အေနကဇာတင္ဟူသည္

စာမိတ္ဆက္
အေနကဇာတင္ျခင္းႏွင့္ပတ္သက္ျပီး ေမးထားတဲ့ အီးေမးလ္က ေမးခြန္း တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအေျဖေတြကလဲ အြန္လုိင္းမွာ အမ်ားၾကီး ရွိျပီးသား ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ အယူအဆ နဲနဲပဲ ကြာပါလိမ့္မယ္၊ သုိ႕ေသာ္ ရည္ရြယ္ခ်က္က တစ္ခုတည္းပဲျဖစ္ပါတယ္။ ေအာက္ပါ ေမးသူ၏ အေမးကို စာေရးသူ၏ အျမင္ကိုပဲ တင္ျပထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

အေမး
အရွင္ဘုရား
တပည့္ေတာ္ သိခ်င္တာေလးကို ေမးခြင့္ျပဳေတာ္မူပါဘုရား။ ဘုရားအေနကဇာ တင္ျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ လိုအပ္သည္မ်ားကို ျပည့္စံုစြာ ေျဖၾကားေပးပါရန္ ေလွ်ာက္ထားအပ္ပါသည္ဘုရား။ ဘုရားအေနကဇာတင္မည္ဆိုပါက လိုအပ္သည္မ်ားကိုလည္း ေျဖၾကားေပးေတာ္မူပါဘုရား။

အေျဖ
အေနကဇာတင္
အေနကဇာတင္ဆုိတာ ‘‘အေနကဇာတိ သံသာရံ’’ ဆုိတဲ့ စကားကေန ျဖစ္လာတဲ့ အေခၚအေ၀ၚတစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။ ထုိ ‘‘အေနကဇာတိ သံသာရံ’’ အစခ်ီတဲ့ ဂါထာက ဘုရားရွင္၏ ဘုရားျဖစ္ျပီးခ်င္း ပီတိအဟုန္ေၾကာင့္ ထြက္ေပၚလာတဲ့ ဥဒါန္းစကားျဖစ္သည္၊ ဆုိလုိတာက ဘ၀မ်ားစြာ သံသရာက ခႏၶာတည္းဟုေသာ အိမ္ကို တည္ေဆာက္တတ္ေသာ တဏွာဆုိတဲ့ လက္သမားဆရာကို ငါရွာေတြ႕ျပီး ထုိတဏွာကိုလဲ ဖ်က္ဆီးျပီး လြန္ေျမာက္ေတာ္မူျပီးျပီလုိ႔ ဆုိတယ္၊ ဆုိလုိတာ သံသရာက လြတ္ေျမာက္ျပီလုိ႔ အဓိပၸါယ္ရပါတယ္။

ျမတ္ဗုဒၶအေလာင္း ပထမေဗာဓိပင္ေအာက္မွာ ေန၀င္ခ်ိန္ မာနတ္မင္းတပ္ေပါင္းစုကို ေအာင္ျမင္ခဲ့သည္၊ ည မထမယာမ္မွာေတာ့ ပုေဗၺနိ၀ါသအဘိဥာဥ္ကို ရခဲ့တယ္၊ မဇၥ်ိမ အလယ္ယာမ္မွာေတာ့ ဒိဗၺစကၡဳအဘိဥာဥ္ရခဲ့သည္၊ ေနာက္ဆုံ ပစၦိမယာမ္မွာေတာ့ မဟာကရုဏာေတာ္ျဖင့္ ပဋိစၥသမုပၸါဒကို အျပန္အလွန္ ဆင္ျခင္သုံးသပ္ျပီး အရုဏ္တက္ခ်ိန္မွာ ဘုရားျဖစ္ကို ေရာက္ရွိခဲ့ပါသည္၊ ဘုရားျဖစ္ျဖစ္ျခင္းပဲ တစ္သိန္းေသာ ဗုဒၶတုိ႔ က်ဴးရင့္ေသာ ဥဒါန္းကို ျမြတ္ဆုိတယ္၊ ထိုဥဒါန္းသည္ပင္ အေနကဇာတင္ ဟုေခၚသည္။ ထုိ ‘‘အေနကဇာတိ သံသာရံ’’ ဘုရားရွင္အားရည္စူးျပီးထုလုပ္ထားတဲ့ ရုပ္ပြားေတာ္မ်ားအေပၚ တင္လုိက္ျခင္းကိုပဲ အေနကဇာတင္ဟု ေခၚဟန္တူပါသည္။

ယေန႕ေခတ္
အခုေခတ္မွာေတာ့ ဘုရားရုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္ အသစ္ပင့္လာျပီဆုိရင္ အျမတ္တႏုိး ဘိတ္သိက္ (ဗုဒၶါဘိေသက) သြန္းေလာင္းတယ္လုိ႔ေခၚတဲ့ အစီအရင္တစ္ခု အေနနဲ႕ က်င္းပၾကသည္။ ဘုရားရွင္အား ပူေဇာ္ျခင္းတမ်ိဳးပါပဲ ျဖစ္ပါသည္။ ဘုရင့္သားေတာ္ ဘုရင္အျဖစ္အသိအမွတ္ျပဳတဲ့ အေနနဲ႕ ဘိသိက္သြန္းေလာင္းျပီး အသိမွတ္ျပဳသလုိပါပဲ။ သစ္သား၊ ေၾကး၊ ေက်ာက္ စသည္တုိ႔ျဖင့္ ျပဳလုပ္ထားေသာ ရုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္မ်ားကုိလည္း သက္ေတာ္ထင္ရွား ဘုရားအျဖစ္နဲ႕ ကုိးကြယ္သူတုိ႔သႏၱာန္မွာ ပုိမုိ သဒၶါတရားျဖစ္စိမ့္ေသာငွါ ရည္ရြယ္၍ ဒီအစီအမံကို စနစ္တက် ေရွးပညာရွိမ်ားက တီထြင္ခဲ့သည္။

မဟာဂႏၶာရုံႏွင့္ အေနကဇာတင္
စာေရးသူတုိ႔ငယ္ငယ္က မဟာဂႏၶာေက်ာင္းတုိက္မွာ ေနစဥ္ကေပါ့ ႏွစ္စဥ္ ဆရာေတာ္ၾကီး၏ နယ္ပယ္ေဒသေတြက ဒကာဒကာမေတြက ပင့္ဖိတ္လုိ႔ ေႏြရာသီမွာ ၀က္လက္ေဒသတစ္၀ုိက္မွာ သံဃာ ၁၃၀၀၏ကိုယ္စား သံဃာ ၁၀၀ ဆြမ္းဆန္စိမ္းအလွဴခံ ၾကြရေလ့ရွိတယ္။ စာေရးသူ ကိုရင္ဘ၀က တစ္ခါ လုိက္ဖူးတယ္၊ ဆြမ္းဆန္စိမ္ခံ ၾကြမည့္ ကိုရင္ငယ္ ဦးဇင္းငယ္ေတြကို ပရိတ္ရြတ္ပုံႏွင့္ အေနကဇာတင္ပုံတုိ႔ကုိ စနစ္တက် သင္ေပးေလ့ရွိသည္၊ ဒါ့ေၾကာင့္ ေတာင္ျမိဳ႕မဟာဂႏၶာရုံေက်ာင္းတိုက္၏ ပရိတ္ရြတ္ျခင္းသည္ တျခားေက်ာင္းတုိက္မ်ားႏွင့္ မတူတာေတာ့ အမွန္ပင္ျဖစ္သည္၊ အျဖတ္အေတာက္ (ယတိ) မတူၾကျခင္းျဖစ္သည္၊ ထုိမဟာဂႏၶာရုံေက်ာင္းတုိက္မွာေတာ့ ထုိရြတ္ပုံဖတ္ပုံမ်ားကို တစ္ပုံစံတည္း စနစ္တက် သင္ေပးထားျခင္းေၾကာင့္ ဥပုသ္ေန႔တုိင္ သံဃာ ၁၃၀၀ ေက်ာ္တုိ႔၏ ပရိတ္အသံသည္ တစ္ျပိဳင္တည္း တစ္သံတည္းျဖစ္ေနသည္၊ နားေထာင္ရသူတုိင္း ၾကက္သီးေမႊးညွင္းမ်ား ထၾကရသည္။ ၀မ္းသာလြန္း၍ ပီတိပင္မ်က္ရည္ပင္ က်ရသည္။ ညီညြတ္ျခင္း၏ သေကၤတပင္ျဖစ္သည္။

တခါက ထုိ၀က္လက္နယ္ရွိ ဒကာဒကာမေတြက ေတာင္ျမိဳ႕ မဟာဂႏၶာရုံက သံဃာေတြ ၾကြလာျပီဆုိရင္ တစ္ရြာလုံး ပြဲၾကီးလမ္းၾကီးမ်ား ရွိသလုိ အုတ္အုတ္သဲသဲ ၾကိဳဆုိၾကသည္၊ ျပဳစုၾကသည္၊ ႏွစ္စဥ္ ဆြမ္းကပ္မည့္ ဒကာဒကာမေတြလည္း ၄ ႏွစ္ၾကိဳ ေတာင္းထားၾကရသည္၊ ေတာင္ျမိဳ႕သံဃာေတြ ၾကြလာေသာအခါမွသာ အိမ္တက္၊ ရွင္ျပဳ ရဟန္းခံ၊ ဘုရားအေနကဇာတင္ မဂၤလာမ်ား ျပဳလုပ္ေလ့ရွိသည္၊ ထုိေဒသ တခ်ိဳ႕ ဘုန္းၾကီးမ်ားက ခင္မ်ားတုိ႔က ဂႏၶာရုံက ဘုန္းၾကီးေတြကုိမွ ဘုန္းၾကီးထင္တာကိုးလုိ႔ ေျပာေသာ အခါ ထုိရပ္ရွိဒကာက ျပန္ေျပာလုိက္သည္မွာက ‘‘ အရွင္ဘုရား-- တျခားမၾကည့္နဲ႕ ေခါင္းကိုပဲ ၾကည့္ပါဘုရား၊ အရွင္ဘုရားတုိ႔နဲ႕ မတူဘူးဘုရား’’ ဟု ေျပာလုိက္သည္တဲ့။

မွန္ပါသည္၊ ေတာင္ျမိဳ႕ဂႏၶာရုံမွ သံဃာမ်ားသည္ အသြင္အျပင္ပါ တျခားေက်ာင္းနဲ႕ မတူျခင္းက အဖိတ္ ဥပုသ္ေန႔တုိင္း ေခါင္းရိပ္ရသည့္အတြက္ သံဃာအားလုံး၏ ေခါင္းမ်ားသည္ တညီတည္းျဖစ္ေနသည္။ သံဃာတစ္ရာ တန္းစီၾကြသြားေသာ ျမင္ကြင္းကို ဘယ္သူမွ မၾကည္ညိဳဘဲ မေနႏုိင္၊ ေခါင္းတူျခင္း၊ သကၤန္းအေရာင္ တစ္ေသြးတည္းျဖစ္ျခင္း၊ သပိတ္အိပ္ သပိတ္ လြယ္ပုံမွာမွာ တစ္ေရာင္တည္း တစ္ပုံစံတည္း ျဖစ္ျခင္း၊ ျငိမ္သက္ေသာ တည္ျငိမ္မႈတုိ႔ေၾကာင့္ ဘုရားလက္ထက္က ဘုရားအမွဴးရွိ သံဃာမ်ားကို ဖူးရသည့္ျမင္ကြင္းမ်ိဳးျဖစ္သည္။ စာေရးသူကိုယ္တုိင္ပင္ ထုိသံဃာတစ္ရာအတန္းတြင္ ပါခဲ့ဖူးသည္။ လမ္းသြားတစ္ေလွ်ာက္ ခင္းက်င္းထားသည္မွာလည္း မႏွင္းရက္စရာ။ ေနာင္အခြင့္သာမွ ထုိေက်ာင္းတုိက္ၾကီးအေၾကာင္း တင္ျပပါဦးမည္။ ဤေနရာတြင္ ထုိေက်ာင္းတုိက္၏ အေနကဇာတင္ပုံကိုပဲ ေဖာ္ျပပါမည္။

ဤပုံမ်ားက မဟာဂႏၶာရုံေက်ာင္းတုိင္းၾကီးအတြင္းက ညီညြတ္မႈ (သမဂၢ)၏ ျပယုဂ္တစ္ခုျဖစ္သည္။

အေနကဇာတင္ပုံ
နာယကခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ၾကီးႏွင့္ အတူ အလွဴအတန္းသြားသည့္အခါ အေနကဇာတင္ပါလာပါက ပထမဆုံး အစဥ္သိေအာင္ အစဥ္ကဗ်ာေလး ရြတ္ျပတတ္သည္။ ‘‘ အေနကဇာ အ၀ိဇၨာ ယထာ ေဟတု ဇယေႏၱာ’’ စသည္ပင္ျဖစ္သည္
၁။ အေနကဇာ-‘‘အေနကဇာတိ သံသာရံ’’
၂။ အ၀ိဇၨာ- ‘‘အ၀ိဇၨာ ပစၥယာ သခၤါရာ’’စေသာ ပဋိစၥသမုပၸါဒ အျပန္အလွန္ျဖစ္သည္။
၃။ ယထာ -‘‘ယထာ ဟေ၀ ပါတုဘ၀ႏၱိ’’ စေသာ သုံးဂါထာ။
၄။ ေဟတု- ‘‘ေဟုတုပစၥေယာ’’ စေသာ ပဌာန္း ၂၄ ပစၥည္း ဥေဒၵသျဖစ္သည္။
၅။ ဇယေႏၱာ- ‘‘ ဇယေႏၱာ ေဗာဓိယာ မူေလ’’ စေသာ ပုဗၺဏွသုတ္က ဂါထာမ်ားျဖစ္သည္။
၆။ ဂုဏ္ေတာ္ သုံးပါးႏွင့္ ယံဒုႏၷိမိတၱံ စေသာ သုံးဂါထာျဖင့္ အဆုံးသက္သည္။

ယေန႔ေခတ္မွာေတာ့ အေနကဇာတင္မည့္ ရုပ္ပြားေတာ္ေရွ႕မွာ ပန္းမ်ိဳးစုံ၊ အသီးအႏွံမ်ိဳးစုံ၊ ေပါက္ေပါက္ပန္း၊ ဆန္၊ တံခြန္ကုတ္ကား၊ ေအာင္သေျပပန္း စတဲ့ အေဆာင္အေယာင္ေတြပါ ျမိဳင္ျမိဳင္ဆိုင္ဆုိင္ရွိေအာင္ ပူေဇာ္ၾကသည္။ ပူေဇာ္လုိက ပူေဇာ္ႏုိင္သည္ဟု မွတ္ပါ။ မရွိမျဖစ္လုိအပ္သည္ကား မဟုတ္။

အထက္ပါ ၁,၂,၃ တုိ႔သည္ ဘုရားျဖစ္ခါစ က်ဴးရင့္ေသာ ဘုရားရွင္၏ ကိုယ္တုိင္ရြတ္ဆုိေသာ စကားမ်ားျဖစ္သည္။ ထုိစကားေတာ္မ်ားျဖင့္ ဘုရားရွင္၏ ရုပ္ပြားေတာ္မ်ားကို အမြန္းတင္ပူေဇာ္ျခင္းျဖစ္သည္၊ အရပ္စကားနဲ႕ေျပာရရင္ အသက္သြင္းေပးျခင္းျဖစ္သည္။ တကယ္ေတာ့ လူအမ်ားစုထင္သလုိ အသက္သြင္းတာမ်ိဳးမဟုတ္ပါ။ ရုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္ကို ကိုးကြယ္ရာ၀ယ္ အဓိက ကေတာ့ ကိုးကြယ္သူတုိ႔၏ စိတ္ပဲ ျဖစ္သည္၊ အခက္အခဲ အမ်ိဳးအမ်ိဳးေၾကာင့္ ရုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္မ်ားကို ဤကဲ့သုိ႔ေသာ အစီအမံမ်ား မလုပ္ဘဲ ဘုရားရွင္ကိုယ္စား ဥဒၵိႆေစတီ အသိအမွတ္နဲ႔ ပူေဇာ္ျခင္းလည္း ရပါသည္။ ပုိမုိသဒၶါထက္သန္ေစရန္ ဤအစီမံမ်ားျဖင့္ ဘုရားရွင္အား အေနကဇာတင္ေပးၾကသည္ဟု ခံယူမိပါသည္။

အေနကဇာတိ သံသာရံ၊ သႏၶာ၀ိႆံ အနိဗၺိသံ၊
ဂဟကာရံ ဂေ၀သေႏၱာ၊ ဒုကၡာဇာတိ ပုနပၸဳနံ။
ဂဟကရက ဒိေ႒ာသိ ၊ ပုန ေဂဟံ နကာဟသိ၊
သဗၺာေတ ဖာသုကာ ဘဂၢါ၊ ဂဟကူဋံ ၀ိသခၤတံ။
၀ိသခၤါရဂတံ စိတၱံ ၊ တဏွာနံ ခယမဇၥ်ဂါ။

၁။ ပုနပၸဳနံ-ဘ၀သံသရာ ဖန္ခါခါလွ်င္ ခႏၶာ၀ဋ္ဇာတ္ အျမစ္မျပတ္ႏိုင္ဘဲ၊ ဇာတိ- ေယာနိေလးေထြ လွည့္ပတ္ေဖြလ်က္ သေႏၶစြဲမွီ တည္ေနျဖစ္ပြားရျခင္းသည္၊ ဒုကၡာ-သေႏၶဇာတိ ခႏၶာရွိလွ်င္ ဗ်ာဓိဇရာ မရဏာတို႔ မကြာေနာက္ဆက္ ၀င္ႏွိပ္စက္သျဖင့္ သက္သက္ခ်မ္းသာ မဟုတ္ပါဘဲ လြန္စြာညႇိဳးႏြမ္း ပင္ပန္းဆင္ရဲလွဘိ၏။ (တသၼာ-ထို႔ေၾကာင့္) အဟံ-ဘုရားအလ်ာ သူျမတ္ငါသည္၊ ဂဟကာရံ - ဒုကၡယွက္လိမ္ ခႏၶာအိမ္ကို ႀကိမ္ႀကိမ္ႀကိဳးကုတ္ တည္ေဆာက္လုပ္သည့္ အယုတ္တမာအေၾကာင္းရင္း သမုဒယသစၥာျဖစ္ေသာ တဏွာေယာက်္ား လက္သမားကို၊ ဂေ၀သေႏၱာ -လက္သည္စင္စစ္ ဘယ္သူျဖစ္ဟု စိစစ္ေထာက္လွမ္း စူးစမ္းရွာေဖြလ်က္၊ (၀ါ) စူးစမ္းရွာေဖြေသာ ဘုရားအလ်ာ သူျမတ္ငါသည္၊ အနိဗၺိသံ-အနိဗၺိသေႏၱာ-တဏွာေယာက်္ား လက္သမားကို ပိုင္ျခား ထင္ထင္ လင္းလင္းျမင္သည့္ သဗၺညဳတာ ဥာဏ္မဟာကို သမၻာႏုေထြး ငါမရေသးသည္ျဖစ္၍ (၀ါ) ငါမရေသးေသာေၾကာင့္၊ အေနကဇာတိ သံသာရံ-ဘ၀မ်ားစြာ သံသရာကာလပတ္လံုး၊ သႏၶာ၀ိႆံ-ခႏၶာငါးခ်က္ ဒုကၡစက္ကို ေၾကာက္လ်က္ပင္လွ်င္ ငါမခင္ဘဲ သံသရာ၀ဋ္ ခ်ားရဟတ္၌ မရပ္မနား တဖားဖားလွ်င္ ေျပးသြားက်င္လည္ခဲ့ရေလၿပီ။

၂။ ဂဟကာရက-ဒုကၡယွက္လိမ္ ခႏၶာအိမ္ကို ႀကိမ္ႀကိမ္ႀကိဳးကုတ္ တည္ေဆာက္လုပ္ သည့္ အယုတ္တမာ အေၾကာင္းရင္း သမုဒယသစၥာျဖစ္ေသာ တဏွာေယာက်္ား ဟယ္... လက္သမား၊ ဣဒါနိ- ဘုရားျဖစ္လာ ယခုအခါ၌၊ တြံ-သင္ တဏွာေယာက်္ား လက္သမားကို၊ ဒိေ႒ာ- သဗၺညဳတ ဥာဏ္ကိုရသျဖင့္ ဒိ႒ထင္ထင္ ငါျမင္အပ္သည္၊ အသိ-ျဖစ္ေပ၏၊ တြံ-သင္တဏွာေယာက်္ား လက္ သမားသည္၊ ေဂဟံ-ဒုကၡယွက္လိမ္ ခႏၶာကိုယ္ အတၱေဘာတည္းဟူေသာအိမ္ကို၊ ပုန န ကာဟသိ-နင့္ေျခ နင့္လက္ နင့္အသက္ကို ေလးမဂ္လွ်ံရွိန္ ဥာဏ္ပုဆိန္ျဖင့္ ေလးႀကိမ္ျဖတ္ခုတ္ အျမစ္ျပဳတ္သည့္ သစ္ငုတ္တိုဟန္ နင္ျဖစ္ၿပီမွန္ေသာေၾကာင့္ တဖန္ထပ္ေလွာက္ နင္ေဆာက္လုပ္ႏိုင္ေတာ့မည္ မဟုတ္ေခ်။ ေတ-သင္ တဏွာေယာက်္ား လက္သမား၏၊ သဗၺာ-တစ္ခုမႂကြင္း ခပင္းဥႆံု အလံုးစံုကုန္ေသာ၊ ဖာသုကာ-အခိုင္အမာ တည္ေဆာက္ ခႏၶာအိမ္တည္းဟူေသာ ဘံုကြန္းေျပာက္၏ ထုပ္ေလ်ာက္ဒိုင္းျမား ကိေလသာအျခင္ရနယ္တရားတို႔ကို၊ ဘဂၢါ-၀ါသနာ အေငြ႕အသက္ႏွင့္တကြ အႏုသယသတၱိ က်န္မရွိေအာင္ စိစိေၾကညက္ ငါခ်ိဳးဖ်က္အပ္ေလၿပီ၊ ဂဟကူဋံ-သစၥာေလးအင္ နိဗၺာန္သြင္ကို ျမင္ခြင့္မေပး ေ၀းထက္ေ၀းေအာင္ အေရးကန္႔လန္႔ တားဟန္႔ပိတ္ကာ အ၀ိဇၨာ တည္းဟူေသာ အိမ္၏အထြတ္ကို၊ ၀ိသခၤတံ-မုန္႔မုန္႔ေၾကမြ ငါဖ်က္ခ်အပ္ေလၿပီ၊ စိတၱံ-ကိေလသာဟူ ျမဴအညစ္အေၾကး ကင္းေ၀းျဖဴလြင္ ငါဘုရား၏ စိတ္အစဥ္သည္၊ ၀ိသခၤါရံ-သခၤါရစက္ကြင္း ဒုကၡခပင္းမွ လြတ္ကင္းရာအမွန္ နန္းနိဗၺာန္သို႔၊ ဂတံ-အာ႐ံုမ်က္ေမွာက္ သႏၱိဓာတ္ သိဒၶိေပါက္သျဖင့္ ဆိုက္ေရာက္ သက္၀င္မိေလၿပီ၊ အဟံ-သံုးေလာကထြတ္ထား ငါဘုရားသည္၊ တဏွာနံ ခယံ-တဏွာတရာ့ရွစ္ပါး၏ ပ်က္ျပားကုန္ခန္းရာ အာသ၀ကၡယ စတုတၳမဂ္ဖိုလ္သို႔၊ အဇၥ်ဂါ-စကၠ၀ါ႐ိုက္ေျခာင္း တိုက္တစ္ေသာင္းမွ နတ္ေပါင္းျဗဟၼာ ေကာင္းတင္းျငာလ်က္ ၾကည္သာ၀မ္းေျမာက္ ငါ ဆိုက္ေရာက္ခဲ့ေလၿပီတကား။

နိႆ်ကို သီတဂူ၀တ္ရြတ္စဥ္မွာ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

အလြတ္ရေအာင္ က်က္မွတ္၍ ေန႔စဥ္ပူေဇာ္ႏုိင္ပါသည္၊ ဘုရားအေနကဇာတင္သည္လည္း ဘုရားရွိခုိးျခင္းတမ်ိဳးးျဖစ္သည္အတြက္ ေန႔စဥ္ ဤအစီအစဥ္အတုိင္း ဘုရားရွင္ေရွ႕ ဘုရားဂုဏ္ေတာ္မ်ားအာရုံျပဳကာ ရြတ္ပြားျခင္းျဖင့္ ဘုရားရွိခုိး ပူေဇာ္ႏုိင္ပါသတည္းးးးးးး။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ
သီတဂူစတား
၂၈-၇-၂၀၁၁


ထည့္ေလာင္း
ဒီပို႔စ္ဖတ္ျပီး ဒကာမတစ္ေယာက္က လူေတြကေကာ အေနကဇာတင္လုိ႔ မရဘူးလားတဲ့။
မွန္ပါသည္။ လူ၀တ္ေၾကာင္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ရဟန္းေတာ္မ်ားကပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဘုရားရွိခုိးျဖစ္သည္အတြက္ မည္သူမဆုိ အေနကဇာတင္ႏုိင္ပါသည္။ ရဟန္းေတာ္မ်ားကို အိမ္မွာပင့္ျပီး အေနကဇာတင္ျခင္းက အလွဴရွင္မ်ားက သံဃာကို ဖူးျမင္လုိျခင္း၊ ဆြမ္းစေသာ အလွဴဒါန သံဃဒါန မ်ိဳးျပဳလုပ္ေစလုိျခင္းႏွင့္ အေလးထားေသာသူမ်ားက အေနကဇာတင္ျခင္းျဖင့္ ပုိျပီး အေလးထားျခင္းမ်ိဳးေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ပါသည္။

Read more »

ဘိနပ္စီးျခင္းၿပႆနာ

စာေရးသူတုိ႔ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားက ဘုရားေက်ာင္းေတြအေပၚ ဘိနပ္မစီးျခင္းကို အေလးထားေပမဲ့ ထုိင္းႏုိင္ငံမွာေတာ့ ဘုရားေက်ာင္း၊ ဓမၼာရုံေတြ အတြင္းမွာ ဘိနပ္စီးသြားၾကသည္။

စာမိတ္ဆက္
ဘုရားပရ၀ုဏ္အတြင္းႏွင့္ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းအတြင္း တပည့္ေတာ္တို႔လုိ လူ၀တ္ေၾကာင္ေတြ ဘိနပ္စီးသြားျခင္း သင့္-မသင္ႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး အရွင္ဘုရား အားတဲ့အခါ ရွင္းျပေပးပါဦးဘုရားတဲ့။ ဒီေမးခြန္းက မေကြးေဆးတကၠသိုလ္တက္ေနတဲ့ ေနာက္ဆုံးႏွစ္ ေဆးေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္က ေမတၱာရပ္ခံထားတဲ့ ေမးခြန္းျဖစ္ပါတယ္။ စာေရးသူက ‘‘ေမာင္ရင္--ဒီလုိေမးခြန္းနဲ႕ ပတ္သက္ျပီး ေျဖထားတာေတြ အမ်ားျပားရွိပါတယ္။ ရွာဖတ္ပါ။ စာအုပ္ေတြမွာေရာ ဘေလာ့ဂ္ေတြမွာေရာ မ်ားစြားရွိျပီးသားပါ’’ဟု ေျပာေပမဲ့၊ အရွင္ဘုရား ေျပာတာ ေျဖတာကိုပဲ မွတ္ထားခ်င္ပါတယ္ဘုရား၊ ေက်းဇူးျပဳ၍ ေျဖေပးပါဘုရား။

တကယ္ေတာ့ စာေရးသူလဲ ဘာမွ ဗဟုသုတရွိတာမဟုတ္ပါဘူး၊ စာဖတ္အားလဲ သိပ္မရွိပါဘူး။ သုိ႔ေသာ္လည္း တတ္သေလာက္ မွတ္သေလာက္ေတာ့ ေျပာျပပါ့မယ္။ လုိေနလဲ ျဖည့္ေတြး၊ ပုိေနလဲ ပယ္ေတြးေပးပါလုိ႔ပဲ ဦးစြာ ေမတၱာရပ္ပါတယ္။

အထြဋ္အျမတ္
ဘုရားရွင္သည္ ေလာကအားလုံးတုိ႔၏ အထြဋ္အျမတ္ျဖစ္သည္၊ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းမ်ားသည္လည္း ဘုရားရွင္၏ ေက်ာင္းမ်ား ျဖစ္ရကား ဘုရားပရ၀ုဏ္ဟူ၍ ေျပာႏုိင္သည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း လူေတြရဲ့စိတ္ထဲမွာ ဘုရားရွင္ဓာတ္ေတာ္ ေမႊေတာ္မ်ား ကိန္းရာ ေစတီေတာ္ ပုထုိးေတာ္မ်ား၏ ေနရာကို ဘုရား၀န္းဟု သတ္မွတ္ၾကသည္၊ ရဟန္းသံဃာမ်ားေနေသာ ေနရာမ်ားကိုေတာ့ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္မ်ားဟု ယူဆထားၾကသည္။ တကယ္ေတာ့ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းထဲမွာ ဘုရားေစတီ ရုပ္ပြားေတာ္မ်ား မ်ားစြာရွိသည့္အျပင္ ေက်ာင္းမ်ားသည္လည္း ဘုရားေက်ာင္းမ်ားျဖစ္သည္အတြက္ အတူတူပင္ ယူဆရပါသည္။

ဘိနပ္စီးျခင္း
တခ်ိဳ႕ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းေတြမွာ ဘိနပ္စီးခြင့္ျပဳသည္၊ တခ်ိဳ႕ေက်ာင္းေတြမွာေတာ့ စီးခြင့္မျပဳ၊ တခ်ိဳ႕ေက်ာင္းေတြမွာေတာ့ သၾကၤန္စတဲ့ လူသူ မ်ားစြားလာသည့္ အခါၾကီးရက္ၾကီးမ်ားႏွင့္ အလွဴအတန္းရွိသည့္အခါ ဘိနပ္စီးခြင့္ျပဳသည္၊ တခ်ိဳ႕ေက်ာင္းမ်ားမွာေတာ့ တရား၀င္စီးခြင့္ျပဳသည္ဟု မဆုိေသာ္လည္း စီးျပီး သြားလာေနၾကသည္။ အယူအဆ ခံယူခ်က္ အမ်ိဳးအမ်ိဳးရွိေနသည္။

ယေန႕ေခတ္ေတာ့ ေက်ာင္း၀င္းထဲ ဘိနပ္ေတာ့ စီးျပီး မ၀င္ေပမဲ့ ဆုိင္ကယ္စီး ကားစီးျပီးေတာ့ ၀င္ၾကသည္။ ဒါလဲ စဥ္းစားစရာပင္ျဖစ္သည္။ စာေရးသူ ရြာတစ္ရြာေရာက္ဖူးသည္၊ တုိက္ၾကီးျမိဳ႕နယ္က သေျပတန္းရြာေလးျဖစ္သည္၊ ထုိရြာရွိ ရြာသူရြာသားမ်ားသည္ ဘာသာေရးကိုင္းရႈိင္းၾကသလုိ ဘုန္းၾကီး ရဟန္းမ်ားကိုလည္း အရုိေသေပးလြန္းသည္။ ထုိေဒသမွာေတာ့ တစ္ရြာႏွင့္တစ္ရြာ အလွမ္းေ၀းသည္ျဖစ္သည္၊ ဘုန္းၾကီးရဟန္းေတြ အလွဴအတန္းရွိသည္အခါပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ အေၾကာင္းကိစၥတစ္ခုေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ တစ္ရြာႏွင့္ တစ္ရြာသြားသည့္အခါ ဆုိင္ကယ္စီး၍ သြားၾကရသည္၊ ဆုိင္ကယ္၏ ေနာက္က ထုိင္လုိက္ရသည္။ ေက်ာင္းတုိင္းနီးပါး ဆုိင္ကယ္ ၀ယ္ထားၾကသည္။ အဲသည္လုိ ဆုိင္ကယ္မ်ားေနာက္က စီးလုိက္ျခင္းကို အျပစ္ဟူ၍ မယူဆၾကေတာ့ေပ၊ စာေရးသူကို ေမြးဖြားေပးရာ ဇာတိရပ္ရြာမွာလဲ ထုိနည္းအတူပင္ အျပစ္မျပင္ၾကေတာ့ေပ။ ထုိသေျပတန္းရြာေရာက္ခုိက္ စာေရးသူလည္း ဆုိင္ကယ္ေနာက္က လုိက္စီးဖူးသည္။ တခါေတာ့ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းထဲ ၀င္မည့္လုပ္ေတာ့ ေရွ႕က ဆုိင္ကယ္ေမာင္းတဲ့သူ ဆုိင္ကယ္ရပ္ျပီး ဘိနပ္ခြ်တ္သည္ကို ေတြ႔လုိက္ရသည္။ စာေရးသူလည္း စဥ္းစားမိသည္၊ ေအာ္--- ဒီလူေတြရဲ့ စိတ္ထဲမွာ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းကို ရုိေသးေလးစားတဲ့ စိတ္ရွိေနသည္။ ဆုိင္ကယ္ၾကီး စီးျပီး ေက်ာင္းထဲ ၀င္ေပမဲ့ သူ႔စိတ္ထဲမွာ ဂါရ၀တရားရွိေန၍ အျပစ္မရွိဟူ၍ ယူဆလုိက္သည္။
အကယ္၍ ဘုရား၀င္းထဲမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းထဲမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ရႊံ႕ေတြ ဗြတ္ေတြရွိေနသည္၊ ဘိနပ္မစီးဘဲ သြားပါက ေျခေထာက္မွာ ေပေတက်န္ျပီး ထုိဘုရားေက်ာင္းထဲ ၀င္သြားေသာ္ ေက်ာင္းေတြ ဘုရား၀င္းအခင္းေတြ ပုိျပီး ေပေတျပိး ညစ္ပတ္သြားပါလိမ့္မည္။ ထုိ႔အတြက္ သံဃိကေက်ာင္း၊ သာသနိကအေဆာက္အဦးျဖစ္သျဖင့္ ပိုအျပစ္ၾကီးပါလိမ့္မည္။ ထုိဘုရားေက်ာင္းမ်ား မညစ္ပတ္ေစလုိေသာ ဆႏၵ ဂါရ၀တရား စိတ္မ်ားေရွ႕ရႈေနျပီး ဘိနပ္စီးျပီး သြားေကာင္းသည္၊ ၀င္ေကာင္းသည္ဟု မွတ္သားရပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဘုရားလက္ထက္ကထဲက ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္း ေလွခါးမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေက်ာင္း၀င္ေပါက္မွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေျခေထာက္ကို ေဆးေၾကာျပီးမွ ေက်ာင္းေပၚတက္ရန္ ေရပုံး၊ ေရအုိး၊ စင့္အုိးမ်ားတည္ထားၾကသည္။

စာေရးသူကို ပညာေရးေရာ ကိုယ္က်င့္တရားေရာ လူေနမႈအဆင့္အတန္းေတြကိုပါ ေပးလုိက္သည့္ အမရပူျမိဳ႕ မဟာဂႏၶာေက်ာင္းတုိက္အတြင္း မည္သူမဆုိ ဘိနပ္စီးသြားခြင့္ျပဳထားသည္။ အေၾကာင္းကား အထက္မွာ ျပထားသလုိ သံဃိကေက်ာင္းေတြေပၚ ဘိနပ္မစီးဘဲ ေပေတေနေသာ ေျခတို႔ျဖင့္ ႏွင္းမိပါက ပုိအျပစ္ၾကီးမည္။ သံဃိကေက်ာင္းကို ခႏၶာကိုယ္မွ ေခြ်းေတြျဖင့္ မီွလုိက္တဲ့ အျပစ္ေၾကာင့္ သူစိေလာမျပိတၱာ ျဖစ္ရသည္၊ သူစိ-အပ္၊ ေလာမ- အေမႊးအမွ်င္၊ ခႏၶာကိုယ္မွာရွိေသာ အေမႊးအမွ်င္မ်ားသည္ အပ္ေခ်ာင္းကဲ့ မာျပီး စူးေနရာကား ဘာနဲ႔ ထိထိ၊ တခုခုကို မီလုိက္ရင္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ထုိအပ္ေမႊးမွ်င္မ်ားကား ခႏၶာကို နာက်င္ေစသည္၊ စူးေစသည္အတြက္ အိပ္မရ၊ လွဲမရ၊ ထုိင္မရ ျဖစ္ကာ ဒုကၡခံေနရသည့္ ျပိတၱာမ်ိဳးကို သူစိေလာမ ျပိတၱာဟုေခၚသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ သံဃိကေက်ာင္းမ်ားကို ရုိေသေသာအားျဖင့္ ေက်ာင္းထဲမွာ ဘိနပ္စီးခြင့္ျပဳထားသည္။

ထုိ႔ျပင္ စာေရးသူကို ေခတ္ပညာမ်ား သင္ေပးရာ သီတဂူကမၻာ့ဗုဒၶတကၠသုိလ္ၾကီး၏ ၀င္းအတြင္းမွာလဲ ဘိနပ္စီးခြင့္ျပဳထားသည္။ ေက်ာင္းေတြအေပၚတက္မွသာလွ်င္ ဘိနပ္ကို ေလွခါးရင္းမွာ တန္းစီခြ်တ္ၾကရသည္။ မိမိ ႏွလုံးသြင္းေသာ စိတ္သာလွ်င္ ပဓာနျဖစ္သည္၊ မရုိေသ မေလးစားလုိေသာ စိတ္ျဖင့္ ဘိနပ္ပဲ စီးစီး၊ ဆုိင္ကယ္ပဲ စီးစီး၊ ဘိနပ္မပါဗလာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေက်ာင္း၀င္း သို႔မဟုတ္ ဘုရား၀င္းထဲသြားပါက အျပစ္ရွိသည္သာ။ ‘‘မေနာ ပုဗၺဂၤမာ ဓမၼာ’’ စိတ္သာလွ်င္ အဓိက ဟုေသာ ဘုရားစကားအရ- စိတ္ေကာင္းႏွလုံးေကာင္းျဖင့္ ေက်ာင္း၀င္းထဲ ဘိနပ္စီးေကာင္းသည္ဟု မွတ္ရပါလိမ့္မည္။

