္း) ဟူေသာ မာရ္ငါးပါးကို ေအာင္ျမင္ေသာ ေန႔ကုိ အမွတ္တရျဖစ္သည္။ ဘုရားရွင္၏ ဘုရားျဖစ္ျပီး ထုိမာရ္ငါးပါးကို ေအာင္ျမင္ရာ ေနရာသည္ အိႏၵိယႏုိင္ငံ ဗုဒၶဂယာ မဟာေဗာဓိေညာင္ပင္ပဲ ျဖစ္သည္၊ ထိုေနရာကို ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔က ေအာင္ေျမဟု သတ္မွတ္ထားၾကသည္။ ေအာင္နိမိတ္ ေအာင္အတိတ္ ရခ်င္သူေတြကေတာ့ ေအာင္ေျမကို လာေရာက္နင္းၾကသည္၊ ေအာင္ေျမထဲက အု႒္ ေက်ာက္ သဲ ေဗာဓိပင္ရြက္ စသည့္ အမွတ္သား တစ္ခုခုကုိ ရယူျပီး အျမတ္တႏုိးပူေဇာ္ၾကသည္။

ရဟႏၱာ
ရဟႏၱာအရွင္ျမတ္မ်ားအတြက္ကေတာ့ ကိေလသာ အားလုံးကို ႏွိမ္ႏွင္းေအာင္ေတာ္မူတဲ့ ေန႔ျဖစ္ပါတယ္၊ ကိေလသာအားလုံး ေအာင္ျမင္သူသည္ ဇိန (ေအာင္ႏုိင္သူ) ဟုဆုိႏုိင္ပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ရဟန္းေတာ္မ်ား အျမဲအမွတ္တရ ျဖစ္ေစတဲ့ ေန႔ထဲက ကိေလသာတုိ႔ကို ေအာင္တဲ့ေန႔တစ္ျဖစ္ပါသည္။

(ေဒါက္တာအရွင္ဣႏၵာ၀ုဓ သံဃာေတာ္မ်ားအား ရူပီး ၅၀၀ စီ န၀ကမၼအျဖစ္ လွဴစဥ္)

သာမန္လူေတြရဲ့ ေအာင္ျမင္ေသာေန႔
စာေရးသူတုိ႔လုိ ေအာင္ျမင္သူေတြ သုိ႔မဟုတ္ ေအာင္ျမင္မႈ တစ္ခုခု ရရင္ ထုိေန႔ကုိ အမွတ္တရအျဖစ္ တစ္ခုခု လုပ္ၾကသည္။ ထုိေအာင္ျမင္ေသာ ေန႔ကုိ ပုံစံအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ပုံေဖာ္ၾကသည္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ပါတီပြဲေလးလုပ္ျပီး ရွမ္ပိန္(champagne) ေတြ႔ ဖြင့္ျပီး ေပ်ာ္ၾကသည္၊ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲေတြနဲ႔ ေအာင္ပြဲကုိ ဆင္ႏြဲၾကသည္၊ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ေအာင္ျမင္ေသာ ေန႔အျဖစ္ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ဆုိင္မွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အိမ္မွာပဲျဖစ္ျဖစ္ အစားအမ်ိဳးစုံနဲ႔ ေအာင္ပြဲကို အမွတ္တရျဖစ္ေစသည္။ စာေမးပြဲေအာင္လုိ႕ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ အလုပ္တစ္ခုခု ေအာင္ျမင္လုိ႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ကံေကာင္း၍ ထီေပါက္ေအာင္ျမင္တာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ျပိဳင္ပြဲတစ္ခုခုကို အႏုိင္ရေအာင္ျမင္တာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ မည္သည့္ေအာင္ျမင္မႈမဆုိ ေအာင္ပြဲအတြက္ အထိမ္းအမွတ္တစ္ခုေတာ့ လုပ္ၾကသည္။

စာသင္တုိက္မွာေနစဥ္ စာေရးသူတုိ႔ ငယ္ငယ္က ပထမျပန္တန္း (အေျချပဳမူလတန္း၊ ပထမငယ္တန္း၊ ပထမလတ္တန္း၊ ပထမၾကီးတန္း) စာေမးပြဲ ေဂဇာက္(gazette) ထြက္ျပီဆုိရင္ စာသင္တုိက္ၾကီးထဲက စာေရးသူတုိ႔အေဆာင္ေလးမွာ အတန္းစုံ စာေမးပြဲေအာင္ေလ့ရွိတယ္၊ ထုိေအာင္ျမင္မႈတြင္ ပါ၀င္တဲ့ ကုိရင္ ဦးဇင္းေလးေတြက တစ္ပါးလွ်င္ ၁၀၀ က်ပ္ သုိ႔မဟုတ္ ၂၀၀ စသည္ ကုိယ္တတ္ႏုိင္သေလာက္ စုေပါင္းျပီး အေဆာင္ေန သံဃာ သံဃာ ၃၀ သုိ႔မဟုတ္ ၄၀ လုံးကို မြန္ျမတ္တဲ့ အစားအစာ ကပ္ေလ့ရွိသည္။ ကုိရင္ဘ၀ စာသင္ေနရတဲ့ အခ်ိန္သည္ လာဘ္လာဘမရွိ၍ စာသင္သားမ်ား ပုိက္ဆံ မခ်မ္းသာၾက၊ သုိ႔ေပမဲ့ မိမိရွိတာေလးနဲ႔ စုေပါင္းျပီး ေအာင္ျမင္ေသာ ေန႔ကုိ ဒါနျဖင့္ အမွတ္တရျဖစ္ေစခဲ့ၾကသည္။ စာေရးသူလဲ ထုိခ်ိဳ႕တဲ့စြာနဲ႔ ပါ၀င္ခဲ့ရဖူးသည္။ အလားတူပဲ သာမေဏမ်ား (အနဲစု)သာ ေျဖဆုိရတဲ့ သာမေဏေက်ာ္ စာေမးပြဲ ကိုရင္ေလးမ်ားကလဲ မိမိတုိ႔ေအာင္ပြဲအတြက္ တတ္ႏုိင္သေလာက္ျပဳၾကသည္၊ စာေရးသူပင္ သာမေဏဘ၀က သာမေဏေက်ာ္ ပထမဆင့္ႏွင့္ဒုတိယဆင့္ကို ေအာင္ျမင္ခဲ့သျဖင့္ ၂ ၾကိမ္ ေအာင္ပြဲအတြက္ ဒါနျဖင့္ အမွတ္တရျဖစ္ေစခဲ့သည္။ စာေရးသူ စာခ်တန္း (ဓမၼာစရိယ) တန္းေအာင္ေတာ့ စာေရးသူေနတဲ့ အေဆာင္က စာေရးသူတစ္ပါးတည္း ေအာင္သည္၊ သံဃာ ၁၄၀၀ ေလာက္ရွိတဲ့အထဲက စာေရးသူအပါ၀င္ ၅ပါးေအာင္ျမင္ခဲ့သည္။ အလြန္မြဲခ်ာေသာ စာေရးသူမွာ စာေရးသူေနတဲ့အေဆာင္ရွိ သံဃာ ၃၀ ေလာက္ကို ရွိစုမဲ့စုထဲက ျခစ္ျခဳတ္ျပီး ေခါက္ဆြဲဆြမ္းကပ္ျပီး ေအာင္ျမင္ေသာေန႔ကို အမွတ္တရျဖစ္ေစသည္၊ စာေရးသူ၏ ဘုန္းကံၾကီးမားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကေတာ့ မိမိတုိ႔ရပ္ရြာမွာ ဂုဏ္ျပဳပြဲေတြ အၾကီးအက်ယ္လုပ္ျပီး ေအာင္ပြဲခံၾကသည္၊ စာေရးသူမွာကား ထုိဘုန္းကံမရွိ၊ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ ေအာင္လက္မွတ္ဆက္ကပ္ပြဲကိုေတာင္ အေမနဲ႕အစ္မသာ ပါ၀င္ခဲ့ႏုိင္သည္၊ သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာ့ ရဟန္းဒကာ ရဟန္းအမေတြ၊ ေဆြမ်ိဳးေတြနဲ႕ စည္စည္ကားကား တက္ေရာက္ၾကသည္။