လူမ်ားစုအထင္
လူအမ်ားစုက ထင္ထားသည္မွာ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း ဘုရားေက်ာင္းေတြမွာ ဘိနပ္စီးသြားလွ်င္ ဘ၀ဆက္ဆက္မွာ ေျခဖ၀ါးဓားခြဲခံရမည္ဟု ျဖစ္သည္။ ဘာ့ေၾကာင့္ သူတို ထင္သနည္းဟူမူကား- ဘုရားရွင္၏ ေက်ာင္းဒကာ အရိယာ ဗိမၺိသာရမင္းၾကီးသည္ သားျဖစ္သူ အဇာတသတ္မင္း၏ ေျခဖ၀ါး ဓားနဲ႔မြန္းျပီး ဆားႏွင့္ပတ္ကာ နိစၥပ္မႈေၾကာင့္ နတ္ရြာစံကံေတာ္ကုန္ခဲ့ရသည္။ ဒါကို စာက မင္းၾကီးသည္ အရင္ဘ၀ ေစတီရင္ျပင္မွာ ဘိနပ္စီးျပီးသြားျခင္း၊ ေနရာထုိင္ခြင္းအတြက္ ခင္းထားေသာ သင္ဖ်ာအေပၚမွာ ညစ္ပတ္ေသာ ေျခတို႔ျဖင့္ႏွင္းမိေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ဟု ဆရာမ်ား ဆုိၾကသည္ဟု အ႒ကထာဆရာက ဆုိသည္။ (ရာဇာ ကိရ ပုေဗၺ ေစတိယဂၤေဏ သဥပါဟေနာ အဂမာသိ၊ နသဇၨနတၳာယ ပညတၱကဋသာရကဥၥ ေဓာေတဟိ ပါေဒဟိ အကၠမိ၊ တႆာယံ နႆေႏၵာတိ ၀ဒႏၱိ) (သီလကၡႏၶ၀ဂၢအ႒ကထာ သာမညဖလသုတ္မွ စာပုိဒ္ကေလးျဖစ္ပါသည္။) ထုိဇာတ္လမ္းကို လူတုိင္းက သိထားၾကသည့္အတြက္ ထုိအယူအဆ ျဖစ္ဟန္တူပါသည္။ တကယ္ေတာ့ ထုိစာကို ေလ့လာၾကည့္မယ္ဆုိရင္ ညစ္ပတ္ေနေသာ ေျချဖင့္ႏွင္းမိျခင္း၊ ထုိ႔ျပင္ အဂါရ၀စိတ္လဲ ပါမည္။

ရဟန္းေတာ္မ်ားက်င့္၀တ္
ရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ ကိုယ္က အာဂႏၱဳ ဧည့္သည္အျဖစ္နဲ႔ သူမ်ားေက်ာင္းသြားပါက ပညတ္ထားသည့္ လူမႈေရး က်င့္၀တ္တစ္ခုရွိသည္။ ဧည့္သည္ အာဂႏၱဳရဟန္းသာမေဏတုိ႔သည္ ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းကို ၀င္ပါက ဘိနပ္ခြ်တ္ျခင္း၊ ေဆာင္းထားသည့္ ထီး ယုတ္သိမ္းျခင္း၊ ဦးေခါင္းျခံဳထားေသာ သကၤန္းကို ျဖဳတ္ျခင္း၊ ပုခုံးေပၚမွာ အပုိတင္ထားေသာ သကၤန္းကုိ ေအာက္သုိ႔ခ်ျခင္း စတဲ့ အာ၀ါသိက(ေက်ာင္းထုိင္) အျမဲေနပုဂၢိဳလ္ကို ရုိေသေလးစားတဲ့ အမွတ္လကၡဏာေတြ ျဖစ္သည္။

ေရွးမင္းမ်ား
အဇာတသတ္မင္း စေသာ ဘုရားလက္ထက္ မင္းေတြသည္ ဘုရားရွင္ထံ ဘုရားဖူးသြားသည့္အခါ ယခုကဲ့သုိ႔ ေမာ္ေတာ္ကားမ်ား မေပၚေသးသျဖင့္ ဆင္ ျမင္း မ်ားျဖင့္ သြားၾကရသည္။ ဘုရားရွင္၏ ေက်ာင္းေပါက္၀ ေရာက္သည့္အခါ ဆင္ေပၚ ျမင္းေပၚမွ ဆင္းျပိး ေျခလ်င္သြားၾကသည္။ ယခုေခတ္ေတာ့ ေမာ္ေတာ္ကားမ်ားကို ေလွကားေျခရင္းထိ ေမာင္းႏွင္လာၾကသည္။
တခါက ေသာဏဒ႑ပုဏၰားၾကီး ဘုရားတရားေတာ္နာၾကားျပီး ဘုရားတပည့္ျဖစ္သြားသည္။ သုိ႕ေသာ္လည္း သူ႕မွာကား ပရိသတ္အျခံအရံနဲ႕ ေနရသည္၊ ထုိပရိသတ္ကို အမွီျပဳျပီး အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္းျပဳေနရသည့္ အတြက္ ပရိသတ္ၾကားေရာက္ေန၍ ဘုရားရွင္အား ျမင္ေသာ ထ၍ ရွိခိုးလုိက္ရင္ သူ႔ကုိးကြယ္သည့္ ပရိသတ္ေလ်ာ႔သြားမည္၊ လာဘ္လာဘေတြ ေလ်ာ့နဲသြားမည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဘုရားရွင္ႏွင့္ နားလည္မႈ ရယူကာ အမွတ္သားျဖင့္ အရုိေသေပးရသည္။ ပရိသတ္အၾကားေရာက္ေနေသာ တပည့္ေတာ္သည္ လက္အုပ္ခ်ီလုိက္လ်င္ ေနရာမွ ထေပးျပီး အရုိေသေပးေနတယ္ဟု မွတ္ပါဘုရား။ ဦးေခါင္းေပၚမွာ ေခါင္းမုျခံဳကို ေအာက္ခ်လုိက္ပါလ်င္ ဦးေခါင္းရတနာျဖင့္ ရွိခုိးေနသည္ဟု မွတ္ေတာ္မူပါ၊ ယာဥ္ေပၚေရာက္ေနေသာ တပည့္ေတာ္သည္ ေဆာင္းထားေသာ ထီးကို ရုပ္သိမ္းပါလွ်င္ ဦးေခါင္းျဖင့္ ရွိခုိးေနသည္ဟု မွတ္ေတာ္မူပါဘုရားဟု ဘုရားႏွင့္ နားလည္မႈရယူကာ အမွတ္သားျပဳ၍ အရိုေသေပးသည္။ ထုိအျခင္းအရာ အားလုံးသည္ သူ၏ စိတ္ထဲမွ ရွိေသာ ရုိေသေလးစာ ဂါရ၀တရားကို ျပသည္။ ဘိနပ္ခြ်တ္၍ သြားျခင္း၊ ထီးရုတ္သိမ္း၍ သြားျခင္း၊ ကားေပၚမွ ဆင္း၍သြားျခင္းတုိ႔သည္ ရုိေသျခင္း၏ သေကၤတမွ်သာ ျဖစ္သည္။

ဆုိလုိသည္မွာ အျခင္းအရာအမ်ားသည္ တဖတ္လူကို ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာ ရွိေနတာကို ျပလုိက္ျခင္းျဖစ္သည္၊ အဓိက ကေတာ့ ေရွးကေျပာသလုိ စိတ္သာလွ်င္အဓိကျဖစ္သည္။ စိတ္ထဲက ရုိေသေနပါလွ်င္ ဘိနပ္ စီး၍ျဖစ္ေစ ကားစီး၍ျဖစ္ေစ ဆင္စီး၍ ျဖစ္ေစ သြားေကာင္းသည္ ၀င္ေကာင္းသည္၊ ဆင္ေပၚ ကားေပၚ ဘိနပ္ခြ်တ္ျခင္းတုိ႔သည္ စိတ္ထဲရွိ ဂါရ၀တရားကို ကာယကံေျမာက္ ျပသလုိက္ျခင္းျဖစ္သည္။ ‘‘၀ိညတၱိ ဒြယံ စိတၱဇေမ၀’’ အရ ကာယကံ ၀စီကံတုိ႔သည္ စိတ္ေၾကာင့္ ျဖစ္ၾကရသည့္အတြက္ စိတ္သာလွ်င္ပဓာနျဖစ္သည္။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ
သီတဂူစတား
၁၀-၇-၂၀၁၁

Read more »

သီတဂူ၀ါဆုိသကၤန္းကပ္ (ရန္ကုန္)

ဆရာေတာ္ႀကီးႏွင့္အတူ ေတြ႕ရသည့္ ဥကၠဌ ဦးေအာင္ေရႊ

၂၀၁၁ ခုႏွစ္၊ ဇူလုိင္လ ၁၅ ရက္၊ နံနက္ (၉ း ၀၀) နာရီက သီတဂူ ကမၻာ့ဗုဒၵတကၠသုိလ္ (ရန္ကုန္) တြင္ သီတဂူသာသနာျပဳအဖဲြ႕ႏွင့္ သဲကုန္းအသင္း သူ/သား မ်ား၏ ၀ါဆုိသကၤန္း ဆက္ကပ္ လွဴဒါန္းပဲြကို စည္ကား သုိက္ၿမိဳက္စြာ က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့သည္။

အာရွေတာ္၀င္မိသားစုက သီတဂူဗုဒၵတကၠသုိလ္ ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းေရးအတြက္ အလွဴေငြ (၂၅၆)သိန္း လွဴဒါန္းခဲ့သည္။

သီတဂူဆရာေတာ္ႀကီး ေဒါက္တာအရွင္ဉာဏိႆရက ၀ါဆုိလျပည့္ေန႔ကို ဗုဒၵသာသနာ၏ အထူးျခား ဆုံးသမုိင္းေန႔အျဖစ္ နားလည္ခံယူရန္ႏွင့္ ထုိေန႔ထုိရက္၏ ထူးျခားမႈ ၀ိေသသဂုဏ္၊ ဗုဒၵသာသနာ၏ အဓိကအႏွစ္သာရမ်ား (သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ)၊ တကၠသုိလ္မ်ားကို ထူေထာင္ လုပ္ေဆာင္ေရးႏွင့္ ျမန္မာျပည္ တြင္ျပဳျပင္ ရမည္မ်ားကို အလွဴေရစက္ခ်တရားအျဖစ္ ေဟာၾကားခ်ီးျမႇင့္ၿပီး ႂကြေရာက္လာသည့္ သံဃာေတာ္မ်ားကို တပါးခ်င္းစီအလုိက္ ၀ါဆုိသကၤန္းႏွင့္ န၀ကမၼအလွဴေငြ မ်ား ကပ္လွဴပူေဇာ္ၾကသည္။

အဆုိပါ ၀ါဆုိသကၤန္ဆက္ကပ္လွဴဒါန္းပြဲသုိ႔ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖဲြ႕ခ်ဳပ္ ဥကၠ႒ ဦးေအာင္ေရႊ လာေရာက္ၿပီး ၀ါဆုိသကၤန္း ကပ္လွဴခဲ့သည္။ ဆရာေတာ္က ဦးေအာင္ေရႊကို “အသက္ဘယ္ေလာက္ရွိၿပီလဲ”ေမးရာ ဦးေအာင္ေရႊက “ကုိးဆယ့္ငါးႏွစ္” ေျဖၿပီး “ ဒကာႀကီး တစ္ရာျပည့္ က်င္းပမယ္” ဟု ဆရာေတာ္က အားေပး စကား ေျပာၾကားခဲ့သည္။

ကပ္လွဴပူေဇာ္အၿပီးတြင္ အလွဴရွင္ဒါယကာဒါယိကာမ်ား၊ အသင္းအဖဲြ႕မ်ားက ဆရာေတာ္ အမွတ္တရဓာတ္ပုံမ်ား ႐ုိက္ကူးၾကရာ သီတဂူဆရာေတာ္ကပင္ ဦးေအာင္ေရႊကို အမွတ္တရ ဓာတ္ပုံ တဲြ႐ုိက္ရန္ ဖိိတ္ေခၚၿပီး ႐ုိက္ကူးခဲ့သည္။ ကပ္လွဴပဲြတင္ သံဃာေတာ္မ်ား၊ သီလရွင္မ်ားကုိ ဆြမ္းႏွင့္အခ်ဳိပဲြမ်ား ကပ္လွဴ ခဲ့ၿပီး ႂကြေရာက္လာသည့္ လူပုဂၢဳိလ္မ်ားကို အုန္းထမင္းႏွင့္ ၾကက္သား၊ ေရႊေတာင္ထမင္းသုတ္၊ အခ်ဳိမုန္႔ပဲြမ်ား တည္ခင္း ေကြၽးေမြးခဲ့သည္။

ဤေနရာမွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ
သီတဂူစတား
၁၇-၇-၂၀၁၁

Read more »

ရွားရွားပါးပါး အလွဴ အပုိင္း(၄)

ဤကဲ့သုိ႔ အဆင္ေျပသလုိ ေနရာခင္းက်င္းကာ ၀ါကပ္ေတာ္မူၾကပုံ

စာမိတ္ဆက္
ဒီတစ္ပတ္ ရွားရွားပါးပါး အလွဴ (အပုိင္း-၄) တြင္ အလွဴတစ္ဦးကို ဂုဏ္ျပဳ ေသာ ပုိ႔စ္တစ္ခု တင္ပါဦးမည္။ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္အတြက္ အထူးပုိ႔စ္လဲ ျဖစ္သည္။ ဒီကေန႔ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ျဖစ္သည့္ ရဟန္းေတာ္မ်ား ၀ါကပ္သည့္ ေန႔ ၀ါဆုိလျပည့္ေက်ာ္ (၁) ရက္ေန႔မွာပဲ ေစာယေကာလိပ္ ဆန္စခရစ္ဌာနႏွင့္ ပါဠိဌာနတြင္ ေဒါက္တာဘြဲ႕အတြက္ စာတမ္းေရးေနၾကေသာ Ph.D ေက်ာင္းသား ၁၈ ပါး (ယေန႔ရွိ) တုိ႔အား ေန႔ဆြမ္းအတြက္ ဆြမ္းဟင္းမ်ား ဆန္ ဆီ အသီးအႏွံႏွင့္ အေဖ်ာ္ရည္ဗူးမ်ား လာလွဴသြားသည္။ ထုိမိသားစု၏ ၅ ၾကိမ္ေျမာက္ အလွဴျဖစ္သည္။
ဒီတစ္ပတ္ေတာ့ ဒါနအေၾကာင္း မေရးေတာ့ပဲ ၀ါဆုိလျပည့္ေက်ာ္ (၁) ရက္ ၀ါကပ္ရျခင္းအေၾကာင္းႏွင့္ အလွဴရွင္ ဒကာၾကီး ဦးေက်ာ္ေဆြႏွင့္ ေဆြးေႏြးထားေသာ ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ အေၾကာင္း အနဲငယ္ ပုိ႔စ္တစ္ခုသာ တင္ျပပါမည္။
ဒီေန႔ ၀ါဆုိလျပည့္ေက်ာ္ (၁)ရက္ေန႔ဆုိေတာ့ ရဟန္းေတာ္မ်ား ၀ါကပ္တဲ့ ေန႔ျဖစ္သည္။ ညပုိင္း ၉ နာရီေလာက္မွာ စာေရးသူတုိ႔ ေစာမေကာလိပ္ရွိ Ph.D ေက်ာင္းသားေတြ အေဆာင္မွာပဲ တစ္စုတစ္ေ၀းတည္း ေနရာက်ဥ္းက်ဥ္းေလးမွာ အဆင္ေျပသလုိ ခင္းက်င္းျပီး ၀ါဆုိ ၀ါကပ္ျဖစ္ၾကသည္၊ စုေပါင္း ေမတၱာသုတ္ ရြတ္ျပီး သာဓုေခၚကာ ၀ါကပ္အစီအစဥ္ျပီးသည္၊ အရွင္ျမတ္တစ္ပါး ေဖ်ာ္ရည္ကပ္သည္၊ ေဖ်ာ္ရည္ဘုန္းေပးရင္း ဆြမ္းဟင္းခ်က္ျခင္းႏွင့္ပတ္သက္ျပီး နဂုိရွိျပီးသားအဖြဲ႕ကို အတည္ျပဳျပီး ေနာက္ထက္ တစ္ဖြဲ႕တိုးသျဖင့္ ၄ ဖြဲ႕ျဖစ္သြားသည္၊ ၄ ပါးတစ္ဖြဲ႕သည္ တစ္လ တစ္ၾကိမ္တာ၀န္က်မည္။ စာသင္တုိက္တြင္ ေနခဲ့စဥ္က ဆြမ္းခ်က္တာ၀န္ ဆြမ္းဟင္းခြက္ခ်တာ၀န္ ခြက္ေဆး တာ၀န္မ်ား လုပ္ခဲ့စဥ္က ဘ၀ေလးကို ျပန္ျမင္ေယာက္မိသည္။

အလားတူ ဗုဒၶဘာသာႏုိင္ငံအားလုံးရွိ ရဟန္းေတာ္မ်ား ၀ါကပ္ၾကရသည္။ ၀ါကပ္သည္ဟုဆုိသည္မွာ ၀ႆံ ဥေပမိ ဟုေသာ ပါဠိမွ ဆင္းသက္လာေသာ ျမန္မာစကားျဖစ္သည္။ ဆုိလုိသည္ ၀ါဆုိလျပည့္ေက်ာ္ (၁) ရက္ေန႕မွာ သီတင္းကြ်တ္လျပည့္ေက်ာ္ (၁) ရက္ေန႕အထိ ၀ါတြင္း (၃) လ အတြင္း မိမိတုိ႔ေနရာမွာ ကပ္ (ေန) ၾကရသည္။ ဣမသၼိ ံ ၀ိဟာေရ (အာရာေမ) ၀ႆံ ဥေပမိ ဟုဆုိကာ ၀ါကပ္ၾကသည္။

၀ါကပ္ရျခင္းအေၾကာင္း
၀ါတြင္းကာလ, မိုးရာသီအခ်ိန္သည္ ေကာက္ပဲ သီႏွံမ်ား စုိက္ပ်ိဳးရာ အခ်ိန္ျဖစ္သည္။ စိမ္းစိမ္းစိုစုိ ေသာ ေကာက္ပဲသီးႏွံမ်ား အညႊန္႔တလူလူ တက္လာခ်ိန္ျဖစ္သည္။ ထုိအခ်ိန္မွာ ရဟန္းေတာ္မ်ားသည္ ဘုရားဖူးရန္ေသာ္လည္ေကာင္း၊ အျခားအေၾကာင္းမ်ားေၾကာင့္လည္ေကာင္း လယ္ခင္း ယာခင္းမ်ားကို ျဖတ္ျပီး ခရီးၾကြၾကသျဖင့္ အညႊန္တလူလူတက္ေနေသာ စိုက္ပ်ိဳးခင္းမ်ားကို ႏွင္းမိသည္၊ ယာပုိင္ရွင္ လယ္ပုိင္ရွင္မ်ားက ကဲ့ရဲ့အျပစ္တင္ၾကသည္၊ ထုိကဲ့ရဲ့ေသာ လူမ်ားသည္ ျဗဟၼဏ၀ါဒ ရွိသူမ်ားျဖစ္ရာကား သစ္ပင္မ်ား အသက္ရွိဟု ယူဆၾကသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ရဟန္းမ်ား သစ္ပင္မ်ားကို သတ္သည္ဟု စြပ္စြဲသည္၊ ဒီလုိအခ်ိန္မွာ ငွက္ကေလးမ်ားသည္ပင္ သူတုိ႔အသုိက္ကေလးထဲမွာပဲ ဘယ္မွ မသြားပဲ ေနၾကသည္။ ဒီရဟန္းေတြကေတာ့ မုိးတြင္းေတာင္မွ ကိုယ့္ေနရာကိုယ္ မေနႏုိင္ၾကဘဲ ခရီးသြားေနၾကသည္ ဟုေသာ လူတုိ႔ကဲ့ရဲ့ေသာ စကားေၾကာင့္ ရဟန္းမ်ား ၀ါတြင္း ဘယ္မွ မသြားရ ၀ါကပ္ရမည္ ဟုေသာ အမိန္႔ကို ဘုရားရွင္ ထုတ္ျပန္လုိက္ရသည္။ ၀ါတြင္း ၀ါကပ္ရျခင္းသည္ ရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ က်င့္သုံးရမည့္ က်င့္၀တ္တစ္ခု ျဖစ္သည္။ ၀ႆေစၦဒကႆ အာပတၱိ ဒုကၠဋႆ ဟုေသာ အမိန္႔အရ ခုိင္လႈံေသာ အေၾကာင္းမရွိဘဲ ၀ါက်ဳိး ၀ါပ်က္ပါက ဒုကၠဋ္အာပတ္သင့္ေစဟု အမိန္႕ထုတ္ထားသည္။ ထိုရဟန္းေတာ္မ်ား မိမိတုိ႔ ေနရာမွာ ေန႔မွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ညအခါမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ တစ္စုတစ္ေ၀းတည္း ၀ါဆုိပြဲ ျပဳလုပ္ၾကသည့္အတြက္ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ တစ္ခု ျဖစ္သည္။

ေန႔ထူူးေန႔ျမတ္ေရာက္လာေသာ မိသားစု
ထိုေန႔ထူးေန႔ျမတ္ေန႔မွာပဲ ဒကာ ဦးေက်ာ္ေဆြ+ဒကာမ ေဒၚသန္းသန္းေဌးႏွင့္ သမီး မယဥ္သူဇာေက်ာ္တုိ႔ (၅)ၾကိမ္ျမာက္ စာေရးသူတုိ႔ အေဆာင္သို႔ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ျဖစ္၍ ေက်ာင္းသားမ်ားအား အစားအစာမ်ားျဖင့္ ဆက္ကပ္ လွဴဒါန္းရန္ ေရာက္လာၾကျပန္သည္။ ေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္ ထုိမိသားစု စကားမ်ားေျပာၾကသည္။ ေနာက္ပုိင္း ဒကာၾကီးက မၾကာေသးမီကမွ အစၥလာမ္ဘာသာႏွင့္အစြန္းေရာက္မ်ား အထြန္းကားဆုံး ႏုိင္ငံျဖစ္သည့္ ပါကစၥတန္မွ ျပန္လာသည္၊ ထုိႏုိင္ငံတြင္ အစၥလာမ္ဘာသာ၀င္ တစ္ေယာက္က ဒကာၾကီးႏွင့္ ဘာသာေရးအေၾကာင္း ေဆြးေႏြးခဲ့သည္။ ဒကာၾကီးသည္လည္း သူတတ္ႏိုင္သေလာက္ အခ်က္က်က် ေဆြးေႏြးႏိုင္ခဲ့သည္မွာလည္း ၀မ္းသာစရာပင္ ျဖစ္သည္။ အဓိက ျခံဳၾကည့္လုိက္ေတာ့ သူတုိ႔ ေဆြးေႏြးသည့္အခ်က္မွာ ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေကာင္းမ်ား အေၾကာင္းပဲ ျဖစ္သည္။ ထုိေခါင္းစဥ္သည္ အလြန္က်ယ္ျပန္႔ေသာ ေခါင္းစဥ္ျဖစ္သည္၊ သုိ႔ေသာ္ သိသင့္ေသာ အခ်က္မ်ားကိုသာ ထုတ္ႏုတ္ ေဖာ္ျပပါမည္။

ဗုဒၶဘာသာ
ဗုဒၶဘာသာဟူသည္ ဗုဒၶေဟာ တရားမ်ား အယူအဆမ်ား အဆုံးအမမ်ား ကို ေခၚသည္။ ဗုဒၶဘာသာသည္ ေမတၱာ ကရုဏာ အေျခခံျဖင့္ တည္ေဆာက္ထားေသာ ဘာသာ ျဖစ္ျပီး လြတ္လပ္ေသာ သေဘာထားၾကီးေသာ ဘာသာျဖစ္သလုိ လက္ေတြ႕က်ေသာ ဘာသာျဖစ္သည္။ ဗုဒၶဘာသာ၏ အႏွစ္(the essence of Buddhism)သည္ သစၥာ ၄ ပါးႏွင့္ မဂၢင္ ၈ ပါးကို ဆုိလုိသည္၊ ထုိ မဂၢင္ ၈ ပါးသည္ပင္ အစြန္းႏွဖတ္လြတ္ေသာ အလယ္လမ္း-မဇၥ်ိမပဋိပဒါ (Middle Way or Path) ဟူ၍၎၊ ၀ိသုဒၶိမဂၢ- လြတ္ေျမာက္ရာ နိဗၺာန္သုိ႔ သြားရာ လမ္းမွန္ (the Path of Purification) ဟူ၍၎ ဆုိၾကသည္။ ထုိ ၈ပါးကို အက်ဥ္းခ်ဳပ္ေသာ္ သီလ သမာဓိ ပညာျဖစ္သည္။ မေကာင္းမႈမွန္သမွ် မျပဳရ (သဗၺပါပႆ အကရဏံ)၊ ေကာင္းမႈမွန္သျပဳ ျပဳ (ကုသလႆ ဥပသမၸဒါ)၊ စိတ္ကို ျဖဴစင္ေအာင္ထား (သစိတၱ ပရိေယာဒပနံ)၊ ဤသုံးခ်က္သည္ အႏွစ္ခ်ဳပ္အားျဖင့္ ဗုဒၶအဆုံးအမ ဗုဒၶဘာသာပဲ ျဖစ္သည္။

သေဘာထားၾကီးတဲ့ ဘာသာ
ဗုဒၶဘာသာက မက္လုံးေတြ ေပး ေျခာက္လုံးေတြျပျပီး ဘာသာေရးေသြးေဆာင္ ျဖားေယာင္းသည့္အလုပ္ ဘယ္ေတာ့မွ မလုပ္သည့္ဘာသာျဖစ္သည္။ မုေတၱာ ေမာေစယ်ံ- အမႈိက္ေမွာင္ထုက်ေနေသာ ေလာကမွ ဆြဲထုတ္ေခၚျခင္း၊ တိေဏၰာ တာေရယ်ံ- ဆင္းရဲဒုကၡတြင္းမွ ေခၚထုတ္ျခင္းမွ်သာျဖစ္သည္၊ ေမွာင္ေနေသာ ကမၻာကို အလင္းေရာင္ေပးျခင္း (အႏၱိဘူေတာ အယံေလာေကာ)၊ ပူေနေသာ ကမၻာ အေအးဓာတ္ေပးျခင္း၊ အကန္းကမၻာကို ပညာမ်က္လုံးေပးတဲ့ ဘာသာတရားျဖစ္သည္။ တခါက ဘာသာျခားကို ကိုးကြယ္ေသာ သီဟစစ္သူၾကီးသည္ ဘုရားရွင္ႏွင့္ေတြ႕ကာ ေမးခြန္းအခ်ိဳ႕ ေမးျပီး ဘုရားရွင္၏ သေဘာထားအမွန္ကုိ ေကာင္းေကာင္း သိသြားသည္၊ သူ နဂုိက ၾကားဖူးထားေသာ ဆရာ ဘာသာျခားဆရာတုိ႔၏ စကားသည္ ဘုရားႏွင့္ေတြ႕မွ သံသယရွင္းသြားသည္။ ဘုရားအေပၚၾကည္ညိဳလြန္း၍ ဘုရားရွင္၏ ဒကာေတာ္အရင္း ျဖစ္သြားသည္။ လုိအပ္တာမွန္သမွ် ေထာက္ပံ့ဖုိ႔ အဆင္သင့္ျဖစ္သည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း ဘုရားရွင္က အရင္က စစ္သူၾကီးကုိ အမွီျပဳေနၾကေသာ ဘာသာျခားမ်ားကိုလည္း ကရုဏာထားေတာ္မူသည္မွာ အံ့ၾသစရာ၊ ‘‘သင္ဒကာေတာ္---သင့္ကို အမွီျပဳေနၾကေသာ သင္၏ ဆရာမ်ားကိုလည္း ဆက္လက္ ေထာက္ပံ့ပါ၊ သူတုိ႔၏ မီွခုိရာ ျဖစ္ပါဟူ၍’’ မိန္႔သည္မွာ ဣႆာ မစၦရိယရွင္းေသာ သေဘာထားၾကီးေသာ ျမတ္ဗုဒၶ၏မဟာကရုဏာေတာ္ပင္ျဖစ္ပါသည္။ ထိုကဲ့သုိ႔ သေဘာထားၾကီးမႈကို စစ္သူၾကီးက ပုိ၍ ၾကည္ညိဳသြားသည္။ ‘‘အကယ္၍ တပည့္ေတာ္သာ အျခားဘာသာေတြဆီ ပါသြားမယ္ဆုိလွ်င္ ထိုဘာသာျခားေတြသည္ ေပ်ာ္လြန္း၍ ျမိဳ႕ထဲ ရြာထဲ လွည့္လည္ကာ သီဟစစ္သူၾကီး သူတုိ႔တပည့္ျဖစ္ေၾကာင္း ေမာင္းခပ္ ေၾကြးေၾကာ္ၾကပါလိမ့္မည္’’ဟု ေလွ်ာက္ထားေလသည္။ ဤကား ဗုဒၶဘာသာ၏ သေဘာထားၾကီးမႈ ျဖစ္သည္။

လြတ္လပ္ေသာ ဘာသာ
ဗုဒၶဘာသာသည္ လြတ္လပ္ေသာ အေတြးအေခၚ အယူအဆမ်ားေပၚတည္ေဆာက္ထားေသာ ဘာသာတရားျဖစ္သည္။ ကာလာမ အမ်ိဳးေကာင္းသာမ်ားအား မိန္႔ၾကားေသာ ျမတ္ဗုဒၶ၏ မိန္႔ခြန္း ၁၀ ရပ္သည္ ကမၻာေက်ာ္ မိန္႕ခြန္းမ်ား ျဖစ္သည္။ ထုိ၁၀ မ်ိဳးတြင္ ျမတ္ဗုဒၶက မိရုိးဖလာအရေသာ္၎ တစုံတစ္ေယာက္ေသာသူ၏ ဖိအားေၾကာင့္ေသာ္၎ ေရွးရုိးက်မ္းအစဥ္အလာအားျဖင့္၎ သူေျပာလူေျပာ တဆင့္စကားေၾကာင့္၎ စသည္ျဖင့္ လက္ခံျခင္း ယုံၾကည့္ျခင္းမ်ားကို လုိးလားေတာ္မမူ။ မိမိကိုယ္တုိင္ လြတ္လပ္စြာ ေတြးေခၚႏုိင္သည္၊ မိမိအေပၚဘယ္ တံခုိးရွင္ကမွ ဖိအားေပးသည့္မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ မိမိသည္သာ အရွင္သခင္ျဖစ္သည္။ ထုိကာလာမ သုတၱန္မွာပဲ မိမိတုိ႔ကိုယ္တုိင္ ေကာင္းတယ္လုိ႔ ယူဆထားတဲ့ အရာမွန္သမွ်ကို လုိက္နာ က်င့္သုံးၾက၊ မေကာင္းဟု ယူဆထားေသာ အရာမ်ားကို ပယ္လုိက္လုိက္ၾက။ ေကာင္း- မေကာင္းအယူအဆကို ဘယ္သူက ဆုံးျဖတ္ေပးမလဲ ဘာနဲ႕ တုိင္းတာမလဲ? စာမွာေတာ့ ေကာင္းဟု ယူဆထားေသာ အရာကို ကုသလဟု ဟုေခၚသည္၊ အန၀ဇၨ- အျပစ္မရွိျခင္း၊ သုခ၀ိပါက- ခ်မ္းသာျခင္းဟု ဖြင့္ဆုိျပန္သည္။ ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္းေတြက အျပစ္မရွိဟု ယူဆထားျခင္း၊ ထုိအလုပ္ကို သူေတာ္ေကာင္းေတြက ခ်ီးမြမ္းျခင္း၊ မိမိအတြက္ေရာ တစ္ပါးသူအတြက္ပါ မထိခိုက္ေစျခင္းေၾကာင့္ အျပစ္မရွိ။ မိအတြက္ေရာ သူတပါးအတြက္ပါ ေကာင္းက်ိဳးေပးတဲ့ အရာမွန္သမွ်သည္ ကုသလ-အေကာင္း, ေကာင္းေသာ အရာ ဟုဆုိသည္။ မေကာင္းေသာ အရာကား အကုသလ- သာ၀ဇၨ- အျပစ္ရွိျခင္း၊ ဒုကၡ၀ိပါက- မေကာင္းေသာ အက်ိဳး၊ ဆုိးက်ိဳးကိုသာေပးသည့္ အရာျဖစ္သည္။ ဥပေဒကပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သူေတာ္ေကာင္းေတြကပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အျပစ္လုိ႔ ယူဆထားျခင္း၊ မိမိအတြက္ေရာ သူတပါးအတြက္ပါ ထိခုိက္ နစ္နာေစတတ္ေသာ အရာမွန္သမွ်သည္ မေကာင္း- အကုသလ ဟုဆုိသည္။ ထုိ ေကာင္းမေကာင္းကို ကိုယ္ပုိင္အသိျဖင့္ ဆင္ျခင္ေတြးေတာကာ ေရွာင္သင့္တာ ေရွာင္ ေဆာင္သင့္တာ ေဆာင္ျခင္းပဲ ျဖစ္သည္။
အတၱ ဒီပံ၊ အတၱ သရဏံ- မိမိသည္သာ မိမိ၏ မီွရာ ကြ်န္း၊ မိမိသည္သာ မိမိ၏ ကိုးကြယ္ရာ မွ တပါး အျခား မရွိ။ ဗုဒၶဘာသာက man-centric လူသားပဓာနျဖစ္သည္။ အျခားဘာသာကဲ့သုိ႕ သူမ်ားအားကိုးရေသာ God-centric တံခုိးရွင္ပဓာန ဘာသာမ်ိဳးမဟုတ္။ ျမတ္ဗုဒၶက အတၱာ ဟိ အတၱေနာ နာေထာ-ကိုယ့္ကိုယ္ကို အားထားၾက ကိုးကြယ္ၾကဟူ၍၎ တုေမွ ဟိ ကိစၥ မာတဗၺံ အကၡာတာေရာ တထာဂတာ- ကိုယ္လုပ္ရမည့္အလုပ္ကို ကိုယ္ကိုယ္တုိင္ပဲ ၾကိဳးစားၾက၊ ငါ့ဘုရားကို အားမကုိးနဲ႕ ငါ့ဘုရားက လမ္းပဲ ညႊန္ျပႏုိင္မွာ ျဖစ္သည္၊ ထုိလမ္းအတုိင္း ကိုယ္ကိုယ္တုိင္ပဲ ဆက္ေလွ်ာက္ၾကဟု မိန္႔သတည္း။ ‘‘ကိုယ့္ရဲ့ ဘ၀ အနိမ့္အျမင့္ကို ကုိယ့္အလုပ္ကပဲ ဆုံးျဖတ္ေပးသည္’’ ျဖစ္ေၾကာင္း မိန္႔သည္။ (ကမၼံ သေတၱ ၀ိဘဇၨတိ ယဒိဒံ ဟီနပဏီတတာ)
ထုိ႔ေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာက မိမိကုိယ္ကို ရပ္တည္ရသည့္ ဘာသာျဖစ္သလုိ သူတပါး ၾသဇာ အာဏာေအာက္မွာ ရပ္တည္ေနရသည့္ ဘာသာတရားမဟုတ္သည္ျဖစ္၍ စစ္မွန္ေသာ ဒီမုိကေရစီက်ေသာ လြတ္လပ္ေသာ ဘာသာ တရားျဖစ္သည္။

လက္ေတြ႕က်ေသာ ဘာသာ
ဗုဒၶဘာသာက သူတပါးကို အားကိုးရသည့္ ဘာသာမဟုတ္၊ သူမ်ားကို ေမွ်ာ္ကုိးရသည့္ ဘာသာမဟုတ္၊ သူမ်ားဆီက ေတာင္းယူရေသာ ဘာသာမ်ိဳးမဟုတ္၊ လက္ေတြ႕က်က် ကိုယ္တိုင္ က်င့္သုံးရေသာ ဘာသာတရားျဖစ္သည္။ တံခုိးရွင္ကို ေမွ်ာ္မွန္းျပီး ဆုေတြေတာင္းရုံနဲ႕ ဘ၀ရဲ့ျပည့္စုံမႈေတြရ၊ ဆုမြန္ေကာင္းေတြရ၊ အျပစ္ေတြ ေၾကေအးတဲ့ ဘာသာတရားမ်ိဳးလည္းမဟုတ္။ ဒီလုိဆုိရင္ ဗုဒၶဘာသာက ဆုေတာင္းတာမ်ိဳးေကာ မရွိဘူးလားဆုိေတာ့၊ ရွိပါသည္။ ဘုရားေရွ႕မွာ ပန္း ဆီးမီး ဆြမ္းစသည္ ကပ္ျခင္း ဘုရားရွင္အား ရွိခုိးျခင္းသည္ ဘုရားရွင္၏ေက်းဇူးတရားေတြႏွင့္ ဂုဏ္ေတာ္ေတြကို အာရုံျပဳ၍ အရုိအေသ ေပးျခင္းမွ်သာျဖစ္သည္။ အသိတရားေတြ အမွန္တရားေတြ ထုတ္ေဖာ္ေဟာေျပာေပးတဲ့ ဆရာသခင္ အေနနဲ႕ အရုိအေသေပးျခင္းပဲျဖစ္သည္။ ျမတ္ဗုဒၶ၀ါဒက ဆုေတာင္းျခင္းထက္ လက္ေတြ႕က်က် က်င့္သုံးျခင္းကို သေဘာက်သည္။ ျမတ္ဗုဒၶ၏လမ္းစဥ္ ျဖစ္သည့္ သီလ သမာဓိ ပညာတုိ႔သည္ လက္ေတြ႕က်က် အားထုတ္ရေသာ နည္းျဖစ္သည္။ ဆုေတာင္းျခင္းနည္းလမ္းမဟုတ္။
ဗုဒၶဘာသာ၀င္ (ဥပါသကာ)
ျမတ္ဗုဒၶ၏အဆုံးအမကို လက္ခံယုံၾကည္သူ။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေကာင္း တစ္ေယာက္ဆုိတာကေတာ့ ျမတ္ဗုဒၶ၏အဆုံးအမကို ယုံၾကည္ရုံတင္မက လက္ေတြ႕က်က် လိုက္နာ က်င့္သုံးသူကို ဆုိလုိပါသည္။ ဒါကို စာေပက ဥပါသကာဟု ေခၚသည္။
ျမတ္ဗုဒၶ ဘုရားျဖစ္ျပီး ရက္ ၅၀ ေျမာက္ထင္ပါသည္၊ ေရႊတိဂုံေစတီ ဘုရားဒကာျဖစ္မည့္ တပုႆႏွင့္ဘလႅိကာ ကုန္သည္ႏွစ္ေယာက္ ဘုရားထံေမွာက္ေရာက္လာ၊ တရားနာျပီး၊ ‘‘ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၦာမိ၊ ဓမၼံ သရဏံ ဂစၦာမိ’’ ဘုရားကို ကိုယ္းကြယ္ပါ၏ တရားေတာ္ကို ကုိးကြယ္ပါ၏ဟု ေဒြ၀ါစိက သရဏဂမန ဥပါသကာမ်ား ျဖစ္သည္။ ထိုေခတ္က သံဃာ မေပၚေပါက္သျဖင့္ သံဃံ သရဏံ ဂစၦာမိ ဟုမရွိေသး။ ထုိကုန္သည္ ၂ ေယာက္သည္ ပထမဆုံးေသာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ (ဥပါသကာ) မ်ားျဖစ္ၾကသည္၊ ပထမဦးဆုံး တရားေတာ္ (တရားဦး) ဓမၼစၾကာတရားေတာ္ႏွင့္ ပဥၥ၀ဂၢီ ငါးဦး ရဟန္းမ်ားျဖစ္၍ ပထမဦးဆုံး သံဃာထု စေပၚလာသည္၊ ထုိေနာက္ မ်ားမၾကာမီမွာပဲ ယသ အမ်ိဳးသား ဘုရားႏွင့္ေတြ႔၍ ‘‘ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၦာမိ၊ ဓမၼံ သရဏံ ဂစၦာမိ၊ သံဃံ သရဏံ ဂစၦာမိ’’ ဘုရားကို ကိုယ္းကြယ္ပါ၏ တရားေတာ္ကို ကုိးကြယ္ပါ၏ သံဃာေတာ္ကို ကိုးကြယ္ပါ၏ ဟု ေတ၀ါစိက သရဏဂမန ဥပါသကာ ျဖစ္သည္။ မထမဆုံး ရတနာသုံးပါးကို ဆည္းကပ္ျပီး ဒုတိယေျမာက္ ဥပါသကာ ျဖစ္သည္။