စာေရးသူတုိ႔လုိ စာေမးပြဲ ၀င္ၾကတဲ့ အရပ္သား လူငယ္မ်ားကလဲ ၈ တန္း ၉ တန္း ၁၀ တန္းေတြမွာ အထူးေအာင္ခဲ့ေသာ္ ေအာင္ပြဲခံပြဲေလး အမွတ္တရလုပ္ၾကသည္၊ ဆယ္တန္းေအာင္ျမင္သူေတြကေတာ့ ေအာင္ျမင္ရုံေလးနဲ႕ပဲ ေအာင္ပြဲအတြက္ အမွတ္တရ လုပ္ၾကသည္၊ စာေရးသူတုိ႔ေတာရြာမွာဆုိ ဆယ္တန္းေဂဇာက္ထြက္တဲ့ ေန႔ဟာ ဘယ္သူေအာင္ပြဲခံမလဲဆုိတာ ေမွ်ာ္တဲ့ ေန႔တစ္ေန႔လုိ ျဖစ္ေနသည္၊ ေဂဇာက္ထြက္လုိ႔ က်ရွဳံးသူေတြကေတာ့ မိမိရဲ့ အရွဳံးပြဲအတြက္ မ်က္ရည္နဲ႔ ရွဳံးပြဲခံၾကသလုိ ေအာင္ျမင္သူေတြကေတာ့ ျပံဳးေပ်ာ္စြာ ပါတီပြဲေလးေတြနဲ႔ ေအာင္ပြဲေန႔ကို အမွတ္တရျဖစ္ေစၾကသည္၊ ေအာင္ပြဲခံၾကသည္။

ေကာင္းကံမွ အေၾကာင္းကံ
ေရွးကုသုိလ္ (ေကာင္းကံ) ကံေၾကာင့္ ေအာင္ျမင္မႈေလးေတြ အထုိက္အေလွ်ာက္ရရွိလာသလုိ လက္ရွိဘ၀ အားထုတ္မႈရဲ့ ပစၥဳပၸန္ကံတုိ႔ ေပါင္းစပ္လုိက္တဲ့အခါ ပုိမုိျပီး ေအာင္ျမင္မႈေတြ ရလာျခင္းျဖစ္သည္။ ထုိအေၾကာင္းေကာင္းကံေၾကာင့္ ရလာတဲ့ အက်ိဳးေကာင္းကံေလးေတြကို ဒီဘက္ဘ၀မွာ အက်ိဳးမမ်ား၊ အခ်ည္းအႏွီးမျဖစ္ေစဘဲ အေၾကာင္းေကာင္းကံ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ရန္ မေမ့ၾကဖုိ႔ လုိအပ္သည္။