ဆုိလုိသည္မွာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ျဖစ္ခ်င္ရင္ ထုိ သရဏဂုံ ၃ ပါး လက္ခံ ယုံၾကည္ျပီး ေဆာက္တည္ရမည္။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေကာင္း တစ္ေယာက္ ျဖစ္လုိပါက ထုိသရဏဂုံသုံးပါးအျပင္ ျမတ္ဗုဒၶအဆုံးအမ နိမ့္ဆုံး ၅ ပါးသီလကို လက္ေတြ႕က်ကိ က်င့္သုံး လုိက္နာရပါမည္။

ဗုဒၶဘာသာ၀င္ (၃) မ်ိဳး
(၁) ကံ-ကံ၏အက်ိဳးကို ယုံၾကည္၊ ရတနာသုံးပါးကို ယုံၾကည္ေသာ အနိမ့္စား ဗုဒၶဘာသာ
(၂) နာမ-ရူပ ပရိေစၦဒ ဥာဏ္ (ရုပ္-နာမ္ကြဲျပားေသာ ဥာဏ္)ကို ရေသာ အလယ္လတ္တန္းစား ဗုဒၶဘာသာ
(၃) မဂ္ဥာဏ္ ဖုိလ္ဥာဏ္ ရေသာ အထက္တန္းစား ဗုဒၶဘာသာ ဟူ၍ သုံးမ်ိဳးကို မွတ္သားရပါမည္။
ဤကား ဗုဒၶဘာသာႏွင့္မွတ္ဖြယ္မ်ားသည္ ဒကာဦးေက်ာ္ေဆြ ေဆြးေႏြးတင္ျပေသာ ဓမၼသာကစၦာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို စုစည္းျပီး စာေရးသူ၏ မွတ္စုတစ္ပုဒ္ သုိ႔မဟုတ္ ပုိ႔စ္ေလးအျဖစ္ တင္လုိက္ရပါသည္။

ဤ ပို႕စ္ျဖင့္ ယေန႕ အလွဴရွင္ ဒကာ ဦးေက်ာ္ေဆြ+ဒကာမ ေဒၚသန္းသန္းေဌးႏွင့္ သမီး မယဥ္သူဇာေက်ာ္တုိ႔ (၅)ၾကိမ္ျမာက္ အလွဴကို ဂုဏ္ျပဳပါသည္။ ဒီေန႔အလွဴရွင္ အလွဴဒါနတုိ႔ကို ပတၱိဒါနျပဳပါသည္။ သာဓုေခၚေစေသာ္------။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ
သီတဂူစတား
၁၆-၇-၂၀၁၁

Read more »

၀ါဆိုသကၤန္း

စာမိတ္ဆက္
မနက္ဖန္ဆုိ ၀ါဆုိလျပည့္ေန႔၊ သဘက္ခါဆုိ ရဟန္းေတာ္မ်ား ၀ါကပ္ေတာ္မူၾကရေတာ့မည္။ ၀ါဆုိကာလဆုိေတာ့ ျမန္မာျပည္တစ္၀ွမ္းေရာ အျခားဗုဒၶဘာသာႏုိင္ငံေတြပါ ၀ါဆုိသကၤန္းကပ္တဲ့ အေလ့အက်င့္ အလြန္ကိုပဲ ေပၚျပဴလာ ျဖစ္ေနပါသည္။ ထုိင္းႏုိင္ငံ ဘန္ေကာက္ျမိဳ႕က နာမည္ၾကီးတကၠသိုလ္ၾကီးတစ္ခုမွာ ပညာသင္ေနၾကေသာ စာေရးသူ၏ သူငယ္ခ်င္း အမ်ားအျပား ေရာက္လာေနၾကပါျပီ။ ဗုဒၶဘာသာႏိုင္ငံျဖစ္သည့္အျပင္ ထုိျမိဳ႕မွာလဲ ျမန္မာမိသားစု အေျမာက္အျမား ရွိေနေတာ့ တစ္ပုိင္တစ္ႏုိင္ ဘာသာေရးပြဲေလးေတြ ရွိေနၾကသည္။ ထုိဘာသာေရးပြဲေတြအတြက္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားက ေဟာရေျပာရမည္ျဖစ္သည္။ ၀ါဆုိသကၤန္းကပ္ေလးေတြလဲ တန္းစီေနတယ္တဲ့။ ၾကည့္စမ္း စာေရးသူတို႔ကို ၾကြားေနလုိက္တာ၊ ၾကြားႏုိင္တာေပါ့ ကုလားျပည္မွာ ေနတဲ့သူကို ၾကြားႏုိင္တာေပါ့။ အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းက အရွင္ဘုရား ၀ါဆုိသကၤန္းႏွင့္ပတ္သက္တဲ့ ပုိ႔စ္ေလး တင္ပါဦးတဲ့။ ေဟာေရးေျပာေရးအတြက္ေတာ့ မဟုတ္ဘဲ ဗဟုသုတအျဖစ္ ပုိ႔စ္ေရးဖုိ႔ စိတ္ကူး၀င္မိသည္။ စာေရးသူလဲ စဥ္းစားလုိက္ဦးမည္၊ အဆင္ေျပရင္ ေရးျပီးတင္လိုက္ပါမည္ဟူ၍သာ ျပန္ၾကားလုိက္သည္။

အေၾကာင္းရွာၾကံ ေကာင္းမႈကံ
စာေရးသူတုိ႕ႏုိင္ငံမွာ လအလုိက္ အလွဴအတန္းေတြ၊ ဘာသာေရးပြဲေတြ၊ ကထိန္အခ်ိန္ ကထိန္သကၤန္း၊ ၀ါဆုိအခ်ိန္ ၀ါဆုိသကၤန္းစသည္ျမင့္ အလွဴအတန္းေတြကို နာမည္တပ္ျပီး နည္းမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕ ကုသုိလ္ျပဳေနၾကတာျဖင့္ ခ်စ္စရာေကာင္းသည့္ သဒၶါတရားပင္ျဖစ္သည္။ ‘‘နာနာအာရမၼဏံ အာရဗၻ မေစၦ ဒါနံ မလာဘိဘူ’’ ဟု ငယ္ငယ္က ရဖူးတဲ့ စာပုိဒ္ကေလးတစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္၊ ဘယ္အထဲပါမွန္းလဲ မသိဘူး၊ ဆုိလုိတဲ့ အဓိပၸါယ္ကေတာ့ ‘‘ေကာင္းမႈကုသုိလ္ဆုိတာ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးရွာၾကံျပီး’’ ျပဳတတ္ရတယ္တဲ့ ဟုဆိုသည္။ ေမြးေန႔ပြဲေရာက္ေတာ့ ေမြးေန႔အလွဴ၊ နာမည္ေပးအလွဴ၊ မဂၤလာ တစ္ႏွစ္ျပည့္ ႏွစ္ႏွစ္ျပည့္အလွဴ၊ စာေမးပြဲေအာင္လုိ႔ အလွဴ စသည္ျဖင့္ အေၾကာင္းရွာၾကံျပီး ျပဳတတ္ရသည္။
ယခုအခ်ိန္မွာလဲ ၀ါဆုိလဆန္းတစ္ရက္ေန႔မွ သီတင္းကြ်တ္လျပည့္ေန႔အထိ ၀ါဆုိအလွဴအခ်ိန္အခါ ေရာက္ေနျပီျဖစ္၍ ၀ါဆုိအလွဴမ်ား ေနရာအႏွံ႕ျပား ျပဳလုပ္ေနၾကပါသည္။ အထူးသျဖင့္ ၀ါဆုိသကၤန္းကပ္အလွဴမ်ား က်င္းပၾကသည္။

၀ါဆုိသကၤန္းအလွဴ သမုိင္း
၀ါဆုိသကၤန္းကပ္ျခင္းဆုိတဲ့ အလွဴဒါနသည္ ၀ိသာခါေက်ာင္းအမၾကီးေက်းဇူးေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာခဲ့တာ ျဖစ္သည္။ ထုိအလွဴကို လွဴသူတုိင္းက ၀ိသာခါ ေက်ာင္းအမၾကီးကို အားက် အမွတ္ရၾကပါလိမ့္မည္။ ၀ိသာခါေက်ာင္းအမၾကီးသည္ ထုံစံအတုိင္း သူေဆာက္လုပ္ လွဴဒါန္းထားေသာ ပုဗၺာရုံေက်ာင္းကို တစ္ေန႕ ႏွစ္ၾကိမ္အနဲဆုံး ေရာက္သည္။ ေက်ာင္းသြားရင္လဲ လက္ဗလာခ်ည္း သြားေလ့သြားထ မရွိ၊ မနက္ပုိင္းသြားရင္ မနက္အတြက္ ရဟန္းသာမေဏမ်ား ဘုန္းေပးႏုိင္တဲ့ အစားအစာမ်ား၊ ညေနပုိင္းသြားရင္လဲ ညေနပုိင္းအတြက္ အေဖ်ာ္ရည္မ်ား ယူေဆာင္သြားေလ့ရွိသည္။ စာထဲမွာေတာ့ ေက်ာင္းအမၾကီးလာရင္ ကုိရင္ငယ္ေလးေတြက ေက်ာင္းအမၾကီး လက္ထဲ ဘာပါလဲဆုိတာ ၾကည့္ၾကသတဲ့၊ ထုိအျဖစ္ကုိ သိေသာ အနာထပိဏ္၊ ၀ိသာခါတုိ႔သည္ ေက်ာင္းသြားတုိင္း လက္ဗလာ မသြားဟု ဆုိသည္။
ယခု အၾကိမ္ ၀ိသာခါေက်ာင္းသြားတဲ့ အခ်ိန္က ၀ါဆုိလျဖစ္သည္။ ေက်ာင္းေရာက္ေတာ့ ဘုရားနဲ႔ေတြ႔ တရားစကားမ်ား နာယူျပီး ေနာက္ေန႔မနက္အတြက္ ဘုရားအမွဴးရွိသံဃာမ်ား အိမ္ကို ဆြမ္းစားၾကြဖုိ႔ ပင့္ဖိတ္ခဲ့တယ္။
ေနာက္တစ္ေန႔မနက္ မုိးလင္းခ်ိန္ ကြ်န္းၾကီးေလးကြ်န္းလုံး မုိးအၾကီးအက်ယ္ ရြာသြန္းခ်ေလေတာ့သည္။ ဘုရားခြင့္ျပဳခ်က္အရ ရဟန္းေတာ္ေတြ သကၤန္း (ေရစႏုပ္)မပါဘဲ ေရခ်ိဳးေနခ်ိန္ ၀ိသာခါ၏ တပည့္မ တစ္ေယာက္ ဆြမ္းစားခ်ိန္ေရာက္၍ ေက်ာင္းကို ရဟန္းေတြလာပင့္ေတာ့ ရဟန္းတစ္ပါးမွ မေတြ႔ဘူး အ၀တ္မပါ တကၠဒြန္းေတြပဲ ေတြ႔ခဲ့တယ္ဆုိျပီး ျပန္လာ၊ ၀ိသာခါသည္ အသိလိမၼာရွိသူျဖစ္သည္ျဖစ္ရာကား မုိးရြာတုန္း အ၀တ္မပါဘဲ ေရခ်ိဳးေနၾကေသာ ရဟန္းေတြပဲျဖစ္မည္ဟု သိသျဖင့္ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ေက်ာင္းသုိ႔ သြားပင့္ခုိင္းျပန္၊ ထုိအခ်ိန္မွာေတာ့ ရဟန္းေတာ္မ်ား သကၤန္းမ်ားယူေဆာင္ျပီး မိမိတုိ႔ အသကအသက ေနရာမွာ သြားျပီး ေရခ်ိဳးျပီး စိုရႊဲေနေသာ ခႏၶာကို ေခ်ာက္ေသြ႕ေအာင္လုပ္ေနရာသည္။ ေက်ာင္းမွာ ဘယ္ရဟန္းကိုမွ မေတြ႕ရဘဲ ျပန္သြားျပန္သည္၊ ၀ိသာခါသည္ ဒီအျခင္းအရာကိုလည္း သိသည္။ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ေက်ာင္းသုိ႔ လြတ္ျပန္သည္၊ ထုိအခ်ိန္မွာေတာ့ ဆြမ္းစားၾကြခ်ိန္တန္ျပီးျဖစ္၍ ျမတ္စြာဘုရားက ရဟန္းေတာ္အားလုံးသကၤန္းမ်ား ျပင္ဆင္ျပီး စုရုံးခုိင္းသည္။ ဘုရားရွင္၏ တန္ခုိးျဖင့္ ၀ိသာခါအိမ္ေပါက္ေရာက္သြားသည့္အခါ ၀ိသာခါ အံ့ၾကရျပန္သည္၊ ေစာေစာေလးကမွ မုိးအၾကီးအက်ယ္ ရြာထားသျဖင့္ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္လုံးသည္ ခါးေလာက္ ျမဳပ္ႏုိင္ေလာက္ေအာင္ ေရေတြျဖင့္ လႊမ္းေနသည္၊ သုိ႔ေသာ္လည္း ဘုရားရွင္ႏွင့္ ရဟန္းသံဃာအားလုံး သကၤန္းမ်ား ေရမစုိသည့္ အျပင္ ေျခမ်က္စိေလးကိုေတာင္မွ ေရစုိထားတာ မေတြ႕ရ။

ဆု ၈မ်ိဳး
ဘုရားႏွင့္ရဟန္းသံဃာမ်ား ဆြမ္းကပ္ျပီး ေက်ာင္းအမၾကီးသည္ အရွင္ဘုရားအား တပည့္ေတာ္ ဆုလာဘ္ ၈ မ်ိဳး သနားခ်ီးေျမာက္ေတာ္မူပါဘုရားဟု ေလွ်ာက္ထားေလသည္။ အပ္စပ္ေသာဆုဆုိ ေတာင္းေစ ဟု ဘုရားခြင့္ျပဳေတာ္မူေသာေၾကာင့္ ေအာက္ပါဆုိ ဆု ၈ မ်ိဳးကုိ ေတာင္းသည္။ ဘုရားလည္း ခြင့္ျပဳသည္။
(၁) အသက္ထက္ဆုံး ရဟန္းေတာ္မ်ားအား ၀ါဆုိသကၤန္းလွဴခြင့္ျပဳရန္
(၂) ေက်ာင္းသုိ႔ ေရာက္လာၾကေသာ အာဂႏၱဳ ဧည့္သည္ ရဟန္းေတာ္မ်ားအား ဆြမ္းဟင္းမ်ား လွဴခြင့္ျပဳရန္
(၃) ခရီးသြား ရဟန္းေတာ္မ်ားအား ဆြမ္းဟင္းမ်ား လွဴခြင့္ျပဳရန္
(၄) မနာမက်န္းျဖစ္ေနေသာ ရဟန္းကို ျပဳစုလုပ္ေကြ်းေနေသာ ပုဂၢိဳလ္အား ဆြမ္းဟင္းမ်ား လွဴခြင့္ျပဳရန္
(၅) မနာမက်န္းေသာ ရဟန္းအား ဆြမ္းဟင္းမ်ား လွဴရန္
(၆) မနာမက်န္းျဖစ္ေသာ ရဟန္းအား ေဆးပစၥည္းမ်ား လွဴရန္
(၇) အျမဲမျပတ္ ဆန္ျပဳတ္ (ယာဂု)ဆြမ္းလွဴရန္
(၈) ရဟန္းမ (ဘိကၡဳနီမ)တုိ႔အား ေရသႏုပ္လွဴရန္ တုိ႔ျဖစ္သည္။
တကယ္ေတာ့ ဒီဆု ၈ မ်ိဳးကို သုံးသပ္ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ ၀ိသာခါ ေက်ာင္းအမၾကီးသည္ အလွဴဒါနျပဳဖုိ႔ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးရွာျခင္းပဲ ျဖစ္သည္။ သဒၶါတရားၾကီးသူတုိင္းသည္ ဤကဲ့သုိ႔ အေၾကာင္းရွာ ေကာင္းမႈျပဳေလ့ရွိသည္။

နံပါတ္ (၁) ၀ါဆုိသကၤန္းဆုိတာ တကယ္ေတာ့ ၀ါတြင္းကာလမွာ မုိးမ်ားေတာ့ သကၤန္းကုန္လြယ္သည္၊ သကၤန္းခဏခဏ ေလွ်ာ္ျပန္ရင္လဲ သကၤန္းအေရာင္ေဖ်ာ့ျပီး ပ်က္စီးျမန္မည္၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ သကၤန္းကို ေရမစိုေအာင္ ရဟန္းေတာ္မ်ား ကိုယ္တုံးလုံး ေရခ်ိဳးၾကသည္။ ထုိအျခင္းအရာကို ဘာသာျခားမ်ားေသာ္၎ ရတနာသုံးပါးကို ၾကည္ညိဳသူမ်ားသည္၎ အၾကည္ညိဳပ်က္္မည္ကို စုိးသျဖင့္ ေနာင္ ကိုယ္တုံးလုံး ေရမခ်ိဳးဘဲ ေရသႏုပ္ ၀ႆိကသာဋိက မုိးေရခံသကၤန္းကိုအသုံးျပဳရန္ ရည္ရြယ္၍ လွဴျခင္းျဖစ္သည္။ ယေန႕ေခတ္သစ္ ၀ါဆုိသကၤန္းကေတာ့ မုိးေရခံသကၤန္းမဟုတ္၊ အစုံလုိက္ အစုံလုိက္လွဴၾကသည္။ ဘုရားရွင္ကလဲ သူ့တပည့္မ်ား သကၤန္းအတြက္ ေၾကာင္းၾကစိုက္စရာ မလုိရေအာင္ ခြင့္ျပဳလုိက္သည္။

နံပါတ္ (၂) မွာေတာ့ ဧည့္သည္ ရဟန္းေတာ္ေတြဆုိတာ လမ္းမကြ်မ္းက်င္ၾကဘူး၊ ဘယ္ေနရာ ဘယ္လုိသြားျပီး ဆြမ္းခံစားရမည္ဆုိတာလဲ မသိဘူး၊ ထုိဧည့္သည္ ရဟန္းေတာ္မ်ား မပင္္ပန္းရေလေအာင္ ရည္ရြယ္၍ ဒီလွဴခြင့္ဆုကို ေတာင္းျခင္း ျဖစ္သည္။ မွန္ပါသည္၊ စာေရးသူ ငယ္ငယ္က ရန္ကုန္ ခဏလာေနဖူးသည္၊ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ၾကီးသည္ စာေရးသူတုိ႔ ေနသည့္ ေနရာႏွင့္မတူသည့္အတြက္ ေရာက္ခါစ ရဟန္းေတာ္မ်ား သာမေဏမ်ား ဆြမ္းေရးအတြက္ ခက္ခဲသည္၊ ဘယ္ေနရာ ဘယ္လုိသြားျပီး ဆြမ္းခံစားရမလဲဆုိတာ မသိ၊ ဆြမ္းခံအိမ္မ်ား တစ္အိမ္တက္ တစ္အိမ္ဆင္း လုိက္ဖိတ္ေနရသည္မွာလဲ အလြန္ရွက္စရာ။ ထုိကဲ့သုိ႕ စားေရးႏွင့္ပတ္သက္ျပီး စိတ္မပင္ပန္းေစရန္ ေရာက္ခါစႏွင့္ ဧည့္သည္ရဟန္းမ်ားအား သီးသန္႔လွဴသည့္ အလွဴမ်ိဳးကို အာဂႏၱဳကဘတ္ ဟု ေခၚသည္။ ထုိကဲ့သုိ႔ အလွဴမ်ိဳးကို လွဴႏုိင္ဖုိ႔ စဥ္းစားႏုိင္သူမွာလည္း အလွဴတစ္ခုျပဳလုပ္ရန္ အေၾကာင္းရွာေနေသာ သဒၶါတရားရွိသူတုိ႔သာ တတ္ႏုိင္ၾကသည္။

နံပါတ္ (၃) တြင္ ခရီးသြားရဟန္းေတာ္မ်ားသည္ ကိုယ္သြားမည့္ ေနရာကို ဆြမ္းစားခ်ိန္ အခ်ိန္မီ မေရာက္ႏုိင္ျဖစ္၍ ပင္ပန္းၾကလိမ့္မည္၊ ထုိအေရးကို ေမွ်ာ္၍လည္း ဂမိကဘတ္ ေခၚ ခရီးသည္ ရဟန္းမ်ားလွဴသည့္ သီးသန္႕အလွဴကိုလဲ ေတာင္းဆုိခဲ့သည္။

နံပါတ္ (၄) လူနာေစာင့္အတြက္ ဆြမ္းဟင္းအလွဴျဖစ္သည္၊ လူနာေစာင့္သည္ လူနာအတြက္ ေစာင့္ေရွာက္ေနရသျဖင့္ သူ၏စားခ်ိန္ေသာက္ခ်ိန္ အခ်ိန္မီ ဆြမ္းဟင္းမရလွ်င္ ပင္ပန္းမည့္အေရးကို ေတြး၍ ဂိလာႏုပ႒ကဘတ္ အလွဴကိုလည္း သီးသန္႔ေတာင္းသည္။

နံပါတ္ (၅) အလွဴတြင္မူ ဂိလာန လူနာသည္ သင့္ေတာ္ေသာ အစားအစာ မရလွ်င္ ေရာဂါပုိတုိးမည္၊ ပုိပင္ပန္းမည့္ အေရးကို ေမွ်ာ္ေတြး၍ ဂိလာန ရဟန္းမ်ားအား သီးသန္႔လွဴခြင့္ျပဳရန္ကိုလဲ ေတာင္းဆုိခဲ့သည္။ ထုိ နံပါတ္ (၄)ႏွင့္ (၅) ဆုမ်ိဳးကို သီတဂူအာယုဒါန ေဆးရုံက လက္ေတြ႕က်က် အားထုတ္ေနသည္။ ထုိဆုမ်ိဳးအားထုတ္လုိေသာ ၀ိသာခါေက်ာင္းအမမ်ားကို သီတဂူက ၾကိဳဆုိေနပါသည္။

နံပါတ္ (၆) ဆုမွာကား လူနာအတြက္ ေဆးပစၥည္းအလွဴပဲ ျဖစ္သည္။ အကယ္၍ လုိအပ္ေသာ ေဆး၀ါး မရပါက ထုိလူနာ ရဟန္း ပင္ပန္းမည္၊ ေရာဂါ ပုိဆုိး၀ါးလာမည္၊ အထုိအျဖစ္ကို ေတြး၍ ဂိလာနေဘသဇၨအလွဴ ျဖစ္သည္၊ ယေန႔ေခတ္ သီတဂူအာယုဒါနေဆးရုံေတာ္တြင္ ၀ိသာခါ ေက်ာင္းအမၾကီး၏ နံပါတ္ (၆) ဆုကုိ အားက် ၾကည္ညိဳၾကသျဖင့္ ၀ိသာခါေက်ာင္းအမကဲ့သုိ႕ေသာ ေဆးအလွဴရွင္မ်ားကို မ်ားစြာ ေတြ႕ရပါသည္။ ထုိ၀ိသာခါကဲ့သုိ႕ေသာ ေက်ာင္းအမမ်ားကို သီတဂူက ၾကိဳဆုိေနပါသည္။

နံပတ္ (၇) အလွဴမွာကား ဘုရားရွင္ကား ဆန္ျပဳတ္ေသာက္ျခင္း အက်ိဳးမ်ားကို ေဟာထားသျဖင့္ ထုိဆန္ျပဳတ္သည္ က်န္းမာေရးအတြက္ အလြန္ေကာင္းသည္ျဖစ္ရကား ရဟန္းသံဃာမ်ား အျမဲမျပတ္ ယာဂု (ဆန္ျပဳတ္)ဆြမ္းလွဴခြင့္ ျပဳရန္လည္း ေတာင္းဆုိခဲ့သည္။ သီတဂူအာယုဒါနေဆးရုံတြင္ မနက္တုိင္း ဂိလာန လူနာမ်ားကို ဆန္ျပဳတ္ လွဴသည္။

ေနာက္ဆုံး နံပါတ္ (၈) ခုေျမာက္ ဆုမွာကား တစ္ေန႔ေတာ့ ဘိကၡဳနီမေတြ ျပည္တန္ဆာေတြနဲ႕ အတူ လူသူ မရွိတဲ့ အစိရ၀တီျမစ္မွာ အ၀တ္မပါဘဲ ေရးဆင္းခ်ိဳးၾကသည္၊ ျပည္တန္ဆာ အမ်ိဳးသမီးေတြက ထုိရဟန္းမမ်ားကို ေလွာင္ေၿပာင္္ၾကသည့္အတြက္ အရွက္ရၾကသည္၊ မ်က္ႏွာမေကာင္းျဖစ္ၾကသည္၊ အ၀တ္မပါဘဲ ေရခ်ိဳးျခင္းသည္ကား အမ်ိဳးသမီးမ်ားအတြက္ မသင့္ေတာ္ပါ၊ ထုိအေရးမ်ားကို သိေသာ ေက်ာင္းအမၾကီးသည္ ဘိကၡဳနီမမ်ားအတြက္ ေရသႏုပ္အလွဴကို ေတာင္းဆုိျခင္းျဖစသည္။

ဤဆု ၈ မ်ိဳးကို စဥ္းစားၾကည့္ေသာ္ ေက်ာင္းအမၾကီးသည္ အလွဴတစ္ခု ျပဳႏုိင္လုပ္ေရးအတြက္ ေထာင့္စုံကေန ရဟန္းေတာ္မ်ား၏ အခက္အခဲကို ရွာေဖြသည္၊ အထုိအခက္အခဲကို ျဖည့္စီးေပးသည္မွာလည္း ေက်ာင္အမေကာင္း တစ္ေယာက္ပင္ျဖစ္သည္။ ရဟန္းသံဃာမ်ားကို ကိုယ့္သားရဟန္းမ်ားဟု သေဘာထားကာ ေမတၱာ ကရုဏာ ေရွ႕ရွဳေသာ ေတာင္းဆု ၈မ်ိဳးျဖစ္သည္။ ထုိအခ်ိန္အခါကစျပီး ၀ိသာခါေက်ာင္းအမ ေက်း၊ဇူးနဲ႕ ဒီကေန႔ေခတ္ ၀ါဆုိသကၤန္းအလွဴမ်ား ေနရာအႏွံ႕အျပားမွာ ေတြ႕ျမင္ေနၾကရသည္။

သကၤန္းလွဴရက်ိဳး
သကၤန္းလွဴရျခင္းေၾကာင့္ ေသခ်ာတဲ့ အက်ိဳးကေတာ့ ရဟန္းေတာ္မ်ား သကၤန္းအတြက္ မပူရ မပင္ပန္းရျခင္းျဖစ္သည့္အတြက္ ရဟန္းအလုပ္ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ လုပ္ႏုိင္သည္။ ထုိသကၤန္းက ထုိအသုံးျပဳေသာ ရဟန္းအား အရွက္ကိုလည္း ကာကြယ္မယ္၊ အခ်မ္း အပူ ေလ ေနစတဲ့ ရာသီဥတုဒဏ္ကိုလည္း ေဆာင့္ေရွာက္မည္၊ မွည့္, ျခင္, ယင္, ပုိးမႊားစေသာ အႏၱရာယ္မွလည္း ကာကြယ္ေစာင္႔ေရွာက္သျဖင့္ ရဟန္းအလုပ္ကို ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ လုပ္ခြင့္ရမည္။ လွဴတဲ့သူမွာ တန္ျပန္အေနနဲ႕ ထုိအက်ိဳးမ်ားရရွိမည္။
သကၤန္းလွဴျခင္းေၾကာင့္ အသားေရလွပျခင္း၊ က်န္းမာျခင္း စတဲ့ကုသုိလ္၏ အက်ိဳးမ်ားအျပင္ အခ်ိန္အခါအေလ်ာက္ လွဴခြင့္ရသည့္အတြက္ ကာလဒါနျဖစ္သည္၊ ထုိအက်ိဳးကေတာ့ လုိတရ ပဲျဖစ္သည္။
အမ်ိဳသမီးမ်ား သကၤန္းလွဴျခင္းေၾကာင့္ ၀ိသာခါေက်ာင္းအမၾကီးပုိင္ဆုိင္သည့္ စိန္ေရႊရတနာေပါင္းစုံ စီျခယ္ထားသည့္ ကုိးကုေဋတန္ မဟာလတာ ျမတ္တံဆာၾကီးကိုလဲ ပုိင္ဆုိင္ဦးမည္။ ေနာက္ဆုံး အာသေ၀ါကင္းကြာ ရဟႏၱာမၾကီးျဖစ္မည္။
အမ်ိဳးသားမ်ားအတြက္ေတာ့ ဧဟိဘိကၡဳနဲ႕ ရဟႏၱာ ျဖစ္ခြင့္ရမည္။ ဘုရားလက္ထက္က ပဥၥ၀ဂၢီတုိ႔ ယသအမ်ိဳးေကာင္းသားတုိ႔သည္ ေရွးက သကၤန္းပရိကၡရာလွဴဒါန္းခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ဘုရားနဲ႔ေတြ႔ေတာ့ သိမ္ေတြ ကမၼ၀ါေတြ ရြတ္ဖတ္ေပးစရာမလုိဘဲ သကၤန္းသပိတ္ ရွာစရာ မလုိဘဲ ဘုရားက ‘‘ဧဟိ ဘိကၡ’’ ငါ့ရွင္ ရဟန္း လာခဲ့ လုိ႔ ေခၚလုိက္ရုံနဲ႕ အလုိအေလ်ာက္ ၀ါေတာ္ ၆၀ ရ မေထရ္ၾကီးကဲ့ သပၸါယ္တင့္တယ္စြာ ဖူးေမွ်ာ္ရသည္။
ဘာဟိယဒါရုစိယ အမ်ိဳးသားသည္ ဘုရားနဲ႕ေတြ႕လုိ႕ တရားနားလုိက္ရျခင္းေၾကာင့္ ရဟႏၱာျဖစ္သြားပါလ်က္ သကၤန္းပရိကၡရာ မရွိလုိ႕ ရဟန္းမျဖစ္လုိက္ရ၊ ဘုရားကလဲ သူ႔ရဲ့အတိတ္က သကၤန္းလွဴခဲ့တဲ့ ဒါန မရွိခဲ့ေတာ့ ဧဟိ ဘိကၡဳ ေခၚခြင့္မရ၍ လမ္းမွာပဲ ႏြားမေခြ႕သတ္လုိ႕ ေသရသည္။ ရဟႏၱာျဖစ္လွ်င္ လူ၀တ္ေၾကာင္ဘ၀နဲ႕ ရပ္တည္ခြင့္မရ၊ ရဟန္းျပဳရင္ ျပဳ မျပဳလွ်င္ေတာ့ ပရိနိဗၺာန္ျပဳရသည္။ ဘာဟိယဒါရုစိယ အမ်ိဳးသားကေတာ့ ေရွးက၀ဋ္ေၾကြးေၾကာင့္ ထုိေနရာမွာပဲ ဘီလူးမ ဟန္ေဆာင္ေသာ ႏြားမေခြ႕အသတ္ခံရသည္။ သကၤန္းမလွဴခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ အလြယ္တကူ ရဟန္းျဖစ္ခြင့္မရလုိက္။

ဤသို႔အားျဖင့္ အလြယ္တကူ ရဟန္းျဖစ္ခြင့္ ရဟႏၱာျဖစ္ခြင့္မ်ား ရလုိပါလွ်င္ သကၤန္းလွဴၾကပါေလ---------။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ
သီတဂူစတား
၁၂-၇-၂၀၁၁

Read more »

ရဟန္းႏွင့္ဆုိင္ကယ္

စာမိတ္ဆက္
ဒီတစ္ပတ္ေတာ့ အေမး+အေျဖကကၭ တစ္ခုကို စာေရးသူ၏ မွတ္စုအျဖစ္ မွတ္သားထားလုိက္ပါသည္။ ေမးသင့္ေမးထုိက္တဲ့ ေမးခြန္းျဖစ္သလုိ သိသင့္သိထုိက္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြလဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သူေတြ႕ျမင္ေနရတာေတြကို ရင္ထဲ သိမ္းဆည္း မထားႏုိင္လုိ႔ ေမးလုိက္တဲ့ ေမးခြန္းေတြဟာ မွတ္သင့္မွတ္ထုိက္တဲ့ ေမးခြန္းေတြျဖစ္ေနပါတယ္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ စာေရးသူ၏ မွတ္စုအျဖစ္ မွတ္သားထားျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေမးသူက မႏၱေလးက အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ ျဖစ္ပါတယ္။ သူနဲ႕ စာေရးသူတုိ႔ အျပန္အလွန္ ေဆြးေႏြးထားေလးေတြကို စုစည္းျပီး ပုိ႔စ္ အျဖစ္တင္လုိက္ရပါသည္။ အေျဖမ်ား မျပည့္စုံမလုံေလာက္ေသးပါက ျဖည့္ျပီး နားလည္ေပးေစလုိပါသည္။

အေမးမ်ား+အေျဖမ်ား
ဘုန္းဘုန္း ဆြမး္ဘုန္းေပးေနတာလားဘုရား။ ေမးေလွ်ာက္စရာေလးရိွလို႔ပါ။ ကားေမာင္း၊ ဆိုင္ကယ္စီးတာေကာ ဘယ္လို အာပတ္သင္႔လဲဘုရား။ ခ်ဲဂဏန္းေပး။ ေဗဒင္တြက္တာေကာ ဘယ္လို အာပတ္လဲဘုရား။ ရဟႏၱာလို႔ သမုတ္ထားၾကတဲ႔ ဘုန္းဘုန္းက က်န္းမာေရးမေကာင္းလို႔ ကိုရင္ၾကိးဘ၀ကို ေျပာင္းျပီး ညေနစာစားတယ္လို႔ မိန္႔တာကိုေကာ ဘယ္လိုျမင္ရမလဲဘုရား။ ဘုန္းဘုန္း အခ်ိန္ရရင္ တရားနာျပိး ေဆြးေႏြးခ်င္ပါတယ္ဘုရား။

သူ၏ ေမးခြန္းမ်ားစြာထဲက ေမးခြန္းအခ်ိဳ႕ ျဖစ္ပါတယ္။ ေမးခြန္းေတြက ယေန႔ ရဟန္းေတာ္မ်ား ဗုဒၶဘာသာႏုိင္ငံမ်ားတြင္ ျဖစ္တတ္သည့္ ေမးခြန္းျဖစ္သည္၊ အထူးသျဖင့္ စာေရးသူတုိ႔ ႏုိင္ငံမွာ အေတြ႕မ်ားေကာင္း ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ သူျမင္ေနက် ေတြ႕ေနက် ျဖစ္လုိ႔ပဲ ဒီလုိေမးခြန္းေတြကို ေမးတယ္လုိ႔ ယူဆရပါတယ္။ ထုိေမးခြန္းက ရဟန္းေတာ္မ်ား ကား ဆုိင္ကယ္ စက္ဘီးမ်ားကို ကိုယ္တုိင္ေမာင္း ကိုယ္တုိင္ စီးျခင္းကို ရည္ရြယ္ျပီး ေမးျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ဒီေတာ့ ေမးခြန္းေတြကို တစ္ခုခ်င္းေျဖေပးလုိက္ပါတယ္။ ခ်က္တင္ကေန အျပန္အလွန္ေဆြးေႏြးရတဲ့ အေျဖမ်ားသည္၊ မျပည့္စုံေသးဘူးဟု ယုံၾကည္ထားျပီး ျဖစ္ပါသည္၊ သုိ႔ေသာ္ သူ အရိပ္အျမြက္ေလာက္ သိသြားရင္ကိုပဲ ၀မ္းသာစရာ ျဖစ္ပါသည္။

ကားေမာင္း၊ ဆိုင္ကယ္စီးျခင္း
(၁)အေမး
ကားေမာင္း၊ ဆိုင္ကယ္စီးတာေကာ ဘယ္လို အာပတ္သင္႔လဲဘုရား။

အေျဖ
ကားေမာင္း၊ ဆိုင္ကယ္စီးတာေကာ ဘယ္လို အာပတ္သင္႔လဲဘုရား ဆုိတာနဲ႕ ပတ္သက္ျပီး စေျဖရမွာေပါ့။ ဘုရားလက္ထက္က ကားတုိ႔ ဆုိင္ကယ္စတဲ့ ေခတ္မီ ယာဥ္ေတြ မေပၚေသးလုိ႔ သူနဲ႔ပတ္သက္ျပီး တိုက္ရုိက္ပညတ္ထားတဲ့ သိကၡာပုဒ္ေတြ မရွိေသးပါဘူး။ ေသခိယသိကၡာပုဒ္ေတြမွာေတာ့ ရဟန္း ပဲျဖစ္ျဖစ္ ကုိရင္ သာမေဏပဲ ျဖစ္ျဖစ္ လုိက္နာက်င့္သုံးရပါသည္။ ရဟန္းေတာ္မ်ား ထုိသိကၡာပုဒ္မ်ားကို က်ဴးလြန္မိေသာ ဒုကၠဋ (ဒုကၠဋ္) အာပတ္သင့္သည္၊ ကုိရင္သာမေဏမ်ားကုိေတာ့ ဒဏ္ထုိက္ ဒဏ္သင့္သည္အတြက္ ဒဏ္ေပးခံရမည္။ ထုိေသခိယတြင္ အထူးသျဖင့္ ၀တ္ပုံ၊ သြားပုံလာပုံ ေနပုံ ထုိင္ပုံ၊ စားပုံေသာက္ပုံႏွင့္ ေဟာေျပာေရးႏွင့္ပတ္သက္ျပီး ပညတ္ထားသည့္ ယဥ္ေက်းမႈအတြက္ အေကာင္းဆုံး သိကၡာပုဒ္မ်ားျဖစ္သည့္ လူ၀တ္ေၾကာင္ေတြပါ လုိက္နာသင့္သည့္ က်င့္၀တ္မ်ားျဖစ္သည္။ ခရစ္ယာန္ ဘာသာ၀င္မ်ားကလဲ ထုိက်င့္၀တ္ေတြကို သူတုိ႔ စည္းကမ္းဥပေဒအျဖစ္ ယူ၍ က်င့္သုံးေနက်သလို ဆစ္ခ္ ဘာသာ၀င္ေတြကလဲ သူတုိ႔ဘာသာတရား၏ က်င့္၀တ္မ်ားဟု သက္မွတ္ကာ က်င့္သုံးေနၾကသည္။

ဥပမာ- စားရင္း စကားေျပာျခင္း၊ ဟင္းရည္ကို တရႈးရဴး တရွဲရွဲျမည္ေအာင္ ေသာက္ျခင္း၊ ပလုပ္ပေလာင္းနဲ႕ စားျခင္း၊ သြားတဲ့အခါမွာလဲ ေခါင္းရမ္းသြားျခင္း၊ လက္ကို လႈပ္ခပ္ယမ္းသြားျခင္း စတဲ့ ကာယိေျႏၵကို ပ်က္ျပားေစသည့္ သြားပုံ လာပုံ ေနပုံထုိင္ပုံတုိ႔ကို မျပဳက်င့္ရဟု လူ႕ယဥ္ေက်းမ်ား ျဖစ္ေအာင္ ျပဳက်င့္သည့္ စည္းကမ္းမ်ား ျဖစ္သည္။

ရဟန္းေတာ္မ်ား ကိုရင္မ်ား ဆုိင္ကယ္စီးေသာ္ သုိ႔မဟုတ္ ကားစီးေသာ္ ေလးေထာင့္ခန္႔မွ်သာ ေရွ႕ကိုၾကည့္ရမည့္ စကၡဳေျႏၵအတြက္ စည္းကမ္း၊ လက္ရုံးလက္ေမာင္းတို႔ကို လႈပ္ခါရမ္း၍ မသြားရျခင္း စည္းကမ္း၊ ခႏၶာကိုယ္ကို ယိမ္းယုိင္၍ မသြားရျခင္းစေသာ စည္းကမ္းမ်ားကို ဘယ္ကဲ့သုိ႔ လုိက္နာႏုိင္ပါအံ့နည္း။ ဤကား သိကၡာပုဒ္မ်ားျဖင့္ ညွိျခင္းတည္း။

သိကၡာပုဒ္မဟုတ္ေသာ ကုိယ္က်င့္တရားပုိင္ဆုိင္ သုတၱန္မ်ားအရ- ‘‘အေညာ ေမ အာကေပၸါ ကရဏီေယာတိ ပဗၺဇၨိေတန အဘိဏွံ ေပစၥေ၀ကၡတဗၺံ’’ ဆုိလုိသည္မွာ ရဟန္းေတာ္မ်ားသည္ လူ၀တ္ေၾကာင္မ်ားႏွင့္ တူညီေသာ အသြင္အျပင္ အမူအရာ အက်င့္ မရွိဟုပင္ျဖစ္သည္။
ဥပမာ-တစ္ခုေျပာျပရလွ်င္ စာေရးသူ အမရပူရျမိဳ႕ မဟာဂႏၶာရုံမွာေနစဥ္က ေန႔လည္ ဆြမ္းစားခ်ိန္ ရဟန္းေတာ္တစ္ပါး သကၤန္းေတာ့ ရုံထားျပီး ဆုိင္ကယ္ေနာက္က ထုိင္လုိက္လာတာကို နာယကခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ ကိုယ္တုိင္ျမင္လုိက္ရသျဖင့္ ခ်က္ခ်င္းပဲ ေက်ာင္းတုိက္ကေန ႏွင္ထုတ္ျပစ္လုိက္သည္။ ကိုယ္တုိင္ေမာင္းလာသည္မဟုတ္။ သီတဂူကမၻာ့ဗုဒၶတကၠသိုလ္အတြင္းမွာလဲ ရဟန္းေတာ္မ်ားကို ဆုိင္ကယ္ ကိုယ္တုိင္စီးျခင္း ေနာက္က ထုိင္လုိက္ျခင္းမ်ားကို လုံး၀ကန္႔ကြက္ထားသည္။

စာေရးသူတုိ႔လူငယ္မ်ားသည္ သင္းပုိင္ (ေအာက္ပုိင္းအ၀တ္) မ်ားကို လူ၀တ္ေၾကာင္ ပုဆုိးမ်ားကဲ့သုိ႔ ၾကာၾကာ၀တ္ခံေအာင္ လွည့္၀တ္လုိ႕ ရေအာင္ ကြင္းကြင္း၍ ၀တ္ေလ့ရွိသည္။ ဤကဲ့သုိ႔ ကြင္းကြင္းသင္းပုိင္ ေအာက္ပုိင္းအ၀တ္ကို ထုိစာသင္တုိက္မွာ လုံး၀ခြင့္မျပဳ၊ လူ၀တ္ ပုဆုိးႏွင့္တူေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ အံသကိုကိ ကုိယ္က်ပ္အကၤီ်ကိုလည္း လုံး၀ မ၀တ္ရပါ၊ လူ၀တ္အက်ီႏွင့္တူေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ အေညာ ေမ အာကေပၸါ အရ လက္ခံက်င့္သုံးျခင္းျဖစ္သည္။

အလားတူ ဆုိင္ကယ္စီး စက္ဘီးကိုယ္တုိင္စီးျခင္း ကားကိုယ္တုိင္ေမာင္းျခင္းတုိ႔သည္ လူ၀တ္ေၾကာင္မ်ားႏွင့္ အာကပၸ-အသြင္ျပင္ တူေနရကား လူ၀တ္ေၾကာင္မ်ား ကဲ့ရဲ့ဖြယ္ ျဖစ္သည့္အတြက္ ေလာက၀ဇၨျဖစ္ေနသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ကားကိုယ္တုိင္ ေမာင္းျခင္းသည္ ရဟန္း သာမေဏမ်ားအတြက္ လုံး၀မသင့္ေလ်ာ္ပါဟူ၍ ေျဖၾကားလုိက္ရပါသည္။

ခ်ဲဂဏန္းေပးျခင္းႏွင့္ ေဗဒင္ေဟာျခင္း

(၂) အေမး
ေနာက္ျပီး ခ်ဲဂဏန္းေပးျခင္း ေဗဒင္တြက္တာေကာ ဘယ္လို အာပတ္လဲဘုရား။

အေျဖ
ရဟန္းေတာ္မ်ား အလုပ္သည္ ဂႏၳဓုရ-စာေပ အသိပညာမ်ားကို ကိုယ္တုိင္လည္း သင္ယူျခင္း၊ တစ္ပါးသူတုိ႔အားလဲ သင္ျပေပးျခင္၊ ေဟာေျပာေပးျခင္း၊ သြန္သင္ လမ္းျပေပးျခင္းျဖင့္ အတၱဟိတ ပရဟိတ အလုပ္ႏွင့္ ၀ိပႆနာဓုရ- ေမတၱာပုိ႔ျခင္း ဘုရား တရား သံဃာ စသည့္ အႏုႆတိတရားမ်ားကို အာရုံျပဳျခင္းျဖင့္ သမထဘာ၀နာ၊ ရုပ္တရား နာမ္တရားတုိ႔အေပၚ အရွိတရားျမင္ေအာင္ ၾကည့္ျခင္းတည္းဟုေသာ ၀ိပႆနာ အားထုတ္ျခင္းတည္းဟုေသာ ဓုရ ၂ပါးသာ ျဖစ္သည္။

ခ်ဲဂဏန္းေပးျခင္းျဖင့္ အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္းျပဳျခင္းကို အေလာင္းကစားဟု သက္မွတ္ထားသျဖင့္ အစုိးရသူတုိ႔၏ ဥပေဒႏွင့္မကင္း မလြတ္ရကား ေလာက၀ဇၨ-ေလာကအျပစ္အျပင္ ရဟန္းေတာ္မ်ား မလုပ္သင့္မလုပ္ထုိက္ေသာ အမႈျဖစ္သည္။ ခ်ဲဂဏန္းေပး၍ အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္း ျပဳျခင္းသည္လည္း မိစၦာဇီ၀, အေနသန ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ထိုအသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္းသည္ ရဟန္းေတာ္မ်ား အတြက္ မစင္ၾကယ္။ ဒကာ ဒကာမေတြ၏ သဒၶါတရားကိုလည္း ဖ်က္ဆီးရာေရာက္သျဖင့္ သဒၶါေဒယ်၀ိနိပါတ ျဖစ္သည္။ ရဟန္းေတာ္မ်ားမဆုိထားဘိ လူ၀တ္ေၾကာင္မ်ားပင္ မလုပ္သင့္ မလုပ္ထုိက္ေသာ အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္းျဖစ္သည္။ ျမတ္ဗုဒၶတရားေတာ္မ်ားသည္ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ စသည့္ အကုသုိလ္တရားမ်ား ျငိမ္းေအာင္ အားထုတ္ရေသာ တရားျဖစ္သည္၊ ထုိ ကိေလသာပြားေစေသာ အလုပ္မ်ားသည္ ဘုရားတရားႏွင့္ ဆန္႕က်င္သည္။

ရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ ျမတ္ဗုဒၶက သိကၡာပုဒ္ စည္းကမ္းေတြ ပညတ္ရျခင္းသည္ လူ၀တ္ေၾကာင္ေတြရဲ့ အျပစ္တင္ ေ၀ဖန္မႈမ်ားေၾကာင့္ ပညတ္ရတာ မ်ားပါသည္။ လူတုိ႔မၾကိဳက္ေသာ ကဲ့ရဲ့ အျပစ္တင္ထုိက္ေသာ ခ်ဲဂဏန္းေပးျခင္းကို ရဟန္းေတာ္မ်ား အတြက္ မအပ္စပ္ဟု ဆုိႏုိင္ပါသည္။ အနဲဆုံးေတာ့ ဒုကၠဋ္အာပတ္ေတာ့ သင့္ႏုိင္သည္။

အေလာင္းကစား လုပ္ျခင္းေၾကာင့္ ရႏုိင္ ဆုိးက်ိဳးမ်ားကို သိဂၤိါလ အမ်ိဳးေကာင္းသားတစ္ေယာက္ကို ျမတ္ဗုဒၶေဟာေျပာခဲ့သည္။
ထုိေလာင္းကစားရာ၀ယ္ (၁) ကိုယ္က ႏုိင္ခဲ့ေသာ္- ရန္မ်ားမည္။ (၂) ကိုယ္က ရႈံးခဲ့ေသာ္ ၀မ္းနဲ ပူေဆြးမည္။ (၃) လက္ေတြ႕ဘ၀ေတာ့ ကိုယ့္ရွိ ပစၥည္းကုန္မည္ (၄) အေလာင္းကစားသမားဟူ၍ အသိမွတ္ျပဳခံရသျဖင့္ လူမရုိေသ၊ ပြဲလမ္း သဘင္ ပရိတ္သတ္အလယ္ ကိုယ့္စကား လူ မေလးစား၊ အေလာင္းကစားသမား၏ စကား အရာမေရာက္ျဖစ္မည္။ (၅) မိတ္ေဆြ အေပါင္းသင္းမ်ားက အႏုိင္က်င့္မည္ (၆) အိမ္ေထာင္သည္အျဖစ္ အေရြးခံရသည္ ရွိေသာ္ ကစားသမား အေလာင္းကစားသမား (အကၡဓုတၱ) ျဖစ္သည့္အတြက္ မိန္းကေလးရွင္မ်ားက သူတုိ႔သမီးႏွင့္ မထုိက္တန္ဟု ဆုိကာ ျပင္းထန္စြာ ျငင္းပယ္ခံရမည္။

ေဗဒင္ေဟာေပးျခင္း
(၃) အေမး
ေဖဒင္ေဟာေပးျခင္းေကာ ဘယ္လို အာပတ္လဲဘုရား။

အေျဖ
ေဗဒင္တြက္ျခင္း ေဟာျခင္း အဂၤံ နိမိတၱံ ဥပၸါတံ သုပိနံ စသည္ျဖင့္ အဂၤါ လကၡဏာကို ၾကည့္၍ ေဟာျခင္း၊ မုိးၾကိဳးျပစ္ျခင္းစသည့္နိမိတ္ကို ၾကည့္၍ ခန္႔မွန္းေဟာျခင္း အိပ္မက္အေၾကာင္း ေဟာျခင္း၊ မဂ္လာေမာင္ႏွံမ်ားအတြက္ ရက္ေကာင္းရက္ျမတ္တုိ႔ကို ေဟာျခင္း စသည္တို႕သည္ မဂ္ဖုိ နိဗၺာန္ႏွင့္ ဖီလာ ဆန္႔က်င္ေနရကား တိရစၦာန၀ိဇၨာ တိရစၦာန္အတက္ဟုဆုိသည္။ ထုိအတက္ျဖင့္ ေဟာေျပာ၍ အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္းျပဳေသာ ရဟန္းကို မိစၦာဇီ၀-အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္း ျပဳျခင္းေၾကာင့္ မစင္ၾကယ္ဟု ဆုိသည္။ ဘုရားရွင္၏ မဟာသီလတြင္ ထုိအတက္ပညာမ်ိဳးမွ လုံး၀ေရွာင္ၾကဥ္ေၾကာင္း ျပထားသည္။ ထုိအတက္ျဖင့္ အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္းျပဳေသာ သူသည္ အမ်ိဳးကို ဖ်က္ဆီးသူ သို႔မဟုတ္ ဒကာ ဒကာမမ်ား၏ သဒၶါတရားကို ဖ်က္ဆီးသူ (သဒၶါေဒယ်၀ိနိပါတ) ဟူ၍ ဆုိႏုိင္သည္။ သံဃာကို ယုံၾကည္တတ္ေသာ ဒကာဒကာမမ်ားကို ေဗဒင္ေဟာေပးျခင္းျဖင့္ ကိုယ့္ကို ၾကည္ညိဳေအာင္ ကိုယ့္ဘက္ပါေအာင္ လုပ္နည္းမ်ိဳးကို သဒၶါတရားဖ်က္ဆီးသူဟု ဆုိသည္။ ယေန႔ဒကာ ဒကာမေတြကလဲ ကဲကုိ ကဲလြန္းသည့္၊ ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေဗဒင္ေမး၊ နတ္ေမး ယၾတာေခ်၊ ဘုန္းၾကီးနဲ႔ေတြ႕ တရားမေဟာခုိင္းဘဲ ေဗဒင္ပဲ ေဟာခုိင္းေနေတာ့တာပဲ၊ တရားေဟာသူထက္ ေဗဒင္ေဟာသူကိုပဲ ပုိၾကည္ညိဳေနေတာ့သည္၊ ထုိေဗဒင္ေဟာသူတုိ႔လုပ္ခုိင္းတာ အကုန္လုပ္၊ သဒၶါလြန္ကဲ ပညာနဲေသာ သူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။

ဘုရားလက္ထက္ေတာ္က ယေန႔ေခတ္လုိ နာရီေတြ ျပကၡဒိန္ေတြ မေပၚေသးသည္ျဖစ္၍ ထုိ အခ်ိန္, ေန႔ရက္, လ, ႏွစ္တုိ႔ကို မွတ္သားဖုိ႔ နကၡတ္ၾကယ္တာရာတုိ႔ကို အသုံးျပဳသည္၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ နကၡတ္ၾကယ္တာရာ အတက္ပညာမ်ားကိုေတာ့ သင္ေကာင္းသည္ ပုိ႔ခ်ေကာင္းသည္ဟု မွတ္သားသင့္သည္။

(၄) အေမး
ေနာက္ထပ္ ေမးခြန္းတစ္ခုကရွိေသးသည္။ ရဟႏၱာလို႔ သမုတ္ထားၾကတဲ႔ ဘုန္းဘုန္းက က်န္းမာေရးမေကာင္းလို႔ ကိုရင္ၾကိးဘ၀ကို ေျပာင္းျပီး ညေနစာစားတယ္လို႔ မိန္႔တာကိုေကာ ဘယ္လိုျမင္ရမလဲဘုရား။

အေျဖ
ရဟႏၱာက ကိုရင္ၾကီးဘ၀ မေျပာင္းပါဘူး ေျပာင္းလုိ႕လဲ မရပါဘူး၊ ဘယ္လို အေၾကာင္းေၾကာင္႔ဘဲျဖစ္ျဖစ္ ရဟႏၱာမ်ားသည္ သူ႔အသက္သာ အေသခံမည္ သီလကိုေတာ့ ခ်ိဳးေဖာက္လိမ့္မည္ မဟုတ္။ ရဟႏၱာက ညစာ စားခ်င္လုိ႔ နိမ့္က်တဲ့ ကုိရင္ဘ၀ကို ေျပာင္းျခင္းသည္ ရဟႏၱာ မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ စာ ေရးသူ မဟာဂႏၶာရုံေက်ာင္းတုိက္မွာ ေနစဥ္က ဆရာေတာ္ၾကီးလြန္ေတာ္မူျပီးသည္မွာ ၆ႏွစ္ေလာက္ပဲ ရွိဦးမည္ထင္သည္၊ ဆရာေတာ္ၾကီး၏ အရွိန္အ၀ါတုိ႔သည္ လြမ္းမုိးဆဲျဖစ္သည္။ ထုိအခ်ိန္က ထုိတုိက္တြင္း ဥယ်ာဥ္ေက်ာင္းမွ ေနသြားေသာ အရွင္ျမတ္တစ္ပါးသည္ မက်မ္းမမာ ျဖစ္သည္။ သူ၏ ေရာဂါသည္ အစားအစာ ပ်က္လုိ႔မျဖစ္သျဖင့္ ဆရာ၀န္မ်ားက ညစာပါ စားခုိင္းသည္၊ နာယကဆရာေတာ္မ်ားကလဲ က်န္းမာေရးအရ စားခုိင္းသည္။ သုိ႔ေသာ္ ထုိအရွင္ျမတ္က အသက္သာ အေသခံသြားခဲ့သည္၊ သီလကိုေတာ့ မဖ်က္ဆီးခဲ့။ ဤကဲ့သုိ႔ အလြန္၀ိနည္းေလးစား၍ ၾကည္ညိဳစရာေကာင္းေသာ သာမန္ ပုထုဇဥ္ ရဟန္းေတြ ရွိပါေသးသည္။ သာမန္ပုထုဇဥ္ေတာင္ ဤကဲ့သုိ႔ ၀ိနည္းကို ေလးစားေနပါလွ်င္ ရဟႏၱာဆုိရင္ေတာ့ ဆုိဖြယ္မရွိေခ်။

စာေရးသူ ထင္ပါသည္။ ရဟႏၱာဟု ဆုိျခင္းကား လူေတြကပဲ သဒၶါလြန္ကဲ ပညာမြဲျခင္းေၾကာင့္ အကဲပုိျခင္းပဲ ျဖစ္မည္၊ သို႔မဟုတ္ ထုိရဟႏၱာဟု ဆုိသူက လိမ္ညာ လွည့္ပတ္တာပဲ ျဖစ္မည္။ သာမန္ ရဟန္းသည္္ ကုိရင္ၾကီးဘ၀ကို ေျပာင္းျခင္းသည္ သုိ႔မဟုတ္ ရေသ့ဘ၀ကို ေျပာင္းျခင္းသည္ ပါရာဇိကက်လုိ႔ေသာ္၎၊ ရဟန္းသိကၡာမ်ားကို ေစာင့္ထိန္းႏိုင္စြမ္း သဒၶါအား ၀ီရိယအား မရွိေသာေၾကာင့္၎ ျဖစ္မည္။ လူ၀တ္ေၾကာင္ ဗုဒၶဘာသာအမ်ားစုက သဒၶါတရားသက္သက္ေၾကာင့္၎၊ စီးပြားေရးအတြက္ေသာေၾကာင့္၎ ထုိ ထူးထူးဆန္း ေဟာေျပာ က်င့္ၾကံေနသည္တုိ႔ကို ရဟႏၱာၾကီးမ်ားဟု အထင္ၾကီးကာ တရုံးရုံးနဲ႕ ဆည္းကပ္ေနၾကသည္။ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့လဲ ဘုန္းၾကီးေတြက ဘာမွမေျပာမေဟာ သူနည္းသူဟန္နဲ႕သူ ရဟန္းအလုပ္ လုပ္ေနေသာ္လည္း၊ ထုိအနီးအနားရွိ ေမ်ာက္ျပ ဆန္ေတာင္းတဲ့သူ အမ်ိဳးစားေတြက ရွဲဒုိးလုပ္စားၾကသည္၊ သူတုိ႔ဆရာဘုန္းၾကီး ရဟႏၱာေယာင္ေယာင္ စ်ာန္ရသည့္ေယာင္ေယာင္၊ ေလလြင့္ေျပာဆုိၾကသည္။

ဘုရားလက္ထက္ကထဲက ဇမၺဴက အစားအစာ မစားဘဲ ေလကိုသာ စားသည္၊ မအိပ္ဘဲ က်င့္သည္ဟု လူေတြကို အထင္ၾကီးေစသည္၊ တကယ္ေတာ့ လူသူတိတ္ခ်ိန္ ညအခါက်မွ မစင္ေတာသြားျပီး မစင္ေတြကို စားသည္။ ထုိပုဂၢိဳလ္ၾကီးကို ရဟႏၱာဟု အထင္ၾကီးျပီး ကိုးကြယ္ေနလုိက္ၾကတာ သဒၶါလြန္ကဲ ပညာနဲတဲ့သူေတြပဲ ျဖစ္သည္။ အက်ိဳးမရွိတဲ့ေနရာေတြမွာ အက်ိဳးဟုထင္ကာ ယုံၾကည္ေနၾကသည္၊ သူေတာ္ေကာင္း လူအၾကီးမ်ားသာ ျဖစ္သည္။ သဒၶါနဲျပီး ပညာလြန္ကဲေနျပန္ရင္လဲ ေကာက္က်စ္စင္းလဲဘက္သုိ႔ ေရာက္သြားျပီး လူမုိက္ပညာရွိၾကီးျဖစ္သြားႏုိင္သည္၊ သုိ႕ျဖစ္ပါ၍ သဒၶါကို ပညာနဲ႕ကြပ္၊ ပညာကို သဒၶါနဲ႕ ခ်ည္ေႏွာင္ျပီး သဒၶါပညာ ဟန္ခ်က္ညီမွသာလွ်င္ ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္းမ်ား ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။

ကုိရင္ဘ၀ျဖင့္ ရဟႏၱာျဖစ္သြားေသာ သာမေဏငယ္ေလးမ်ား ရွိေပမဲ့ သူတုိ႔တေတြအားလုံးက ျမင့္ျမတ္ေသာ ရဟန္းအျဖစ္ကို တက္ဖုိ႔ပဲ ရွိသည္။ ထုိရဟႏၱာ ျဖစ္ေသာ ကိုရင္ေလးမ်ားသည္ ဒီေန႔မွ ရဟန္းျဖစ္ေသာ သူကို ရွိခုိးရသည္၊ အရုိအေသေပးရသည့္၊ ဤမွ်ေလာက္ ျမင့္ျမတ္ေသာ ရဟန္းအျဖစ္ကို စြန္႔လြတ္ေသာ ရဟႏၱာဟူ၍ မရွိ။ ရဟန္းအျဖစ္သည္ အလြန္မြန္ျမတ္သည္။ လူ၀တ္ေၾကာင္ဘ၀ျဖင့္ ရဟႏၱာျဖစ္ခဲ့ေသာ သူသည္ လမ္း ၂ သြယ္ပဲ ရွိသည္၊ ပရိနိဗၺာန္စံ (ေသ)ခ်င္ စံ ဒါမွ မဟုတ္ ရဟန္းျပဳရသည္။ ရဟႏၱာ၏ဂုဏ္ကို နိမ့္က်ေသာ လူ၀တ္ေၾကာင္ ဘ၀ျဖင့္ ထိန္းမထားႏုိင္။ ေသာတာပန္က ပုထုဇဥ္ဘ၀ကို ျပန္မဆင္းႏုိင္သလုိ အထက္ထက္ေသာ သကဒါဂါမ္ အနာဂါမ္ ရဟႏၱာမ်ားသည္ ေအာက္ေအာက္ေသာ သာမန္ သာမေဏ လူ၀တ္ေၾကာင္ အဆင့္မ်ားသုိ႔ ဆင္းသြားရုိးမရွိ။ သာမေဏမ်ား သီလသည္ လူ၀တ္ေၾကာင္မ်ား ေစာင့္ထိန္းေသာ ၅ ပါး ၈ ပါး ၉ ပါး ၁၀ပါးထက္ သိပ္မပုိလွပါ။


ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ။
သီတဂူစတား
၄-၇-၂၀၁၁

Read more »

ေစာမယေကာလိပ္ (Somaiya College) Ph.D ေက်ာင္းသားမ်ား

ေစာမယေကာလိပ္ (Somaiya College) Ph.D ေက်ာင္းသားမ်ား အတြက္ သိသင့္သည္ဟု ထင္၍ ဒီသတင္းပုိ႔စ္ကို တင္လုိက္ရပါသည္။

ယခုႏွစ္ပုိင္း ၂၀၁၀ ေနာက္ပုိင္း အိႏၵိယႏုိင္ငံရွိ တကၠသုိလ္ၾကီးေတြ အမ်ားစုမွာ စည္းမ်ဥ္းစမ္းကမ္းေတြ အေျပာင္းအလဲေၾကာင့္ Ph.D ေက်ာင္းသားေတြ အတြက္ အခက္အခဲနဲ႕ ၾကံဳေနရသည္။ ပူေနးတကၠသိုလ္မွာ စာေရးသူ အမ္ေအ M.A တန္း တက္စဥ္ကထဲက စဥ္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းအသစ္ေတြေၾကာင့္ Ph.D အတြက္ ေက်ာင္းသားေတြ ေယာင္လည္လည္ျဖစ္ေနသည္။ နဂုိကေတာ့ ပူေနးတကၠသိုလ္တစ္ခုပဲလုိ႕ ထင္လာခဲ့သည္၊ တကယ္ေတာ့ တကၠသိုလ္ၾကီးအားလုံးမွာပဲ ျဖစ္ေနဟန္တူသည္။ ၂၀၁၀ ေနာက္ပုိင္း တကၠသုိလ္ရဲ့ ေက်ာင္း၀င္ေၾကးေတြလဲ ျမင့္လာသည္ကို ေတြ႕ရသည္။

ေစာမယေကာလိပ္ႏွင့္ Ph.D
ေစာမယေကာလိပ္တြင္ ျမန္မာရဟန္းေတာ္အမ်ားစုသာ ဆန္းစခရစ္ (Sanskrit) ဌာနႏွင့္ ပါဠိ (Buddhist study) ဌာနႏွစ္ခုမွာပဲ Ph.Dအတြက္ စာတမ္းျပဳစုၾကသည္။ ဆန္စခရစ္ဌာနရဲ့ စည္းကမ္းအသစ္ တစ္ခုအေၾကာင္းကို ေစာမယေကာလိပ္တြင္ Ph.D အတြက္ စာတမ္းေရးလုိေသာ အရွင္ျမတ္မ်ားအတြက္ သတင္းတစ္ပုဒ္အျဖစ္ တင္ျပလုိက္ပါသည္။
၂၀၁၀ ခုႏွစ္က Ph.D စာတမ္းအတြက္ စာေရးသူႏွင့္အတူ ထုိဌာနတြင္ ၀င္ခြင့္ေျဖဆုိခဲ့ၾကတဲ့သူေတြ အားလုံးေရာ၊ ၂၀၁၁မွ ေနာက္ပုိင္း Ph.D စာတမ္းေရးမည့္သူ အားလုံးအတြက္ ျဖစ္သည္။

၀င္ခြင့္ေျဖဆုိစရာမလုိသူမ်ား
၁။ M.Phil ျပီးသူ (မည္သည့္တကၠသုိလ္ကပဲျဖစ္ျဖစ္)
၂။ U.G.Cမွ က်င္းပေသာ NET/ SET Examination ေအာင္ျပီးသူ
၃။ Ph.D အတြက္ စာတမ္းျပဳစုလုိေသာ ႏုိင္ငံျခားသား ေက်ာင္းသားမ်ား ႏွင့္
၄။ အိႏၵိယႏုိင္ငံသား အသက္ ၆၀ ျပည့္ျပီးသူ အားလုံးတုိ႕သည္ Entrance Examination (၀င္ခြင့္) စာေမးပြဲ ေျဖဆုိစရာ မလုိဟု စည္းမ်ဥ္းမွာ ေဖာ္ျပထားသည္။ နံပါတ္ (၃) အရ စာေရးသူတုိ႔အဖြဲ႔သည္ ႏုိင္ငံျခားသားမ်ား ျဖစ္သည္အတြက္ ၀င္ခြင့္ ေျဖဆုိစရာမလုိ။ ၂၀၁၀ ကေျဖဆုိခဲ့ေသာ ၀င္ခြင့္သည္လည္း တရားမ၀င္သလုိ ျဖစ္သြားသည္။

ထုိ၀င္ခြင့္အစား ႏုိင္ငံျခားေက်ာင္းသားမ်ားအတြက္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၇၅ တန္ အိႏၵိယရူပီးေငြ (ယခုေပါက္ေစ်း တစ္ေဒၚလာ ၄၄.၃၄၀ ရူပီး ရွိသည္)၊ အိႏၵိယေက်ာင္းသားမ်ားအတြက္ ရူပီး ၁၀၀၀ ေပးသြင္းရမည့္အျပင္ ႏုတ္ေျဖ သူတုိ႔ေခၚ Open-Defense ျပဳလုပ္ရမည္။ အျပင္ပ ဆရာမ်ားကို ေခၚယူျပီး ကိုယ့္ရဲ့ Synopsis ကိုပဲ ေမးမည္ျဖစ္သျဖင့္ ျပင္ဆင္ထားဖုိ႔လုိသည္။ 2010 July လက စာေရးသူႏွင့္အတူ ၀င္ခြင့္ေျဖခဲ့ေသာ ေက်ာင္းသား အားလုံးႏွင့္ 75 ေဒၚလာတန္ ရူပီးမ်ားႏွင့္ ပတ္စပုိ႔ေကာ္ပီ၊ B.A, M.A ေအာင္လက္မွတ္, အမွတ္စာရင္း ေကာ္ပီႏွင့္ ပူးတြဲျပီး form မွာ ျဖည့္သင့္တာ ျဖည့္ျပီး ယခုႏွစ္ july 25 မတုိင္မီ ေစာမယေကာလိပ္ရွိ ဆန္စခရစ္ဌာနတြင္ တင္ရပါမည္။ August လ အစပုိင္းတြင္ ထုိ Open-Defense က်င္းပေပးမည္ ျဖစ္သျဖင့္ ထုိရက္တြင္ ေစာမယေကာလိပ္ ဆန္စခရစ္ ဌာန ၂၀၁၀၊ ၂၀၁၁ Ph.D Candidates အားလုံး ေစာမယေကာလိပ္တြင္ ရွိေနရမည္ဟု ဒါရိုက္တာမွ ေမတၱာရပ္ခံခုိင္းပါသည္။ ေက်ာင္း၀င္ေၾကးမ်ား အနည္းငယ္ျမင့္တက္သြားသည္ကို ဒါရုိက္တာၾကီးကလဲ သူမတတ္ႏုိင္ေၾကာင္း၊ တကၠသိုလ္၏ ဒီႏွစ္ထုတ္ျပန္ေသာ စည္းမ်ဥ္းအသစ္ဟု ဆုိပါသည္။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ
သီတဂူစတား
၈-၇-၂၀၁၁

Read more »

ရွားရွားပါးပါး အလွဴ (၃)

စာမိတ္ဆက္
ဒီအရင္တစ္ပတ္က ရွားရွားပါးပါးအလွဴ အပုိင္း (၂)ျဖင့္ ပုိ႔စ္ တစ္ခု ေရးျပီး အလွဴရွင္တစ္ဦးကို ဂုဏ္ျပဳ ေရးသားခဲ့သည္၊ ယခုတစ္ပတ္မွာလဲ ထုိအလွဴရွင္ မိသားစု ၄ ၾကိမ္ေျမာက္ ေရာက္လာျပန္သည္။ ဒီေန႔ ၄ ၾကိမ္ေျမာက္ ေရာက္လာျခင္းကား အေမျဖစ္သူ (၇) ႏွစ္ျပည့္အမွတ္ရ ပတၱိဒါန (Sharing merit) ကုသုိလ္ လာျပဳၾကျခင္းျဖစ္သည္။
ဒီကေန႕အလွဴက ေစာမယေကာလိပ္ ဆန္းစခရစ္ဌာနႏွင့္ ပါဠိစာေပဌာနတုိ႔မွ Ph.D ေက်ာင္းသား ၁၆ ပါးတုိ႔အား ေန႔ဆြမ္းကပ္ျခင္း၊ အသီးအႏွံ အေဖ်ာ္ရည္မ်ားႏွင့္ ဆန္စသည့္ သံဃိက အလွဴ အျပင္ တစ္ပါးလ်င္ ရူပီး ၁၀၀၀ (၂ေသာင္းက်ပ္၀န္းက်င္) သြားတုိက္ေဆး ဆပ္ျပာ တစ္ဘက္ စသည္မ်ားျဖင့္ ပုဂၢလိအလွဴမ်ား လွဴသြားပါသည္။ Ph.D ေက်ာင္းသားမ်ား တစ္စုတစ္ေ၀းတည္းမွာ ကပ္ခြင့္ရသည့္ ထုိမိသားအတြက္ Great Opportunity ပင္ျဖစ္သည္။
ထိုမိသားအတြက္ Ph.D ေက်ာင္းသားမ်ားက ပရိတ္တရားေတာ္မ်ား ခ်ီးျမွင့္သည္။ စာေရးသူကေတာ့ သီလေပးႏွင့္ တရားေဟာ ေရစက္ခ် တာ၀န္ယူသည္။ ထုိေန႔ေဟာသည့္ စာေရးသူ၏ ၅ မိနစ္တရားကို စာေရးသူအတြက္ မွတ္စု က်န္သြားဖုိ႔ရန္အတြက္၎၊ အမ်ားအတြက္ ဗဟုသုတျဖစ္ေစရန္အတြက္၎ ပုိ႔စ္အျဖစ္ ေရးလုိက္ရျခင္းျဖင့္ ထိုမိသားစုအလွဴကို မွတ္မွတ္ရရ ရွိေစျပီး ေက်းဇူးတုန္႔ျပန္ေသာ ဂုဏ္ျပဳ ပုိ႕စ္ ျဖစ္ပါသည္။

ျဖဴစင္ေၾကာင္း ေကာင္းမႈ (ပုညကိရိယာ)
ထုိေန႔က ပုညအေၾကာင္း ေဟာခဲ့သည္။ ပုညအေၾကာင္းဆုိေတာ့ စေလဦးုပုည ဟု ထင္ေကာင္း ထင္သြားပါလိမ့္မည္။ တကယ္ေတာ့ ပုညကိရိယာ၀တၳဳမွ ပုည အေၾကာင္းကုိ ေဟာလုိက္ရျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ထုိပုညကိရိယာ၀တၳဳ အေၾကာင္းကို ငယ္ငယ္ကထဲက ေတာင္ျမိဳ႕ မဟာဂႏၶာရုံဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ ရတနာ့ဂုဏ္ရည္ စာအုပ္မွ ဖတ္ဖူးသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း ငယ္ငယ္က စာေမးပြဲအတြက္ က်က္ရမွတ္ရသည္၊ အခုအခါမွာေတာ့ ဘ၀အတြက္ အသုံးခ်ဖုိ႔ ဖတ္ရ မွတ္ရသည္အတြက္ အေျခအေနျခင္းက မတူညီခဲ့။ ငယ္ငယ္ကေတာ့ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႕ နားမလည္သလုိ ဘ၀အတြက္ အသုံးခ်ရေကာင္းမွန္း မသိခဲ့တာ အမွန္ပင္။ တကယ္ေတာ့ ဘ၀အတြက္ အလြန္သုံး၀င္သည့္ စာေကာင္း ေပေကာင္းျဖစ္သည္။

ပုည
ပုညဟုသည္ ကုသုိလ္ ေကာင္းမႈဟု ျမန္မာမႈ ျပဳပါလိမ့္မည္။ အဂၤလိပ္လုိကေတာ့ merit ဟု ျပန္ဆုိသည္။ အဓိပၸါယ္ကေတာ့ purifies and cleans the mind ပါပဲ။ စိတ္မွာ ကပ္ျငိေနေသာ ကိေလသာ အညစ္ေတြကို သန္႔စင္ျခင္း, စိတ္ကို ကိေလသာ အညစ္ေၾကးမွ ျဖဴစင္ေအာင္ ျပဳျခင္းသည္ ပုည (merit) မည္ပါသည္။ ပါပ သၼိ ံ ရမတိ မေနာ အရ စိတ္၏ သေဘာသည္ အကုသိုလ္ ကိေလသာ အညစ္အေၾကးမ်ား ၀င္ေရာက္ဖုိ႔ အဆင္သင့္ျဖစ္ေနသည္၊ အကုသိုလ္ဘက္သုိ႔ ညြတ္ေနသည္အတြက္ ညစ္ေထး လြယ္သည္။ လွပတဲ့ အာရုံတစ္ခုကို ျမင္လွ်င္ စိတ္သည္ တဏွာ ေလာဘ လုိခ်င္မက္ေမာမႈ (craving and attachment) ေတြ ျဖစ္လာမည္။ ထုိအာရုံကို မရမက က်ိဳးစားမည္ (အဘိဇၥ်ာ) ႏွင့္ မႏွစ္ျမိဳ႕သည့္ အာရုံကုိ ေတြ႕ျပန္ေတာ့ ေဒါသ ျဖစ္မည္။ ေမာဟကေတာ့ လူ၏ စိတ္ကို ထုိ ေလာဘ ေဒါသတုိ႔ထဲမွ ႏွစ္ျမဳတ္ေနေအာင္ စြဲထားမည္။ ဤနည္းအား စိတ္သည္ ညစ္လြယ္ စြန္းလြယ္သည္ ျဖစ္ရကား ထုိညစ္ စြန္းလာေသာ စိတ္ကို ျဖဴစင္ေအာင္ သန္႔စင္ႏုိင္တာကေတာ့ ပုည ပဲ ျဖစ္ပါသည္။