တခါက ၀ိသာခါေက်ာင္းအမေလာင္းက ဘာသာျခား ေယာက္်ားႏွင့္ ေယာကၡမ်ားေနာက္သုိ႔ လုိက္သြားရသည္။ တေန႔ေတာ့ အိမ္ေပါက္၀ ရဟန္းေတာ္တစ္ပါး ၾကြလာေတာ့ ၀ိသာခါမွာ အခက္ေတြ႕ေနသည္၊ မိမိကုိယ္တုိင္ကလဲ ရဟန္းေတာ္မ်ားအား မဖူးရ မလွဴရရင္ မေနႏုိင္၊ ဒါေပမဲ့ ေနရတဲ့အိမ္က ဘာသာျခားအိမ္ျဖစ္ေနသည္၊ ရဟန္းေတာ္မ်ားအား ဆြမ္းတစ္ဇြန္းကိုမွ် မေလာင္းဘူး၊ ရဟန္းၾကြလာတာကို ေယာကၡမၾကီးကျမင္သည္၊ အိမ္ေပါက္၀ေရာက္လာတဲ့ ရဟန္းကို ျမင္လုိက္တာနဲ႔ မ်က္ႏွာလႊဲသြားေသာ ေယာကၡမကို ၀ိသာခါက အကဲခက္ေနသည္။ ၀ိသာခါက မေနႏုိင္၍ ရဟန္းေတာ္နားသြားျပီး လက္အုပ္ကေလးခ်ီကာ “အရွင္ဘုရား ကန္ေတာ့ဆြမ္းပါဘုရား၊ တပည့္ေတာ္ ေယာကၡမက အေဟာင္း (ပုရာဏ)ကုိပဲ စားေနသူပါဘုရား”ဟု ေလွ်ာက္ထားသည္ ထုိအသံကုိ ၾကားသြားေသာ ေယာကၡမၾကီးသည္ သူ႔ကို သူ႕ေခြ်းမက မစင္ (ခ်ီး) ေတြစားပါတယ္လုိ႔ ေျပာတယ္ထင္ျပီး မ်က္ေထာက္ေတြနီျပီး ေဒါသထြက္ေနသည္။ တကယ္ေတာ့ ၀ိသာခါက “ပုရာဏံ ခါဒတိ-အစာေဟာင္းကို စားတယ္”လုိ႔ ေျပာလုိက္ျခင္းသည္ ေရွးေကာင္းမႈကံကုိပဲ ထုိင္စားေနတယ္၊ ေကာင္းကံ အသစ္ကုိ မဖန္တီးဟု ရည္ရြယ္ေျပာသည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ ပုရာဏံ ခါဒတိ မျဖစ္ရေလေအာင္ အေၾကာင္းေကာင္ကံအသစ္အသစ္ေတြကိုလဲ ဆထက္ပုိျပီး ျပဳသင့္သည္။ ဒီကေန႔ ေဒါက္တာ အရွင္ျမတ္ ၃ ပါးတုိ႔က မိမိ၏ ေရွးကံေၾကာင့္ေရာ ပစၥဳပၸန္ဘ၀၏ ၾကိဳးစားမႈေရာ ေပါင္းစပ္ျပီး ရလာတဲ့ ေအာင္ျမင္မႈအသီးအပြင့္ကို အေၾကာင္းေကာင္းကံအသစ္ မ်ိဴေစ့ ျဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးယူလုိက္တာပဲ ျဖစ္သည္။ ထုိကဲ့သုိ႔ေသာ ေအာင္ျမင္မႈ အဆင့္ဆင့္ကေန တကယ့္ေအာင္ႏုိင္သူ အစစ္ ဇိန ျဖစ္ေအာင္ အားထုတ္ၾကရမွာ ျဖစ္သည္။ ဇိန ျဖစ္ျခင္းသည္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔၏ ေနာက္ဆုံး ပန္းတုိင္ျဖစ္သည္။

ေအာင္ႏုိင္သူ အစစ္
ေအာင္ႏုိင္သူကို ဇိန ဟုေခၚသည္။ (အိႏၵိယအေခၚ ဂ်ိန (ဂ်ိန္း)။ တခါက ဘုရားရွင္သည္ သူရထားသည့္တရားထူးတရားျမတ္ကုိ ေက်းဇူးရွိတဲ့သူေတြကို အရင္ဆုံး ေက်းဇူးဆပ္မည္ဟုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ခရီးၾကြလာရာ ဆရာေတာ္ခဲ့ဖူးသူ အာဠာရႏွင့္ ဥဒကတုိ႔လဲ ဆုံးသြားၾကျပီ။ ေနာက္ ေက်းဇူးရွိဆုံးသူမ်ားက သူ ၆ ႏွစ္လုံးလုံး တရားအားထုတ္စဥ္က ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ခဲ့ေသာ ပဥၥ၀၀ၢီ ငါးဦးျဖစ္သည္။ သူတုိ႔အထံအသြား လမ္းမွာ တကၠဒြန္း ဂ်ိန္း (ဇိန) အမည္ခံ ဥပကၾကီးနဲ႔ေတြ႔သည္။ ဘုရားရွင္ကုိ ျမင္ေတာ့ သူ အံ့ၾသသည္၊ ဘုရားရွင္ကုိေမးခြန္းေတြ ေမးသည္။ ဘုရားရွင္က ဥပက-- တကယ့္ေအာင္ႏုိင္သူဆုိတာ ကုိယ့္သႏၱာန္မွာ အကုသုိလ္စိတ္ေတြ ကိေလသာေတြကို ေအာင္ႏုိင္မွ ဇိနလုိ႔ေခၚတာ။ ငါ့ဘုရားရွင္က ထုိ အကုသုိလ္ေတြကို ေအာင္ျပီးျဖစ္လုိ႔ တကယ့္ေအာင္ႏုိင္သူ (ဇိန) ျဖစ္တယ္ဟု ေျပာေတာ့ ဥပကၾကီးသည္ ေခါင္းေလး ရမ္းျပီး ေျပာလုိက္ပုံက “ဟုေပယ်ပါ၀ုေသာ- ျဖစ္ႏုိင္ဖြယ္ရွိတယ္၊ ဟုတ္ခ်င္လဲဟုတ္မွာပါေလ” ဟုသာ။ ကုိယ့္သႏၱာန္က ကိေလသာ အကုသုိလ္စိတ္ေတြ ႏွိမ္ႏွင္းေအာင္ႏုိင္သူမ်ားကို ဇိန-တကယ့္ေအာင္ႏုိင္သူအစစ္မ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ဘုရားရွင္တုိ႔ကုိေတာ့ အနႏၱဇိန ဟုေခၚသည္။

ေအာင္ျမင္ေသာေန႔ကို အမွတ္တရျဖစ္ေစေသာ အားျဖင့္ ေကာင္းမွဴပါရမီမ်ား ျပဳၾကသည္။ ေကာင္းမႈပါရမီမ်ားျဖင့္ ေအာင္ပြဲခံသည္။ ထုိေအာင္ပြဲမွ သည္တကယ့္ေအာင္ပြဲခံအျဖစ္ ဇိနဘြဲ႕ခံ ရသည္အထိ ေမွ်ာ္မွန္း တက္လွမ္းႏုိင္ၾကပါေစကုန္သတည္းးးးးးးးးးးးးး။