ပုညကိရိယာ၀တၳဳ (၁၀)ပါး
ပုညကိရိယာ၀တၳဳ (၁၀)ပါး ကို Ten domains of meritorious actions ဟု ဘာသာျပန္ဆုိသည္။ ုစိတ္ကို ျဖဴစင္ေၾကာင္း ေကာင္းေသာ အမႈလုပ္ငန္း ၁၀ မ်ိဳးဟူ၍ ဆုိႏုိင္ပါသည္။ အမွန္တကယ္ေတာ့ ပါဠိေတာ္မွာ ပုညကိရိယ၀တၳဳသုတ္မွာ ဒါနမယ သီလမယ ဘာ၀နာမယ ဟူ၍ သုံးမ်ိဴးသာ ျပဆုိထားသည္။ ဣတိ၀ုတ္အ႒ကထာႏွင့္ အ႒သာလိနီ အ႒ကထာမ်ား၌ ထုိ ၃ မ်ိဳးမွာ ေနာက္ထက္ ၇ မ်ိဳးျဖာထြက္လာသည္။ ပုိ၍ နားလြယ္ လြယ္ေအာင္ အ႒ကထာဆရာမ်ားက ရွင္းျပျခင္းပဲ ျဖစ္သည္၊ ထုိ ၁၀ မ်ိဳးလုံးကို ဗုဒၶဘာသာႏုိင္ငံ အားလုံးက လက္ခံက်င့္သုံးၾကသည္။
ထုိဆယ္ပါးကား (၁) ဒါန (၂) သီလ (၃) ဘာ၀နာ (၄) အပစာယန (၅) ေ၀ယ်ာ၀စၥ (၆) ပတၱိဒါန သုိ႔မဟုတ္ ပတၱိ အႏုပၸါဒန (၇) ပတၱာႏုေမာဒန သို႔မဟုတ္ အဗၻာႏုေမာဒန (၈) ဓမၼေဒသနာ (၉) ဓမၼႆ၀နာ (၁၀) ဒိ႒ိဇုကမၼ ဟူ၍ ျဖစ္သည္။

ထုိဆယ္မ်ိဳးတြင္ (၁) ဒါနႏွင့္ပတ္သက္ျပီး အလွဴရွင္ဂုဏ္ရည္၊ ရွားရွားပါးပါး အလွဴ အပုိင္း (၁) အပုိင္း (၂) ဟူ၍ တင္ျပျပီး ျဖစ္သည့္အတြက္ အထူးမျပေတာ့ေပ။ (၂) သီလႏွင့္မွတ္ဖြယ္မ်ားကို သီးသန္႔ေဖာ္ျပပါဦးမည္။ (၃)ဘာ၀နာ နည္းမ်ားကိုလည္း အခါခြင့္သင့္က ေဖာ္ျပပါမည္။
ဒါန-ေပးကမ္းျခင္း၊ စြန္႕လြတ္ျခင္းအမႈကို ျပဳျခင္းသည္ ေလာဘ မစၦရိယ ကိေလသာ အညစ္အေၾကးကို ေဆးေၾကာ ျဖဴစင္ေအာင္ ျပဳႏုိင္လုိ႔ ပုည ဟုေခၚသည္။ သီလမႈကို ျပဳေနျခင္းက ေဒါသ အာဃာတ ဗ်ာပါဒစတဲ့ စိတ္ရုိင္း စိတ္ညစ္ေတြကို ျဖဴစင္ေအာင္လုပ္ေပးႏုိင္လုိ႔ ပုည ဟုေခၚသည္။ ဘာ၀နာကေတာ့ ေတြေ၀ ထုိင္းမႈိင္းး ေမာဟ အညစ္အေၾကးႏွင့္ ကိေလသာ အပူေတြကို ျငိမ္းသက္ႏုိင္လုိ႔ ပုညဟု ေခၚသည္။ ဤသုံးမ်ိဳးကား ဗုဒၶဘာသာအတြက္ အဓိက အလုပ္မ်ားျဖစ္သလုိ ဘာသာျခားမ်ားလည္း လုပ္ေနၾက အလုပ္ျဖစ္သည္။ အမည္မေပးတာပဲ ကြာျခားမည္။

အပစာယနကုသုိလ္
(၄) အပစာယန (reverence or giving respect to ohters) ဟူေသာ ေကာင္းမူမ်ိဳးကား ျမင္ေနက် ေတြ႕ေနက် လုပ္ေနက် ျဖစ္ေပမဲ့ အမွတ္တမဲ့နဲ႕ ေနၾကသည္အတြက္ အေလးထား လုပ္သင့္လုပ္ထုိက္ေသာ ေကာင္းမႈ၍ကား မသိၾကေပ။ ထုိကုသိုလ္က မိမိရဲ့ မာနအညစ္အေၾကးကို ရုိက္ခ်ဳိးျခင္းျဖင့္ ျဖဴစင္ေစလုိ႔ ပုည ဟု ေခၚသည္။ ေလးစားထုိက္ေသာ ရဟန္းသံဃာ သို႔မဟုတ္ ဆရာသမား အသက္ သိကၡာၾကီးသူမ်ား ေရွ႕၌ အရုိအေသ ေပးျခင္း ေနရာေပးျခင္း၊ ကာယကံ ၀စီကံတုိ႔ျဖင့္ အရုိေသသမႈျပဳျခင္းသည္ အပစာယန ကုသုိလ္ဟု ေခၚသည္။ စာေရးသူတုိ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ မည္သည့္ လူ၀တ္ေၾကာင္မဆုိ မည့္သည့္ ရာထူး အဆင့္အတန္းမဆုိ ဘုန္းၾကီး ရဟန္းသံဃာမ်ားေရွ႕၌ မိမိရဲ့ မာနကို ခြါခ်ကာ လက္အုပ္ခ်ီ ဒူးတုတ္ၾကရသည္။ ဒါကိုပဲ ဂါရ၀မဂၤလာ ဟူ၍ ဆုိသည္။

ေ၀ယ်ာေ၀စၥ ကိုသုိလ္
(၅) ေ၀ယ်ာေ၀စၥ (rendering sevice) ဟူေသာ ေ၀ါဟာရသည္ စာေရးသူတုိ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္သာမက ဗုဒၶဘာသာႏုိင္ငံအားလုံးတြင္ တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္ အသုံးျပဳေနေသာ မူပုိင္စကား ျဖစ္ေနသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ ေနရာအႏွံ႔အျပား ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားေသာ ေရႊတိဂုံ မဟာျမတ္မုနိ ကဲ့သုိ႕ေသာ ဘုရား ေစတီ ပုထုိးမ်ားတြင္ ေ၀ယ်ာေ၀စၥ အသင္းအဖြဲ႕မ်ား ဟူ၍ ရွိသည္။ ဘုရား ဓမၼာရုံ ဘာသာေရး လူမႈေရးႏွင့္ပတ္သက္ေသာ အမႈကိစၥမ်ားကို လုပ္အားဒါနျပဳေသာ service-၀န္ေဆာင္မႈျပဳေနေသာ အဖြဲ႕မ်ားကို ေ၀ယ်ာေ၀စၥ အဖြဲ႕မ်ားဟူ၍ ေခၚၾကသည္။ ေ၀ယ်ာေ၀စၥ ကုသုိလ္သည္လည္း အပစာယန ကုသုိလ္ကဲ့ မာန ဟုေသာ ကိေလသာကို သန္႔စင္ေစပါသည္။ မာန ရွိေနေသာ သူသည္ ထုိ ေ၀ယ်ာေ၀စၥ ကုသုိလ္မ်ား ယူႏုိင္လိမ့္မည္မဟုတ္၊ ထုိ႔ျပင္ ေ၀ယ်ာေ၀စၥကုသုိလ္သည္ မိမိ၏ ကရုဏာကို ထင္ရွားျပသ သျဖင့္ ကရုဏာ၏ ဆန္႔က်င္ဘက္ ျဖစ္ေသာ ေဒါသ စတဲ့ အကုသုိလ္ကိုလဲ သန္႔စင္သျဖင့္ ပုည ဟုေခၚပါသည္။

ပတၱိဒါန (ပတၱိ အႏုပၸါဒန) ကုသုိလ္ ႏွင့္ ပတၱာႏုေမာဒန ကုသုိလ္
(၆) ပတၱိဒါန (၇) ပတၱာႏုေမာဒန ကိုသုိလ္ ၂ ပါးတုိ႔သည္ တစ္ခုႏွင့္ အဆက္စပ္ရွိသည္၊ ေပးသူႏွင့္ ယူသူ၍ ဆုိရမည္။ ပတၱိဒါန (sharing merit) ကုသုိလ္သည္ ကိုယ့္ရဲ့ေကာင္းေသာ အမူ႔မ်ားကို သူတပါးအား ေ၀ငွျခင္းျဖစ္သည္။ ဆုိလိုသည္မွာ ကိုယ့္အတၱၾကီးမႈ တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္မႈကို စြန္႔ခြါျခင္းႏွင့္ မိမိ၏ သူတပါးအေပၚထားရွိသည့္ ကရုဏာကို ျပလုိက္ျခင္းျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ပတၱိဒါနသည္လည္း ပုည ဟု ေခၚသည္။
ဒီကေန႔ ထုိမိသားစုသည္ ေစာမယေကာလိပ္ရွိ Ph.D ေက်ာင္းသား ၁၆ ပါးတုိ႕အား ဆြမ္းကပ္ အလွဴဒါနျပဳ၊ သီလေဆာက္တည္၊ တရားေတာ္နာယူျခင္း စတဲ့ ကုသုိလ္ေတြသည္ လြန္ခဲ့ ၇ ႏွစ္က ကြယ္ကြန္သြားေသာ အေမျဖစ္သူအတြက္ ရည္မွန္းျပီး ျပဳပါသည္၊ ျပဳသမွ်ေကာင္းမူမ်ားကို ထုိ အေမအတြက္ ေ၀ငွ (အမွ်ေ၀) sharing merit ျပဳလုပ္ျခင္း ျဖစ္သည္။
ထုိကဲ့သုိ႔ ကိုယ့္ကုသုိလ္ကို သူမ်ားအား မွ်ေ၀လုိက္ျခင္းေၾကာင့္ မိမိကုသုိလ္ ေရာ့သြားသလားဟု ဆုိေသာ္--- ‘‘ဖေယာင္းမီးကို ေနာက္တစ္ေယာက္က ဖေယာင္းတစ္တုိင္ျဖင့္ လာကူးယူေသာ္ နဂုိဖေယာင္းတုိင္ အလင္းအား ေလ်ာ့မသြားသည့္အျပင္ အလင္းအေရာင္ ပုိရလသည္၊ တစ္တုိင္အလင္းက ႏွစ္တုိင္းအလင္း၊ ႏွစ္တုိင္အလင္းက သုံးတုိင္းအလင္း စသည္ျဖင့္ ပုိ၍ပင္လင္းလာသလုိ ေကာင္းမႈပါရမီမ်ား တပါးသူအား ေပးေ၀လုိက္ရျခင္းသည္လည္ ပုိ၍ပုိ၍ပင္ တုိးလာမည္’’ဟု အ႒ကထာဆရာက ေျပာသည္။

ထုိ႔ျပင္ ထုိပတၱိဒါနႏွင့္ဆက္ျပီး မွတ္ဖြယ္တစ္ခုမွာဆက္ရ ပါဦးမည္။ ကိုယ္ျပဳသမွ်ေကာင္းမႈေတြကို ကုိယ္ရည္ရြယ္ထားတဲ့ သူအထံ ေရာက္ႏုိင္ပါသလား ဆုိတဲ့ ေမးခြန္းသည္ ဘုရားလက္ထက္က ရွိခဲ့ဖူးသည္။ ဇာဏုေႆာဏိ ပုဏၰားၾကီး ေလွ်ာက္ထားလုိ႔ ျမတ္ဗုဒၶက ထုိအေမးကို ေအာက္ပါအတုိင္း ေျဖထားသည္။
ကံမေကာင္း အေၾကာင္းမလွ၍ ငရဲဘုံသို႔ေရာက္ခဲ့ေသာ္ သူ၏အကုသုိလ္ကံ ၾကီးမားျခင္းေၾကာင့္ ျပဳသမွ်ကုသုိလ္ အဖို႔မရႏုိင္သလုိ ထုိၾကြင္းက်န္ေသာ အကုသုိလ္ကံေၾကာင့္ တိရစၦာန္ဘုံဘ၀ ေရာက္ခဲ့ေသာ ထုိဘ၀မွ အစားအစာမ်ားႏွင့္ လုံေလာက္ရကား အမွ်အတမ္းေပးလုိက္သည့္ ကုသုိလ္မ်ား သူတုိ႔ ခံစားခြင့္မရၾက။

ပတၱာႏုေမာဒနကုသိုလ္
ကံေကာင္းေထာက္မ၍ သို႔မဟုတ္ လုံေလာက္တဲ့ ေကာင္းမႈကုသုိလ္ကံေတြေၾကာင့္ နတ္ဘုံနတ္ဘ၀ႏွင့္ လူ႕ဘုံ လူ႕ဘ၀ကို ပိုင္ဆုိင္သူမ်ားသည္ သူတုိ႔ဘုံ သူတို႔ဘ၀မွာ အစားအစာ အ၀တ္အစား စသည္တုိ႔ျဖင့္ ျပည့္စုံရာကား ျပဳသမွ်ေသာ ေကာင္းမႈ၏ အဖုိ႔ကို သူတုိ႔တစ္ေတြ မခံစားရ။ သုိ႕ေသာ္လည္း သာဓု ေခၚလုိက္ရျခင္း ေၾကာင့္ ပတၱာႏုေမာဒန (rejoicing and appreciating of other’s merit) ကုသုိလ္ရသည္။ ပတၱာႏုေမာဒန သေဘာသည္ သူတစ္ပါးေပးေသာ ေကာင္းမႈ မေပးေသာ္လည္း သူတပါးျပဳသမွ် ေကာင္းမူေတြကို ၀မ္းသာေနျခင္းပဲျဖစ္သည္။ ထုိကဲ့သုိ႔ သူတပါး၏ ေကာင္းမႈႏွင့္ ေအာင္ျမင္မႈတုိ႔အေပၚ ၀မ္းသာေပးျခင္းက မိမိမွာ ဣႆာ ဆုိတဲ့ အကုသိုလ္ မရွိျခင္းကို ေဖာ္ျပသည္။
ေကာင္းမႈ႕ ကုသုိလ္အဖို႔ကို ရႏုိင္သည့္ ဘုံ ဘ၀သည္ အျမဲတမ္း ဆာေလာင္ ငတ္မြတ္ ေနရေသာ ျပိတၱာဘ၀ပဲ ျဖစ္သည္။ အေၾကာင္းမလွ၍ ျပိတၱာဘုံဘ၀ေရာက္ခဲ့ေသာ္ သူတုိ႔သည္ ေဆြးေတာ္ မ်ိဳးေတာ္တုိ႔ ျပဳသမွ်ေကာင္းမႈ အမွ်ေ၀မႈကို ေမွ်ာ္ေနၾကရသည္။

ဗိမၼိသာရမင္းၾကီး၏ ေဆြးေတာ္မ်ိဳးေတာ္မ်ားသည္ သံဃာအတြက္ ရည္စူးမွန္းထားေသာ အစားအစာမ်ားကို စားမိျခင္း၊ အသုံးျပဳမိျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္ ျပိတၱာဘ၀ကို ရရွိေနၾကသည္။ မင္းၾကီးေကာင္းမႈ႔ ကို ေမွ်ာ္ေနၾကသည္။ တေန႔ေတာ့ ထုိျပိတၱာမ်ား၏ အရိပ္အေယာင္ျပမႈတုိ႔ေၾကာင့္ ဘုရားရွင္၏ လမ္းညႊန္မႈျဖင့္ သံဃာေတာ္မ်ား ပင့္ဖိတ္ျပီး အလွဴဒါနျပဳကာ ပတၱိဒါနကုသုိလ္ ျပဳေပးလုိက္ျခင္းေၾကာင္း ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္ ျပိတၱာ တစ္စုသည္ ထုိကုသုိလ္ကို သာဓုေခၚကာ ပတၱာႏုေမာဒန ကုသုိလ္ ယူလုိက္ရျခင္းေၾကာင့္ အစားအစာ အ၀တ္အစားတုိ႔ျဖင့္ ျပည္စုံသြားၾကသည္။
အကယ္၍ ကိုယ္ရည္မွန္းထားသည့္ ပုဂၢိဳလ္ ျပိတၱာဘ၀မွာ မရွိခဲ့ေသာ္ ေလာကမွာ ဘ၀သံသရာ က်င္လည္သေရြ႕ ေဆြးမ်ိဳးမေတာ္ဘူးသူဟူ၍ကား မရွိ။ ထုိေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္အတြက္ ျဖစ္သည္၊ အကယ္၍ ထိုေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္မ်ား မရွိခဲ့ေသာ ကိုယ္ျပဳသည့္ ေကာင္းမႈ အလကား အခ်ီးအႏွီးျဖစ္ေရာလားဆုိေတာ့ ဒီလုိလဲမဟုတ္ေပ၊ ကိုယ္ျပဳသည့္ကုသုိလ္ ကိုယ္ပဲ ရသည္။

ဓမၼေဒသနာကုသုိလ္
(၈) ဓမၼေဒသနာ (Expounding Dhamma) ကုသိုလ္ မ်ိဳးဟူသည္ တရားေဟာျခင္း၊ ေဆြးေႏြးျခင္၊ (ဓမၼသာကစၥ)၊ အသဥာဏ္ ဗဟုသုတ အေတြ႕အၾကံဳမ်ား ေ၀ငွမ်ိဳးျဖစ္သည္။ ဓမၼေဒသနာျဖင့္ ေမတၱာ ကရုဏာ တုိ႔ကိုျပဆုိသည္၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဘုရားရွင္တရားေဟာဟု ဆုိရာ ကရုဏာျပထန္းေသာ မဟာၾကိယာဥာဏသမၸယုတ္စိတ္ကို ေကာက္ရသည္။ တရားေဟာသူ၏ သႏၱာန္မွာ လာဘသကၠာရ မငဲ့ဘဲ ေမတၱာ ကရုဏာ ေရွးရႈေဟာၾကရသည့္၊ အကုသုိလ္အညစ္မ်ားကို ျဖဴစင္ေစေသာ ကုသုိလ္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ပုညမည္သည္။ အလြန္းထူးျမတ္ေသာ ကုသုိလ္ျဖစ္သည္။

ဓမၼႆ၀နာကုသိုလ္
(၉) ဓမၼႆ၀နာ (Listening to Dhamma) ကုသိုလ္ဟူသည္ ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္းတုိ႔၏ ေဟာစကား ေျပာစကားမ်ားကို နားယူျခင္း မွတ္သားျခင္း သင္ယူျခင္းမ်ိဳးျဖစ္သည္။ သူေကာင္းတရားမ်ားကို နားယူမွ မဟုတ္ ထုိတရားမ်ား ပုိ႔ခ်ရာ အဘိဓမၼာသင္တန္း ၀ိသုဒၶိမဂ္သင္တန္းကဲ့သုိ႔ေသာ ဘာသာေရး ယဥ္ေက်းမႈသိပညာမ်ားကို ေလ့လာျခင္းျဖစ္သည္။
ထုိတရားနာယူမွတ္သားသူ၏ သႏၱာန္၀ယ္ (က) မၾကားဖူးေသးေသာ အေၾကာင္းအရာေတြ ၾကားရျခင္း၊ (ခ) ၾကားဖူးျပီးေသာအေၾကာင္းအရားမ်ားကို ဥာဏ္ထဲမွာ ပုိျပီး ရွင္းလင္းျပတ္သားျခင္း၊ (ဂ) သုိ႔ေလာသုိ႔ေလာ အေတြးမ်ား သံသယမ်ား ရွင္းလင္းသြားျခင္း၊ (ဃ) ယုံၾကည္မႈ ေျဖာင့္မတ္ မွန္ကန္ျခင္း၊ (င) စိတ္ၾကလင္ျခင္း၊ တရားနားယူေနေသာ သူ၏ စိတ္အစဥ္သည္ ကိေလသာ အညစ္အေၾကးမွ ကင္းစင္ျပီး ၾကည္လင္ေနရာကား စိတ္ကို ျဖဴစင္ေသာ ပုညမည္ပါသည္။

ဒိ႒ိဇုကမၼကုသိုလ္
(၁၀) ဒိ႒ိဇုကမၼကုသိုလ္ (straightening views and reflection) ဟူသည္ အယူမွန္ကန္ျခင္း၊ အျမင္မွန္ကန္ျခင္းဟုဆိုလုိသည္၊ ပုညကိရိယာ ၁၀ ပါးတြင္ အေရးအၾကီးဆုံးျဖစ္သည္။ ယုံၾကည္ခ်က္မွန္မွသာလွ်င္ ေရွးက ၉ပါးကို စနစ္တက် ျဖည့္က်င့္ႏုိင္မွာ ျဖစ္သည္။ ကံႏွင့္ကံ၏အက်ိဳး၊ ရတနားသုံးပါး စတာေတြကို မယုံၾကည္ေသာ သူအတြက္ ထုိ ပုညေခၚသည့္ အကုသုိလ္ အညစ္အေၾကးေတြကို စင္ၾကယ္ေစေသာ အမႈမ်ားကို ျပဳလုပ္ႏုိင္လိမ့္မည္မဟုတ္။

နိဂုံး
ထုိပုညကိရိယာ ၀တၳဳဆယ္မ်ိဳးကုိ ျဖည့္က်င့္ေနေသာ သူသည္ မိမိအတြက္ပါ မက တစ္ပါးသူအတြက္ပါ အက်ိဳးကိုေျဖစ္ေစသည္။ သူတပါးအတြက္ အက်ိဳးမ်ားပုံကား---
ဒါန- ေပးကမ္းျခင္ျဖင့္ လက္ခံသူကို အက်ိဳးျဖစ္ေစသည္။ သီလျဖင့္ မိမိ၀န္းက်င္ရွိ သတၱ၀ါအားလုံကို အက်ိဳးျဖစ္ေစသည္၊ ဘာ၀နာျဖင့္ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟတုိ႔ျဖင့္ လြမ္းမုိးခံ မေရတြက္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ေသာ လူေတြကို အက်ိဳးျဖစ္ထြန္းေစသည္။ အပစာယန-အရိုအေသေပးျခင္းျဖင့္ အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခု၏ ညီညြတ္မႈကို ျဖစ္ေစသည္။ ေ၀ယ်ာေ၀စၥကုသုိလ္ျဖင့္ ေလာကလူသားေတြကို ပုိ၍ေကာင္းေအာင္ အကူအညီေပးျခင္းျဖစ္သည္။ ပတၱိဒါန ကုသုိလ္ကား တပါးသူ၏ အက်ိဳးစီးပြားကို လုိလားေသာ ကရုဏာျဖင့္ အက်ိဳးကို ျဖစ္ေစသည္။ ပတၱာႏုေမာဒန ကုသုိလ္သည္ သူတပါး၏ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းကို ၀မ္းသာေပးျခင္းေၾကာင့္ ေအးခ်မ္းျခင္းႏွင့္ ျငိမ္းခ်မ္းမႈကို ျဖစ္ေစသည္။ ဓမၼကို နာယူျခင္းႏွင့္ ေဟာေျပာပုိ႕ခ်ျခင္းတုိ႕သည္ ပစၥဳပၸန္ဘ၀အတြက္ ဘ၀ေနနည္းေကာင္းမ်ားႏွင့္ ဘ၀လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ အက်ိဳးမ်ားကို ျဖစ္ေစသည္။ အယူေျဖာင့္မတ္ျခင္းျဖင့္ တပါးသူမ်ားအား နည္းလမ္းမွန္ နည္းလမ္းေကာင္းမ်ား ေပးႏုိင္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ပုၫကိရိယာ၀တၳဳ ၁၀ ပါးသည္ လူတုိင္း လုိက္နာသင့္ က်င့္သုံးသင့္ေသာ ဘ၀အတြက္ အေကာင္းဆုံး လမ္းညႊန္မ်ား ျဖစ္ပါေၾကာင္း တင္ျပလုိက္ရပါသတည္း။

ဤပုိ႔စ္ျဖင့္ ၂-၇-၂၀၁၁ ေန႔က ကုသုိလ္ရွင္-
ဒကာ ဦးေက်ာ္ေဆြ+ဒကာမ ေဒၚသန္းသန္းေဌး ႏွင့္ သမီး မယဥ္သူဇာေက်ာ္တုိ႔၏ ၄ ၾကိမ္ေျမာက္ ကုသုိလ္မ်ားကို မွတ္မွတ္ရရ ဂုဏ္ျပဳလုိက္ပါသည္။


ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ
သီတဂူစတား
၃-၇-၂၀၁၁

Read more »

ဆန္႔က်င္ဘက္တုိ႔၏ဆြဲငင္အား

စာမိတ္ဆက္
ရဟန္းနွင့္မိန္းမ အမည္ရွိ ပုိ႔စ္မွ စီးဆင္းလာေသာ ရဟန္းႏွင့္မိန္းမ အပုိင္း(၂) ပင္ျဖစ္သည္။ အပုိင္း (၁)တြင့္ ရဟန္းႏွင့္မိန္းမမ်ား၏ ျဖစ္တတ္ေသာ သေဘာတရားတုိ႕သည္ ဆန္႔က်င္ဘက္ သေဘာတုိ႔ လကၡဏာျဖစ္ေၾကာင္း သရုပ္ေပၚေစရန္ အပုိင္း (၂) ကို ဆက္ရပါသည္။ ဘယ္သူ႕ကိုမွ မရြယ္ဘဲ ထုိပုိ႕စ္ေရးရင္း စိတ္ပါ (mood) ၀င္သြားတာနဲ႕ တဆက္တည္း ေရးျဖစ္သြားျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ဆြဲငင္အား
ဆန္႔က်င္ဘက္ သေဘာတရားေတြရဲ့ ဆြဲငင္အားပဲ ေျပာမလား ၀ိသဘာဂ အာရုံေတြရဲ့ ဆြဲငင္အား ေျပာမလား အဖုိႏွင့္ အမသတၱ၀ါေတြရဲ့ တစ္ေယာက္ႏွင့္ တစ္ေယာက္ရဲ့ ဆြဲငင္အားပဲ ေျပာရမလား ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဆြဲငင္အားဟာ ေလာကမွာ အၾကီးမားဆုံးပဲ ျဖစ္သည္။

ျမတ္ဗုဒၶကလည္း ထုိ၀ိသဘာဂ မတူညီေသာ ဆန္႔က်င္ေသာ အာရုံႏွစ္ခု၏ ဆြဲငင္အားကို ဤသုိ႔ျပထားပါသည္။ ေယာက္်ား (ဖုိသတၱ၀ါ) တစ္ေယာက္ စိတ္ကို ဆြဲေဆာင္ႏုိင္ဆုံး အရာသည္ မိန္းမ (မသတၱ၀ါ)၏ အလွအပ, အသံ, အနံ႕အသက္, အေတြ႕အထိမ်ားျဖစ္သည္။ အလားတူ မိန္းမ (မသတၱ၀ါ)၏ စိတ္ကို ဆြဲေဆာင္ႏုိင္ဆုံး အရာတုိ႔သည္ ေယာက်္ားတုိ႔၏ အလွအပ, အသံ, အနံ႕အသက္, အေတြ႕အထိမ်ားျဖစ္သည္။ ေလာကမွာ ထုိ႔ထက္ ဆြဲငင္အားေကာင္းေသာ အရာကို ငါ့ဘုရားရွင္၏ ဥာဏ္ျဖင့္ ရွာေသာ္လည္း မေတြ႕ႏုိင္ဟု ဘုရားေျပာထားသည္ကို စာေပမွာ ေတြ႕ရသည္။

တခါက ရဟႏၱာအရွင္ျမတ္ ပါလိတေထရ္ (စကၡဳပါလ) အတိတ္ဘ၀ကံဆိုးတစ္ခုေၾကာင့္ မ်က္မျမင္ဘ၀ေရာက္ခဲ့သည္၊ ဘုရားဖူးရန္ ဘုရားရွိရာသုိ႔ တူေလးျဖစ္သူ ကုိရင္ပါလိတႏွင့္ အတူ ေတာလမ္းခရီးက ျဖတ္ခဲ့သည္။ လမ္းခုလပ္မွာ ထင္ေခြသည့္ အမ်ိဳးသမီးေလး၏ သီခ်င္းသံၾကားလုိက္ရေသာ ကိုရင္ပါလိတ မေနႏုိင္ မထုိင္ႏုိင္ျဖစ္ကာ ဦးေလး၏ ေတာင္ေ၀ွးကို ခဏလြတ္ကာ အသံရွိရာသုိ႕သြားလုိက္သည္။ ကိုရင္ေလးလဲ ထုိထင္းေခြ အမ်ိဳးသမီးေလးနဲ႕ပဲ သီလပ်က္သြားပါေတာ့သည္။ ဦးေလးျဖစ္သူကလဲ ခ်က္ခ်င္းသိလုိက္တယ္ ကိုရင္ေလးေပ်ာက္သြားတာရယ္ သီခ်င္းအသံ ရပ္သြားတာရယ္ တျပိဳင္တည္းျဖစ္သြားတာကို ေထာက္ဆျပီး ဒီကိုရင္ေတာ့ သီလပ်က္ျပီေပါ့။ ထုိေနရာမွာ စာကျပဆုိထားေသးတယ္၊ အမ်ိဳးသမီးမ်ား၏ အသံဆြဲငင္အားသည္ ေယာက္်ားမ်ား၏ ခႏၶာကိုယ္တစ္ခုလုံးကို ဆုပ္ယူ ဖန္းစားႏုိင္သည္တဲ့။

မိသားစုတစ္စုတြင္ အေမက သားကို ပုိခ်စ္သလို အေဖက သမီးကို ပုိခ်င္တယ္။ သမီးက အေဖကို ပုိခ်စ္သလုိ သားက အေမကို ပုိခ်စ္တယ္။ ညီမ, အစ္မက အစ္ကို ေမာင္ေလးကို အစ္မ ညီမတုိ႔ထက္ ပုိခ်စ္သလုိ အစ္ကို ညီမ်ားကလဲ အစ္ကို ညီမ်ားထက္ ညီမေလး အစ္မတုိ႕ကို ပုိခ်စ္တယ္။ တကယ္ဆုိ တစ္မိတည္းက တစ္ဖေအတည္းက ေပါက္ဖြားလာတာခ်င္းအတူတူ ဘာ့အေၾကာင့္ အခ်စ္ေတြ မတူညီၾကသလဲ၊ စိတ္ပညာအရဆုိရင္ မတူညီတဲ့ ၀ိသဘာဂကို ပုိျပီး တြယ္တာၾကတယ္၊ သံေယာဇဥ္ရွိၾကတယ္။ ဒါဟာ မတူညီတဲ့ ဆန္႔က်င္ဘက္တုိ႔၏ ဆြဲငင္အားပဲ ျဖစ္သည္။

အေမႏွင့္သားတုိ႔၏ ဆြဲငင္အား
အဂၤုတၱရနိကာယ္ မာတာပုတၱသုတ္မွာ သားအမိႏွစ္ေယာက္၏ ဇာတ္လမ္းတစ္ခု ေဟာထားတာ ေတြ႕ရတယ္၊ သားျဖစ္သူက ရဟန္း၀တ္သြားတယ္၊ အေမျဖစ္သူကေတာ့ ဘိကၡဴနီမအျဖစ္ ၀င္ေရာက္သြားတယ္။ သားျဖစ္သူကလဲ အေမကို ခဏခဏ ေတြ႕ခ်င္သလုိ အေမျဖစ္သူကလဲ သူ႕သားေလးကို မၾကာမၾကာေတြ႕ခ်င္ေနတယ္။ သူတုိ႔စိတ္အတုိင္းပဲ ခဏခဏေတြ႕ၾကပါမ်ားေတာ့ တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ အကြ်မ္း၀င္ အေရာ၀င္မႈေတြျဖစ္လာတယ္၊ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ သားအမိစိတ္ မဟုတ္ေတာ့ဘဲ ျငိကပ္တြယ္တာတဲ့စိတ္ကေန ရာဂစိတ္ေတြ ၀င္လာတယ္။ ရာဂစိတ္ေတြ ေသာင္းၾကမ္းလာတာနဲ႔အမွ် သိကၡာခ် လူ၀တ္လဲျပီး သားအမိႏွစ္ေယာက္သည္ သားက်င့္ မယားအက်င့္ေတြအဆင့္ထိ ေရာက္သြားၾကတယ္။ ရာဂဘီလူးပူး၀င္လာေတာ့ သားက အေမလုိ႔ မျမင္ေတာ့ဘူး၊ အေမျဖစ္သူကလဲ သားအျဖစ္ မျမင္ေတာ့ဘူး။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဘုရားက ေလာကမွာ ဆြဲငင္အား အေကာင္းဆုံးသည္ မတူညီေသာ ဆန္႔က်င္ေသာ အာရုံႏွစ္ခုတုိ႔ပဲ ျဖစ္ေၾကာင္း ေဟာထားသည္။

အဆိပ္ျပင္းေျမြ
အဆိပ္ျပင္း ေျမြအကိုက္ခံရေသာ သူ ေသမွာပဲ။ ရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ မိန္းမေတြဆုိတာ အဆိပ္ျပင္းတဲ့ ေျမြပဲ။ သူတုိ႔၏ အျပံဳးေလးျမင္လုိက္ရင္ အကိုက္ခံရျပီ၊ အသံေလးကို ၾကားလုိက္ရုံနဲ႕ အဆိပ္တက္ျပီ။ သူတုိ႔ရဲ့အၾကည့္ အျပံဳးေတြေၾကာင့္ အဆိပ္သင့္ျပီး သတိလြတ္သြားတယ္၊ သမဏသညာဆုိတဲ့ ငါ ရဟန္းပါလားဆုိတဲ့ အသိစိတ္ သတိပါလြတ္သြားတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ မာတုဂါ- မသတၱ၀ါမ်ားသည္ ရဟန္းေတြ အတြက္ အဆိပ္ျပင္းတဲ့ေျမြဟု ဘုရားကေျပာထားသည္။
ေတာင္ျမိဳ႕ မဟာဂႏၶာရုံဆရာေတာ္ၾကီးက သူ၏ ကိုယ္တုိင္ေရး တစ္ဘ၀သံသရာစာအုပ္တြင္ သူစာသင္သား ရဟန္းငယ္ဘ၀က အေတြ႕အၾကံဳေလးကို ကဗ်ာေလးနဲ႔စပ္ဆုိထားတယ္။ ရဟန္းငယ္ဘ၀ စာအံေက်ာင္းသြားစဥ္လုိ႔ ထင္ပါသည္၊ အမ်ိဳးသမီးငယ္တစ္ေယာက္ အနားက ျဖတ္ေလွ်ာက္သြားတာကို လွည့္ေတာင္မၾကည့္ဘဲ သူ၏ အေငြ႕ႏွင့္ပင္ ခႏၶာတစ္ခုလုံး ရွိန္းဖိန္းသြားသည္ဟု ဆုိသည္၊ ကဗ်ာ ေလးခ်ိဳး ေတးထပ္ ၀ါသနာေရာ ကြ်မ္းက်င္ႏိုင္ႏွင္းေသာ ဆရာေတာ္အေလာင္းလ်ာသည္ ခ်က္ခ်င္း ကဗ်ာစပ္လုိက္သည္။ ကဗ်ာကိုေတာ့ အစေလာက္ပဲ မွတ္မိေတာ့ သည္။ ‘‘ ၾကည့္ရုံ ျမင္ရုံ အဆိပ္တက္သမို႔ သိပ္ခက္သကြဲ႕ အမိတုိ႔ေရ’’ အစခ်ီေသာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ျဖစ္သည္။ ထုိကဗ်ာထဲတြင္။
ဒ႒၀ိသေျမြ- ၾကည့္ရုံ ျမင္ရုံနဲ႕ အဆိပ္တက္သည့္ေျမြ၊ ဖု႒၀ိသေျမြ- ထိရုံနဲ႕ အဆိပ္တက္သည့္ ေျမြဟု ေရးထားသည္၊ ျပည့္အစုံကိုေတာ့ ထုိစာအုပ္တြင္ ဖတ္ၾကည့္ပါေလ။ အသားထိျခင္း ျမင္ျခင္းမ်ိဳး မဟုတ္ဘဲ ေလအရွိန္ေၾကာင့္ ကိုယ္ေငြ႕သည္ပင္ အစြမ္းသတၱိရွိေနရာကား ထိလုိက္တာနဲ႔ အဆိပ္သင့္မွာ အမွန္ပင္ျဖစ္သည္။