ေဒါက္တာအရွင္ျမတ္မ်ားအား မိမိ တတ္ႏုိင္ေသာ ဤမျဖစ္စေလာက္ပုိ႔စ္ေလးျဖင့္ ဂုဏ္ျပဳ (Congratulation!!!!!) လုိက္ပါသည္။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ
သီတဂူစတား
၁၁-၇-၂၀၁၂

Read more »

မဟာေဗာဓိအသံ (The voice of Mahabodhi)

မဟာေဗာဓိအသံ

(The voice of Mahabodhi)

စာမိတ္ဆက္

မဟာေဗာဓိပင္ေအာက္က ဘ၀ဂ္ညံတဲ့ အသံေတြ ဂီတဥၥလီအသံေတြ အသံအမ်ိဳးစုံ ဟန္အမ်ိဳးစုံ အသြင္အမ်ိဳးစုံနဲ႕ စည္ကားလ်က္ရွိသည္။ ယခုအခုအခ်ိန္ ဗုဒၶဂယာရဲ့ ေဆာင္းရာသီသည္ အသည္းခုိက္ေအာင္ေအးသည္ သုိ႔ေသာ္ တဖြဲဖြဲက်လာတဲ့ႏွင္းေဖြးေဖြးက အေအးဒဏ္ကုိ ကာကြယ္ေပးေနသည္။ မနက္မိုးလင္းတာနဲ႔ ဂယာရဲ့ေဆာင္းရာသီကို အံတုျပီး မဟာေဗာဓိဘုရားရွင္ဆီသုိ႔ ဦးတည္သြားၾကေသာ လူအမ်ိဳးမ်ိဳးကိုလည္း ျမင္ေတြ႕ေနရသည္။ သူတုိ႔တေတြ ဘယ္သူေတြလဲ ဘာလုပ္သြားၾကတာလဲ?
အသြင္အမ်ိဳးစုံ ကာလာအစုံ ယုံၾကည္ခ်က္အမ်ိဳးနဲ႔ ႏုိင္ငံေပါင္းစုံက သူတုိ႔တေတြရဲ့ စိတ္ထဲမွာ တူညီေသာ ယုံၾကည္ခ်က္ ပုိင္ဆုိင္ထားၾကသည္။ အဲဒီယုံၾကည္ခ်က္ကေတာ့ ‘‘ဤမဟာေဗာဓိပင္ေအာက္မွာ ဘုရားရွင္သည္ မာရ္ငါးပါးကို ေအာင္ျပီး ဘုရားျဖစ္ခဲ့ျခင္းႏွင့္ ဘုရားျဖစ္ျပီးခ်င္း ဤမဟာေဗာဓိပင္၏ ၀န္းက်င္က ၇ ဌာနမွ ၇ ရက္စီ ၄၉ ရက္တုိင္တုိင္ ေနခဲ့သည္၊ ဘုရားျဖစ္ရာ ဤေနရာ (The Buddha was born here)’’ဟုပင္တည္း။ ထုိ႔ ဤေနရာကို the Holiest Place အျမတ္ဆုံးေနရာဟု ဆုိသည္။

(တိပိဋကရြတ္ဖတ္ပြဲ ဖြင့္ပြဲတြင္ ဖူးျမင္ရေသာ ေရႊက်င္ဆရာေတာ္ၾကီးႏွင့္ သီတဂူဆရာေတာ္)

ဘာသာေပါင္းစုံက သူေတာ္စဥ္ေတြ ထုိေျမျမတ္မဟာ (the Holiest Place) မွာ လာေရာက္ စုေ၀းကာ မိမိတုိ႔ ယုံၾကည္ခ်က္အသီးသီးျဖင့္ ထုိေျမျမတ္မဟာကို ဂါရ၀ျပဳၾကသည္၊ ေထရ၀ါဒ မဟာယာန ဇင္ ဟိႏၵဴ တိဗက္ စသည္ျဖင့္ ၀ါဒေတြကြဲေနေပမဲ့ ျမတ္ဗုဒၶကို ေလးစား ၾကည္ညိဳၾကတာၿခင္းေတာ့ တူညီၾကသည္၊ မဇၥ်ိမေဒသမွာ ျမတ္ဗုဒၶေဟာသည့္ မဇၥ်ိမပဋိပဒါသည္လည္း ထုိ၀ါဒကြဲမ်ား၏ တစ္ခုတည္းေသာ တူညီသည့္ လမ္းေၾကာင္းျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အသြင္မတူ ကာလာမတူ ပုံစံ မတူေပမဲ့ ျမတ္ဗုဒၶ မဇၥ်ိမပဋိပဒါတည္းဟူ ပုခက္ထဲမွာ အတူၾကီးျပင္းလာၾကသည့္ ေသြးခ်င္းနီး ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ျမတ္ဗုဒၶ၏သာသနာ တုိးတက္ရန္ႏွင့္ ခုိင္မာရန္အတြက္ ကြ်ႏု္ပ္တုိ႕တေတြဟာ မတူတာေတြ ေဘးဖယ္ထားျပီး တူတာေလးေတြနဲ႔ ေပါင္းစုျပီး ခရီးေလွ်ာက္ၾကရန္ ျဖစ္ပါသည္။

(ဆရာေတာ္ၾကီးအား လာေရာက္ဖူးျမင္ေသာ ဒကာတစ္ေယာက္)