တကယ္ေတာ့ ဘုရားရွင္က အမ်ိဳးသမီးေတြကို အျပစ္ေျပာတာမဟုတ္ဘူး၊ သာသနာ့၀န္ထမ္းရွင္ရဟန္းေတြဆုိတာ အမ်ိဳးသားမ်ား (ဖုိသတၱ၀ါ)မ်ားသာ အဓိကျဖစ္ေနသည္အတြက္ ရဟန္းေတာ္မ်ားကို ကာကြယ္တဲ့ အေနနဲ႕ေသာ္၎ သူ႔သာသနာအတြက္ေသာ္၎ ၀ိသဘာဂျဖစ္ေသာ ဆန္႔က်င္ေသာ ဆြဲငင္အားျပင္းေသာ မသတၱ၀ါမ်ား၏ တပ္မက္ဖြယ္အာရုံေတြကို စက္ဆုတ္ဖြယ္အျဖစ္ ေၾကာက္ဖြယ္အျဖစ္ ရြံဖြယ္အျဖစ္ ေပၚလြင္ေအာင္ကို ေဟာထားျခင္းပဲ ျဖစ္သည္။ ပါဠိစာေပႏွင့္ အျခားမဃေဒ၀လကၤာကဲ့သို႕ေသာ စာေပေတြမွာ မ်ားစြာေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္၊ မိန္းမမ်ားသည္ ေကာက္ေကြးေသာ ျမစ္နဲ႕တူ၏၊ မိန္းမ်ားမွ ထြက္လာေသာ အန႔ံအသက္မ်ားသည္ ျမင္းအနံ႕ (ျမင္းေခြ်း) ရွိ၏ စသည္ျဖင့္ မ်ားစြာေတြ႕ရခဲ့ေသာ္ ဘုရားရွင္သည္ ဤကဲ့သို႔ သူ႕သာသနာေတာ္ကို အေလးထားပုံတုိ႔ကို ပုိ၍ ၾကည္ညိဳႏုိင္ၾကပါေလ။ ရဟန္းေတာ္မ်ား ၀ိသဘာဂေၾကာင့္ ကိေလသာ မပြားရေလေအာင္ ေဟာထားျခင္းျဖစ္သျဖင့္ ရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္သာ ျဖစ္ပါသည္။ အမ်ိဳးသမီးမ်ားကို အျပစ္မေျပာလုိ၊ အျပစ္သမီးမ်ား ဂုဏ္ရည္မ်ားႏွင့္ အမ်ိဳးသမီးသူရဲေကာင္းမ်ားလည္း ရွိသျဖင့္ ဧတဒဂ္ေပးကာ ခ်ီးေျမာက္ထားသည္လည္း ရွိသည္။

ဒီေလာက္ ေၾကာက္စရာေကာင္းေအာင္ ရြံစရာေကာင္းေအာင္ ေဟာထားတာေတာင္ ဘာလုိ႔ ၾကိဳက္ၾကမွန္းကို မသိဘူး။ သူမ်ားက ထင္လိမ့္ ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္နဲ႕ စာေရးသူေကာ မၾကိဳက္ဘူးလားလုိ႔ ေမးေကာင္းေမးပါလိမ့္မယ္။ အေျဖကေတာ့ မညာတမ္းေျပာရရင္ ၾကိဳက္မိမွာ အမွန္ပါပဲ။ အဆိပ္ျပင္းတာကိုး။

ထုိ႔ေၾကာင့္ မိေထြးေဂါတမီ အမ်ိဳးသမီးရဟန္းမ ျဖစ္ေရးကို အၾကိမ္ၾကိမ္ေတာင္းဆုိခဲ့ေသာ္လည္း အမ်ိဳးသမီးမ်ား သာသနာ၀င္လာလွ်င္ သာသနာအသက္တုိမယ္ဆုိတာ ျမင္လုိ႔ ျမတ္ဗုဒၶက သူ႕သာသနာမွာ အမ်ိဳးသမီးရဟန္းမေတြကို ခြင့္မျပဳခဲ့ဘူး။ သုိ႔ေသာ္လည္း ေက်းဇူးတရားေတြကို ေထာက္ဆျပီး ၀င္ခြင့္ျပဳေတာ္မူခဲ့ရတယ္။

အမ်ိဳးသမီးမ်ားႏွင့္ဆက္ဆံရာ၀ယ္
ေနာက္ပုိင္း မလြဲသာ မေရွာင္သာ ျဖစ္လာခဲ့လွ်င္ အရွင္အာနႏၵာအား မိန္းမမ်ားႏွင့္ မည္သုိ႔ မည္ပုံ ဆက္ဆံရမည္ကို လမ္းညႊန္းထားသည္။ တခါက အရွင္အာနႏၵာက ဘုရားရွင္အား ေမးသည္၊ မိန္းမ်ားႏွင့္ေတြ႕လွ်င္ ဘယ္လုိ ျပဳက်င့္ရမလဲ? မၾကည့္နဲ႔ေပါ့ဟု ဘုရားကေျဖသည္၊ အမ်ိဳးသမီးမ်ားႏွင့္မျမင္ေအာင္ေနပါ။ အကယ္၍ မျဖစ္မေန ျမင္ေနရရင္ေကာ ဘယ္လုိလုပ္မလဲ ဘုရား? စကားမေျပာပါနဲ႕။ အကယ္၍ ေျပာဖုိ႔ၾကံဳလာရင္ေကာဘုရား? သတိထားရမွာေပါ့။ သတိထားဆုိတာက အေမအရြယ္ဆုိ အေမလုိ သေဘာထား၊ အေဒၚအရြယ္ဆို အေဒၚလုိ႔ သေဘာထားပါ။ အမအရြယ္ဆုိရင္ ကိုယ့္အစ္မကဲ့သုိ႔ စိတ္ထား၊ ကိုယ့္ႏွမအရြယ္ဆုိ ကိုယ့္ႏွမအရင္းလုိ စိတ္ထားျပီး ေျပာပါ။ ဒီေနရာမွာပဲ ဘုရားက အမ်ိဳးသမီးမ်ားႏွင့္ တစ္ေယာက္ခ်င္း ဆိတ္ကြယ္ရာမွာ စကားမေျပာျဖစ္ေအာင္ကို ေနဖုိ႔မွာထားသည္။ စကားေျပာျဖစ္လွ်င္ အဆိပ္ျပင္းေျမြအကိုက္ခံရပါလိမ့္မည္။

ခက္တာက ရဟန္းဆုိတာ အမ်ိဳးသမီးေတြကပဲ ဦးေဆာင္ျပီး ဆြမ္းေလာင္း ဟင္းေလာင္းႏွင့္ အလွဴအတန္းေတြမွာ သူတုိ႔က အဓိကျဖစ္ေနတာဆုိေတာ့ သူတုိ႔ႏွင့္ မေတြ႕ေအာင္ မျမင္ေအာင္ စကားမေျပာျပန္ရင္လဲ စားစရာ ရွားပါးသြားလိမ့္မည္။ တခါတရံ အမ်ိဳးသမီးမ်ားကပဲ လူရန္ တရားနာရန္ သီလေဆာက္တည္ရန္ ရဟန္းေတာ္မ်ားဖူးျမင္ရန္ ေတာင္းဆုိလာပါလိမ့္မယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ မျဖစ္မေန ျမင္ရ ေတြ႔ရ ေျပာၾကရျပီးဆုိရင္ ညီအကို ေမာင္ႏွမစိတ္ေမြးျပီး သတိကပ္ထားဖုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါသည္။

ဒီပုိ႔စ္ရည္ရြယ္ခ်က္
ဒီပု႔ိစ္၏ဆုိလုိသည္မွာ အပုိင္း (၁) မွာတုန္းက ေျပာထားသလုိ ေခတ္ကာလ အေလ်ာက္ ေပၚေပါက္လာတဲ့ အင္တာနက္ကေနပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ အျပင္မွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ က်ားသတၱ၀ါ ျဖစ္ေသာ ရဟန္းငယ္မ်ားႏွင့္ မသတၱ၀ါတုိ႔ အေႏွာင္ဖြဲ႔စကားေလးေတြ ေျပာၾကျခင္းက အဆန္းမဟုတ္ပါဘူး။ မတူညီေသာ ဆန္႔က်င္ဘက္ ၂ ခုတုိ႔၏ ဆြဲငင္အားေၾကာင့္သာ ျဖစ္သည္။ ဒါဆုိရင္ ေျမြအကိုက္ခံရျပီေပါ့။

ဆြဲငင္အားတုိ႔ မလြမ္းမုိးမိေအာင္
သုိ႔ေသာ္လည္း ရဟန္း (ဘိကၡဳ) ဆုိသူတုိ႔သည္ ထိုဆြဲငင္အားတုိ႔မွ လြတ္ရာ လြတ္ေၾကာင္း အားထုတ္ေနသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည့္အတြက္ ထုိဆြဲငင္အားတုိ႔ မလြမ္းမုိးမိေအာင္၊ အဆိပ္ျပင္းေျမြ မကိုက္မိေအာင္ ေရွာင္နည္းမ်ားကို ျမတ္ဗုဒၶက နည္းမ်ိဳးစုံနဲ႕ ျပထားပါတယ္။

တခါက--သူေ႒းေလး ယသအမ်ိဳးသားမွာ ေဆာင္းရာသီ, ေႏြရာသီ, မုိးရာသီ ဟုေသာ ဥတုသုံးမ်ိဳးအတြက္ ထုိဥတုအသီးအသီးႏွင့္ သင့္ေလ်ာ္ေသာ နားေနေဆာင္ သုံးမ်ိဳး ဖန္တီးထားသည္၊ ထုိအေဆာင္ သုံးမ်ိဳးလုံးမွာလဲ ျမိဳနယ္အသီးသီးမွ အလွကေလးေတြ အလန္းကေလးေတြခ်ည္း ေပ်ာ္ပါးဖုိ႔ ေခၚထားသည္။ တေန႔ေတာ့ သူအိပ္ယာက ေစာေစာ ႏုိးလာေတာ့ေတာ့ သူျမင္လုိက္ရတဲ့ ျမင္းကြင္းက ‘‘အခ်ိဳ႕လန္းပါတယ္ဆုိတဲ့ မိန္းမလွေလးေတြေတြ ပါးစပ္ေဟာင္းေလာင္းနဲ႕ အိပ္ေနပုံ၊ အခ်ိဳ႕ကေလးမေလးေတြကေတာ့ ပါးစပ္ေဟာင္းေလာင္းျဖစ္ရုံမဟုတ္ တေခါေခါ တဂူးဂူး အသံအမ်ိဳးစုံနဲ႕ ေဟာက္ေတာင္ ေဟာက္ေနၾကေသးတယ္၊ အခ်ိဳ႕က်ျပန္ေတာ့ တက်ီက်ီနဲ႕ သြားၾကိတ္အသံေတြ၊ အခ်ိဳ႕ကေတာ့ ပါးစပ္က သြားရည္ေတြ ယုိစီးလုိ႔၊ အခ်ိဳ႕က်ျပန္ေတာ့ ဆံပင္ေတြ စုတ္ဖြားျဖစ္ျပီး ရႈပ္ရွက္ခက္ေနသည့္ ဟန္အမ်ိဳးမ်ိဳး ပုံစံအမ်ိဳးမ်ိဳး’’တုိ႕ကို ျမင္လုိက္ရေတာ့ ‘‘ေအာ္--ၾကည့္စမ္း ဖီးလိမ္းျခယ္ထားေတာ့ လွတယ္ တပ္မက္ဖြယ္လုိ႔ ထင္ထားခဲ့ အလန္းေလးေတြက ၾကည့္စမ္း-- အခုေတာ့ စပ္ဆုတ္ရြံဖြယ္တုိ႔ျဖင့္ ျပည့္ေနေသာ အသုဘၾကီးပါတကားးးးဟု ေတြးျပီး သူ႕စိတ္ထဲမွာ နဂုိတပ္မက္တဲ့ ေနတဲ့ ရာဂစိတ္ေတြ တဒဂၤ ကုန္သြားတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ကစျပီး ရဟန္းျပဳသြားၾကတာပဲ။

ရဟန္းမ်ား၏ ယူနီေဖာင္း
ဘုရားရွင္က အဆိပ္ျပင္းေျမြ အကိုက္ခံရျခင္းမွ ကာကြယ္ဖုိ႔ သူ႔တပည့္ေတြကို ပုံစံတစ္မ်ိဳး လူ၀တ္ေၾကာင္မ်ားႏွင့္ မတူေအာင္ ဖန္တီးေပးထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ သူတီထြင္ ဖန္တီးထားတဲ့ ယူနီေဖာင္းပုံစံက တပ္မက္စရာမရွိ အလွအပကင္းတဲ့ ပုံစံပါ။ ကာလာစုံ အေရာင္စုံေတြကို ပယ္ျပီး တစ္ေရာင္တည္း တစ္ေသြးတည္းေသာ အ၀တ္၊ ပုံစံမ်ိဳးစုံ မရွိ တစ္မ်ိဳးတည္းေသာ ပုံစံ၊ ညက္ေညာ ေျပျပစ္ေသာ အ၀တ္မ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ လယ္ကြင္း လယ္ယာကဲ့သုိ႔ေသာ အေၾကာင္းလုိက္ အကြက္လုိက္ေသာ ခ်ဳပ္ရိုးမ်ားျဖင့္ ဖန္တီးထားေသာ အ၀တ္၊ ပုခုံးတစ္ဖတ္ေဖာ္ေသာ စတုိင္လ္၊ အလွ အပႏွင့္ တပ္မက္မႈကို ျဖစ္ေစေသာ အေမႊးအျမင္မွန္သမွ် ပယ္ျပီး လူမ်ားႏွင့္ မတူေသာ ပုံစံသစ္တစ္ခုကို ဖန္တီးေပးလုိက္ျခင္းဟာလဲ တပ္မက္စရာ မရွိေအာင္၊ အဆိပ္ျပင္းေျမြ အကိုက္မခံရေအာင္ ဖန္တီးေပးလုိက္ျခင္းပဲ ျဖစ္ပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အဆိပ္ျပင္းေျမြမွကာကြယ္ေသာ ယူနီေဖာင္းကို တန္ဖုိးရွိရွိ ၀တ္ရုံသင့္ပါေတာ့ သတည္းးးး။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ
သီတဂူစတား
၂၇-၆-၂၀၁၁

Read more »

ေခါင္းေဆာင္တုိ႔ က်င့္စဥ္

သီတဂူကမၻာ႔ဗုဒၶတကၠသုိလ္ (ရန္ကုန္) ဖြင့္ပြဲ
တတိယေျမာက္ေန႔၌
ႂကြေရာက္လာေသာ လူမႈအဖြဲ႔အစည္း ပရိသတ္တုိ႔အား

သီတဂူဆရာေတာ္ ေဒါက္တာအရွင္ဉာဏိႆရေဟာၾကားအပ္ေသာ


ေခါင္းေဆာင္တုိ႔ က်င့္စဥ္
သုမဂၤေလာ အယံကာေလာ၊ မဂၤလာအေပါင္းႏွင့္ ျပည့္စုံတဲ့အခါေကာင္းပါ။ မဂၤလာေကာင္း အခါေကာင္းမွာ အားလုံးကုိ မဂၤလာစကားေျပာပါမယ္။ မဂၤလာစကား ေျပာၾကားခြင့္ ရလုိ႔၊ ေျပာၾကားခြင့္ရဆုိရာမွာ အသင္းအဖြဲ႔ေပါင္းစုံ၊ လူမ်ိဳးလည္း ေတာ္ေတာ္ စုံတဲ့ ပြဲမွာ ေျပာၾကားခြင့္ရလုိ႔ ပုိၿပီးေတာ့ ၀မ္းသာတယ္။
ေရွးဦးစြာ နားေထာင္ၾကတဲ့ ပရိသတ္ကုိ ေမတၱာရပ္ခံထားခ်င္တာ ႏွစ္ခု ရွိပါတယ္။ တစ္ခုက ၿငိမ္ၿငိမ္တိတ္တိတ္၊ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ ျမတ္စြာဘုရားႀကိဳက္တဲ့ မူ၀ါဒ၊ အရွင္သာရိပုတၱရာနဲ႔ အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္တုိ႔ရဲ႕ Country-side-ေဒသမွာ ရဟန္းခံ လာၾကတဲ့ ေက်းလက္က ရဟန္းအပါး (၅၀၀) ဘုရားနဲ႔ သာရိပုတၱရာ၊ ေမာဂၢလာန္တုိ႔ ေနရာကုိ ဘုရားဖူးဖုိ႔ ေရာက္လာၾကတယ္။ ဟုိအလြန္ေ၀းတဲ့ Remote place-ကေန သာ၀တၳိဆုိတဲ့ Capital-ကုိ ေရာက္ေတာ့ သူတုိ႔မွာ မျမင္ဘူးတာ၊ မေတြ႕ဘူးတာေတြ၊ မၾကားဘူးတာေတြ သိပ္မ်ားေတာ့ ျမင္လုိက္ရင္ ဟာကနဲ႔၊ ဟယ္ကနဲ႔ အခုနက တမၸ၀တီဦး၀င္းေမာင္ေျပာတဲ့ ပန္းဆယ္မ်ိဳးကုိ စိတ္၀င္စား တတ္ရင္ ဒီေက်ာင္းေတာ္ႀကီး ထဲမွာ ဟာ, ဟယ္ ဒီလုိျဖစ္တယ္။ အဲဒီလုိ ေဇတ၀န္ ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးကုိ ေရာက္ေတာ့ တအံ့တၾသေတြ ျဖစ္ေတာ့ တပါးနဲ႔ တပါး အပါး (၅၀၀) ေတာက ကုိယ္ေတာ္ေတြေရာ၊ ၿမိဳ႕က ကုိယ္ေတာ္ေတြေရာ ဆုံလုိက္ေတာ့ ႏႈတ္ဆက္စကား ေျပာတာ၊ ေတာကကုိယ္ေတာ္ (၅၀၀)နဲ႔ ၿမိဳ႕က ကုိယ္ေတာ္ အပါး (၅၀၀)စကား ေျပာရင္ အပါး (၁၀၀၀)ေျပာတဲ့ စကားျဖစ္မယ္။ အဲဒါေတြ ေဇတ၀န္ ေက်ာင္းတုိက္ႀကီးမွာ ညံေနတာ၊ ဆူေနတာ၊ အဲဒါေတြ ျမတ္စြာဘုရားၾကားေတာ့… ဟဲ့ ဟဲ့. . . ညံလွခ်ည္လား ေက်ာင္းတုိက္ႀကီးမွာ ဘာသံေတြလဲ? ေတာရဟန္းနဲ႔ ၿမိဳ႕ရဟန္းေတြ မေတြ႕တာၾကာလုိ႔ ႏႈတ္ဆက္တဲ့ အသံေတြ ပါဘုရား။
ဟယ္… အင္းႀကီးတစ္ခုမွာ တံငါသည္ေတြ ငါးပက္ေတာ့ ေရေတြကခန္း ငါးေတြက က်ိက်ိတက္ ေပၚလာတဲ့အခါ တံငါသည္ေတြ လုၿပီးေတာ့ ငါးဖမ္းေတာ့ ဆူညံေနတဲ့ အသံေတြလုိပဲလုိ႔ ဘုရားရွင္က ဆုိေတာ္မူတယ္။ ရဟန္းေတာ္ေတြ တံငါသည္ေတြ ငါးဖမ္းသလုိ ဆူညံေနတယ္။ ဘယ္သူ႔တပည့္ေတြလဲ? အရွင္သာရိပုတၱရာ၊ အရွင္ေမာဂၢလာန္တုိ႔ရဲ႕ တပည့္ေတြပါဘုရား၊ သြား. . . မင္းတုိ႔ တပည့္(၅၀၀)ကုိေခၚ, မင္းတုိ႔ ေက်ာင္းကထြက္၊ အရွင္သာရိပုတၱရာေရာ၊ အရွင္ေမာဂၢလာန္ေရာ တပည့္ေတြကုိ ေကာင္းေကာင္း မဆုံးမႏုိင္လုိ႔ ျမတ္စြာဘုရားက ဘာလုပ္လုိက္လဲ? ပရိသတ္ေျပာ၊ ျမတ္စြာဘုရားက ဘာလုပ္ လုိက္လဲ? ႏွင္ထုတ္လုိက္ပါတယ္ဘုရား။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းက အထုတ္ ခံရမွာ ေၾကာက္လုိ႔ အားလုံးပရိသတ္က ၿငိမ္ၿငိမ္ေနၾကပါ။ ဘုရားက အရွင္သာရိပုတၱရာနဲ႔ အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္ကုိ ဘာလုပ္လုိက္လဲ? တပည့္ေတြကုိ ေကာင္းေကာင္း မဆုံးမႏုိင္ေတာ့ ဆရာပါ ႏွင္ထုတ္တယ္ မဟုတ္လား? တင္ပါဘုရား။
ဒီကေန႔ အားလုံးလာၾကတဲ့ ပရိသတ္ဟာ ဘုန္းႀကီးကုိ ဆရာလုိ႔ သေဘာထားရင္ အားလုံးက ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ တပည့္လုိ႔ သေဘာထားရင္ တပည့္ ဆူရင္ ဆရာပါ ဘာျဖစ္လဲ? ႏွင္ထုတ္ခံပါတယ္ဘုရား။ ႏွင္ထုတ္ခံရမွာ ေၾကာက္ ပါတယ္။ အားလုံးပဲ ၿငိမ္ၿငိမ္ေနၾကပါ။

ေနာက္တစ္ခ်က္ ျမတ္စြာဘုရားပရိနိဗၺာန္စံၿပီးတဲ့ေနာက္ ဓာတ္ေတာ္ေတြကုိ ေ၀ျခမ္းမလုိ႔ ျပင္ဆင္တဲ့ေန႔က ရွစ္ျပည္ေထာင္မင္းတုိ႔ ဓားလွံေလးျမွား လက္နက္ေတြနဲ႔ ဓာတ္ေတာ္ေတြကုိ လုမလုိ႔ အုံးအုံးကၽြက္ကၽြက္ ဓားတ၀င္း၀င္း၊ လွံတ၀င္း၀င္း ျဖစ္ၾကတယ္။ အိမ္ရွင္ႏုိင္ငံျဖစ္တဲ့ မလႅာမင္းတုိ႔ကလည္း တုိ႔နယ္ေျမမွာ ပရိနိဗၺာန္စံတဲ့ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ ဓာတ္ေတာ္ဟာ တုိ႔ပဲ ပုိင္တယ္။ ဘယ္သူ႔မွ မေပးဘူး။ က်န္တဲ့ မင္း ခုနစ္ပါးတုိ႔ကလည္း တုိ႔ဘုရားမုိ႔ တုိ႔လည္းပုိင္တယ္။ ျမတ္စြာဘုရားကုိ အမ်ိဳး ေတာ္ခ်င္ၾကတာေနာ္။ ပရိသတ္ေရ… ဘာျဖစ္ခ်င္ၾကတာလဲ? အမ်ိဳးေတာ္ခ်င္ ၾကတာပါ ဘုရား။ အခု ခင္ဗ်ားတုိ႔ ဘာကုိ အမ်ိဳးေတာ္ခ်င္ၾကတာလဲ? ကုိယ္ေတာ္ ခ်င္တဲ့ အမ်ိဳး ကုိယ့္ဘာသာကုိ ရွာ။ ဘုရားကုိ အမ်ိဳးေတာ္ခ်င္ၾကလုိက္ၾကတာ။ အဇာတသတ္ကလည္း ျမတ္စြာဘုရားက တုိ႔အမ်ိဳး၊ ကပိလ၀တ္က သာကီ၀င္ေတြနဲ႔ ေဒ၀ဒဟက ေကာလိယ၀င္ေတြကေတာင္ ဘာမွ မေျပာရေသးဘူး၊ အဇာတသတ္က စေျပာလာတယ္၊ ဘုရားဟာ တုိ႔အမ်ိဳးတဲ့….၊ ဒီလုိ ဒီလုိ။ အဲဒီေတာ့ သူလည္း ဘုရားအမ်ိဳး ငါလည္း ဘုရားအမ်ိဳး ဒီလုိျဖစ္ကုန္တယ္။ ဘာလုိခ်င္လုိ႔လဲ? ဓာတ္ေတာ္လုိခ်င္လုိ႔။ အဲဒီေတာ့ ဓားတ၀င္း၀င္း လွံတ၀င္း၀င္းနဲ႔ ဓာတ္ေတာ္လုတဲ့ ပြဲ။ ဘုရားအမ်ိဳးေတြက ဓားလွံတ၀င္း၀င္းနဲ႔ ဓာတ္ေတာ္လုမလုိ႔ ျဖစ္ေတာ့ အေျခအေနက မေကာင္းဘူး။ အဲဒါကုိ ထိန္းမည့္ ပုဂၢိဳလ္က မရွိဘူး။

အဲဒီေတာ့ ေပၚလာတဲ့ ပုဂၢိဳလ္က ဘယ္သူလဲဆုိေတာ့. . . ဟုိေရွးတုန္းက တကၠသီလဆုိတဲ့ ၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီးမွာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ဆရာလုပ္ခဲ့ဘူးတဲ့ တကၠသုိလ္ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ အၿငိမ္းစား ေဒါဏ၊ သူက ဒီပြဲေရာက္ေနတာ။ ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ဓားတ၀င္း၀င္း လွံတ၀င္း၀င္းနဲ႔ ဓာတ္ေတာ္ လုမည့္ မင္းေတြဟာ ဒီေကာင္ေတြ အကုန္လုံး ငါ့တပည့္ေတြ။ ငါ့တပည့့္ေတြ ငါေျပာရင္ ရေလာက္တယ္ဆုိၿပီးေတာ့ စင္ျမင့္ေပၚ တက္ၿပီးေတာ့ သူကေအာ္လုိက္တာ။ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ေဒါဏဆရာႀကီး ေအာ္တဲ့ စကား (၂)ခြန္း မွတ္ရေအာင္။ "အမွာကံ ဗုေဒၶါ ခႏၱိ၀ါေဒါ" တုိ႔မ်ားရဲ႕ ဘုရားဟာ ခႏၱီ၀ါဒီပုဂၢိဳလ္ ျဖစ္တယ္။ တုိ႔ဘုရားဟာ ဘာ၀ါဒကုိ ကုိင္ထားလဲ ပရိသတ္? ခႏၱီ၀ါဒပါဘုရား၊ ခႏၱီ၀ါဒ။ ဒီထဲကလူေတြ ဘာ၀ါဒေတြ ကုိင္ထားလဲ? ကုိင္ခ်င္တဲ့ ၀ါဒကုိင္၊ အဲဒါေတြ အားလုံး ခႏၱီ၀ါဒအေပၚမွာ အေျခဆုိက္ရမယ္။ ခႏၱီ. . . ေျမႀကီးေပၚမွာ ဒီလူေတြ ေနတယ္၊ ဒီလူေတြ ေန႔တုိင္း. . ., စကားလုံးေလး နဲနဲ႐ုုိင္း႐ုိင္းေလးေျပာရင္ ခႏၱီအဓိပၸါယ္ ပုိရွင္းတယ္။ သည္းခံၿပီး နားေထာင္ပါ၊ ဂမၼေဒါသေရာက္တယ္လုိ႔ အျပစ္မတင္ပါနဲ႔၊ ဒီေျမႀကီးေပၚမွာ ေနတဲ့ ဒီလူေတြ ဒီေျမႀကီးေပၚမွာ ဒီလူေတြ ေခ်းယုိတယ္၊ ေသးေပါက္တယ္။ ေျမႀကီးဘယ္ေတာ့မွ reject-မလုပ္ပါဘူး။ ယုိခ်င္တုိင္း ယုိ၊ အရွိ အရိွအတုိင္းထား။ ဒီလူေတြပဲ ဒီေျမႀကီးကုိ လွခ်င္လုိ႔ ပန္းေတြနဲ႔ အလွျပင္ျပန္ေရာ…၊ ဟာ… ငါ့ေျမႀကီး သိပ္လွေနၿပီ ဆုိၿပီးေတာ့ စုိက္ထားတဲ့ ပန္းပင္ေတြကုိ ဒီေျမႀကီးက attach-လည္း မျဖစ္လုိ႔ accept-လည္း မလုပ္ပါဘူး။ လွလုိ႔လည္း မမက္ေမာဘူး။ ညစ္ပတ္ အ႐ုတ္ဆုိးလုိ႔လည္း စိတ္မပ်က္ဘူး။ အဲဒါဟာ quality, qualification of leader. ေခါင္းေဆာင္ေတြမွာ ဒါဟာ အေရးႀကီးတဲ့ အရည္အခ်င္းပဲ။ ေကာင္းခ်င္တုိင္းေကာင္း မမက္ေမာဘူး၊ ဆုိးခ်င္တုိင္းဆုိး စိတ္မပ်က္ဘူး။ ေျမႀကီးနဲ႔ တူတဲ့အက်င့္ ခႏၱီေခၚတယ္။ အက်ယ္တ၀င့္ေျပာဖုိ႔ ဘုန္းႀကီးတုိ႔ ဒီေန႔ အခ်ိန္မယူပါဘူး။ နိဒါန္းေလာက္ေျပာရင္ ဘုန္းႀကီးတုိ႔ တရားေတြ ရွာနာပါ။ ခႏၱီ။ အမွာကံ ဗုေဒၶါ အဟု ခႏၱိ၀ါေဒါ။ တုိ႔ဗုဒၶဟာ ဘာ၀ါဒလဲ? ခႏၱီ၀ါဒပါဘုရား။ အားလုံးေျမႀကီးလုိ က်င့္သုံး ၾကရမယ္။ မေကာင္းဆုိး၀ါးေတြ လာခ်င္တုိင္းလာ စိတ္မပ်က္ပါဘူး။ အေကာင္းနဲ႔ အဆုိးေတြ ေပးခ်င္တုိင္း ေပး၊ မမက္ေမာပါဘူး။ ခႏၱီတရား. . . ဒါဟာ ဗုဒၶရဲ႕ ၀ါဒပဲ။

ေနာက္တခု အမွာကံ ဗုေဒၶါ သႏၱိ၀ါေဒါ။ ခႏၱီ၀ါဒကုိ မကုိင္ႏုိင္ရင္ သႏၱိ၀ါဒကုိ ခ်မွတ္လုိ႔ မရဘူး။ မခံႏုိင္ဘူးေဟ့လုိ႔ဆုိရင္ သႏၱိဟာ မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့ဘူး။ ေနာက္ လာမည့္၀ါဒက ဘာလဲဆုိေတာ့ သႏၱိ၀ါဒ။ ဘာမ်ားပါလဲ? သႏၱိ၀ါဒပါဘုရား။ ေနာက္ လာမည့္၀ါဒက သႏၱိ၀ါဒ။ တုိ႔ဘုရားရဲ႕၀ါဒက သႏၱိ၀ါဒ။ ကုလားလုိ႔ ေျပာရရင္ သွ်ႏၱီ၀ါဒ။ ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့၀ါဒ။ ခႏၱီရွိေတာ့မွ သႏၱိ။ အဲဒီမွ ခႏၱီရဲ႕ေနာက္မွ ေမတၱာ ပါလာမယ္။ ေမတၱာကုိ တဆက္တည္းေျပာရရင္ ေရနဲ႔တူေအာင္ က်င့္။ ေရ… ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ေရေပါင္းမ်ားစြာမွာ Brand name-ေတြ တစ္ရာေက်ာ္ေလာက္ ရွိမယ္ထင္တယ္။ ဘယ္နာမည္နဲ႔ ထုတ္တဲ့ ဘာေရပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သတၱိက ႏွစ္မ်ိဳးထဲပဲ- သန္႔ရွင္းတာနဲ႔ ေအးခ်မ္းတာ။ ဘယ္နမ်ိဳးလဲ? ႏွစ္မ်ိဳးပါဘုရား။ ဧရာ၀တီ၊ ခ်င္းတြင္း၊ စစ္ေတာင္းစသည္ နာမည္ပဲ ကြဲတယ္။ ေသာက္လုိက္ရင္ ေအးတယ္၊ ခ်ိဳးလုိက္ရင္ သန္႔ရွင္းတယ္။ တ႐ုတ္၊ ကုလား၊ အေမရိကန္ ဘယ္တုိင္းျပည္ကထြက္တဲ့ ေရပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဘာရလဲ? သန္႔ရွင္းတာနဲ႔ ေအးခ်မ္းတာ ႏွစ္မ်ိဳးပဲ ရတယ္။ ကုလားေရကုိ တ႐ုတ္ေသာက္လည္း ဒီႏွစ္မ်ိဳးပဲ အက်ိဳးထြက္တယ္။ တ႐ုတ္ေရကုိ ကုလားေသာက္လည္း ဒီႏွစ္မ်ိဳးပဲ အက်ိဳးထြက္တယ္။ ေမတၱာဆုိတာ ေရနဲ႔တူတယ္။ လူသားတုိင္းကုိ တညီတည္း ေအးခ်မ္းေစခ်င္တယ္။ လူသားတုိင္းကုိ တညီတည္း ႏွလုံးစိတ္၀မ္းေအးခ်မ္းေစခ်င္တယ္။ ဘ၀သန္႔ရွင္းေစခ်င္တယ္။ အဲဒါ ခႏၱီနဲ႔ ေမတၱာ၊ ေမတၱာနဲ႔ ခႏၱီ၊ အဲဒါဘယ္သူ႔၀ါဒလဲ? ဗုဒၶရဲ႕၀ါဒပါဘုရား။ အဲဒီႏွစ္ခုလက္ကုိင္ထားမွ ေနာက္ကဘာရလဲ? သႏၱိဆုိတဲ့ Peace ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္းကုိ ရႏုိင္တယ္။ ဆုိေတာ့့… ဘုရားကုိ အေၾကာင္းျပဳၿပီး ဓားတ၀င္း၀င္း လွံတ၀င္း၀င္း မလုပ္ၾကနဲ႔။ တုိ႔ဘုရားဟာ ခႏၱီ၀ါဒ, သႏၱိ၀ါဒ။ သႏၱိ၀ါဒဘုရားကုိ အေၾကာင္းျပဳၿပီးေတာ့ ဓားေတြ တ၀င္း၀င္း၊ လွံေတြ တ၀င္း၀င္း မျပၾကနဲ႔ေဟ့။ ဓားေတြ လွံေတြ ခ်လုိက္ၾက။
ဒီေတာ့ ရွစ္ျပည္ေထာင္ မင္းေတြ အကုန္လုံးက ၾကည့္ၾကတယ္၊ အသံ၀ါႀကီးနဲ႔ ေအာ္ေနတာ ဘယ္သူမ်ားလဲ? ဒါ. . .တုိ႔ဆရာႀကီး၊ ဆရာႀကီးေျပာတဲ့ စကားေတာ့ တုိ႔နားေထာင္မွပဲ။ အားလုံး ဓားလွံေတြ ခ်ၿပီးေတာ့ ဓာတ္ေတာ္ေ၀ပြဲဟာ ေအးေအး ခ်မ္းခ်မ္း ၿပီးသြားတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ဒီကေန႔ ဗုဒၶတကၠသုိလ္ႀကီး ဖြင့္ပြဲကုိ ႂကြေရာက္လာၾကတဲ့ အသင္းဖြဲ႕ ပရိသတ္အားလုံးတုိ႔ အၿငိမ္းစားပါေမာကၡခ်ဳပ္ေဟာင္း ဦးေဒါဏေျပာတဲ့ ခႏၱီတရား၊ သႏၱိတရား လက္ကိုင္ထားၿပီးေတာ့ ဒီကေန႔ ဒီအစည္းအေ၀း၊ ဒီအခမ္းအနားက စၿပီးေတာ့ မည္သည့္လုပ္ငန္းကုိ ေဆာင္ရြက္ေစကာမူ ဗုဒၶရဲ႕ ဒီ၀ါဒႏွစ္ပါး လက္ကုိင္ထား။ ခႏၱီနဲ႔ ေမတၱာလက္ကုိင္ထား၊ သႏၱိျဖစ္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ၾကပါလုိ႔ ဘုန္းႀကီးက ဒုတိယအေနနဲ႔အားလုံးကုိ တုိက္တြန္းပါတယ္။
ေနာက္တတိယေျပာခ်င္တဲ့ အခ်က္က လာၾကတဲ့ ပရိသတ္ေတြ လူမႈေရး ေဆာင္ရြက္တဲ့ အသင္းအဖြဲ႔ေတြ၊ ဘာသာေရးေဆာင္ရြက္တဲ့ အသင္းအဖြဲ႔ေတြ၊ ႏုိင္ငံေရး ေဆာင္ရြက္တဲ့ အသင္းအဖြဲ႔ေတြ ဆုိင္းဘုတ္ကေတာ့ အမ်ိဳးမ်ိဳးပဲ။ ဘာသာေရး အသင္း အဖြဲ႔လည္း နာမည္မ်ိဳးစုံပဲ၊ လူမႈေရးအဖြဲ႔လည္း နာမည္မ်ိဳးစုံပဲ၊ ႏုိင္ငံေရးအဖြဲ႔လည္း နာမည္မ်ိဳးစုံပဲ၊ အဲဒါ ဆုိင္းဘုတ္ေတြပဲ။ အဲဒီဆုိင္းဘုတ္ေတြကုိ ခြာၿပီးေတာ့ အရွိကုိ အရွိအတုိင္း ၾကည့္ႏုိင္ဖုိ႔ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ အေရးႀကီးတယ္။ ဧရာ၀တီ၊ ခ်င္းတြင္း၊ စစ္ေတာင္း၊ သံလြင္ ဗမာျပည္မွာ အလြန္အေရးပါတဲ့ ျမစ္ႀကီးေတြ။ ဧရာ၀တီရယ္၊ ခ်င္းတြင္းရယ္၊ စစ္ေတာင္းရယ္၊ သံလြင္ရယ္၊ ကုလားတန္ရယ္ နာမည္ေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။ အဲဒီ different name-ေတြဟာ ဘယ္အေပၚမွာပဲ ရွိတာလဲ? Only in the land, ေျမႀကီးေပၚမွာပဲ။ သူတုိ႔ရဲ႕ ဦးတည္ခ်က္က ဘယ္မွာလဲ? They are flowing successfully, continuously, their destination is only ocean။ သူတုိ႔ရဲ႕ destination-က တစ္ခုတည္းပဲ။ ျမစ္ေတြနာမည္သာ ကြဲတာ၊ ပန္းတုိင္က တစ္ခုတည္းပဲ။ အဲဒါကုိ ေကာင္းေကာင္းႀကီး ျမင္ဖုိ႔ လုိတယ္။ အဲဒါ clear vision-လုိ႔ ေခၚတယ္။ ပါဠိလုိေျပာရင္ သမၼာ ဒႆန-လုိ႔ ေခၚတယ္။ အဲဒီ clear vision-မျဖစ္ေသးသမွ် ဧရာ၀တီက ၾကည္တယ္ကြ၊ ခ်င္းတြင္းက ေနာက္တယ္ကြဆုိရင္ အဲဒီမွာ conflict-ျဖစ္တာပဲ။ နာမည္ကုိ ေဖာက္ၿပီး ေရကုိ ေရာက္ေအာင္ ၾကည့္ပါ။ ဟုတ္ပီလား? တင္ပါပါဘုရား။ နာမည္ကုိ ေဖာက္ၿပီး ေရကုိ ေရာက္ေအာင္ ၾကည့္လုိက္ရင္ ေရက ဘာျဖစ္လဲ? သတၱိႏွစ္မ်ိဳးပဲ ရွိတယ္။ ဘာနဲ႔ ဘာလဲ? သန္႔ရွင္းျခင္းနဲ႔ ၾကည္လင္ျခင္းပါဘုရား။ ဧရာ၀တီလည္း ဒါပဲ၊ ခ်င္းတြင္းလည္း ဒါပဲ။ သံလြင္ေကာ၊ စစ္ေတာင္းေကာ? ဒါပဲ။ နာမည္ကုိ ျငင္းခုံေနရင္ျဖင့္ ပင္လယ္ကုိ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ ေရာက္ၾကမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ျမစ္ေရေတြဟာ ပင္လယ္ထဲ စီးသြားၾကတယ္၊ ပင္လယ္ထဲေရာက္ေတာ့ . . . ေဟ့ ဧရာ၀တီကေရ ခ်င္းတြင္းထဲ လာမေပါင္းနဲ႔ဆုိၿပီးေတာ့ ဟုိမွာ ရေသးလား? မရပါဘူး ဘုရား။ စစ္ေတာင္းက ေရလည္း ဧရာ၀တီေရနား မကပ္နဲ႔၊ တျခားစီေနၾက, ေနလုိ႔ ျဖစ္ေသးလား? မျဖစ္ပါဘူးဘုရား။ အဲဒါတကယ့္ United-ပဲ၊ တကယ့္ Unity-ပဲ၊ တကယ့္ Harmony-ပဲ။ ဘယ္ထဲမွာ သြားေပါင္းလဲ? ငန္ေသာ အရသာ၊ ျပာေသာအဆင္းဆုိတဲ့ ပင္လယ္ႀကီးမွာ ျမစ္အားလုံးတုိ႔က ေရေတြ ေပါင္းသလုိပဲ။ သႏၱိဆုိတဲ့. . . ဗုဒၶရဲ႕ စကားအရေျပာရင္ ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ နိဗၺာန္မွာ အားလုံး ေပါင္းဖုိ႔ရန္အတြက္ ကုန္းေျမေပၚမွာ ေနေနခုိက္ နာမည္ ေလးေတြကုိ ၾကည့္ၾကည့္ၿပီးေတာ့ ျငင္းခုံ မေနၾကပါနဲ႔။