မဟာေဗာဓိအသံ
မဟာေဗာဓိပင္၏ အရပ္ေလးမ်က္ႏွာမွ ျမတ္ဗုဒၶ၏ ၄၅ ႏွစ္တုိင္တုိင္ေဟာၾကားခဲ့ေသာ ၀ါက်ေပါင္း ရွစ္ေသာင္း ေလးေထာင္ (၈၄၀၀၀) ပါ၀င္သည့္ ပိဋကတ္သုံးပုံ အသံမ်ား ျဖစ္သည္။ မဟာေဗာဓိပင္၀န္းက်င္တြင္ ဗုဒၶအသံမ်ားျဖင့္ လြမ္းမုိးလ်က္ရွိသည္မွာ ၾကည္ႏူးစရာ ေကာင္းလွသည္။
ဒီဇင္ဘာလ ၂ ရက္ မွ ၁၂ ရက္ေန႔ အထိ ၁၀ ရက္တုိင္တုိင္ ထူးျခားသည့္ ပူေဇာ္ပြဲၾကီးကေတာ့ ႏုိင္ငံတကာ တိပိဋက ရြတ္ဆုိပြဲၾကီး (International Tipitaka Chanting)ျဖစ္သည္။ ယခုအၾကိမ္သည္ (၇) ၾကိမ္ေျမာက္ျဖစ္သည္။ မဟာေဗာဓိပင္ေအာက္မွာ ႏိုင္ငံေပါင္းစုံက မ႑ပ္မ်ားရွိသည္၊ ျမန္မာ၊ ထုိင္း၊ လာအုိ၊ ကေမၺာဒီယား၊ သီရိလကၤာ၊ ဗီယတ္နမ္၊ အိႏၵိယ၊ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္၊ နီေပါစသည္ျဖင့္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာမ႑ပ္ေတြ အျပင္ မဟာယာန တိဗတ္ စေသာ မ႑ပ္မ်ားစြာကိုလည္း ေတြ႕ရသည္။ ထုိပြဲၾကီးကို စပြန္ဆာေပးသည့္ အလွဴရွင္မွာ အေမရိကန္ႏုိင္ငံက ဗုဒၶဘာသာ အေမရိကန္မိသားစုျဖစ္သည္။ ထုိမိသားစုသည္လည္း စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းသည္၊ စီမံခန္႔ခြဲေရးတာ၀န္ကိုေတာ့ ႏိုင္ငံတကာက အလွည့္က် တာ၀န္ယူ ေဆာင္ရြက္ရသည္။ အလြန္ၾကီးက်ယ္သည့္ ပြဲျဖစ္သျဖင့္ တာ၀န္လဲ အလြန္ၾကီးပါသည္။ အလွည့္က်သည့္ ႏုိင္ငံက ကုိယ္စြမ္းႏုိင္သေလာက္ လူအင္အား ေငြအင္အား ဥာဏ္အင္အားတုိ႔ျဖင့္ အျပိဳင္အဆုိင္ ထုတ္သုံးၾကသည္။

ဒါနျပိဳင္ပြဲၾကီး
စာေရးသူလည္း မ႑ပ္ေပါင္းစုံကို ေလ့လာသည္၊ ႏုိင္ငံတကာ မ႑ပ္အသီးအသီးမွရွိေသာ သူေတြရဲ့ လႈပ္ရွားမႈေတြကိုလဲ ဂရုထားမိသည္။ သူတုိ႔တေတြဟာ မ႑ပ္တစ္ခုႏွင့္ တစ္ခု ျပဳိင္ေနၾကသလုိပဲ။ မျပိဳင္ပါဘူးလုိ႔ ေျပာေနရင္ေတာင္ ရင္ထဲမွာေတာ့ ၾကိတ္ျပီးျပိဳင္ေနၾကမွာ အမွန္ပင္၊ စာေရးသူပင္ ကိုယ့္မ႑ပ္က သူမ်ားမ႑ပ္ထက္ အျပင္အဆင္ႏွင့္ ဘုရားရွင္အား ပူေဇာ္ပုံေတြကို ၾကည့္ျပီး ဂုဏ္ယူေနမိသည္၊ ဘုရားရွင္ကို ပန္း ဆီမီး သစ္သီးစုံ စသည္တုိ႔ျဖင့္ ပူေဇာ္ထားသည္မွာ ျမန္မာကို မွီသည့္ ႏုိင္ငံမရွိဟု ေတြးျပီး ပီတိေတြ ျဖစ္ေနမိသည္။ ျမန္မာမ႑ပ္ကို မဂဓရွိ တာ၀န္ရွိျမန္မာေက်ာင္းသား ရဟန္းမ်ားႏွင့္ ျမန္မာေက်ာင္းသားမ်ား၏ ေက်ာင္းအမၾကီးတုိ႔ ျပင္ဆင္ထားသည္။ ျမန္မာျပည္အႏွံ႕အျပားမွာ ပူေဇာ္ေနၾကတဲ့ ပ႒ာန္းပြဲမ်ား အျပင္အဆင္ႏွင့္တူသည္၊ ပ႒ာန္း ၂၄ ပစၥည္းကို ပုံေဖာ္ေသာအားျဖင့္ အသီးစုံကန္ေတာ့ပြဲ ၂၄ခု ျပင္ဆင္ထားသည္။ ထုိပုံစံမ်ိဳး ျမန္မာမ႑ပ္ကလြဲရင္ ဘယ္မ႑ပ္မွ မေတြ႕ရ။ ရဟန္းပရိသတ္အင္းအားဘက္က ၾကည့္ျပန္ရင္လဲ ျမန္မာက ထိပ္ဆုံးက ျဖစ္သည္၊ အသြင္အျပင္မွာ ေရာ ရြတ္ဖတ္သည့္ အသံမွာေရာ ျမန္မာက ပုိျပီး ျမိဳင္ျမိဳင္ဆုိင္ဆုိင္ ရွိသည္ဟု ထင္သည္။

(မဟာေဗာဓိပင္ေအာက္ ျမန္မာမ႑ပ္တြင္ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ား)
(ျမန္မာမ႑ပ္ေရွ႕မွာ အမွတ္တရ စာေရးသူႏွင့္မဂဓေက်ာင္းသား)

ျမန္မာလုိပဲ ထုိင္းႏုိင္ငံက မ႑ပ္သည္လည္း ၾကည့္လုိ႔ေကာင္းသည္၊ ရဟန္းပရိသတ္ ျမန္မာေလာက္ မရွိေပမဲ့ လူ၀တ္ေၾကာင္ပရိသတ္ အမ်ားဆုံးျဖစ္သည္၊ ဟုိတယ္မွာ ပုိက္ဆံ အမ်ားၾကီး ေပးျပီး တိပိဋ လာရြတ္ၾကသည့္ ထုိင္း အမ်ိဳးသား အမ်ိဳးသမီးမ်ားကိုလဲ အထူးေလးစားမိသည္၊ စာေရးသူတုိ႔ ျမန္မာ မ႑ပ္မွာေတာ့ လူ၀တ္ေၾကာင္ အနည္းငယ္မွ်သာ ရွိသည္။ လာမည့္ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္မွာ ျမန္မာျပည္က ဦးေဆာင္ တာ၀န္ယူၾကရမည္ ျဖစ္သျဖင့္ လူအင္အား ေငြအင္အား မ်ားစြာ အသုံးျပဳရေပလိမ့္မည္၊ ထို ျမန္မာျပည္က ကုသုိလ္ရွင္မ်ား ၾကိဳတင္ ျပင္ဆင္ထားသင့္သည္။

ျမန္မာမ႑ပ္ကို ထုိင္းေတြ ဗီယက္္နမ္ေတြ ထုိင္၀မ္ေတြ လာေရာက္ေလ့လာ လွဴဒါန္းၾကသည္၊ ဒါေတြကိုလဲ အတုယူရလိမ့္မည္၊ ဒီႏွစ္ ဦးေဆာင္တာ၀န္ယူရသည့္ ႏုိင္ငံမွာ လာအုိႏုိင္ငံႏွင့္ ဘဂၤလားေဒရွ္ႏုိင္ငံ ျဖစ္သည္၊ အင္အားနည္းသျဖင့္ ထုိင္းႏုိင္ငံက ပံ့ပုိးသည္။ စာေရးသူ ထုိင္းႏုိင္ငံကို အားက်သည္မွာ အလွဴအတန္းပင္ျဖစ္သည္။ အိႏၵိယႏုိင္ငံ ဗုဒၶဘာသာရွိသည့္ ေနရာတုိင္းမွာ ထုိင္းႏုိင္ငံအမွတ္အသားေတြ႔ရသည္၊ ဂယာေလဆိပ္မွာပင္ ထုိင္းပုံစံ ရုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္ၾကီးကို ေတြ႔ရသည္၊ ေနရာတုိင္းမွာ ထုိင္းႏုိင္ငံရွိသည္ဟု မေျပာေသာ္လည္း သိေနၾကရသည္။ ကိုယ့္မ႑ပ္ရွိ ရြတ္ဖတ္ ပူေဇာ္ေနၾကေသာ ရဟန္းမ်ားကိုသာ လွဴတန္းသည္မဟုတ္ တျခားႏုိင္ငံ မ႑ပ္မ်ားရွိ ရဟန္းမ်ားကိုလည္း သြားေရာက္ လွဴတန္းသည္၊ ဒါေလးေတြလဲ စာေရးသူ ရင္ထဲမွာ ထုိင္းႏုိင္ငံသူႏုိင္ငံသားေတြကို အလိုအေလ်ာက္ အမွတ္ ေပးေနမိသည္။

အလားတူ ဗီယက္နမ္မွ သီလရွင္ႏွင့္ ဒကာဒကာမေတြကလဲ မ႑ပ္တုိင္းရွိ ရြတ္ဖတ္ ပူေဇာ္ေနၾကေသာ အဖြဲ႔၀င္အားလုံးကို ဆြမ္းစားရာ မ႑ပ္မွာပင္ အလွဴေငြမ်ား လွဴႏုိင္သည္မွာလည္း ေလးစားစရာ၊ လာမည့္ႏွစ္မွာ စာေရးသူတုိ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံက ဦးေဆာင္ရမည္ ျဖစ္သျဖင့္ ဒါေလးေတြက အစ ေလးေလးနက္နက္ စဥ္းစားျပီး တတ္ႏုိင္တဲ့အလွဴရွင္မ်ားက ထြက္လာျပီး ေနရာယူသင့္သည္။

(ျမန္မာမ႑ပ္တြင္ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ားအား လာေရာက္လွဴဒါန္းၾကေသာ အလွဴရွင္မ်ား)

ဒါနဆုိတာ ျပိဳင္သင့္
အလွဴဒါနျပဳရာ၀ယ္ေသာ္၎၊ ေကာင္းတာလုပ္ရာ၀ယ္၎ ျပိဳင္ဆုိင္သင့္သည္။ သူ႔ထက္ သာေအာင္ လွဴႏုိင္ရမည္၊ သူ႔ထက္သာေအာင္ ေကာင္းတာ ပုိလုပ္ႏုိင္ရမည္ဟူေသာ သူတစ္ပါးကို မထိခုိက္ေစေသာ အႏုပဟစၥဒါနမ်ိဳးကိုကား ျပိဳင္ေကာင္းသည္။

ဘုရားလက္ထက္ေတာ္က ေကာသလမင္းၾကီးႏွင့္ ျပည္သူေတြ အလွဴဒါနျပိဳင္ၾကသည္၊ ဘုရင္က သာလုိက္၊ ျပည္သူေတြက ျပန္သာသြားလုိက္၊ ၆ ၾကိမ္တုိင္တုိင္ အလွဴဒါန ျပိဳင္ၾကရာ၀ယ္ ျပည္သူေတြရဲ့ အလွဴဒါန စီမံရာမွာ ဘာဆုိ ဘာမွ ဟာကြက္မရွိ လုိအပ္ခ်က္မရွိ၊ လုံး၀ ျပည့္စုံေနသျဖင့္ ဘုရင္ၾကီး အရွဳံးၾကီးရွံဳးကာ လက္မႈိင္ခ်ျပီး စိတ္ဓာတ္က်ေနသည္၊ ထက္ျမက္သည့္ မလႅိကာ မိဘုရားရဲ့ အကူညီေၾကာင့္ ဘုရင္ၾကီး၏ အလွဴသည္ ျပိဳင္ဘက္မရွိ အသဒိသဒါနျဖစ္လာရသည္။ ထုိဇာတ္လမ္းအရ အမ်ိဳးသမီးမ်ား ဦးေဆာင္ႏုိင္သည္ဟုပင္ ျဖစ္သည္။ ယခု ပိဋကတ္သုံးပုံ ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ပြဲၾကီးမွာ ရဟန္းကလြဲရင္ အမ်ားစုက အမ်ိဳးသမီးမ်ားက ဦးေဆာင္ေနသည္။ စပြန္ဆာေပးသည့္ အေမရိကန္က အလွဴရွင္တုိ႔သည္ပင္ အမ်ိဳးသမီးက အဓိက ျဖစ္ေနသည္။ ေနာက္ဆုံးရက္ ၁၃ ရက္ေန႔မွာ ႏွစ္စဥ္ အစီအစဥ္အတုိင္း တစ္ေနရာစီေသာ ဌာနမ်ားကို ပါ၀င္ ရြတ္ပြားသူမ်ားကို ဘုရားဖူးပို႔ေပးသည္၊ ဒီႏွစ္မွာေတာ့ ဗာရာဏသီကို ပုိ႔ေပးသည္၊ လုိက္သြားၾကသည့္ သီတင္းသုံးေဖာ္ေတြကေတာ့ ထုိစပြန္ဆာ ေပးသည္ မစ္စ္၀မ္းမုိးနဲ႕ သူ၏ မိသားစု၊ ညီမ၊ မိဘတုိ႔အေၾကာင္းကို အာေဘာင္အာရင္း သန္သန္ ေျပာျပပါေတာ့သည္၊ အလြန္ေတာ္သည့္ မိသားစုျဖစ္ေၾကာင္း တစ္ေယာက္တမ်ိဳး ေျပာသည္ကို ၾကားရသျဖင့္ ပီတိျဖစ္မိသည္။ အမ်ိဳးသမီးမ်ား ဦးေဆာင္သည့္ ပြဲျဖစ္သည္။