အခုဒီမွာ အားလုံး ထုိင္ေနၾကတယ္၊ ဒါဘာလဲ? ဗုဒၶတကၠသုိလ္ Convocation hall, နာမည္က ဒီအတုိင္းေပးထားတယ္။ အကယ္၍ ဒီအေဆာက္အဦးႀကီးထဲမွာ ဘုရင္ႀကီးနဲ႔ မိဖုရားႀကီးလာေနတယ္ဆုိလုိ႔ရွိရင္ ဗုဒၶတကၠသုိလ္ Convocation hall-မဟုတ္ေတာ့ဘူး၊ Palace-ျဖစ္သြားမယ္။ အကယ္၍ ငါးပိေတြ ငါးေျခာက္ေတြ လာတင္ေရာင္းေတာ့ ဘာျဖစ္သြားမလဲ? Bazaar, Market- ေစ်းႀကီး ျဖစ္သြားမယ္။ အကယ္၍ အရက္ေတြ, ဘာေတြ လာေရာင္းၾကမယ္၊ ေခါက္ဆြဲေတြ, ဘာေတြ လာေၾကာ္ ေရာင္းၾကမယ္ဆုိေတာ့ ဒီအေဆာက္အဦးႀကီးက ဘာျဖစ္သြားမလဲ? Bar and restaurant ျဖစ္သြားမယ္။ ဘာလဲ? နာမည္ေတြ ေျပာင္းတာ။ တကယ့္ Structure-က ဘာလဲ? သံေခ်ာင္းရယ္၊ အုတ္ရယ္၊ အဂၤေတရယ္ ဒါပဲ။ နန္းေတာ္ႀကီးလည္း ဒါနဲ႔ပဲ ေဆာက္တယ္၊ အိမ္သာလည္း ဒါနဲ႔ပဲ ေဆာက္တယ္၊ ဘုရားေက်ာင္းလည္း ဒါနဲ႔ပဲ ေဆာက္တယ္။ အထဲက သံေခ်ာင္းနဲ႔၊ အုတ္နဲ႔၊ အဂၤေတနဲ႔ အဲဒါကုိ မျမင္ေတာ့ အေပၚက အေဆာက္အဦးႀကီးေလာက္ ၾကည့္ၿပီးေတာ့ ဘာျဖစ္လဲ? Beauty, I love. Ugly-ဆုိေတာ့ I hate။ အဲဒါေတြ မျဖစ္ရေအာင္ reality-ကုိ ျမင္ေအာင္ ၾကည့္ရေအာင္။ အရွိတရားနဲ႔ အမွန္ တရားဟာ အထဲမွာ ရွိတာ။ ပါဠိကုိ ရြတ္ခ်င္ ရြတ္ေပါ့ . . . အဇၥ်တၱံ ၀ါ ဗဟိဒၶံ ၀ါ။
တကယ္ေတာ့ နာမည္ေတြက အလကားပါ၊ နာမည္ေတြ သိပ္မ်ားရင္ သိပ္စကားမ်ားတယ္။ ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕လမ္းက "ဧကာယေနာ မေဂၢါ"။ တစ္လမ္းထဲပဲ။ အားလုံး အရွိနဲ႔ အမွန္ကုိ ျမင္ေအာင္ၾကည့္။ ေရရဲ႕ သတၱိကုိ ျမင္ေအာင္ၾကည့္။ ျမစ္ေတြရဲ႕ အေပၚယံ နာမည္ကုိ ေဖာက္၊ ေရေရာက္ေအာင္ ၾကည့္ၿပီးေတာ့ ေအးခ်မ္းေသာ ႏွလုံးသား၊ သန္႔ရွင္းေသာ ႏွလုံးသားကုိ တည္ေဆာက္ၿပီးေတာ့ ငန္ေသာအရသာ ျပာေသာအဆင္း ဆုိတဲ့ ပန္းတုိင္၊ ပန္းတုိင္ကေတာ့ ဘာလဲ မသိဘူး။ ဘုန္းႀကီးတုိ႔ အခုထိ မသိေသးဘူး ပန္းတုိင္က ဘာလဲလုိ႔။ အဲဒီပန္းတုိင္ တခုခုမွာ အကုန္လုံး ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္းနဲ႔ ေပါင္းဆုံးဖုိ႔ရန္ ဒါအေရးႀကီးပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ခႏၱီတရားနဲ႔ ေမတၱာတရားပါ။ ဒီေတာ့ ဘာေျပာမလဲ? Capitalist-လား? Socialist-လား? Communist-လား? အဲဒါေတြဟာ အကား၊ နာမည္ေတြပဲ။ လူသား။ အဲဒီ Label-ေတြကုိ ခြာထား။ အားလုံးဘာေတြလဲ? လူသားေတြ။ အဲဒါေလးကုိ ၾကည့္ၾကပါ။ လူသားေတြပဲ။ "သေဗၺ၀ အညမေညဟိ ပိယစကၡဴဟိ သမၸႆႏၱာ ၀ိဟရႏၱဳ"။ သတၱ၀ါအားလုံး အခ်င္းခ်င္း ခ်စ္ခင္ေသာ မ်က္လုံး တုိ႔ျဖင့္ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ၾကည့္ႏုိင္ ၾကပါေစကုန္သတည္း။ အားလုံးလည္း ေန႔တုိင္း ဒီဆုကုိ ေတာင္း၊ ေမတၱာနာနာပုိ႔။ "ခ်စ္ေသာမ်က္လုံးနဲ႔ ၾကည့္ၿပီးေတာ့ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ခ်စ္ခင္ေသာ မ်က္လုံးျဖင့္ၾကည့္ႏုိင္ၾကပါေစ"လုိ႔ ဘုန္းႀကီးတုိ႔ရဲ႕ ဆုေတာင္းကုိလည္း အစဥ္သျဖင့္ ဘုန္းႀကီးတုိ႔ရဲ႕ ႏွလုံးသားထဲမွာ တကယ္ရွိတဲ့ ဒီဆုေတာင္း, အဲဒါကုိ ဘုန္းႀကီးတုိ႔ ေတာင္းဆုိပါတယ္။
အဲဒါေၾကာင့္ clear vision, ပါဠိလုိေျပာရရင္ သမၼာ ဒႆန-ရွင္းေသာဉာဏ္ အျမင္ကုိ ရေအာင္ အေပၚယံက label-ေတြကုိ ခြါထား၊ လူသားေတြဟာ လူသား အခ်င္းခ်င္း လူသားမ်က္ေစ့နဲ႔ ခ်စ္ေသာမ်က္လုံးနဲ႔ အားလုံးၾကည့့္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစား ေလ့က်င့္ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

"နတၳိ ဘိကၡေ၀ အနမတေဂၢ သံသာေရ အဉာတိဗုေဗၺာ" ဘ၀သံသရာမွာ ညီ အစ္ကုိ၊ ေမာင္ႏွမ၊ ေဆြမ်ိဳး ဉာတိ မေတာ္ဘူးတဲ့ သတၱ၀ါ မရွိပါဘူး။ ျမတ္စြာဘုရား သံသုမာဂီရိကုိ ေရာက္ေတာ့၊ သံသုမာဂီရိဆုိတာ ဗာရာဏသီ အနီးနားမွာ။ သံသုမာဂီရိၿမိဳ႕က ဘုရားရဲ႕ ေဆြမ်ား, မ်ိဳးမ်ားေနတဲ့ ဟုိ. . .ဟိမ၀ႏၱာေတာင္ေျခမွာ အေ၀းႀကီးပဲ။ သံသုမာဂီရိကုိ ဘုရားေရာက္ေတာ့ အဘုိးႀကီး အဘြားႀကီး ႏွစ္ေယာက္ ျမတ္စြာဘုရား အိမ္ေရွ႕ေရာက္တာ ျမင္ျမင္ခ်င္း ထြက္ေျပးလာၿပီးေတာ့. . . ဟာ. . . ငါ့သားႀကီး အိမ္ကုိ မလာတာၾကာပီ ဆုိၿပီးေတာ့ ဘုရားရွင္လက္ကုိ ဆြဲၿပီးေတာ့ အိမ္ေပၚကုိ ေခၚသြားတယ္။ ဘုရားရွင္က လုိက္သြားတယ္၊ ဘာမွ မေျပာဘူး။ သံဃာေတာ္ေတြက အံ့ၾသေငးေမာေနတာ။ အိမ္ေပၚ ေရာက္ေတာ့ သားႀကီးဆုိၿပီးေတာ့ ပုဏၰားႀကီးက ေခၽြးေလး ဘာေလးသုတ္, ေျခေလး ဘာေလး ေဆး, အဘြားႀကီးကလည္း ဆြမ္းေတြ ဘာေတြျပင္၊ ငါ့သားႀကီးဆြမ္းမေကၽြးရတာ ၾကာၿပီ, စား။ သား အမိ အရင္းလုိ ျပဳစုၾကတာ။ နကုလပီတာ နကုလမာတာ။ အဲဒီေတာ့ အရွင္ေမာဂၢလာန္၊ အရွင္အာနႏၵာစတဲ့ သံဃာေတာ္ေတြက ဘုရားဟာ အေဖလည္း ရွိတယ္၊ အေမလည္း ရွိတယ္၊ သုေဒၶါဒနတုိ႔ မာယာေဒ၀ီတုိ႔ဆုိတာ လူတုိင္းသိတယ္။ ဒီအဘုိးႀကီး အဘြားႀကီးက သားႀကီး သားႀကီးဆုိတာကုိ ဘုရားကလည္း ၿငိမ္ခံေနတယ္။ ဟုတ္မွ ဟုတ္ရဲ႕လား? ဘယ္လုိလဲ?။ ဆြမ္းဘုဥ္းေပး ၿပီးေတာ့မွ ဘုရားက ရွင္းေပးရတယ္။ တုိ႔ဗုဒၶဘာသာေတြက အတိတ္သံသရာ (cycle of the continue of the birth and death)ဒါကုိ တို႔…ယုုံၾကည္ လက္ခံတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ အတိတ္မွာ မေရမတြက္ ႏုိင္ေသာဘ၀မွာ ငါဟာ သူတုိ႔လက္ထဲမွာ၊ သူတုိ႔ရဲ႕ ရင္ခြင္မွာ သားျဖစ္ခဲ့ဘူးတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ဘ၀ေဟာင္းက ဘာလဲ? အခ်စ္ဓာတ္။ ပရိသတ္ေရ … ဘာလဲ? ဘ၀ေဟာင္းက အခ်စ္ဓာတ္ပါဘုရား။ ဘ၀ေဟာင္းက အခ်စ္ဓာတ္က မျပယ္ေသးဘူး။ အားလုံး "ဘ၀ေဟာင္းက အခ်စ္ဓာတ္ေလးေတြ မျပယ္ၾကပါေစနဲ႔" ဆုိတာကုိလည္း ဆုေတာင္း ေနတယ္။ ဘ၀ေဟာင္းက အခ်စ္ဓာတ္ေလးက မျပယ္ေသးေတာ့ သားဆုိတဲ့ အမွတ္နဲ႔ အိမ္ပင့္ၿပီးေတာ့ ဆြမ္းကပ္တာ။ အဲဒီမွာ ဘုရားေျပာတာ။ ဘ၀ေဟာင္းမွာ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္း မေတာ္ဘူးတဲ့ ပုဂၢိဳလ္သတၱ၀ါ မရွိဘူး။ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းဆိုတာ ယဥ္ေက်းေအာင္ ေျပာတာ။ အေသးစိတ္ေျပာရရင္ သိပ္မေကာင္းဘူး။ အေသးစိတ္ ေျပာခ်င္ေသးလား? လင္မယား မေတာ္ဘူးတဲ့ ေယာက်္ားမိန္းမလည္း မရွိဘူး။ အဲဒီေလာက္အထိ ေျပာလုိ႔ရတယ္။ ဆရာတပည့္ မေတာ္ဘူးတာလည္း မရွိဘူး၊ အိမ္ေအာက္က ကုိယ္စားၿပီးတဲ့ စားဖတ္ ၀ါးဖတ္ကုိ ပစ္ခ်ေကၽြးလုိ႔ အၿမီးတေငါက္ေငါက္နဲ႔ စားေနတဲ့ ေခြးေလးသည္ပင္ လြန္ခဲ့တဲ့ဘ၀က ကုိယ့္အေဖ ျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္မယ္။ ဘ၀ေဟာင္းက ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္း မေတာ္ဘူးတဲ့ ပုဂၢိဳလ္သတၱ၀ါ မရွိဘူး။

အဲဒီလုိ ႏွလုံးသြင္းၿပီးေတာ့. . .
၁။ အခ်စ္ကုိ မျပယ္ရေအာင္
၂။ အမုန္းေတြကုိ ျပယ္သြားေအာင္ ႀကိဳးစားၾကပါ…ဆုိတာကုိ ဒီအခ်က္ေလး ကုိလည္း ဘုန္းႀကီးတုိ႔ ပရိသတ္အားလုံးကုိ တုိက္တြန္းပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခု လူမႈေရး၊ ဘာသာေရး၊ သာသနာေရး၊ ႏုိင္ငံေတာ္ရဲ႕ အက်ိဳး စီးပြားကုိ ေဆာင္ရြက္ၾကတဲ့ လူေတြအားလုံး၊ အထူးသျဖင့္ေတာ့ အသက္စြန္႔ၿပီးေတာ့ တုိင္းျပည္ အတြက္ အလုပ္လုပ္ၾကတဲ့ စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ တပ္မေတာ္သားေတြ၊ အသက္စြန္႔ၿပီး ေဆာင္ရြက္ၾကတဲ့ ႏုိင္ငံေခါင္းေဆာင္ေတြကုိ ဘုန္းႀကီးတုိ႔က ဘုန္းႀကီးရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ ဘုရားေလာင္းေတြလုိ ဘုန္းႀကီးက ၾကည္ညိဳတာ။ ေလးအသေခ်ၤကမၻာတစ္သိန္း ျဖည့္ခဲ့တဲ့ ဘုရားေလာင္းရဲ႕ က်င့္စဥ္ေတြကုိ ၾကည့္, ၾကည့္။ သူတပါးရဲ႕ အက်ိဳးစီးပြားအတြက္ ဘုရားေလာင္း ဘာေတြလုပ္လဲ?။ အသက္စြန္႔တာေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။
အားလုံးပရိသတ္ကုိ ေမးမယ္၊ စြန္႔ျခင္းႀကီး ဘယ္နပါးရွိလဲ?။ ငါးပါးပါဘုရား။
၁။ ဓနပရိစၥာဂ - သူတပါးရဲ႕ အက်ိဳးစီးပြားအတြက္ ငါ့ပစၥည္း ဆုံး႐ႈံးခ်င္တုိင္း ဆုံး႐ႈံးပါေစ … ဒီလုိမဟုတ္လား?။ ဘုရားေလာင္းစိတ္ဓာတ္ကုိ ေမြးရမယ္။

၂။ ေနာက္တစ္ခုက ဘာလဲ?။ ဓနပရိစၥာဂၿပီးရင္ ဘရိယပရိစၥာဂ-ဆုိၾကပါစုိ႔။ အဲဒါေတာ့ Very difficult to renounce your wife။ ဘရိယပရိစၥာဂ-မယားကုိ စြန္႔တာ။ ေရွ႕တန္းတုိက္ပြဲ ဆင္ႏြဲေနၾကတဲ့ တပ္မေတာ္သားေတြ၊ တပ္မေတာ္ ေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ သူတုိ႔က ဟုိမွာတုိက္ပြဲ ဆင္ႏြဲေနတုန္း, ဒီက တခါတခါ ဘာျဖစ္သြားမွန္းကုိ မသိလုိက္ဘူး။ စြန္႔လုိက္ရတာေတြ ျပန္လာေတာ့ မရွိေတာ့ဘူး။ အဲဒါမ်ိဳးေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။ သူတုိ႔ ကုိယ္တုိင္လည္း အသက္စြန္႔သြားလုိ႔ ဒီက မုဆုိးမျဖစ္သြားၿပီး က်န္ရစ္တာေတြ။ ႏုိင္ငံေရးကုိ လုပ္ၾကတဲ့ ႏုိင္ငံေခါင္းေဆာင္ေတြလည္း ဒီလုိပဲ အသက္စြန္႔ၿပီး အလုပ္ လုပ္ၾကရတာ။ အဲဒါေၾကာင့္ ဘုန္းႀကီးက အရမ္းၾကည္ညိဳတယ္။ ေအာ္. . . ႏုိင္ငံေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ တပ္မေတာ္ ေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ ဘာလဲ? ဘုရားေလာင္းေတြ။

ဘုရားေလာင္းက်င့္စဥ္
(၁) စီးပြားဥစၥာကုိလည္း စြန္႔လႊတ္ရတယ္။ (၂) သားသမီးကုိလည္း စြန္႔လႊတ္ရတယ္။ (၃) သားမယားကုိလည္း စြန္႔လႊတ္ရတယ္။ (၄) အဂၤါအစိတ္အပုိင္း ေျခေထာက္ေတြျပတ္, လက္ေတြျပတ္, မ်က္လုံးေတြကန္း, ဘာေတြလဲ? အဂၤပရိစၥာဂ။
သိ၀ိဇာတ္မွာ မ်က္ကန္းပုဏၰားတစ္ေယာက္ နန္းေတာ္ေရွ႕ ေရာက္လာ၊ ေၾကးစည္ ႐ုိက္တယ္။ တူေ၀ေ၀ဆုိေတာ့… ဟာ နန္းေတာ္ေရွ႕မွာ အလွဴခံ၊ ဘာအလုိရွိပါသလဲ?။ ဆန္လုိလား? ဆီလုိလား? မလုိဘူး။ မ်က္လုံးလုိတယ္တဲ့၊ မ်က္လုံးကုိ ေၾကးစည္႐ုိက္ အလွဴခံတာ။ အဲဒီေတာ့ မင္းခ်င္း ေယာက်ာ္းေတြက မင္းတရား. . . မ်က္လုံး အလွဴခံတဲ့ဘုရား။ (ဟာ. . . အဲဒါဆုိ သီတဂူစကၡဳဒါန ေဆး႐ုံကုိပုိ႔။ ဟုတ္လား? အဲဒီတုန္းက မေပၚေသးဘူး၊ အခုမွ ေပၚတာ။ သီတဂူစကၡဳဒါနေဆး႐ုံ အားလုံး (၁၂)ခု ဖြင့္ထားၿပီးပီ။ (၃)ခုက တည္ေဆာက္ဆဲ။ အားလုံး (၁၅)ခုရွိတယ္။) ၾကားညွပ္လုိက္ရင္ေတာ့ အားလုံးမွတ္ထားလုိက္ပါ၊ ငါဘာယူသြားမလဲ?။ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ေမးၿပီးေတာ့ အေျဖ ထြက္ေအာင္ လုပ္ၾက။ ဘုန္းႀကီး အခု (၇၅)ႏွစ္ Retire-လုပ္ဖုိ႔ သင့္ၿပီ။ ငါဘာယူသြားမလဲ?။ အားလုံး ေမးၾကပါ။ ငါ့တုိင္းျပည္၊ ငါ့သာသနာ၊ ငါ့လူမ်ိဳးအတြက္ ငါဘာေတြ ထားခဲ့့မလဲ?။ အဲဒီေမးခြန္း ႏွစ္ခု နာနာေမးၿပီးေတာ့ အေျဖထြက္ေအာင္ လုပ္ၾကစမ္းပါ။
အာနႏၵာနဲ႔ ေဒ၀ဒတ္၊ ႏွစ္ေယာက္လုံး ဘုရားရဲ႕ ညီေတာ္၀မ္းကြဲ အတူတူပဲ။ အာနႏၵာဘာယူသြားၿပီး၊ ဘာထားခဲ့သလဲ? ညီအစ္ကုိ ႏွစ္ေယာက္မတူတာ။ ေဒ၀ဒတ္ကုိ အျပည့္အစုံဖတ္ၾကရေအာင္ ေဒ၀ဒတၱ။ နားထဲ နဲနဲ မခ်မ္းသာဘူးလား?။ ခ်မ္းသာ ပါတယ္ဘုရား။ ဘယ္လုိဖတ္ရမလဲ?။ ေဒ၀ဒတၱပါဘုရား။ ေဒ၀ဒတ္ဆုိေတာ့ ဂမၼေဒါသ၊ နားထဲ ေတာ္ေတာ္ ဆင္းရဲတယ္။ အဲဒီေတာ့ နာမည္ထဲက ဟုိျဖတ္ ဒီျဖတ္ မဖတ္ၾကပါနဲ႔။ နာမည္ေတြကုိ ဟုိျပင္ ဒီျပင္မလုပ္ၾကပါနဲ႔။ နာမည္ကုိ အရွိအတုိင္းသာ ဖတ္ၾကပါ။ ေဒ၀ဒတ္တစ္မ်ိဳး၊ ေဒ၀ဒတၱ- ဒါသိပ္ေကာင္းတယ္။ အဲဒါကုိ တခ်ိဳ႕က နာမည္ေတြကုိ ဟုိလုိဖတ္ ဒီလုိဖတ္နဲ႔ . . . တခါတေလ စကား၀ွက္ေတြလား? ပေဟဠိေတြလား? နားကုိ မလည္ဘူး။ ေအး… ေဒ၀ဒတၱက ဘာေတြ ယူသြားႏုိင္ ခဲ့သလဲ? ဘာေတြ ထားပစ္ႏုိင္ခဲ့သလဲ? အေျဖက ရွင္းေနတာပဲ၊ မတူတာ။ ႏွစ္ (၂၅၀၀)သမုိင္းမွာ ေဒ၀ဒတၱ ဘာေတြ ထားခဲ့သလဲ? အျပစ္အညစ္အေၾကး ဒုစ႐ုိက္ မေကာင္းဆုိး၀ါးေတြခ်ည္းပဲ အကုန္ထားပစ္ခဲ့တယ္။

အာနႏၵာ. . . ဘာထားပစ္ခဲ့သလဲ?။ ျမတ္စြာဘုရား (၄၅)ႏွစ္မွာ ေဟာသမွ် စကားလုံးေတြကုိ combine and organization- လုပ္ခဲ့တာ သူပဲ။ အဲဒါေၾကာင့္ ဘ၀မွာ ေကာင္းေကာင္းထားပစ္ခဲ့ႏုိင္ေအာင္၊ ကုိယ့္အတြက္လည္း ေကာင္းတာ ေလးေတြ ယူသြားႏုိင္ေအာင္ အားလုံးႀကိဳးစားၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အခုေျပာေနတာ ဘုရားေလာင္းရဲ႕ စြန္႔ျခင္းႀကီး ဘယ္နပါးလဲ? (၅)ပါးပါဘုရား။ ေနာက္ဆုံး အသက္စြန္႔တာ။ အခုနက သိ၀ီဇာတ္မွာ ပုဏၰားကေၾကးစည္ေလး ႐ုိက္လုိက္ေတာ့ ဘုရင္ႀကီးက အလွဴခံကုိ ဘာလွဴလုိက္လဲ? မ်က္လုံးလွဴလုိက္တယ္။ ဘုရင္ႀကီးက အလွဴခံကုိ နန္းေတာ္ထဲကုိ ေခၚလုိက္တယ္။ မ်က္ေစ့ဆရာ၀န္က အသိတဥၥန။ အံ့ၾသစရာ ေကာင္းတာက မ်က္ေစ့ဆရာ၀န္ဆုိတာ အဲဒီတုန္းကတည္းက ရွိတာ။ မင္းႀကီးရဲ႕ မ်က္လုံးထုတ္ၿပီးေတာ့ မ်က္လုံးအစားထုိး လွဴလုိက္တာ။ ပုဏၰား မ်က္လုံးတစ္ဖက္ ရသြားတယ္။ အဂၤပရိစၥာဂကုိ ေျပာတာပါ။ ေျခေထာက္ေတြ ျပတ္လုိ႔၊ လက္ေတြျပတ္လုိ႔၊ မ်က္လုံးေတြကန္းလုိ႔ ႏုိင္ငံေတာ္အတြက္ ေဆာင္ရြက္ ၾကတဲ့ တပ္မေတာ္သားေတြ၊ ႏုိင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ လူမႈေရး၊ ဘာသာေရး၊ သာသနာေရအသင္းအဖြဲ႔က ပုဂၢိဳလ္ေတြ ႏုိင္ငံမွာ အမ်ားႀကီးပဲ။ အားလုံးကုိ ဘုန္းႀကီးက လွိဳက္လွိဳက္လွဲလွဲ ဂုဏ္ျပဳတယ္၊ ေက်းဇူးတင္တယ္။ ေအာ္. . . ဘုရားေလာင္းစိတ္ဓာတ္နဲ႔ အလုပ္ လုပ္ၾကတာ။ ဒီအတုိင္းလည္း ဆက္လုပ္ၾကပါ။
ပုဏၰားကလည္း ရွိေသးတယ္၊ မ်က္လုံးတစ္ဖက္ျမင္ ေတာ္ေရာ႔ေပါ့၊ ေတာ္ၿပီးလား? မင္းဘာလုိေသးလဲဲ ဆုိေတာ့။ တစ္ဖက္က်န္ေသးတယ္တဲ့။ တစ္ဖက္ေပးပါအုန္း။ အလွဴခံက မွ်မွ်တတေလး ၾကည့္လုပ္မွ ရတယ္။ ရတုိင္း ကုိယ္လုိခ်င္လုိ႔ ယူခ်င္တုိင္း ဘယ္ရမလဲ။ အဂၤပရိစၥာဂေနာ္၊ ကုိယ္အဂၤါကုိ စြန္႔တာ။
အသက္စြန္႔တာ တစ္ခုေလး ေျပာျပရရင္ "ယုံေလး" ျဖစ္တဲ့ဘ၀ကုိ ေျပာျပခ်င္တယ္။ အစာငတ္ေနတဲ့ ပုဏၰားတစ္ေယာက္ကုိ ေတြ႕တယ္။ ပုဏၰား ဘာျဖစ္ေနလဲ? ဖုိလွိဳက္ ဖုိလွဳိက္နဲ႔၊ ထမင္းမစားရလုိ႔။ ဒါဆုိ မီးေလးဖုိ။ ရဲရဲေတာက္မီးလည္း ဖုိၿပီးေရာ႔ ဘာေျပာလဲ? က်ဳပ္ခုံခ်မယ္၊ က်ဳပ္အသားေတြကုိ မီးထဲမွာ ဖုတ္လုိက္။ က်က္တဲ့အခါ ခင္ဗ်ား စားပါ။ ဒါဘာလုပ္တာလဲ? ဇီ၀ိတပရိစၥာဂ အသက္ကုိစြန္႔တာ။ စြန္႔လႊတ္ျခင္း renounce။ မစြန္႔လႊတ္ႏုိင္ရင္ ဘယ္ေတာ့မွ ထိပ္တန္း မေရာက္ဘူး။ အဲလုိ စြန္႔လႊတ္ခ်င္တဲ့ စိတ္ဓာတ္မ်ိဳးရွိဖုိ႔လည္း လုိေပလိမ့္မယ္။ စြန္႔လႊတ္ျခင္းဟာ လြတ္ေျမာက္ျခင္းရဲ႕ လမ္းစပဲလုိ႔ ဒီလုိလည္း ေခၚႏုိင္တယ္။ စာေဂါ ပရိနိႆေဂၢါ မုတၱိ-ဆုိတဲ့ စာကုိ ၾကည့္ၿပီးေျပာတာ။ အဲဒါေၾကာင့္ အားလုံး ဘုရားေလာင္းစိတ္ဓာတ္ ေမြးၾက။ ဘုရားေလာင္းစိတ္ဓာတ္ ေမြးဆုိေတာ့ တဆက္တည္း . . . ဘုန္းႀကီးက ဘုရားေလာင္းက်င့္စဥ္ ဆုိတာ ေလးကုိ နဲနဲဆက္လက္ၿပီးေတာ့ ေျပာျပ ခ်င္ေသးတယ္။ ဘုန္းႀကီးေနာက္ထပ္ အခ်ိန္(၁၅) မိနစ္ေလာက္ ယူမယ္။ အေရးႀကီးတဲ့အပုိင္းေလးေတြကုိ ဘုန္းႀကီး Point-ေတြေလာက္ ေျပာၿပီးသြားပါၿပီ။

ဘာေျပာမလဲဆုိေတာ့ ဘုရားေလာင္းရဲ႕ က်င့္စဥ္က (၁၀)ခု ရွိတယ္။ (၁၀)ခုကုိ ဗမာတုိ႔ ေျပာေနက်အတုိင္း ႐ုိး႐ုိးေျပာရင္ ပါရမီ (၁၀)ပါး။ ပထမပါရမီက ဘာမ်ားလဲ? ပရိသတ္ၾကားဘူးလား? ေျပာစမ္းပါ။ ဒါနပါရမီပါဘုရား။ ဒါန။ ဒါန-ဆုိတာကုိ ဘယ္လုိ နားလည္လဲ?။ လွဴတယ္လုိ႔ ဒီလုိ နားလည္မယ္ေနာ္။ လွဴတာလည္း ဒါနမွန္တယ္။ အဲဒီ ဒါနထဲမွာ ေပးတာကုိလည္း ဒါနအေနနဲ႔ထည့္ပါ။ နဲနဲေလး နဲနဲေလး ကြာတာကုိ ကုိယ့္ဟာကုိ ႏွလုံးသြင္းယူပါ။ Share-ေ၀ေပးတာ၊ ေ၀ငွတာကုိလည္း ဒါနပါရမီထဲ ထည့္ပါ။ စြန္႔လႊတ္တာကုိလည္း ဒါနပါရမီထဲ ထည့္ပါ။ လွဴတယ္၊ ေပးတယ္၊ ရွယ္ယာတယ္၊ ေ၀ငွတာကုိလည္း ဒါနထဲထည့္ပါ။
ကမၻာ႔ကုလသမဂၢဌာနခ်ဳပ္ (United Nation Organization)က "ဗုဒၶေန႔" အခမ္းနားက်င္းပတယ္။ (၁၆)ႏုိင္ငံက ကုိယ္စားလွယ္ေတြကုိ စကားေျပာဖုို႔ ဖိတ္တယ္။ (၁၄)ႏုိင္ငံက သံအမတ္ေတြ ေျပာတယ္၊ ဗမာနဲ႔ မြန္ဂုိလီးယား ႏွစ္ႏုိင္ငံပဲ ဘုန္းႀကီး တက္ေျပာတယ္။ Dana means giving up of our position။ ဘာလုပ္တာလဲ?။ မိမိတုိ႔ပုိင္ဆုိင္မႈေတြကုိ စြန္႔လႊတ္တာ။ Sharing our power with others။ မိမိတုိ႔ရဲ႕ Power-ေတြကုိ ဘာလုပ္တာလဲ? သူတပါးတုိ႔နဲ႔ ေ၀ငွတာ။ Now-a-day craving for power influence and wealth, အဲဒါေတြကုိ သိပ္ၿပီး crave-ျဖစ္ေနလုိ႔ရွိရင္၊ is the main cause for war and tension။ သိပ္ၿပီးေတာ့ position-ကုိ အရမ္းမက္ေမာေနၾကလုိ႔ရွိရင္ ဘာျဖစ္လဲ?။ Tension-နဲ႔ စစ္အတြက္ အဓိကအေၾကာင္းႀကီး ျဖစ္ေနတတ္တယ္။ ဗိမၺိသာရမင္းႀကီး အသတ္ခံရတာ၊ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ေကာသလတုိင္းက ေကာသလ ဘုရင္ႀကီး နန္းလုခံရတာ၊ အဇာတသတ္က အေဖကုိ သတ္ၿပီးေတာ့ နန္းလုတယ္။ ေကာသလတုိင္းမွာ ေကာသလဘုရင္ကုိ နန္းခ်ၿပီးေတာ့ ၀ိဋဋဴဘက နန္းလုတယ္၊ Power sharing-မလုပ္လုိ႔။ ေ၀သာလီက်ေတာ့ လိစၦ၀ီမင္းေတြက "ေ၀သာလိယာ လိစၦ၀ီရာဇာေနာ ၀ါေရန ရဇၨံ ကာေရသုံ"-ဆုိၿပီးေတာ့ ဘုရင္ကုိ ေလးႏွစ္ တစ္ႀကိမ္, ေလးႏွစ္ တစ္ႀကိမ္ ပါလီမန္လႊတ္ေတာ္ထဲကေန ေရြးၿပီးေတာ့ ဘုရင္ကုိ တင္ေျမွာက္သြားတာကုိ ေတြ႕ရတယ္။ ေ၀သာလီမွာ ရာဇၿဂိဳလ္ရဲ႕ ျဖစ္ရပ္မ်ိဳး ေကာသလတုိင္းမွာ တခါမွ မျဖစ္ခဲ့ဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ ဒါနဆုိတဲ့ သေဘာသည္ ပစၥည္းဥစၥာကုိ လွဴတာေလာက္ တခုတည္း မဟုတ္ပဲနဲ႔ ေ၀တာေကာ ယူရမယ္။ ကုိယ္က Billion-အထိ ခ်မ္းသာေနတယ္ ကုိယ့္အိမ္ေရွ႕မွာ သူေတာင္းစားေတြ႕ရင္ နဲနဲေတာ့ ေ၀ေပးပါ။ ကုိယ္က ဘီလ်ံ (Billion)၊ မီလ်ံ(Million) ေလာက္ ခ်မ္းသာေနမယ္ ေက်ာင္းမေနႏုိင္တဲ့ ကေလးေတြ၊ ေဆးမကုႏုိင္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြ ေတြ႕ရင္ ေဆးေလးေတြ၊ ပညာေရးေလးေတြ ေ၀ေပးပါ။ Sharing our positions with the poor people။ Poverty ကမၻာႀကီးက အမ်ားႀကီး poor-ျဖစ္ေနၾကတယ္၊ poverty-ျဖစ္ၾကတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြမ်ားေနၾကတယ္။ The possessor-ေတြက ဘာလုပ္ၾကမလဲ? ေ၀ႏုိင္မွ tension-မႈေတြ ေလ်ာ႔ၿပီးေတာ့၊ the world fighting, conflicting-ေတြလည္း ေလ်ာ့သြားမယ္။ ဒါနပါရမီဟာ အလြန္က်ယ္ျပန္႔ပါတယ္။ နာနာ ေပးႏုိင္ရင္ အရာရာကုိ ေအာင္ျမင္တယ္။ ဒါနံ သဗၺတၳ သာဓကံ-ေဟာထားတာ ရွိပါတယ္။ Learning the beauty of giving- ေပးကမ္းစြန္႔ႀကဲျခင္းနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အလွအပေလးေတြကုိ သင္ယူၾကပါ။ We should pity on millions of people who are living under poverty-line- ဆင္းရဲဲ မြဲေတေနၾကတဲ့ လူေတြကုိ မ်ားမ်ားႀကီးၾကည့္ၿပီးေတာ့ မီလ်ံနာေတြ၊ ဘီလ်ံနာေတြက ေ၀ငွႏုိင္တဲ့ စိတ္ဓာတ္ေတြ ေမြးၾကပါ။ And suffering from diseases and ignorance- အ၀ိဇၨာေၾကာင့္ ရလာတဲဲ့ mental disease၊ ေရာဂါအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ရလာတဲ့ physical disease၊ အဲဒီ disease- (၂)မ်ိဳးကုိ ခံေနရတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြကုိ ၾကည့္ၿပီးေတာ့ သနားၿပီးေတာ့ မ်ားမ်ားႀကီး ေ၀တဲ့အလုပ္ ဒါနပါရမီကုိ ျဖည့္ၾကပါ။