စာေရးသူတုိ႔ ျမန္မာျပည္ကေတာ့ ဘယ္သူေတြ ဦးေဆာင္မလဲ၊ ဗုဒၶဂယာေျမျမတ္မဟာသုိ႔ ဘုရားဖူးေရာက္လာၾကသည့္ အဖြဲ႔တုိင္းမွာ အမ်ိဳးသမီးက ၉၀ ရာခုိင္ႏႈံးပါေနသည္။ အမ်ိဳးသားပဲျဖစ္ျဖစ္ အမ်ိဳးသမီးပဲျဖစ္ျဖစ္ အားလုံး ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ျမန္မာျပည္သူ ျပည္သားေတြ ကိုယ္စား ဤေျမျမတ္မဟာ၀ယ္ လာေရာက္ ေပါင္းစုျပီး ေကာင္းမႈပါရမီျပဳၾကရင္း ေစတနာ သဒၶါအားျပိဳင္ပြဲၾကီးမွာ ပါ၀င္ၾကပါရန္ပါ ထပ္ေလာင္းျပီး ႏႈိးေဆာ္လုိက္ပါသည္။

(ထုိင္းႏုိင္ငံမ႑ပ္တြင္ ေတြ႕ျမင္ရေသာ ပိဋကတ္ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္သူမ်ား)

ရည္ရြယ္ခ်က္ႏွင့္ အခြင့္လမ္း
ဤကဲ့သုိ႔ တိပိဋက ပါဠိေတာ္ေတြ စုေပါင္းရြတ္ဆုိျခင္းျဖင့္ ဘာအက်ိဳးရွိအံ့နည္းဟု ေမးဖြယ္ရွိသည္။ တကယ္ေတာ့ လက္ေတြ႔ အက်ိဳးေက်းဇူးကေတာ့ ႏုိင္ငံေပါင္းစုံက ဗုဒၶဘာသာအခ်င္းခ်င္း ခ်စ္ခင္ရင္းႏွီးမႈရရွိသည္၊ ထုိသုိ႔ ဗုဒၶဘာသာအခ်င္းခ်င္း ေမတၱာ ကရုဏာေတြ ဖလွယ္ျခင္းျဖင့္ ညီညြတ္မႈတစ္ခုကို ေကာင္းေကာင္း တည္ေဆာက္ထားႏိုင္ျခင္းေၾကာင့္ သာသနာေတာ္၏ ဗဟိဒၶေဘးရန္ေတြကို အလြယ္တကူ ပူေပါင္း ကာကြယ္ႏုိင္သည္။ ဗုဒၶဘာသာ၏အင္အားစု စည္းလုံးမႈႏွင့္ ျငိမ္းခ်မ္းေသာ ဘာသာတစ္ခုကို တကမၻာလုံးကို မိတ္ဆက္ေပးရာလည္း ေရာက္ပါသည္။ ႏုိင္ငံအသီးသီးက ကိုယ္စြမ္းႏိုင္တဲ့့ဘက္ကေန အျပိဳင္အဆုိင္ မိတ္ဆက္ေပးေနၾကသည္မွာလဲ ဗုဒၶဘာသာရဟန္းတစ္ပါးအေနနဲ႔ အလြန္၀မ္းသာစရာပင္။

ပါဠိစာေပကို ရြတ္ဆုိျခင္း နာၾကားျခင္းျဖင့္ ဘုရားႏွင့္ေတြ႕ တရားအႏွစ္နဲ႔ေတြ႕ အရွင္မဟာကႆပ အရွင္သာရိပုတၱရာ အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္ စေသာ ဘုရားသားေတာ္မ်ားႏွင္ေတြ႔ရသျဖင့္ ဗုဒၶါႏုႆတိ ဓမၼာႏုႆတိ သံဃာႏုႆတိမ်ား ပြားမ်ားရာေရာက္သည္။ ပါဠိဘာသာရြတ္ဆုိျခင္းျဖင့့္ ဘုရားေဟာ ပါဠိပိဋက အထုံလည္းရႏုိင္ပါသည္၊ ထိုအထုံက ပဋိသမၻိဒါဥာဏ္ကို အေထာက္အပံ့ေပးပါသည္။ ရြတ္သူ နာသူတုိ႔မွာ ပါဠိဘာသာျဖင့္ ရြတ္ဆုိေသာ ဘုရားေဟာပါဠိေတာ္မ်ားကို နားမလည္ေသာ္လည္း အဘိဓမၼာကို နာၾကားလုိက္ရေသာ လင္းႏႈိ႕သား ငါးရာတုိ႔ကဲ့သုိ႔ အက်ိဳးထူးလည္း ရႏုိင္ပါသည္။ ရြတ္ပြားသရဇၥ်ာယ္ေသာ အရွင္ျမတ္မ်ားအေနနဲ႔ မေတြ႕ဖူးေသာ စာေပ၏အရသာကို ခံစားရျခင္း၊ ေတြ႕ဖူးျပီး စာေပကိုလည္း ျပန္လည္ဆန္းစစ္ႏုိင္ျခင္းမ်ားလဲ ရႏုိင္ပါသည္။

ျမန္မာ့တာ၀န္
ဒီကေန႔ ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ပြဲ ေနာက္ဆုံးေန႔မွာပဲ ျမန္မာအဖြဲ႔ Chanting ဦးေဆာင္ျဖစ္သည့္ ဆရာေတာ္က ‘‘၂၀၁၂ ႏွစ္မွာ တပည့္ေတာ္တုိ႔ ျမန္မာက ဦးဆာင္ဦးရြက္ (Chief Organizer) လုပ္ဖုိ႔ တာ၀န္ယူထားေၾကာင္း၊ ဒီတာ၀န္ကိုလည္း ျမန္မာႏုိင္ငံကုိယ္စား ျမန္မာ့ဂုဏ္ေဆာင္အေနနဲ႔ မျဖစ္မေန ယူရေၾကာင္းႏွင့္ လာမည္ႏွစ္ ျမန္မာ အဓိက ဦးေဆာင္တာ၀န္ယူရမည္ဟု ေၾကျငာေသာအခါ ထုိင္းေတြက ရယ္ (ရီ)သတဲ့၊ ျမန္မာက သူတုိ႔ထက္ ေငြေၾကးအားျဖင့္ နိမ့္က်ေနေသာေၾကာင့္ သူတုိ႔စိတ္ထဲမွာ ျမန္မာက ဒီလုိပြဲမွာ ဦးမေဆာင္ႏုိင္ဟု သေဘာပင္။ သုိ႔ေသာ္လည္း ျမန္မာေက်ာင္းသားမ်ားသည္ တိပိဋကစာေပအပုိင္းကေရာ ဘာသာသာစကားဘက္ကပါ သူတုိ႔ထက္ ေပါက္တာေတာ့ အမွန္ပင္ျဖစ္ေၾကာင္း’’ဟု ေျပာ။ မွန္ပါသည္၊ စာေရးသူတုိ႔ ျမန္မာေက်ာင္းသားမ်ားသည္ သူတုိ႔ေလာက္ ေငြေၾကးမသုံးႏုိင္ေစကာမူ အတတ္ပညာ အသိပညာပုိင္းမွာေတာ့ သူတုိ႔ထက္ မညံ့။ ထုိ႔ေၾကာင့္ သူတုိ႔ေတာင္ လုပ္ေနေသးတာပဲ ကိုယ္က ဘာလုိ႔ မလုပ္ႏုိင္ရမွာလဲ ဟုေသာ ရွိသင့္ေသာမာန (ေသ၀ိတဗၺမာန) ထားရမည္။

ယခု စာေရးေနတဲ့အခုိက္မွာပင္ ဒီသတင္းကို ၾကားသိၾကေသာ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ သိန္းတစ္ရာ (၁၀၀) အလွဴရွင္မ်ား ၅ ဦး သိန္း ၅၀၀ ထြက္ေပၚလာခဲ့သည္။ သဒၶါတရားႏွင့္ ေစတနာပုိင္းမွာ စာေရးသူတုိ႔ ျမန္မာကို မီွမည္မထင္၊ ဘယ္ေနရာမွာ ဘယ္လုိ လွဴရမလဲဆုိတာ သိေအာင္ ေျပာျပေပးဖုိ႔ပဲ လုိသည္၊ ေနာက္က လိုက္လာၾကမည္မွာ မလြဲ။

သီတဂူဆရာေတာ္ႏွင့္ တိပိဋက ရြတ္ပြဲ

သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီးသည္ ႏွစ္စဥ္နီးပါး ဤ ႏုိင္ငံတကာ တိပိဋက ရြတ္ဆုိ ပူေဇာ္ပြဲၾကီးမွာ တက္ေရာက္ေလ့ရွိသည့္အတြက္ အလွဴရွင္ မစ္စ္ ၀မ္းမုိးႏွင့္လဲ ရင္းႏွီးအကြ်မ္း၀င္ျပီး ျဖစ္သည္၊ ဒီႏွစ္မွာလဲ ဆရာေတာ္ၾကီးသည္ ဖြင့္ပြဲမွာတက္ေရာက္၍ မိန္႔ခြန္းေျပာသြားခဲ့ေသးသည့္အျပင္ ညပုိင္းမွာလဲ ေဗာဓိပင္ေအာက္ တရားပြဲ ေဟာသြားခဲ့ေသးသည္၊ ပရိသတ္မ်ား ေက်နပ္ၾကသည္။ လာမည့္ႏွစ္မွာလဲ သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီးလည္း အဓိက အခန္းက႑ကေန ဦးေဆာင္ ပါ၀င္မည္ဟု သိရသည္။ ဒီႏွစ္မွာ ထူးျခားသည့္ အခ်က္တစ္ခ်က္ကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံ ေရႊက်င္သံဃာ့ရာဇာ ၀ါဆုိဆရာေတာ္ၾကီးႏွင့္ သက္ေတာ္ရွည္ လာအုိ သံဃာ့ရာဇာတုိ႔ တက္ေရာက္သည္။

လာမည့္ႏွစ္ ၂၀၁၂ ႏွစ္အတြက္ ကိုယ္စြမ္း ဥာဏ္စြမ္း ရွိသေလာက္ ပါ၀င္ႏိုင္ၾကေစရန္ သတင္းေကာင္း ပါးလုိက္ရပါသတည္း။။။

မွတ္ခ်က္။ ။ ဒီမဟာေဗာဓိအသံ ပို႔စ္သည္ ျပီးခဲ့တဲ့ ဒီဇင္ဘာက ေရးထားသည့္ ပိဋကတ္ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ပြဲ ႏႈိးေဆာ္ လက္ကမ္းစာေစာင္အတြက္ ျဖစ္သည္။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ
သီတဂူစတား
၁၃-၁၂-၂၀၁၁

Read more »