ေနာက္ ဒုတိယပါရမီဘာလဲ? သီလပါရမီပါဘုရား။ သီလဆုိလုိက္လုိ႔ရွိရင္ ပါဏာတိပါတာ ေ၀ရာမဏိ- ငါးပါး၊ ရွစ္ပါး၊ ကုိးပါး ရြတ္တာကုိ အားလုံး စိတ္က ေရာက္သြားလိမ့္မယ္၊ မွန္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီေလာက္တင္ မစဥ္းစားပဲနဲ႔၊ အတုိခ်ဳပ္ကေတာ့ ဘုန္းႀကီး စာေလးတစ္ေၾကာင္း ဖတ္ျပပါမယ္။ Not to generate any evil deeds- မေကာင္းတဲ့ အမူအရာကုိ ဘာမွ မလုပ္ပါနဲ႔။ Not to generate any evil speeches- မေကာင္းေသာစကားဘာမွ မေျပာပါနဲ႔။ ဒါ သီလပဲ။ Every leader-ေခါင္းေဆာင္ေတြအားလုံး၊ should value-တန္ဖုိး ထားၾကပါ။ the life-ဘ၀ကုိ တန္ဖုိးထားၾကပါ။ Practicing of morality-ကုိယ္က်င့္တရားကုိ ထိမ္းသိမ္းျခင္းျဖင့္ အားလုံးတန္ဖုိးထားၾကစမ္းပါ။ So, guard your morality- ကုိယ္က်င့္တရားကုိ ေစာင့္ေရွာက္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ဟာ။ Become good leader- ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း တစ္ေယာက္ ျဖစ္လာမွာပါ။ Foreign policies of nations are-ကမၻာအရပ္ရပ္က ျပည္ပေရးရာ ၀ါဒေတြမွာ။ Mostly based on selfish- တကုိယ္ေကာင္းဆန္တဲ့ အေပၚမွာ အေျခခံတတ္ၾကတယ္။ And interests lacking moral dimension- ကုိယ္က်င့္တရားနဲ႔ ပတ္သက္တာေတြ ေလ်ာ့ပါးေနတယ္။ Morality serves- ကုိယ္က်င့္တရားက အားလုံးကုိ လုပ္ေကၽြးျပဳစုမယ္။ As the foundation for the development of meritorious deeds- ဘ၀ရဲ႕ ေကာင္းက်ိဳးတရားေတြ ျဖစ္ပြားဖုိ႔ရန္အတြက္ သီလတရားဟာ အားလုံးရဲ႕ အေျခခံ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။

ေနာက္တတိယတစ္ခုက ဘာလဲ? ေနကၡမၼပါဘုရား။ ေနကၡမၼ-ဆုိတာ ဘယ္လုိ translate (ဘာသာသာျပန္)လုပ္ခ်င္လဲ? ေတာထြက္တာလား? ေတာထဲမွာ အခုလူေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။ ဘုန္းႀကီးေတြေရာ၊ ကေလးေတြေရာ၊ ေက်ာင္းသား ေတြေရာ၊ စစ္သားေတြေရာ၊ ကခ်င္ေတြေရာ၊ ကရင္ေတြေရာ အမ်ားႀကီးပဲ။ ဒါ…ေတာထြက္တာလား?။ အဲဒါေနကၡမၼဆုိတဲ့ စာလုံးကုိ ဘုန္းႀကီးတုိ႔က ေတာထြက္တာလုိ႔ မဆုိခ်င္ဘူး။ Renounce-စြန္႔လႊတ္တာ။ ဘာလုပ္တာလဲ? စြန္႔လႊတ္တာပါဘုရား။ အားလုံးစြန္႔လႊတ္ ႏုိင္မွ။ သိဒၶတၳက ထိပ္တန္းကေနာ္။ ဟုိ…သမၼာသမၺဳဒၶကုိမေျပာပဲ စကားလုံးတစ္လုံး ေျပာပါ့မယ္။ Most perfect one- ေလာကမွာ အျပည့္စုံဆုံး ပုဂၢိဳလ္ တစ္ေယာက္၊ ေလာကရဲ႕ အထိပ္တန္း အျပည့္စုံဆုံးေသာ ပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္ ျဖစ္လာဖုိ႔ရန္အတြက္ သူဘာလုပ္ရတာလဲ?။ ယေသာဓရာနဲ႔ (၁၃)ႏွစ္ေလာက္ ကာမဂုဏ္စည္းစိမ္ခံစားေနေပမယ့္ အဲဒါကုိ ဘာလုပ္ ပစ္ရလဲ?။ စြန္႔ပစ္ရပါတယ္ဘုရား။ စြန္႔ပစ္ရတယ္… renounce-ဆုိတာ ဒါကုိ ေျပာတာ။ ေတာထဲသြားေနကုိ ေျပာတာမဟုတ္ဘူး။ renounce- စြန္႔ၾက။ ဒီစည္း စိမ္းခ်မ္းသာေလးကုိ မစြန္႔လႊတ္ႏုိင္ရင္, မက္ေမာေနရင္, သာယာမႈေလးေတြကုိ မစြန္႔လႊတ္ႏုိင္ရင္ ေလာကမွာ ဘယ္ေတာ့မွ ေရွ႕တန္းမေရာက္ဘူး၊ ထိပ္တန္း မေရာက္ဘူး။ renounce-ဆုိတာ စြန္႔လႊတ္တာ။ နန္းေတာ္ႀကီးလည္း စြန္႔ရတယ္၊ မၾကာခင္မွာ သုေဒၶါဒနက သူ႔ကုိ ဘာလုပ္ေတာ့မွာလဲ?။ နန္းလႊဲေတာ့မယ္၊ ဘုရင္ လႊဲေတာ့မယ္။ အဲဒီေတာ့ မင္းစည္းစိမ္ပါ ဘာလုပ္ရလဲ? အဲဒီေတာ့ ဒီလုိေျပာရင္ စိတ္မဆုိးနဲ႔။ Renounce the power-သူရမည့္ အာဏာပါ၀ါေတြကုိ သူဘာလုပ္သြားလဲ?။ စြန္႔တာ။ အဲလုိစြန္႔တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ သူဘာျဖစ္သြားလဲ? ဗုဒၶျဖစ္တာ။ အဲဒါေၾကာင့္ ခႏၶာကုိယ္ရဲ႕ သက္သာမႈကေလးေတြ မစြန္႔လႊတ္ ႏုိင္ေသးသမွ်, မက္ေမာစရာေလးေတြကုိ မစြန္႔လႊတ္ႏုိင္ေသးသမွ် ဘာျဖစ္လဲ? ဘယ္ေတာ့မွ ထိပ္တန္းတစ္ေနရာကုိ မရဘူး။ စြန္႔လႊတ္ခ်င္တဲ့ စိတ္ဓာတ္ကုိ အားလုံးေမြးၾက။ Renounce-ဆုိတာ အဲဒါပါပဲ။ We should sacrifice and renounce our time. အခ်ိန္၊ က်ဳပ္မအားဘူး၊ က်ဳပ္အခ်ိန္၊ က်ဳပ္အတြက္ အလုပ္ လုပ္ရအုန္းမယ္။ သူမ်ားအတြက္ အခ်ိန္မေပးႏုိင္ဘူး၊ တုိင္းျပည္အတြက္ အခ်ိန္မေပးႏုိင္ဘူး၊ လူသားေတြ အတြက္ အခ်ိန္မေပးႏုိင္ဘူး၊ လုပ္သမွ် ကုိယ့္အတြက္ကုိခ်ည္း အခ်ိန္ကုိ အသုံးခ်တာ။ အခ်ိန္ကုိလည္း မစြန္႔လႊတ္ႏုိင္ဘူး။ ေနာက္တစ္ခုက as long as we should not renounce money- ပုိက္ဆံေငြေၾကးလည္း အဆုံး႐ႈံးမခံႏုိင္ဘူး၊ Power-ကုိယ့္ရဲ႕ တန္ခုိးၾသဇာ ပါ၀ါကုိလည္း မစြန္႔လႊတ္ႏုိင္ဘူး။ Sensual pleasure-စည္းစိမ္ခံစားရတာ ေတြကုိလည္း မစြန္႔လႊတ္ႏုိင္ဘူး၊ for the welfare of the nations- သူတပါးတုိ႔ရဲ႕ အက်ိဳးစီးပြားအတြက္ ကုိယ့္ရဲ႕ အခ်ိန္၊ ကုိယ့္ရဲ႕ စီးပြားဥစၥာ၊ ကုိယ့္ရဲ႕ သက္သာမႈေတြကုိ မစြန္႔လႊတ္ႏုိင္ေသးသမွ် မက္ေမာစရာေလးေတြကုိ မစြန္႔လႊတ္ ႏုိင္ေသးသမွ် ဘယ္ေတာ့မွ ထိပ္တန္းကုိ မေရာက္ပါဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ renounce-ဆုိတဲ့ ေနကၡမၼပါရမီဟာ ကုိယ့္ရဲ႕ possession, ကုိယ့္ရဲ႕ power, ကုိယ့္ရဲ႕ ပုိင္ဆုိင္မႈ, ကုိယ့္ရဲ႕အခ်ိန္, ကုိယ့္ရဲ႕ သက္သာမႈေတြကုိ ဘာလုပ္တာလဲ? သူတပါးတုိ႔ အတြက္ မ်ားမ်ားႀကီး စြန္႔လႊတ္ ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကပါလုိ႔ ဒီအခ်က္ေတာ့ ဒါေျပာသြားတာ။ We would never minister the services to the nations as long as we could not renounce- မစြန္႔လႊတ္ႏုိင္ေသးသမွ်။ We would never minister the services to the nations-လူေတြရဲ႕ အက်ိဳးစီးပြားကုိ တုိ႔မလုပ္ႏုိင္ဘူး။

ေနာက္ နံပါတ္ (၄)ဘာပါလိမ့္? ပညာပါဘုရား။ ပညာ- removing the ignorance-မိမိ ႏွလုံးသားထဲမွာ ဘာကုိ ဖယ္ႏုိင္ဖုိ႔လဲ?၊ အ၀ိဇၨာကုိ ဖယ္ႏုိင္ဖုိ႔ လုိတယ္။ The darkness of delusion in life- ဘ၀ရဲ႕ အေမွာင္ေတြကုိ အကုန္လုံး ဘာလုပ္ရမလဲ? ဖယ္ထား ႏုိင္ရမယ္။ This is right and this is wrong- မွားလား? မွန္လား? မသိတဲ့ အဲဒီအ၀ိဇၨာတရားကို ဖယ္ပစ္။ Understanding the true and understanding the reality- အရွိတရား အမွန္တရားကုိ နားလည္ေအာင္ လုပ္ၾက။ Seeing the realistic nature and reviewing the correct vision are very important to make balanced decisions- သိပ္အေရးႀကီးတယ္, correct vision။

သမၼာဒႆနမရွိေသးသမွ် ဘာျဖစ္လဲ? မွန္ကန္ေသာ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကုိ မခ်ႏုိင္ဘူး။ အသိဉာဏ္က Clear vision-ရွင္းလင္းေသာ အသိဉာဏ္မရွိေသးသမွ် ဘာျဖစ္လဲ? ဆုံးျဖတ္ခ်က္ေတြ ဘာေတြ ခ်ခ် မမွန္ႏုိင္ဘူး။ မွားတဲ့ဆုံးျဖတ္ခ်က္ တစ္ခုကုိ ခ်လုိက္မိၿပီဆုိလုိ႔ရွိရင္ အဲဒါကုိလုပ္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြ အဲဒီဆုံးျဖတ္ခ်က္ ေနာက္မွာ ခံရတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြရဲ႕ ဒုကၡအစဥ္အဆက္ႀကီးကေတာ့ အဆုံးသတ္ဖုိ႔ မလြယ္ဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ ပညာအေရးႀကီးပါတယ္။ ဘုန္းႀကီးတုိ႔ မေန႔တစ္ေန႔က အေမရိကက ျပန္လာေတာ့ Barnes and Noble-ဆုိတဲ့ စာအုပ္ဆုိင္ကုိ သြားၿပီးေတာ့ ဘုန္းႀကီးက စာအုပ္ေတြကုိ သြားေန႔က်ဆုိင္မွာ ၀င္ရွာေတာ့ စာအုပ္ႀကီးတစ္အုပ္ ေတြ႕တယ္။ ဗမာလုိ ေျပာမယ္ "ကမၻာမွာ အဆုိး၀ါးဆုံးေသာ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ႀကီးမ်ားရဲ႕ သမုိင္း"ဆုိတဲ့ စာအုပ္ႀကီး တစ္အုပ္ကုိေတြ႕ေတာ့ ဘုန္းႀကီးက ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးနဲ႔ ၀ယ္လာခဲ့တယ္။ ဘယ္ကစဆုံး ျဖတ္ထားသလဲဆုိေတာ့ အာဒံနဲ႔ဧ၀တုိ႔၊ အီဗရာဟင္ တုိ႔က စၿပီးေတာ့ သူတုိ႔ဆုံးျဖတ္ေတြကုိ မွားလုိ႔ ဒီကေန႔ ကမၻာႀကီးမွာ the passion-ဆုိတဲ့ ရာဂေတြ တုိးပြားေနတယ္ ဆုိတဲ့အေၾကာင္း အဲဒီလူက ေရးထားတယ္။ ခရစ္ယာန္ေတြကုိ သူကေရးထားတယ္။ စာအုပ္ကေတာ္ေတာ္ ေကာင္းတယ္။ The history the words dicession of the world- ဆုိတဲ့ စာအုပ္တစ္အုပ္ရွိတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ဆုံးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုခ်ေတာ့မယ္ ဆုိရင္ ဘာလုိလဲ?။ ပညာလုိတယ္။ ပညာမပါပဲ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်တဲ့ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ေတြဟာ မွန္ကန္ဖုိ႔ ခက္ခဲတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ဘုရားေလာင္းရဲ႕ ပါရမီမွာ ဘာ Quality-လဲ? ပညာပါရမီ။ အားလုံး ဘုရားေလာင္းက်င့္စဥ္ကုိ က်င့္ၾကတဲ့ ဒီအမ်ိဳးေကာင္းသားေတြဟာ ပညာကုိ ေလ့လာၾကပါ။ အဲေတာ့ ေက်ာင္းတက္မွ ပညာရမယ္လုိ႔ေတာ့ တဖက္သတ္ႀကီး မမွတ္နဲ႔။ ေက်ာင္းမတက္ဘဲလည္း ပညာေတြ ရႏုိင္ပါတယ္။ ဘုန္းႀကီးတုိ႔ နီတိမွာ စာတစ္ခုရွိတယ္ "ေလာေကာ သတၱာန-မာေဆေရာ။ The whole world is our teacher. ေလာကႀကီးတစ္ခုလုံးဟာ ကၽြန္ဳပ္တုိ႔ရဲ႕ ဆရာသမား"။ ေန႔စဥ္ ေန႔စဥ္ျမင္ေနၾကတဲ့ အရာအကုန္လုံးက ကၽြန္ဳပ္တုိ႔ရဲ႕ ဆရာသမားေတြ။ အဲဒါေတြ အားလုံးကုိ ယူသင့္တာ ယူထား၊ ဖယ္သင့္တာကုိ ဖယ္ထား။ အားလုံးဟာ ပညာပဲ။ Invaluable to decision makers။ Wisdom guided by awareness-သတိနဲ႔ ထိန္းခ်ဳပ္ထားတဲ့ ပညာ။ is invaluable- အလြန္တရာ တန္ဖုိးႀကီးမားတယ္။ ဘာေတြအတြက္လဲ? To decision makers-ဆုံးျဖတ္ခ်က္ တစ္ခုကုိ ခ်ခ်ေပးမည့္ လူေတြအတြက္ သတိနဲ႔ ထိန္းခ်ဳပ္ထားေသာ ပညာသည္ အလြန္တရာ တန္ဖုိး ႀကီးပါတယ္။

ေနာက္တစ္ခုဘာလဲ ပရိသတ္? ၀ီရိယပါဘုရား။ ၀ီရိယ endeavor။ ၀ီရိယဆုိတဲ့ ဥစၥာဟာ အဓိပၸါယ္ ႏွစ္မ်ိဳးေျပာလုိ႔ ရပါတယ္။ တစ္မ်ိဳးက ၀ီရ- ရဲရင့္ေသာ စိတ္ထား၊ ရဲရင့္တယ္ဆုိတာ သတ္ဖုိ႔၊ ျဖတ္ဖုိ႔၊ ခုိးဖုိ႔၊ လုယက္ဖုိ႔၊ ႏွိပ္စက္ဖုိ႔ ရဲရင့္တာကုိ မဆုိလုိပါဘူး။ ဘာလုပ္ဖုိ႔ ရဲရင့္ရမလဲ? ေအးသလား? ဒီေလာက္ ေအးေနတဲ့ အခ်ိန္ႀကီးမွာ အလုပ္ လုပ္စရာရွိတယ္၊ အဲဒီေအးေနတဲ့ အရာကုိ ရဲရဲတင္းတင္း ရင္ဆုိင္ၿပီး သြားလုပ္ပါ။ သိပ္ပူတယ္၊ ပူေနတုန္းလည္း ပူေနတာကုိ ရဲရဲတင္းတင္းရင္ဆုိင္ၿပီးေတာ့ လုပ္ရမည့္ ကိစၥကုိလုပ္သာလုပ္။ ပူလုိ႔ ေနာက္ဆုပ္ေနမယ္၊ ေအးလုိ႔ ေနာက္ဆုပ္ေနမယ္ဆုိရင္ ဘာျဖစ္မလဲ? အကုန္လုံး အခြင့္အေရးေတြ ဆုံး႐ႈံးမယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ၀ီရဆုိတာ ေအးတာတုိ႔, ပူတာတုိ႔, ေစာျခင္းတုိ႔, ေနာက္က်ျခင္းတုိ႔, ေနေကာင္းျခင္းတုိ႔, ေနမေကာင္းျခင္းတုိ႔, ခ်စ္သူနဲ႔ ခြဲရျခင္းတုိ႔, မုန္းသူနဲ႔ တြဲရျခင္းတုိ႔ကုိ ရင္ဆုိင္ရဲတဲ့ သတၱိကုိ ဘာေခၚသလဲ? ၀ီရလုိ႔ ေခၚပါတယ္ဘုရား။ အဲဒီ "၀ီရရွိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ကုိ ၀ီရိယရွိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္"လုိ႔ ေခၚတာပါပဲ။ အဲဒီ ၀ီရစိတ္နဲ႔ အားထုတ္တဲ့အခါမွာ right endeavour-အေရးႀကီးပါတယ္။ Right endeavourer-ဆုိတာက မိမိအတြက္လည္း အက်ိဳးရွိမယ္၊ သူတပါးလည္း အက်ိဳး ရွိမယ္ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ အက်ိဳးရွိမယ္ဆုိရင္ ဒါ endeavour-ပဲ။ ကုိယ့္အတြက္သာ အက်ိဳးရွိၿပီး သူတပါးအတြက္ အက်ိဳးမရွိဘူးဆုိလုိ႔ရွိရင္ အဲဒီကိစၥကုိ အားထုတ္ဖုိ႔ အမ်ားႀကီး က်ိဳးစားရမယ္။ ေလာကေရးရာဆုိရင္ေတာ့ ဒါကုိ လုပ္ဖုိ႔ စဥ္းစားရမယ္။ ဓမၼေရးရာမွာ ဆုိရင္ေတာ့ ကုိယ့္အက်ိဳးစီးပြားအတြက္ ဒါကုိ လုပ္လုိ႔ရပါတယ္။ အဲဒါ Right endeavourer-မွန္ကန္စြာ အားထုတ္ျခင္း။ Striving steadfastly without slacking in efforts and perseverance is the perfection of right endeavor-ဒါဟာ perfection-တစ္ခုပဲ။ ပါရမီကုိ perfection-လုိ႔ ေခၚတယ္ေနာ္။ If you want to perfect man, we should follow ten perfections.
ေနာက္တခုက ဘာတဲ့လဲ ပရိသတ္? ခႏၱီပါရမီပါဘုရား။ ခႏၱီလည္းပဲ ဘယ္ထဲ ပါသလဲ? ပါရမီထဲပါပါတယ္ ဘုရား။ ခႏၱီအေၾကာင္း ေျပာၿပီးပီ။ ေျမႀကီးလုိ က်င့္ၾက။

ေနာက္တစ္ခုက ဘာတဲ့လဲ ပရိသတ္ ခႏၱီၿပီးေတာ့? သစၥာပါရမီပါဘုရား။ သစၥာ။ အဲဒါကုိလည္း ေရးထားတဲ့ ဘုန္းႀကီးရဲ႕ စာတမ္းေလး ဖတ္ၿပီးေတာ့ အျပည့္အစုံ ေျပာျပမယ္။ Leaders, any leaders should not utter-မေျပာသင့္ဘူး။ Any conscious lies- သိလ်က္နဲ႔ မဟုတ္တာကုိ မေျပာနဲ႔။ For the sake of wealth and power-စီးပြားဥစၥာနဲ႔ ပါ၀ါအတြက္ သိလ်က္နဲ႔ မဟုတ္တာကုိ မေျပာရဘူး။ They should not be swayed by desire-ရာဂေၾကာင့္လည္းပဲ ေလာဘနဲ႔ပဲလည္း မဟုတ္တာကုိ မေျပာရဘူး။ ေဒါသေၾကာင့္လည္းပဲ မဟုတ္တာကုိ မေျပာပါနဲ႔။ They should not be swayed by fear- ေၾကာက္လုိ႔လည္းပဲ မဟုတ္တာကုိ မေျပာပါနဲ႔။ They should not be swayed by delusion- မသိသျဖင့္ ေမာဟ လြမ္းၿပီးေတာ့လည္း မဟုတ္တာကုိ မေျပာပါနဲ႔။ Leaders should constantly establish the Perfection of Truthfulness-မွန္ကန္စြာ ေျပာဆုိတဲ့ အေလ့အက်င့္ကုိ အားလုံး စနစ္တက် တည္ေဆာက္ၾကပါ။ Which is speaking only the truth with no duplicity in speech- စကားထဲမွာ ႏွစ္ခြန္းမရွိပါေစနဲ႔၊ ႏွစ္မ်ိဳးမရွိပါနဲ႔။ Planet Venus pursues its own course through all the seasons- Planet Venus- ဘာလဲ? အဂၤါၿဂိဳလ္လား? ကမၻာေျမာက္၀င္႐ုိးစြန္းမွာ သြားေနတဲ့ ဓူ၀င္ၾကယ္၊ ကမၻာႀကီးကုိ ပတ္ေနတာ လမ္းေၾကာင္းေလး ေျပာင္းၿပီးေတာ့ ဟုိလမ္းေၾကာင္း ဒီလမ္းေၾကာင္းကေန သြားအုန္းမယ္ဆုိၿပီးေတာ့ ဘယ္တုန္းက သြားဘူးလဲ?။ ကမၻာပတ္ေနတဲ့ ၾကယ္တာရာေတြ, လေတြ, ေနေတြ, ဒီ orbits-ေတြ, ဒီ planet-ေတြဟာ ဒီ orbit-ကုိသာ ေျပာင္းၿပီးသြားရင္ ကမၻာႀကီး ဘာျဖစ္မလဲ? ကမၻာပ်က္မယ္။ အဲဒါကုိ စံနမူနာထားၿပီးေတာ့ မွန္ကန္ေသာ လမ္းေၾကာင္းက အားလုံး ေလွ်ာက္ၾကပါ၊ သစၥာပါရမီ။
ေနာက္နံပါတ္ (၈) ဘာပါရမီလဲ ပရိသတ္? အဓိ႒ာနပါရမီပါဘုရား။ အားလုံး ဘုန္းႀကီးက ဘုရားေလာင္းက်င့္စဥ္ကုိ ေျပာေနတာ။ စစ္ေခါင္းေဆာင္အားလုံး၊ ႏုိင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္အားလုံး, လူမႈေရး, ဘာသာေရး, သာသနာေရး ေခါင္းေဆာင္အားလုံးကုိ ဘုန္းႀကီးက ဘုရားေလာင္းေတြလုိ ၾကည္ညိဳၿပီး ေျပာေနတာ။ အခု အဓိ႒ာနပါရမီ- resolusion။ The leaders should make resolution as steadfast as a rocky mountain-ေက်ာက္ေတာင္ႀကီးကဲ့သုိ႔ ခုိင္မာေသာ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ ရွိရမယ္။ အခုတစ္မ်ိဳး အခုတစ္မ်ိဳး မလုပ္ရဘူး။ ဆုံးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုခ်ၿပီးရင္ အဲဒီ decision-ကုိ ခ်ေတာ့မယ္ ဆုိရင္လည္း ဘာနဲ႔ ခ်ရမလဲ? သတိနဲ႔ ထိန္းထားတဲ့ ပညာနဲ႔ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ ခ်ရင္ အဲဒီဆုံးျဖတ္ခ်က္သည္ မမွားဘူး။ အဲဒီမွန္ကန္တဲ့ အက်ိဳးရွိမည့္ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကုိ ခ်ၿပီးရင္ ေက်ာက္ထဲမွာ စုိက္ေထာင္ထားတဲ့ ေက်ာက္တုိင္လုိဆုိ ဘာျဖစ္မလဲ? ဒီဆုံးျဖတ္ခ်က္ဟာ ခုိင္းၿမဲေနရမယ္။ ဖြဲထဲမွာ, သဲထဲမွာ စုိက္ထားတဲ့ တုိင္လုိ ႐ုိင္မေနရဘူး။ Which never trembles when the storm beats upon it- မုန္တုိင္းေတြ တုိက္ခ်င္တုိင္း တုိက္ ေက်ာက္ထဲမွာ စုိက္ထားတဲ့ ေက်ာက္တုိင္က ဘယ္ေတာ့မွ မယိမ္းယုိင္ဘူး။ Likewise, leaders must be unshaken in their resolution- ဆုံးျဖတ္ခ်က္ေတြ အားလုံး ဘယ္ေတာ့မွ မယိမ္းယုိင္ပါေစနဲ႔။

ေနာက္ နံပါတ္ (၉) ဘာပါရမီလဲ? ေမတၱာပါရမီပါဘုရား။ ေမတၱာ- ေျပာၿပီး သြားၿပီ။ ေမတၱာကဘာနဲ႔ တူတဲ့အက်င့္လဲ?၊ ေရနဲ႔ တူတဲ့အက်င့္ပါဘုရား။ ေရလုိ က်င့္ၾကပါ။ လူေကာင္းေတြေသာက္လည္းပဲ၊ သူေတာ္ေကာင္းေတြ ေသာက္လည္းပဲ ဘာျဖစ္လဲ? ေအးခ်မ္းတယ္။ လူမုိက္ေတြ လူဆုိးေတြေသာက္လည္း ေအးခ်မ္းတယ္။ လူေကာင္း လူဆုိး ႏွစ္မ်ိဳးလုံးကုိ ေရသည္ ေအးခ်မ္းေစသလုိပဲ ရန္သူမိတ္ေဆြ အားလုံး ဘာျဖစ္ပါေစလဲ? ေအးခ်မ္းပါေစလုိ႔ ႏွလုံးသြင္းၾကပါ။ ေမတၱာ။
ေနာက္ဆုံး နံပါတ္ (၁၀) ဘာပါရမီလဲ ပရိသတ္? ဥေပကၡာပါရမီပါဘုရား။ ဥေပကၡာ။ We all leaders, any leaders, religious leaders, national leaders, social leaders, political leaders, any leaders should not be perturbed by prosperity- စီးပြားဥစၥာေတြေၾကာင့္ စိတ္ေတြ ဘာျဖစ္ရမလဲ? စိတ္ေတြ မယိမ္းယုိင္ရဘူး။ and adversity gain and lost- Gain-အသစ္ရတာ, စိတ္က ဘာျဖစ္လာလဲ? စိတ္က ေျမွာက္သြားတယ္။ Lost-ဘာျဖစ္လဲ? ဆုံး႐ႈံးကုန္ၿပီ၊ စိတ္ဓာတ္ေတြက်လာတယ္။ သိပ္ေအာင္ျမင္ေနၿပီ ဘာျဖစ္လဲ? ေျမာက္ႂကြႂကြ ျဖစ္လာတယ္။ ဆုံး႐ႈံးကုန္ၾကၿပီး စိတ္ဓာတ္ေတြ က်လာတယ္။ Gain and lost-အဲဒီ ႏွစ္ခုေၾကာင့္ စိတ္က ဘာျဖစ္ရလဲ? မယုိင္ရဘူး။ Honor- ဂုဏ္ေက်းဇူး အေျပာခံရတယ္။ Censure- ကဲ့ရဲ႕ခံရတာ။ ဂုဏ္ေက်းဇူးအေျပာခံရလုိ႔ ဘာျဖစ္ လာသလဲဲ? ငါပဲကြ ငါပဲကြ ငါ့အတြက္ ဒါေျပာတာ။ ဒါငါလုပ္တာ။ ကဲ့ရဲ႕လာေတာ့ ငါမဟုတ္ဘူး၊ ဒါ ငါမလုပ္ဘူး၊ ဟုိေကာင္ေတြ။ ဘုန္းႀကီးတုိ႔ဆရာ အနီးစခန္း ေျပာတယ္။ အဂၤလိပ္ႀကီး အမဲပစ္သြားတာ ဗမာအရာရွိေတြ ေနာက္ကလုိက္ရတယ္။ အဂၤလိပ္အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ေခတ္က အဂၤလိပ္အေရးပုိင္, ဗမာျပည္မွာ အုပ္ခ်ဳပ္ေနတာ အေတာ္ၾကာလာေတာ့ ဗမာစကားေလး မေတာက္တေခါက္ ေျပာတတ္ လာတယ္။ ဗမာအရာရွိေတြက ေနာက္က လုိက္ရတယ္ ေတာထဲသြား အမဲပစ္တယ္။ ဒုိင္း. . .ဆုိ ပစ္ခ်လုိက္တယ္၊ သမင္ကုိ တည့္တည့္ မွန္တယ္။ အဲဒီ အဂၤလိပ္အေရးပုိင္ ပစ္တာ မမွန္ဘူး။ သူ႔ေနာက္က ၿမိဳ႕ပုိင္ ပစ္တာ မွန္တယ္။ ဟုိမွာ သြားၾကည့္ေတာ့ သမင္ေလးဆုိေတာ့… အဂၤလိပ္အေရးပုိင္က ႐ုိင္ဖယ္ႀကီးကုိ ကုိင္ၿပီးေတာ့ ဒါ နာက်စ္တာကြ၊ ဒါ နာက်စ္တာ။ ၿမိဳ႕ပုိင္က ပစ္တာ, အဂၤလိပ္ အေရးပုိင္က ပစ္တာကုိ မဟုတ္ဘူး။ သမင္ကုိ ပစ္တာ မွန္တုိင္း မွန္တုိင္း ငါက်စ္တာခ်ည္းပဲကုိ လုပ္တာ, အဂၤလိပ္အေရးပုိင္။ ေနာက္က်ေတာ့ ဒုိင္း…ဆုိ ပစ္လုိက္တာ သမင္မဟုတ္ဘူး၊ ယာခုတ္ေနတဲ့ လူႀကီးကုိ မွန္တာ၊ သြားၾကည့္ေတာ့ လူသြားမွန္တာ…၊ အဲဒီေတာ့ အဂၤလိပ္ႀကီးက ဟင္း. . .ဒါ ငါက်စ္တာ မဟုတ္ဘူး၊ နင္ က်စ္တာ။ အဲဒီေတာ့ ေကာင္းလာလုိ႔ ဆုိရင္ေတာ့ ငါပဲ၊ ဆုိးလာလုိ႔ဆုိရင္ေတာ့ နင္ပဲ။ အဲဒီလုိ မလုပ္ၾကနဲ႔။ We all leaders should not be perturbed by prosperity and adversity, gain and lost, honor and censure. A leader must have the quality of equilibrium of mind- စိတ္ဓာတ္က ဘာျဖစ္ရမလဲ? တညီတည္း ရွိရမယ္။ ေကာင္းခ်င္လည္း ေကာင္း၊ ဆုိးခ်င္လည္း ဆုိး၊ တညီတည္း။ ဗုဒၶရဲ႕ Middle way-က ေနရာတကာမွာ ၀င္တယ္။ အခုနက ခႏၱီမွာၾကည့္ ဘာျဖစ္သလဲ? ေခ်းယုိ ေသးေပါက္လည္း ခံရတယ္၊ စိတ္မပ်က္နဲ႔။ ေခ်းနဲ႔ ေသးနဲ႔ အပက္ခံရလည္း စိတ္မပ်က္နဲ႔။ ပန္းကုံး အဆက္ခံရလည္း စိတ္မေျမာက္နဲ႔။ Middle way-ပဲ က်င့္ရမယ္။ ေမတၱာက်ေတာ့ ဘာျဖစ္လဲ? ေကာင္းတဲ့လူေတြလည္း ခ်မ္းသာ ၾကပါေစ၊ ဆုိးတဲ့လူေတြလည္း က်န္းမာပါေစပဲ။ Middle way-ပဲ။ ဗုဒၶရဲ႕ Middle way-က in every case-ပဲ။ You can apply။ အဲဒါေၾကာင့္ Buddhist Acadamy-က ဘာေတြကုိ သင္မလဲ? Apply Buddhism-ကုိ သင္တာ။ ဗုဒၶတကၠသုိလ္ရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္သည္ ဘာလုပ္ၾကမလဲ? သံဃာငယ္ေတြကုိ apply Buddhism- ေလာကႀကီး လူတကာနဲ႔ အသုံးခ်ႏုိင္တဲ့ ဗုဒၶရဲ႕ အဆုံးအမေတြကုိ သင္ေပးမယ္၊ လူနဲ႔ တထပ္တည္း ျဖစ္ေအာင္။ အဲဒါေၾကာင့္ Morning class-ဘုန္းႀကီးတုိ႔ ဒကာ ဒကာမေတြအတြက္ ဖြင့္မယ္ဆုိတာကလည္း အဲဒါပါပဲ။ Apply Buddhism-ကုိ သင္ေပးမယ္။ Equilibrium of mind- ဥေပကၡာဆုိသည္ကား ေကာင္းေသာ အေနအထား၊ ဆုိးေသာ အေနအထား ဘယ္အေနအထားမွာ မဆုိ စိတ္ကုိ ဘယ္လုိထားရမလဲ? Equal, stability သာတူ ညီမွ်ျဖစ္ေအာင္၊ ၿငိမ္ေနေအာင္ အားလုံး က်င့္သုံးၾက။ ဒါေျပာပါတယ္။ We should go through middle way by being always evenly balanced in both favor and fear without attachment- သိပ္ favor-ရရင္လည္း do not attach-ပဲ။ fear-ျဖစ္လာရင္လည္း do not deattach။ အဲဒီႏွစ္ခုကုိ လြတ္ေအာင္ အလယ္ကသြားကုိ ဘာေခၚသလဲ? Equanimity။ အဲဒါေတြ အားလုံးဟာ ဘယ္သူ႔က်င့္စဥ္ေတြလဲ? ဘုရားေလာင္း က်င့္စဥ္။ ဒါေတြကုိ ပါဠိလုိ ဘာေခၚသလဲ? ပါရမီ။ ပါရမီကုိ အဂၤလိပ္လုိ ဘာသာျပန္ေတာ့ Perfection။ အားလုံးေသာ ဘ၀သံသရာတစ္ေလွ်ာက္လုံးက ေဆြမ်ိဳးမေတာ္ခဲ့ဘူးေသာ ပုဂၢိဳလ္သတၱ၀ါမရွိဆုိတဲ့ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ အနမတဂၢ သုတ္ေတာ္အရ ဒီကေန႔ ဘုန္းႀကီးတုိ႔ ေျပာဆုိတဲ့ တရားစကား လာေရာက္ နားေထာင္ၾကတဲ့ အမ်ိဳးသား အမ်ိဳးသမီးအားလုံးဟာ ဘုန္းႀကီးတုိ႔ရဲ႕ ဘ၀ေဟာင္းက ညီအစ္ကုိ ေမာင္ႏွမေဟာင္းေတြပါလုိ႔ ဘုန္းႀကီးတုိ႔ ဒီလုိ သေဘာထားၿပီးေတာ့ တုိင္းျပည္နဲ႔ လူမ်ိဳးအတြက္ အလုပ္ လုပ္ၾကတဲ့ လုပ္ငန္းဟာ ဘာလုပ္ငန္းလဲ? ဘုရားေလာင္း လုပ္ငန္း, အဲဒါေၾကာင့္ ဘုရားေလာင္းက်င့္စဥ္ (၁၀)ပါးကုိ Leadership quality-မ်ားအေနနဲ႔ ဘုန္းႀကီးတုိ႔ ဒီကေန႔ ေျပာျပပါတယ္။ ႏုိင္ငံမွာ ေခါင္းေဆာင္ၾကတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြ၊ အသင္းအဖြဲ႔ေတြမွာ ေခါင္းေဆာင္ၾကတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြ လူလူခ်င္း တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္၊ တစ္ေယာက္အက်ိဳးစီးပြားကုိ တစ္ေယာက္က ေဆာင္ရြက္တဲ့အခါမွာ ဘာသာေရး ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ပင္ ဒီအတုိင္း ပါရမီ (၁၀)ပါးလမ္းစဥ္အတုိင္း (Ten kinds of perfections)ဆုိတဲ့ ပါရမီ (၁၀)ပါးအတုိင္း အားလုံးက်င့္သုံးႏုိင္ၾကမယ္ဆုိရင္ တုိင္းသူျပည္သား လူအမ်ားလည္း သူတုိ႔ရဲ႕ အက်ိဳးစီးပြားေတြ ဘာျဖစ္လာမလဲ? Perfect- တုိင္းသူျပည္သား လူအမ်ားရဲ႕ အက်ိဳးစီးပြားလည္း perfect-ျဖစ္လာေအာင္၊ ေခါင္းေဆာင္ေတြ အားလုံးကလည္း ဘာျဖစ္လဲ? Perfect men-ေတြ ျဖစ္လာေအာင္ ဒီ ten kinds of perfection-ဆုိတဲ့ ပါရမီ (၁၀)ပါး အားလုံးကုိ လုိက္နာ က်င့္သုံး ၿပီးေတာ့ တုိင္းျပည္ရဲ႕ အက်ိဳးစီးပြားအားလုံး ျပည့္စုံေအာင္ က်င့္သုံးၾကပါ၊ က်င့္သုံးႏုိင္ၾကပါေစဆုိတာ ဘုန္းႀကီးက ေလးနက္စြာ တုိက္တြန္းၿပီးေတာ့ ဘုန္းႀကီးရဲ႕ ဒီမွာတင္ နိဂုံးခ်ဳပ္အပ္ပါတယ္။
အားလုံးကုိ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
သီတဂူစန္းလပမာ ခ်မ္းျမသာယာ ရွိၾကပါေစ
သီတဂူဆရာေတာ္ေဒါက္တာအရွင္ဉာဏိႆရ
အဂၢမဟာပ႑ိတ၊ အဂၢမဟာသဒၶမၼေဇာတိကဓဇ၊ အဂၢမဟာဓမၼကထိက (Ph.D., D.Litt.)

ဤေနရာမွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္။

ရြင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ
သီတဂူစတား
၂၉-၆-၂၀၁၁

Read more »